‫مجانی اینو می‌گم...
‫محضِ اطلاع، من خودم رئیس غارتگرام.
‫هوی هوی! وقت گزارش هواشناسیه!
‫همونطور که کل هفته داشتم می‌گفتم، یه طوفان سهمگین تو راهه!
‫طوفان زباله!
‫چک کردن همیشگی گزارش هواشناسی خیلی مهمه.
‫اینجوری اگه سنگم بباره... می‌تونی براش آماده شی...
‫پاکسازا رو گیر انداختم!
‫لعنتی! به‌موقع نرسیدیم!
‫چی؟ بخور دررو بودن؟!
‫اون کجاست؟
‫آمو رو کجا بردین؟!
‫هی غارتگرا...
‫ببخشید که دوباره گند زدیم به مأموریت گرفتن رودوـتون...
‫به عنوان اشانتیون اومدیم.
‫اشانتیون؟! ما فقط اشانتیونیم؟!
‫همه عاشق اشانتیونن!
‫عه؟ اگه دوست دارن که به‌به! خیلی هم به‌به!
‫الان وقت مسخره‌بازی نیست.
‫خب... اینجا چی داریم؟
‫اگه باهاتون بازی کنیم، جایزه‌مون چیه؟
‫نگرانیت کمبود دغدغه‌ی پاکسازا بود، نه، رودو.
‫در این مورد اشتباه کردی.
‫اونایی که رو زمینن، همیشه‌ی خدا گوش‌به‌زنگن.
‫واسه همین تنهات نذاشتن.
‫واسه همینه که الانم اینجان.
‫البته همه‌ی این‌چیزا پیش‌بینی شده.
‫آشغال؟
‫این یه آشغال‌لغزه‌ی کوفتیه!
‫نمی‌تونم جم بخورم!
‫اگه با جریان بجنگی، فقط غرق می‌شی!
‫بخوای‌نخوای تو رو با خودش می‌کِشه.
‫بچسب به یه‌چیزی و بیا!
‫اوه‌اوه... اوضاع خیطه که...
‫خوردیم به یه‌ دوراهی.
‫شوخیت گرفته؟!
‫اوی، بچه‌ها... سَقَط نشینا!
‫اون غارتگرای کونی رو... تیکه‌پاره می‌کنم!
‫عوضی!
‫اونا رو کجا فرســــ
‫کجا فرستادمشون؟
‫به بحثمون مربوط نیست.
‫خودشون خواستن که دنبالت بیان.
‫ولی من خوشم نمیاد چیزی رو دور بندازم.
‫رودو-کون...!
‫ماها می‌ریم با اشانتیونا بازی کنیم.
‫وقتی ما نیستیم، قشنگ با رئیسمون بازی کن، باشه؟!
‫آمو...
‫آمو؟
‫این چی بود گفتی؟
‫نکنه دلیل خشمت همونه؟
‫من فقط اومدم اینجا که تو اون خشم سهیم شم.
‫اسم من...
‫زودیلِ طیفون‌ـه.
‫می‌خوای با من سپهرو پایین بکشیم؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سپهرو... پایین بکشیم؟
‫الان... با همدیگه یه چیزو تصور کردیم، نه؟
‫آه... اشتباه برداشت نکن...
‫من هیچ‌وقت نه سپهرو دیدم، نه فرصت اینو داشتم که در موردش چیز یاد بگیرم.
‫بحث سر این نیست که چیو پایین می‌کشیم.
‫موضوع سر اینه که سرِ هدفمون چی میاد.
‫رودو... چیزی که الان از ذهنت گذشت...
‫اونایی نبودن که بهشون اهمیت می‌دی،
‫تمرکزت رو این بود که کسایی که ‫مورد هدف خشمت بودن، چی شدن.
‫بـ ــ بحثو الکی عوض نکن!
‫مگه الان ازت سؤال نپرسیدم؟!
‫چه بلایی سر صاحب اون کفشا و بقیه‌ی پاکسازا اومده؟!
‫اون تویی که داری بحثو عوض می‌کنی، رودو.
‫من به روش خودم جوابتو دادم.
‫حالا نوبت توـه.
‫تو اول جواب بده تا نوبت من شه.
‫مکالمات همین‌جوری پیش می‌رن.
‫من از اِصراف متنفرم.
‫نذار حرفام هرز برن.
‫گوش بگیر.
‫گه توش...
‫چشه این روانی؟
‫چرا اینقدر بدقِلِقه، لعنتی؟
‫بدقلِقیش هم با چیزی که آمو اولِ کار داشت، فرق داره.
‫اون‌موقع کلاً نمی‌شد با آمو حرف زد.
‫ولی این یارو...
‫انگار منو با حرفاش زنجیر کرده!
‫آشغالایی که الان همرامه...
‫از صحرا به بعد موجودیمو پر نکردم.
‫ولی حالا که کار به اینجا رسیده، باید...!
‫یعنی اینقدر دلواپس اون پاکسازا یا آمویی؟
‫جوابمو بده.
‫دلیلت واسه پیوستن به پاکسازا چیه؟
‫واسه اینکه برگردم سپهر.
‫به پاکسازا ملحق شدم تا یه راه برای برگشتن پیدا کنم.
‫تو واقعاً فکر کردی که اینجوری برمی‌گردی بالا؟
‫رفتن به سپهر که از وظایف پاکسازا نیست.
‫اونا فقط وقتی کمکت می‌کنن که کارت ‫با وظایفشون هم‌خوانی داشته باشه.
‫ببینم، نکنه...
‫همین الانشم از اوضاعت چندان راضی نیستی، ها؟
‫تو یه چیزی بیشتر از این دوستی قلّابی می‌خوای، نه؟
‫دهنم پر آشغال شد.
‫لباسامم همین‌طور... تف توش.
‫وایسا... پس بقیه کجا غیبشون زد؟
‫اصلاً اینجا کجاست؟
‫هی... کسی اینجا نیست؟
‫هی...
‫میو میو میو میو...
‫مثل یه پیشی‌کوچولوی گمشده که از ترس خودشو جمع‌ کرده.
‫این حالتت اصلاً ناز نیست.
‫از همین اول فاز تیکه انداختن برداشتی، نه؟
‫خب... چه خبره؟
‫اینو فقط حدس می‌زنم... ولی نکنه ماها رو از ‫هم دور کردین که تک‌تک باهامون بجنگین؟
‫شما غارتگرا رُک‌تر از اونی هستین که فکر می‌کردم.
‫آره... درسته... شوخی‌ نداریم.
‫پس اگه این مأموریتو با جدیت انجام ندیم...
‫... آخرش میشیم سیبل نیش و کنایه!
‫جابا...
‫مشتاق دیدار... بداخلاق-کون.
‫چه حالی بکنم من...
‫این‌سری قراره... بدجوری منو بترکونی!
قسمت ۱۵ ‫« بــیــخــیال بــابــا »
‫همون لحظه که جابا پیداش شد...
‫بیخیال شدم که برای نقشه‌هاشون دنبال جواب بگردم.
‫فقط یه فکره که الان به ذهنم حکومت می‌کنه...
‫باید بخوری... تا خورده نشی!
‫قلپ قلپ، قل قل!
‫صدای چی بود؟!
‫صدای چی چی بود؟!
‫ببین این اطراف چقدر از این ماده حباب‌داره ریخته.
‫نمی‌دونم از چی ساخته شده، ولی اگه بهش دست بزنم چی می‌شه؟
‫بابام سوخـــــــــــت!
‫آخ آخ آخ آخ آخ آخ آخــــ!
‫ایستگاه شدی.
‫پنجه‌ش...
‫شبیه اون مایع شد؟!
‫تو چنگال راستیم سمّ عصبی دارم.
‫اون که ثابته.
‫ولی خیلی زود حوصله‌م سر می‌ره...
‫برای همین وقتی سمّای جدیدو امتحان می‌کنم، تو چنگال چپم...
‫اینطوری ظاهر می‌شن.
‫خب خب، بداخلاقه...
‫تا کِی می‌تونی جاخالی بدی؟!
‫یعنی خودمم و خودمم با خودم؟!
‫سوکس!
‫سوکس؟!
‫می‌دونی، معمولاً با حشرات مشکلی ندارم.
‫ولی فقط از سوسکا یکم چندشم می‌شه، می‌دونی؟
‫ها؟
‫الان شوخی کردی؟!
‫رو زمین زندگی می‌کنی، عضو پاکسازایی،
‫اونوقت از سوسک می‌ترسی؟!
‫شما پاکسازا مگه چقدر نازک نارنجی‌این؟!
‫خیلی خورد تو ذوقم.
‫حالا یه سوسکه دیگه، انقدر جوش نیار.
‫ولی بدتر از منم هست.
‫یکی از اعضای پاکسازا، می‌دونی...
‫یه بار گُه‌بارون شد و یه‌جوری جیغ بنفش می‌کشید که بیا و ببین.
‫چی شد، جاخالی ندادی؟
‫اینطوریام نیست که اگه این آشغال بخوره بهم، دخلم بیاد...
‫بعدشم این آشغال هزار مرتبه شرف داره به عنِ روی لباس!
‫اگه انقدر بد می‌خوای با سمّات نعشه کنی...
‫پس بفرما یه‌عالمه از این بخور!
‫زمین واژگون!
‫حوصله‌ی این چرندیاتو ندارم.
‫هی هی هی...
‫هی، هوی، هی...
‫هی هی هی هی هی بابا...
‫هــــــــــــــــی!
‫هی یو... هی هی هی...
‫یه‌چی بگو دیگه. الان از تنهایی دق می‌کنم.
‫هی... فقط بهم بگو که چی تو سرته، باشه؟
‫هی...
‫شماها هدفتون رودوـه، ماهم مزاحم‌تونیم دیگه؟
‫تنهای تنهام، می‌تونین راحت چندنفری بریزین سرم.
‫پس چرا تنها اومدی؟
‫هی هی...
‫هی هی هی هی هی هی هی هی هی...
‫این یارو... خیلی خفنه‌ها...
‫اینجا دیگه کجاست؟
‫تیر برق می‌بینم، ولی بیرون نیستیم.
‫یه غاره؟
‫یا زیرِ زمینیم؟
‫آره، زیر زمینیم.
‫بفرما از چوکرت استفاده کن تا مطمئن شی.
‫عه، راست می‌گی. وصل نمی‌شه.
‫چوکرا خوب چیزی‌ان، ولی حیف که زیرِ زمین نمی‌شه ازشون استفاده کرد.
‫انگار خبری از پشتیبانی نیست، نه؟
‫اولین دستور زودیل:
‫«اگه کسی جز رودو اومد،
‫تنهایی هرچندتاشون رو که می‌تونین شکست بدین.»
‫من نرده هیو آموزو ام.
‫قراره پیشکشت کنم، پیشی کوچولو.
‫می‌شه «پیشی» صدام نزنی؟
‫ریو صدام کن.
‫ولی بازم، جنگیدن با آدما راست کارم نیستا...
‫ای بابا. بسوز و بساز.
‫اگه جدی نشی، کار رفقات تموم می‌شه ها.
‫پس بهتره عجله کنم.
‫که اینطور.
‫یه نیروی زمخت که به برش تبدیل شده...
‫حتی اگه جاخالی هم بدم، باید حواسم جمع باشه.
‫خیالت تخت. ترجیح می‌دم قیچی‌ـمو خونی نکنم،
‫برای همین جون می‌کنم که پوستتو نبرم.
‫البته نمی‌تونم بگم موهای ابریشمی‌تم نمی‌برم.
‫اگه اون شونه جینکی‌ته،
‫پس یعنی با موهات می‌جنگی، نه؟
‫قیچی و مو... بد دشمنی به تورت خورده.
‫ولی بسوز و بساز.
‫وقت سلمونیه.
‫می‌دونم زنده‌ای، اینقدر خودتو به موش‌مردگی نزن!
‫انقدر قایم نشو و بیا بیرون ببینم!
‫نگو دخلشو آوردم.
‫عمراً. دیدم از بدتر از اینا هم زنده قسر در رفته...
‫جابا-کون، دمت گرم!
‫از پسش بر میای! اینجوری پیش بره، کارو درآوردی!
‫خیلی وقته... واقعاً مدت زیادیه که...
‫کسی نتونسته من واقعی رو بیرون بکشه!
‫شوخیت گرفته؟
‫داری می‌گی... همه‌چی تا الان...
‫تمام توانش نبود؟
‫زانکا-کون...
‫تو هم می‌تونی از جون مایه بذاری.
‫بیخیال...
‫هنوز جدی نیستی، نه؟
‫عمراً فقط بتونی یه تیکه چوبو تاب بدی، نه؟!
‫هوی هوی...
‫بیا جدی شیم!
‫ها؟
‫نمی‌تونم... تکون بخورم؟
‫درد می‌کنه.
‫وایسا، چی شد؟ به موهاش که دست زدم عین چی دردم گرفت...
‫ولی دردش...
‫موهات.
‫صاف و ابریشمی نیست.
‫نکنه...
‫وقتی با یه شونه‌ی پلاستیکی به‌طور مداوم ‫مو رو شونه کنی، الکتریسیته ساکن تولید می‌شه.
‫خشکی هوا هم نقش بزرگی توش داره، ‫ولی دردیه که همه‌ی موبلندا درکش می‌کنن.
‫و چیزیه که همه‌مون باید باهاش دست‌وپنجه نرم کنیم.
‫با این‌حال جینکی‌م پلاستیکیه.
‫من بار الکتریسیته‌ی ساکن رو به دوش می‌کشم.
‫برای همین موهام ابریشمی نیستن...
‫بلکه برقی‌ان.
‫قیچی و موهای بارورشده با الکتریسیته‌ی ساکن...
‫بد دشمنی به تورت خورده.
‫ولی بسوز و بساز.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.