‫این شوک‌ـا خیلی به درد می‌خورن.
‫ذاتِ واقعیِ آدمو می‌کشن بیرون.
‫نشونم بده!
‫بی‌رحمی‌ای که قایمش کردیو نشونم بده!
‫یا شاید شوک زیادی شدید باشه...
‫و اونو له کنه.
‫هنوز مونده... هنوز کار دارم!
‫تا وقتی خودمو ثابت نکنم...
‫نمی‌میرم!
‫استوار...
‫باهوش...
‫نسل به نسل، خونِ پرافتخار خاندان نیجیکو پابرجا مونده.
‫در ضمن، خواهرت و برادرت هم راه منو ادامه دادن و به نگهبانان جهنم پیوستن
‫تا بارِ حکومت بر زمین رو به دوش بکشن.
‫می‌فهمی چی دارم بهت می‌گم...؟
‫زانکا؟
‫بله!
‫تهدیداتی که روی زمین باهاشون روبه‌رو می‌شیم اینا هستن:
‫هیولاهای آشغالی، بارش آشغال و بیماریایی که از مواد خطرناک نشأت می‌گیرن.
‫اما... یه چیزی هست که نباید فراموش کنین...
‫بزرگ‌ترینِ تهدیدها، همین آدمایی هستن که می‌بینین!
‫نگهبانان جهنم یه نهاد حیاتی برای کنترل بشر هستن!
‫اون‌چه در آکادمی مرکزی نگهبانان جهنم در انتظارتونه،
‫آزمونای سخت و رقبای بی‌رحم هستن.
‫برای رسیدن به قدرتی که نگهبانان نیاز دارن، ‫باید از راه رقابت، تجربه کسب کنین و یاد بگیرین!
‫دوباره شروع کرد... همون سخنرانی همیشگی.
‫باورم نمی‌شه وقت اومدن کارآموزای جدید رسیده.
‫می‌گن تو سری یکی میونشونه که خیلی خاصه.
‫پسره؟ یا دختر؟
‫دختره.
‫عه؟ یعنی چه شکلیه؟
‫عین همیشه یه جوری راه می‌ره انگار از دماغ فیل افتاده این زانکا-کون.
‫باباش از کله‌گنده‌های شهره، ما کجا و اون کجا؟
‫خون اشرافی، ها؟
‫خاندان نیجیکو پر از نخبه‌هاییه که همشون می‌رن نگهبان جهنم می‌شن.
‫ولی زیر اون فشار خم نمی‌شه، همیشه بالاترین ‫نمره‌ها رو می‌گیره؛ زانکا-کون این‌شکلیه.
‫شرط می‌بندم دخترا هم عاشقشن.
‫هه، مطمئنم با رتبه‌ی اول فارغ‌التحصیل می‌شه و می‌ره برای تخت زرین.
‫خب... انتظار کمتری هم نمی‌ره.
‫ماها معمولی‌ایم، نمی‌تونیم با یه نابغه رقابت کنیم.
‫آی گل گفتی!
‫حاضرم بمیرم ولی با این اسکلا مقایسه‌م نکنن!
‫می‌دونین پشت صحنه چقدر زحمت می‌کشم؟!
‫فقط صبر کنین و ببینین.
‫بی‌هیچ زحمتی رتبه‌ی اول رو می‌گیرم.
‫برپا.
‫برجا.
‫این روزا می‌بینیم که جرایم «روح‌بخشی» داره زیاد می‌شه.
‫به همین خاطر، ما به یه گارد جهنمی قوی نیاز ‫داریم که بتونه در برابر روح‌بخشا بایسته.
‫همه‌تون سه سال سختو زیر این همه تمرین شدید تاب آوردین.
‫ما دنبال استعدادای تازه‌ایم.
‫بنابراین...
‫به‌طور ویژه، امسال تصمیم گرفتیم یه دانش‌آموزِ ‫واقعاً بااستعدادو در این کلاس بپذیریم.
‫اون توی زاغه‌ها بزرگ شده، اما تواناییاش غیرقابل انکاره.
‫نمی‌تونستم تا ابد تو تاریکی بمونم.
‫در برابر یه آدم «اصلِ جنس»...
‫قرار بود بفهمم ضعف و قدرت واقعی من چیه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫باارزش‌ترین موقعیت تو آکادمی، صندلی‌ای بود به نام «تخت زرین».
‫تنها کسی که اجازه داشت اونجا بشینه، بهترین دانش‌آموز سال بود.
قسمت ۱۷ ‫« خاطرات یک معمولی »
‫وای...
‫احسنت!
‫باورم نمی‌شه تونستی توی اولین نبرد تمرینیت همه‌ی شاگردا رو شکست بدی.
‫واقعاً استعدادت غیرقابل انکاره.
‫حتی ممکنه تخت زرینو هم به‌دست بیاری، هیو.
‫مشکلش چیه این؟
‫تو زاغه بزرگ شده، ولی فکر می‌کنه از ما سرتره؟
‫تا حالا نشنیده بودم سنسه از کسی این‌جوری تعریف کنه.
‫فکر می‌کنه خیلی خفنه فقط چون یه‌بار ما رو شکست داده.
‫خیلی شلخته‌ست. هیچ اصولی نداره.
‫با این وضعیت، توی گارد جهنمی زیاد دووم نمیاره!
‫تنها دلیلی که منو شکست داد این بود ‫که سبک مسخره‌ش ریتم منو به‌هم زد.
‫اگه به سبک مبارزه‌ش عادت کنم، سه‌سوته اون نی قلیونو می‌زنم.
‫راستش منم امروز، اصلاً سرپنجه نیستم کلاً.
‫ولی اون زانکا رو هم شکست داد.
‫زانکا؟
‫ای بابا، عجب سگ‌جونیه‌ها!
‫نتونستم شکستش بدم.
‫جالبه یه سبک مبارزه ببینی که تا حالا ندیده بودی.
‫انگار هنوز راه زیادی دارم. باید برگردم سر تمرین.
‫لعنتی!
‫ فقط... هنوز به اندازه‌ی کافی تلاش نکردم.
‫من نفر اول اینجام.
‫هنوز نباختم!
‫داره خون میاد...
‫دماغت.
‫همه‌شو شنید؟
‫عه؟ عجبا... نمی‌دونستم اینجایی.
‫فکر کردم برگشتی سر کلاس.
‫نه خب... دنبال جایی بودم که آب پیدا کنم.
‫باید خودمو آروم کنم.
‫ولی خودمونیم... خیلی کارت درسته.
‫تازه اومدی... ولی همین حالا یکی از نامزدای تخت زرین شدی.
‫نشستن روی تخت زرین چه فایده‌ای داره؟
‫خب... اون یه جایگاه افسانه‌ایه که کلی از آدمای مهم بهش رسیدن.
‫افسانه‌های نگهبان جهنم، کله‌گنده‌های مرکز...
‫خیلیا بودن که اونجا نشستن.
‫جایگاهیه که همه می‌خوان بهش برسن.
‫البته شنیدم خواهر بزرگم هیچ‌وقت نتونسته...
‫خب که چی؟
‫نشستن روی یه صندلی چه چیزی نصیبت می‌کنه؟
‫فقط می‌خوای بقیه برات غش و ضعف کنن؟
‫این چه فایده‌ای داره؟
‫وقتی پای «اصلِ جنسا» وسط بیاد، قلابیا شروع می‌کنن به تغییر.
‫اونم، یه‌جوری که بدجوری تابلوـه.
‫موهاتو کوتاه کردیا...
‫کار خاصی نکردم، فقط می‌خواستم تغییر کنم.
‫بعضی از قلابیا سعی می‌کنن ازشون تقلید کنن.
‫هی، اون حرکتو چطوری زدی؟
‫بعضی از قلابیا سعی می‌کنن ازشون بدزدن.
‫بعضی از قلابیا فقط تحقیرشون می‌کنن.
‫آره، اونطوری راحت‌تره.
‫حالمو بهم می‌زنن.
‫ولی...
‫کلاس امروزمون خاصه.
‫تعدادی سلاح اینجا گذاشتیم.
‫طبق غریزه‌تون سلاحی که جذب‌تون می‌کنه رو انتخاب کنین.
‫نگهبانان جهنم باید بتونن از انواع سلاح استفاده کنن،
‫اما انتخاب سلاحی که کیفیتش بالاست و با قدرت‌تون هم‌خونی داره...
‫هم مهارت ضروری‌ای هست.
‫بیاین ببینیم چشم‌هاتون چقدر تیزن.
‫چندش‌ترینشون...
‫اونی بود که فکر می‌کرد بهتر از باقی تقلبی‌ها بود...
‫خودم.
‫هه، اون مدرسه حتی کلاس انتخاب سلاح هم داره؟
‫خب... این سلاحیه که انتخاب کردی؟
‫ولی بازم...
‫اون پایین چیکار می‌کنی؟
‫وایسا.
‫نگفتی کلاس سه‌روز پیش بود؟
‫که یعنی...
‫تمام مدت بدون آب و غذا تو اون چاه بودی؟!
‫اگه ما رد نمی‌شدیم که مرده بودی!
‫یه سوراخ دیدم، برای همین خزیدم توش.
‫الانم گیر کردم.
‫که اینطور.
‫خب پس ما همینجا می‌شینیم از مانجوهای برگی محلی‌تون لذت می‌بریم.
‫بقیه سلاحی انتخاب کردن که قوی به‌نظر میومد.
‫گفتم هیو هم همینکارو می‌کنه.
‫برای همین خواستم خلاف جریان پیش برم.
‫یه‌ تیکه آشغال درب‌وداغون برداشتم که حتی ‫شبیه سلاح هم نبود.
‫زیاد پیش میاد، نه؟
‫«بهترین سلاح‌ها اونایی هستن که ظاهر آشغالی دارن.»
‫آخرشم یه سلاح خفن نبود؟
‫حتی سلاح هم نبود.
‫مدرسه موقع چیدن‌شون دسته‌گل به آب داده بود
‫و اشتباهی یه تیکه چوب بین سلاح‌ها قاطی شده بود.
‫فکرشم نمی‌کردم من کسی باشم که اونطوری نگاهم کنن.
‫بعدشم... لحظه‌ای که همه مشتاقش بودن رسید؛
‫وقتی «اصل‌ جنس» سلاحشو انتخاب کرد...
‫یه شمشیر کاملاً عادی و معمولی بود.
‫عن به من شرف داره!
‫عن اَندَر عن، گه اَندَر گهم من!
‫تاپاله‌ی خالص!
‫آشغال من بودم که می‌خواستم بقیه فکر کنن مستعدم...
‫الان دیگه فهمیدم.
‫یه عادی آخرشم نمی‌تونه حریف یه مستعد ذاتی بشه!
‫ای کاش بمیرم.
‫بمیرم خیلی سنگین‌ترم.
‫من و این تیکه چوب دوتامون صرفاً تقلبی‌ایم.
‫ضایع‌تر از ما نیست.
‫ها؟
‫یعنی نمی‌شه توی عادی از یه مستعد هم بهتر بشی؟
‫اصلاً‌ نمی‌دونم چی یکیو مستعد می‌کنه،
‫ولی اگه نیستی، کی گفته نیازه باشی؟
‫بعدشم، هرچی هم بگی، هنوز انگیزه داری، نه؟
‫هنوزم چسبیدی به اون «یه تیکه چوب»، نه؟
‫معمولاً به‌چشم آشغال می‌بیننش و میندازنش دور،
‫ولی هنوزم تو دستت گرفتیش.
‫حالا نه که مهمه یه رهگذر معمولی چی می‌گه...
‫ولی تا وقتی که متوجه ضعفت نشدی نمی‌تونی قوی شی.
‫عا، راستی.
‫ما باز برمی‌گردیم این شهر مانجو بخوریم.
‫می‌خوام ببینم یه روزی ثابت می‌کنی...
‫که عادی‌ها می‌تونن از بااستعدادا پیشی بگیرن.
‫شریک عزیزم.
‫مگه نگفتم...
‫تا ثابت نکردم نمی‌میرم.
‫نشونت می‌دم...
‫یه عادی چی ازش بر میاد!
‫می‌گم زانکا-کون...
‫یه... عادی... چیز ازش... بر میاد...
‫انگار داری توهم لذت‌بخشی می‌بینی.
‫ قُل‌قلی... سم سم!
‫عصبی... سم سم!
‫باید بره تو هپروت... سم میره روی ســــــم!
‫چطوره؟ چطوره؟ چطوره؟!
‫این چیزی بود که باهاش خراشت دادم!
‫خدا نیست؟!
‫چه پدیده‌ای!
‫نه... چه سمدیده‌ای!
‫اینو از کسی گرفتم که می‌خواست باهاش منو بکشه.
‫باعث می‌شه طوری توهم بزنی که فکر می‌کنی واقعیه.
‫و بعد باعث می‌شه بخوای کل اعضا و جوارحت رو بالا بیاری!
‫انقدر خوبه که ازش سیر نمی‌شی!
‫آخ!
‫دنده‌م درده! تف توش!
‫می‌دونی؟ وقتی دنده رو می‌شکنی...
‫حتی خندیدن هم دردناک می‌شه.
‫می‌دونستی، ها؟
‫آره می‌دونستی. بیشتر مردم می‌دونن.
‫فکر می‌کردم مبارزه‌م باهات لذت‌بخش‌تر می‌شه.
‫ببین چه زود تموم شد...
‫شاید یه پاکساز دیگه می‌تونست بیشتر سرگرمم کنه.
‫عه ببین! داری چه حالی می‌کنی!
‫عجب! بدون من؟!
‫منم می‌خوام!
‫بزن بریم!
‫اومدم بیرون!
‫ای وای، اینجا هم کسی نیست؟!
‫ای بابا، چه‌خبره؟
‫نمی‌دونم اینجا کجاست، و تک و تنهام!
‫سوکسی، تو تنها دوستمی!
‫وایسا بیام!
‫گفتم وایسا دیگه!
‫سوکسی!
‫وقتشه خوش‌گذرونی‌مون تموم شه، زانکا-کون.
‫فک کنم اگه پیشکش هیولای آشغالی شی بیشتر سود برسونی.
‫جابا-کون... مثل یه پسر خوب مأموریتش رو تکمیل کرد!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.