‫فالدیوس دیولند،
‫نسل‌زاده‌ای از دودمان جادوتُرکه‌گردان.
‫با همدستی آمریکا، تبدیل شد به یکی از مغزهای متفکر پشت این جنگ جام.
‫پس از شرکت خانواده دیولند در سومین جنگ جام فویکی،
‫شروع کردند به هم‌سو شدن با بخش‌هایی از درون دولت،
‫به این امید که بتونن توی آمریکا جنگ جامی برای خودشون راه بندازن.
‫از قبایلی که سال‌ها از اون زمین محافظت کرده‌بودن، زمینی مناسب آیین رو تصرف کردن
‫و بی‌وقفه با خطوط انرژی‌ (لی‌لاین‌ها)ش ور رفتن،
‫تا اینکه اونجا به «دشت برفی» کنونی تبدیل شد.
‫گرچه پروژه موقتا کنار گذاشته شده‌بود،
‫با پرورش تکه‌ای از جام اعظم فویکی دوباره رونق گرفت.
‫اما اون فقط یه تقلید جعلی بود.
‫اتصالش به لی‌لاین‌ها خیلی ضعیف‌تر از نمونهٔ واقعی بود.
‫پس راهشون رو عوض کردن.
‫اون موقع به این فکر افتادن که شش سروانت جعلی احضار کنن
‫تا به‌عنوان ماشه‌ای برای احضار هفت سروانت واقعی و راه‌اندازی یه جنگ جام واقعی عمل کنن.
‫ما شش‌تایی فقط یه نمایش جانبی بودیم با ضرب‌الاجل سخت هفت روزه.
‫نگاهت را فرو مدار.
‫آیا در دل خود ایمان می‌پروری؟
‫تا وقتی ایمان‌ات را حفظ کنی،
‫من سایهٔ تو خواهم بود.
‫حالا فهمیدم.
‫پس این همون جنگ مقدس جامه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وای، یه استاد دد آپوستل؟
‫خون آشام
‫حتی منم انتظار همچین چیزی رو نداشتم!
‫با این حال انگار حسابی داری ازش لذت می‌بری،
‫پیرمرد بامزه.
‫پیر چی؟!
‫بی‌ادب! می‌دونی منم احساس دارم، درسته؟! این حرف رو جلوی رو نپاش!
‫فقط از سه سال پیش دارم از این بدن استفاده می‌کنم.
‫تو باطنش هنوز خیلی خوش‌تیپه!
‫می‌خوای یه نگاه بندازی؟
‫دروغ که نیست، می‌خوای، نه؟
‫ببینی این خوشگله کوچولو داره...
‫چی
‫توش
‫جا
‫داده؟
‫اگه بذاریم اون دد آپوستل آزاد باشه، جانِ بی‌گناهان از دست می‌ره.
‫من فکر کردم انتخاب این شهر
‫یعنی تو مشکلی نداری که چند تا غیرنظامی فدا بشن.
‫آیا آمریکا قصد داره این طرح رو جلو ببره؟
‫معلومه که همینطوره!
‫اساتید جنگ جام واقعی همه با واشنگتن دستن.
‫پس نگران کلهٔ نازنینت نباش، اورلاندو-جون!
‫فقط برای اطلاع، حتی من هم دیشب از بعضی صحنه‌ها خمیازه کشیدم.
‫چی؟
‫منظورم اینه که دد آپوستل و اگزیکیوتر تمامِ توجه رو تمامِ شب به خودشون اختصاص دادن!
‫واقعاً نابه‌جا بود! کاملاً حال‌وهوا رو خراب کردن!
‫ستاره‌های جنگ جام مقدس مشخصاً باید اساتید و سروانت‌هاش باشن!
‫چی—
‫بالاخره وقت اجرا شد!
‫کالاها رو خریدی؟ پاپ‌کورن‌ت رو آماده کردی؟
‫زود باش!
‫وگرنه نمایشِ عمرت رو از دست می‌دی!
‫ها؟
‫ریس!
‫اعلی‌حضرت، آسیبی ندیدین؟
‫اون صاعقه چی بود حالا؟
‫همون صاعقه، «شاهکار والا»ی من بود.
‫این سامانه دفاعی خودکار رو احتیاطا ساختن برام،
‫برای وقتی که دوستم یه وقت شیطنت کنه.
‫چه جسارتی که گذاشتن خودم با یه تیرِ سادهٔ کماندار سروکله بزنم...
‫کماندار؟
‫ولی نکنه آرچر، خدمت‌گزارِ اعلی‌حضرت نیس—
‫ها؟!
‫تینی، تو همراه من میای.
‫چ-چرا؟
‫اگه اینجا تنهایت بذارم، نمی‌تونم ازت در برابر اون مزاحمِ عصبانی‌کننده محافظت کنم.
‫خیلی نامناسبه اگه استادِ من قبل از تموم شدن قرار با دوستم کشته بشه.
‫متوجه‌م...
‫خداییش شما چه چیزی احضار کردین؟!
‫واقعا تو یه جنگ جام سرعتو می‌زنی اینو می‌پرسی؟
‫آشکار کردن نام واقعی یک سروانت مثل اینه که ضعفش رو روی سینی نقره بهشون بدی، نمی‌دونی؟
‫من هم به اندازهٔ یه جادوگر، پلیسم!
‫هر تهدیدی که بی‌دلیل جان مردم عادی رو به خطر بندازه باید فوراً سر و روش زده بشه!
‫اِه، دفعهٔ قبل راجع به چوب‌ها چی گفتم؟
‫باشه، یه سرنخ کوچیک می‌دم.
‫جنگ جام نمی‌تونه خدایان واقعی رو احضار کنه.
‫اما نیمه‌خدایانی مثل اون؟ براشون استثنا قایل می‌شن.
‫اون خیلی بالاتره از هر سروانت عادی.
‫آه، و به‌عنوان یه امتیاز اضافه،
‫ما نفرتش از خدایان رو خوب و آروم جوشوندیم!
‫پس شما کسی بودین که اون حمله رو برنامه‌ریزی کردید.
‫حالا بهتره التماس رحم نکنید.
‫دو تا آرچر هستن؟!
‫از لحاظ کاغذی، او آرچره،
‫ولی ماهیتش وقتی احضار شد اون‌قدر وارونه شد
‫که حالا فقط برای انتقام زندگی و نفس می‌کشه.
‫پس واقعاً عنوانِ 'وانجر' خیلی بهتر بهش میاد!
‫پس قضیه همینه.
‫اگر فقط چشمم به پیروزی بود،
‫شاید خودم هم همین کار رو می‌کردم، اگه چنین وسوسه‌هایی به سرم می‌زد.
‫اما ببین...
‫اون فقط قابل‌قبول بود چون اون وسوسه‌ها مالِ من بودن.
‫این یه لذت نیست که شما شایستگیش رو داشته باشین!
‫هومف. حتی اشاره‌هاش هم زشت و بی‌نمکِ.
‫پس این چی؟
‫نه...
‫شاه افسانه‌ای قهرمانان، هان؟
‫ضعیف.
‫اوه؟
‫اگر نقشه‌ات همین بود که فقط بدون فکر سلاح‌ها رو پرت کنی سمتم،
‫حتماً بهتر بود به جاش با شن‌های بیابون سر و کارم می‌کردی.
‫بهتره شمشیری که تو عمق گنج‌خانه‌ات دفنه رو بیرون بکشی.
‫فقط اون‌وقت ما در حد هم خواهیم بود.
‫ای‌آ در واقع حکم امتداد خودم رو داره.
‫فراتر از چیزی‌ست که یه پَستِ ضعیفی مثل تو لایقشه.
‫قدرتت رو جلوی من ثابت کن.
‫فقط قوی‌ها شایستگی ملاقات با ای‌آ رو دارن.
‫احمقانه.
‫اگه اونو بیرون کشیده بودی، مرگ رو ازت سلب می‌کرد.
‫چه حضور الهی عظیمی...
‫یه فانتاسم نجیب؟
‫کاملاً متفاوت از خدایونی که بهشون عادت دارم،
‫با این حال جوهرش بی‌تردید یکیه.
‫هم؟
‫گیل،
‫به نظر میاد با کسی قدرتمند درگیر شدی.
‫با این حال،
‫ظاهراً یه هاله‌ی قدرتمند دیگه هم وارد میدان شده.
‫اون دیوِ وحشی شکار منِ.
‫دخالت نکن!
‫فوق‌العاده...
‫عاشقشم!
‫آیاکا، تو از این خبر داشتی؟!
‫باورم نمیشه همچین موسیقی‌ای وجود داشته باشه!
‫داداش، اصلاً چی‌ کارم اینجام؟
‫وای، دوست‌پسرِ تو یه چیزِ دیگست.
‫گفت اولین بارشه گیتار دستشه، ولی داره آتیش می‌ندازه!
‫نه، نه، اون دوست‌پسر من نیست.
‫واقعاً اهل کجاست؟
‫گفت اهل انگلستانه، ولی راستش نمی‌دونم...
‫منم مطمئن نیستم.
‫هیچی ازش نمی‌دونم.
‫آیاکا!
‫ببین!
‫عالیه، مگه نه؟
‫به عنوان هدیه بهم دادن!
‫ظاهراً قراره یه 'جم سِشن' اجرا کنیم!
‫حتماً گوش کن، آیاکا!
‫دختر، حسابی سرگرمی‌ام رو لوس کردی.
‫کالیون!
‫هاپ!
‫آه، تویی...
‫ملکهٔ خائن.
‫کماندار!
‫همون‌طور که می‌ترسیدم...
‫تیر بهش خورد، و با این‌حال...
‫اون چیه؟
‫آن جامه احتمالاً پوست نوعی هیولا یا موجود الهی است.
‫آیا آن همان چیزی بود که او را در برابر حملات پادشاه حفظ کرد؟
‫شرط می‌بندم هیچ سلاحی ساخته دست بشر توان نفوذ به آن را ندارد.
‫چرا تو از نیروی پدرم نصیبی نبرده‌ای؟ نیروی کمربند آرس؟!
‫قدرت خدایان برای این نیست که آدمیان خود را به آن مزین کنند.
‫چی؟
‫چنین نیرویی باید سرکوب، رام و به دست مشت انسان مغلوب شود.
‫آن نیرو چیست؟
‫بهت گفتم دخالت نکن!
‫احمق!
‫من حرف کسی رو که پیش شاهش پیاده نمی‌شه گوش نمی‌کنم!
‫از جلو چشمم دور شو.
‫این همه گستاخی،
‫جرأت داری نیروی خدایان رو سمت من بگیری؟
‫شهامتت حد و مرزی نداره!
‫اگر باز هم بخوای منو بیشتر سد کنی،
‫اول تو رو از پا در میارم، ای پادشاه آورلیان.
‫«سد»؟
‫منظورت «یاری» نیست؟
‫چی گفتی؟
‫بین تو و اون کماندار،
‫او از نظر روح قهرمانی به مراتب از تو برتره.
‫کسی در حد و اندازه تو نباید نسبت به چنین حقیقتی کور باشه.
‫کاملاً از اختلاف قدرت‌مون آگاهَم.
‫چون این مرد...
‫همون کسیه که جان منو گرفت!
‫با این حال، سرنوشت نهایی من الآن چندان مهم نیست.
‫جوابم رو بده!
‫چرا خواستی جان اون بچه رو بگیری؟!
‫ممکنه بچه باشه، اما تو این جنگ یک جادوگره.
‫به این دلیل چرا باید برای اون ملاحظه‌ای قائل باشم؟
‫منو با این شعارهای کلیشه‌ای خسته نکن.
‫فکر می‌کردم تو، اگر هیچ‌کس دیگه‌ای نه، هرگز دست به چنین عمل پست و زشتی نزنی!
‫اون سواره‌زن بیشتر از اینکه از کشته شدنش ناراحت باشه، از اینکه منو هدف گرفت عصبانیه
‫تا از این واقعیت که خودش رو کشتن.
‫آیا شایدم منو شایسته دشمنی نمیدونه؟
‫با خوشحالی کمانت رو سمت یه بچه میگیری؟
‫تو قبلاً چنین کاری رو محکوم می‌کردی.
‫داستان‌های تحسین‌برانگیز تلاش‌های عظمت در سراسر وطن ما خوانده می‌شه!
‫چطور ممکنه اسم مورد تکریم خدایان رو رها کرده باشی،
‫هرکل—
‫ساکت!
‫هیچ قهرمانی با آن نام وجود ندارد.
‫نه، چون او هرگز قهرمان نبوده است.
‫من فقط یک آدمم.
‫آورندهٔ انتقام علیه خدایان.
‫کجا این‌قدر عجله داری؟ کجا می‌ری؟
‫واضحه، می‌رم این وضع رو درست کنم.
‫آره رفیق، آروم باش! من خیلی جلوتر از توام.
‫اوضع تحت کنترلمه!
‫چی؟
‫چون...
‫خدمتم همین الان راهیِ اونجاست تا مهمونی رو به هم بزنه!
‫اِه، این‌طورِ؟
‫پس دیگه تو و اون یکی نیستین.
‫پس باشه همینه.
‫من دیگه تلاشی نمی‌کنم که تو رو به راه درست برگردونم.
‫آیا تو می‌پوشی
‫قدرتِ خدایان رو؟
‫پس تنها چیزی که باقی می‌مونه
‫حذفِ تو همراه با پادشاه آورلیانِ!
‫پررو حرف می‌زنی، زن!
‫جرآت می‌کنی اسمم رو تو یه جمله بیاری با این انتقام‌جوی تقلبی؟!
‫چه بختِ خوبی.
‫شاید بتونم هم‌زمان دو نیمه‌خدا رو بکشم.
‫آره، حالا دیگه تفریح تموم شد.
‫ها؟!
‫جابجایی اجباری؟!
‫آرام باشین بچه‌ها. چی می‌شه یه کم آروم بگیریم؟
‫این که این‌قدر زود کارت رو رو کنی به چه دردت می‌خوره؟
‫باز هم یه دزد پررو که می‌خواد شو منو به هم بزنه.
‫اما واقعاً فکر کردی این هُرّ و پوَرِ بی‌ارزش می‌تونه چشمای منو فریب بده؟
‫هیچ‌چیز از چشم‌های معروفِ پادشاه قهرمانان پنهون نمی‌مونه!
‫حتی از اول هم نمیتونم نگاه نافذِ اعلیحضرت رو فریب بدم، مگه نه؟
‫اما ترفندم می‌تونه گوش‌هات رو فریب بده،
‫گیل؟
‫چه کسی به تو اجازه داد قیافه و صدای دوستم رو تقلید کنی؟
‫بدتر اینکه با همون تقلید تلاش کردی منو دست بندازی.
‫حتی هزار بار مرگ براش خیلی خیلی بخشش‌آمیزه.
‫یه جور شعبده‌بازیه؟
‫می‌خوای من عقب بکشم، آقا؟!
‫فهمیدم. از دستوراتتون پیروی می‌کنم.
‫پادشاه آورلیان!
‫و تو، انتقام‌جویی که اسم خودتو انکار می‌کنی.
‫قسم می‌خورم دفعه بعد که همو دیدیم، مثل شرف حکم می‌کنه تنها به‌عنوان یه جنگجوی تنها باهات روبه‌رو می‌شم.
‫تو فکر می‌کنی من یه دزد پررو رو می‌بخشم، دختر؟
‫شاد باش، چون این بار من لطف می‌کنم و بهت رحم می‌کنم.
.پست
‫دیگه پنهون کردن اسمِ واقعی‌ت چه فایده‌ای داره؟
‫اگه مقصودت لکه‌دار کردن نیمه‌ی دیگرت باشه،
‫آیا فاش کردن اسمِ خودت این پایان رو تسریع نمی‌کنه؟
‫اسمم ال‌سایدسه.
‫ای پادشاه آورلیان...
‫ای پادشاهِ نیرومند که هیچ حکومتی رو نمی‌شناسم که بتونه به زورِ تو رقابت کنه،
‫و تو، ای جنگجوی ضعیف...
‫دفعه بعد که همو دیدیم، از له کردنِ نیروی الهی‌ای که پنهون کردی کیف می‌کنم.
‫اگه اون قراره اسم واقعی‌اش رو بگه،
‫پس برای من دلیل زیادی نمونده که اسمم رو پنهون کنم.
‫اسمم هیپولیتئه!
‫دختر ملکه اوترِره و آرس، خدای جنگ!
‫من ملکهٔ جنگِ قبیلهٔ آمازون، با افتخار هستم!
‫ای پادشاه اورِلیان، و تو ای خدمتکار جوان.
‫باشد که در میدان نبرد بار دیگر همدیگر را ببینیم!
‫اوه–هو–هو؟
‫همه دارن به خونه میرن؟
‫پس منم می‌رم، پس.
‫حکم تو هنوز پا بر جاست،
‫تو ورژاد دوزخی‌ای که از پست‌ترین سگ‌ها هم پست‌تری.
‫بعداً می‌بینمتون، شاها و ملکه‌ها!
‫هر وقت خواستین طعم فساد رو بچشین، زنگ بزنین بهم!
‫اگر جسارت نباشه،
‫آیا اعلیحضرت نباید نام خودش رو هم فاش می‌کرد؟
‫نام من هنوز لایق شنیدنِ گوش‌های اون‌ها نیست.
‫اگر جرات کنن بار دیگه مقابل من بایستن،
‫من نامم رو به شکلی اعلان خواهم کرد که برازندهٔ شکوهش باشه.
‫هنوز نمی‌خوابی، آیاکا؟
‫با این صدای بلند که داری گوش می‌دی سخت بشه خوابید.
‫معذرت می‌خوام!
‫اَه، ببخشید...
‫من اون منظورو نداشتم.
‫اینجا هیچ کد میستیک یا ردگیر جادویی‌ای نیست.
‫اگه می‌خوای بخوابی، الآن فرصته.
‫ها؟
‫تو جنگ جام رو فراموش نکردی، مگه؟
‫تا الان فقط تظاهر می‌کردی؟
‫البته که نه!
‫من واقعاً از تک‌تک لحظات لذت بردم!
‫این نغمه‌ها با هیچ چیز زمان من قابل مقایسه نیست.
‫واقعاً چه شانس خوبی!
‫هی...
‫اصلاً برای جام چه آرزویی داری؟
‫این یه سورپرایزِ خوبِ!
‫هرگز تصور نمی‌کردم خودت سراغ جنگ جام رو ازم بپرسی.
‫یعنی اگه آرزوی مهمی داری، باید از الان عذرخواهی کنم.
‫چون خیلی کمکت خواهم کرد.
‫با این همه مانا که به من دادی، می‌گم همین حالا هم خیلی مفید بودی.
‫اما سؤال خوبی بود.
‫چرا من دنبال جام مقدسم؟
‫منم دوست دارم بدونم.
‫ها؟
‫منظورت چیه؟
‫آیا تو به فراخوان پاسخ ندادی چون دنبال جام بودی؟
‫آدم اینو فکر می‌کنه، درسته؟
‫اما حتی بعد از احضار شدن هم ایدهٔ واضحی ندارم.
‫دروغ گفته‌ام اگر بگم در زندگی پشیمونی نداشتم،
‫اما هیچ‌کدوم به قدری بزرگ نیست که مستحقِ جام باشه.
‫این همون جام مقدسیه که شاه آرتور آرزوش رو داشت.
‫فکر کرده بودم اونو تصاحب کنم تا بتونم به مزارش تقدیمش کنم،
‫اما این دنبال کردن اونقدر برام مهم نیست که روی رؤیاهای سایر سروانت‌ها پا بذارم یا جان‌ها رو به خطر بندازم.
‫هم؟
‫درست می‌گی.
‫شاید حرفم کمی بی‌معنی به نظر بیاد، وقتی تو منو وقتی برای به دست آوردن یادگاری .آرتوریایی طمع‌کارانه دنبال می‌کردم، نشانه گرفتی و شلیک کردی
‫داری با کسی صحبت می‌کنی که دیگه نمی‌تونم ببینمش.
‫اجازه بده معرفی‌شون کنم!
‫برای یه لحظه لینک مانامون رو تقویت می‌کنم.
‫هی، صبر—
‫چی—
‫اون کی بود؟
‫پیر بازیل.
‫همون مردی که منو کشت.
‫هه؟
‫من دو نوبل فانتاسم دارم—یه جور کارت برنده، اگه بخوای اسمش رو بذاری.
‫اولی قدرت فراخواندن روح‌های چند همراهیه که قبول کردن همراه من باشن.
‫فعلاً نمی‌تونم حضوری‌شون کنم، اما اگه لازم شد می‌تونم از جادوی اون‌ها و تکنیک‌هاشون قرض بگیرم.
‫اِه، صبر—
‫و دومی—
‫صبر کن!
‫چرا؟
‫چی داری می‌کنی؟
‫گفتن اینکه کی تو رو کشته عملاً همون‌قدر بدِ که گفتن اسم حقیقیت نیست؟
‫آره، و دقیقاً قصدم اینه که اسم حقیقیم رو بهت بگم.
‫دیوانه شدی؟
‫یادت نیست؟ گفتم وقتی وقتش رسید فاشش می‌کنم.
‫خطر اینکه یه جادوگر دیگه ما رو بشنوه نیست، پس...
‫بس کن!
‫گفتم من تو این جنگ دخالت نمی‌کنم!
‫ارتباط ما فقط از طریق مانای منه.
‫وگرنه من یه آدم عادی‌ام!
‫پس لطفاً،
‫اسم حقیقیتو پنهون نگه‌دار تا یه مستر بهتر پیدا کنی.
‫آره...
‫حق با توئه.
‫اسممو وقتی که یه مستر شایسته پیدا کردم فاش می‌کنم.
‫خوبه.
‫اسمم ریچارده!
‫دوک نرماندی و پادشاه انگلستان!
‫اما برای بعضیا من بهتر شناخته‌شده‌م
‫به عنوان 'قلب‌شیر'.
‫ها؟!
از تو میپرسم، آیا تو استاد من هستی؟
‫قسمت ۴
‫اصول نیمه‌خدایان
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.