‫همه‌چی از یه چیز مسخره شروع شد.
‫عه! بس کنین، لطفاً!
‫ما از دبیرستان یاتو‌ هستیم. با ما بتابین.
‫نـ ــ نکنین لطفاً!
‫بابا بیا، خوش می‌گذره.
‫گوساله! با بچه‌های مدرسه‌ی ما چیکار دارین؟!
‫ها؟
چی زر زدی، بچه؟
‫بچه!
چی زر زدی، بچه؟
‫بچه!
‫کونت می‌خاره؟!
‫جرقه‌ش یه دعوای کوچولو بود، سر این‌که چندتا یارو افتاده بودن دنبال مخ‌زنی.
‫ولی...
‫کم‌کم تو کل شهر، بین لاتای دو تا مدرسه دعوا راه افتاد،
‫و آخرش کار کشید به یه جنگِ تمام‌عیار، آخه پای حیثیت وسط بود.
‫بیاین همین‌جا تمومش کنیم.
‫ما که این دعوا رو شروع نکردیم، ‫پس اگه طول بکشه هم خیلی برام مهم نیست،
‫ولی دیگه از این نفله‌ها که هی ‫می‌خوان پاچه بگیرن، خسته شدم.
‫دقیقاً چجوری می‌خوای تمومش کنی؟
‫خب، یه راه قدیمی سراغ دارم.
‫«چالش.»
‫«وقتشه این بساط جمع شه.»
‫از هر مدرسه صد نفر جمع کنیم و یه جنگِ تکلیف‌روشن‌کن راه بندازیم.
‫من بچه‌های خودمونو رهبری می‌کنم، ‫تاکاسوگی شینسوکه هم شما رو.
‫«وعده‌ی ما، زمین دبیرستان گینتاما.»
‫جنگِ یاتو و گینتاما با این تموم می‌شه.
‫شینسوکه‌-ساما!
بگی نگی، ‫پیشنهاد جالبیه.
تاکاسوگی در برابر کاموئی ‫بر طبل‌های این نبرد کوبیده می‌شود...
درس یازدهم هر کی از قصد دیر بیاد که بگه من شاخم حقّش یه لگد پروازیه
‫برپا! تعظیم!
‫تو راه خونه مواظب باشین!
‫یه لحظه صبر کن، سنسه!
‫چی شده، شینپاچی؟
مگه می‌شه قضیه‌ی اون یارو که به تیر بسته‌بودنشو ندونی؟
قضیه، ‫همون چالشِ معروفه.
‫دبیرستان یاتو قراره حمله کنه. نباید جلوشو بگیرین؟
‫یه چیزی از لات و لوتا بهتون می‌گم... ‫ اونا فقط حیثیت و غیرت و یقه‌ی باز حالیشونه.
‫اگه بگی بس کنین، ‫بیشتر از این خر می‌شن،
‫ یقه‌هاشونم تا خشتک باز می‌کنن.
‫هی، فکر نکنم یقه ربطی به ماجرا داشته باشه‌ها!
‫در هر صورت، تو ذاتشونه که به دخالتِ بیرونی گارد بگیرن.
‫آره خب...
‫اگه خودشون می‌گن این آخرین نبرده،
اینکه ‫ولشون کنی تا کار خودشونو بکنن، گزینه‌ی بدی نیست.
‫پس...
‫یعنی اصلاً برات مهم نیست سر تاکاسوگی چی میاد، سنسه؟
به من چه اصلاً؟
‫یامازاکی.
‫متوجه شدم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اِممم… ساکاتا‌-سنسه، ساکاتا-سنسه. ‫لطفاً فوراً تشریف بیارین دفتر مدیر.
‫باز شروع شد.
‫راستی، کاموییِ از یاتو همون داداش بزرگه‌ته دیگه، کاگورا-چان؟
کاگورا-چان، تو نمی‌تونی باهاش صحبت کنی و منصرفش کنی؟
‫آه... محال آرونا.
‫گفتنِ این‌که داداشم دعوا نکنه، مثل اینه که به TMZ بگی دنبال سلبریتیا نرو.
‫پس، کلاً چاره‌ای نیست!
‫یعنی فقط بشینیم نگاه کنیم که ‫تا دلشون می‌خواد همدیگه رو بزنن؟
‫تا دلشون می‌خواد...؟ ای ‌کاش اینقدر ساده بود...
‫منظورت چیه، دقیقاً؟
‫تو چالش گفتن هر مدرسه صد نفر میاره، ولی...
می‌خوای بگی آخرش صدبه‌صد نمی‌شه؟
‫اگه بخوایم صاف و روشن بگیم، تاکاسوگی یه گرگِ تنهاست.
‫ولی اگه برعکس نگاه کنی، فقط یه طردشده‌ست.
‫بقیه‌ی دارودسته‌ها واقعاً به ‌عنوان لیدر قبولش می‌کنن؟
‫شینسوکه‌-ساما!
‫با بچه‌های سال‌پایینی حرف زدیم،
‫ولی از لات و لوتای یاتو وحشت دارن.
‫می‌دونستم.
‫حتی ممکنه بیشترشون دلشون بخواد که ‫یاتو کار تاکاسوگی رو بسازه.
‫ در این صورت... تنها کسایی که کنار تاکاسوگی می‌مونن...
‫آره... همون چهارتایی‌ که همیشه باهاشن.
‫پنج نفر در برابر صد نفر...
‫این اصلاً چیزی شبیه دعوای منصفانه نیست.
‫ها؟ داستان چیه دقیقاً؟
‫باز پای تاکاسوگی-کون وسطه، ‫مگه حرف دیگه‌ای هم داریم؟
‫شنیدم با یه هنرستان دیگه درگیر شده و قضیه خیلی گنده شده.
‫این‌جوری می‌تونیم با اون سیب گندیده خداحافظی کنیم ‫و بندازیمش تو یه مسیر دیگه.
‫دقیقاً دیگه! همه‌ی اینا رو مدیون شماییم، ساکاتا‌-سنسه.
‫من... کاری خاصی نکردم.
‫اینو که می‌دونیم...
‫ولی فقط ما سه تاییم که حقیقتو می‌دونن!
نه... ‫منظورم این نبود.
خب، ‫طبق قولی که این باکا داده، حسابی پاداش می‌گیری.
‫هی، اینو نگو. حداقل بگو «مدیرِ باکا»!
‫حق با شماست، معذرت می‌خوام.
‫پس قضیه اینه؟
‫البته نتونستی همزمان از شر ساکاتا-‌سنسه هم خلاص بشی.
‫خب... فعلاً اولویت، خلاص شدن از شرِ اون لاته.
ولی ‫نباید گارد‌مونو بیاریم پایین.
‫ممکنه ساکاتا-‌سنسه لحظه‌ی آخر بخواد تاکاسوگی رو نجات بده.
‫اونجوری هم بشه بدک نیست.
‫اون‌وقت می‌تونیم به‌خاطر ناتوانی در کنترل شاگرداش، ‫ساکاتا گینپاچی رو اخراج کنیم.
‫در هر صورت، یا شاگرد مسئله‌داره ‫یا معلمِش مسئله‌داره.
‫یکی‌شون بعد از این ماجرا از این مدرسه می‌ره!
‫عه؟!
‫یعنی همون لحظه‌ای که این نبرد تموم بشه،
‫یا تاکاسوگی یا گینپاچی-‌سنسه مجبور می‌شن مدرسه رو ترک کنن؟!
‫بـ… بله.
‫فهمیدم.
‫یه کم فکر کنین. این قضیه خیلی فراتر از حیطه‌ی وظایف کمیته‌ی انضباطیه.
‫در هر صورت، شماها قاطی این ماجرا نشین. دستور معلمه.
‫از همون اول بوی گند می‌اومد. الان فهمیدم داستان چیه.
‫خب، حالا چیکار کنیم؟!
‫اگه نتونیم جلوی نبردو بگیریم، تاکاسوگی قطعاً اخراج می‌شه.
‫گذشته از اینا، حتی اگه پیشنهاد کمک هم بدیم، قبول نمی‌کنه.
‫یعنی باید به سنسه تکیه کنیم که جلوی تاکاسوگی رو بگیره؟
‫ولی اگه این کارو بکنیم...
‫... سنسه مجبور می‌شه استعفا آرو!
‫پس دیگه راهی نمونده... اینجوریه، نه؟
پس، ‫یعنی فقط بشینیم دست رو دست بذاریم؟
برای ماها، ‫هیچ راه دیگه‌ای نیست که بتونیم به تاکاسوگی‌-کون کمک کنیم؟!
‫حتی اگه نتونیم روی گینپاچی-‌سنسه حساب کنیم...
‫حتی اگه خود تاکاسوگی-‌کون کمکمونو قبول نکنه،
‫ماها باید یه کاریش بکنیم!
‫شینپاچی...
‫باشه، قبول، لات و لوتن! قبول دارم که رو اعصابن!
‫ولی اونا هم جزو کلاس سوم زی هستن! یارامونن!
یارامون...؟
‫فهمیدم! پس قضیه اینه!
‫کاتسورا-‌سان؟
‫یکی از حرفای قبلیِ سنسه ‫هی تو ذهنم وول می‌خورد.
‫در هر صورت، تو ذاتشونه که به دخالتِ بیرونی گارد بگیرن.
‫درسته، تاکاسوگی به حرف هیچ غریبه‌ای گوش نمی‌ده.
‫ولی...
‫شاید به حرف کسایی گوش بده که «غریبه» نیستن. ‫یعنی همکلاسیاش... کسایی که عضو گنگن!
‫فهمیدم.
‫ولی نمی‌دونم واقعاً ما رفیقِ تاکاسوگی حساب می‌شیم یا نه.
‫یه‌جوری درست درنمیاد.
‫نه، ماها می‌تونیم!
‫فردا به‌عنوان عضو دارودسته‌ی تاکاسوگی وارد نبرد می‌شیم!
‫پایه آرو آرو!
‫انگار چاره‌ای نیست.
‫بریم تو کارش!
بریم؟
مگه چاره‌ای هست؟
‫باید با این وضعیت راه بیایم.
‫چاره‌ای نیست آخه.
‫رو کن ببینیم چی داری.
‫این کاره بهتره نون‌وآب داشته باشه.
ای بابا... ‫با خود تاکاسوگی چی‌کار می‌کنیم؟
‫من و اون گذشته‌ای داریم، واسه همین دودل بودم شماها رو قاطی کنم.
‫ولی...
‫حسم می‌گه این ماجرا بالاخره کلاس سوم زی رو یکی می‌کنه.
‫کاتسورا‌-سان!
‫مدیونتم... شین‌ایچی-کون!
‫لااقل...
‫لااقل اسم هم‌کلاسیاتو یادت بمونه، لعنتی!
‫آه، صبر کن، ببخشید!
روز بعد
‫کم‌کم... وقتشه، نه؟
‫باید ببخشید، ولی...
‫جلسه‌ی «ضدِ آیین‌نامه‌ی کابوکی‌چو برای رشد سالم جوانان» دارم،
‫واسه همین وسطش می‌رم.
‫هر غلطی می‌خوای بکن.
‫شینسوکه-‌ساما کجاست؟
‫از اون تصمیماست که شینسوکه دِگوزارونا.
‫می‌خواد خودِ این نبردو نابود کنه، به نظرتون اینطوری نَدِگوزاروکا؟
‫تشریفشونو آوردن.
‫اوی اوی... ببینشون، فرمانده... عه، ببخشید، رهبر.
‫نه‌تنها تاکاسوگی نیست، فقط چهارتا مبارز هم آوردن.
‫حالا چیکار کنیم؟ صدبه‌چهار باشه، تو یه چشم به هم زدن تمومه.
‫هوم...
‫خب، این که حال نمی‌ده. هر کاری دلتون می‌خواد بکنین.
‫هوممم پس، بریم زودی تمومش کنیم.
‫ای داد بیداد.
‫ما هم داریم میایم سراغتون.
‫شما چهارتا چیکار می‌تونین بکنین؟
‫فقط چهار نفر نیستیم!
‫جدیدترین عضو اکیپ تاکاسوگی...
‫شینپاچیِ اژدهای سه‌گانه، میاد وسط!
‫چیکار می‌کنی؟
‫خیلی دلم می‌خواد به این بی‌کلّه‌بازیت آفرین بگم...
‫ولی این کارات برای تغییر وضعیت کافی نیستن.
‫شینپاچی تنها نیست آرو!
‫اوه؟
‫شماها که توی اکیپ ما نیستین، چرا اینجایین؟
‫هستیم آرو! منم باید بزنم فکِ ‫داداش اسکلمو هرازگاهی بیارم پایین!
‫دشمن مشترک داریم. دشمنِ فریزا، وجیتا، دوست منه آرو!
‫عین آدم بگو «دشمنِ دشمنم، دوست منه» خب!
‫اسکلین؟ شما دوتا چیکار می‌تونین بکنین؟
‫فقط اون دوتا نیستن.
‫از گذشته‌ی تاکاسوگی خبر دارم.
‫من و اون، جفتمون بروبچ تیم ‫«بچه‌پولدارای لای پر قو بزرگ‌شده‌ی نازنازی» ایم.
‫با این حرفت سرتاپاشو قهوه‌ای کردی که!
‫من شنیدم... که تاکاسوگی یه‌مدت ‫توی کل ژاپن می‌گشته تا استادشو پیدا کنه.
‫من و اون بروبچ تیمِ «بیکارا» ایم!
‫خودتو با اون یکی نکن!
‫من شنیدم... که تاکاسوگی با گین-سان یه پیوند جدانشدنی داره.
‫من و اون بروبچ تیم «می‌خوام به گین-سان بچسبم» هستیم!
‫اینا فقط فانتزیای توـه!
‫چرا همین‌جوری خودسر دارین میاین وسط؟
‫ما هم بروبچ تیم «توی انیمه‌ی گینتاما خیلی کون‌پارگی کشیدیم» هستیم!
‫چیز بهتری نتونستی پیدا کنی؟!
‫کوندو-سان، تاکاسوگی نیستش!
‫آره! تا نیستش بزنیم دهن بچه‌های دبیرستان یاتو رو سرویس کنیم!
‫جوگیر نشین! هنوز تعداد بیشترو ما داریم!
‫کسایی که هی حرف از تعداد می‌‌زنن، هیچ پخی نیستن!
‫کاتسورا؟!
‫نگو که می‌خوای بگی تو هم یکی از مایی!
‫یکی از شما؟
‫اصلاً خوش ندارم رابطه‌م با شماها رو قوی جلوه بدم.
‫ولی خب هرجا می‌رم، وبالِ گردنمه!
‫چرا بی‌دلیل خودتونو قاطی می‌کنین؟!
‫هدفتون چیه؟!
‫دلیل می‌خوای چیکار؟
‫از شماییم! داریم کمک می‌کنیم چون توی کلاس سوم زی همکلاسی‌ایم!
‫دیگه چه دلیلی می‌خوای؟
‫آبوتو، بقیه‌شو می‌سپارم به تو.
‫مطمئنی؟ انگاری اوضاع داره جالب می‌شه.
‫هوممم.
‫آره، ولی سروکله‌ی تاکاسوگی پیدا نیست.
‫واسه همین می‌رم.
‫الیزابت!
‫اون کی بود پس؟
‫ریدی به نقشه‌م، زورا.
‫تاکاسوگی!
‫شینسوکه-ساما!
‫تاکاسوگی-کون!
‫یـــــو، رئیس.
‫بدک نیستی.
‫اوی، اوی.
‫خیلی که دردت نگرفت؟
‫نه، نه، خوب بود.
‫نابودت می‌کنم!
‫برین دنبال تاکاسوگی!
‫پس شروع شد.
‫کارت خوبه ها.
‫الکی نیست که یکی از قوی‌ترین شخصیت‌های «گینتاما» بودی.
‫تو هم بدک نیستی.
‫داری اوضاع رو سرگرم‌کننده می‌کنی!
‫کافیه!
‫گینپاچی-سنسه!
‫چی؟
‫سنسه!
‫عوضی... اینجا چیکار می‌کنی؟
‫معلوم نیست مگه؟ ‫اومدم دانش‌آموزامو به‌خاطر تخطی از قانون، جریمه کنم.
‫مسابقه‌ی جهانی هنرهای رزمی تا همین‌جا بود.
‫همه‌تون برید!
‫بشین تا بریم.
‫اگه می‌خوای کاری کنی که بریم، باید از زورت استفاده کنی.
‫از زورم؟ شاید گین-سانِ یوروزیا این‌کارو می کرد،
‫ولی من اجازه ندارم از شمشیر چوبیم استفاده کنم.
‫آره خلاصه، دست تو رو می‌بوسه، معلم کچل.
‫به کی می‌گی کچل؟!
معلم هنرستان یاتو پاپّی کاگورا اومیبوزو
‫پاپـــــی!
‫ای بابا.
‫معلم کلاسمون احتمالاً داره پچل می‌شه.
‫آبوتو ببند دهنتو! کچل نمی‌شم!
‫دوست داری فارغ‌التحصیل شی یا نه؟
‫بابا، من گفتم پچل. نگفتم کچل که!
‫چیکار کنیم؟ من نمی‌خوام رفوزه بشما.
‫راست می‌گی، منم باید کم‌کم برگردم.
‫وگرنه تِنسای تِلِوی-کون رو نمی‌تونم ببینم. ‫یه برنامه‌ی تلویزیونی مخصوص بچه‌ها
‫واسه همین چیزاست که هی بهت می‌گم برنامه‌شو ضبط کن.
‫خوش گذشت. بیا دوباره انجامش بدیم.
‫ببین، اونا رفتن. چیکار می‌کنی؟
‫بدون یه رقیب که نمی‌تونی دعوا کنی.
‫هنوزم نمیای؟ واقعاً این‌قدر دلت دعوا می‌خواد؟
‫اصلاً چرا این‌قدر جوگیر شدی؟
‫دلیل می‌خواد؟ اصلاً توقع نداشتم تو اهمیت بدی.
‫والا اهمیت هم نمی‌دم.
‫ولی کارکنای انیمه هی غر می‌زنن ‫و می‌گن نمی‌دونن باید با تو چیکار کنن.
‫من دلیلی ندارم. ولی می‌دونی چیه گینتوکی؟
‫ما باید ورژن انیمه‌ای رو بازی کنیم چون ‫یه‌مشت کفتار بوی پول به مشامشون خورده.
‫کجاش باحاله؟
‫مشکلت اینه؟
‫داستان من توی انیمه‌ی اصلی تموم شد.
‫ولی مجبورم به‌خاطر اون حرومزاده‌های آشغال یه زندگی دیگه داشته باشم،
‫و تو هم مجبوری نقش یه معلم رو بازی کنی.
‫واقعاً... مشکلی نداری؟
‫حالا عیبی نداره که اون جماعت بی‌خیال، این نقشا رو قبول کنن.
‫ولی...
‫استادمون هم زندگی ما رو ساخت و هم نابودش کرد.
‫اگه داری الکی و بی‌دلیل نقش یه معلمو بازی می‌کنی،
‫پس من می‌زنم همه‌چیو نابود می‌کنم!
‫نابود می‌کنی؟ خوبه که.
‫راستش باهات موافقم.
‫ارزش داره چیزی که تموم شده رو برگردونیم،
‫و طرفدارا رو نگران کنیم چون فقط می‌خوایم ازش پول دربیاریم؟
‫می‌خواد دونـــالد تـــــرامـــــپ باشه، ‫اسـتـــــــــــــــار وارز باشه یا دکتر اســـــلــامــــــپ....
‫دنیا پر از چیزاییه که وقتی الکی ‫کشش بدیم، تبدیل به چیز دیگه‌ای می‌شه.
‫آه، دارین درمورد چی حرف می‌زنین؟ من که نمی‌فهمم.
‫این‌جوری که من می‌بینم، اینا ‫فکر می‌کنن دارن یه چیز جدید می‌سازن،
‫ولی حواسشون نیست که در اصل دارن نابودش می‌کنن.
‫ولی خب...
‫چه اشکالی داره؟
‫یکی می‌سازه، یکی نابود می‌کنه. ‫یکی دیگه نابود می‌کنه، و اون‌یکی می‌سازه.
‫مهم نیست چقدر زشت و منفوره، ‫زندگی کردن و اجازه‌ی زندگی دادن؛ همینه دیگه.
‫خنده‌م ننداز. اصلاً تو کَتم نمی‌ره ساکاتا گینتوکی از این حرفا بزنه.
‫چیکار کنم دیگه؟
‫اینجا من معلم کلاسم،
‫و تو هم دانش‌آموزمی.
‫نه بیشتر، نه کمتر.
‫واسه همین، تاکاسوگی...
‫اگه می‌خوای این دنیا و خودتو نابود کنی،
‫من اینجام تا دوباره همه‌شو بسازم!
‫ولی خوب می‌دونم که حرف‌گوش‌کن نیستی، مگه نه؟
‫پس حداقل یه ضربه واسه یادگاری بهم بزن.
‫چی؟
‫اگه بتونم جلوی ضربه‌ت وایسم، که کارت تمومه.
‫و اگه نتونی جلوش وایسی چی؟
‫بعدش هرکاری که دلت می‌خواد بکن.
‫باشه. هرچی تو بگی.
‫عه؟ وایسا!
‫شینسوکه!
‫شینسوکه-ساما!
‫بابا وقتی گفتم «ضربه» منظورم مشت بود!
‫گینپاچی-سنسه!
‫سنسه!
‫تاکاسوگی، مگه ریدن تو مغزت؟
‫هنوز نرسیده بودم «To Love Ru Darkness» رو بخونم.
‫ولی اونکه دیگه منتشر نمی‌شه.
‫تچ. خوش نگذشت.
‫هوی، تاکاسوگی.
‫فردا حمّال کلاس خودتی، می‌دونی؟
‫سر موقع بیا مدرسه.
‫شینسوکه-ساما.
‫مسابقه‌ی جهانی هنرهای رزمی؟
‫آره دقیقاً.
‫داشتن بعد از مدرسه مسابقه برگزار می‌کردن.
‫همه‌چی یه سوءتفاهم بود.
‫همچین چیزی امکان نداره!
‫ایشون هم برنده‌ی مسابقه، پادشاه چاپّا هست. ‫یکی از کارکترهای دارگون بال که قبلاً توی مسابقات جهانی هنرهای رزمی برنده شده
‫جایزه‌ش هم «وعده‌یِ هرچی ‫دلت می‌خواد» بود که من پرداختش کردم.
‫بی‌زحمت بعداً پولمو بهم پس بدین.
‫چا...
‫عه... پادشاه چاپّا؟
‫این یارو کیه اصن؟!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
حمالان کلاس تاکاسوگی زورا
درس دورازدهم این خاطره‌بازیا و دورهمیا یا مرور قسمتای قبلی انیمه مال وقتیه که هیچی برای نمایش نیست فیلر می‌چپونن بهتون
شبیه قسمتای آخر شد ولی هنوز مونده
قسمت بعدی رو هم تماشا کنین ‫کار داریم باهاتون!