‫بیدار شو.
‫بیدار شو دیگه.
‫اوی... بیدار شو بابا!
‫دستور معلم: گینپاچی-سنسه، کلاس زی رو در روشنایی کامل و دور ‫ از صفحه‌ی مانیتور تماشا کنین. ترجیحاً با mpv Player.
‫اینجا کجاست؟ وایسا بینم...
تو منی؟
نه، من تو نیستم... من گین-سانم، می‌دونی؟
‫نه... از نظر تکنیکی، خودتم گین-سانی البته.
چی شد؟ پس من... تواَم؟
‫با اینکه اصلاً نفهمیدم ولی فهمیدم، خدافظ.
‫بابا، نخواب دیگه!
‫آخه ما تو همون گینتاما هم که می‌خوابیدیم، واردِ دنیای ذهنی می‌شدیم! ‫ادای بلیچو در میارن، اینجا منظورش اینه که این انیمه نباید مثل گینتاما باشه.
‫اِهــِـم... گوش کن!
‫طی یک مراسم رسمی، ‫اینجانب «شخصیت اصلی انیمه گینتاما»، ساکاتا گینتوکی،
‫نقش اصلی انیمه «کلاس سوم زی، گینپاچی-سنسه» را به ‫ساکاتا گینپاچی واگذار کرده...
‫و تاجِ شخصیتِ اصلی‌بودن را بر سر تو می‌نَهَم!
طی یک مراسم رسمی؟ این دیگه یعنی چی؟
‫بابا، خودت بگیر دیگه...
‫کل این انیمه به خاطر اون تهیه‌کننده‌ی کــــــــــــونـــی پابرجاست،
‫اونم پیشِ شُرَکای کاریش قُپی اومده که «من قراره گینتامای جدید بسازم»؛ ‫اینجوری شده که الان داریم یه انیمه جدید می‌سازیم.
شریکِ کاری چیه دیگه بابا؟
‫این آبجیایی که من می‌بینم تو همه‌جور فسق و فجوری ‫با اون تهیه‌کننده شریکن الّا مسائل کاری!
‫دارم گینتامای جدید می‌سازما!
ولی فکر کن... آخه آدم می‌ره سراغِ لایت‌ناول گینپاچی-سنسه؟
‫اون لایت‌ناول کلاً یه میم بوده که از چندتا صفحه‌ی ‫اوماکه‌ی مانگا، از 20 سال پیش الهام گرفته شده. ‫اوماکه به بخش‌های کوتاه و طنزآمیز گفته می‌شه که معمولاً بعد از قسمت اصلی تو مانگا یا انیمه میان.
‫بعدشم، اون طرفدارای متعصب مانگای اصلی هارت ‫و پورت کردن که این اصلاً گینتاما حساب نمی‌شه.
‫بعدشم گفتن «این حتی اسپین‌آف حساب نمی‌شه و سرقت ادبیه».
‫غلط کردن! بعدشم، چرا اولِ قسمتِ اول ‫داری این چرت و پرتا رو می‌گی؟!
‫نه، نیّتشون خوبه بابا... ‫این یه سرقت ادبیِ خوبه واقعاً.
‫ولی می‌دونی؟ من بهشون گفتم که این، ‫اونقدرا هم ایده‌ی خوبی نیست و بی‌خیال شین.
‫آخه گینتاما یه پایان تمیز و مشتی داشت.
‫بهشون گفتم: «اگه بخواین با گینپاچی-سنسه اینا پیش برین، ‫شیرینیِ اون پایانو به کام مخاطب تلخ می‌کنین.»
‫پایان تمیز و مشتی کجا بود؟! اصلاً گینتاما که بماند؛ ‫اونا سر تا پایِ دراگون‌بالِ بیچاره رو هم قهوه‌ای کردن!
‫از صدکیلومتری هم تابلوـه...
‫چیزی که قراره پخش شه، گینپاچی-سنسه نیست، گینتاما GTـ‍ه.
‫معذرت‌ می‌خوایم توریاما-سنسه (خالق دراگون‌بال) ‫GT هم قراره مثلاً مخفف گومن‌ناسای، توریاما-سنسه باشه.
‫به من چه؟! شما گینتامایی‌ـا باید برین از توریاما-سنسه معذرت بخواین! گینتاما یعنی روح نقره‌ای (گاهی هم شخمِ نقره‌ای)، اینا برداشتن دراگون‌بالو کردن سیلوربال
‫آقا، خلاصه... ملّت تو این خیال بودن که انیمه گینتاما برگشته...
‫ولی چیزی که قراره پخش شه، کلاً فرق داره و زدیم تو فازِ ژانرِ مدرسه‌ای.
‫هوادارا گه‌گیجه می‌گیرن بابا... پس ما باید کمکشون کنیم.
‫ما یعنی من...
‫و حضرتِ عالی!
‫الان نشون می‌دیم که من دارم باتـُـنِ نقش‌اصلی ‫رو به تو می‌دم که بفهمن داستان از چه قراره. ‫باتُن یا چوبِ امدادی چیزیه که تو مسابقات امدادی مثل دوی امدادی دست به دست می‌شه.
‫بفرما، اونجا رو می‌بینی؟ اونا هم شروع کردن که باتُناشونو دست به دست کنن.
‫نه... اینا فقط دارن لباس عوض می‌کنن.
‫عواملِ ساختِ انیمه هم دارن باتُن دست به دست می‌کنن.
‫اونا که ریدن!
‫گیرنده زیر بارِ وزنِ باتُن به چُخ رفت!
‫اون‌ بیچاره‌ها فقط قراره زیر بار فشارِ کارگردانا له شن!
‫در هر صورت، کلی از بچه‌های سازنده‌ی گینپاچی-سنسه، ‫باتُنشونو دست به دست کردن، اگه بگیری منظورو...
‫چه بلایی سرشون اومده؟!
‫قبل از اینکه من و تو باتُنو دست به دست کنیم، ‫اصلاً چیزی از این انیمه باقی نمونده!
‫بابا واسه همین می‌گم... اگه ما نقشِ اصلیا باتُنو رد نکنیم...
‫هر کی هست و نیست، کلاً به چُخ می‌ره.
‫ببین... حتی شینپاچی و کاگورا هم رفتن تو کارش.
‫اوی! واسه چی گذاشتی باتُنو تو لایو-اکشن دست به دست کنن؟!
‫وایسا... واسه نتفلیکس هم سفره پهن کردین؟!
‫این دیگه گینتاما GT هم نیست... ‫شما کلاً زدین تو کار گینتاما اِوولوشن! اوولوشن یعنی تکامل
‫چاره‌ای نبوده خب...
‫تو این دوره‌زمونه اگه سریع باتُنو نرسونی دستِ بازیگرای هـــــــالیوودی،
‫از پول خبری نیست و بیچاره شدی رفته.
‫این بدترین چیزیه که می‌تونی اینقدر سرسری در موردش حرف بزنی!
‫همینه که هست...
بدین‌وسیله، این باتُنو بگیر شافت کن... باشه؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
ویفر ذرت
‫اینکه فقط ویفرِ ذرته!!
خواب بود؟
ویفر ذرت
‫سنسه...
می‌شه دیگه برنامه رو شروع کنیم لطفاً؟
‫اگه من خدا بودم...
‫دوره‌ی جوانی رو در انتهای عمر قرار می‌دادم.
‫اگه من خدا بودم... چیز می‌شد...
‫پارفه شکلاتی رو در منوی کافه‌تریای مدرسه قرار می‌دادم.
‫کلاسِ سوّمِ زی... ‫الفبای ژاپنی «زی» نداره، مجبورن بگن «زویی».
‫گینپاچی سنسه
‫خب... این شما و این انیمه گینپاچی-سنسه.
‫اون عواملی که گینتوکی تو مقدمه ازشون حرف زد واقعاً واقعی‌ان.
قسمت اول معلمای کلاس تقویتی عاشق اینن که بگن ‫ «هدفتون هفتاد باشه، نه صد»
دبیرستان گینتـاما
‫خب... بذار بریم سر اصلِ مطلب، ساکاتا-سنسه.
‫دانش‌آموزای کلاست، یعنی کلاس سوم زی...
‫از نظر نمرات درسی، بدجوری داغونن!
‫وقتی می‌بینیشون، می‌گی: «اینا واقعاً نمره‌ی امتحانن؟»
‫ آدم فکر می‌کنه، میانگینِ سنّیِ یه‌مشت کمِدین‌ـو داره می‌بینه!
‫دیگه اینو بگیر و خودت تا آخرش برو...
‫هر دفعه امتحان می‌دن، همین آشه و همین کاسه!
معلم مسئول کلاس سوم زی همچنین یکی از معلمین ادبیات ژاپنی ساکا تا گینپاچی
‫این چیزا رو... خودم می‌دونم... ‫هرچی نباشه معلمشونم.
‫ساکاتا-سنسه، این مسئله رو جدی بگیر، لطفاً!
‫چشــــــــــــم...
حالا می‌گی چیکار کنم... رئیس؟
‫از نظر تکنیکی، مدیر هستن!
‫تکنیکی و اینا رو ولش کن!
‫اینجا مجبور می‌شیم کـــــه... ‫اقدامات شدیدی رو اعمال کنیـــــم.
اقدامات شدید؟
‫تو امتحانای هفته‌ی آینده، بعد از تعطیلی...
‫تمام دانش‌آموزات باید حداقل تو یه درس، یه نمره‌ی بالای 80 بیارن.
‫اگه نتونن این کارو بکنـــــــــــــــن...
‫تمام کلاس سوم زی باید تو کلاس جبرانی آخر هفته شرکت کنن! و اینکــــــــه...
‫از حقوق تو... 20% کسر می‌شه!!
‫کسر می‌شه!
‫گفتی 20% کسر می‌شه؟!
‫آی آخ آی آخ آخ...
‫بی‌شوخی... مسخره‌بازی در نیار...
‫باشه گرفتم... مدیر کلّه‌خونی...
‫نه... خودت بودی که سرمو خونی کردی.
‫باشه... ترتیبشو می‌دم... نه... ترتیبشونو می‌دم.
‫من با کلاسِ جبرانی تو روزای هفته و حتی آخر هفته هم موافقم...
‫ولی فقط با 10% کسری حقوق برای خودمم موافقت می‌کنم، شخصاً.
‫الان داری ادای خوبا و کلفتا رو در میاری، ‫ولی دیدم با «کسر حقوق» چه حالی شدی.
‫ولی خودمونیم، مدیر... پیشنهادِ ساکاتا-سنسه هم بد نیست.
‫اگه تو روزای هفته هم واسه‌شون کلاس جبرانی بذاریم، بد نیست.
‫اینقدر با مدیرت صمیمی نشو، معاون!
‫آه، شرمنده... باید ببخشین.
واقعاً با این پیشنهاد مشکلی نداری؟
‫شخصاً مشکلی ندارم، فقط اون 20% ـو بکن 10%.
بیخیالِ حقوقت نمی‌شی، نه؟
واسه چی بیخیال شم؟
‫فعلاً... مستر بلاد... خون
‫عه‌وا... عجبا... بابا خودت آنتنمو کندی!
‫خوب شد... خیلی مشتاقم نمره‌ها رو ببینم...
‫کلاس سوم زی و گینپاچی-سنسه.
‫همونطور که شنیدین...
‫همگیتون باید تو امتحانات بعد از تعطیلی، ‫حداقل یه نمره بالای 80 بیارین.
‫چـــــــــــــی؟!
‫نفله! زنیکه‌ی خونه‌دار کُلفَت!
‫واسه چی برداشتی، سوسیس اختاپوس-سامای منو خوردن آرو؟!
‫هه... ببین سر یه سوسیس مسخره چیکار می‌کنه. ‫خفه شو، بذار باد بیاد!
‫یالا بیارش بالا! نفله!
اوی... گوشتون با منه؟
‫تو ولایت ما، از قدیم گفتن...
‫«سوسیسو با هم بخورین...
‫نخونده و ندیده هم چیزی رو امضا نکنین»
عضو کمیته انضباطی مدرسه هیـجیکا تا توشیرو
‫می‌گم، سوگو...
‫اون گوشی...
مال من نیست احیاناً؟
‫چرا هست...
داری با گوشی من تو برنامه‌ی دوستیابی ثبت‌نام می‌کنی؟
‫به عقلِ تو که امیدی نیست هیجیکاتا-سان... دارم کاری می‌کنم ‫که آخرش با همون مایونز عروسی نکنی.
‫که اینطور... خیلی هم ممنون...!
‫ عوضی! کی همچین‌چیزی خواست؟!
‫عه... جواب داد...
‫مسخره نشو! پسش بده، کثافت!
‫اوتائه-ســــــــــــــــــان!
‫وای... به زیبایی و دلفریبی همیشه!
‫لباس ملوانی هم که بپوشی، انگار طلای 24 عیار تنت کردی!
‫می‌شه اینقدر «اوتائه-سان، اوتائه-سان» نکنی؟ ‫خیلی دِمده شده.
‫آخه ما الان کلاس سوم دبیرستانیم.
‫پس چطوره که... تائه-پان صدات کنم؟!
‫مگه من از این خاله‌های تو تلویزیونم؟ می‌کشمتا.
‫پس... تائه-پویو!
‫می‌کشمتا...
‫پس، تائِنتین-تائه!
‫خفه‌خون بگیر!
‫خدا!
‫هوم!
‫بی‌نظیر شد.
الیزابت
‫ای بابا!
‫به غیر شیفتِ شب، هیچ کارِ پاره‌وقتی نیست ‫که هرساعت بالای 1000 ین بدن!
‫خب... تو امتحانا موفق باشین... همین.
‫وایسا! همین و زهرمار و همین!
‫واسه چی رفتی الکی قرار گذاشتی؟!
‫بچه‌ها، یکم گوش کنین! ‫اصلاً شنیدین سنسه چی گفت؟!
‫عــــــــه؟!
امتحان؟
چی داری می‌گی واسه خودت؟
‫برو بگو «کلاس جبرانی» کنسله!
‫مسخره‌بازیشو در آوردی، تف!
فکر کردی اگه فقط مجازات خودتو سبک‌تر کنی، دیگه همه‌چی اوکیه؟
‫اگه ساکت مونده بودی، حداقل روزای هفته رو مجبور نبودیم بیایم کلاس جبرانی!
‫اگه بخوای همین عصری‌های روزای هفته رو هم بگیری، ‫نمی‌تونم الیزابتو ببرم پیاده‌روی!
‫نمی‌تونم برم سر کار!
‫خفه‌ شین بابا، عوضیا!
‫نشنوم نق بزنین!
‫هیس!
‫از بس شماها خنگ و خُلین ما به این روز افتادیم.
اصلاً حالیتونه که اصلِ مجازات مال منه؟
‫نگفتن همه‌ی نمره‌ها که... ‫فقط کافیه یه درسو 80 بگیرین.
‫یکم دل بدین به درس!
‫من به شماها باور دارم.
ها؟
‫گوش کنین...
‫شماها یه مشت پرتقالِ گندیده‌این! وای ریدم!
‫بابا، تکیه کلامو درست ادا کن! ‫این انیمه پارودی سریال کینپاچی-سنسه‌ست که قدیم پخش میشده. ‫اونجا معلمه می‌گفته که «شماها که پرتقال گندیده نیستین!»
‫بگو غلط کردم! همین الان به تاکدا تاتسویا بگو غلط کردم!
‫خب... جلسه‌ی استراتژیکو آغاز می‌کنیم.
‫سنسه!
‫اون جمله‌ی «نه موبلند، نه الوات» به نظر ‫شبیه پوسترای استخدامیِ بندای موسیقیه.
منظورتون اینه که من از همین الان رَدَم؟
‫آره... با اون گیسات حتماً ردی.
‫راستی کلاه‌گیسه اون؟ ‫یا بتراش یا کلاه‌گیسو بردار.
‫سنسه، اینو گزارش می‌کنما.
‫سنسه! من گیتائو بالاتر از بقیه می‌گیرم! میشه عضو یه بند شم؟!
‫تو اول 20 بار بنویس «گیتار» تا ببینیم چی میشه.
‫سنسه، من شاهد بودم که خیلی از موزیسین‌ـا بعد کنسرت سازشونو شکستن.
‫اگه قراره اینجوری بشم، دوست دارم به‌جاش قلّک خوکیمو بشکنم.
‫اون، پس‌اندازِ مایونزم بود!
‫وایسا بینم! تو چیکار کردی؟!
‫چه اشکالی داره... بشکن بره.
‫خواننده‌ی بندو اوتائه-سان بذارین!
بذارین آهنگای شاد و مفرّح بخونه که کیف کنیم و سینه روــــ
‫خیلی شرمنده که سینه‌هام ورقلمبیده نیستن!
‫نه نه نه نه... منظورم این نبود...
‫هی!
‫بس کنین بچه‌ها! اصلاً بحث ما امتحانه!
‫واسه چی دارین بند تشکیل می‌دین اصلاً؟!
اوی... کی این بحثو شروع کرد؟
‫بابا خودت بودی! خودِ خرت نوشتی «نه موبلند، نه الوات»!
‫خفه شو باو... من فقط می‌خواستم یکم جالب بنویسم.
‫الان مگه وقت جالب‌بازیه؟!
هِد ورو همسایه‌ی آنها
عه‌هه‌هه... که اینطور...؟
یعنی داری می‌گی که داستانو جدی بگیریم؟
‫باشه... گرفتم... دیگه جدی می‌گیرم.
‫بحث مرگ و زندگیه... اصلاً شوخی نداریم.
روی همه‌شون نوشته حاوی شکر
‫از نظر تکنیکی، 80 بگیرین... ‫به هر قیمتی که شده.
‫یعنی واقعاً هرطوری که می‌شه.
‫هرطوری که امکانش هست و نیست!
‫می‌گم... سنسه... این یعنی...
‫واضح و روشن گفتم.
‫تقلّب کنین.
‫تقلّب؟!
‫اگه تقلّب کنین، 80 می‌گیرین، همونطور که از بچه آب‌نباتشو می‌گیرین.
‫سنسه، این کودک‌آزاری آرو!
‫این یه اصطلاح بود، مغزِ تو پر پِهِنه، خالیش کن.
‫ولی سنسه... تقلّب که واقعاً...
‫چقدر خری تو... اینجا داریم واسه امتحان استراتژی می‌چینیما.
‫که مساوی است با استراتژی تقلّب.
‫وایسا، خیلی عجیبه این معادله‌ت!
شین-چان...؟
آبجیوه؟
‫تو چطوری اسم خودتو می‌ذاری مرد؛ ‫بعد حتی نمی‌تونی تقلّب کنی؟
‫نه... اینکه داری تقلّبو به مردونگی ربط می‌دی، ناجوره.
از عواقبش می‌ترسی؟
‫آبجیوه!
‫الان وقتِ های و هوی نیست!
‫برو دو تا شخم بخر، شینپاچی!
‫شین‌پاچی!
‫شین-چان...
‫آه، ولی...!
چـ ـــ چیزی فرمودین؟
‫هِدورو-سان!
‫هی، دارین به تقلّب اوکی می‌دین؟! ‫فکر نمی‌کردم تو فازِ کارِ تیمی باشین!
‫آه، باشه فهمیدم...
‫اگه با کلاس همکاری کنی...
‫تو جشنواره‌ی مدرسه، از آیدل تراکادو تسو دعوت می‌کنیم.
‫چومه! چومه چومه چومــــــــه!
فرمانده ارشد ارتش هواداران تراکادو تسو
‫پشمام... پس تو جلسه‌ی عوامل انیمه پیشنهادشو می‌دم.
‫دیگه که مشکلی نداری، ها؟!
‫من و مشکل...؟ من گه بخورم!
‫کصخلای خر! یه راه تقلّب پیدا کنین که گیر نیفتین...
‫تا خود روز جنگ لودوس! ‫اشاره به مانگای Record of Lodoss War
راهی پیدا کنید که بدون به‌چخ رفتن بتوانید تقلب نمایید
‫بسیار خب...
کسی ایده‌ای چیزی داره؟
‫سنسه...
‫در ابتدا باید با یک جسم سخت بکوبیم پسِ جمجمه‌ی مراقب امتحان...
‫یا ایشان را با کلروفورم بیهوش نماییم.
‫ایده‌ی دیگه‌ای نبود؟ ایده...
‫من یه حرفی دارم... حس می‌کنم یه چیز مهمو فراموش کردیم.
چی شده؟ چی شده؟ الان فکر کردی کارآگاهی، درستکارِ باکره‌ی چارچشم-کون؟
‫باکره؟ تو الان گفتی باکره؟!
‫ادامه بده، درستکارِ باکره‌ی چارچشمِ جادوگر-کون.
‫فکر نکنین من قراره تا 30 سالگی باکره باشما!
‫داشتم می‌گفتم... اول باید تصمیم بگیریم که تو چه درسی تقلّب کنیم.
‫در ضمن... اگه ندونیم که تو امتحان چه‌جور سؤالایی میاد...
‫فکر نکنم کاری از پیش ببریم.
حرفایی که زدمو... متوجه شدین اصلاً؟
‫می‌گم... شینپاچی-کون جون...
‫فکر نکنم راهی باشه که بتونیم سؤالای امتحانو گیر بیاریما.
گینپاچی-سنسه... مگه سؤالای ادبیاتو خودِ شما طرح نمی‌کنی؟
‫نه... اینجور مسائل... فقط واسه معلمای نرمال صادقه... ‫نه مثل من که فقط یه کمدینم.
الان داری تأیید می‌کنی که نرمال نیستی، درسته؟
اگه فرض کنیم که داستان همینه چی، شینپاچی-کون؟
نگو که می‌خوای بگی... هیچ راهِ تقلّبی... وجود نداره... ها؟
‫خب... آره اینجور که بوش میاد.
که اینطور... پس تقلّب نمیشه، ها؟
‫راست می‌گیا...
‫اگه سؤالا رو ندونیم...
عمراً بتونیم واسه خودمون تقلّب بنویسیم... مگه نه؟
‫راست می‌گیا...
‫گمشو بینم، الاغ!
‫حالا چه گهی بخوریم؟!
‫من هرچی داشتم رو تقلّب بسته بودم!
‫چه می‌دونم!
‫خب... حالا که کار به اینجا رسیده... ‫فکر کنم باید درس بخونیم.
‫اونقدر می‌خونیم که یه 80 تر و تمیز بگیریم!
‫ولی بازم... اگه قرار به تقلّبم نباشه... ‫قراره کدوم درسو بخونیم؟
چرا «انگلیسی»... نخونیم؟
انگلیسی؟
‫بله... راستش تو امتحان انگلیسی...
‫حتماً سه تا سؤال از کتابای کمکی که داریم، میارن...
‫اگه فقط اونا رو حفظ کنیم...
‫20 نمره‌مون تضمینیه.
‫ولی من انگلیسیم خیلی ضعیفه.
‫چرا چرت می‌گی؟!
‫تو با این لهجه‌ت باید از همه‌مون واردتر باشی!
‫آدما رو با ظاهرشون قضاوت نکن، مرتیکه‌ی چارچشم هالو!
‫دیگ به دیگ می‌گه روت سیاه!
‫باید انگلیسی بخونیم!
‫حداقل می‌دونیم 20 نمره‌ش از کجا میاد!
‫اینجوری فقط 41 نمره می‌مونه!
‫60 نمره می‌مونه! 60 نمره! ‫باید از کلاس اول دبستان بخونیم!
‫جدی می‌گم، بچه‌ها! اگه حسابی بخونیم، نمره میاریم!
‫ای‌ول! بیاین دیگه وقتمونو الکی هدر ندیم.
‫با ایده‌ی شینپاچی پیش میریم.
‫گوش کنین، عوضیا...
‫تقلّبو کلاً بیخیال شین.
‫همگی با هم کار کنین.
‫همکاری کنین، سخت بخونین...
‫هدفتونو بذارین روی 80 نمره؛
‫و برای موفقیت... محکم گام بردارین!
‫چشم!
‫فرداش، بعد از زنگ مدرسه...
‫بسّه دیگه
‫فقط یه‌ذره درس خوندن...
و همگیشون اینجوری به فنا رفتن؟
‫من که نمی‌گم عین بلبل حرف بزنین!
‫فقط باید سؤال و جوابای کتاب کمکی رو حفظ کنین!
‫اوی... بهیار کلاس!
منو خواسته بودین، سنسه؟
‫تو قراره نماینده‌ی بهیاری کلاس باشی.
‫اول برو ترتیبِ اون گوریلی که اونجاستو بده.
تـ ــ ترتیب؟
‫ترتیبِ کونمو بده؟!
‫طبِ نینجایی.
‫اون تو کونِ من؟! جدی تو کونِ من؟!
نه نه... وایسا یه لحظه! ترتیب... نینجا... کون من؟
‫مادرجان!
‫ای...
‫خــــــــــــدا!
‫خب... دل بدین به کار، بچه‌ها...
‫وگرنه، نماینده‌ی بهداریمون میاد ترتیبتونو می‌ده.
‫چشم!
‫می‌گم... ساکاتا-سنسه؟!
‫می‌شه ترتیب منو هم بدین؟!
‫تا تهِ اعماقش... مثل قدیما!
‫مثل کدوم قدیما، ها؟!
‫تو داستان سکسی‌ای که تو نت آپلود کردم...
‫سنسه همیشه تا تهش می‌ره...
‫این فن‌فیکشن‌بازیا رو تموم کن، زنیکه‌ی ناتّویی! ‫فن‌فیکشن یعنی طرفدار یه انیمه یا فیلم باشی، بعد واسه خودت بهش داستان اضافه کنی و اینا.
‫خلاصه... با اینکه جاده ناهموار و پر از چاله‌چوله بود...
‫ما یه هفته سخت تلاش کردیم ‫و کل کتابِ کمکی رو حفظ کردیم...
‫تا اینکه به روز امتحان رسیدیم.
‫وایسا بینم... این سؤالا که کلاً فرق دارن!
‫عه؟! این سؤالا چرا اینجورن؟! خیلی سختن!!
‫حتی یه دونه سؤالم از اون کتاب کمکی که حفظش کردیم، نیومده!
‫اصلاً نمی‌فهممشون!
‫نوش جون! کتک بخور!
‫کی گفت تو گه بخوری؟! سر به سرم نذار!
‫20 نمره رو از کدوم سوراخت در آوردی، الاغ؟! ‫یه صفرِ کله‌گنده نصیبمون کردی!
‫وقتی نمی‌دونی، گه نخور!
‫بمیر.
‫اگه به جاش کار کرده بودم، الان یه ذره کاسب بودم!
‫شین-چان... ازت ناامید شدم.
‫من می‌رم گزارشتو می‌دم!
‫وایسین... چرا الان؟!
‫الان که این‌همه با همدیگه برای یه هدف جنگیدیم؟!
‫خفه شو! کی مرده و از کونِ پاره‌ت خدا ساخته؟!
‫شکایت می‌کنم!
‫بهتره خودتو آماده کنی.
‫ببخشید که وسط وحشی‌بازیای مدرسه‌ایتون مزاحم شدم.
چیزی می‌خواستین؟
‫مگه معلوم نیست؟!
‫اومدم به شما بدبختای بیچاره بخندم.
‫شماها قراره از همین امروز بعد از مدرسه، ‫اینجا بمونین و تو کلاس جبرانی شرکت کنین.
‫و ساکاتا-سنسه هم...
‫10% کسری حقوق نصیبش می‌شه!
‫اون مورد باید بررسی شه...
‫موندم چرا این سری، سؤالای انگلیسی تا این حد سخت و وحشتناک بودن...
‫یه‌جورایی انگار می‌دونستین که قراره کلاس سوم زی روی انگلیسی تمرکز کنه.
‫همه‌ش کار خودت بوده، نه؟ ‫تو به معلمای انگلیسی دستور دادی که...
‫امتحانو اینقدر سخت و وحشتناک بگیرن، آره؟!
‫با چه مدرکی این حرفو می‌زنی؟!
‫او-اوی... تو... آ-آ-آ-آ-آ-آ-آ-آسیب جسمی ممنوعه‌ها!
‫سنسه، این کارو نکن!
خب... جناب مدیر... این دوربین مداربسته چی می‌گه اینجا؟
‫خب، چیزه... مـ ــ مــ ــ مــ ــ مــ ــ من...
‫فیلم گرفته... دیگه نمی‌تونم عروس آرو!
‫به خاطر این‌ جرم تو بد دردسری میفتی!
‫ازت شکایت می‌کنم!
دوربین مخفی گذاشتی تو کلاس؟
‫اشکالی نداره که من اینو به هیئت مدرسه یا کمیته‌ی ‫لباس فرم و اینجور مزخرفات و اینا گزارش کنم؟
‫هان؟! این چیزا که مهم نیست!
‫مدرکی ندارین! پیروزی با منه!
‫من کله‌گنده‌ی اینجام... پس فدراسیون کهکشــ... نه، هیئت مدرسه هم طرف منه!
‫عوضی...
‫ســ ــ سنسه!
‫دیگه کافیه.
رئیس هیئت مدیره مدرسه ا وتوسه
‫خـ ــ خانم رئیس...
‫کم‌کم داشتم نگران می‌شدم که توی قسمت اول نباشی.
‫مدیر... دیگه هرچی آزار رسوندی، بسه.
‫من می‌دونم که معلمای انگلیسی رو کشوندی تو دفترت...
‫و بهشون دستور دادی که امتحان انگلیسی رو فوقِ سخت بگیرن.
‫تمامِ مدارکش هم رو این ضبط شده.
‫دیگه نمی‌تونی قسر در بری!
‫گینپاچی... انگار مدیر حسابی از دستت شاکیه.
‫آخه تو مغزش نمی‌گنجه که با وجود گشادبازیا و کسالت‌بار بودنت ‫دانش‌آموزات اینقدر دوستت داشته باشن.
‫واسه همین این نقشه رو کشیده بوده که بین تو و دانش‌آموزات اختلاف بندازه.
‫دیگه نبینم با خودتون دعوا کنینا!
‫کلاس جبرانی برای کلاس سوم زی و کسری حقوق برای گینپاچی، لغو می‌شه.
‫اگه خانم رئیس اینجوری می‌خواد، چاره‌ای نیست. ‫شنیدی که خانوم چی گفت؟
‫بـ ــ باشه.
‫خب... این سری شکست مفتضحانه‌تو قبول کن.
‫اوی... تو توی تیم منیا!
‫چرا یه‌جوری رفتار می‌کنی که انگار داشتی رد می‌شدی از اینجا؟!
‫بابا، اینقدر داغ نکن، رفیق.
‫بابا، مگه نمی‌گم با من صمیمی نشو!
‫سنسه...
‫تو... معمولاً قیافه‌ت به معلم‌بودن نمی‌خوره...
‫ولی... این سری... به نظرم یکم معلمِ باحالی بودی.
‫راستی، مدیر... یادت نره که طبق گفته‌ی خانم رئیس، 10% به حقوقم اضافه کنی.
‫تو گه خوردی که من 10% حقوقتو زیاد کردم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
قسمت دوم مردم می‌تونن قیافه‌شونو عوض کنن ولی نمی‌تونن کسی که هستن رو تغییر بدن به اضافۀ دو بخش دیگه
‫باتُنی که اون یارو داد دستمون، ‫خیلی سنگین‌تر از حد انتظارمه.
‫هوادارای خوشگل گینتاما ‫لطفاً هوامونو داشته باشین.