‫اون ساحره... یه راه برای نجاتش هست.
‫اون میخواست که به درد یه نفر بخوره...
‫و اگه این تنها راه برای اینه که ‫اون آرزو به واقعیت بپیونده...
‫امیدوارم بهش اجازه این کار داده بشه.
‫این چیزیه که من تونستم بفهمم.
‫اگه تو اینجا نبودی، اون‌وقت شاید ما پیروز شده بودیم.
‫من فقط یه تعمیرکارم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫اون دنیایی که همیشه تصورش می‌کردم
‫یعنی پیداش کردم؟
‫روزهای عمرم رو برای راحتی دیگران می‌گذروندم
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫چیزی جز سازش و پشیمونی بدست نمی‌آوردم
‫چون همیشه حس می‌کردم
‫حتی اگه من نباشم که اینجا می‌ایسته
‫دنیا همچنان رو به جلو پیش می‌ره
‫حتی بعد اینکه از دستش دادم
‫و رنگ‌هاش محو شدن
‫رویای اون روز به یادموندنی مبهم
‫هنوز باقی مونده
‫کاری که فقط من می‌تونم بکنم
‫و منظره‌ای که پشت سر گذاشتم
‫فقط در زمانی دیگه، دنبال یه جواب بودم
‫اون چیزایی که تغییر نمی‌کنن
‫و کلماتی که با دقت ازشون محافظت کردم
‫حتی اگه برای دیگران فقط مثل یه مشت آشغال زشت باشن
‫همه‌شون گنج‌هایین که هرگز رهاشون نمی‌کنم
‫خب، رفتن.
‫بله.
‫میگم...
‫چیزی که دنبالش میگشتی رو پیدا کردی، سایتو؟
‫نه.
‫هنوز پیداش نکردم.
‫و البته، فقط روی اون تمرکز نکردم.
‫ولی بازم، اینجا...
‫حتما جادوگری که در گذشته اینجا زندگی میکرده
‫وقتی در به سوی دنیاهای دیگه ‫باز میکرده، اینا رو به اینجا احضار کرده.
‫وای! اینا چی ان؟
‫همه‌شون چیزهایی ان که تا حالا ندیدم!
‫اه.
‫ماجراجوهای دیگه هم دارن میان اینجا.
‫خب، این منطقه مشهوره دیگه.
‫سایتو؟!
‫دنبال چیزهایی که ممکنه به‌درد بخورن میگردم!
‫قبل اینکه کس دیگه‌ای بردارشون، ‫من برمیدارمشون!
‫منم میگردم!
‫و-و منم!
‫استاد.
‫شما خاطراتتون رو دوباره بدست آوردید، درسته؟
‫میگم، تا کی میخوایین این کارو بکنین؟
‫وای! این چیه؟
‫همم...
‫شگفت انگیزه!
‫پِمو! حالت چطوره؟
‫من ام، پیرمرد موردعلاقه‌ات!
‫استاد، شما یادتونه، درسته؟
‫اون پِموریدیوس دوم‌ـه!
‫یه هاپو کوچولو از پموریدیوسی ‫که شما خیلی دوستش داشتین!
‫این یعنی که تو...
‫تو کی بودی؟
‫هی! این چیه؟
‫عه! ولی من اونو میخواستم!
‫ نینجا ‫و ‫ ساحره ‫(سرانجام)
‫واقعا که.
‫سلطان این کشـ— ‫ثروتمندترین فرد این کشور رو احضار میکنین اینجا.
‫ولی از اونجایی که وزیر و شاه شیطانی عزیزم ‫این درخواست رو کردن، چاره‌ای نداشتم.
‫توی اون اتاق پایینی که پر از انرژی ‫جادوییه، ساحره رو پیدا میکنین.
‫واقعا میتونین نفرین رو از بین ببرین ‫و جوانیش رو بهش برگردونین؟
‫بله.
‫روح برگردان.
‫که شمشیر خون هم بهش میگن، ‫نیروی زندگی دشمن‌هامو میدزده.
‫پس از اون استفاده میکنی تا منو تیکه تیکه کنی؟
‫نجات دادن اون ساحره، به قیمت کل زندگیت تموم میشه.
‫اما...
‫طبق اون چیزی که شنیدم، تو ‫یه آدمکشی که افراد زیادی رو کشتی.
‫بعد همه اینا، واقعا میتونی خودتو تقدیم یه نفر دیگه کنی؟
‫من آدم‌های بی‌شماری رو که هرگز ‫چیزی درموردشون نمیدونستم، کشتم.
‫این کاسبیم بود، و راه دیگه‌ای ‫برای زندگی کردن بلد نبودم.
‫ولی من دوست پیدا کردم...
‫و عاشق اون ساحره شدم.
‫مراقب باش، پسر جون.
‫ولی کار عجولانه‌ی من باعث شد که اون پیر بشه.
‫اون موقع بود که برای اولین بار فهمیدم.
‫همون‌قدر که من به دوست‌هام اهمیت میدم،
‫حتما اونایی که کشتم هم کسایی رو ‫داشتن که دوستشون داشتن.
‫من حق ندارم که کسی رو دوست داشته باشم.
‫اینکه چیز ساده‌ای مثل اینو تا الآن متوجه نشده بودی...
‫معنیش اینه که مرد رقت انگیزی هستی.
‫حداقلش، میخوام که از این زندگی آلوده به گناه...
‫برای نجات یه نفر استفاده بشه.
‫واسه یه آدمکش، حتی این آرزو هم خودخواهیه.
‫اما، من سخاوتمندم.
‫آرزوت رو برآورده میکنم.
‫لطفا.
‫روح برگردان شروع به درخشیدن کرده.
‫فکر کنم، فقط یکم دیگه مونده.
‫چیزی که برای این جادو نیازه...
‫زندگی کسیه که فردی که قراره ‫جوانیش بهش برگرده رو میشناسه.
‫نصف نصف، از زندگی تو و اون پری سیاه استفاده میکنم.
‫بال‌های پریماس؟!
‫تا وقتی که این شمشیر به رنگ سرخ زرشکی بدرخشه،
‫همینطوری به تیکه تیکه کردنت ادامه میدم.
‫متوجه ایی؟
‫تو... کی هستی؟
‫متاسفم.
‫من زمان زیادی رو در خواب بودم.
‫چیزی ندارم که بهت پیشکش کنم.
‫آها.
‫این بهترین کاره.
‫بزدل!
‫قصد داری که همینطوری برگردی، ‫انگار که هیچ اتفاقی نیفتاده؟
‫اشکال نداره، پریماس.
‫همین که اون به چیزی که بوده برگشته، من رو...
‫خیلی هم اشکال داره!
‫چی به سر من میاد؟
‫من بال‌هامو تقدیم کردم. تازه، ‫کل جادوم هم ازم مکیده شد!
‫دوباره لاغرِ لاغر شدم!
‫نمیذارم که همینطوری بذاری بری!
‫خب که چی که خاطراتشو از دست داده؟
‫اگه یه مرد واقعی هستی، ‫پس برو و اونو تصاحب کن!
‫ولی من یه آدمکش ام.
‫حق ندارم که خوشحال باشم.
‫بهونه نیار!
‫از همون لحظه‌ای که بخاطر زنی ‫که دوستش داشتی، وارد عمل شدی،
‫خودخواه بودی، مردک شرور!
‫تو توی دنیای بکش-یا-کشته-شو زندگی کردی!
‫الآن واسه چی داری اینا رو میگی؟
‫میخوای بعدش چیکار کنی؟ یه راهب بشی؟
‫این غیرممکنه! تو دیگه هیچ‌وقت ‫نمیتونی جادوی مقدس رو یاد بگیری!
‫اگه گزینه جایگزینت اینه که ‫چندتا افسون به‌دردنخور رو یاد بگیری،
‫پس برو ثابت کن که میتونی یه زن رو خوشحال کنی!
‫تکون نخور فقط!
‫چه ضرری داره؟
‫ما راهمونو گم کردیم، میدونی؟
‫بذار یه مدت اینجا استراحت کنیم.
‫اون باید بتونه از پس گردن‌کلفت‌های ‫ناچیزی مثل اونا بربیاد.
‫ولی یکم پیش، انرژی جادویی زیادی رو حس نکردم.
‫چی؟
‫و به هر حال، تازه از خواب بیدار شده.
‫زود باش. بذار بیاییم تو.
‫لعنتی!
‫هی، تو که ناراحت نمیشی، نه؟
‫از اون خانم فاصله بگیرین.
‫تو کی هستی؟ دخالت نکن!
‫میخوای کشته بشی؟
‫این یارو... حتی با اینکه ‫بدنش اونطوریه، قویه!
‫لعنتی!
‫ه-هی، نگاه کن! داره میفته!
‫نمیتونم تکون بخورم!
‫روی سایه هر کی که پا بذارم، ‫تمام حرکت‌هاش متوقف میشه.
‫چـ؟!
‫حتی با همچین بدنی هم، ‫هنوز میتونم گلوت رو بشکافم!
‫مـ-ما رو ببخشید!
‫هرچند که من دیگه کسی رو نمیکشم.
‫ممنونم.
‫اون نجاتت داد، و فقط همینو داری که بگی؟
‫چه زن قدرنشناسی.
‫از اونجا داره بوی گندم میاد.
‫شیرینی می‌پزی، نه؟
‫یکم ما رو مهمون کن.
‫اون‌وقت میتونیم بگیم که بی‌حسابیم.
‫هی!
‫نه، کیسوروگی؟
‫بـ-بله.
‫اگه اجباری نیست.
‫شما دوتا عجیب و غریب اید.
‫بفرمایید تو. ازتون قدردانی میکنم.
‫میخوای دستتو بگیرم؟
‫نه.
‫واقعا که.
‫اگه این کارو نمیکردیم، رئیس ‫شجاعت انجام این کارو نداشت.
‫ولی ترسیده بودم که یهو دوباره اون ساحره رو ببوسه.
‫نینجا و ساحره، قطعا دوباره عاشق هم میشن.
‫برگشتن ‫از ‫هزارتوی عظیم
‫برگشتن
‫اینا اشیایی ان که بردنشون ممنوعه.
‫جادوگر سلطنتی...
‫همه اینا رو بررسی میکنه.
‫اونم وقتی که تونستیم همه اینا ‫رو با خودمون حمل کنیم و بیاریم بیرون.
‫ولی آخرش، اصلا اون جاروبرقی رباتی رو پیدا نکردیم.
‫خیلی چیز باارزشیه؟
‫اوهوم.
‫ممکنه حتی بتونه تمدن کل این دنیا رو عوض کنه، ولی...
‫مهم نیست.
‫چیزی که مهم‌تره...
‫دوستان...
‫ممنون که برای نجاتمون اومدین.
‫من فقط نگران سلامت استادم بودم.
‫کی رو میگی؟
‫جنگجوی زره‌پوش،
‫کسی که شکستت میده، من ام، ‫فلانریل، گرفتی؟
‫هر زمان که بخوای، آماده‌ام.
‫لازم نیست تشکر کنین.
‫هر چی نباشه، این گیوری که ‫اینجاست، اون سایتو رو دوست داره، میدونین؟
‫واقعا باید الآن و اینجا اینو بگی؟
‫یه تشکر ویژه هم از قهرمان ‫به‌رسمیت شناخته شدهٔ کشور میشه!
‫به عنوان قهرمان، این کار طبیعی بود!
‫...دوست دارم اینو بگم، ولی...
‫مونپوی که اینجاست نگران استاد سایتو بود!
‫نه، اصلا نبودم.
‫خب، ما نمیخواستیما،
‫ولی مونپوی هی اصرار میکرد.
‫نه، همونطور که گفتم، من...
‫خب، مطمئنم که دوباره راهمون بهم میخوره.
‫واقعا ممنونم!
‫تا بعد.
‫همه‌شون رفتن.
‫اگه بریم پایین هزارتوی عظیم، ‫هر وقت که بخواییم میتونیم ببینیمشون.
‫خب...
‫ما هم بریم یکم توی مهمان‌سرا استراحت کنیم؟
‫دارم از گرسنگی هلاک میشم!
‫میخوام یکم به کمرم استراحت بدم.
‫صبر کنید.
‫قبلش باید حرف بزنیم.
‫رائلزا؟
‫واقعا حقیقت داره؟
‫واقعا پیرمرد سایتو رو به این دنیا احضار کرده؟
‫احتمال ‫برگشتن
‫پس...
‫یعنی، بدون اینکه بفهمی،
‫از جادویی که یه در به‌سوی ‫به دنیای دیگه باز کرد، استفاده کردی؟
‫درسته.
‫در درون خاطراتی که از دست دادم...
‫یه نفر هست که بیشتر از ‫هر چیزی دلم میخواد که ببینمش، میدونین؟
‫نمیتونم به خاطر بیارم که کی رو میخواستم ببینم،
‫ولی اون روز صبح...
‫سعی کردم از اون جادو استفاده کنم ‫و شکست خوردم. حالا اینو یادمه.
‫نکشش!
‫وقتی رسیدم، سایتو اونجا بود.
‫که یعنی...
‫من تصادفی توسط اون جادو به اینجا احضار شدم؟
‫متاسفم.
‫الآن فقط همینو میدونم.
‫نه، اشکالی نداره، مورلاک-سان.
‫به لطف این، من...
‫اون کامیون... ‫ام، وسیله نقلیه بزرگ بهم نخورد.
‫در واقع، یه جورایی میشه گفت که جونم رو نجات دادین.
‫سایتو...
‫میگم، اگه این حقیقت داره، پس پدربزرگ...
‫نمیتونی اون دری که به‌سوی دنیای دیگه‌ست رو باز کنی...
‫و سایتو رو برگردونی به دنیایی که ازش اومده؟
‫دنیایی که ازش اومدم؟
‫نه!
‫نمیتونی این کارو بکنی!
‫پس اکتشاف کردن چی میشه؟
‫رائلزا...
‫وقتی سایتو بخاطر سرماخوردگی ‫باهامون نبود، اوضاع چطوری بود؟
‫و توی مبارزه با اون نینجا هم...
‫خودت میدونی که اعتبار این گروه فقط ‫بعد اینکه سایتو بهمون ملحق شد، بالا رفت!
‫برگرده به دنیایی که ازش اومده؟
‫این کجاش اشکالی نداره؟
‫رائلزا!
‫سایتو!
‫اه، کجا رفتن؟
‫این دور و برها هیولاها پیداشون میشه، میدونی؟
‫و رائلزا هم که شمشیرو ول کرد و رفت.
‫میخوای برگردی به دنیایی که ازش اومدی؟
‫هنوز نمیدونیم که میتونم برگردم یا نه.
‫تازه، هیچکی توی اون دنیا به من احتیاج نداشت.
‫خونواده یا کسی رو نداری؟
‫خونواده دارم، ولی سال‌هاست که ندیدمشون.
‫اگه بگم دلم براشون تنگ نمیشه، ‫دروغ گفتم، ولی...
‫رائلزا...
‫چند دقیقه پیش گفتی که من برای ‫گروه به‌دردبخور بودم، این خوشحالم کرد.
‫شاید این فقط یه خودبینی از طرف خودم باشه،
‫ولی حس میکنم که الآن،
‫بیشتر از هر زمانی توی زندگیم بهم احتیاج دارن.
‫رائلزا، تو به من نیاز داری؟
‫سایتو، من...
‫حسی که من نسبت به تو دارم...
‫رائلزا! یه هیولا!
‫رائلزا!
‫یه مار زره‌پوش...
‫رائـ—
‫سایتو...
‫رائلزا...
‫چند دقیقه پیش، گفتم که گروه‌مون به تو نیاز داره...
‫ولی حقیقت اینه که...
‫کسی که توی این دنیا بیشترین نیاز رو به تو داره...
‫نه.
‫حتی بیشتر از تمام کسایی که ‫توی دنیایی‌ان که ازش اومدی.
‫بیشتر از هر کسی!
‫بیشتر از هر کس دیگه‌ای...
‫من به تو نیاز دارم.
‫یکم غافلگیرت کرد، نه؟
‫مار زره‌پوش توی چنگال‌هاش زهر داره.
‫بعدا تاثیرشو میذاره.
‫نمیتونیم بذاریم که اینجا یه جای زخم داشته باشی.
‫بیا یکم داروی جادویی روش بذاریم.
‫این پادزهر رو بنوش.
‫من میخوام با کسی باشم ‫که به من بیشترین نیاز رو داره.
‫سایتو!
‫درمورد هیولاها هم خیلی اطلاعاتت رفته بالا.
‫پیرمرد؟
‫پوستهٔ مار زره‌پوش به قیمت بالایی به فروش میره!
‫خب، پیرمرد، درمورد چیزی که ‫یکم پیش داشتیم بحث میکردیم، تکلیف چیه؟
‫میتونی این کارو بکنی؟
‫اینطوری سرتو کج نکن. ‫باعث نمیشه که عزیزتر بشی.
‫انگار فراموش کرده.
‫اگه اینکه تو سایتو رو به اینجا احضار کردی حقیقت داشته باشه،
‫میتونی برعکسشو انجام بدی؟
‫خب، درمورد این...
‫یادت رفته که چطوری انجامش بدی؟
‫اگه کتاب جادو رو داشتم، ‫شاید میتونستم.
‫ولی حتی اگه با موفقیت بتونم انجامش بدم...
‫اگه بتونین، پس...
‫سایتو...
‫توی اون دنیا، گفتی که یه گامیون،
‫یه وسیله نقلیه بزرگ، ‫داشت میزد بهت، درسته؟
‫بله. چطور؟
‫نکنه منظورت اینه که... پدربزرگ؟
‫درسته.
‫حتی اگه جادو موفق آمیز باشه...
‫چون سایتو برمیگرده به دقیقا همون زمان و مکان...
‫اگه برگردم به دنیایی که ازش اومدم، می‌میرم؟
‫سایتو...
‫خب، به هر حال که قصد ندارم که برگردم،
‫پس فکر کنم اهمیتی نداره.
‫که یعنی، امیدوارم که تو—
‫اوه. مار زره‌پوش هنوز زنده بود.
‫ناحیه اطراف کتفم یکم میخاره.
‫پیرمرد، سرتو اینجوری کج نکن.
‫من نمیتونم از هیچ جادویی که روی ‫این زهر جواب میده، استفاده کنم.
‫و منم که چند دقیقه پیش از داروی جادویی استفاده کردم.
‫و اینطوری بود که ‫ برگشتن به زندگی عادی ‫ماجراجوها
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫صبح بخیر!
‫عالی نشد که سایتو تصمیم گرفت بمونه؟
‫مثل آروم آروم بُرده شدن، سوار بر جریان آب
‫گروه ما...
‫امروز دوباره به اکتشاف کردن میره.
‫مثل آروم آروم به خواب فرو رفتن در شب
‫درست مثل کشاورزهایی که گندم‌شون رو درو میکنن...
‫مثل جوری که انگار هیچ چیز به‌خصوصی درباره‌اش نیست
‫قلب‌هامون یکی شدن
‫مثل شکارچی‌هایی که گوزن شکار میکنن...
‫«بعداً می‌بینمت» راه رو
‫ما هم دستمزد روزانه‌مونو توی این غارها بدست میاریم.
‫تا اعماقِ آینده روشن می‌کنه
‫جایی که مهربونی چیزیه که مطمئنم که حس کردم
‫می‌دونی، مطمئنم که ما هیچی نمی‌دونیم
‫سایتو...
‫من بهت گفتم که بهت احتیاج دارم.
‫ولی می‌دونی، فعلاً این ایرادی نداره
‫تو چی؟
‫تو صراحتا نگفتی که چه احساسی داری.
‫من منتظرم، منتظرم
‫ولی...فعلا این ایرادی نداره.
‫بیا دوباره اینجا آواز بخونیم
‫یه روز، لطفا بهم بگو.
‫یه روز، ما مثل نور می‌درخشیم
‫الآن، فکر می‌کنم که می‌تونم حتی اشک‌هامو در آغوش بگیرم
‫توی طبقه‌های بالایی، بدون پیرمرد ‫راحت‌تر میتونیم حرکت کنیم، نه؟
‫همونطور که نقاشیش می‌کنیم، همونطور که نقاشیش می‌کنیم
‫تکه‌ای از محبت تنها چیزیه که هست
‫هومم. شاید حق با تو باشه.
‫و حالا، بیا دست‌های هم رو بگیریم تا بتونیم بخندیم
‫چون امروز داره بخاطر زهر دیروز ‫استراحت میکنه، همه چی عالیه، نه؟
‫درسته، در آسمون شکوفه می‌زنه
‫هیچ‌وقت تصور نمیکردم که سه روز وقتمونو بگیره.
‫خب، اینجا منطقه‌ایه که نقشه نداره.
‫اگه مورلاک-سان باهامون بود، ‫شاید میتونستیم که بلافاصله از اونجا بریم.
‫تابلوی راهنمایی که راه زندگی رو به ما نشون می‌ده
‫چون پدربزرگ رو مسخره کردیم، ‫این شد تنبیه‌مون.
‫گمونم این یعنی که پیرمرد از حشره به‌دردبخورتره.
‫ما برگشتیم. حالت بهتر—
‫ها؟
‫پیرمرد؟
‫چرا اینجا نیستش؟
‫ببخشید.
‫درمورد مهمانی که توی اون اتاق بود...
‫چی؟
‫سه روز پیش...
‫فوت کرد.
‫ادامه دارد!