‫[آنچه گذشت]
‫کل دنیا هرج و مرج شده. ‫هزاران نفر دارن می‌میرن.
‫مشکل دنیلو حل می‌شه. هر چیزی توی ‫ دانمارک رخ بده توی دانمارک می‌مونه.
‫می‌خوام خودم رو تحویل بدم نیک.
‫به سفارت لندن می‌گم می‌تونم زودتر ‫ شروع کنم. الان می‌ریم اونجا.
‫- الیاس. ‫- با قایق برو ستگنای لهستان.
‫میام دنبالت. ‫خداحافظ دانمارک!
‫- بهمون گفتن قفل‌ها رو عوض کنیم. ‫- نه، یه سوتفاهمی پیش اومده.
‫متاسفانه نمی‌تونیم از این بیشتر پیش بریم.
‫- بارتک. ‫- الیاس هستم.
‫- سلام لارا. ‫- برو یه جایی به اسم البلنگ.
‫اگه امشب نیومدم اونجا برو پیش مادرت.
‫این افسر تو رو می‌رسونه.
‫باهام بیا.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ببخشید، کجا می‌ریم؟
‫[خانواده‌هایی مثل ما]
‫باید توی ایستگاه قطار دوست‌دخترم رو ببینم.
‫- اینجا چیکار می‌کنیم؟ ‫- می‌خوای بشاشی؟
‫چون من مجبورم.
‫اینجا اجازه نداری از تلفنت استفاده ‫کنی، قانونی نیست. خب؟
‫- پناهنده‌ای، پس نمی‌تونی زنگ بزنی. ‫- باشه.
‫کی هست؟
‫پلیس واقعیه یا مامور گشت الکیه؟
‫از پناهنده‌ها خوشش نمیاد.
‫ولی چیزی نیست. اگه به حرفش گوش کنی ‫کمکت می‌کنه.
‫آشناهای خوبی داره. صرفا صبر داشته باش، خب؟
‫بذار من باهاش حرف بزنم.
‫- نمی‌شه همین‌طور ولش کنیم؟ ‫- چرا؟ معشوقه‌ای چیزیته؟
‫- ببخشید، می‌شه تلفنتون رو قرض بگیرم؟ ‫- تلفنم؟
‫- باشه. ‫- مرسی.
‫- آخرین قطار اینجا همینه؟ ‫- آره گمونم.
‫مرسی.
‫سلام. باز هم تلفن می‌خوای؟
‫- می‌دی؟ ‫- آره.
‫- عجب لاسی! ‫- خیلی‌خب.
‫داریم می‌ریم. می‌ترسم توی ایستگاه بخوابم.
‫خیلی دلم برات تنگ شده. ‫باز هم می‌بینمت.
‫مرسی.
‫[فصل ششم] ‫[زمان از دست دادن و زمان به دست آوردن]
‫خیلی دلم برات تنگ شده. ‫باز هم می‌بینمت.
‫من تومکم. به نظرم خیلی خوشگلی.
‫می‌خوای حرف بزنی؟ با تلفن نه. ‫یعنی با من.
‫نه؟
‫باشه.
‫بهت پول بدم باهام حرف می‌زنی؟
‫- فروشی نیستم. ‫- پس حرف می‌زنی.
‫چقدر پول بدم؟
‫همچنان فروشی نیستم.
‫توی این دنیا همه‌چیز فروشیه. ‫بستگی به قیمتش داره.
‫ولی گوش کن، نگران نباش، باهات کاری نداریم.
‫صرفا خوشحالیم که می‌ریم خونه.
‫و به نظرم خیلی خوشگلی.
‫ولی همچنان یکم ناراحت به نظر می‌رسی.
‫گرسنه‌ای؟
‫- چیزی واسه خوردن داری؟ ‫- بذار ببینم. بیا.
‫خب قیمتت چقدره؟
‫ازت خوشم اومد.
‫زن مستقلی هستی.
‫به سلامتی. بخور رفیق.
‫و دیگه خیلی ناراحت نیستی.
‫به سلامتی!
‫- باید اول یه چیزی بخورم. ‫- حتما.
‫به سلامتی! بزن.
‫- حالا شد یه چیز! ‫- آفرین.
‫♪ از جایی در زیر آب سیاه... ♪
‫♪ قزاق جوان سوار بر اسبش می‌شه ♪ ‫♪ و به آرامی با بانویش خداحافظی می‌کنه. ♪
‫- خیلی بلنده، خیلی بلنده. ‫- همیشه می‌خونیم دیگه.
‫می‌فهمن.
‫ساکت.
‫حالا تو بخون.
‫می‌خونه؟
‫بیا، خجالت نکش.
‫ودکا بخور!
‫- درست! باز هم بخور! ‫- بخون، بخون!
‫- باشه، باشه. ‫- خیلی‌خب، می‌خواد بخونه.
‫بخون، بخون.
‫- هی، اهل کجاست؟ ‫- از خودمونه.
‫♪ با من رقصیدی ♪ ‫♪ بیست سال یا بیشتر ♪
‫♪ بهم یاد دادی چطور راه برم ♪ ‫♪ اما همچنان خوب بلد نیستم ♪
‫♪ کپنهاگن ♪
‫♪ تمام زندگیم تویی ♪
‫♪ وقتی که هزاران چشمت را ♪ ‫♪ می‌بندی و نمی‌بینی ♪
‫♪ و تاریکی تو را به بی‌نهایت بدل می‌کند ♪
‫♪ و دخترانت برایم تنها ♪ ‫♪ آرزوی بدشانسی می‌کنند ♪
‫- عالی! ‫- عجب دختریه‌ها!
‫- خوابیدی؟ ‫- یکم.
‫- خواهشا ولش کن. ‫- دیگه دیر شده.
‫دیر شده.
‫کجا می‌ری؟
‫برو بگیرش دیگه! بهش بگو ‫ حق نداره بیاد اینجا! زود!
‫- ولش کنین. اون که کاری نکرده. ‫- گم شو!
‫دخترهای زیادی توی دنیا هست، ‫ولی بهترین‌هاشون اوکراینن.
‫قلبم همیشه در اختیار بانوی عزیزمه
‫خب؟ آره همین.
‫همین‌طوری. آره.
‫- شلیک می‌کنی. ‫- اوه.
‫- باید محکم بچسبمش دیگه؟ ‫- محکم بچسب. می‌خوای درستش کنم؟
‫نه خوبه.
‫از اسلحه خوشم نمیاد.
‫ترجیح می‌دم نداشته باشم.
‫واقعا نازک‌نارنجیم.
‫بیا هم رو ببوسیم.
‫بهتره نبوسیم.
‫دوست پسر دارم دیگه.
‫کجاست؟
‫یه جایی هست.
‫زود باش دیگه!
‫بهش نشون بده حق نداره اینجا باشه!
‫نکن، نکن، نکن، بسه!
‫بسه!
‫♪ باهام رقصیدی... ♪
‫♪ بیست سال یا بیشتر ♪
‫♪ بهم یاد دادی چطور راه برم ♪ ‫♪ اما همچنان خوب بلد نیستم ♪
‫♪ کپنهاگن ♪
‫♪ تمام زندگیم تویی ♪
‫♪ وقتی که هزاران چشمت را ♪ ‫♪ می‌بندی و نمی‌بینی ♪
‫♪ و تاریکی تو را به بی‌نهایت بدل می‌کند ♪
‫♪ و دخترانت برایم... ♪
‫ ♪ تنها آرزوی بدشانسی می‌کنند ♪
‫♪ و چشمانت... ♪
‫♪ مسیر خانه را روشن می‌کنند، ♪ ‫♪ وقتی که خسته شدم. ♪
‫سلام مامان.
‫مامان.
‫چیه؟
‫لارا!
‫وای! اومدی.
‫عوض شدی.
‫چیزیت شده؟
‫نه.
‫همه‌چیز مرتبه.
‫جواب نمی‌دی. خوبی؟
‫به این شماره زنگ بزن. شماره‌ی مامانمه.
‫- ماتیلد؟ ‫- سلام لارا. پیامت به دستم رسید. سلام!
‫خیلی خوشحال شدم دیدمت. وای چقدر لاغر شدی؟ ‫کجایی؟
‫بخارستم. امروز صبح رسیدم.
‫- خوشحال شدم باز هم دیدمت. ‫- من هم.
‫ببخشید اینجا یکم شلوغه. تو کجایی؟
‫- فنلاند کوفتیم. ‫- فنلاند؟
‫گوش کن، از الیاس خبری نشد؟
‫- نمی‌تونم باهاش تماس بگیرم. ‫- ازش خبری نشده...
‫ببخشیدها. نوبت منه.
‫احتمالا آنتن نداره. ‫مطمئنم تا چند روز دیگه میاد.
‫- خیلی مهربونه که اومد دنبالت. ‫- آره.
‫- بخارست چطوریه؟ ‫- این‌طوری.
‫وای چه مزخرفه. خیلی‌ها اونجان؟
‫آره. من و مامانم تختمون اشتراکیه.
‫وقتی الیاس بیاد باید تخت جدا بگیرم.
‫بگین ازدواج کردین که بهتون اتاق جدا بدن.
‫زندگیتون قراره همین‌شکلی باشه؟
‫- آره. ‫- نمی‌شه اونجا بمونی که. خیلی چندشه.
‫باید یه کاری بکنی. یه راهی پیدا کنی. ‫شغل پیدا کنی.
‫و بوم. بعد الیاس میاد.
‫خوب نیست؟ یه کاری بکن. ‫از نظرم خنده‌دار می‌بود.
‫- نگو. ‫- حس شوخ طبعیت مثل باباهاست.
‫وای. بهتره برم.
‫خفه شو!
‫چه خبره لارا!
‫وای چه سرده! ‫خودم رو جمع و جور می‌کنم. دوستت دارم!
‫دوستت دارم!
‫بیا عزیزم.
‫خیلی خوبه که اینجاییم.
‫ببین! رسیدیم. ‫ دیگه رسیدیم.
‫وای. چقدر خاطراتم زنده شد.
‫مامانی که بچه بود خیلی اومده اینجا. ‫اونجا زندگی می‌کردم.
‫- چقدر می‌شه؟ ‫- می‌شه 230 یورو.
‫- چقدر گفت آمالی؟ ‫- 230 یورو.
‫من...
‫من فقط 200 یورو دارم.
‫تو چیزی داری؟ من نقدی فقط همین رو دارم.
‫من هم فقط چهل تا دارم. ‫بهش انعام نده.
‫- ممنون. ‫- باقیش رو می‌خواید؟
‫- آره می‌خوای. ‫- باقیش رو می‌خوام.
‫- اینجا قشنگه. ‫- آره مگه نه؟
‫صبح بخیر. اتاق می‌خواید؟
‫نه ممنون. دنبال آقای بویر می‌گردم.
‫- امروز اومده سرکار؟ ‫-آره.
‫می‌شه بهش بگید آمالی اومده؟ ممنون.
‫ببین میکل، مامانی اینجا می‌نشست...
‫- پیش بابابزرگ و عمو نیکولای. ‫- کنار شومینه.
‫خیلی باحاله که دوباره می‌بینمش.
‫عزیزم.
‫آقای بویر؟ من آمالیم. من رو یادتونه؟
‫دیروز با همسرتون حرف زدم. ‫قبلا هر تابستون با بابام می‌اومدم اینجا.
‫همین‌جا با پسرتون رافائل بازی می‌کردم.
‫آهان! آمالی! البته. ببخشید!
‫- همسرم بهم گفته بود هفته‌ی دیگه... ‫- خیلی‌خب.
‫آقای بویر؟ ما یه مشکلی داریم.
‫به یه مشکلی خوردیم...
‫و گفتم شاید شما بتونید بهمون کمک کنید.
‫- من واسه پسرم جای خواب می‌خوام. ‫- اینجا یعنی؟
‫- درواقع امشب. آره. ‫- آهان.
‫آره.
‫می‌دونم که اوضاع یکمی عوض شده.
‫دیگه مثل قبل نیست، ولی...
‫ما کل روز از پاریس با قطار اومدیم...
‫و از ایستگاه هم با یه ‫تاکسی خیلی گرون اومدیم.
‫همه چیز رو از دست دادیم. ‫هر چی داشتیم رو از دست دادیم.
‫نمی‌دونم. یکمی گیج شدم.
‫اولا که اصلا اتاق خالی نداریم. ‫کاملا پر شدیم.
‫- همون‌طور که می‌بینین کلی مهمان هست. ‫- ولی گفتم شاید شما بتونین...
‫واسه کار، خوبه. اشکالی نداره. ‫هفته‌‌ی دیگه.
‫مجوز کار دارید دیگه؟
‫نه.
‫ولی گفتم شاید نظافت‌کاری ‫چیزی لازم داشته باشید.
‫تا وقتی که مدارکم رو جور کنم.
‫واقعا شرایط خیلی پیچیده‌ست.
‫واقعا معذرت می‌خوام ولی...
‫من خیلی سرم شلوغه چون...
‫به نحوی اینجا توی فرانسه دست خالی موندیم.
‫این هم تقصیر منه. ولی قضیه اینه که...
‫ما حتی جای خواب هم نداریم.
‫واقعا نمی‌دونم چیکار کنیم.
‫آمالی گفت که شما آدم مهربونی بودید.
‫به این شکل شما رو یادشه.
‫کشور ما دیگه وجود نداره.
‫این همه راه اومدیم دیدن شما. ‫و امیدوار بودیم...
‫که شاید بتونین کمکمون کنین ‫ امشب جایی پیدا کنیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫متوجه‌ام. خب...
‫خیلی‌خب.
‫- همراهم بیایید. ‫- باشه.
‫بیا.
‫معماری بروتالیسمه؟
‫نه عزیزم. بلندبالاست. ‫گفتن که...
‫ساختمون‌ها رو مرتفع بسازن که واسه افراد ‫ زیادی گنجایش داشته باشه. فهمیدی؟
‫- من دنبال کار می‌گردم. ‫- کار اینجا زیاد نیست.
‫فروشمون زیاد نیست.
‫می‌تونم همراهت بفروشم. خیاطی بلدم.
‫نه.
‫- نظافت چی؟ ‫- خودم می‌کنم.
‫آهان. خیلی‌خب ممنون.
‫خیلی‌خب، بذار این رو امتحان کنم.
‫اسمم لاراست. دنبال کار می‌گردم.
‫- مجوز کار داری؟ ‫- نه، مجوز کار ندارم.
‫کار؟ مثلا می‌تونم اجناس رو بذارم توی قفسه؟ ‫یا نظافت کنم؟
‫نه، نه، مشتری نیستم.
‫- زنگ در رو می‌زنم. ‫- پولش رو نداریم.
‫بیا یه نگاهی بندازیم.
‫به نظرت اینترنت دارن؟
‫- بله؟ ‫- می‌شه آپارتمان اجاره‌ایتون رو ببینیم؟
‫اینجا دستشوییه.
‫- توالت‌هامون هم جداست. ‫- حمام داره؟
‫گاز داریم. می‌شه کلی آشپزی کرد.
‫خوبه.
‫اینجا هاله.
‫پنجره‌‌اش به پارک دید داره. ‫قشنگه و هوای تازه میاد...
‫- می‌تونی اینجا بنویسی و بنویسی. ‫- چه باهوشی.
‫یک، دو، سه، صفر صفر یورو.
‫سیصد یورو.
‫به علاوه سه ماه.
‫آهان، ممنون.
‫خب ما... مرسی.
‫گمونم این باشه. لوترانه.
‫- می‌خوای بریم داخل؟ ‫- آره.
‫ما در این کلیسا در غم شما شریکیم.
‫خیلی ممنون. امیدواریم که بیاد.
‫- تو آدم خوبی هستی. ‫- چی گفت؟
‫می‌گه باهامون همدردی می‌کنه ‫و از نظرش منصفانه نیست.
‫و بعد گفت که نباید ناراحت شیم اگه...
‫اگه الیاس مرده باشه.
‫می‌خواد بهمون یکم غذا بده...
‫و ازمون دعوت کنه که به پیروانش بپیوندیم.
‫الیاس میاد.
‫نمرده.
‫مرسی.
‫بیا عزیزم. حالا برمی‌گردیم.
‫واسم سواله که چه بلایی سر دنیا میاد.
‫- می‌گن زیر و رو می‌شه. ‫- شاید چهل سال دیگه. در موردش خوندم.
‫شاید... حالا ببینیم چی می‌شه.
‫ولی الان وضعمون اینه دیگه. ‫و خبری از الیاس نیست.
‫برادر و پدرت رو نمی‌بینی و هیچی نداریم.
‫یعنی...
‫- ولی هر دو وضعمون همینه دیگه؟ ‫- آره.
‫ته دریا که نیستیم.
‫و هر ماه پول می‌گیری و یه تخت ‫واسه خوابیدن داری.
‫- متوجه هستی چقدر نعمت داریم؟ ‫- بی‌خیال. می‌دونم. می‌دونم.
‫حق دارم شکایت کنم.
‫ولی... باید یکم پول گیر بیاریم.
‫- آره. ‫- یه کاری پیدا می‌کنم.
‫نمی‌تونی به اون ویراستاره زنگ بزنی؟
‫برتراند؟ برتراند.
‫نمی‌دونم...
‫می‌تونی یه مقاله بنویسی ‫و هفته‌ی دیگه بهش بفروشی.
‫مگه دوست نیستین؟
‫چقدر می‌شناسیش؟
‫خیلی.
‫بروسکل زندگی کردم دیگه...
‫واسه همین خوب هم رو می‌شناسیم.
‫- خیلی خوش‌قیافه بود. ‫- بس کن مامان.
‫می‌تونم بگم خوش‌قیافه بود دیگه.
‫بهش زنگ می‌زنم. می‌زنم دیگه. ‫زنگ می‌زنم.
‫- ولی خوب سکس می‌کرد. ‫- ساکت مامان!
‫خیلی زیاده‌روی می‌کنی.
‫- نیکولای بفرمایید؟ ‫- گراهام از سفارت هستم.
‫شنیدیم الان رفتی انگلیس.
‫اومدم. از طریق تونل اومدیم. ‫خونمون هنوز آماده نیست.
‫تا چند هفته‌ی آینده همین‌طوری ‫ زندگی می‌کنیم.
‫- آماده‌ی شروع هستی؟ ‫- آره.
‫اینجا خیلی پرونده‌ها زیاد شدن. ‫خوشحالیم که زود اومدی.
‫همین الان یه کار واست موجوده. ‫می‌خوایم که بیای ایستگاه پلیس.
‫کار همراهیه. یه دانمارکی بدون مدارکه.
‫- خیلی‌خب... ‫- بعدا اطلاعات لازم رو می‌فرستم.
‫چه خبر؟
‫تا حالا ازم نخواسته بودن برم ‫یه ایستگاه پلیس خارجی.
‫باهات میام. گوش کن...
‫همه‌چیز مرتبه نیک. ‫اینجا بشین...
‫بهت میگم هیچی نمی‌شه دیگه.
‫- بیا الان تصمیمش رو بگیریم خب؟ ‫- باشه.
‫- سلام. گذرنامه لطفا. ‫- بله.
‫- بفرمایید. ‫- ممنون.
‫- خوبه. می‌تونید برید داخل. ‫- ممنون.
‫مضطربی؟
‫خب آدم کشتیم دیگه.
‫سلام. نیکولای انگبرگ از ‫ اداره‌ی مهاجرت دانمارکی.
‫اومدیم دنبال آقایی به اسم جوهانسن.
‫- می‌شه دوباره اسمتون رو بگید؟ ‫- نیکولای انگبرگ.
‫ایشون شوهرمه. هنریک اکسل بنفلدت.
‫چی شده؟
‫مطمئن نیستم...
‫مطمئن نیستم فکر خوبی بوده باشه.
‫مجبوریم گذرنامه‌هاتون رو نگه داریم.
‫- نه... ‫- می‌تونید کیف‌هاتون هم اینجا بذارید.
‫می‌‌شه لطفا همراهم بیایید؟
‫بیایید. ممنون.
‫- اینجا بایستید لطفا. ‫- چشم.
‫برگردید. کاپشنتون رو بدید به همکارم ‫ و دست‌هاتون رو ببرید بالا.
‫فرار کنیم...؟ بریم؟
‫اگه می‌شه لطفا حرکت نکنید.
‫- گذرنامه‌هامون دستشونه. نمی‌شه... ‫- درسته. همراهم بیایید لطفا.
‫می‌شه لطفا همراهم بیایید؟
‫بشینید.
‫قراره ازمون بازجویی بشه؟
‫ظاهرا.
‫یعنی چی؟ یعنی کارمون تمومه؟
‫مطمئن نیستم.
‫خیلی‌خب.
‫- هوای هم رو داریم هنریک. ‫- آره.
‫چند روز پیش این آقا رو ‫ پشت مک‌دونالد پیدا کردیم.
‫و خیلی هم سر و وضع عالی‌ای نداشت. ‫مگه نه؟
‫خیلی اهل حرف زدن نیست.
‫گذاشتیم چند روز گذشته رو منزل ‫ جرج و خانمش بمونه...
‫چون نمی‌خواست که برگرده مدرسه.
‫چرا تحویل خدمات اجتماعی ندادینش؟
‫- همین‌جوریش هم سرشون شلوغه. ‫- چی شده؟
‫جزو آکادمی فوتبال لیورپول بوده...
‫ولی می‌خواد برگرده پیش مادرش توی بخارست.
‫- و شما تاییدیه ندارید؟ ‫- نه.
‫- و کار شما همینه. ‫- آره.
‫باشگاه از این اتفاق ناراحته. بهترین ‫بازیکنشون توی این گروه سنی ایشون بوده.
‫گفتیم یکم از مهارتش بهمون نشون بده. ‫فقط چند تا روپایی زد.
‫ولی کارش خیلی خوبه. ‫حیف شد لوکاس.
‫اگه حرفه‌ای می‌شدی نونت تو روغن بود.
‫فقط می‌خوان بچه‌هایی رو نگه دارن ‫که واقعا متعهدن.
‫سلام لوکاس. من نیکولایم. ‫این هنریکه.
‫اگه می‌خوای کمکت می‌کنیم بری پیش مامانت.
‫آره.
‫واسش جا دارم.
‫- پس فقط قضیه یه پسربچه بود. ‫- آره.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- می‌رم یه چند تا تماس واسه بچه بگیرم. ‫- باشه.
‫خب لوکاس، پس شبانه بدون پول فرار کردی؟
‫آره.
‫خیلی حرف نمی‌زنی.
‫چیز دیگه‌ای می‌خوای؟
‫خیلی‌خب.
‫خب...
‫وقتی من هم همسن تو بودم کلی ‫ واسه من برنامه ریخته بودن.
‫بابا و برادرم مجبورم کردن که برم ‫مدرسه‌ی شبانه‌روزی و ورزش کنم.
‫واقعا نمی‌تونستم تحمل کنم.
‫ولی برادرم می‌تونست. اون محشر بود... ‫محشر هست.
‫من بیشتر دوست داشتم با مامانم کتاب بخونم...
‫و هات‌چاکلت و خامه بخورم.
‫چرا به برادرت کمک نمی‌کنی؟
‫چی؟
‫منظورت چیه؟
‫چرا باید به برادرم کمک کنم؟
‫گوش کن لوکاس. با سفارت و آکادمی حرف زدم.
‫مشکلی ندارن که رفتی. خیلی ناامید شدن...
‫ولی می‌دونن که چه حسی داری.
‫قبول کردن که پول بلیت برگشتت رو بدن.
‫باهات تا دوور میاییم.
‫بعد می‌تونی سوار کشتی بشی ‫و وقتی رسیدی کاله...
‫افراد صلیب سرخ اونجان و با اتوبوس ‫ می‌فرستنت وین.
‫- از اونجا هم می‌تونی با اتوبوس بری بخارست. ‫- می‌خوام برم اتاقم.
‫نمی‌خوای اول غذا بخوری؟
‫- نه، می‌خوام برم اتاقت. ‫- چی شده لوکاس؟ مشکل از منه؟
‫صاف توی چشمم نگاه کرد و یه حس عجیبی گرفت.
‫یه چیزی می‌بینی، مگه نه لوکاس؟
‫چه خبره؟ موضوع برادرمه مگه نه؟
‫لوکاس؟
‫- تو در مورد برادرم باهاش حرف زدی؟ ‫- نه.
‫یه چیزی می‌بینه. وگرنه از کجا خبر داره؟
‫از برادرم حرف زد. تو یه چیزی می‌بینی. ‫نکن! لوکاس؟
‫- داری می‌ترسونیش هنریک. ‫- به چشم‌هام نگاه کن. تو یه چیزی می‌بینی.
‫یه چیزی می‌بینی. بس کن!
‫یه کاری که کردم رو دیدی. مگه نه؟
‫- چیزی نمی‌بینه هنریک. ‫- کاملا از قیافه‌مون مشخصه!
‫- این چه کاری بود که کردیم؟ ‫- خودت رو کنترل کن.
‫یعنی چی؟ انقدر واضحه که یه ‫ پسر بچه هم می‌فهمه.
‫- خیلی مشخصه. ‫- بیا بریم بالا. بیا.
‫صبر کنیم هنریک آروم بشه.
‫پاشو نیک.
‫هی.
‫چی شده؟
‫باید برادرم رو پیدا کنم.
‫- بعد خودم رو تحویل می‌دم. ‫- نه هنریک. قبلا هم گفتیم.
‫هیچ پسر بچه‌ای چیزی نمی‌بینه. خب؟ ‫بی‌خیال.
‫واست یکم پول می‌ذارم. بگو چقدر لازمه.
‫- بعد می‌رم. ‫- من پول نمی‌خوام.
‫من همیشه همراهت بودم. یادته دیگه؟
‫جلوی همه ازت مراقبت کردم.
‫ما همه رو گول زدیم. ‫پسره همین رو می‌بینه.
‫نیک... ای وای.
‫دوستت دارم نیک.
‫می‌خوام که بدونی. ولی باید برم دیگه.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- ببخشید.
‫یعنی چی؟
‫من همه کار واست کردم!
‫همه کار واست کردم. ولم نکن.
‫ولم نکن. ولم نکن.
‫ولم نکن.
‫وای. چه خبر شده؟
‫بیا. آروم باش.
‫بیا...
‫سلام.
‫نمی‌ریم؟
‫سلام.
‫اون یکیتون کو؟
‫اون نمیاد...
‫- وسایلت رو جمع کردی؟ ‫- اونجان.
‫می‌خوای بری خونه پیش مامانت دیگه؟
‫اتوبوس از اینجا می‌ره. ‫و یه چند جایی باید اتوبوس عوض کنیم.
‫نه، تاکسی می‌گیریم. چیزی نیست. ‫پول دارم.
‫و بعد...
‫این هم گوشیم.
‫زنگ بزن به مامانت و بگو داری میای. ‫خوشحال می‌شه.
‫اگه دلت واسه کسی تنگ بشه شده دیگه.
‫می‌گم لوکاس، یه چیزی بپرسم؟ ‫مطمئنی می‌خوای بری؟
‫چون یعنی... بخارست خیلی...
‫خیلی چیز نیست... ‫الان خیلی تخمیه.
‫ولی اینجا حداقل یه شانسی داری.
‫ممکنه یه فوتبالیست معروف بشی.
‫اگه خواستی من هم می‌تونم کمکت کنم.
‫بیا صبحانه بخوریم و بهش فکر کنیم.
‫رادیوی آژانس مدیریت بحران اخبار ‫رو بهتون اعلام می‌‌کنه.
‫سازمان تامین انرژی اسکاندیناوی که قراره در ‫آینده این مزرعه‌های توربین بادی رو بسازه...
‫آماده‌ی ورود به فالستر هست.
‫این از زمان معین‌شده زودتر هستش ولی بالا ‫ اومدن ناگهانی سطح آب در اونجا و مورس...
‫به پروسه سرعت بخشیده و ساکنین فعلی ‫ هم در حال ترک ناحیه هستند.
‫پیتر.
‫- می‌‌کشمت! ‫- آروم باش! کنم.
‫آروم باش. فکر کردم مُردی.
‫چی می‌خوای؟ آرزو می‌کردی مُرده بودم دیگه؟
‫پیتر...
‫همه چیز رو فروختم. یادته؟
‫یه مقداریش توی ماشینه. قرضت رو می‌دیم. ‫ دیگه تموم شد.
‫خفه خون بگیر بابا.
‫- ازت یه خواسته‌ای دارم. ‫- کوفت هم بهت نمی‌دم!
‫پسر دنیلو، آرون رو یادته؟
‫چی؟ نه. فقط دنیلو رو یادمه.
‫این حلقه‌ی پسر دنیلوئه.
‫من کشتمش.
‫چی؟
‫آره.
‫بهش شلیک کردم.
‫تصادفی بود.
‫خیلی‌خب.
‫می‌خوام که بهش بگی.
‫از یه نفر بشنوه که آشنا باشه و بشناسش.
‫و یکم از پول‌های توی ماشین رو بهش بده ‫ که مزرعه‌اش رو دوباره بخره.
‫اگه خواست دفنش کنه بهش می‌گم که کجاست.
‫چی شده؟
‫خب...
‫خوبی؟
‫نمی‌دونم.
‫خیلی گرسنمه.
‫گمون نکنم جایی باشه که بتونی ‫ خودت رو تحویل بدی.
‫ممکنه ایستگاه پلیسی باشه ولی... ‫فلفل؟
‫- بزن. ‫- دستگاه قضایی توی گوتنبرگه.
‫پس کل این قضیه تمدن...
‫چیزیه که باید باهاش کنار بیای.
‫واقعا می‌خوای بری زندان؟
‫همشون تعطیل شدن. امکان نداره.
‫چطوره سوار ماشین بشیم و چند روزی بریم نروژ؟
‫یه جای خوب هست که می‌تونیم بمونیم.
‫و من هم می‌تونم بچه‌هام رو ببینم.
‫- با هم زندگی کنیم؟ ما دو تا؟ ‫- آره. می‌تونیم شروع...
‫این چه کاری بود؟
‫من رو هر روز صبح این‌طوری بیدار می‌کردی.
‫به نظرت چه حسی داشتم؟
‫گند زدی به زندگیم پیتر.
‫با هم زندگی کنیم؟ ‫پیش خودت چه فکری کردی؟
‫ولی بچه که بودیم می‌تونستیم...
‫آره، ببخشید.
‫من باید عذرخواهی کنم. ببخشید.
‫شاید باید صرفا برگردی پیش دوستت.
‫آخه با هم راحتید دیگه نه؟ ‫احتمالا صلاح همه همین باشه.
‫و باید با این کنار بیای که یه نفر رو کشتی.
‫باید باهاش کنار بیای.
‫من...
‫بیا. این رو می‌تونم الان بدم. ‫مال یه ماهه، نه سه ماه.
‫- می‌تونم باقیش رو بعدا بدم. ‫- سه ماه.
‫آره ولی خیلی کار می‌کنم. ‫الان دیگه شغل دارم.
‫یکم که صبر کنی بقیش رو می‌دم. ‫خب؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب ممنون.
‫این هم از این.
‫ماتیلد گفت گزارش مفقودیش رو دادن.
‫به همه دوست‌های دبیرستانم پیام دادم.
‫گفت یه سری خانوادشون لهستانن ‫و ممکنه رفته باشه اونجا.
‫ولی...
‫پس چرا زنگ نزده؟
‫می‌زنه.
‫واقعا امیدوارم بزنه.
‫لارا! لارا. می‌تونی بری اونجا لارا؟
‫مرسی... مرسی.
‫♪ به سلامتی خونه‌ای درخشان... ♪
‫♪ گل‌های سفید... ♪
‫♪ کودکانی سالم سر میز... ♪
‫♪ گل‌های زغال‌اخته. ♪
‫- لارا؟ ‫- نه مرسی.
‫آخه واسه توئه.
‫هنوز جواب نمی‌دی؟
‫یه جا واسه زندگی پیدا کردیم. روزی 14 ساعت ‫ کار می‌کنیم. به زودی کریسمس می‌شه.
‫هر روز بهت فکر می‌کنم الیاس.
‫کجایی؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.