‫آن‌که بیش از حد درنگ و تأمل کند، کارِ چندانی به انجام نمی‌رساند.
‫پادشاهِ دزدای دریایی، لوفی می‌شه!
چی شد به این جمله رسیدی، کاتسورا-سان؟
‫دوباره از چنگم در رفت.
‫با این‌حال... شانس همیشه فراریه...
‫ولی یه مرد همیشه باید در تعقیب یه چیزی باشه.
‫یه مرد از راهی که می‌ره برنمی‌گرده.
‫آره... درست مثلِ من که هیچ‌وقت مشروبی جز کامیو سفارش ندادم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خیله‌خـــــــــب...
‫همه که اومدن؟ ‫امروز روزِ بزرگِ تمیزکاری‌ـه!
‫این یه تمیزکاری ساده نیستا... ‫یه ضرب‌المثل انگلیسی هست که می‌گه: «بیگّو کلینینگو دا». Big Cleaning: پاکسازی بزرگ
‫انگار خیلی خفن آرو!
‫نه، انگلیسی همچین‌چیزی نداره.
‫گوش بگیرین... اگه حسابی دل بدین به کار، ‫شاید نابرده‌رنج، گنجتون میسّر بشه.
‫زندگیتون زیر و رو میشه.
‫زندگیمون؟ دیگه شورشو در نیار!
‫شورشو در نیاوردم... اینو ببینین.
شمش طلا تو دبیرستانای سراسر کشور پیدا شده؟
‫اگه نوشته تو دبیرستانای سراسر کشور که...
‫احتمالش هست که تو همین دبیرستانِ گینتاما هم چندتا پیدا بشه.
‫نه نه نه نه! اصلاً ممکن نیست همچین داستانی درست باشه!
‫این روزنامه، همون روزنامه‌ست، مگه نه؟!
‫همون که با تیترای مسخره‌ش کلّی سروصدا می‌کنه، مگه نه؟!
‫نه... اشتباه می‌کنی؛ خوب نگاه کن.
‫عه؟! واسه چی باید یه روزنامه‌ی جدی اقتصادی همچین‌تیتری بزنه؟!
‫به عبارت دیگه، این تمیزکاریِ بزرگ، یه شکارِ گنجم هست.
‫می‌دونستم!! این همون گین-اسپورت نیست؟!
‫خب، مجبور بودم این‌کارو بکنم که یکم دل بدین به تمیزکاری!
‫خب، در هر صورت... ‫تو این مکافات، همگی سوار یه قایقیم.
به هر حال... همینه که هست، بریم تو کارش؟
‫هی هی...
‫پاکسازی!
‫ریدین!
‫اصلاً کِی رو این شعار به اجماع رسیدین؟!
‫منو آدم حساب نکردین؟!
‫کلاس سوم زی...
‫گینپاچی-سنسه!
بیا به اراجیفمون تا ابد ادامه بدیم
تا وقتی باد ساکورا می‌وزه
زیر آسمون پوزخند می‌زنم
راهو گرفتم و هــی لِی‌لِی می‌رم
کلاً تو هپروتم شاید بخورم تو تیربرق
شاید از رو یه ماشین بپرم شایدم از رو یه‌ گربه‌کوچولو
از دور ببینی می‌گی عجب فاز باحالی
‫ تا وقتی که شیرجه برم تو چاله!
لالالا لالالا لالالا لالالا
صدای پـا میشنوم
همه شاد و شنگول دارن آواز می‌خونن
لالالا لالالا لالالا لالالا
‫بیا دست‌تودست هم بریم
سمتِ بهاری که خنده‌ها گردبادِ آسمونن
پس بیــــا
بیا به اراجیفمون تا ابد ادامه بدیم
‫برقصیم! جیغ بزنیم! بخندیم!
می‌دونیم امروز تکرار نمی‌شه
می‌دونیم که خجالتی نیستیم
‫پس می‌خوایم بزرگ شیم (می‌خوایم)
تا وقتی باد ساکورا می‌وزه
‫بخــند! بخنـــد! بــــخند!
حتی اگه سرتاپات خاکه
‫بخــند! بخنـــد! بــــخند! بخــــند!
من عین همیشه و تا آخرش باهاتم
‫شایدم بخوان تهشو بذارن کفِ دستشون و تعادلشو حفظ کنن. جارو تو دستِ پسرا، حکم کاتانایِ نفرین‌شده رو داره
‫رو تمیزکاری تمرکز کنین! ‫هی، شما پسرا!
درس هفتم اونقدر وقتتو با خوندن شماره های قدیمی جامپ تلف کن تا به تمیزکاری نرسی
‫خب... وظیفه‌ی تمیزکاری به این صورت تقسیم می‌شه...
‫اول...
‫زورا... کارگاهِ فنی‌حرفه‌ای با شماست.
‫نیام ببینم همه‌جا رو تمیز کردی، ‫ولی روی اجاق یا زیرِ هود چربه‌ها.
‫سنسه، اسمم زورا نیست، کاتسوراست.
‫داری با انداختن اون چربیایِ رومُخ به گردن من، ‫زیر‌زیرکی منو اذیت می‌کنی که دلت خنک شه؟
‫نه... روروئَکی می‌خوام بیچاره‌ت کنم.
‫سنسه، ازت شکایت می‌کنما... ‫ هم تو دادگاه مَدَنی... هم جنایی.
‫خب... نفر بعدی.
‫گوری، مایو، سادو، زاکی... ‫شمام که پیش به سوی توالت. سادو از سادیست میاد
‫سنسه! واسه چی ما باید توالتا رو بشوریم؟!
‫چون تو که رئیسشونی، ‫به همه‌جا می‌رینی، غیر از سوراخ.
‫دلم می‌خواد توالتا برق بیفته...
‫ بعدشم به درگاهِ خدای ریدِمان دعا کن ‫که ریده‌تو به سوراخِ درست هدایت کنه.
‫خدای ریدِمان...؟! واقعاً همچین خدایی داریم؟!
خدایِ ادرارم داریم، چی فکر کردی؟
همچین خداهایی... واقعاً وجود دارن؟
‫حتی خدای کـــــــــــــــــــر هم داریم.
‫پشمام! خدای کـــــــــــــر!
‫اینقدر زر نزنین دیگه! هی شاش و کــــــــــــــــــر نکنین، ریدین به مقدّسات!
‫اِهِم... وای، باید ببخشی، توشی.
‫گادّو آوو کــــــــــر!
‫تموم کنین این کــــــــری‌بازیا رو!
‫خب، بعدی...
‫واکس‌زدنِ کفِ کلاس...
‫کیوبه و توجو.
‫متوجه شدم.
‫صبر کنین یه لحظه!
چرا اربابِ جوان و من باید کفِ کلاسو واکس بزنیم؟
‫اگه خدایی نکرده واکس به پاهای اربابِ جوان بماله...
‫و پاشون دچارِ التهاب و جوش بشه، چی؟!
‫اونجوری حتی اگه ذخیره‌ی یه سال از اون ماسماسکایِ پرده هم ‫داشته باشیم و هی «فیش‌فیش» کنن هم، فایده نداره!
نمی‌فهمم چی می‌گی... اصلاً ذخیره‌ی یه‌سال از اونا چقدره؟
‫سنسه، من انجامش می‌دم.
‫این کارو نکنین، ارباب جوان!
‫خب، دیگه خودتون می‌دونین و خودتون.
‫خب، بعدی... کندنِ علفایِ هرزِ پشتِ سالن.
‫تیمی که مسئولِ این کار میشه...
‫پاتسان... کاگورا... ماداعو... شما سه‌نفرین.
می‌گم، سنسه؟
‫اعتراض وارد نیست.
‫چقدر سریع! ‫من که هنوز اعتراض نکردم!
‫سنسه! منم چندتا سؤال آرو!
چرا ما باید علفای هرزو بکنیم؟
در ضمن، چرا اینقدر جنگ در دنیا رخ می‌ده؟
‫هی... سؤالِ دومت یکم زیادی عمیق بود!
دفـــتر مدیر
‫خیلی کنجکاوم...
‫آره... منم خیلی کنجکاوم...
‫می‌خوام ببینم نوشی نی تودوکه به کجا می‌رسه؟ ‫مانگای کیمی‌ نو تودوکه (از من به تو)؛ اینجا یکم ادبی می‌گه اسم مانگا رو
‫آها... تو چپتر جدید، سوکو سعی می‌کنه یه نامه‌ی ‫عاشقونه بده به کازاهایا ولی شکست می‌خوره.
‫دِ... مگه من داشتم در موردِ نوشی نی تودوکه حرف می‌زدم؟!
‫آه...
‫بهتره بچه‌های کلاسِ سوم زی رو به تمیزکاری وادار کنه... ‫اون معلمِ داغونشون...
‫بی‌خیال... احتمالاً الان تو اتاقِ معلما نشسته ‫و داره تلویزیون می‌بینه، درست می‌گم؟
‫در این صورت... باید مطمئن شم که پیامِ منو گرفته.
‫جامپ...
هی... می‌گم، ساکاتا-کون...؟ چیکار می‌کنی؟
‫منم با خودم گفتم که باید تمیزکاری کنم، ‫واسه همین شروع کردم نسخه‌های قدیمی جامپمو مرتب کنم.
‫خب... البته تا دیدمشون، هوس کردم بخونمشون. ‫اینجوری راه به جایی نمی‌برم.
‫هی، تو دیگه الان خیرِ سرِت دبیری. ‫این همه جامپ رو میزت جمع کردی که چی بشه؟
‫اوه... فهمیدم... ‫پس اینجوری شد که لوفی ماجراجوییشو شروع کرد؟
‫اون چپتر اول وان‌پیسه!! آخه این کلکسیونت مگه چقدر قدیمیه؟!
‫تو هم اگه قرار نیست به وظایفِ معلمیت برسی، پاداشِ زمستونیتو پس بده.
‫گرفتم بابا.
ای خدا... آخه چطوری باید یه‌سال آزگار با این مرتیکه سر کنم؟
‫شنکس... وای دستت!
کارگاه حرفه و فن
‫خدا کنه این اُسکلا اینجا رو تمیز کرده باشن.
‫خب... توجه کنین، دوستان.
‫این لکه‌های چربیِ لامَذهبو مشاهده کنین!
‫خیلی از مایه‌های ظرفشوییِ موجود در بازار، ‫قادر به بردن این لکه‌ها نیستنا!
‫ولی به اینجا خوب توجه کنین!
‫اگه از این مایع‌ ظرفشوییِ آلمانی به اسمِ بروکّن جونیور استفاده کنیم...
‫مشاهده بفرمایین! بعد از این فقط کافیه که اسکاچو خیلی آروم روش بکشیم!
‫بفرما! بفرما! تمام لکه‌ها از بین می‌رن!
‫حالا این ماهیتابه‌ی پُکیده رو ببینین... ‫ اگه از بروکّن جونیور استفاده کنیم...
‫بفرما! بفرما! ‫به همین‌ راحتی!
‫بابا این خیلی گرونه.
‫باید با شوهرم مشورت کنم.
‫ها؟ عه؟ دوستان قصد خرید نداشتین؟!
زورا... چرا به جای تمیزکاری داری تبلیغ میدانی می‌کنی؟
‫بعدشم، اصلاً اون مایع‌ظرفشوییِ مشکوکو از کدوم قبرستونی آوردی؟
‫خب، من یه عمو دارم که تو کارِ پخشِ این‌چیزاست...
‫سلام، ‫من عمویم
‫عمو کجا بود؟! داخلِ این جونِوَر فقط یه پیرمرده که داره انیمه می‌سازه!
‫بفرما... بفرما... بفرما.
‫اینه قدرت گریز از مرکز.
‫ای بابا...
‫این مسخره‌بازیا رو بذارین کنار تا زود اینجا رو تمیز کنیم!
‫آتش!
‫چیش.
‫عوضی! این واسه چی بود؟!
‫معذرت... از قدیم گفتن حتی اوکیتا هم از گندزدن در امان نیست.
‫واسه خودت ضرب‌المثل نساز!
‫بعدشم شنیدم گفتی «آتش»! ‫دقیقاً اون کارو از قصد کردی!
‫خیله‌خب... گفتیم و خندیدیم. ‫دیگه باید برگردیم سرِ کارمون.
‫خب... پس هیجیکاتا-سانم باید فستیوالِ سطل‌تاب رو انجام بده.
‫سطل‌تاب دیگه چه کوفتیه؟ ‫این اسمو از کجات درآوردی؟
بعدشم چرا باید این‌کارِ بچگونه رو بکنم؟
نکنه می‌ترسی آبشو بپاشی رو خودت؟
‫تو غلطِ بیجا کردی!
‫معذرت... هیجیکاتا-سان...
‫از قدیم گفتن، حتی اوکیتا هم بین پخمه‌ها، پخمه‌ست.
‫دیگه گند زدی به هرچی ضرب‌المثله...
‫سوگو!
‫صبر کنین، بچه‌ها! ‫بیاین کشتیِ باکتسومَن بازی کنیم!
‫این چه کشتی‌ایه؟!
‫تمومش کنین دیگه.
‫می‌دونستم که اینجا رو بتل‌رویال کردین.
‫محضِ اطلاع، من داشتم تمیز می‌کردم!
هی... مگه من گفتم اینقدر سخت کار کنی که اینجوری عرق بریزی؟
‫می‌میریا...
‫نه، اینکه عرق نیست! خودت روم آب ریختی!
‫ای خدا...
‫یکی از یکی بدتر.
تموم شد کارِ واکس‌زدنتون؟
‫خب... چیزه...
‫گفتم سهمِ خودمو انجام می‌دم، ولی...
‫بذار ببینم...
‫حسابی دل دادم به کار و برق انداختم به سر تا پایِ کلاس!
‫این برق‌انداختن نیست... بیشتر تِرزدنه...
وایسا... هی بچه... این لوسیونه؟
‫درسته! لوسیونه!
‫با خودم گفتم اگه بخوایم یه کفِ نرم داشته باشیم، این از واکس بهتره.
هی... پس چرا اینقدر فازِ سکسی ساطع می‌کنه؟
اگه بقیه فکر کنن کلاس سوّمِ زی شده کثافت‌خونه، چیکار کنیم؟
کاباره سوم زی زندگی روزمره دختران دبیرستانی
‫بعدشم، دیوونه... اینجا اینقدر لیزه که نمیشه روش راه رفت.
‫اصلاً مشکلی نیست! وقتی بهش عادت کنیم، به این صورت...!
‫گفتم که امکان نداره!
‫اصلاً مشکلی نیست. الان خیلی راحت بلند می‌شم!
‫الان... برمی‌گردم پیشتون!
‫نه، این دیگه ژانر وحشته! ‫سر تا پات حالِ آدمو خراب می‌کنه!
‫خب... باقیش با خودت...
‫روزایِ اینجوری خیلی باصفان...
‫این موقع‌ها که میشه، هوا یکم گرم‌تر میشه...
بعدشم بوی خاک روحِ آدمو نوازشـــــــ
‫حس می‌کنم یه بچه‌قرتیِ عینکی رو در حال چرت‌وپرت‌گفتن زیر گرفتیم.
‫کارت از حس‌کردن گذشته! ‫دقیقاً منو زیر گرفتی!
‫اینقدر مسخره نباش، کاگورا-چان!
‫ببین... هاسه‌گاوا-سان داره سخت کار می‌کنه! ‫وای... عجب هرزیه این!
علف هرزایِ اون قسمت اینقدر ناجورن؟
‫آره! بیا ببین چیه لامصب!
‫هَهَهَرزه، هرزه، هرز. ‫هَهَهَرزه، هرزه، هرز.
‫هی، اینکه فقط یه هرزه‌ست!
‫فرمانده! هرزه، علفِ هرز حساب می‌شه؟!
‫تو نگاه نکن!
اوی اوی... اونجا لوسیون... اینجا مجله‌ی ناجور؟
‫عه؟ سنسه؟ نه، اشتباه می‌کنین.
‫این...!
‫این... بخشی از کلکسیونِ گران‌بهای نایب‌فرمانده، شیموراست!
‫نه، غلط کردی! اینقدر خبر جعلی پخش نکن!
‫باشه، حالا مهم نیست... زود باشین علفایِ هرزو بکنین.
‫ضایع‌تر از این نمی‌تونستی بزنی تو گوشش؟
‫ولی می‌دونی سنسه؟ این‌همه کار واسه ما سه‌تا زیادیه.
‫ساداهارو هم که اینجاست.
آخه با پنجه مگه چیکار می‌تونه بکنه؟
‫شنیدی؟ داره می‌گه «منم می‌خوام علفا رو بکَنم.»
‫نه آقا. انگاری یه جایی رو کَنده آرو.
‫این چیه؟ بطری آب؟
‫هوی، نکنه همونیه که بهش فکر می‌کنم؟
‫همونیه که سنسه صبح بهش اشاره کرد؟
‫شمش طلا؟!
‫خودشه؟
‫شمش طلا؟
‫مال منه!
‫شماها... صبر کنین.
‫اگه طلا باشه، مالِ کسیه که پیداش کرده.
‫ولی اون سگه.
‫ببند، ماداعو!
‫سگا مراقبت، غذا و چیزای دیگه خواستن آرو!
‫اینو براش نگه می‌دارم.
‫می‌خوای برش داری واسه خودت!
‫پس من به‌عنوان معلم کلاستون برش می‌دارم.
‫هر وقت به نفعته ادای معلما رو واسه من درنیار. ‫چـ ــ چیزه...
‫بچه‌ها؟
‫چیه؟
‫این...
‫به‌نظرتون یه بمب عمل‌نکرده نیست؟
‫نه بابا! امکان نداره!
‫مـ‌ ــ مـ ــ مسخره‌بازی درنیار باو!
‫آ ــ آره آرو!
‫داستان واقعی!! ‫خطر وجود بمب‌های عمل‌نکرده همچنان ‫در مناطق مسکونی وجود دارد!!
‫اون مقاله‌ی گین-اسپورت، از اولشم مشکوک بود.
‫یه بمب قدیمی محتمل‌تره که...
‫هـــــوی! منو ول کردین کجا می‌رین؟!
‫ساداهارو! تو هم زود باش بیا اینجا!
‫بدون اون!
‫اونو ولش کن!
‫برو اون‌طرف! اونو با خودت نیار!
‫خب... حالا چیکار کنیم سنسه؟
‫آروم باشین. فقط می‌تونیم به پلیس زنگ بزنیم.
‫الو؟
‫اول خودت آروم شو!
‫ببخشید که معطل شدین.
‫من بازرس هاجی هستم، از تیم خنثی‌سازی بمب در مقر فرماندهی.
‫اوی اوی، مطمئنی تنهایی چیزیت نمی‌شه؟
‫نگران نباشین. رئیسم یکم دیگه می‌رسن.
‫معطل شدین.
‫آنیکی! نه یعنی، سربازرس. خسته نباشین!
‫من متخصص خنثی‌سازی بمب، کوزنیگاتا هیجی هستم.
‫ سربازرس زود باش. اونجاست!
‫قبل از شروع کارم، یه سری تشریفات انجام می‌دم.
‫حتی می‌شه گفت من الان اینجام چون به عقایدم پایبند موندم.
‫مَستِر، یه کامو با یخ دیگه می‌خوام.
‫نه، من مستر نیستم. تیچرم. ‫معلم
‫این پیریِ هارد-بویلدِ تقلبی چه مرگشه؟
‫امیدهام سوختن و خاکستر شدن.
‫مستر نیستش.
‫وقتی تشریفات یکی انجام نمی‌شه،
‫نشونه‌ی اینه که یه دردسری پیش میاد.
‫هاجی، اینجا رو امن کن!
‫اطاعت، سربازرس!
‫سنسه، تمیزکاری توالت تموم شد.
‫منم تونستم از کلاس بیام بیرون.
‫چـ...
‫نمی‌تونین برین. اینجا رو بستیم.
‫پس چرا ما رو نگه داشتی؟
‫ما داریم یه بمب عمل‌نکرده رو خنثی می‌کنیم. ‫همه‌ی کسایی که اینجان سرنوشتشون باهم یکیه.
‫یه بمب عمل‌نکرده؟!
‫خب، اون چیز کجاست؟
‫دقیقاً اونجا، اونجا.
‫اسکل!
‫اینجا توی صحنه بمب هست! ‫به چه حقی سیگار روشن می‌کنی؟
‫ببخشید!
‫این‌جور مواقع، شهروندا مانع انجام کار می‌شن.
‫باید با رفتارِ تند، کاری کنی که درست رفتار کنن.
‫ولی نباید یادت بره که بعدش از دلشون دربیاری.
‫ببخشید که زدمت.
‫وقتی که کارم تموم شد، تا دلت می‌خواد سیگار بکش.
‫هی، خودت بکشی عب نداره؟!
‫زود باش از شر بمب خلاصمون کن!
‫پس واقعاً... این یه بمب عمل‌نکرده‌س؟
‫آره؛ از اون کشنده‌هاش هم هست.
‫چرا باید توی مدرسه باشه؟
‫شنیدم چندتاشون توی همین منطقه پیدا شدن.
‫حتی دولِ منم توی آخرین جلسه‌م منفجر شد.
‫تنها کسی که الان داره از دولش می‌گه، تویی.
‫بیاین برگردیم به بار و درمورد نقشه‌مون حرف بزنیم.
‫اینجا بار مار نداریم. کافه‌ی مدرسه هست ولی.
‫اونم خوبه.
‫اُپِنِش شبیه باره.
‫به‌زور داره دِرامش می‌کنه! کارتو بکن مردک!
راستی... ‫مگه کسایی که بمب خنثی می‌کنن با ماشینای ضدگلوله نمیان؟
‫اینجا که نیست چیزی.
‫متأسفانه اونا واسه کار دیگه‌ای رفتن.
‫اونا هم جای دیگه بمب پیدا کردن؟
‫نه، اونا رو فرستادن که واسه پوسترِ یه مجله، عکس بگیرن.
‫عکس بگیرن؟ چطوری می‌خوای بدون اونا بمبو خنثی کنی؟!
‫نگران نباشین.
‫وقتی آنیکی جایی بوده هیچ بمبی منفجر نشده. ‫همیشه بعد از انفجار رسیده سر صحنه.
‫یعنی هیچ‌وقت سر وقت نرسیده؟!
‫عیبی نداره. علمش رو درست همین‌جا دارم.
‫وقتی یه بمب خنک شده باشه، احتمال انفجارش کمتره.
‫می‌تونیم دماشو کم کنیم و بعد ببریمش یه جای امن.
‫دقیقاً، بعد از انفجار یه ‫دوره‌ی خنک‌سازی وجود داره.
‫ «دوره‌ی استراحت ‫بعد از انزال» ـو نمی‌گه.
‫هاجی، برو از نزدیک‌ترین سوپری ‫هرچی پد خنک‌کننده که دارنو بخر!
‫چشم!
‫حتی منم می‌دونم این چیزا جواب نمی‌دن!
‫پس برو پد تب‌بُر بخر!
‫از پد بکش بیرون!
‫پس از لوسیون من استفاده کنین!
‫بس کن.
‫به‌نظرم روش بهتری واسه خنک کردن بود.
‫معذرت می‌خوام.
‫آشغال!
‫الان نه! اینجا یه بمب هست!
‫بمب عمل‌نکرده بد چیزیه.
‫حتی منم سه روز پیش منفجر شدم.
‫اوه. ‫تو هــــــــــــم؟! ‫خـ ــ خدا جونم.
‫انگار مجبوریم بمب رو از اینجا ببریم بیرون.
‫یکی از شماها انجامش بده!
‫اوی.
‫کثافت‌کاریاتو ننداز گردن بچه‌های من.
‫یه گروه خنثی‌ساز رو جای خودت بفرست.
‫تحقیر محض.
‫تا همین امروز، هیچ‌وقت توی این حرفه کسی ‫بهم نگفته بود یکی دیگه رو جای خودم بیارم.
‫این حرفت واسه دلِ نازک یه دختر ظریف، زیادیه!
‫الان کدوم خری هستی؟
‫دیگه حتی یه هارد-بویلد تقلبی هم نیستی!
‫نه آرو، ساداهارو!
‫برگرد آرو، ساداهارو!
‫ساداهارو!
‫تکونش نده!
‫الان می‌ترکه!!
‫نمی‌خوام بمیرم. نمی‌خوام بمیرم. ‫نمی‌خوام بمیرم. نمی‌خوام بمیرم.
‫چی؟
‫اوی.
‫شاید بمب نیست.
‫یه جور ظرفه؟
‫نظرت چیه، خنثی‌ساز؟
‫زمونه برعکس شده. چیزی که شبیه ‫بمب بود، چیز دیگه‌ای از آب دراومد.
‫ولی هر آدم حرفه‌ایی، بعضی وقتا اشتباه می‌کنه.
‫واسه همینه که... این شغل خیلی جالبه.
‫فقط داری بهونه‌ی کصشعر سر هم می‌کنی!
‫بای بای ما رفتیم!
‫سربازرس!
‫ای خدا.
‫ها؟ یه کاغذ داخلشه.
‫این دفعه، حتماً نقشه‌ی گنجه!
‫شبیه نامه‌ست.
‫نامه؟
‫چیزه...
‫من پسر ساکتی‌ام. این تنها راهیه که می‌تونم احساساتم نسبت به تو رو بیان کنم.
‫وقتی از دوردست بهت نگاه می‌کنم، شبیه بچه‌ها می‌شم.
‫و حرف کم میارم که بهت بزنم...
‫این... نامه‌ی عاشقانه‌ست.
‫چقدرم که چندشه... کی اینو نوشته؟
‫پسری که از وقتی تو رو دیده، تب داره؟
‫کپسول زمانه... این.
‫نامه‌ی عاشقانه‌ای که نمی‌تونسته به دختره بده رو گذاشته داخل این...
‫و به‌عنوان خاطره‌ای از دوران دانش‌آموزیش گذاشته‌ش اینجا....
‫این... پسرک عاشق.
‫اینجایی، ساکاتا-کون.
‫چرا کفِ کلاست لیز شده؟!
‫کی بهتون گفت اینو بیارین بیرون؟ ‫این کپسول زمان منه!
‫ناموساً؟
‫اینو شما نوشتی، مدیر؟
‫خب، اینو من نوشتم ولی جرئت نکردم بدم بهش.
‫حال خوبم دود شد رفت هوا.
‫واسه من بانمک نشو. هاتایِ چرکِ ناچیز!
‫به خودت و اون قیافه‌ی قلاب‌ماهیت نمیاد این‌ گه‌خوریا!
‫پسرک عاشق و مرض.
‫هی... شماها قلب ندارین؟
‫بگذریم، این کپسول زمانو دوباره دفن کنین. ‫این خاطره واسه من خیلی باارزشه.
‫سنسه!
‫ساداهارو یه کپسول زمان دیگه رو پیدا آرو!
‫اوی اوی، چندتا ازش اینجاست؟
‫این‌دفعه مال کیه؟ بریم بازش کنیم.
‫این کار درست نیست، سنسه. ‫کپسول زمان واسه صاحباشونه.
‫این یکی بدجوری سفته. ‫از اونجا فشارش بده. ‫اوی. اینکه اصلاً باز نمی‌شه.
‫احتمالاً رَوش باز کردنشو نوشتن روش. ‫مـــی‌شـــه گــــوش ‫کنین چی می‌گم؟
‫آه... چون خیلی خاک گرفته درست واضح نیست...
‫ولی اینجا نوشته «ارتش»...
انفجار مهیب در دبیرستان سالن ورزش خاکستر شد!! ‫دبیرستان گینتاما در وحشت
‫هرطوری بود زنده موندیما.
‫قانون نانوشته‌ی دنیای انیمه نجاتمون داد.
‫هیچ‌کس توی انفجارایِ یه ‫انیمه‌ی کمدی نمی‌میره. واضح آرو!
‫شماها هیچ حالیتون هست که ‫سالن ورزشمون به چخ رفته؟ حالا چیکار کنیم؟
‫فرض کن تمیزش کردیم رفته.
‫ترازنامه‌مون اصلاً هم تمیز نیست! همه‌ش قرمزه! ‫یعنی اوضاع مالیشون خرابه و کلی بدهی دارن
‫اوی، تو هم دعواشون کن.
‫اوه، مدیر. یکی اونجاست.
‫پرستار، کامو با یخ می‌خوام.
‫هی!! تو هم پوکیدی؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
صدای زنگ میاد
راهروها به پژواک افتادن
پشت اون در یه چیزی پیدا کردم
یه قیافه اخمو به خودم گرفتم
داشتی عرق روی پیشونیتو پاک می‌کردی
آه، نمی‌تونم چشم ازت بردارم
به منی که ارزش نداشتم
گفتی تموم دنیام می‌شی
دیگه قلبم نمی‌ذاشت ازت دور بمونم
باد وزیدن گرفته
انگار قراره صدای زنگا در بیاد
فکر کنم مجبوری بذاری تا ابد تو همین رویا باشم
ولی اون روز سر می‌رسه
درست یه روز قبل از بزرگ‌شدنمون
که بهم می‌گیم باید عاشق این رویای دیوونه‌وار بمونیم
واسه همین
اینقدر می‌دوییم که ریه‌مون بسوزه
تا قلبامون همین‌جوری شعله بکشن
راه فردا رو می‌گیریم و می‌دوییم
آخه دیگه جایی نیست که نتونیم با هم بریم
این هفته‌ی تاکاسوگی‌کون چگونه گذشت
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
درس هشتم میگن تعطیلاته، حتی اگه آبروریزی هم بکنی، کسی نمی‌فهمه ولی کیه که دلش بخواد آبروریزی کنه؟
‫قسمت بعدی دیگه اردو از راه می‌رسه! ‫کیوتو منتظر ماست، بیا تا برویم.
جدیدترین دانش‌آموز انتقالی کلاس سوم زی باعث آشوب و بلوا می‌شه...؟