‫اگر خواهان صلحی، آماده‌ی جنگ باش. ‫سی ویس پاکِم، پارا بلوم (لاتین)
‫اگر خواهان صلحی، نذار پُمادت تموم شه. ‫هاتّوری زنزو (معلم تاریخ)
‫«اطلاعیه‌ی لــــــشکر زرهــــــــــــــی یــــــــــــکمِ ایستگاه کابوکـــــــی‌چو»
‫همون دار و دسته‌ایَن که دو هفته پیش ‫50 میلیون ین از یه بانک زدن و تا الان متواریَن.
‫«اگــــــــــر این افراد را دیدید، آنـــــــــها را دســـــــتگیر نماییـــــــــــــــد»، ها؟
یعنی به پلیس زنگ نزنیم؟
‫اینجا که نوشته دستگیرشون کنین.
‫یه میلیون ین هم جایزه می‌دن.
‫خب، دیگه تا الان معلوم نیست تو کدوم قبرستونی غیب شدن.
برگردیم سر کارمون، آره؟
موتور خانه ورود افراد متفرقه ممنوع
‫ قایم‌شدن تو مدرسه خیلی فکر خفنی بود، ولی...
‫دیگه دو هفته یکم زیادیه.
‫غذامونم که ته کشیده.
می‌گی چیکار کنیم، خان‌داداش؟
شاید کم‌کم وقتشه که با این مدرسه خدافظی کنیم...؟
‫احسنت!
‫کلاس سوم زی...
‫گینپاچی سنسه
بیا به اراجیفمون تا ابد ادامه بدیم
تا وقتی باد ساکورا می‌وزه
زیر آسمون پوزخند می‌زنم
راهو گرفتم و هــی لِی‌لِی می‌رم
کلاً تو هپروتم شاید بخورم تو تیربرق
شاید از رو یه ماشین بپرم شایدم از رو یه‌ گربه‌کوچولو
از دور ببینی می‌گی عجب فاز باحالی
‫ تا وقتی که شیرجه برم تو چاله!
لالالا لالالا لالالا لالالا
صدای پـا میشنوم
همه شاد و شنگول دارن آواز می‌خونن
لالالا لالالا لالالا لالالا
‫بیا دست‌تودست هم بریم
سمتِ بهاری که خنده‌ها گردبادِ آسمونن
پس بیــــا
بیا به اراجیفمون تا ابد ادامه بدیم
‫برقصیم! جیغ بزنیم! بخندیم!
می‌دونیم امروز تکرار نمی‌شه
می‌دونیم که خجالتی نیستیم
‫پس می‌خوایم بزرگ شیم (می‌خوایم)
تا وقتی باد ساکورا می‌وزه
‫بخــند! بخنـــد! بــــخند!
حتی اگه سرتاپات خاکه
‫بخــند! بخنـــد! بــــخند! بخــــند!
من عین همیشه و تا آخرش باهاتم
همه که داداشای پارکو رو یادشون هست، الحمدلله؟؟
درسته، عموجون؟ ‫تو همون قسمت معروف حضور داشتن.
درس پنجم بد نیست یکی تو گروهت باشه که همیشه بتونه کارو در بیاره در واقع، واقعاً یه نعمته
جلسه توجیهی اردوی مدرسه آهنگ مدرسه گینتاما، اثر کاواکامی بانسای
‫اِهـــِـــم، اِهـــِـــــــــم!
‫و باری دیگر، فصل اردوهای مدرسه فرا رسیــــــــــــــــــــــــــــــده!
‫خوب گوش بگیرین، عوضیا... فکر نکنین چون اردوـه، ‫می‌تونین هر گهی که خواستین بخورین.
‫تاریخ کیوتو کُهَنه! چیزی حدود 2،000 دام‌پــــــــــــــــــری!
‫از گشت‌و‌گذار تو معابد و زیارتگاه‌های کیوتو ‫شروع می‌کنیم، تا برسیم به بازی شــــــــــــــــاه!
‫آموزشای ویژه‌ای که تو هیچ کتابی نیست، ‫فقط تو قرارای بعد از مدرســـــــــــــــــــــــــــــــــــه!
‫هی... بابا حواست کجاست؟! ‫داری فقط هرزِگیِ درونتو لو می‌دی!
‫نفله‌های کمیته‌ی انضباطــــــــــــــــــی، ‫یه پیام مهم براتون داررررررررررررررررن!
‫برپـــــــــــــــا!
‫قوانین انضباطیِ اردو... شماره یــــــــــــــــــــــک!
‫هر کسی که باعث رنجش معلم‌ها بشه...
‫سِپّــــــــــــوکو!
‫تکرار کنیـــــــــــــــــــــــــن!
‫شماره یک...
‫هر کسی که باعث رنجش معلم‌ها بشه... سپّوکو.
‫هی... وسط یه انیمه‌ی فانِ مدرسه‌ای... ‫می‌خواین زَهره‌ی آدمو آب کنین که چی بشه؟!
‫شماره دو!
‫هر کسی برای کمیته‌ی انضباطی دردسر درست نماید... سپــــّـــوکو!
‫شماره دو...
‫هر کسی برای کمیته‌ی انضباطی دردسر درست نماید... سپّوکو.
‫شماره سه!
‫هر کس به اتاق جنس مخالف وارد شود...
‫سِپّــــــــــــوکو!
‫سرقت کردن، ها؟ واقعاً از قیافه‌هاشون شر می‌باره، نه؟
پَک و پوزِ خودتم خیلی توفیری نداره، می‌دونی؟
‫مگه نمی‌گم با من صمیمی نشو؟!
‫بعدشم...! قیافه خودتو تو آینه دیدی؟! ‫از این طرف...
‫گوش می‌دی یا نه؟ اوی!
‫عه؟!
‫چو...!
‫چون‌ماگه؟! چون‌ماگه: مدل موی ساموراییا
‫پـ ــ پلیس!
‫وایسا!
‫یه ایده‌ی عالی به ذهنم رسید!
‫شماره هفت!
‫هر کسی که به بالِش تجاوز نماید...
‫آآآ... پیام مهمِ مدیریت به تمامی کارکنان!
‫پیام مهم مدیریت به تمامی کارکنان!
‫وضعیت اضطراری شده!
‫سارقانِ متواری بانک... واردِ اراضیِ مدرسه شدن!
‫عه؟!
‫یعنی چی؟!
‫دروغ؟!
‫شوخی می‌کنی؟!
‫ســ ـــ سارقا؟!
‫اگه شماها بتونین مجرما رو دستگیر کنین...!
‫دبیرستان گینتاما، به نامی آشنا در سراسر کشور بدل خواهد شد!
‫مثلِ چی پلّه‌های محبوبیت بینِ مدارسو در می‌نوردیم!
‫از فردا صف می‌کشن برای ثبتِ نام!
‫کافیه خشتَکشونو پرچم کنیم، تا بعدش پول پارو کنیم!
‫خشتَک‌پرچم‌کن... می‌تونه جایزه‌ی یه میلیونی رو برداره!
‫یه میلیون ین؟!
‫برین... معلمای خشتک‌پرچم‌کنِ من!
‫اون یه میلیون، مال خودمه!
‫بسیار خب... پلیق!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اسکولو رایفو آرمسترانگو بریِر! ‫دیوار حفاظتیِ آرمسترانگِ زندگیِ مدرسه‌ای!
‫آن! ‫روشن!
ای-ای-ایـــ
‫این دیگه چه کوفتیه؟!
‫عه؟! دیوار حفاظتی؟!
‫مدرسه‌های این دوره‌زمونه ترسناکن.
‫اوی! راه امنو بزن!
‫رو کونم بزنم؟!
سنسه، شما نمی‌ری؟
یعنی از اون جایزه خوشِت نمی‌آروکا؟
کصخلی؟ چرا باید برم؟
‫ساکاتا-سنسه!!
‫دشمن نزدیکِ دروازه پشتیه!
‫تو از همه نزدیکتری به اونا!
‫یالا... پاشو بینم، بچه!
‫خوب گوش کن... خیرِ سرم معلم مدرسه‌ما.
‫اگه گین-سانِ یوروزیا بودم، داستان فرق داشت...
‫ولی معلم فرهیخته که نمی‌تونه دزدا رو بزنه.
‫این که تو داستان چی نوشته رو می‌فهمم... ‫سطح‌بندیِ قدرتا رو هم از بَرَم... من.
‫اگه نری... اخراجی!
‫اگه نری... اخراجــــــــــــــی!
‫هی هی... فهمیدم بابا.
‫در عوض این کار... کلِ جایزه رو برمی‌دارم واسه خودم.
‫در هر صورت، باید سریع یه‌جا قایم شیم!
‫غیر از اون موتورخونه، مدرسه مگه جای قایم‌شدن داره؟!
می‌تونیم بریم تو انبارِ سازا قایم شیم؟
‫معلومه که نمی‌شه!
‫ما رو باش...
من باید شروع کنم؟
‫مشرّف فرمودین.
خان‌داداش... چیکار کنیم؟
خان‌داداش، چیکار کنیم؟
‫خان‌داداش، چـــــــ
‫آروم بگیرین، داش کوچیکه‌ها!
‫وایسا بینم... این چه وضعیه که شما دارین؟ ‫اگه می‌خواین بانک بزنین، حداقل با یه مدل مو بزنین که اینقدر مشکوک نباشه.
‫چون‌ماگه آخه؟! چون‌ماگه: مدل موی ساموراییا
‫با چون‌ماگه درست حرف بزن!
‫مگه چون‌ماگه چیکارت کرده؟!
‫راست می‌گه...! از بس داغونه، اینقدر خفنه!
‫پس... حداقل یکیتون یکم خلاقیت به خرج بده.
‫مثلاً تو رو سرت یه شیرینیِ اکلِر بذار. ‫اکلِر یه شیرینیِ فرانسویه شبیه چون‌ماگه که روش کاکائو می‌ریزن.
‫اصلاً نمی‌فهمم چی می‌گی!
اهریمنِ معمولی بودنو کنار گذاشتی و اهریمنِ شیرینی‌خور شدی؟
‫باید ببخشی... ساکاتا-سنسه...
‫ولی یه میلیون ین، مال منه.
‫هی... جدا از اون شوخی... ‫می‌تونی ببری؟ اونا سه‌ نفرنا...
‫چرند می‌گی!
‫درسته تو نمایشنامه اومده که من یه دبیر تاریخم، ولی...
‫تو داستان اصلی، یه‌پا ماریشی-تِن بودم واسه خودم. ‫ماریشی-تن یکی از الهه‌های محافظ در بودیسم ژاپنیه.
‫می‌تونم تو یه چشم‌بهم‌زدن... ‫خشتکِ این اوباشو پرچم کنم.
‫بابا، حرفِ من اینه که این داستان اصلی نیست.
‫او-اونا...؟!
‫شیافه؟!
‫شیاف کجا بود آخه؟! گچه بابا، گچ! ‫فرار کنین، داش‌کوچیکه‌ها!
‫بی‌خود کردین!
‫آخ...
‫وای!
‫خدا!
‫ما رو چی فرض کردی؟!
‫واقعاً حق با من بود که می‌گفتم معلما، ‫مخصوصاً تو دوره‌ی راهنمایی، کصخلن!
‫گچ برای رد‌گم‌کنی بود!
‫وقتشه که پاره شین!
‫ایاااااااااااا!
‫کونِ مریضــــــــــــــــــــــــــم!
‫کصخلی دیگه... واقعاً کصخلی!
‫وقتشه! بزنین به چاک!
‫اوی... همینجا قایم می‌شیم!
‫باشه!
لعنتی... اون معلمه چش بود؟
‫زود باشین فرار کنیم.
‫صبر کنین بینم!
‫اوی وایسین... عوضیا!
‫گینّوجی، شرمنده ولی یه میلیون مال منه.
‫اوی... پیری...
‫این جعبه چی می‌گه؟!
‫هه... این سلاح جنگی منه!
‫هی... اون عمو که اسمش دنجیرو بود یا شایدم ‫زنجیرو رو تو تلویزیون دیدین که از این‌کارا می‌کرد؟
‫این جعبه یه سوراخ داره و اگه از بغل فشارش بدین...
‫یه حجمِ وسیع از دود شلیک می‌کنه!
‫اگه دوست دارین، اسمشو می‌ذاریم هوابمب.
‫آها... دیدم، دیدم. ‫یه حلقه دود از تو جعبه میاد بیرون، خیلی باحاله!
‫آها، منم دیدم... خان‌داداش... تو هم که داشتی باهامون نگاه می‌کردی!
‫اونو می‌گه؟!
‫ولی این یکم فرق داره و ورژن اصلاح‌شده‌ی سلاحه!
‫اگه از نزدیک این انفجارو تجربه کنین، ‫شما رو 10 متر پرت می‌کنه!
‫خب... بهتره بگیم یازده متر.
‫نه متر هم پرت شدین، اشکالی نداره.
‫همون رُندش کن، واسه کسی مهم نیست!
‫خب! هوابمبِ من نوش جونتون!
‫اصلاً می‌خواستی چیکار کنی، پیری؟!
‫واسه چی سوراخشو سمت خودت گرفتی؟!
‫آها... پس یه جای کارم ایراد داشته...
‫ایراد نداشته! اشتباهی گرفتیش سمت خودت!
‫چاره‌ای نیست.
‫شلیک کن، تفنگ گالیک من! ‫از حملات مخصوص توی دراگون بال
‫این چیه؟
‫ها راستی،‌ یه کاری کردم که توی شلیک دوم سس سویا بده بیرون.
‫شخمی‌ترین کاربردو داره این!
‫راستیِ دوم، شلیک چهارمم سس سویاست.
‫می‌گیرم جنازه‌تو با سس سویا مزه‌دار می‌کنم!
‫کصخله... نجات پیدا کردیم.
دبیر محترم ریاضی ساکا موتو تا تسوما
‫خبردار نشدم چون توی راهرو گم شده بودم،
‫ولی دزادی 50 میلیون ین بانک، توی مدرسه‌ی ما قایم شدن؟
‫چه جرئتی دارن، نه کینتوکی؟
‫کی یاد می‌گیری اسم منو درست بگی؟
‫بعدشم من الان گینپاچی‌ام، از بیخ اشتباه گفتی.
‫فعلاً بهم کمک کن. بیا گیرشون بندازیم.
‫پس... این چطوره؟
‫من اون کیفو ازتون 60 میلیون ین می‌خرم.
‫و شماها هم بدون اون کیف از این مدرسه می‌رین.
‫نظرتون چیه؟
‫60 میلیون بخرتش؟
‫مـ ــ منظورش چیه؟
‫چی تو سرته؟
‫فقط می‌خوام بدون مشکل از اینجا برین.
‫بذارین توضیح بدم. من اینجا 10 میلیون دارم.
‫که یعنی کلاً اینجا 60 میلیون داریم.
‫مگه نه؟
‫ها؟ آره.
‫و منم دارم بهتون پیشنهاد می‌دم که اون کیفو 60 میلیون می‌خرم.
‫تا اینجا رو فهمیدین؟
‫خب، اوهوم.
‫بقیه‌ش دیگه ساده‌ست.
‫من کیفی که ازتون خریدم رو می‌گیرم،
‫و شما هم با این 10 میلیون می‌رین.
‫اوضاع از این قراره.
‫وایسین بینم! یه چی عجیبه! یه چی عجیبه!
‫درست نمی‌فهمم ولی انگار داره سرکیسه‌مون می‌کنه!
‫در این حد ریاضی حالیتون نیست؟
‫انگاری باید برگردین راهنمایی.
‫باشه، فرمول حساب کردن مساحت سطح کُره رو بگین!
‫کـ ــ کره؟
‫فرمولش؟
‫منظورت «کَره» نیست؟
‫چند ساله که مدرسه واسه همه اجباری شده؟
‫عجب وضعیت اسفباری!
‫ولش کنین! بذارین کینتوکی جوابو بهتون بگه!
‫ها؟ عه، من بگم؟
‫بیخیال خودت بگو. خودت پرسیدیش!
‫عه‌وا؟ نکنه جوابو نمی‌دونی؟
‫ها؟ معلومه که می‌دونم!
‫فقط می‌دونی، وقتی داشتن بهمون کُره رو یاد می‌دادن،
‫من مجبور شدم به‌خاطر شغل بابام، مدرسه‌مو عوض کنم...
‫واسه همین اینجاشو یاد نگرفتم.
‫کینتوکی، هیچ‌وقت دروغگوی خوبی نبودی.
‫جواب چیه؟
‫بریم سراغ سؤال دوم!
‫خودتم بلد نیستی؟!
‫می‌شه «مجذور شعاع ضربدر 4پی»...
‫آخ!
‫بابا.
‫ساکاتا-سنسه. دمت جیـــــز که تا اینجا دنبالشون کردی،
‫ولی... از اینجاش دیگه کار منه.
‫توجه، توجه! دزدای کلّه‌شیری! شما تحت محاصره این!
‫حالا که من اینجام، جوری جرتون می‌دم که سیاه و کبود شین!
‫اگه دوست ندارین جر بخورین، تسلیم شین، بگین گه خوردم!
‫چه صداش بده!
‫تو میکروفون نمی‌خوای، ماشالا خودت انگار میکروفون قورت دادی!
‫ماچّان.پی.جی... پورتابورو تایپ! ‫آرپی‌جی ماچّان، مدل قابل حمل!
‫دیگه واقعاً شوخی بسه! خیر سرمون انیمه‌مون مدرسه‌ایه!
‫بِبَشید ولی این عمو، این‌چیزا حالیش نیست.
‫اصلاً ناز نبودی!
‫چهارتا چیز از حاجی گنگای یاد بگیر. ‫این‌قدر چسبید به داستان که پوکید!
‫هه، پس اینو توی روز استفاده کنم،
‫و از بازّووووکای توی شلوارم، شبا؟
‫اوضاع پسه! این پیری داره جوک خاک‌برسری می‌سازه برامون!
‫هوی، وایسا بینم! چرا منو نشونه گرفتی؟
‫شور نزن... عزیزِ دل!
‫انفجار!
‫بخور، کیو کیو بوم بوم!
‫مگه چوب‌دستیه؟!
‫حالا فرار کنین!
‫برگردین بینم!
‫استفاده از بازوکا مسخره‌ست.
‫باید با قوانین روی زمین مبارزه کنیم.
‫این‌جوریه که یه گل، شکوفا می‌شه.
‫سوکویو؟
دبیر محترم بهداشت و سلامت سوکویو
‫تو رو جدت، تو هم داستانو نادیده نگیر.
‫حواسم هست.
‫بنده با استفاده از دانشم به‌عنوان معلم ‫بهداشت و سلامت بدن مبارزه می‌کنم.
‫وقتی وارد فاز دوم رشد می‌شیم،
‫هورمون‌هایی تولید می‌کنیم که میل جنسی و رشد رو تحریک می‌کنن،
‫و درنتیجه، سینه‌ی ما خانم‌ها بزرگ می‌شه.
‫بدنمون توپُر و بالغانه می‌شه،
‫و زنونگیمون بیشتر به چشم میاد.
‫آه، اینجا چه خبره؟ ‫چرا کلاس درس گذاشتی براشون؟
‫ببین، دارن به خودشون می‌پیچنن. فرار کردن یادشون رفته.
‫چه حمله‌ی ساده‌ای بود، اوی! حالا بعدش می‌خوای چیکار کنی؟
‫ماچّان.پی.جی... پورتابورو تایپ! ‫آرپی‌جی ماچّان، مدل قابل حمل!
‫بخورینش!
‫تو هم که داری همون کارو می‌کنی!
‫این‌قدر اونو پِر نـ...
‫چیکار کردی، اِکبیری؟!
‫آخ!
‫این مدرسه چه مرگشه؟
‫چیکار کنیم، خان‌داداش؟
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداریم!
‫چقدر دیگه باید اینجا بمونیم؟
‫رو مخه.
‫زود درستش کنین.
‫اوه، اونا رو.
‫چون‌ماگه‌هایی که توی اعلامیه بودن!
‫د ــ دزد؟
‫کسی تکون نخوره!
‫می‌خوایم اینجا رو غارت کنیم.
‫تـ ــ تفنگ دارن!
‫نـ ــ نـ ــ نـ ــ نترس پیری!
‫این‌همه جا، صاف اومدین اینجا؟
‫گینپاچی-سنسه!
‫گینپا-چان!
‫یکم ولمون کن تو رو خدا.
‫اگه کار مسخره‌ای بکنی، دانش‌آموزای عزیزت اوف می‌شن.
‫عـــــه. پس بلدین نقش آدم بدا رو بازی کنین.
‫منو باش فکر می‌کردم یه‌مشت پیرمرد پیزوری‌این.
‫سا ــ ساکاتا-کون، تحریکشون نکن!
‫اگه بلایی سر بچه‌ها بیاد، باید قید رتبه‌بندی محبوبیتت رو بزنی!
‫تحریکشون نکن!
‫مدیر، تو می‌گی تحریکشون نکنم، ولی...
‫تویی که ما رو تو این وضع انداختی، واسه همین حرفتو پس نگیر.
‫خـ ــ خواسته‌تون رو بگین، ای دزدهای مهربون!
‫واسه‌مون ماشین جور کنین.
‫در ضمن، اون حصار عجیب رو غیرفعال کنین!
‫عه... ولی...
‫دستوراتمو انجام بدین!
‫بـ ــ بـ ــ بـ ــ ببخشید!
‫یه‌لحظه! الان حلش می‌کنم!
‫الان حلش می‌کنم، پس...
‫صبر کن، مدیر.
‫عه؟
‫نیازی نیست غیرفعالش کنی.
‫اینا قرار نیست از مدرسه برن.
‫عه... ولی...
‫اگه اجازه بدیم دانش‌آموزا رو گروگان بگیرن و براشون ماشین جور کنیم،
‫رتبه اول دبیرستان‌های خاک‌برسر می‌شیم.
‫شماها کارتون تمومه.
‫چون نقش اصلی، قهرمان همه، گینپاچی-سان اینجاست!
‫منو نخندون!
‫توی این موقعیت چیکار می‌تونی بکنی؟ ‫اینا همه‌شون گروگان مان!
‫حتی اگه با چشم بسته هم یه تیری در کنم، بازم خطا نزدم.
‫بشین تا بذارم.
‫گینپاچی-سنسه...
‫بلوف که نمی‌زنی، مگه نه؟
‫هوی، کاگورا. شینپاچی داشت یکم از سوکونبوت رو کش می‌رفت.
عه؟
‫شینپاچی، گوساله!
‫هـ‌ ــ ‌هوی!
‫تکون نخور!
‫چـ ــ چشمام!
‫ایست... گنگِ دزدا.
‫بچه‌های خوبی باشین و برین زندان.
‫شماره 8!
‫هرکی که با مدل موهاش واسه بقیه مزاحمت ایجاد کنه،
‫سپّوکو!
‫گــــه خوردیــــــم!
‫ماشالا گینپاچی!
‫دمت گرم!
‫گینپاچی-ســـان!
‫ماشالا کلاس زی!
‫یک هفته بعد...
عشق و طـلا
‫آه، چیزه، بعد از اینکه دزدا رو گرفتیم، منو هم جو گرفت.
‫1 میلیون ین رو خرج کردی؟ همه‌شو؟
‫هوم.
‫آه، ببخشید...
‫ریدم دهنت!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
صدای زنگ میاد
راهروها به پژواک افتادن
پشت اون در یه چیزی پیدا کردم
یه قیافه اخمو به خودم گرفتم
داشتی عرق روی پیشونیتو پاک می‌کردی
آه، نمی‌تونم چشم ازت بردارم
به منی که ارزش نداشتم
گفتی تموم دنیام می‌شی
دیگه قلبم نمی‌ذاشت ازت دور بمونم
باد وزیدن گرفته
انگار قراره صدای زنگا در بیاد
فکر کنم مجبوری بذاری تا ابد تو همین رویا باشم
ولی اون روز سر می‌رسه
درست یه روز قبل از بزرگ‌شدنمون
که بهم می‌گیم باید عاشق این رویای دیوونه‌وار بمونیم
واسه همین
اینقدر می‌دوییم که ریه‌مون بسوزه
تا قلبامون همین‌جوری شعله بکشن
راه فردا رو می‌گیریم و می‌دوییم
آخه دیگه جایی نیست که نتونیم با هم بریم
این هفته‌ی تاکاسوگی‌کون چگونه گذشت
درس ششم همه ماها به خاطر شغل باباهامون همیشه یکم فانـتـزی انتقالی گرفتن به یه مدرسه دیگه رو داریم
‫آمادگی برای خداحافظی... قسمت بعدی کلاس سوم زی
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.