‫جوانی که جان در آن می‌جوشد، از پای نمی‌افتد.
انیمه گینپاچی به قسمت نهمش رسیده، ها؟
دیگه کم‌کم وقتش نیست که بگیم داریم وارد آرک پایانی می‌شیم؟
‫هی، می‌شه وسط سخنانِ موجزت غذا کوفت نکنی؟!
‫خب... همین روزاست که جشنواره‌ی مدرسه از راه برسه.
‫این کلاس قراره یه فیلم بسازه و الان قراره برای نقش اصلی زنمون تست بگیریم.
‫کارگردان، ساکاتا گینپاچی هستم.
‫دستیار کارگردان، شیمورا شینپاچی هستم.
‫دستیار دوم کارگردان، یامازاکی ساگارو هستم.
وایسا... چرا ما دوتا دستیار شدیم؟
‫از بس گلابی‌این... دَبل‌گلابی.
‫به کی می‌گی، دبل‌گلابی؟!
‫بی‌خیال، دل بدین به کارتون.
‫متوجه شدم.
‫بسیار خب... از نفر سمت چپی شروع می‌کنیم.
‫با شماره‌ی ورودی 1159، هاشیموتو کانّا هستم.
‫غذاهای مورد علاقه‌م، سوکونبو و سوسیسِ اختاپوس-ساما هستش.
‫جدی می‌فرمایین؟!
‫دست شما درد نکنه. کاگورا
‫اوی! من که هنوز کاری نه‌آرو! ‫بعد از اینکه بازیمو دیدی ، نظر بده!
‫گرفتم بابا، در این صورت...
‫همین الان عشقتو به دوست دورانِ کودکیت اعتراف کن.
‫شینپاچیو همون پسره در نظر بگیر.
‫خیله‌خب... اکشن...
‫به خاطر اینکه تو رو تا اینجا کشوندم... ببخشید.
‫یه حرفی بود که باید بهت می‌زدم.
‫راستش، من... تو رو...
‫چرا مشت می‌زنی؟!
‫یه مو از دماغت زده بود بیرون! سعی کردم قطعش آرو!
‫چی رو داشتی قطع می‌کردی؟!
‫دست شما درد نکنه.
‫اوی... کارِت با اون پلاکاردو جدی بگیر. ‫قشنگ بگیر بالا که ببینن.
‫آه، چشم.
‫خب، بعدی...
‫با شماره ورودی 2، کاترین هستم.
‫مانگای محبوبم، بازاریابِ خندونه، دون!
‫خب... همون صحنه رو بازی می‌کنی.
‫خیله‌خب... اکشن...
‫به خاطر اینکه تو رو تا اینجا کشوندم... ببخشید.
‫یه حرفی بود که باید بهت می‌زدم.
‫اوی... عوضی... کیف پولتو رد کن بیاد.
عه؟
‫می‌دونم که پول داری! ‫یالا ردش کن بیاد و بزن به چاک!
‫وایسا! واسه چی قهرمان زن داره زورگیری می‌کنه؟!
‫آخه از ریختت حالم بد شد.
‫الانم که فقط بدگویی می‌کنی!
‫دست شما درد نکنه...
‫بسیار خب... نفر بعد...
‫عه؟ من؟! مطمئن نیستم که بتونم.
‫پس... لطفاً بذار باد بیاد.
‫به خاطر اینکه تو رو تا اینجا کشوندم، ببخشید.
‫اوی... سر خود شروع نکن به بازی‌کردن!
‫یه چیزی هست که باید بهت می‌گفتم!
‫راستش، من... تو رو...
‫دست شما درد نکنه...
‫بدین‌ترتیب مصاحبه به پایان رسید.
‫صبر کن لطفاً، سنسه!
‫من هنوز هستم!
‫شماره ورودی 4، کاتسورا کوتارو هستم! ‫قراره یه صحنه‌ی مانزای بازی کنم!
‫سلام، عزیزان! کاتسورا هستم.
‫من و این با هم... سه دو...
‫دست شما درد نکنه...
‫سنسه! ما که هنوز بازی نکردیم!
از ‫همین الان سوراخِ تهِ کارتون پیداست.
‫اگه برای نقش زن اصلی، یه زوجِ مانزای استفاده کنیم، خیلی جالبه!
‫در این صورت، برو برای مانزای تست بده.
‫در ضمن، برو اون اعتماد به نفستو بده عمل کنن!
اصلاً به من نیازی هست؟
‫خب... نتایجو اعلام می‌کنم.
‫بعد از یه مصاحبه‌ی سالم و رقابتی...
‫برای قهرمان زن...
‫تاما رو انتخاب کردیم.
‫عه؟!
‫چرا تاما آروکا؟!
‫اون که مصاحبه نداده!
‫راست می‌گن، سنسه!
‫این وضعیتو توضیح بده، لطفاً!
‫آخه شماها حتّی از روی پلاکارد نخوندین.
‫یه ربات بهتر از شماها عمل می‌کنه.
‫غیرقابل‌قبول آرو!
‫هوش مصنوعی داره شغل ما رو می‌دزده! ‫صنف بازیگری نسبت به این مسئله ساکت نمی‌مونه!
‫در سطح بین‌المللی واسه‌ت بد میشه! ‫شکایت می‌کنیم!
‫خفه شین بینم!
‫به عنوان کارگردان، حق انتخاب بازیگر اصلی زن با منه!
‫حالا می‌ریم سراغ مصاحبه‌ی مرد نقش اصلی.
‫نفله‌ها... بیاین تو.
‫خیله‌خب، برو بریم!
‫برای بازیگری پول که میدین ایشالا؟!
‫از این خبرا نیست!
‫شوخی می‌کنی؟!
‫از این خبرا نیست!
‫کلاس سوم زی...
‫گینپاچی-سنسه!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫یه انیمه مدرسه‌ای با جشنواره مدرسه رو خواهید دید! ‫باور کنین یا نه، یه قسمت با محوریت یامازاکی داریم!
‫طرافردارای یامازاکی در اقصی نقاط جهان ‫‫دیگه امروز انتظارتون به سر رسیده!!
درس نهم میگی جشن مدرسه بده ولی خودمونیم بدجوری داری حال می‌کنی، مگه نه؟
‫من... می‌خوام یه روزی مثل بابام هنرمند بشم.
‫یه هنرمند… کسی که دل هر کسی رو که کاراشو ببینه، گرم می‌کنه.
‫چه رویای زیبایی، پاچیو-کون.
حالا ‫چرا داری گریه می‌کنی؟
‫نمی‌دونم چرا… اشکام بند نمیان.
‫عه؟ این یه کم زیادی نیست؟
مطمئنی این وضعیت مشکلی نداره؟
‫تامامی!
‫دکتر، حال تامامی چطوره؟
‫حالِ تامامی خوب می‌شه؟!
‫پاچیو-کون، وضعیت تامامی‌سان الان بسیار وخیمه.
‫بی‌خودی انگولکش نکن.
‫دکتر! تومورشو درآوردم!
‫تامامی!
‫وایسا بینم، این تومور نیست! سرشو کندی!
‫این چیه دیگه؟ قاطی کردی؟! ‫داری ویکتوری گاندام بازی می‌کنی؟!
‫چی بود این؟ اصلاً نفهمیدمش.
‫بریم نمایشگاه بعدی.
‫چه فیلم افتضاحی! کامل وقت تلف‌کردن بود.
مگه نه، الیزابت؟
‫تصمیممو گرفتم. خودمون فیلمو دوباره می‌سازیم.
‫اول باید یه قهرمان زن انتخاب کنیم.
‫یه کافه با پیشخدمتای گوش‌گربه‌ای زدن.
‫تست بازیگری رو رد شدم…
‫نوموخوام!
‫خیلیا سر جشن مدرسه باهم جفت و جور می‌شن…
‫ امیدوار بودم منم از اونام باشم…
‫اگه نقش مردِ اصلی رو می‌گرفتم، می‌تونستم بیشتر با تاما‌-سان حرف بزنم…
‫اگه بیشتر حرف می‌زدیم… شاید می‌تونستم بهش بگم چه حسی دارم.
‫ولی خب…
‫گوش کنین، نفله‌ها!
‫امروز جشنواره‌ی دبیرستان گینتاما ‫میزبانِ کنسرت اوتسو-چانه!
‫نبینم کم بذارین، سمینار!
‫سمینار!
‫همه‌ی آهنگای آلبوم جدیده رو از برین، درسته؟!
‫مرتیکه! شعر آهنگ اصلی «عنکبوت سرخ در آپارتمان نوساز»ـو بخون بینم!
‫آه، چیزه...
‫فرمانده! این شعرا رو حفظ نیست!
‫چه گهی خوردی؟!
‫این ماه از پول توجیبیم چیزی نمونده بود، واسه همین...!
‫باید قلبتو می‌فروختی می‌خریدیش!
چه خبره اونجا؟
‫طرفدارای اوتسو-چانن.
‫آخه چرا باید شینپاچی-کون انتخاب می‌شد؟!
‫چرا نقش مردِ اصلی رو تو گرفتی؟!
‫تو هم مثل من یه آدم معمولی‌ای!
‫بعدشم... تو که هم دستیار کارگردانی، هم نقش مردِ اصلی رو داری،
‫فرمانده‌ی گارد سلطنتی تراکادو تسو هم هستی، ‫یه آدم صاف و صادق معمولی عینکی هم هستی!
‫این دیگه اصلاً آدم گلابی حساب نمی‌شه!
‫توی انیمه گینتاما کلی اتفاق افتاد،
‫ولی من هیچ‌وقت از شر «آدم معمولی‌بودن» خلاص نشدم.
‫امیدوار بودم تو انیمه گینپاچی بهتر باشه، ولی…
‫بعدش کجا بریم؟
‫آدم معمولی‌ای مثل من هیچ‌وقت عشقو پیدا نمی‌کنه.
‫مرگ بر جشنوارۀ مدرسه. ‫مرگ بر جشنوارۀ مدرسه.
‫این مرتیکه، زاکی رو پیدا کردم.
‫دنبالت می‌گشتیم.
‫بیا بریم گشت بزنیم.
‫اوه، باشه.
‫گوش کن،‌ یامازاکی.
‫ما به‌خاطر امنیت مدرسه، قید خوشی خودمونو می‌زنیم.
‫خودت ملتفتی، ولی دختربازی واسه ما غیرممکنه.
‫اینو می‌گی ولی به شرفم قسم که از همه‌ی زوجا بدت میاد.
‫کمیته‌ی انضباطی، پسرِ دخترباز نمی‌خواد.
‫آره، آره. این‌طوریاس؟
‫هیجیکاتا-سان و اوکیتا-سان یه چیزی،
‫ولی آدم معمولی‌ای مثل من عمراً بتونه دختر تور کنه!
‫ای بابا،‌دستمال مرطوبامون تموم شده.
‫همه‌ی مهمونا بعد از دستشویی رفتن ازشون ‫استفاده می‌کنن. باید همیشه دستمال داشته باشیم.
‫ببخشید. سریع می‌رم میارم.
‫چرا کلاب؟!
‫اینم از فعالیت‌های «کلاب» بچه‌هاس دیگه.
‫خیلی خندیدم.
‫خانوم!
‫زود باش بشین باهام عرق بخور!
‫ببخشید، الان سرم شلوغه.
‫اووووی!
‫رئیس کمیته‌ی انضباطی اینجا چه غلطی می‌کنه؟
‫تا وقتی منتظر می‌مونین یه‌چیزی میل کنین.
‫بفرمائین.
‫بابا مگه سر گردنه‌س؟
‫چی بخورم حالا؟
شربت موز چطوره؟
‫جزء پیشنهادای اوتائه-دونوـه.
‫خیلی صفر جلوشه!
‫باشه پس از همین می‌خوام.
‫به روی چشم.
‫نکن کوندو-سان! اینا حتی موی روی کونت هم می‌کَنن!
‫رئیسو ول کنین. بریم جای بعدی.
‫می‌شه از سر راه برین کنار؟
‫آه، شرمنده.
‫دِ... کاتسورا؟ چرا این‌جوری لباس پوشیدی؟!
‫کاتسورا نیستم. زوراکو ام.
‫رفته بودم نقش اصلی زن تور کنم،
‫ولی خودم تور شدم و بهم گفتن می‌تونم نفر اول بشم.
‫حالا چرا خوشحالی؟
‫زوراکو-چان! مهمون میز 1 منتظرته!
‫اومدم!
‫چیکار کنیم؟
‫دارن قوانین جشنواره رو دور می‌زنن ولی نقضش نمی‌کنن.
‫بریم جای بعدی.
‫بفرمائین.
‫ممنون که صبر کردین.
‫خیلی ممنون!
‫نوش جان!
‫اوجی-چان، یکی بده آرو. ‫عمو، دایی
‫اوجی-چان نیستم. بهم بگو «اونی-سان.» داداش
‫عه، تویی که کاگورا-چان.
‫«اونی-سانِ» چه کوفتی آروکا؟
‫توی چشم دخترای دبیرستانی تو یه مردِ اسفناکِ داغونِ آشغالِ عوری.
‫به اختصار، ماداعو.
‫بابا منم اینجا دبیرستانی‌ام.
‫وِلِلِش. بهم یاکیسوبا بده!
‫باشه، یکم وایسا.
‫چیکار می‌کنی؟
‫ساداهارو پسر بدی نباش! چیزای بقیه رو بدون اجازه نخور آرو!
‫خودت که داری بی‌اجازه می‌لُمبونی!
‫اوی، کمیته‌ی انضباطی! ‫اینو یه کاریش بکنین!
‫خودت یه کاریش بکن.
‫دلتون از سنگه.
‫دستت طلا.
‫همه رو خورد و زد به چاک!
‫یکی جلوشو بگیره! ‫هیجیکاتا-سان.
‫چی شده؟
یه لحظه... میای...؟
‫این دیگه...
جشنوارۀ فرهنگی رو لغو کنین
‫«جشنواره‌ی فرهنگی رو لغو کنین.»
‫یعنی کی همچین کاری کرده؟
‫شماها... چیکار می‌کنین؟
‫سنسه.
‫اوی اوی، طرف رسماً بیانیه صادر کرده.
‫خب، نقشه چیه؟
‫ما بچه‌های کمیته‌ی انضباطی دنبال مجرم می‌گردیم.
‫برو کوندو-سانو بیار.
‫چشم.
‫باشه، موفق باشین.
‫شما چی سنسه؟
‫این‌جور مواقع، معلما باید به دانش‌آموزاشون ‫اعتماد کنن و بذارن کارشونو انجام بدن.
‫درست عین آنزای-سنسه، ‫انیمه‌ی اسلم دانک
‫عین ‫آلمایت، ‫انیمه‌ی مای هیرو آکادمی
‫و عین گوجو ساتورو. ‫انیمه‌ی جوجوتسو کایسن
‫گینپاچی-سنسه هم همین‌کارو می‌کنه.
‫این‌جوری راحت‌تره.
‫ما که می‌دونیم نیتت چیه!
‫آره خلاصه، از اینجاش با شما.
‫نکنه اون یاروـه؟
‫مرگ بر جشنواره‌ی مدرسه. ‫مرگ بر جشنواره‌ی مدرسه.
‫کجاست؟
‫مقر کمیته محترم انضباطی جشنواره ‫ورود افراد ‫ متفرقه ممنوع!
‫چی شد؟
‫فایده نداشت.
‫اوضاع بده، نه؟
‫مجرم بعدش می‌خواد چیکار کنه؟
‫اگه من جاش بودم، حتماً این برنامه رو هدف قرار می‌دادم.
‫ولی مطمئن نیستم.
‫این‌جوری که من می‌بینم، هدف بعدی مجرم، اونه.
‫کنسرت اوتسو-چان؟
‫اگه اونجا اتفاق بدی بیفته،
‫نه تنها جشنواره‌ی امسالو به چخ می‌ده، بلکه ‫مال سالای بعدو هم پیشاپیش به چخ می‌ده.
‫اگه می‌خواد جشنواره‌ی مدرسه رو خراب کنه، بهترین راهش همینه.
‫که این‌طور، ماشالا بهت توشی.
‫الکی نیست که بهت می‌گن مغز متفکر کمیته‌ی انضباطی.
‫کوندو-سان. این تعریفا کافی نیست. ‫ایشون از این چیزا هم بااهمیت‌تره.
‫عین تخم مهمه.
‫به کی گفتی «تخم»؟
‫چیکار کنیم؟ امنیتو بالا ببریم؟
‫ولی همه‌ی بچه‌هامون دارن با تمام توان کار می‌کنن.
‫راست می‌گه...
‫یامازاکی، نوبت توـه.
‫عه؟
‫دوربینو بیار الیزابت. ‫می‌خوایم فیلممونو ضبط کنیم!
متوجه شدم
‫باید یه همچین جایی قایم بشم؟
‫خدایی که تمومه... جشنواره‌ی فرهنگیِ من.
‫آه، آه. چه هوای خوبی.
‫بچه‌ها! مرسی که امروز اومدین، عنونه!
‫مرسی عنونه!
‫دبیرستان گینتاما! بیایین اینو تبدیل کنیم به بزرگ‌ترین کُنِکرومَنسر تاریخ!
‫نکرومنسر!
‫اینم از آهنگ اول!
‫«آیکویِ کارای عشقولانه‌ت زیر 25ـه»!
‫انگار من یه‌مشت قدرت پیدا کردم.
‫توی اون کافی‌شاپ شلوغ،
‫توی اون سالنِ 50 متر اون‌طرف‌تر...
‫ها؟
‫چی... چی شده؟
‫اینجا امن نیست! برو پشت‌صحنه!
‫انجامش دادم! رفتم انجامش دادم!
‫حقتونه!
‫گیرت انداختم!
‫چیکار می‌کنی؟ ولم کن!
‫ولم کن! ‫بس کن.
‫یامازاکی، تویی که.
‫سنسه!
‫این یارو مجرمه؟
‫خب... می‌خوای چیکار کنی؟
‫ها؟ بهش فکر نکردی؟
‫فکر نمی‌کردم واقعاً بتونم بگیرمش.
‫می‌دونی چیکار کنی؟ بهتره ازش دلیل کارشو بپرسی.
‫پس... شما ازش بپرسین، سنسه.
‫چرا من؟
‫اگه من بپرسم، نادیده می‌گیره.
‫منو راحت نادیده می‌گیرن.
چون گلابی‌ای؟
‫آره، من گلابیم!
‫خودم اینو می‌دونم!
‫واسه همین ازتون خواهش می‌کنم؛
‫با این بهتون می‌گم ازش چی بپرسین.
‫چرا کارت پلاکارد؟
‫شما بهم گفتین «کارِت با پلاکاردو جدی بگیر»، مگه نگفتین، سنسه؟
‫من معلم اینجام، ساکاتا گینپاچی. ‫تو... اسمت چیه؟
‫فارغ‌التحصیل اینجایی؟ چرا این‌کارو کردی؟
‫باشه، باشه. می‌خوای سکوت کنی؟ چیزه...
‫پس حدس می‌زنم چرا این‌کارو کردی.
‫ها؟ یعنی چه «تو حدس بزن»؟
‫بعدم تو چرا پلاکارد دستته سنسه؟
‫آه، نزدیکه. حس می‌کنم نزدیکه. نوک زبونمه.
‫آه، یه‌لحظه...
‫واقعاً داری همچین چیز چرتی رو می‌خوای ازم؟
‫تو یه بار توی جشنواره‌ی فرهنگی ریدی توی شلوارت.
‫واسه حذف‌کردن اون گذشته، تصمیم گرفتی ‫خود جشنواره‌ی فرهنگی رو حذف کنی.
‫آره دیگه، این‌جوریاست.
‫داشتم شوخی می‌کردم. ‫یه حدس واقعی دارم.
‫خب، وقت فکر کردن شروع شد!
‫مگه داری کوئیز حل می‌کنی؟
‫داریم ازش می‌پرسیم چون نمی‌دونیم، بعد چرا من الان دارم حدس می‌زنم؟
‫اصلاً معنی نمی‌ده!
‫توی جشنواره‌ی فرهنگی از یه ‫دختر خواستی زیدت بشه، ولی ریده بهت.
‫اینکه زیادی کلیشه‌ای و مسخره‌ست. ‫درست از مغزت استفاده کن.
‫خفه بمیر!
‫از کجا فهمیدی؟
‫دیدی درست گفتم؟!
‫آره، بعد از اینکه توی آماده‌سازی کارای جشنواره با هینا-چان ‫صمیمی شدیم، ازش درخواست کردم ولی اون ردم کرد!
‫به کجام آخه؟ اصلاً هینا-چان کیه؟
‫هه. منِ معلم، هر سال هزارتا از این‌جور چیزا رو می‌بینم.
‫چرا چُسی میای؟! مگه الان نمی‌گفتی احمقانه‌س؟!
‫جشنواره‌ی فرهنگی واسه برون‌گراهاست.
‫از ما درون‌گراها به‌عنوان پله‌ی رسیدن به خوشحالیشون استفاده می‌کنن.
‫واسه همین به‌نظرت جشنواره‌ی فرهنگی باید ‫به دَرَک واصل می‌شد پس این‌کارا رو کردی؟
‫درسته.
‫هـــــا...
‫کاری به اینکه چی‌چی‌گرایی ندارم،
‫ولی شخصیتت هیچ ربطی به اینکه ‫نمی‌تونستی از جشنواره لذت ببری نداشته.
‫چه درون‌گرا باشی،
‫طرفدار آیدل باشی،
‫هیروئین باشی،
‫استاکر باشی،
‫عشقِ مایونز باشی،
‫سادیسم باشی،
‫یا حتی معمولی باشی...
‫همه‌ی این مدل آدما دارن به روش خودشون از جشنواره لذت می‌برن.
‫چیزی که مهمه شخصیتت نیست، کسیه که می‌خوای بشی.
‫واقعاً باهاش مشکلی نداری؟
‫بچه‌ها، شرمنده که معطل شدین. اومدم منسوره.
‫منسوره!
‫خب، بیاین دوباره شروع کنیم. آهنگ اول...
‫«آیکویِ کارای عشقولانه‌ت زیر 25ـه» هست!
‫سنسه! به شما می‌سپارمش!
‫اوی!
‫انگار من یه‌مشت قدرت پیدا کردم.
‫آره... شخصیتم مهم نیست.
‫توی اون سالنِ 50 متر اون‌طرف‌تر...
‫می‌تونم ببینمت.
‫من یه آدم معمولی‌ام.
‫صداتو می‌شنوم.
‫ولی...
‫داشتم از معمولی بودنم واسه فرار کردن از واقعیت استفاده می‌کردم!
‫آه، منم اون بند رو می‌شناسم.
‫آه، الان چشم‌توچشم شدیم.
‫آه، توی بهار، صدامو بالا می‌برم.
‫و می‌خوام فریاد بزنم که دوستت دارم.
‫تاما-سان!
‫یک، دو!
‫اوتسو-چـــــان!
‫یامازاکی-سان؟
‫چیزه... یه‌چیزی هست که باید بهت بگم.
وقتی تو رو می‌بینم زبونم بند میاد
پس از این پلاکارد استفاده میکنم
تاما-سان
من، یامازاکی ساگارو
‫تو رو...
‫کات، کات!
‫ما شخصیت بی‌صدا نداریم. اون، نقش الیزابته فقط.
‫ها؟ چرا؟
‫داشتیم یه فیلم دیگه رو به کارگردانی کاتسورا-ساما ضبط می‌کردیم.
‫یه بار دیگه از اول بگیر.
‫ها؟ ولی من...
‫خب. سه، دو،‌ یک...
‫اکشن!
‫سـ ــ سگ تـــــــــوش!
پایان
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
صدای زنگ میاد
راهروها به پژواک افتادن
پشت اون در یه چیزی پیدا کردم
یه قیافه اخمو به خودم گرفتم
داشتی عرق روی پیشونیتو پاک می‌کردی
آه، نمی‌تونم چشم ازت بردارم
به منی که ارزش نداشتم
گفتی تموم دنیام می‌شی
دیگه قلبم نمی‌ذاشت ازت دور بمونم
باد وزیدن گرفته
انگار قراره صدای زنگا در بیاد
فکر کنم مجبوری بذاری تا ابد تو همین رویا باشم
ولی اون روز سر می‌رسه
درست یه روز قبل از بزرگ‌شدنمون
که بهم می‌گیم باید عاشق این رویای دیوونه‌وار بمونیم
واسه همین
اینقدر می‌دوییم که ریه‌مون بسوزه
تا قلبامون همین‌جوری شعله بکشن
راه فردا رو می‌گیریم و می‌دوییم
آخه دیگه جایی نیست که نتونیم با هم بریم
این هفته‌ی تاکاسوگی‌کون چگونه گذشت
درس دهم هرچیزی کوتاهش ‫بهتر نیست
تک آهنگ جدید بانوی موسیقی، تراکادوتسو آی‌کیوی عشقولانه‌ت زیر بیست و پنجـه
همه برن اپای موزیکشونو لود کنن ‫و این آهنگ معرکه رو استریم کنن!!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.