..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫خدایا.
‫کی همچین کاری می‌کنه؟
‫یه روانی.
‫یه روانی بااستعداد. ‫آدریانا...
‫بَد می‌گم؟ ‫کوایِن عاشق هنر بود...
‫- ولی نمی‌خواست براش بمیره. ‫- خودم می‌دونم!
‫ولی اگه می‌تونست روش ‫مُردنش رو انتخاب کنه...
‫حالت خوبـه؟
‫آره، به بوی خون مصنوعی عادت دارم
‫ولی بوی این...
‫ببخشین. باید برم. ‫بوی بَدی داره...
‫صبر کن، عزیزم.
‫برای من که مهم نیست.
‫این هم فرقی با بوی
‫شوینده، جوهر یا بنزین نداره.
‫تو واقعاً مریضـی.
‫- داشتی عوض می‌شدی‌ها. ‫- می‌دونم.
‫فقط این‌طوری می‌تونم آروم بشم.
‫پس یه روش دیگه پیدا کن.
‫همم.
‫کاری کردی با فلوید موافق باشم.
‫اون هم برای اولین بار.
‫تبریک می‌گم.
‫[ مسافرخانه‌ی جهنمی ] ‫(قسمت پنجم: «فریبای زندان»)
‫دیگه می‌دونیم قاتل کیـه.
‫ارواح عمه‌ت.
‫دفعه‌های قبلی هم می‌دونستیم، نه؟
‫می‌شه استدلالت رو توضیح بدی؟
‫من که نمی‌دونم قاتل کیـه.
‫خب دقیق نمی‌دونیم کیـه
‫ولی مطمئنـیم خودیـه.
‫بیخیال. ‫یه‌جوری می‌گی انگار
‫توی این داستان‌های ‫جنایی قدیمی گیر افتادیم.
‫نه، من شرلوک هولمز نیستم.
‫فعلاً این رو می‌دونیم
‫که این اطراف کسی جز ما نیست.
‫پس حتماً کار خودمونـه.
‫به نظرم کار خودتـه.
‫باشه.
‫پس توضیح بده که همه بدونیم.
‫چرا همچین فکری می‌کنی؟
‫چون اون بالا نشستی
‫و داری همه رو متهم می‌کنی.
‫خودت رو از قضیه بیرون می‌کِشی. ‫- بَد نمی‌گه.
‫تازه خودت جسد رو پیدا کردی.
‫معمولاً قاتل‌ها از این کارها می‌کنن.
‫سرنخ‌ها رو از بین می‌برن
‫و می‌گن اتفاقی رسیدن بالای جسد.
‫فکر کنم شرلوک هولمز شوهر منـه.
‫به کسی تهمت نزدم ‫و به خودم هم اشاره کردم.
‫دارم به بدیهیات اشاره می‌کنم.
‫آها... که این‌طور.
‫اتفاقاً کسی که داره
‫به بقیه تهمت می‌زنه، خودتـی.
‫تازه کرو رو با هم پیدا کردیم.
‫که چی؟
‫این یعنی همه‌مون قاتلـیم؟
‫یعنی مثل ماجرای روبی؟
‫که بعضی‌ها کُشتنش
‫و بعضی‌ها مرگ ‫یه زن بی‌گناه رو تماشا کردن؟
‫راستی پِیج...
‫تو ما رو رسوندی به جسد کرو.
‫چی؟
‫صداش رو از دریچه‌ی هوا شنیدم.
‫آخه بقیه نشنیدن. ‫گفتم در جریان باشی.
‫پس من هم می‌گم زور قاتل زیاده.
‫و تو هم به‌لحاظ فیزیکی ‫یکی از قوی‌ترین‌های این جمعی.
‫به نظرم بلِیک نیست.
‫دلیلی هم داری ‫یا همین‌طوری عشقی گفتی؟
‫واقعاً به تخمم نیست
‫که تو چی فکر می‌کنی، فلوید.
‫من بیشتر از همه به خودت شک دارم.
‫دوست داری دلیلش رو بگی؟ ‫همین کارها باعث شد چهارتایی
‫بیُفتین به جون روبی.
‫خودت شروعی کردی، خانم جیغ‌جیغو.
‫بیرونـه.
‫بچه‌ها.
‫حروم‌زاده رفته لای درخت‌ها.
‫ای وای.
‫صبر کنین. ‫مطمئنـین چیزی نمی‌شه؟ ‫شیش‌نفر به یه نفره دیگه.
‫اونجاست...
‫بزن ببینم، لاشی.
‫گرفتمش! ‫- نه! ‫- بُکشش!
‫نه! من رو نشناختین؟
‫- راننده‌ی ماشین؟ ‫- ناموساً؟
‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- حرف بزن!
‫تو رو خدا نزنین!
‫شماها چِتون شده؟
‫یا خدا.
‫- آره. ‫- حالا فهمیدی چرا
‫برات فرش قرمز پهن نکردیم؟
‫باید از اینجا برم!
‫اینجا دیوونه‌خونه‌ست. ‫باید برم!
‫هیچ‌جا نمی‌ری! ‫بلِیک، آروم باش.
‫همه‌شون مُردن!
‫یخ زدن! ‫همه‌شون انسانـن و تیکه‌تیکه شدن...
‫آخ!
‫توی شکمش گُل گذاشتن!
‫توی این جهنم‌دره چه خبره؟
‫داری بهش آسیب می‌زنی.
‫نگران نباش، بلِیک. ‫الان جات امنـه.
‫- اون یه قاتلـه. ‫- فکر نکنم.
‫بگین چطوری بهتون ثابت کنم.
‫من مسیحی‌ام. ‫اگه شما بخواین
‫می‌تونم به انجیل قسم بخورم. ‫- هوی، ببین.
‫اعتقاد تو به ‫یه بابای تخیلی توی آسمون
‫روی من یکی جواب نمی‌ده.
‫من حرفش رو باور می‌کنم. ‫صورتش رو ببینین.
‫توی زخم‌هاش خُرده‌شیشه‌ست.
‫پیچ جاده‌ی ۸۶ تند بود
‫و تصادف کردم.
‫- تصادف کردی؟ ‫- با درخت.
‫چند ساعت گذشت و هیشکی نیومد. ‫- من بودم، می‌موندم توی ماشین.
‫اگه باتری و بنزین تموم نکنی، ‫نقشه‌ی خوبیـه.
‫بعدش پیاده رفتم.
‫ممکن بود حیوون‌ها بهت حمله کنن.
‫ترجیح می‌دم اون‌طوری بمیرم. ‫تازه...
‫یه ماتیلدا هم دارم... ‫آروم! آروم!
‫نه، اشتباه برداشت نکنین.
‫چند سالـه که دارمش.
‫بعضی مسافرهام مست می‌کنن
‫یا می‌خوان ازم دزدی کنن ‫و با این می‌ترسونمشون.
‫آدم‌های مختلفی سوار ماشینم می‌شن.
‫باید هوا بخورم.
‫تفنگ رو بذار کنار، لطفاً.
‫باید زخم‌های صورتت رو تمیز کنم.
‫باشه. ‫می‌فهمم.
‫می‌رم یه سر به بلِیک بزنم. ‫تو خوبـی؟
‫آره.
‫بذار ببینم...
‫موچین لازم دارم.
‫زخم‌های ناجوری‌ان.
‫حالت خوبـه؟
‫به نظرت... ‫- آره، دقیقاً.
‫خودشـه، نه؟
‫- آخه... ‫- درست نمی‌گم؟ ‫از یارو خوشم نمی‌آد.
‫آره، ببین. ‫همه‌مون...
‫حداقل یه بار متهم شدیم.
‫امکان نداره یکی از ما ‫همه‌ی قتل‌ها رو مرتکب شده باشه...
‫آخه کی نصف شب از جای امنِ
‫ماشینش می‌زنه بیرون ‫و می‌ره توی جنگل
‫که با خرس‌ها روبه‌رو بشه؟ ‫- یا احمقـه یا قاتل.
‫پس اول باید ‫تفنگ رو ازش بگیریم. باشه؟
‫بعد یه جایی ببندیمش.
‫اون پشت یه انبار هست.
‫- تو از کجا می‌دونی؟ ‫- ماشینم رو که پارک کردم
‫داشـ... داشتم دنبال یه...
‫- یعنی اون پشت... ‫- باشه. باشه... ‫الان چطوری جِی‌پی رو ببریم بیرون؟
‫عمراً نمی‌رم! ‫درباره‌ی چی حرف می‌زنین؟
‫درباره‌ی امنیت گروه‌مون. ‫اگه دارین برای گروه تصمیم می‌گیرین
‫نباید ما هم بدونیم؟ ‫- مگه این‌که خانم‌ها
‫عضوی از گروه حساب نشن. ‫آخه زیادی باهاش رفیق شدین
‫و ما هم خواستیم بدون شما مشورت کنیم.
‫می‌دونی، من آدم‌شناسـم. ‫قاتل‌ها رو خوب می‌شناسم.
‫حضورشون رو حس می‌کنم.
‫یه ردیاب ذهنی دارم.
‫- همین رو کم داشتیم. ‫- همین‌که ازش خوشت می‌آد
‫یعنی مظنونـه. ‫- از تو هم خوشم می‌اومد.
‫پس تو هم قاتلـی؟
‫چیز خنده‌داری گفتم، فلوید؟
‫به نظرم تو باید ‫مدافع حقوق بشر می‌شدی.
‫نه، ممنون. ‫من یه ایده دارم.
‫نظرت چیـه به کُست سیم برق وصل کنیم
‫تا همه‌ی قاتل‌های دنیا بُکننت و بمیرن
‫و از شر همه‌شون خلاص بشیم.
‫داری زیاده روی می‌کنی، فلوید.
‫جداً؟ مگه شخصیتش همین نیست
‫که ۲۵۰ گرم گوشتش رو رایگان در اختیار
‫بَدترین انسان‌های روی زمین بذاره
‫تا بتونه خودش رو جذاب نشون بده؟
‫فوراً از آدریانا عذرخواهی کن!
‫خفه شو، جنده دوزاری.
‫باهاش درست صحبت کن!
‫می‌شه لطفاً آروم باشـ...
‫به ما نگو آروم باشیم!
‫- آروم! آروم! ‫- مطمئنـم موقع تصمیم‌گیری هم
‫داشتین به ماها توهین می‌کردین
‫و پشت‌سرمون حرف می‌زدین. ‫- اشتباه می‌کنی.
‫باور کن. ‫- به نظرم بهتره همه‌تون
‫یه سر برین سونا. ‫الان وقت شوخی کردنـه؟
‫شما پسرها تحمل این رو ندارین
‫که یه زن حرف دلش رو بزنه. ‫- شاید به‌خاطر اینـه که
‫قتل برای این آقا خنده‌دار نیست.
‫ولی اگه فلوید حرف اشتباهی بزنه
‫تو حاضر نیستی
‫جلوش رو بگیری، نه؟
‫نشنیدم بهش چیزی بگی!
‫وای!
‫حالا این کار رو می‌کنیم.
‫من و پِیج با این تفنگ
‫می‌ریم به اتاق من.
‫شِرلی، اگه خواستی، می‌تونی بیای.
‫ولی کسایی که لای پاشون چیزی دارن
‫حتی اگه هسته‌ی خرما باشه، ‫نمی‌تونن بیان.
‫من که قاتل نیستم. ‫فقط چون مَردم؟
‫۸۵ درصد قاتل‌های دنیا مَردن، بلِیک.
‫این حقیقتـه.
‫این به زنده‌موندن‌مون هم کمک می‌کنه.
‫چون این قاتل‌های آشغال رو
‫توی اتاق راه نمی‌دیم.
‫کاملاً موافقـم.
‫هرچی غذا می‌بینی، بردار.
‫چند تا ظرف استیل هست. ‫می‌رم توش نوشیدنی گرم بریزم.
‫ممنون، شِرلی. ‫تصمیم درستی گرفتی.
‫این کار اشتباهـه.
‫اشتباه اینـه که با یه‌مشت عقده‌ای
‫هم‌نشین باشیم که آخرش همدیگه رو بُکشن
‫و ما این وسط تقاصش رو پس بدیم.
‫می‌شه من هم بیام؟
‫می‌خوام بیام!
‫نکنه زیر اون کُت‌شلوار ارزون
‫لوله‌ی رحم داری، جِی‌پی جون؟
‫لوله‌ی رحم دیگه چیـه؟
‫جوابت رو گرفتی.
‫خدافظ، پسرها.
‫خب، این رو بذاریم جای دیوار.
‫دیگه جامون امنـه.
‫فلوید بدون تو اذیت نمی‌شه؟
‫فلوید خان یا باید حرف‌زدن ‫یاد بگیره یا بره به جهنم.
‫هر کدوم صلاحـه. ‫- چه عجیب.
‫چطور؟
‫فکر می‌کردم ‫شما دو تا لیلی و مجنونـین.
‫قبل‌از این‌که یه همسر باشم، ‫یه زن بودم.
‫این‌که دلیل نمی‌شه.
‫زن‌های زیادی رو می‌شناسم ‫که اولویت‌شون مَردهاست.
‫حتی اون‌هایی که با هم مزدوج نیستن.
‫فلوید مثل یه خرس ‫غُرغرو و بَددهن می‌مونه.
‫ولی بعضی‌وقت‌ها لازمـه
‫عسل رو از خرس دور کنی
‫تا ادب بشه.
‫خب...
‫عجب.
‫باریکلا.
‫«انگور مَنسون» داریم... ‫(بازی با اسم «چارلز مَنسون»؛ قاتل معروف)
‫«ساوینیون قاتل بوستون»...
‫(بازی با لقب «آلبرت دِ سالو»؛ قاتل سریالی معروف)
‫و «نوشیدنی گازدار پانزرام». ‫پانزرام دیگه چیـه؟
‫قاتل آمریکایی دهه‌ی ۲۰ ‫با قربانی‌های تصادفی...
‫دختر، پسر، زن، مَرد...
‫کارل پانزرام عزیز
‫به قربانی‌هاش آزار جنسی ‫مقعدی می‌داد و می‌کُشتشون.
‫توی لحظات آخر به جلادش گفت:
‫«زود باش دیگه.
‫از اون موقع می‌تونستم
‫دَه‌نفر رو بُکشم.»
‫خیلی خفنـه، نه؟
‫همون قاتل بوستون بهتره، ممنون.
‫روبی حسابی برای ‫اینجا زحمت کشیده بود.
‫جالبـه، همه‌مون یه دوستِ دختر داشتیم
‫که توی جشن‌های دبیرستانی ‫همیشه اذیتش می‌کردن.
‫بعضی‌وقت‌ها هم خودمون
‫اون دختره می‌شدیم.
‫اونجاست که یاد می‌گیریم
‫یا حداقل باهوش‌ها یاد می‌گیرن
‫که نمی‌شه به مَردها اعتماد کرد.
‫- به سلامتی خودمون. ‫- به سلامتی هرزه‌ها.
‫همه‌کاره خودمونـیم!
‫قراره همین‌طوری بشینیم؟
‫صبر می‌کنیم ماهواره دوباره ‫راه بیُفته و کمک خبر کنیم
‫یا حداقل از اینجا بریم.
‫هوا داره بهتر می‌شه. ‫پس زود می‌ریم.
‫وضعیت جاده‌ها داغونـه.
‫یکی از پُل‌ها ریخته.
‫تو پیشنهاد دیگه‌ای داری؟
‫دهنم رو ببندم، بهتره.
‫ولی حواست باشه.
‫هنوز بهت شک دارم.
‫دختره‌ی خُل‌وچل ‫گفت ۸۰ درصد قاتل‌ها مَردن.
‫دلیلش چیـه؟ ‫- هورمون تستوسترون.
‫کی بیشتر ازش داره؟
‫پیرمردها؟
‫یا جَوون‌هایی که کمرشون پُره؟
‫همم.
‫باز هم بخور.
‫قرار نیست پولش رو بدیم.
‫می‌خوای توی اتاقت پس بیُفتم؟
‫امشب توی تخت تنهایـی.
‫دلم برای این روز لک زده بود.
‫دیگه صدای خروپُف نمی‌آد!
‫مثل ملکه‌های مصر می‌خوابم.
‫تو و فلوید چند وقتـه با همـین؟
‫عع... ۲۰ سالـه.
‫باورم نمی‌شه.
‫طولانی‌ترین رابطه‌ی من دو سال بوده.
‫پس ۲۳ ماه بیشتر از من
‫رابطه داشتی.
‫می‌شه توضیح بدی چرا من قاتلـم
‫اون هم وقتی در کنار ‫کوایِن باهاش درگیر شدم؟
‫توضیح‌دادن کار توئـه، استاد.
‫من مجبور نیستم توضیح بدم.
‫رسیدیم به مسابقه‌ی خیره‌شدن؟
‫عالیـه. بهتر از این نمی‌شه. ‫برگشتیم به دوران مدرسه.
‫هرکی ببازه، شلوارش رو درمی‌آره!
‫مسابقه‌ی خیره‌شدن... ‫واقعاً روانی‌ایـن.
‫فکر کنم دنیا به آخر رسیده.
‫اِسکات پسر خیلی خوبی بود.
‫از سر کار که برمی‌گشتم، برام ‫بازی ماجراجویی می‌چید.
‫آخرش هم بهم یه جایزه می‌داد.
‫چرا ازش جدا شدی؟
‫در واقع اون ازم جدا شد.
‫یه نقش خوب توی یه سریال گیرش اومد
‫و سطح زندگی درجه‌سه‌ی من
‫دیگه به مذاقش خوش نبود.
‫بعضی‌ها آرزوشون همون سبک زندگیـه.
‫مطمئنـم یکی رو پیدا می‌کنی
‫که همون چیزی که هستی رو بپذیره.
‫فکر نکنم همه‌مون بتونیم ‫یکی مثل فلوید پیدا کنیم.
‫ما همدیگه رو کامل می‌کنیم.
‫از خیلی جهات.
‫اصلاً ازش خوشم نمی‌آد
‫ولی اگه به نظرت خوبـه، ‫من هم یکی می‌خوام.
‫- جداً؟ ‫- آره. چرا نخوام؟
‫آخه هنوز نفهمیدم دقیقاً دنبال
‫چه عشقی می‌گردی؟
‫همچین پیچیده هم نیست.
‫از پسرهای شیطون خوشم می‌آد. ‫- نه، می‌دونم...
‫خیلی‌هامون خوشمون می‌آد، ‫ولی علاقه‌ی شدیدت
‫به قاتل‌ها رو...
‫واقعاً نمی‌فهمم چطور بهت کمک می‌کنه
‫که یه آدم درست‌حسابی پیدا کنی؟
‫قاتل‌ها همه‌شون درست‌حسابی‌ان.
‫دِنیس نیلسِن عاشق سگش بود.
‫اِد گین عاشق مادرش بود.
‫پس چرا کسی رو ‫پیدا نکردم که عاشقم باشه؟
‫چون اون‌ها از زن‌ها ‫متنفرن و نابودشون می‌کنن.
‫دل آدم منطق حالیش نمی‌شه.
‫امروز به‌اندازه‌ی کافی ‫قضاوت شدم، دوستان.
‫قضاوتت نمی‌کنم، آدریانا. ‫فقط نمی‌تونم درک کنم.
‫ببین، مثل...
‫مثل اینـه که...
‫فقط با کسایی تحریک می‌شم
‫که کارهای شدیدی انجام می‌دن.
‫یه شدید داریم، آدریانا
‫و یه روانی. ‫کدومش؟
‫نه، منظورم اینـه که...
‫از کسایی خوشم می‌آد ‫که با بقیه فرق دارن.
‫آدم‌های غیرقابل‌پیش‌بینی.
‫انگار دوست دارم
‫خطرناک‌ترین آدم ‫توی جمع ازم خوشش بیاد.
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫نه، حقیقتاً.
‫تو می‌فهمی، شِرلی؟
‫این سؤال‌های تخصصی رو
‫باید از
‫آدمش بپرسی.
‫کی فال تاروت می‌خواد؟
‫یه‌کم دیگه نگاه کنی
‫ازت جریمه می‌گیرم‌ها.
‫می‌دونم کار خودتـه.
‫هرچی شما بگی.
‫حالا تماشا کن که این قاتل ‫داره می‌ره ساندویچ درست کنه.
‫اگه گشنه‌ای، مؤدبانه‌تر درخواست کن.
‫نمی‌ذارم تنهایی جایی بری. ‫گیر نده، آقای کلانتر.
‫هیشکی بدون همراه ‫جایی نمی‌ره.
‫می‌خوای کونم هم بشوری؟
‫فال‌های من همیشه نتیجه‌ی خوبی داره.
‫باور کن بعضی‌وقت‌ها ‫همه‌شون می‌شه عکس فنجون.
‫- همم. ‫- نه، من نمی‌خوام. ممنون.
‫به این چیزها اعتقاد نداری؟
‫اتفاقاً دارم، ولی الان
‫توی همچین موقعیتی، حوصله‌ش نیست.
‫من حوصله دارم.
‫پیش‌گوی بزرگ اومد.
‫یه دسته بردار.
‫دوباره.
‫همم.
‫قراره چی به آدریانا بگیم؟
‫واقعاً راهنمایی لازم دارم.
‫زندگی‌م تا الان خیلی گُه بوده.
‫درباره‌ی مسائل عاشقانه ‫یا در کل آینده‌م بگو.
‫توی این وضعیت، اگه درباره‌ی
‫این آخر هفته هم باشه، خوبـه.
‫همم.
‫چهار عصا.
‫نماد اعتدال و دیدار دوباره.
‫کسی یا چیزی از گذشته‌ت اومده سراغت؟
‫والا نمی‌دونم.
‫سه شمشیر.
‫دروغ و دل‌شکستگی.
‫دَه شمشیر.
‫از پشت خنجر خوردن.
‫خیانت.
‫دوستان، آروم باشین.
‫اَندی، اشتباه... ‫- برو پی کارِت.
‫مادرجـ
‫- گور پدرت! ‫- آهای، آروم باش!
‫آهای، صبر کن.
‫اون دیگه چی بود؟
‫فلوید؟ ‫می‌گم اون چی بود؟
‫هفت شمشیر.
‫اعتمادِ ازدست‌رفته. ‫یا خدا، شِرلی.
‫منظورت از «نتیجه‌ی مثبت» این بود؟
‫این‌همه شمشیر معنای
‫خاصی داره.
‫می‌خوای دوباره شروع کنیم؟
‫هرچی تو بگی.
‫ولی این تقلب حساب نمی‌شه؟
‫آره، تقلبـه.
‫باشه. عیب نداره. ‫ببینیم چی می‌شه.
‫برج.
‫مجازات.
‫مرگ.
‫«مَرد به‌دارآویخته»؟
‫چیز بَدیـه؟
‫دیگه وقتشـه توضیح بدی، فلوید.
‫موقعی که...
‫مال موقعیـه که ‫داشتیم روبی رو می‌کُشتیم.
‫یادتونـه؟ ‫- صبر کن.
‫خیلی خوب یادمـه.
‫خب یه‌نفر... ‫نمی‌دونم کی بوده، ولی...
‫حتماً به من هم چاقو زده.
‫نمی‌خوام لقمه رو دور دهنم بپیچم.
‫پیام شومی داره. ‫- جمعشون کن.
‫فقط چند تا کارتَـن دیگه.
‫زر نزن، پِیج. ‫خودت جرئت نکردی فال بگیری.
‫و حق با تو بود.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫کائنات ازت می‌خواد ‫سبک زندگی‌ت رو عوض کنی.
‫اصلاح بشی.
‫باید تاریکیِ درونت رو ‫خارج کنی، وگرنه...
‫وگرنه کارم تمومـه.
‫خب شاید معنای مثبتی داره.
‫داره می‌گه خودت رو تغییر بده.
‫تا حالا با کسی حرف زدی...
‫الان که دارم با تو حرف می‌زنم
‫و اصلاً خوب پیش نرفته! ‫منظورم یه مشاور بود.
‫یه مشاور. ‫- آها.
‫با جملات قشنگ
‫نمی‌شه تاریکی دنیا رو از بین برد.
‫منظورم اون تاریکی واقعیـه. ‫- راست می‌گه.
‫- شِرلی. ‫- فقط می‌دونم که این تاریکی
‫باید از بین بره، وگرنه بَد می‌شه.
‫آدریانا، تو از خودت اراده داری.
‫می‌تونی خودت رو تغییر بدی.
‫نمی‌تونم!
‫سعیم رو کردم!
‫تو چه می‌دونی توی کله‌م چه خبره!
‫هیچی نمی‌دونی!
‫چی شده؟
‫چقدر دیگه صبر کنم؟
‫این ملاقاتی من نیست.
‫وایِت گاروی.
‫من رو نمی‌شناسی.
‫اسمم آدریاناست.
‫امکان نداره ملاقاتی من باشی.
‫اون‌قدر پول ندارم
‫که یه فرشته‌ی دیوونه سفارش بدم.
‫نه، من توی تلویزیون دیدمت
‫و درباره‌ت خوندم.
‫خودم درخواست دادم که ببینمت.
‫حالا هم اومدم که...
‫باشه. ‫آروم بگیر.
‫آروم باش، خوشگله.
‫شرمنده اگه ناراحتت کردم.
‫فکر کنم دیگه نمی‌خوای بمونی، نه؟
‫چرا نَمونم؟
‫اومدم باهات حرف بزنم.
‫کنجکاوم.
‫درباره‌ی چی؟
‫درباره‌ی تو.
‫چه موضوع جذابی.
‫حالا تعریف کن.
‫ولی این گرگـه که ‫درباره‌ی سنجاب کنجکاو می‌شه.
‫نه برعکس.
‫ببین، گرگه
‫عاشق ظاهر سنجاب شده
‫و همچنین رفتار و عادت‌هاش.
‫سنجابه کون خوشگلی داره.
‫گرگه هم گرسنه‌ست.
‫ولی چرا...
‫چرا...
‫سنجابه باید درباره‌ی ‫گرگه کنجکاو باشه؟
‫در اصل باید پا به فرار بذاره.
‫من که نمی‌دونم.
‫نمی‌دونی؟ ‫نه.
‫آخه من یه خرس قطبی آدم‌خوارم.
‫شاید حتی با گرگه دوست بشم.
‫اگه قسمت نشد هم...
‫پوستش رو قِلفتی می‌کَنم
‫و می‌خورمش.
‫ولی جذاب‌تر از یه خرس قطبی هستی.
‫(بازی با کلمات؛ می‌گه «داغ‌تر از یه خرس قطبی هستی». ‫خرس قطبی توی مناطق سرد زندگی می‌کنه و «داغ» نیست.)
‫- کُسشعر نگو. کی بود؟ ‫- کرو بود!
‫فکـ... فکر کنم کرو بود...
‫آدم مُرده رو مقصر می‌دونی؟ ‫اگه اون بود، خودم می‌دیدم.
‫- اگه بود، می‌گفتی... ‫- می‌شه درباره‌ش ‫حرف بزنیم؟ ‫- حالا می‌خوای حرف بزنی؟
‫تازه زبون باز کرده.
‫گفتی نتیجه‌ش خوب می‌شه.
‫یه چیز خوب می‌خواستم. ‫اون خوب نبود.
‫گشنه‌ت نشده؟ ‫فکر کنم شراب زیاد خوردی.
‫الان وقت این حرف‌هاست؟
‫دارم بهت کمک می‌کنم.
‫باز هم نوشیدنی می‌خوام.
‫فکر می‌کنی خودم ‫خواستم این‌طوری باشم؟
‫انتخاب من نبود. ‫زندگی‌م ریــده!
‫فکر کنم بَد نیست ‫یه آب به صورتت بزنی.
‫آره.
‫کلاً حس خوبی ندارم...
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫آخ! لاشی!
‫دیگه بسـه!
‫یه‌مشت روانی!
‫هیشکی جایی نمی‌ره! ‫وایستا!
‫بشین. ‫دیگه تکرار نمی‌کنم.
‫- بیا حرف بزنیم. ‫- اتفاقاً داشتیم حرف می‌زدیم.
‫این هم نتیجه‌ی اعتمادم به بقیه.
‫تو می‌تونی به ما اعتماد کنی.
‫- فقط می‌خوایم حرف بزنیم. ‫- کدوم قسمت از حرف‌مون
‫- تفنگ لازم داره؟ ‫- از خودت بپرس.
‫فکر کردم بهم اهمیت می‌دی.
‫ولی هیشکی دلش برام نمی‌سوزه! ‫هیشکی.
‫از زندگی‌م برات تعریف کردم.
‫از رازهام و احساساتم بهت گفتم!
‫ولی داشتی نقشه می‌کِشیدی ‫که حسابم رو برسی!
‫فکر کردم با هم دوستـیم!
‫- فکر کردی ازم بهتری؟ ‫- نه!
‫شِرلی!
‫ای وای.
‫نمی‌خواستم این‌طوری بشه.
‫ازش خوشم می‌اومد!
‫لطفاً!
‫تو رو خــدا!
‫دَر رو باز کنین!
‫دَر رو باز کنـین!
‫لطفاً!
‫تو رو خدا.
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫باز کنیـن.
‫- نه دیگه نباید کسی بمیره. ‫- بهم شلیک کرد، پِیج.
‫فکر می‌کردیم روبی هم قاتلـه
‫و بعداز مرگش، چیزی عوض نشد. ‫چون آدریانا زنده‌ست. ‫خودت دیدیش.
‫تفنگ توی دستش بود و تهدیدمون کرد.
‫نمی‌ذارم کسی شِرلی رو تهدید کنه!
‫فقط می‌خواستیم از اتاق بریم بیرون
‫ولی اون داشت شلیک می‌کرد. ‫- می‌دونم.
‫- آدم عاقل اون‌طوری نیست. ‫- می‌دونم، شِرلی.
‫این دفعه حماقت نمی‌کنیم.
‫تصمیمش با ما نیست.
‫پلیس برای همین مواقع وجود داره.
‫من هم موافقـم. ‫ممنون.
‫- موافقـم. ‫- خب پس.
‫سه نفرمون راضی نیستیم ‫که تصمیم عجولانه بگیریم.
‫پس پیشنهادت چیـه، نابغه؟
‫خودت یه‌کم پیش گفتی.
‫وقتی داشتیم برای ‫جِی‌پی نقشه می‌ریختیم.
‫این چه کاریـه؟ ‫یعنی چی؟
‫ولم کنین!
‫ای بابا. ‫می‌گم اتفاقی بود.
‫حرف‌هات رو بذار برای دادگاه.
‫گروهی تصمیم گرفتیم. ‫شرمنده.
‫این کار رو نکنین! ‫- تقصیر خودتـه. ‫- بس کن، شِرلی.
‫شِرلی، چرا یه‌هو عوض شدی؟
‫تو رو خدا! ‫نه!
‫کثافت!
‫بیا دیگه.
‫نه، بلِیک! ‫نه!
‫لاشی‌ها! ‫نه! نه!
‫ولم کنین!
‫برات لباس‌های گرم خودم رو آوردم.
‫پِیج، تو رو خدا. ‫می‌دونی که عمداً نزدم.
‫اینجا ولم نکنین! ‫چطوری از خودم دفاع کنم؟
‫وقتی کسی برای نجات‌مون اومد
‫می‌تونی همه‌چی رو به پلیس بگی.
‫بلِیک؟ ‫بیخیال، بلِیک.
‫خوب می‌دونی عمدی نبوده.
‫فقط ترسیده بودم! ‫ترسیدم!
‫ببخشین دیگه، بچه‌ها؟ ‫باشه؟ ببخشین!
‫نمی‌تونیم بهت اعتماد کنیم.
‫نباید نزدیک ما باشی.
‫کنارت امنیت نداریم، آدریانا.
‫این‌طوری نگو، پِیج.
‫فقط ترسیده بودم.
‫تو رو خدا. ‫یعنی شماها
‫تا حالا نترسیدین؟
‫این کار رو با من نکنین!
‫اینجا راحت کُشته می‌شم!
‫♪ لیزی بوردِن یه تبر برداشت ♪
‫♪ و باهاش به پدرش ۴۰ ضربه زد ♪
‫♪ وقتی فهمید چی‌کار کرده ♪
‫♪ ۴۱ بار هم مادرش رو زد ♪
‫(شعر کودکانه‌ی معروفی درباره‌ی شخصیت لیزی بوردِن؛ ‫دختری که پدر خونی و مادر ناتنی خودش رو به قتل رسوند. ‫این داستان واقعی اون‌قدر توی آمریکا معروف شد که ازش شعر ساختن.)
‫♪ لیزی بوردِن یه تبر برداشت ♪
‫♪ و باهاش به پدرش ۴۰ ضربه زد ♪
‫♪ وقتی فهمید چی‌کار کرده ♪
‫♪ ۴۱ بار هم مادرش رو زد ♪
‫۴۱ بار... ۴۱ بار...
‫♪ چه وضعیت کُسشعری ♪
‫نه، نه، نــه!
‫سلام، شوهرجون.
‫من و این‌همه خوشبختی محالـه.
‫باورت می‌شه؟
‫بالاخره به هم رسیدیم.
‫حقیقتاً باورش سختـه.
‫خیلی وقتـه منتظر...
‫وای.
‫آره.
‫همینـه.
‫دقیقاً همین رو می‌خوام، وایِت.
‫آره!
‫آره، دوستت دارم!
‫هیشکی مثل من دوستت نداره!
‫- آره؟ ‫- آره.
‫گور بابای نوئل ساموئلز.
‫من هیچ‌وقت اون کار رو نمی‌کنم.
‫چی؟
‫چرا اسم اون...
‫چرا اسم اون رو آوردی؟
‫چون من مثل اون بهت بَدی نمی‌کنم.
‫هیچ‌وقت بهت خیانت نمی‌کنم. ‫درکت می‌کنم...
‫من نکُشتمش...
‫عزیزم.
‫من مثل بقیه نیستم. ‫می‌فهممت.
‫من آدم بَدی نیستم. ‫من آدم بَدی نیستم!
‫می‌دونم.
‫پس چرا اینجایـی؟
‫فکر کردی یه روانی‌ام ‫که زن‌ها رو می‌کُشه؟
‫نه. این‌طوری فکر نمی‌کنم، وایِت.
‫ولی فکر می‌کنی من کُشتمش.
‫فکر می‌کنی من کُشتمش.
‫حرف‌هات منطقی نیست.
‫می‌دونم تو کُشتیش.
‫ولی برام مهم نیست.
‫وایِت.
‫عزیزم.
‫تو مریضـی.
‫مگه تو...
‫این‌طوری دوست داری؟ آره؟
‫واقعاً روانی‌ای!
‫باشه همین کار رو می‌کنم.
‫آره. ‫درد داره، نه؟
‫من هم دوستت دارم، عشقم.
‫نه! نه!
‫تو رو خدا نزن! نه!
‫خواهش می‌کنم نکن!
‫التماست می‌کنم.
‫به خدا تا حالا کسی رو اذیت نکردم.
‫تو رو خدا!
‫خواهش می‌کنم... ‫فقط می‌خواستم یکی دوستم داشته باشه.
‫به خدا راست می‌گم! ‫لطفاً نکن!
‫نــه!
‫نه!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫نگرانشـم.
‫من هم همین‌طور. ‫می‌دونم یه‌کم مشکل داره
‫ولی معناش این نیست که قاتلـه.
‫بریم بهش سر بزنیم؟ ‫آره.
‫مرسی.
‫چه تاریکـه.
‫بیا، چراغ‌قوه.
‫اومدیم بهت سر بزنیم، آدریانا.
‫آدریانا؟
‫آهای!
‫حالش خوبـه؟
‫سقف شیشه‌ای رو شکسته.
‫اینجا نیست. ‫- چی؟
‫آدریانا!
‫آدریانا؟
‫آدریانا!
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.