‫آنکه می‌داند چگونه سخن براند، با مکان و زمان سخن‌راندن آشناست. اَرَشمیدُس
این ضرب‌المثلا و سخنای معروفم واقعاً آموزنده‌ن، مگه نه؟ توجو آیومو
‫حـ ــ حق با توـه... ولی...
گفتن این حرف، واقعاً الان سود یا ضرورتی داشت؟
‫ولش کن، بی‌خیال.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
شین-چان؟
‫بیا امروز با هم بریم مدرسه.
عه؟ واقعاً می‌گی؟
تو از مدرسه لذت می‌بری؟
‫خب... همون‌قدر که بقیه لذت می‌برن.
‫شین-چان... قراره هفته‌ی بعد اساس‌کشی کنیم.
‫ببخشید، باید زودتر از اینا بهت می‌گفتم، ‫ولی دلم نیومد، راستش.
‫می‌دونی که... از وقتی بابامون به رحمت خدا رفت، ‫یکی از عمه‌هامون سرپرستیمونو به عهده داشته.
عمه‌مون؟
‫آره...
‫اون دخترداییِ پسرعموی شریک چهارم ‫رئیسِ پایه‌ی مشروب‌خوریِ پدربزرگمونه!
‫چیزه... این که اصلاً فامیل حساب نمی‌شه...
‫همین عمه‌مون... خیلی در مورد تنهازندگی‌کردنِ ما ‫نگرانه و پیشنهاد داده که بریم باهاش زندگی کنیم.
آبجیوه... اگه قراره جابجا شیم... پس مدرسه‌مونم...؟
‫درسته...
‫این قضیه رو به سنسه هم گفتی؟!
‫گفتم... ولی هنوز همکلاسیامون خبر ندارن.
‫کلاس سوم زی...
‫گینپاچی-سنسه!
بیا به اراجیفمون تا ابد ادامه بدیم
تا وقتی باد ساکورا می‌وزه
زیر آسمون پوزخند می‌زنم
راهو گرفتم و هــی لِی‌لِی می‌رم
کلاً تو هپروتم شاید بخورم تو تیربرق
شاید از رو یه ماشین بپرم شایدم از رو یه‌ گربه‌کوچولو
از دور ببینی می‌گی عجب فاز باحالی
‫ تا وقتی که شیرجه برم تو چاله!
لالالا لالالا لالالا لالالا
صدای پـا میشنوم
همه شاد و شنگول دارن آواز می‌خونن
لالالا لالالا لالالا لالالا
‫بیا دست‌تودست هم بریم
سمتِ بهاری که خنده‌ها گردبادِ آسمونن
پس بیــــا
بیا به اراجیفمون تا ابد ادامه بدیم
‫برقصیم! جیغ بزنیم! بخندیم!
می‌دونیم امروز تکرار نمی‌شه
می‌دونیم که خجالتی نیستیم
‫پس می‌خوایم بزرگ شیم (می‌خوایم)
تا وقتی باد ساکورا می‌وزه
‫بخــند! بخنـــد! بــــخند!
حتی اگه سرتاپات خاکه
‫بخــند! بخنـــد! بــــخند! بخــــند!
من عین همیشه و تا آخرش باهاتم
‫ناگهان در یک چشم برهم‌زدن به پایان می‌رسد... دورانِ خوش حضور شیمورا شینپاچی در کلاس سوم زی
درس ششم همه ماها به خاطر شغل باباهامون همیشه یکم فانـتـزی انتقالی گرفتن به یه مدرسه دیگه رو داریم
‫حواست نبود، خوردمش! ‫اوی، زنیکه‌ی عوضی جنده!
‫دوباره سوسیسِ اختاپوس-سامای منو خوردی؟!
‫هیچ‌کدومشون خبر ندارن... ‫ که من دارم می‌رم.
‫همون صحنه‌های همیشگی... امروزم جریان پیدا کردن.
‫ها؟! ادعات می‌شه، الیزابت؟!
‫اوی... اینو کی پرت کرد؟!
‫گفتم این پاک‌کن مالِ کیه؟!
‫بابا نوبتِ منه که اینو قرض بگیرم!
‫نه... نوبت منه!
‫اوی... واسه چی جرِش دادی؟!
‫ولی الان... همین صحنه‌ها هم... یه‌جورایی برام عزیزن.
‫پس بده سوسیسمو، زنیکه فاسق!
‫آخه، این هفته که رد شه...
‫من دیگه جزئی از این صحنه نیستم.
‫بچه‌ها... اگه بفهمین که دارم می‌رم...
‫عـــــــه؟! انتقالی؟!
‫شینپاچی...! این جدایی دردناک آرو!
‫نباید انتقالی بگیرین!!
‫بچه‌ها... خدانگهدار... ممنونم ازتون!
‫ای بابا... خفه‌ شین دیگه... نفله‌ها.
وضع کلاس، قبل از اومدن معلم، باید اینجوری باشه، کثافتا...؟
‫آه...!
‫مگه وضع کلاس... مثل همیشه نیست؟!
‫خب... همون‌طور که از جوابِ بی‌حال مبصرِتون مشخصه...
‫شینپاچی‌ای که می‌بینین، یکم شوکه و گیجه.
حالا چرا شوکه و گیجه...؟
باید همون باشه... درسته؟
‫خب... آره.
دوست داری خودت به بقیه بگی؟
‫بله.
حاوی شکر
‫خب... راستش می‌دونین... چیز شده...
‫من و آبجیوه قراره هفته‌ی بعد جابجا شیم... بعدش...
‫واسه همین باید انتقالی بگیریم! معذرت می‌خوام!
عه؟
‫به سلامتی ایشالا.
عه؟
‫اوی، اوی... شوخیشم زشته، اوتائه-سان!!
‫انتقالی چیه دیگه؟ دست بردار لطفاً!
‫اصلاً خودم به جای تو انتقالی می‌گیرم!
‫تو انتقالی بگیری که بازم چیزی عوض نمیشه.
‫خب... به نظرم حیف شد ولی... ‫شیموراهایِ 1 و 2 آخر این هفته می‌رن.
‫آه... راستی شنیدم قراره این یارو با این گیسای بلندش هم شرّشو کم کنه.
‫سنسه... من هیچ‌جا نمی‌رم!
پس... می‌شه ترکِ تحصیل کنی؟
‫سنسه، عشقِ شکایت داریا.... ‫راستی همین الانشم یه شکایت‌نامه نوشتم!
‫اون هفته احضاریه‌ی دادگاه میاد در خونه‌ت!
‫بسیار خب... اینم از وظیفه‌ی صبحگاهیِ معلمِ کلاستون که خلاص شد.
‫خب، حمالِ کلاس... کارتو بکن. ‫نه! می‌گم!
‫برپا! تعظیم! مُشتِ مرغابی ستاره‌ی جنوبی! گیائو! ‫انیمه مشتِ ستاره شمالی رو مسخره می‌کنه.
‫این دیگه چه شوخی مسخره‌ایه؟! ‫ یکم خلاقیت به خرج بده، الاغ!
‫آه، صبر کن، سنسه!
عه؟
‫از هفته‌ی بعد باید برم یه مدرسه‌ی دیگه...
‫تو رو خدا نرو، اوتائه-سان!
گریه می‌کنی؟
خاله‌ی کافه‌تریا؟
‫گریه نمی‌کردم!
داری می‌ری، ها؟
ترکِ جایی که بهش می‌گی خونه، خیلی سخته، نه؟
‫ببخشید که شما رو هم نگران کردم.
‫با من غریبگی نکن، پسرجون.
‫بیا به من تکیه کن... خجالت نکش.
‫من اینجا مامان همه‌تونم.
‫بیا... از این کدو‌تنبلا بخور، حالت خوب می‌شه.
آه... دست شما درد نکــــــ
‫بیا اینا رو هم ببر واسه همسایه‌هاتون.
‫اینارم بده به راننده کامیون و کارگرای اساس‌کشی.
‫بعدشم اینا رو...
‫همین‌قدر کافیه دیگه!
‫بعدشم، فکر نکنم باربَرا بعد از اساس‌کشی بخوان سبزیجات بخورن!
عه؟ پس واقعاً کدو خوشمزه نیست؟
‫عه...؟ آه، نه...
‫بعضی از باربَرا هم کدو دوست دارن!
‫اصلاً آدم دیدم که می‌ره رستوران، کدوی قاچ‌قاچ سفارش می‌ده!
جدی می‌گی؟
‫آره! اصلاً مطمئنم که یه سری باربَر اون بیرون ‫هستن که برای کدوهای خاله، له‌له می‌زنن!
‫خیلی ممنون!! دیگه الان خیلی اعتماد به نفس دارم!
‫خب... همه‌شو بخوریا!
‫حتی دلم برای این خاله هم تنگ می‌شه!
شنیدم می‌خوای انتقالی بگیری، آره؟
هاتّوری-سنسه؟
‫منم برات یه چیزی دارم، هدیه‌ی خداحافظیه.
می‌گم... این چیه؟
‫مال بواسیره.
‫نه، دست شما درد نکنه.
‫با همسایه‌هاتون تقسیم کن.
‫هی... کی واسه همسایه‌ی جدیدش شیاف می‌بره که من ببرم؟!
‫خب... در پناه خدا.
چش بود این آخه؟
شنیدم رفتنی شدی... ها؟
‫ماتسودایرا-سنسه!
‫اینو بگیــــــــر! هدیه‌ی خدافظیه!
‫می‌گم... این که...
‫شوکره، پسر!
‫اگه مأمور اومد بالا سرت... ‫با این بزن ناک‌اوتش کـــــــن!
‫نه، خیلی ممنون! بعدشم، کدوم مأمور؟!
‫آه... این پیامِ آخرو آویزه‌ی گوشت کن.
‫نمیر، پسر!
‫گُرخیدم! اصلاً می‌شه بگی برداشتت از انتقالی چیه؟!
‫عمراً دست به این بزنم.
شینپاچی-ساما؟
تاما-سان؟
‫من دلتنگتون می‌شم!
‫هنوز فرصت نشده که تو این اسپین‌آف باهم حرف بزنیم.
می‌شه لطفاً خارج از نمایشنامه حرف نزنیم؟
‫آه، چیزه...
‫مـ ــ منم... دلم تنگ میشه...
شنیدم رسمه که هدیه‌ی خداحافظی بدن، درسته؟
‫یه یادگاری برای کسایی که ما رو ترک می‌کنن.
‫گنگای-سنسه در مورد این رسم بهم گفته.
‫بفرمایین.
عه؟
‫پیچِ فابریک، تر و تازه.
چرا یه‌جوری می‌گی انگار رفتی از تو باغ برام هلو چیدی؟
‫اینو به عنوان یادگاری قبول کن، لطفاً.
خب... ولی به نظرت بدونِ این برات بد نمی‌شه؟
‫اصلاً جای نگرانی نیست.
بازکردنِ یه پیچ کوچولو که باعث یه باگِ فوریــــ
‫باعثِ باگ فوری شد! اصلاً هنگ کردی یهو!
‫شینپاچی... ساما... امیدوارم... خوش باشید...
‫اِرورِ خطرناک!
‫آخه مگه این پیچ چقدر مهم بود؟!
‫هی، تاما-سان؟!
‫برای... راه‌اندازی... مجدد من... به سیستم پردازش مرکزی... شوک وارد کنید.
‫ای وای... آخه با چی باید همچین دستگاهی پیدا کنم؟!
‫پیدا شد!
‫خیلی ممنون، ماتسودایرا-سنسه!
‫جمـــــــ ــشید!
‫گذشت و... روز آخر فرا رسید.
‫دستتو بکش، پررو!
‫دوباره قبل از اومدن سنسه و همون احساسِ آشنا.
‫ساعتی 10،000 ین می‌دن؟ نکنه باید ‫مواد جابجا کنم؟ یعنی قانونیه؟
‫یکی از همسایه‌هامون بهم تُرُب داد.
خب، حالا نوبت جنابعالیه! می‌خوای چیکار کنی؟
‫امروز دیگه روزِ آخره.
‫ای بابا... خفه شین دیگه، عوضیا!
‫بشینین سر جاهاتون، کثافتا.
‫حضور و غیاب می‌کنم.
همین الان صد شعر را از حفظ بخوانید
‫خب، حالا... یه امتحان کوچیک بگیریم...
‫عه؟ هر روز امتحان؟ ‫سنسه، به خدا ازت شکایت می‌کنم!
‫چطوره به جاش، یکی باکِرِگیمو از من بگیره؟!
‫بدویین تا جونتون بالا بیاد!
‫خب... تو همین تاریخ بود که ناخدا پِری به ژاپن رسید. ‫داره به داستان ورود آمریکا به خاک ژاپن اشاره می‌کنه.
‫بابا خودتو جمع‌وجور کن! بیا بریم کافه‌تریا، کوندو-سان!
‫اوتائه-سان!
‫خب...
‫اینم از خاتمه‌ی وظایف معلمِ مسئولِ کلاس.
‫تو راه خونه مراقب باشین.
عه؟ دروغ؟ واقعاً؟
‫حمالِ امروز... کارتو بکن.
‫برپا! تعظیم... حرکت نهایی امروز...
‫شکوه سپید پرواز!
‫دوباره همون رِی؟! بس کن دیگه!
‫آ-آه...
عه... یعنی همه‌چی تموم؟
‫یعنی دورانِ اومدن من به کلاس سوم زیِ دبیرستان گینتاما، ‫با این شوخی مسخره، به همین راحتی تموم شد؟
‫آه...
در این صورت... از اول بریم... پاتسان؟
‫گینپاچی-سنسه...
‫منظورت چیه که از اول؟
‫بچه‌ها!
‫کلاس سوم زی...
‫گینپاچی-سنسه.
‫اینه از اولتون؟!
‫چرا دارین از اوپنینگ شروع می‌کنین؟
‫ها... می‌خوایم مراسم خداحافظی بزرگ رو برگزار کنیم.
‫من مجرم مراسم، ساکاتا سیلور-اِیت هستم، و ایشون هم...
‫سلام علیکم. منم برگزارکننده مراسم، هاشیموتو کانّا هستم.
‫بسیار خب، قبل از هرچیز پیام، همکلاسی‌ها رو بشنویم.
‫در مورد شینپاچی-کون؟
‫بین خودمون بمونه ولی شنیدم ایشون ‫ساخته و پرداخته‌ی فلانی و با طراحیِ اوشونـــــــه.
‫حرفاش خط قرمزو رد نکردن؟
‫و لنزش هم چـــــیــــزـه ‫و فریمش هم چـــــیـــــز هست تازه.
‫هی، اینکه داره در مورد عینکم حرف می‌زنه که!
‫جداشدنای یهویی همیشه دردناکه.
‫هاسه‌گاوا-سان...
‫به‌هم لبخند می‌زنیم و می‌گیم ‫حتماً باهم درارتباط می‌مونیم.
‫ولی هرچقدرم صبر می‌کنم ‫کسی سراغی ازم نمی‌گیره!!
‫اونایی که برای کار پاره‌وقت ‫استخدام می‌کنن چشونه؟!
‫داری از کار حرف می‌زنی؟!
‫زندگی مجموعه‌ای از تصمیم‌های متفاوته ‫که توی موقعیت‌های مختلف گرفتیم.
‫اوه، بالأخره یه حرف درست‌درمون.
‫ولی واقعاً انتخاب مسیر درست، سخته.
‫ماساژ تنهایی رو انتخاب کنم یا ماساژ سه‌نفره رو؟
‫چه انتخاب سختی! چی شد رسیدی به اینجا؟!
‫خب... حالا سه پیام دلگرم‌کننده رو شنیدیم...
‫وایسا بینم!
‫به عنوان برنامه‌ی بعدی، اسلایدشوی خاطرات رو گوزایماس.
‫توی این بخش...
‫می‌فهمیم شیمورا شینپاچی-کون و شیمورا تائه-سان ‫جوونیشون رو به چه شکل توی این مدرسه گذروندن.
‫به دوران خوبِ گذشته برمی‌گوزایماس!
‫بالأخره داره شبیه مراسم خداحافظی می‌شه.
‫بسیارخب، اسلایدشویِ خاطرات رو پخش می‌کنیم.
خـــاطـره‌ها
بُدوبُدویِ اوتائه-سان
دریافت‌کُنونِ اوتائه-سان
اِسپَک‌زَنونِ اوتائه-سان
کاری‌پَزونِ اوتائه-سان
غذاخورون پُرعشق و صفا
از کلاس بیرون‌برونِ اوتائه-سان
استخربرونِ اوتائه-سان
کفش‌پوشونِ اوتائه-سان
‫پس من چی؟!
‫چرا همه‌ش عکسای آبجیوه‌ست؟!
بعدشم... ‫اینکه شبیه ویدئوی تبلیغاتی یه آیدله!
‫شور نزن. به جوونی تو هم یه نگاهی میندازیم.
‫آره آرو! نقش اصلی این اسلایدشو خودتی، ‫خوباشو گذاشتیم واسه آخر کار آرو!
‫اگه این‌جوریه که باشه.
‫بسیارخب، جوونی شیمورا شینپاچی-کون رو پخش می‌کنیم! بفرمایین!
ورزِش‌کُنونِ عینک‌پاچی-کون
‫بازم عینکمه که!
اُردوبُرونِ عینک‌پاچی-کون
سخنرانونِ فرِیم-کون برای انتخاباتِ شورا
‫فرِیم-کونِ شینپاچی نه، ‫فریم-کونِ هاسه‌گاوا-کون
‫وایسا، وایسا، وایـــســـــا!
‫اینا که همه‌ش عینکن!
‫آخریش هم که هاسه‌گاوا-سان بود!
‫فریادزَنونِ عینکِ شینپاچی-کون.
‫عکس نگیر!
‫این‌قدر عصبانی نشو.
‫هنوز کلی برنامه داریم.
‫معلومه که عصبانی می‌شم.
‫گفتین نقش اصلی منم ولی... ‫برنامه بعدی اجرای زنده‌ست!
‫هــــــوی!
‫کسی که امروز توی کنسرت برامون اجرا می‌کنه، ‫جذاب‌ترین فرد حال‌حاضر دنیای هیپ‌هاپه!
‫ام‌سی زورا! کام آن!
من زورا نیستم
امروز واسه شما دو نفر
شعر خدافظی می‌خونم
زندگی کن، میون همه رنگا
‫سنگینه. می‌ذارمش زمین.
‫خب از اول نمی‌آوردیش!
‫هی! انتقال! هی! انتقال!
‫این دیگه واقعاً غمگینه!
‫هی! انتقال! شازده انتقال!
‫این دیگه واقعاً محشره!
‫همه‌ش یه توهمّه، یو!
‫زنجیرش کن، بتابونش!
بکنش تو جعبه، درشو ببند
بوم
‫آخه انتقال! ولی انتقال!
‫بری به سلامت و برگردی!
‫انتقال!
‫شازده انتقال!
‫هیده‌آکی! توکوناگا هیده‌آکی!
‫دیگه بـــســــــــه!
‫اون چه رپی بود؟ فقط درمورد شازده تنکو خوندی که!
‫هی، من توکوناگا هیده‌آکی ‫رو دوست دارم خیلی!
‫نینتندو سوئیچم هم ‫شکسته، بدجوری!
‫چیکار کنم؟ ‫برو درستش کن!
‫یه فکر به حالِ مغزتم بکن!
‫سنسه، به‌جای این کارا بیا یه خداحافظی درست بکنیم!
‫تو رو جدت!
‫زمانِ اعترافِ کوندو ایسائو می‌باشد.
‫هر روز، گوریل غیرمتعارفِ ما با احساساتش ‫نسبت به شیمورا تائه دست‌وپنجه نرم می‌کند.
‫مسیر کوندو ایسائو به سوی عشق، ‫پر از بقایای شکست‌های گذشتۀ اوست.
‫اما... امروز همان روزی است که شیمورا تائه، ‫کلاس سوم زی را ترک خواهد کرد.
‫پس بیایید آخرین تلاش کوندو ایسائو را ‫تماشا و برای همیشه در خاطرمان حک کنیم.
‫آه، چیزه.
‫صبر کن، شیمورا.
‫در واقع، کوندو-سان تا حالا خیلی رد شده...
‫واسه همین، امروزم هیچ فرقی نداره.
‫همه‌مون اینو می‌دونیم.
‫ولی امروز آخرین شانسشه. ‫تو رو خدا بذار کارشو بکنه.
‫اوضاع از این قراره. می‌ذاری واسه آخرین بار عشقشو اعتراف کنه؟
‫متوجه شدم.
‫اوتائه-سان، شما درکت بالاست و زود می‌فهمی... ‫واسه همین شاید یه پیش‌ذهنیتی داشته باشی،
‫ولی من شما رو دوست دارم.
‫به تمامی مقدسات سوگند می‌خورم که من، کوندو ایسائو،
‫یه مرد خوب باشم و شما رو خوشبخت کنم!
‫احساسات منو...
‫قبول کن لطفاً!
‫چه رک و راست.
‫فلوت آبجیوه رو دزدید،
‫صورتشو مالید به صندلی آبجیوه،
‫شرت ورزشی آبجیوه رو برداشت و حتی سعی کرد بپوشه...
‫ولی این اعترافش این‌قدر از ته دل بود که همه‌ی اون کاراشو جبران می‌کنه.
‫اوه، ببخشید. حواسم پرت شده بود. ‫می‌شه از اول بگی؟
‫گوندو-سان؟
گوندو-سان گوندو-سان گوندو-سان گوندو-سان گوندو-سان گوندو-سان گوندو-سان گوندو-سان گوندو-سان
‫رئــــــیــــــس!
‫خـ ــ خب الان وقت کادوهاست!
‫عمراً! اونم نه الان که اینو دیدیم!
‫کادوی خداحافظی من، قلاب S شکل از لوفوتوـه!
‫اینو بگیر ببینم! ست 30تاییه!
‫30تا می‌خوام چیکار؟
‫قلاب دماغ چطوره؟
‫قلاب دماغ، واسه خودت. ست 30تاییه.
‫یکیش هم نمی‌خوایم. بعدم چرا شما قفلی زدین رو قلاب؟
‫کل شخصیت تو به همین بنده! ‫بدون این می‌خوای چیکار کنی؟
‫بچه‌ها، آروم بگیرین.
‫اگه می‌خوای این‌قدر غر بزنی... ‫ پس تو به من کادوی خداحافظی بده.
‫چرا بدم؟!
‫تکنو، شازده تنکو!
‫گمشو بیرون!
‫وایسین، آهای...
‫بس کن دیگه، شاتریـــــــا! ‫یه اسکین توی Mobile Suit Gundam
‫آه، ببخشید... از کوره در رفتم.
‫واقعاً از همه‌تون ممنونم.
‫توقع گودبای‌پارتی نداشتم ولی برام انجامش دادین.
‫منم که... فقط از اعماق تَهَم داد زدم، خیلی زشت شد.
‫نه، ما هم شرمنده‌ایم.
‫قبول دارم، شعر شازده تنکوی زورا یکم قدیمی بود.
‫منظورم این نبود!
‫ولی می‌دونی، شینپاچی؟
‫ما فقط یه چیز دلمون می‌خواست...
‫دوست داشتیم قاطی‌کردناتو ببینیم!
‫عه؟
‫هوم.
‫تو همیشه به همه‌جور مسخره‌بازی‌ای گیرای قشنگ ‫می‌دی و براشون توی آستینت جواب آماده داری
‫و امروز آخرین فرصتمون برای این‌جوری دیدنته.
‫سنسه...
‫پاچی-سان، امروزم بهترین گیرا رو داد آرو!
‫کاگورا-چان...
‫گیری که به رپ من دادی که خدا بود.
‫وقتی گفتی «چه خبره؟ امروز روز وارونه‌بازیه؟» تُن صدات عالی بود!
‫یادم نمیاد همچین حرفی زده باشم.
‫نذاشتی حرفمو تموم کنم.
‫همون‌جایی که تازه داشت خوب می‌شد، پریدی وسط.
‫اوکیتا-سان، ببخشید.
‫عالی بودی.
‫عالی بود.
‫گیرای خوبی دادی.
‫بچه‌ها...
‫شپینپاچی-کون...
‫خوشحالم که تونستم واسه بار آخر، گیردادناتو ببینم.
‫کوندو-سان.
‫راستی... اوتائه-سان،
‫انگار آخرشم احساساتم به قلبت نرسید...
‫ولی هیچ حسرتی ندارم.
‫در مسیر جدیدت موفق باشی.
‫ببخشید. شما کی بودین؟
‫هی... بدجنسیم حدی داره. حداقل قدر یه ارزن مهربونی خرج کن.
‫همین! همین جوابو می‌خواستم!
‫خیلی ممنونم.
‫خیلی دارین ازم تعریف می‌کنین. ‫دیگه داره عجیب می‌شه.
‫بالأخره لبخند زدی.
‫حالا دیگه می‌تونیم شما دوتا رو با خیال راحت بفرستیم برین.
‫شینپاچی... همین‌طور آبجی‌-بزرگه...
‫مراقب خودتون باشین.
‫راستش، بچه‌های کلاس سوم زی دلشون واسه گیر دادنات تنگ می‌شه.
‫ولی همینه که هست. چیکار کنیم؟
‫ما تمام تلاشمونو می‌کنیم که بدون تو دووم بیاریم.
‫واسه همین، چطور بگم...
‫بابت همه‌چی دستت طلا.
‫و اینم از طرف همه‌مونه.
‫اینکه...
‫بهت پیام می‌دم.
‫ما رو یادت نره.
‫زود باش کادوی خداحافظی منو بده.
‫مراقبت کن.
‫اگه کار خوبی پیدا کردی بهم خبر بده.
‫جفتتون مراقب خودتون باشین.
‫من... واقعاً... نمی‌خوام برم.
‫دلم نمی‌خواد ازتون خداحافظی کنم.
‫شین-چان...
‫نمی‌خوام انتقالی بگیرم.
‫چیکار می‌شه کــــــرد؟
‫درمورد اون قضیه!
‫خاله‌ی کافه‌تریا؟
‫عمه جان؟
‫عه؟ «عمه جان»؟
‫آره.
‫اون دخترداییِ پسرعموی شریک چهارم ‫رئیسِ پایه‌ی مشروب‌خوریِ پدربزرگمونه!
‫عــــه؟ قرار بود بریم خونه‌ی این خاله؟!
‫آه شرمنده، ولی می‌شه اون قضیه رو کنسل کنیم؟
‫عه؟
‫راستش من یه مدته که یه دوست‌پسر باربر دارم.
‫بالأخره به‌خاطر حرفی که زدی حرکت بعدی ‫رو زدم و باهاش ازدواج کردم پسرجون.
‫عه؟
جدی می‌گی؟
‫آره! اصلاً مطمئنم که یه سری باربَر اون بیرون ‫هستن که برای کدوهای خاله، له‌له می‌زنن!
‫خیلی ممنون!! دیگه الان خیلی اعتماد به نفس دارم!
‫مرسی که بهم انگیزه‌شو دادی!
‫چیزه، نمی‌فهمم چه خبره.
‫من اینجا مامان همه بودم ولی الان فقط و فقط مال اونم!
‫مبارک باشه.
‫ممنون.
‫واسه همین انتقالی منتقالی در کار نیست.
‫فعلاً.
‫چـ...
‫چـــــی تـــــفـــــت دادی؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
صدای زنگ میاد
راهروها به پژواک افتادن
پشت اون در یه چیزی پیدا کردم
یه قیافه اخمو به خودم گرفتم
داشتی عرق روی پیشونیتو پاک می‌کردی
آه، نمی‌تونم چشم ازت بردارم
به منی که ارزش نداشتم
گفتی تموم دنیام می‌شی
دیگه قلبم نمی‌ذاشت ازت دور بمونم
باد وزیدن گرفته
انگار قراره صدای زنگا در بیاد
فکر کنم مجبوری بذاری تا ابد تو همین رویا باشم
ولی اون روز سر می‌رسه
درست یه روز قبل از بزرگ‌شدنمون
که بهم می‌گیم باید عاشق این رویای دیوونه‌وار بمونیم
واسه همین
اینقدر می‌دوییم که ریه‌مون بسوزه
تا قلبامون همین‌جوری شعله بکشن
راه فردا رو می‌گیریم و می‌دوییم
آخه دیگه جایی نیست که نتونیم با هم بریم
این هفته‌ی تاکاسوگی‌کون چگونه گذشت
درس هفتم اونقدر وقتتو با خوندن شماره های قدیمی جامپ تلف کن تا به تمیزکاری نرسی
‫امیدوارم زندگی زن و شوهری‌تون گل و بلبل باشه! ‫خاله‌ی کافه‌تریا، پیوندتان مبارک،
‫راهشو به سمت دبیرستان گینتاما کج کنه، باورتون میشه؟! ‫قسمت بعد قراره اون یارو هاردوبویلدو که قبلاً دیده بودینش،
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.