نمایش جدید
کین تاما
قسممت سوّم
شینپاچی ‏.‏‏.‏‏.‏
داشتم رویا میدیدم ‏.‏‏.‏‏.‏
رویا ؟
آره ‏.‏‏.‏‏.‏ یک رویای زیبا ‏.‏‏.‏‏.‏
تو کابوکیچو مشغول به کار بودم ‏.‏‏.‏‏.‏
بهترین میزبان شده بودم ‏.‏‏.‏‏.‏
و کینتوکی بعد از من بود ‏.‏‏.‏‏.‏
و صاحب اون محل ‏،‏ کاگورا ‏-‏ سان بود ‏.‏‏.‏‏.‏
چه رویای زیبایی ‏.‏‏.‏‏.‏
من میخواستم هر طور شده بهترین بشم ‏.‏‏.‏‏.‏
خیلی مصرّانه ‏.‏‏.‏‏.‏
من نمیخواستم اینطوری تموم شه ‏!‏
مگه اینکه چونت چال داشته باشه ‏،‏ چیش بده ‏!‏؟
چال چونه هیچ بدی ای نداره ‏!‏
شاید مشتری ها بفهمن که چال چونه چقدر جذّابه ‏،‏ از کجا میدونی ‏!‏
بس کن ‏!‏
هرکس که چونش چال داره ‏،‏ همچین سرنوشتی در انتظارشه ‏.‏
همه ی امیدمون ‏،‏ مثل بارونی که تو کابوکیچو میومد ‏،‏ فرو ریخت ‏.‏
بخاطر شکست خوردن ما بود
یا فقط میتونست نفرین آسمون باشه ‏.‏
هفته ی آینده قسمت آخر
خوبم نمیره ‏.‏
نمیتونم بخوابم ‏.‏
حتّی پلک هم نمیتونم بزنم ‏.‏
هرچی بیشتر سعی میکنم بخوابم ‏،‏
بیشتر احساس بیدار بودن میکنم ‏.‏
اصلاً احساس خواب آلودگی ندارم ‏.‏
خوابیدن به رشد بچّه ها کمک میکنه
چیه ؟
خوابم نمیبره ‏.‏
آه ‏،‏ واقعاً ‏.‏‏.‏‏.‏
تا دیروقت بیدار نمون ‏.‏
فردا کار داریم ‏.‏
دیگه چیه ؟
خوابم نمیبره ‏.‏
اونو که گفتی ‏.‏
اگه خوابت نمیبره ‏،‏ بهتر نیست تا موقعی که خوابت بگیره ‏،‏ بیدار بمونی ؟
خیلی شلوغ پلوغ میکنی ‏.‏
بزار کپه ی مرگمون رو بزاریم ‏،‏ خوب ؟
گفتم که فردا کار داریم ‏.‏‏.‏‏.‏
خوابم نمیره ‏.‏
هوی ‏،‏ چه غلطی د اری میکنی ‏!‏؟
حتّی نمیتونم پلک بهم بزارم ‏.‏
به من چه ‏!‏
اینقدر مزاحم من نشو ‏!‏
خوابم نمی بره ‏.‏‏.‏‏.‏
منو ببر سر جام بخوابون ‏.‏
هر چه توان داری به کار ببند ‏،‏ و منو بخوابون ‏.‏
خودت برو بتمرگ ‏!‏
اینجوری از مردم خواهش و تمنّا میکنی ‏!‏؟
واقعاً که ‏.‏‏.‏‏.‏
این مُدلیش رو ندیده بودیم ‏.‏
بنظر میرسه این تُشکه خیلی برای خوابیدن گرم و نرمه ‏.‏
با مال من عوضش کن ‏.‏
من میخوام اینجا بخوابم ‏.‏
تو برو توی کمد بخواب ‏.‏
اینقدر لوس بازی در نیار ‏.‏
تمام تُشک ها مثل همند ‏!‏
چطوری من تو همچین جای کوچیکی بخوابم ‏!‏؟
از سر راه برو کنار ‏.‏
آه ‏،‏ فکر کنم اینجوری خوابم ببره ‏.‏
این تُشکه شاید بتونه منو بخوابونه ‏.‏
بخوابی که دیگه بلند نشی ‏،‏ بچّه ی نُنُر ‏.‏
وای ‏.‏‏.‏‏.‏
این چیه ‏.‏‏.‏‏.‏
خواب ‏،‏ خواب بودم ها ‏.‏
نمیخوام روی این تُشک یخ بخوابم ‏.‏
خوابم نمیره ‏.‏
پس هیچی عوض نشده ‏!‏؟
اصلاً فایده ای نداشت ‏.‏
به هیچ وجه خوابم نمیره ‏.‏
بخاطر این مُتکای کوچولو که مال پیرمردهاست ‏،‏ خوابم نمی بره ‏.‏
خودت گفتی جاهامون رو عوض کنیم ‏!‏
اون تُشکه بنظر خیلی خیلی راحت تر میرسه ‏.‏
بیا عوض ‏.‏
تمومی نداره ‏!‏
خوابم نمی بره
پس باید به چیزی فکر کنم که منو بخوابونه ‏.‏
و حالا ‏،‏ نمیدونم به چی فکر کنم که منو بخوابونه ‏.‏
یادم رفته چطور باید خوابید ‏.‏
چطوری باید بخوابم ؟
چطور یک راهی پیدا کنم که خواب آلود بشم ؟
اوّلش باید خفه بشی ‏!‏
بعدش ‏،‏ چشمهات رو ببندی و همون جوری صبر کنی ‏!‏
و نهایتاً خوابت میبره ‏.‏
ولی گین ‏-‏ چان ‏،‏ وقتی بس میکنی و در موردش فکر میکنی ‏،‏
چه جور خوابی ؟
وقتی چشمهامون رو میبندیم ‏،‏ در واقع فقط پلک هامون رو بستیم ‏.‏
هنوز تخم چشم مون ‏،‏ در حال حرکته ‏.‏
کاملاً تاریکه ‏،‏ ولی دلیلش اینه که داریم به پشت پلک هامون ‏"‏ از داخل ‏"‏ نگاه میکنیم ‏.‏
و به این معنی نیست که ما خوابیم ‏.‏
برای اثبات این حرف ‏،‏ اگه در طول روز چشمهات رو ببندی ‏،‏ کاملاً قرمز میشه ‏.‏
اگه بخوام خوابم ببره ‏،‏ تخم چشمم رو چکارش کنم ؟
فقط باید به داخل پلکم نگاه کنم ؟
یا باید به بالا نگاه کنم ؟
چکار کنم ‏.‏‏.‏‏.‏
بس کن ‏!‏
حالا منم دیگه خوابم نمی بره ‏!‏
در این مورد چکار میخوای بکنی ‏!‏؟
حالا که منو هم به این فکر انداختی ‏،‏ منم دیگه خوابم نمیبره ‏!‏
پایین رو ببینم ؟ بالا رو ببینم ؟
نمیدونم با تخم چشمهام چه بکنم ‏!‏
و وقتی خوابیم باید از طریق دهن نفس بکشیم ؟
یا از طریق دماغ ؟
یا باید از دهن بدیم تو و از دماغ بدیم بیرون ؟
یا از دماغ بدیم تو و از دهن بدیم بیرون ؟
جان مادرت بسه ‏!‏
باید دستهام رو بزارم روی سینم ؟
یا باید کنار پهلوم ؟
روی پتو باشه ؟
یا زیر پتو ؟
جای مُتکا چطور باشه ؟
رو به بالا ؟
رو به پایین ؟
بسه ‏!‏
ما از کجا اومدیم ؟ به کجا میریم ؟
انتهای جهان کجاست ؟
چرا از انیمه پول زیاد در نمیاد ؟
بسه جان نَنَت ‏!‏
خوابم نمی بره ‏!‏
دیگه اصلاً خواب از چشمام پرید ‏!‏
خوابیدن اینقدر سخت بود ‏!‏؟
هر شب باید برای خوابیدن اینقدر تلاش بکنیم ‏!‏؟
دوباره خوابمون میره ؟
خفه شو ‏!‏
اگه مسائل رو اینقدر پیچیده کنی ‏،‏ اصلاً خوابت نمی بره ‏!‏
چقدر بدبختی ‏!‏؟
حتّی کِن تاکاگورا مفید تر از این بود ‏!‏
نکته ‏:‏ تکّه کلام کِن تاکاگورا این بود ‏:‏ من یک شکست خورده ام ‏،‏ بدبختم
بیشتر و بیشتر احساس بیداری میکنم ‏.‏
چکار کنم حالا ؟
در این صورت ‏،‏ بقیه ی عمرم رو خوابم نمیبره ‏.‏
ولم کن بابا ‏.‏
مگه بهت نگفتم فردا کار داریم ؟
ساعت دو و نیم صبحه ‏.‏
فردا باید ساعت 7 از خواب بیدار شیم ‏.‏
فقط چهار ساعت و نیم وقت داریم بخوابیم ‏.‏
حتّی ناپلئون هم در این مواقع ‏،‏ اخلاقش سگی بوده ‏.‏
‏"‏ تو دایره ی لغات من نوشته شده فقط سه ساعت در روز ‏"‏ ‏"‏ میشه خوابید ‏،‏ ولی بین سطرهاست و توی سطر اصلی نیست ‏"‏
نکته ‏:‏ ناپلئون به این مشهور بوده که روزی سه ساعت بیشتر نمیخوابیده و همچنین میگفته ‏:‏ کلمه ی غیر ممکن برای من مفهومی نداره
چکار کنم ؟
قبل از من نخوابی ‏،‏ گین ‏-‏ چان ‏.‏
فعلاً در مورد این مسائل حرف نزن ‏.‏
اینقدر از مغزت کار نکش ‏.‏
باشه ؟
خوابیدن نباید از روی عمد و از قصد باشه ‏.‏
مردمی که بطور معمولی زندگی میکنن ‏،‏ خود به خود شبها خوابشون میبره ‏.‏
اگه تمام روز خودت رو با کار کردن ‏،‏ جِر بدی ‏،‏
اینقدر خسته میشی ‏،‏ که مثل سنگ خوابت میره ‏.‏
روش کار خواب ‏،‏ همینه ‏.‏
که اینطور ‏.‏‏.‏‏.‏
برای اینکه در طول روز همش میخوابم ‏،‏ الان خوابم نمیره ‏.‏
درسته ؟
مشکل تو روش زندگیت هست ‏،‏ نه روش خوابیدنت ‏.‏
‏"‏ اینقدر نخوابید ‏،‏ بیایید تو نظافت کمکم کنید ‏"‏
تو دیگه این حرف رو نزن ‏.‏
اگه فهمیدی ‏،‏ برو یک دور کامل دور شهر بچرخ ‏.‏
تا از خستگی جونت در بیاد ‏.‏
فهمیدم ‏.‏
من میرم کمی بدوم ‏.‏
گین ‏-‏ چان ‏،‏ قبل از من خوابت نبره ها ‏.‏
به نفعته بیدار بمونی ‏.‏
گین ‏-‏ چان ‏.‏‏.‏‏.‏
هوی ‏،‏ گین ‏-‏ چان ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
خوابم نمیبره ‏.‏
کلّی دویدم ‏.‏‏.‏‏.‏
ولی حالا ‏.‏‏.‏‏.‏
خیلی گرممه ‏.‏‏.‏‏.‏
اصلاً خوابم نمیبره ‏.‏
کی گفت با دویدن خودت رو جِر بده ‏!‏؟
معلومه با این همه عرقی که کردی ‏،‏ خوابت نمیبره ‏!‏
گفتم شاید هرچی خسته تر بشم ‏،‏ زودتر خوابم ببره ‏،‏
برای همین 50 دور ‏،‏ دور شهر دویدم ‏.‏
مسئله الان خواب نیست ‏.‏
احساس میکنم تک تک سلّول های بدنم ‏،‏ داره فعّالیّت میکنه ‏.‏
احساس میکنی ؟
سلّول های مغزت دارن میمیرن ‏!‏
بعد از همچین تمرین شدیدی ‏،‏ عمراً اگه خوابت ببره ‏!‏
برو یک دوشی بگیر و خودت رو خنک کن ‏!‏
تمام تُشکم رو عرقی کردی ‏!‏
نه ‏.‏
وقت این کارا رو ندارم ‏.‏
باید هرچی سریعتر بخوابم ‏.‏
عجب آدم پر کاری ‏،‏ ها ؟
اوّل که میخواستی بخوابی ‏.‏
حالا گرسنه ای ‏.‏
بهت حسودیم میشه ‏!‏
خیلی کارا برای انجام دادن داری ‏!‏
صدای شکمم نیست ‏،‏ دارم میگوزم ‏.‏
اصلاً مهم نیست کدوم یکیه ‏،‏ نمیتونی یکّم ساکت باشی ‏!‏؟
چقدر دیگه میخوای صدا بدی ‏!‏؟
اینقدر شلوغه که خوابم نمیبره ‏.‏
باشه ‏.‏
میرم یک چیزی برات درست کنم بخوری ‏.‏
تا اون موقع میتونی بری یک دوشی بگیری ‏.‏
غذا ‏!‏؟
همه بعد از خوردن غذا ‏،‏ خوابشون میگیره ‏،‏ نه ؟
برای سلامت خیلی خوب نیست ‏،‏ ولی برای خوابیدن باید سلامتیت رو فدا کنی ‏.‏
در این صورت ‏،‏ منم نمیتونم بخوابم ‏.‏
گین ‏-‏ چان ‏!‏
پیف ‏،‏ بو میدی ‏!‏
جلو نیا ‏،‏ سریع برو حمام ‏!‏
ممنونم ‏،‏ گین ‏-‏ چان ‏!‏
گین ‏-‏ چان ‏.‏‏.‏‏.‏
هوی ‏،‏ گین ‏-‏ چان ‏.‏‏.‏‏.‏
نکته ‏:‏ کاگورا داره مثل زنهای در حال زاییدن ‏،‏ نفس میکشه
چکار میکنی ؟
اصلاً خوابم نمیاد ‏.‏
دوش گرفتم ‏،‏
ولی الان نفسم نمیاد ‏،‏ برای همین خوابم نمیره ‏!‏
کی گفت اینقدر غذا بخوری که نتونی نفس بکشی ‏!‏؟
معلومه وقتی که شکمت مثل گاو پره ‏،‏ خوابت نمیبره ‏!‏
ولی ‏.‏‏.‏‏.‏
تو اون همه غذا درست کرده بودی ‏.‏‏.‏‏.‏
بقیش مال صبحانه بود ‏!‏
چرا سهم منم خوردی ‏،‏ بچّه الاغ ‏!‏؟
فایده نداره ‏.‏‏.‏‏.‏
اینقدر درد دارم که نگو ‏.‏‏.‏‏.‏
میرم خودم رو دگرگون کنم ‏.‏‏.‏‏.‏
نکته ‏:‏ ‏"‏ دگرگونی ران ‏"‏ اسم مانگایی مربوط به دهه 80
با دویدن ‏.‏
کی گفت با کنایه حرف بزنی ‏!‏؟
بس کن ‏!‏
با این کار بر میگردی به نقطه ی اوّل ‏!‏
آه ‏.‏‏.‏‏.‏
معرکه شد ‏.‏
لازم نیست فردا بیای سر کار ‏.‏
شینپاچی و من از پسش بر میایم ‏.‏
پس نمیخواد خودت رو مجبور کنی که خوابت بره ‏.‏
فقط بزار من بخوابم ‏،‏ باشه ؟
نه ‏!‏
نخوابیدن برای پوستم ضرر داره ‏!‏
کسی که اینقدر میخوره که شکمش اینجوری کش میاد ‏،‏ لازم نکرده در مورد پوستش ‏،‏ نگران باشه ‏!‏
خواهش میکنم ‏.‏
ساعت از 4 گذشته ‏.‏
فردا باید ساعت 7 بلند بشم ‏.‏
کمتر از سه ساعت مونده ‏.‏
حتّی ناپلئون هم در این مواقع ‏،‏ اخلاقش سگی بود ‏!‏
احتمالاً در مورد خوب نبودن سوپ میسو ‏،‏ ایراد میگرفته ‏!‏
‏"‏ بادمجان ‏،‏ توی لغت نامه ی من جایی نداره ‏.‏‏"‏
باشه ‏.‏
دیگه سر و صدا نمیکنم ‏.‏
دیگه باعث اذیّتت نمیشم ‏.‏
تو برای من غذا درست کردی ‏.‏
ولی اگه خیلی فضا ساکت باشه ‏،‏ من دوباره فکر معطوف اون مسائل میشه ‏.‏
میشه رادیو رو روشن کنم ؟
اگه صداش کم باشه ‏،‏ آره ‏.‏
قطار نیمه شب جوانی ‏!‏
خوب میرم برای شروع ‏!‏
دی جی جونیجیرو هستم ‏،‏ کسی که با مهربانیش ‏،‏ سنگ رو آب میکنه ‏،‏
با این قصّه ای که میخوام بگم ‏،‏ شرط میبندم زیر 3 دقیقه ‏،‏ اشکتون در میاد ‏!‏
قطار نیمه شب جوانی ‏!‏
خوب میریم برای شروع ‏!‏
با این قصّه ای که میخوام بگم ‏،‏ شرط میبندم زیر 3 دقیقه ‏،‏ اشکتون در میاد ‏!‏
بزارید اوّلین نامه رو بخونم ‏.‏
نامه از کسی اومده به اسم تام ‏-‏ سان ‏.‏
‏"‏ ببخشید ‏،‏ جری ‏.‏ ‏"‏
نکته ‏:‏ مربوط به تام و جری
هرگز اوّلین دوستی رو که داشتم ‏،‏ فراموش نکردم ‏.‏
تابستون ده سال پیش بود ‏.‏
بچّه ی ساکت و آرومی بودم که معمولاً با خودم بازی میکردم ‏.‏
برای همین پدرم یک دوست برام آورد ‏.‏
اون ‏،‏ کسی نبود جز جری ‏.‏
من و جری همیشه باهم بودیم ‏.‏
هر جا میرفتیم ‏،‏ باهم بودیم ‏.‏
هر کاری میخواستیم بکنیم ‏،‏ باهم بودیم ‏.‏
مثل دوستهای واقعی ‏.‏
کارهای زیادی یادش دادم ‏.‏
صبرکن / بشین ‏!‏
بهترین کارش ‏،‏ نشستن / صبر کردن بود ‏.‏
تا زمانی که من بهش میگفتم ‏،‏ منتظر میموند ‏.‏
حتّی اگه جلوش غذا میذاشتن ‏.‏
بغیر از جری ‏،‏ هیچ دوست دیگه ای لازم نداشتم ‏.‏
اون موقع ‏،‏ همچین احساسی داشتم ‏.‏
ولی از طرف دیگه ‏،‏
بچّه های زیادی بودن که به جری علاقه نشون میدادن ‏.‏
و من کم کم متوجّه شدم که ‏،‏ در کنار جری ‏،‏ دوستهای خیلی زیادی ‏،‏ دارم ‏.‏
بشین ‏.‏
خیلی طول نکشید ‏،‏ که نظرم از جری به بقیه جلب شد ‏.‏
جری همیشه با من بازی میکرد ‏.‏
برام پارس میکرد ‏.‏
اون موقع بود که بهترین کارش ‏،‏ جواب گو بود ‏.‏
من یک کلمه به جری میگفتم ‏.‏
‏"‏ بشین / صبرکن ‏"‏
و جری همیشه منتظر برگشتنم میموند ‏.‏
حتّی یک سانت هم از جاش تکون نمیخورد ‏.‏
فقط منتظر برگشتنم میشد ‏.‏
از بد شانسی ‏،‏ کار و کاسبی پدرم از رونق اُفتاد ‏،‏
و وضع زندگی خانواده رو به افول گذاشت ‏.‏
طلبکار ها و شاکی ها ‏،‏
زندگیمون رو از بین بردن ‏.‏
فکر کنم من فقط یک بچّه بودم ‏،‏
که فکر میکردم از اون شرایط نا به هتجار ‏،‏ خارج میشیم ‏.‏
شاید تقدیرش رو فهمیده بود ‏.‏
اون بدون هیچ درنگی دنبالم میومد ‏.‏
صبرکن ‏!‏
با کلماتی سرد و بی روح ‏،‏ حرف همیشگی رو بهش زدم ‏.‏
صبرکن ‏.‏
بدون اینکه پشت سرم رو نگاه کنم ‏،‏ اونو ترک کردم ‏.‏
بعد از گذشت ماهها ‏،‏ به اون مکان برگشتم ‏.‏
الان دیگه تو شهر خیلی دوری زندگی میکردم ‏،‏
ولی نمیتونستم فکر جری رو از سرم بیرون کنم ‏.‏
مطمئنّاً اون حالش خوب بود ‏.‏
حتماً یکی بردتش ‏.‏
حالا که فکرش رو میکنم ‏،‏ میخواستم خیالم رو راحت کنم ‏.‏
از اینکه فکر میکردم جری زنده هست ‏،‏
میخواستم احساس گناهم رو از بین ببرم ‏.‏
جری حیوون خونگی کس دیگه نمیشد ‏.‏
اون مثل همیشه منتظر بود ‏.‏
حتّی بدون اینکه یک سانت تکون بخوره ‏.‏
منتظر برگشتنم بود ‏.‏
اسفناکه ‏،‏ نه ؟
چند مدّت پیش ‏،‏ اینجا ولش کردن ‏.‏
مردم زیادی سعی کردن با خودشون ببرنش ‏،‏
یا اینکه بهش غذا بدن ‏.‏
ولی اون دست رد به سینه ی همشون زد ‏.‏
و کم کم ‏،‏ دیگه کسی بهش توجّه نکرد ‏.‏
نگو که انتظار داشته صاحبش برگرده ‏.‏
واقعاً داستان تکان دهنده ایه ‏.‏
به آرومی دست کشیدن روی سرش ‏،‏
چشماش باز شد و نگاه خسته ای بهم کرد ‏.‏
دمش رو ضعیفانه ‏،‏ تکون داد ‏.‏
و بعدش ‏،‏ دیگه تکون نخورد ‏.‏
خانم کوچولو ‏.‏‏.‏‏.‏
که اینطور ‏،‏ صاحابش تو بودی ‏.‏
جری منتظر برگشتن من بود ‏!‏
این همه مدّت ‏.‏‏.‏‏.‏
تمام این مدّت ‏.‏‏.‏‏.‏
جری ‏!‏
چطور میتونم ازت معذرت خواهی کنم ‏!‏؟
چند دفعه میخوای ازت معذرت خواهی کنم ‏!‏؟
تو خیلی بهم اهمّیّت میدادی ‏!‏
وقتی من تنها بودم ‏،‏ تنهایی منو پر کردن ‏!‏
تو دنیا رو بهم نشون دادی ‏!‏
تو اوّلین دوست من بودی ‏!‏
با این حال ‏.‏‏.‏‏.‏
من ‏.‏‏.‏‏.‏
من همچین کار وحشتناکی با دوستم انجام دادم ‏!‏
لازم نیست معذرت خواهی کنی ‏.‏
اون همیشه منتظرت بود ‏.‏
و تو اومدی ‏.‏
دیگه چی میخواد ؟
باید خوشحال باشه که در آخرین لحظه ‏،‏ اربابش رو دیده ‏.‏
حقیقت نداره ‏،‏ اون حتماً از من متنفّره ‏!‏
برای اینکه من باعث مرگش شدم ‏!‏
جری نمرده ‏.‏
اون هنوز زنده هست ‏.‏
کجاست ‏!‏؟
اون کجاست ‏!‏؟
معلومه ‏.‏‏.‏‏.‏
درست پشت سرته ‏!‏
این چی بود ؟
این چه مدل قصّه ای بود ؟
چرا همچین قصّه های سوزآوری ‏،‏ آخرش تبدیل به قصّه ی ترسناک میشه ‏!‏؟
چه آدم هایی با این قصّه ها گریه میکنن ‏!‏؟
بیشتر میخوان آدم رو دق بدن ‏،‏ تا گریش رو در بیارن ‏!‏
بعد از شنیدن همچین قصّه ی مزخرفی ‏،‏ عمراً اگه خوابم بره ‏!‏
تا الان باید شکایات زیادی به ایستگاه رادیو رسیده باشه ‏!‏
وای غافلگیر شدم ‏.‏
اصلاً فکر نکنی ترسیدم ‏.‏
هوی کاگورا ‏!‏
دیگه رادیو بی رادیو ‏!‏
من نمیتونم همچین ‏.‏‏.‏‏.‏
ه ‏-‏ ها ؟ خوابش رفته ‏.‏
ک ‏-‏ که اینطور ‏.‏‏.‏‏.‏
بالاخره خوابش برد ؟
بعد از اینهمه دردسر ‏.‏
وای ‏،‏ چه خوشی ای ‏.‏‏.‏‏.‏
حالا میتونم در آرامش بخوابم ‏.‏
پس منم میخوابم ‏.‏
درست پشت سرت ‏!‏
آ ‏-‏ آه ‏،‏ خوب ‏.‏‏.‏‏.‏
میگما ‏.‏‏.‏‏.‏
دیگه داستان های مزخرف منو نمیترسونه ‏.‏
فقط کمی عافلگیر شدم ‏.‏
فقط شوخی بود ‏.‏
فرق زیادی بین داستان های طنز و وحشتناک نیست ‏.‏
اونا در اصل ‏.‏‏.‏‏.‏
درست پشت سرت ‏!‏
لــ ‏-‏ لعنتی ‏.‏‏.‏‏.‏
چون خیلی نخوابیدم ‏،‏ از این چیزا میشنوم ‏.‏
هوی ‏،‏ الان دیگه خوابم نمیره ‏.‏‏.‏‏.‏ ؟
آه ‏،‏ شرمنده اگه بیدارت میکنم ‏.‏
بنظر میرسه مریض شدم ‏.‏
کـ ‏-‏ کاگورا ‏-‏ چان ‏،‏ تو بیداری ‏،‏ نه ؟
تا چند دقیقه قبل ‏،‏ کاملاً بیدار بودی ‏.‏
اصلاً خنده دار نیست ‏.‏
کاگورا ‏-‏ چان ؟
هوی ‏،‏ میشنوی ؟
بیداری ‏،‏ نه ؟
بلند شو ‏!‏
سر به سر من نزار ‏!‏
میدونی من چقدر تلاش کردم که تو خوابت ببره ‏!‏؟
حالا منو ول میکنی به امان خدا ‏!‏؟
حدّاقل میتونی یکّم باهام حرف بزنی ‏!‏
میتونی لااقل تا دستشویی کردن باهام بیای ‏!‏
میخوای وانمود کنی که خوابی ؟
میزنمت تا بیدار بشی ‏.‏‏.‏‏.‏
خوب ‏،‏ عالیه ‏.‏
زودباش بینم ‏!‏
برای مردن آماده شو ‏!‏
اگه میخوای منو بزنی ‏،‏ بهتره جوری بزنی که از هوش برم ‏!‏
نه ‏،‏ خواهش میکنم ‏.‏‏.‏‏.‏‏.‏
بزن منو بیهوش کن ‏!‏
یکی منو بخوابونه ‏!‏
کیو ‏-‏ چان ‏،‏ تولّدت مـــ **** باشه ‏.‏
قسمت بعد
اون یارو ‏،‏ تو روز تولّدش ‏،‏ یک جور دیگه بنظر میرسه