‫هی هی هی!
‫عصرتون بخیر!
‫آدمای عامی... خبرگوتون، مایمو اینجاست!
‫آره آره آره!
‫می‌پرسی چرا من همه‌ش پشت فرمونم؟
‫اگه کسی غیر من رانندگی کنه، همه رو خواب می‌بره.
‫گریس از همه خطری‌تر می‌رونه.
‫اینقدر نرم می‌رونه که تا نریم ته درّه، چیزی حالیمون نمی‌شه.
‫دور و بر بخش کاموئاتاری هم اوضاع خوبه، ‫فقط همینجوری ابریه!
‫خیلی خَرَکی می‌رونی، انجین!
‫به من چه بابا! زمین کجه!
‫آخ آخ آخ...
‫پس با طلسم رملین وَرَما و کوفتگیا درمان نمی‌شن؟
‫مطمئنم زخمای کشنده رو درمان می‌کنه...
‫حرفِ خودِ رملین هم همین بود، مگه نه؟
‫ناگفته نمونه که تامزی شده بود قوزِ بالاقوز.
‫حالا هرچقدرم که کارش واجب بوده باشه.
‫داداش، من غلط کردم... بیخیال میشی؟
‫وقتی سرِ خرو کج می‌کنی سمت منطقه‌ی ممنوعه، ‫باید پیِ این‌چیزا رو به تنت بمالی.
‫وقتی رسیدیم یه‌جا... یحتمل همگی یه‌دور چکاپو لازم داریم...
‫اوه... ایستگاه بعدی مشخص شد...
‫این شهر...
‫یه‌جورایی واسه‌م آشناست.
‫پس، دکترش هم...
‫شوخی نکن.
‫مشتاقاتِ دیدار!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چه مرگتونه؟!
‫مگه نمی‌بینین کار دارم؟!
‫پیرمــــَــ
‫ــــ‫زن.
‫زدی تو خال، پسر!
‫خفه‌خون بگیر، عجوزه!
‫این سردرده داره منو می‌کشه!
‫نمی‌تونی بدون جیغ و داد خوبم کنی؟!
‫اونی که داد می‌زنه، خودتی الاغ!
‫اگه اومدی دست به دامن من شی، ‫خفه شو، بذار کارمو بکنم!
‫گیر افتادیما! امروز قراره نوه‌هام بیان پیشم!
‫یکم آرامش... یکم سکوت کنین بابا!
‫بفرما! خلاص شد رفت!
‫یالا مایه رو بسلف! بعدشم بزن به چاک!
‫دیگه عمراً بیام پیشت، عجوزه‌ی عنتر!
‫کثافت...
‫واسه همینه مریضِ جدید نمیاد اینجا.
‫واسه چی باید به خاطر این نخاله‌ها خودمو عوض کنم؟!
‫ولی خفنیا...
‫این انجین... هر وقت از اینجا رد می‌شیم یه سری به اینجا می‌زنه، نه؟
‫ظاهراً از این پیرزنِ ناجور خوشش میاد.
‫البته که خوشم میاد... ‫ خیلی خفنه این مامان‌بزرگ!
‫اون یه پیشگام بوده! ‫اولین کسی که آلودگی بدنو درمان کرده!
‫رو چیزای آلوده تحقیق می‌کرده که درمانشون کنه...
‫ولی اینقدر ناجور روشون تحقیق کرده ‫که عوارضش شده این جیغ و داد.
‫از هر طرف حساب کنی، این پیرزن خوفه.
‫مثل بچه‌ی آدم، اسممو صدا بزنین!
‫اسم من آلیس‌ـه!
‫آلیس استیلزا!
‫نبینم یادتو بره!
‫چه اسم نازی...
‫ها؟ استیلزا؟
‫ننه! ننه!
‫این شیرینیات... مزه گه می‌ده!
‫نی-سان... نباید همچین‌چیزی رو تو روش بگی...!
‫ها؟ شماها چرا...
‫ها؟! شماها چرا اینجایین؟!
‫همه‌شون از یه طایفه‌ن!
‫مــ ــ ما گاهی به اینجا سر می‌زنیم.
‫پدر و مادرمون دیگه... ‫ریقِ رحمتو سرکشیدن!
‫منم اینجا می‌تونم در مورد پزشکیــــ
‫ته و توشو سابیده!
‫زهر مار، آگوست!
‫اگه اینقدر از شیرینیام بدت میاد، ‫دیگه حق نداری بهشون دست بزنی!
‫ولی، ناموس‌وکیلی، عنِ خالین، نن‌جون!
‫عین همیشه، خانواده‌ی ‫خیلی سالمی نیستن.
‫همه رو درمان کردیم... دیگه برگردیم... خسته شدم.
‫ماشین دارین...؟ پ ما رو هم برسونین!
‫ما که با موتور اومدیم!
‫طفلک، وسط این دوتا هیولا قربانی می‌شه.
‫اوضاع و اینا تو منطقه چطور بود؟
‫اون ماسکی که واست ردیفیدم، چطوره؟!
‫صداتو بیار پایین، نفله!
‫داستانش یکم طولانیه... بعداً گزارشو بخون.
‫ای بابا... خوشم نمیاد!
‫خب خب! ابره الاناست که بیاد و رد شه... ‫بهتره پناه بگیرین که آشغالی نشین!
‫سعیمونو می‌کنیم.
‫پَ ما رفتیـــــــم!
‫اون ابره احتمالاً تو راه برگشت، گرفتارمون کنه.
‫ابر؟
قسمت ۱۴ ‫« طوفان قبل از طوفان »
‫سپهر حرکت می‌کنه.
‫تو حین حرکت، گاهی هم آشغال می‌ریزه.
‫اساساً همیشه یه مسیرو میره و میاد...
‫واسه همین مردم ناحیه‌ی امن ساختن که گرفتار نشن،
‫ولی وقتی آشغال از اون بالابالاها میفته، ‫دقت و تمرکز یکم سخت میشه.
‫کم نیستن کسایی که بر اثر سقوط آوار جونشونو از دست می‌دن.
‫همین شده که هی و هی به دشمنای سپهر اضافه میشه.
‫بدبختانه، هرکی هم که می‌خواد بره بالا و انتقام بگیره، ‫«مرز» کارشو می‌سازه.
‫آره... واقعاً خیلی اسرارآمیزه.
‫یعنی رودو و اون فرشته‌ها چطوری از مرز رد شدن؟
‫نمی‌دونم... ولی...
‫حس می‌کنم یه چیزی دیدم.
‫یه چیزی؟ مثلاً چی؟
‫نمی‌دونم.
‫خاطراتم از اون موقع خیلی مبهمن.
‫ولی...
‫اوه، مال منه...
‫چه خبر؟
‫انجین... الان کجایی؟
‫تویی، سمیو؟
‫ داریم برمی‌گردیم.
‫وقتی رسیدم، تعریف می‌کنم.
‫خیلی لطف می‌کنی.
‫ولی... این سری باید از درِ پشتی بیای.
‫الان یکم... آفتِ ناخونده داریم...
‫مسیر پشتی؟ آفَت؟
‫چی دارین می‌گین؟
‫درِ پشتی اینجاست.
‫خودمونیم... تا حالا دیدین آفت بیاد سراغِ پیف‌پاف؟ خیلی طنزه!
‫ها...؟ تو مقر سوسک و ملخ دیدن؟
‫آره آره!
‫البته این آفتو بهش می‌گیم «غارتگر»!
‫زدم تو خال!
‫گفتم حالا که برداشتن و به یه سپهری پناه دادن، ‫لابد سیستمای دفاعیشون خیلی خوبه...
‫ولی هیچ‌پُخی نیستن این پاکسازا!
‫دزدیدن اون سپهری عین آب‌خوردنه!
‫غارتگر؟!
‫بد شد که! باید سریع بریم برای پشتیبانی!
‫ما رو بگو که تازه با کلی مکافات از منطقه‌ی ممنوعه برگشتیم.
‫شدن نمکِ روی زخم!
‫یعنی یه مرخصی به ما نمی‌رسه؟!
‫یالا... نفس‌کش می‌خوایم، پاکسازا!
‫می‌دونم خوش ندارین یه سوراخ گنده‌تر بکاریم ‫تو خونه‌تون ولی این‌چیزا شرط داره...
‫اون سپهری رو به عنوان اِعانه تقدیم کنین!
‫اگه نکنین... خونه و مقر واسه‌تون نمی‌مونه!
‫به به، استاد!
‫از کی تا حالا شما مگسا یاد گرفتین بگین «اعانه»؟
‫نمی‌دونم بوی شیرینی به مشامتون خورده یا پشکل...
‫ولی اینکه تو ملأ عام آفتابی شدین و ویزویز می‌کنین، باحاله.
‫البته... مهمم نیست خیلی...
‫ماها به فِـیرپلِی خیلی اعتقاد داریم!
‫بگی نگی...
‫ماها فقط طعمه‌ایم.
‫همین الانشم رفقامونو فرستادیم ‫که یه درز و دورزی پیدا کنن!
‫ بیخیال این حرفای قلمبه شو، آبجی!
‫اگه دوست ندارین آبکِش شین، سپهریه رو رد کنین بیاد!
‫آه... من اصلاً زن نیستم.
‫شوخی کردم... دیدین چقدر اُسکلین؟
‫زنیکه‌ی خراب! حرف دهنتو بفهم!
‫راستی... سوراخ اولی رو کجا کاشته بودین؟
‫بابا آرپی‌جی زدم دیگـــه!
‫بلــــــه؟!
‫چـ ــ چیزه...
‫ها؟! شماها چیکار دارین می‌کنین؟
‫قرار بود نفوذ کنین و اینا!
‫خب هرچی زور زدیم، نشد بریم داخل... خیلی سفته!
‫اگه می‌خواین بیاین تو... باید اجازه بگیرین...
‫از اون هیکیکوموریِ شکست‌ناپذیر. ‫هیکیکوموری: لفظ ژاپنیا برای آدم به شدت منزوی
‫انگار... دوباره بهمون حمله کردن؟
‫خیلی ترسناکه بابا!
‫با عرض معذرت...
‫اجازه‌شو ندارین.
‫برای همین باید آفت‌زدایی کنم.
‫خب؟ تصمیمتون چیه؟
‫هرچی دارین رو کنین ببینم.
‫خودت خواستیا، آبجی!
‫بگیرش!
‫روح‌بخش کثیف!
‫حرومزاده!
‫چــ ــ چه خرزور...
‫اگه می‌خواین باهام بجنگین، نباید انقدر قابل پیشبینی باشین.
‫ای بابا.
‫دوباره خودت حساب‌شونو رسیدی؟
‫کارت حرف نداره.
‫یه مشت اراذل بودن دیگه...
‫اگه بهشون ببازم تا آخر عمرم باید خجالت بکشم.
‫خب دیگه،
‫یعنی کی رفته چو انداخته یه سپهری پیشمونه؟
‫البته، ‫تا حدودی حدس می‌زنم کی بوده.
‫موافقم.
‫درواقع، حاضرم شرط ببندم...
‫می‌خواد یه‌کارایی کنه.
‫اسم من...
‫خب، مهم نیست.
‫صرفاً یه پیرمردم که عاشق چیزای شیکه.
‫و تو این مغازه‌ی شیک، دان دالز، خستگی روزم رو می‌شورم.
‫غذای شیک، گارسن‌های شیک،
‫مشتری‌های دائمی‌ای که موهای شیکی دارن.
‫چندتا آدم جدیدم می‌بینم.
‫همچین جایی بودن واقعاً آرامش‌بخشه.
‫البته اگه به‌خاطر اونا نبود.
‫اونا هم مشتری‌های دائمی‌ان.
‫یه‌مشت عاشق‌پیشه به اسم روح‌بخش که کل زندگی‌شون ‫رو وابسته به‌شی‌ء به‌خصوصی می‌گذرونن.
‫واقعاً حالمو بهم می‌زنن.
‫اونی که خالکوبی‌ داره چشماش سگ داره.
‫اون پسر جوون فرهیخته‌هه هم همینطور.
‫اون جیگره هم باز چشماش سگ داره.
‫ببخشید رودو. اشتباهی نوشیدنیت‌ رو خوردم.
‫تو عمرم آدم به این سگ‌چشمی ندیده بودم!
‫اون جغله چشه؟
‫الانه که منفجر شه!
‫همه‌ی کسایی که با هیولاهای آشغالی می‌جنگن این بلا سرشون میاد؟!
‫ترسناکه!
‫من که رفتم!
‫بازم بیاین!
‫ریو نوشیدنی‌مو...
‫چقدر طولش دادی. شماره 2 داشتی؟
‫اصلاً چرا همیشه جمع می‌شیم غذا می‌خوریم؟!
‫انگار نه انگار به مقرمون حمله کردن!
‫نمی‌فهمیا.
‫استراحت کردنم مهمه.
‫آره! وقتی یه کارو تموم می‌کنیم، همیشه دور هم غذا می‌خوریم.
‫خفه‌شو بگیر بخور.
‫ولی... نباید بیشتر حواس‌مون جمع باشه؟
‫می‌فهمم چی می‌گی، رودو.
‫ولی وضعیت هرچقدرم وخیم باشه،
‫غذا و دوستی برای مبارزه‌ی بعدی‌مونم آماده‌مون می‌کنه.
‫بعدشم، بار اول‌مون نیست بهمون حمله می‌کنن.
‫تو این دنیا قد یه کوه آدم هست که می‌خوان...
‫دخل کسایی که شهرت‌شون بیشتره، یا وضع‌شون بهتره رو بیارن.
‫واقعاً آدمای چندشی‌ان.
‫مرده‌شون بیشتر سود داره.
‫نــ ــ نکنه سمیو هربار حساب غارتگرا رو می‌رسه؟
‫آره!
‫یا باید قدرتت خیلی خیلی ناهنجار باشه، ‫یا اینقدر حرکت بی‌برنامه بزنی تا بلکه بتونی از سدِ سمیو رد شی.
‫حتی اگه بتونی هم، احتمالاً فقط برگرده بگه «بدک نیستی.»
‫آره، مطمئنم همینطوره!
‫اگه انقدر قویه، چرا مسئول پذیرشه؟
‫عینک سمیو، آیز، قدرت بینش داره.
‫نمی‌شه ازشون برای مبارزه با هیولاهای آشغالی استفاده کرد.
‫و می‌گه همیشه دلش می‌خواسته کار اداری داشته باشه.
‫انگار دلیل اصلی اینه.
‫پس یعنی صرفاً چون یکی روح‌بخشه، اینطور ‫نیست که حریف هیولاهای آشغالی بشه؟
‫به شخصیت روح‌بخش و جوری که با جینکی‌شون تاب می‌کنن بستگی داره.
‫کسایی که براشون مهمه تا جای ممکن از اشیاء عزیزشون استفاده کنن مهاجم می‌شن.
‫کسایی که می‌خوان اشیاء عزیزشون سالم و بدون آسیب بمونه...
‫احتمال اینکه مدافع بشن بیشتره.
‫یعنی ارزشی که برای اشیاء قائل می‌شی، اینقدر تعیین‌کننده‌ست؟
‫خیلی خفنه...
‫می‌خوام انواع روح‌بخش‌ها رو ببینم.
‫اوه؟ اوه؟ توجهت جلب شد؟
‫خیالت تخت. اونایی که دارن میان پیش‌مون، ‫ روش خاصی برای استفاده از جینکی‌شون دارن.
‫اونایی که دارن میان؟
‫سوپرایز!
‫بالأخره تشریف‌فرما شدم!
‫تیم چایلد...
‫وارد می‌شود!
‫خسته نباشین!
‫وای... ‫ببخشید دیر کردیما...
‫سام‌علیک.
‫عوضی، بکش عقب! امروز از سهمم نمی‌گذرم!
‫وای، ‫رودوـه!
‫مشتاق دیدار!
‫تو کی هستی؟
‫منو یادت نیست؟!
‫اولین‌بار که اومدی مقر پاکسازا منم تو اتاق بودم!
‫بیخیال...
‫ببخشید، هنوز خودمونو معرفی نکردیم.
‫این گیتا هبی فانتازیا ست.
‫فکر می‌کنم با دیا سانتا آشنا باشی.
‫و منم فرمانده‌ی چایلدم... درواقع سرپرست‌شونم، برو سانتا.
‫تیم چایلد اعضای دیگه‌ای هم داره، ولی امیدوارم باهم کنار بیاین.
‫آره! بیا کنار بیایم!
‫می‌گم می‌گم!
‫بگو اون بالا مالاها چطوره!
‫هوی، برو عقب!
‫گیتا، خارج از مقر بحث اینو پیش نکش.
‫ها؟ چرا؟
‫دیوار موش داره، موشم گوش داره.
‫اون اراذل دیروزی گفتن...
‫اطلاعات مربوط به رودو رو «از یه غریبه تو بار» گرفتن.
‫گفتن یارو همینطوری رفت پیش‌شون و بهشون اطلاعاتو داد.
‫مجانی.
‫مطمئنم می‌خواست بدون اینکه خودش ریسک کنه،
‫اطلاعات مربوط به قدرت دفاعی مقرمون رو به‌دست بیاره.
‫می‌گم! کایجوی موردعلاقه‌ت چیه؟!
‫می‌فهمی حریم شخصی چیه؟!
‫رودو! بیخیال، بیا درمورد کایجوها حرف بزنیم! ‫بس کن دیگه! بکش بیرون!
‫ببین چقدر مارمولکن اینا!
‫این حس... مطمئنم بازم غارتگران.
‫بعید نیست.
‫شنیدم غارتگرای فعلی خیلی سمجن.
‫تف بهش. مسخره‌شو در آوردن.
‫بهشون گفتم حواس‌شون جمع باشه...
‫چی شده؟ کسی دنبال‌تونه؟
‫ها؟ نمی‌دونم.
‫راهزنی‌ چیزین لابد...
‫راهزن؟
‫داری غارتگرا رو می‌گی؟
‫عجب آدمای خطری‌ای افتادن دنبالت.
‫شنیدم این چندوقته از جون دارن مایه می‌ذارن یه‌چیزی پیدا کنن.
‫می‌گم، یادته چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫پسر، بهتره مواظب باشی.
‫از وقتی رئیس غارتگرا عوض شده،
‫برای به‌دست آوردن چیزی که دنبالشن دست به هرکاری می‌زنن.
‫شنیدم خیلی این چندوقته سمج شدن.
‫اگه حواست نباشه، می‌گیرن لختت می‌کنن.
‫عا راستی. یادم اومد.
‫دنبال یه‌چی مثل اینن.
‫مجانی اینو می‌گم...
‫محضِ اطلاع، من خودم رئیس غارتگرام.
‫هوی هوی! وقت گزارش هواشناسیه!
‫همونطور که کل هفته داشتم می‌گفتم، یه طوفان سهمگین تو راهه!
‫چک کردن همیشگی گزارش هواشناسی خیلی مهمه.
‫اینجوری اگه سنگم بباره... می‌تونی براش آماده شی...
‫پاکسازا رو گیر انداختم!
‫لعنتی! به‌موقع نرسیدیم!
‫چی؟ بخور دررو بودن؟!
‫لعنتی! آخه وسط غذا؟!
‫درد گرفت! ‫تازه دسرم نخوردیم!
‫واقعاً رو اعصابه!
‫فکر نمی‌کردم غارتگرا اینطوری تو روز روشن پیداشون شه...
‫اینجا کجاست؟ کجا فرستادن‌مون؟
‫پشتیبان‌ها باهامون نیستن.
‫این قدرت اون روح‌بخش دریچه فاضلابه‌ست، نه؟
‫عجب چیز به‌دردبخوریه.
‫رود-
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چه بلایی سر آمو آوردین؟