‫[آنچه گذشت]
‫- سلام مامان. ‫- لارا!
‫- عوض شدی. ‫- از الیاس خبری نشد؟
‫نمی‌تونم باهاش تماس بگیرم.
‫این رفیقمون رو پشت مک‌دونالد ‫ پیدا کردیم و وضعیتش خیلی خوب نبود.
‫یعنی همین‌طوری شبانه فرار کردی؟
‫- چرا به برادرت کمک نمی‌کنی؟ ‫- چی؟
‫یه جورهایی دست خالی فرانسه گیر افتادیم. ‫جایی واسه خواب نداریم.
‫شما کسی رو لازم ندارید؟ ‫نظافت‌چی‌ای چیزی؟
‫پسر دنیلو رو یادته؟ ‫من کشتمش. تصادفی بود.
‫دنیلو می‌خواد مزرعه سابقشون رو دوباره بخره.
‫باید یکم پول گیر بیاریم. من می‌رم سرکار.
‫کجایی؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫آمالی. این یکی نه. ‫باید شماره نوزده رو تمیز کنی. زود باش.
‫- آمالی؟ ‫- بله؟
‫- آمالی. ‫- بله؟
‫نمی‌شه این‌طوری ادامه بدیم.
‫بیمه نشدی. حسابدار دائم سوال‌پیچ می‌کنه.
‫ببخشید.
‫خیلی‌خب، یعنی...
‫- هنوز آپارتمان رو داری دیگه؟ ‫- آره.
‫و تونستی از حقوقت پس‌انداز کنی دیگه؟
‫خیلی نه.
‫اگه مجوز گرفتی می‌تونی بعد کریسمس برگردی.
‫- آشپزی بلدی دیگه؟ یعنی به اندازه‌ی کافی. ‫- آره
‫- وقتی کارت تموم شد بیا دفترم. ‫- باشه.
‫[خانواده‌هایی مثل ما]
‫[فصل هفتم - اینک، همه چیز را تازه می‌سازم]
‫- به نظرت مریضه؟ ‫- نه، خسته‌ست. مریض نیست.
‫میکل؟
‫بیدارش نکن.
‫- واسه چی بیدارش می‌کنی؟ نگفتم نکن؟ ‫- خواستم ببینم مریضه یا نه.
‫خفه خون بگیر و هر غلطی می‌کنم ‫ انقدر نظر نده!
‫یه چیزی می‌خوری واست بیارم؟ ‫میکل... میکل؟
‫- خب آماده‌ی خوابش کن. خورده دیگه. ‫- گفتم خفه‌ شو!
‫امروز صبح اخراج شدم.
‫خیلی‌خب.
‫گمونم فقط... 130 یورو واسمون مونده.
‫پس نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
‫امروز با لارا حرف زدم.
‫فنی یه مقاله فروخته.
‫درواقع چندین مقاله با هم فروخته.
‫- لارا هم می‌ره سرکار. ‫- باشه.
‫قراره کریسمس رو توی آپاتمان جدیدشون ‫ جشن بگیرن.
‫بخارست می‌تونی زنگ بزنی دکتر.
‫منافع جمع‌آوری کنی.
‫یه جای قانونی زندگی کنی.
‫میکل رو بفرستیم مهدکودک.
‫ولی البته مطمئن نیستم الان دیگه ‫ بهمون اقامت بدن.
‫همین رو می‌خوای؟
‫نمی‌دونم عزیزم.
‫نمی‌دونم.
‫جیکوب، من هم دلم واسه لارا تنگ شده.
‫خیلی دلم براش تنگ شده.
‫و واسه کپنهاگن و دوست‌هامون. ‫کل زندگیمون.
‫ولی بیشتر از همه دلم واسه تو تنگ شده.
‫- تو از دست رفتی. ‫- ولی...
‫- مگه به آخر خط نرسیدیم؟ ‫- الان زندگیمون همینه.
‫می‌دونی؟
‫همین که با هم می‌سازیم.
‫راستش به نظرم این یکم خوبه.
‫می‌دونی؟
‫تو همچنان معمار نابغه‌ای هستی.
‫می‌تونی کار پیدا کنی.
‫یه روزی اقامت می‌گیریم. هر دومون.
‫قول می‌دم خودم رو جمع و جور کنم.
‫خودم رو جمع و جور می‌کنم ‫ و یه کار جدید گیر میارم.
‫اگه بگی می‌کنم.
‫تو می‌تونی مراقب میکل باشی.
‫یا می‌تونیم بریم بخارست پیش لارا.
‫ولی آخه عزیزم. نوزده سالشه. ‫تا کی می‌خواد اونجا بمونه؟
‫نوامبر بیست سالش شده.
‫آره، یادمه.
‫همچنین یادمه توی همین ‫ کشور ازم خواستگاری کردی.
‫دو بار توی این کشور ازم خواستگاری کردی.
‫و می‌دونم اون زمان هدف‌هامون یکم فرق داشتن.
‫فقط یکم.
‫ولی اگه الان تسلیم بشی...
‫همه‌چیز بدتر می‌شه.
‫می‌دونی؟
‫خب پس بهتره نشم.
‫واسه چی می‌خندی؟
‫نمی‌خندم.
‫- داری می‌خندی دیگه. ‫- لبخند می‌زنم.
‫ازت خوشم میاد.
‫من هم ازت خوشم میاد.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خیلی وقت بود لبخند نزده بودی.
‫الو؟ پترام.
‫- کی؟ ببخشید... ‫- پترا.
‫- پترا؟ ‫- مادر الیاس.
‫- ببخشید. من سر کارم. ‫- ببخشید که شب کریسمس زنگ زدم.
‫الیاس خوبه؟
‫وسایلش رو پیدا کردن.
‫توی آب بودن.
‫بخاطر سیل یا بالا اومدن آب بوده.
‫ببخشید که زودتر زنگ نزدم.
‫خیلی ناراحت بودم. ‫ اکثر روزها چشم به راه بودم.
‫مُرده؟
‫آره، حدسمون همینه.
‫یه کوله‌پشتی و یه سورتمه پیدا کردن.
‫نمی‌دونم سورتمه می‌خواسته چیکار...
‫و قاطی چه دردسری شده بود.
‫لارا... لارا.
‫الو؟
‫- باید برم پترا. ‫- باشه، خیلی‌خب.
‫پسرت نمُرده.
‫چطور می‌گی عزیزم؟
‫چون...
‫بهم قول داد که میاد.
‫نه، برگرد کلیسا.
‫برگرد کلیسا.
‫بعد از خیابون رد شو و بپیچ سمت چپ توی کوچه.
‫درسته.
‫آره ولی نه... ‫نه، اون سمتی نرو.
‫برعکسش برو. درسته.
‫یکم دیگه می‌بینمت. خداحافظ.
‫سلام عزیزم.
‫توی مدرسه یه جشن کریسمس دانمارکی ‫درست و حسابی گرفتن. می‌خوای بیای؟
‫- شاید یکم بعدتر. ‫- منتظرت می‌مونیم.
‫باید زنگ بزنم ماتیلد.
‫- الان دیگه دوست‌پسر داره. ‫- چه خوب. کی هست طرف؟
‫یه روانی سی ساله‌ی فنلاندی.
‫عجب‌ها.
‫از الیاس خبری نشده؟
‫نه... نه.
‫نه راستش.
‫کریستل هم میاد، یهویی شده. ‫تنهاست و کریسمسه دیگه.
‫میاد مدرسه و همه‌ی دانمارکی‌های ‫ کلاس رو می‌بینیم.
‫- کریستل؟ ‫- آره. دوستت.
‫و فرشته‌ی من. از وقتی اومدیم هم رو ندیدیم. ‫اون رفت تیمیشوارا.
‫به فکر اینه که بیاد اینجا.
‫خوب می‌شه اگه یه نفر باشه که ‫ توی کلاس‌ها کمک کنه...
‫دفتر رو برپا کنه و کارهایی که من بلد نیستم ‫ رو انجام بده.
‫اومد. شاید پسرش هم همراهش اومده باشه.
‫- لوکاس؟ ‫- آره. یه داستانی پیش اومده.
‫دلش واسه مامانش تنگ شده.
‫- آدرس رو اشتباه رفتم. ‫- پیدا کردنش سخته. بیا داخل.
‫سلام لارا. خوشحالم می‌بینمت.
‫- کریسمس مبارک. این واسه توئه. ‫- لوکاس رو نیاوردی؟
‫نه، نظرش عوض شد.
‫چند ماه پیش.
‫یه دانمارکی خیری ایستگاه پلیس گرفتش ‫و الان پیش اون زندگی می‌کنه.
‫- گمونم الان دوست‌های خوبی شده باشن. ‫- خوش‌به‌حالش بچه.
‫ولی خوشحال می‌شدیم می‌دیدیمش. ‫اینجا خونه‌ی ماست. بیا قهوه درست کنیم.
‫لوکاس هم شب کریسمس رو با اون ‫دانمارکیه و شوهرش جشن می‌گیره.
‫عالیه.
‫دائما در مورد تو حرف می‌زنه لارا. ‫روزی 14 ساعت فوتبال بازی می‌کنه.
‫با هم دیگه انگلیس زندگی می‌کنن.
‫ولی امیدواریم که تابستون واسه تولدش ‫ بتونه بیاد بهم سر بزنه.
‫بشین. بیا پیشمون لارا.
‫باشه.
‫دو تا دانمارکی‌ها در هر صورت دارن میرن ‫ آلبانی که واسه یه نفر مزرعه بخرن.
‫می‌تونن لوکاس رو توی راه پیاده کنن.
‫- چرا بهش زنگ نمی‌زنی؟ ‫- خوشحال می‌شه.
‫خب.
‫سلام.
‫- سلام. لوکاس هست؟ ‫- یه لحظه.
‫باز مامانت زنگ زده لوکاس.
‫سلام عزیزم. ببین کی اینجاست.
‫- چه خبرها لارا؟ ‫- سلام کوچولو. چقدر بزرگ شدی.
‫کوچولو صدام نکن.
‫- توی آکادمی خوش می‌گذره؟ ‫- آره بابا.
‫قرار بود شب کریسمس خونه باشم ‫ولی مشکل غذا پیش اومده بود.
‫واسه همین دارم یکم تمرین می‌کنم.
‫چه باانگیزه. قراره شب کریسمس ‫غذای دانمارکی بخورین؟
‫آره. اردک پیدا کردن و خونه رو هم ‫ تزئین کردن. خیلی خنده‌دارن.
‫خیلی بهت فکر کردم لوکاس.
‫- جدی؟ ‫- راستش هر وقت خورشید رو دیدم یادت افتادم.
‫- همچنان سوزانه. ‫- آره.
‫به نقاشیت هم فکر کردم.
‫لوکاس... دوستم الیاس رو یادته؟
‫اوهوم.
‫ممکنه حرفم عجیب به نظر بیاد...
‫ولی گفتم ازت بپرسم به نظرت حالش خوبه؟
‫نمی‌دونم.
‫من از کجا بدونم؟
‫نمی‌دونم. تو قبلا از این‌جورچیزها ‫ سردرمیاوردی.
‫- لوکاس! ‫- الان! یه لحظه دیگه میام.
‫از من بزرگ‌تر شدی لوکاس؟
‫- نه. ‫- بیا لوکاس.
‫اومدم.
‫مراقبت کن رفیق. کریسمست مبارک.
‫می‌بینمت لارا.
‫رادیو دانمارک در کریسمس در پیش شماست ‫ و به کل دانمارکی‌های دنیا تبریک می‌گه.
‫امروزه از براتیسلاوا در خدمتتون هستیم و ‫داریم روحیه‌ی کریسمس رو حس می‌کنیم...
‫ولی اول بیایید خبرها رو بشنویم.
‫برنامه‌ی دولتی جابه‌جایی شهروندان ‫ در ماه ژانویه به پایان خواهد رسید...
‫الان حدودا 95 درصد جمعیت ‫ در کشور دیگری زندگی می‌کنند.
‫[رفتیم مدرهس. اگه گرسنه‌ای بیا.] ‫[اردک می‌خوریم و سرود می‌خونیم]
‫سربازان سازمان ملل قبول کردند که آخرین ‫ساکنان را از بالا آمدن سطح آب نجات دهند...
‫قبل این‌که اون ناحیه تبدیل به ‫بزرگ‌ترین نیروگاه بادی دنیا بشه...
‫[دارم از مرز لهستان رد می‌شم!]
‫[وقتی هنوز قلبت گرمه و] ‫[می‌تپه مرا در آغوش بگیر]
‫[حباب‌های توی نهر... نه نمی‌شه.] ‫[باید به زبان خودمون بگم!]
‫الیاس عزیز. نمی‌دونم ‫ هنوز اون بیرونی یا نه...
‫که هنوز باهامونی یا نه؟
‫یا اصلا توی این عالم هستی جایی هستی؟ ‫صرفا امیدوارم این به دستت برسه.
‫دوستت دارم الیاس.
‫و تو اولین کسی هستی که این‌طور ‫ دوستش داشتم.
‫دوست‌دارت تا ابد، لارا.
‫سلام.
‫سلام عزیزم. سلام.
‫- سلام بابا. ‫- سلام.
‫- چطوری؟ ‫- سیگار می‌کشی؟
‫نه یعنی...
‫کم پیش میاد سیگار بکشم. چطوری؟ ‫کریسمس مبارک!
‫- مرسی. شما خوبین؟ ‫- آره گمونم.
‫میکل و آمالی رفتن بخوابن. ‫آمالی زود باید بره سرکار.
‫توی پذیرش هتل کار گیرش اومده.
‫خواستم با داداشت واسه کریسمس ‫ یکم فاج درست کنم.
‫یه هدیه کوچیک هم گرفت.
‫یه آشغال پلاستیکی از دستگاه فروش خودکار.
‫ولی خوشحال شد دیگه.
‫اون رو ولش کن. تو چطوری؟
‫دلم واست تنگ شده. گریه کردی؟
‫عزیزم؟
‫ حس می‌کنم همه‌چیز نابود شده.
‫- آره. ‫- و الیاس...
‫آره، بهم گفتی.
‫اون جمله چی بود؟
‫بهای عشق اندوهه.
‫اگه چیزی رو از دست بدی به این معنیه ‫ که اول به دستش آوردی.
‫لطف داری بابا.
‫بی‌خیال دیگه. حالا منظورم اینه اگه...
‫بد نیست بهش فکر کنی.
‫گوش کن عزیزم.
‫لطفا.
‫من اصلا از این حرف‌ها بهت نمی‌زنم.
‫- فقط گوش کن. ‫- دارم می‌‌کنم.
‫لطفا.
‫بد نیست که اندوه چیزی که از دست دادی رو...
‫با قدردانی واسه چیزهایی که داری عوض کنی.
‫- اصلا به حرفم گوش نمی‌کنی. ‫- چرا می‌کنم.
‫حالا توی کدوم بانک می‌شه عوضشون کرد؟
‫خب... گمونم حق با تو باشه.
‫خودم هم چنین بانکی پیدا نکردم.
‫- شب کریسمس رو جشن می‌گیرین؟ ‫- آره.
‫- خوابت میاد؟ ‫- آره.
‫- اینجا می‌مونم. ‫- باشه.
‫- لزومی نداره قطع کنی. ‫- باشه.
‫- بابا؟ ‫- بله؟
‫شما میایین پیشمون؟
‫نمی‌دونم.
‫بیا... بیا فردا حرفش رو بزنیم.
‫حرف‌های جدی رو یعنی.
‫آره.
‫- قطع نکنیم، باشه؟ ‫- باشه.
‫شب بخیر عزیزم.
‫- صبح بخیر. ‫- صبح بخیر.
‫- خواب بد دیدی؟ ‫- آره.
‫اشکالی نداره. من هم هر از گاهی می‌بینم.
‫نمیایین مگه نه؟
‫گمون نکنم.
‫خودم بدم نمیاد ولی...
‫ نمی‌تونم، یعنی بخاطر میکل و...
‫تازه ژانویه هم مصاحبه کاری دارم.
‫موضوع این نیست که...
‫خب...
‫اونجا سروسامون می‌‌گیری.
‫مطمئنم می‌گیری.
‫- درست می‌شه. ‫- آره.
‫می‌بینمت بابا.
‫من هم.
‫دوستت دارم بابا.
‫دوستت دارم.
‫سلام عزیزم.
‫- خوبی؟ ‫- اومدم.
‫میکل رو می‌بری؟ من باید زودی برم.
‫آره.
‫- می‌بینمت. ‫- باشه.
‫- خیلی خوشگلی. ‫- مرسی.
‫چی شده؟
‫می‌خوام برم خونه.
‫من هم همین‌طور.
‫خداحافظ عزیزم.
‫می‌بینمت.
‫لارا.
‫یکم بخور. اومد! عالیه.
‫تا لبه پرش کردم. بزرگه رو بگیر. ‫سال نو مبارک.
‫سال نو مبارک!
‫مواظب میز چهار باش.
‫مواظب میز چهار باشین. ‫واقعا خیلی حشرین.
‫نگاهتون به پایین باشه. سال نو مبارک.
‫پنج، چهار، سه، دو، یک!
‫سال نو مبارک!
‫- اهل اینجا نیستی نه؟ ‫- نه.
‫- اهل کجایی؟ ‫- اهل دانمارک.
‫- اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- پناهنده‌ام.
‫ببخشید.
‫- اسمت چیه؟ ‫- لارا.
‫- من هم تامم. ‫- تام. تام...
‫وایسا، وایسا، وایسا...
‫- فقط ساکت باش. ‫- باشه.
‫- خب فردا چی می‌شه؟ ‫ - نه، نه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره.
‫- شاید بتونیم صرفا... ‫- چیزی نیست.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫من رفتم.
‫- مراقب باش عزیزم. ‫- روز خوبی داشته باشی.
‫سلام لارا. بابت پیامت ممنون. ‫وقتی تونستی بهم زنگ بزن.
‫دوست‌دارت، الیاس.
‫الو؟
‫الیاس؟
‫سلام لارا.
‫کجایی؟
‫خیال کردم مُردی. همه فکر کردیم ‫مُردی. چه خبره؟
‫خودم هم چنین فکری می‌کردم. ‫مامانم سلام می‌رسونه.
‫- ببخشید که زودتر زنگ نزدم. ‫- چی شد؟ خوبی؟
‫بهم حمله شده بود.
‫ یه ماهی توی کما بودم. ‫ نمی‌دونستن که من کیم.
‫مدت زیادی درگیر بهبود بودم ‫ و واقعا نمی‌تونستم حرف بزنم.
‫کجایی؟
‫لهستان.
‫توی یه مرکز توانبخشی. نمی‌دونم...
‫امیدوارم دوباره بتونم راه برم.
‫قراره توی عروسی ماتیلد ساقدوش باشم.
‫آهان درسته.
‫باورم نمی‌شه ماتیلد داره عروسی می‌کنه. ‫از طرفم ببوسش.
‫همه پیام‌هام به دستت رسید الیاس؟
‫آره.
‫خیلی‌خب...
‫صرفا خواستم بگم...
‫همه‌شون از صمیم قلب بود.
‫خوشحالم.
‫واقعا کاش اینجا بودی.
‫دلم واست تنگ شده.
‫من هم دلم برات تنگ شده. ‫ولی اوضاع دیگه مثل قبل نیست لارا.
‫خوب نمی‌خوابم و به سختی راه می‌رم. ‫خودم تنهایی از پس کاری برنمیام.
‫ببین.
‫من می‌تونم ازت مراقبت کنم.
‫اوضاع من هم دیگه مثل سابق نیست الیاس.
‫اتفاقی رخ داده؟
‫نه ولی...
‫من هم دیگه خوب خوابم نمی‌بره.
‫گفتم شاید بتونیم با هم خوابمون نبره.
‫خب باشه...
‫لارا...
‫- نمی‌تونم... ‫- نه، باشه.
‫ولی...
‫دوباره می‌بینمت.
‫آره.
‫مراقبت کن لارا.
‫- سلام. وای چه خوشگلی. ‫- مرسی.
‫وقت داریم قبل رفتن یه قهوه بخوریم.
‫- هنوز اونجا دراز کشیده؟ ‫- آره.
‫غذا نمی‌خوره. دائما گریه می‌کنه.
‫خداروشکر الیاس زندست.
‫آره ولی الان سه‌ هفته‌ست اونجا دراز کشیده.
‫نگران برادرم هولگر هم هستم.
‫اون کجاست؟
‫روانی داره سعی می‌کنه به سختی ‫خودش رو برسونه تایلند.
‫گمونم خیال می‌کنه قراره توی ننو دراز بکشه.
‫بیا سریع یه فنجان قهوه واست درست کنم.
‫- بیرون سرده؟ ‫- آره یکم سوز داره.
‫- ولی آفتاب گرمه. ‫- بذار عینکم رو بیارم.
‫- اون چیزی که باید می‌خوندیم رو خوندی؟ ‫- هنوز نه.
‫من هم نخوندم.
‫سلام لارا عزیزم. می‌خوای بیای کلیسا؟
‫- و خواهشا یه چیزی بخور. ‫- مامان...
‫چیه؟
‫می‌خوای ولم کنی؟
‫می‌رم فنلاند.
‫باشه.
‫اقامت فنلاند رو داری؟
‫دارن ویزا قبول می‌کنن.
‫ویزای مسافرتی واسه دانمارکی‌های سابق.
‫- دوستم ماتیلد داره عروسی می‌کنه. ‫- متوجه‌ام.
‫می‌خوای بری پیش الیاس.
‫آره می‌خوام برم.
‫مدارک و گذرنامه لطفا.
‫ممنون.
‫سلام بابا. دارم می‌رسم فنلاند. وای!
‫موفق بازی عزیزم! دوستت دارم!
‫گمونم ماتیلد یه جایی همین‌ جاها باشه.
‫خیلی‌خب ممنون.
‫ماتیلد، مهمون داری.
‫- خیلی دلم واست تنگ شده. ‫- من هم!
‫از دیدنت خوشحالم. ‫اگه بدونی چی‌ها که نشده.
‫و فردا هم کلی اتفاق دیگه می‌افته!
‫خیلی خوبه. مهربون و دوست‌داشتنیه.
‫- هنوز دانمارکی‌ای نیومده؟ ‫- چرا. پسرها توی سونان.
‫دارن روی هم دیگه آب می‌پاشن. ‫عروسی فنلاندیه دیگه.
‫بیا بهشون سلام کن.
‫بچه‌ها، لارا اومده!
‫لارا! سلام لارا!
‫بیا پیشمون سونا!
‫عزیزم، مطمئن نیستم که الیاس بیاد.
‫ازش خبری نشده.
‫هنوز از بلاهایی که سرش اومده خیلی زخمیه.
‫معتقده که اگه قراره ساقدوش باشه...
‫باید بتونه وایسه.
‫ولی دلیلش این نیست. اینه که تو اومدی.
‫خجالت می‌کشه که بذاره تو این‌طوری ببینیش.
‫خیلی‌خب.
‫به نام پدر، پسر و روح‌القدس.
‫امروز نزد هم آمدیم تا وصلت ازدواج...
‫یوهانس لئو ماکینن و ماتیلد هاکالا راسموسن ‫ را جشن بگیریم.
‫خب برنامه‌ت واسه آینده چیه؟
‫اصلا خبر ندارم.
‫الان همه‌چیز خیلی عجیب و غریبه.
‫متاسفانه بی‌ثمره.
‫ولی امید هست.
‫شاید نسل شما بتونه همه‌چیز رو عوض کنه.
‫آره.
‫- به سلامتی. ‫- به سلامتی.
‫ببخشید.
‫من این صندلی رو می‌گیرم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫کی دوباره قبول می‌کنی که باهام حرف بزنی؟
‫- من که سعی نمی‌کنم باهات حرف نزنم. ‫- هم رو ببوسین ببینیم!
‫حاضری؟
‫نمی‌دونم...
‫هی، ببین من رو.
‫دلم واست تنگ شده.
‫من هم دلم واست تنگ شده.
‫خوشحالم اومدی.
‫معلومه میام.
‫و اگه بخوای هم می‌مونم.
‫چیزی رو یادت رفته؟
‫آره، من رو یادت رفته.
‫همه دانمارکی‌ها بلند شن!
‫ایول دانمارک! ایول دانمارک!
‫ایول دانمارک!
‫همه روانی‌های بلند شن!
‫بشین.
‫نه.
‫خوبه.
‫آره...
‫خوبی؟
‫جورابش رو ببر!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫[خانواده‌هایی مثل ما]
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.