‫کارم تازه تموم شد و از شرکت اومدم بیرون.
‫خسته نباشی! من خونه‌ام.
‫امسال اولین کریسمسیه که ‫با هم هستیم.
‫می‌خوام یه کریسمس خاص داشته باشیم، ‫ولی خب تازه سالگردمون رو جشن گرفتیم.
‫ولی بالاخره کریسمسه دیگه.
‫آخر سال سرمون خیلی شلوغ می‌شه، ‫ واسه کریسمس چیکار کنیم؟
‫هوم... شب کریسمس وسط هفته‌اس،
‫پس لازم نیست خیلی به خودمون فشار بیاریم.
‫آره، راست میگی.
‫می‌تونیم به جاش برای سال نو ‫یه برنامه‌ی مفصل بچینیم.
‫ولی به نظر میاد یویی از اون دسته ‫آدماییه که عاشق این جور مراسم‌ها‌ست...
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من تو محل کارم کراش دارم
‫قسمت ۸: یک کریسمس ساده
‫صبح بخیر.
‫دیشب خیلی زیاده روی کردم، ‫الان معده‌م داره از درد می‌ترکه...
‫باید به کبدم یه استراحت بدم.
‫دیروز هم همینو گفتی.
‫خیلی بی‌رحمی. ‫چون دعوت شده بودم، رفتم دیگه.
‫خب، این موقع سال، ‫مهمانی‌ها زیاد می‌شن.
‫مهمانی‌ها زیاد می‌شن،
‫کارهای آخر سال هم زیاد می‌شن.
‫خب معلومه، آخر ساله دیگه-
‫آخ...
‫کمک می‌خوای؟
‫چی؟ واقعا؟
‫مگه تو به آقای یاماکاوا ‫برای پروژه‌ش کمک نمی‌کردی؟
‫مطمئنی؟
‫آره، آخر سال همه سرشون شلوغه، ‫ولی من هنوز اوضاعم خوبه!
‫
‫من اومدم.
‫خسته نباشی.
‫امشب می‌مونی؟
‫لباس نیاوردم،
‫و صبح زود جلسه دارم، ‫فکر کنم باید برم.
‫ولی...
‫فقط دیدن روی تو و یه آبجو خوردن ‫با هم برای شارژ شدن من کافیه.
‫راضیم!
‫به نظر خیلی سرت شلوغه.
‫خب، آخر ساله دیگه.
‫نتیجه‌ی مسابقه‌ی شیرینی‌های نرمی که ‫فرستادی اومده؟
‫به زودی باید بیاد، ‫ولی هنوز باهام تماس نگرفتن.
‫وقتی منتظرم، ‫همش فکرای الکی می‌کنم،
‫برای همین سرم رو با کار گرم می‌کنم ‫تا حواسم پرت شه.
‫آخرش کلی کار سرم می‌ریزه.
‫تو چطوری؟ همه چی خوبه؟
‫چالش اصلی از بعد از سال نو شروع می‌شه،
‫ولی من کاملا آماده‌ام.
‫ولی، ماسوگو، تو به نظر از اون ‫آدمایی میای که
‫تکلیف تابستون رو ‫دقیقه نود انجام می‌دادن.
‫این‌طور نیست!
‫من از اون دسته آدمام که برای همه ‫چی برنامه می‌ریزن
‫و به خواهر کوچیکترم هم ‫برای انجام تکالیفش کمک می‌کردم.
‫اگر هم کسی دقیقه نودی باشه، ‫اون تویی، نه؟
‫راستی...
‫بفرما.
‫سی‌دی نسخه‌ی محدود اون گروه موسیقی که ‫چند روز پیش در موردش حرف می‌زدیم.
‫خونه‌ی پدر و مادرم بود.
‫ممنون. قرض می‌گیرمش.
‫عجیبه که سلیقه‌هامون چقدر شبیه همه.
‫مال نسل تو نیستن، درسته؟
‫تو ۲۴ سالته، نه؟
‫آهنگ‌هاشون رو آنلاین شنیدم و خوشم اومد.
‫آها.
‫آهنگ‌هایی که برای تیتراژ سریال‌های ‫تلویزیونی استفاده شدن خیلی خوبن.
‫خاطره‌ها زنده شد!
‫آره، واقعا.
‫لبخند زد...
‫صبح‌هایی که با اون می‌گذرونم خیلی...
‫نه، نه! منظورم از "با اون" چیه؟!
‫خُب، پس...
‫- ...من دیگه باید برم. ‫- ...من دیگه باید برم.
‫نه، دوباره فکر کردم، ‫می‌مونم و کارم رو انجام می‌دم.
‫آره؟ ‫پس من دیگه مرخص می‌شم.
‫این اواخر خیلی حواسم پرت بوده.
‫امیدوارم غیرطبیعی به نظر نرسیده باشه.
‫حتی اگه با هم خوب کنار بیایم، ‫اون هشت سال از من کوچیک‌تره.
‫رئیس مستقیمش نیستم، اما یه جورایی ‫رابطهٔ رئیس و مرئوسی سر کار داریم.
‫وقت‌هایی که با هم گذروندیم ‫اتفاقی پیش اومد...
‫لبخندش هم خیلی بانمکه...
‫واقعاً خیلی بی‌عرضه‌ام! ‫باید از فکر کردن به این چیزا دست بردارم!
‫خسته نباشید.
‫امروزم می‌ری می‌خوری؟
‫که هر روز برم مهمونی که نمی‌شه.
‫یه وقتایی هم باید به بدنم استراحت بدم.
‫مهمونی پایان سال حسابداری ‫داره نزدیک می‌شه، پس امروز زود می‌رم خونه.
‫فردا می‌بینمت.
‫ خسته نباشید.
‫حالا که فکرشو می‌کنم، ‫سال‌هاست کریسمس نگرفتم.
‫به نظرت سومئی کریسمس چیکار می‌کنه؟
‫حتماً اونم مثل من براش دردسر می‌شه!
‫اگه مردم ما رو با هم ببینن و ‫شایعات عجیب غریب درست بشه، براش بد می‌شه. و راستش...
‫دیگه نمی‌خوام با همکارام ‫رابطه داشته باشم...
‫اون کافه رو خیلی دوست داشتم...
‫اما شاید بهتر باشه دیگه نرم اونجا تا ‫اوضاع بدتر از این نشه.
‫کریسمس یه آدم شاغل ‫همینه دیگه، نه؟
‫اومدم واسه مهمونی پول جمع کنم.
‫برای مهمونی پایان سال.
‫آها... باشه...
‫امسال، قراره با بچه‌های ‫واحد برنامه‌ریزی بگیریم.
‫ممنون.
‫حالا که یادم اومد...
‫این مدیرا رو ببین!
‫پس مدیر برنامه‌ریزی و حسابداری ‫با هم هم‌دوره‌ بودن.
‫برای همین مهمونی پایان سالمون مشترکه...
‫همیشه یهویی تصمیم می‌گیرن.
‫به نظرت مشکلی پیش نمیاد؟ ‫اگه مثل دفعهٔ قبل بشه چی؟
‫اونم تو همون رستوران...
‫خیالت راحت! دیگه مثل اون موقع گند نمی‌زنم.
‫الان دیگه شیش ماهه که با همیم، ‫پس نگران نباش!
‫مطمئنی؟
‫خوش اومدین!
‫از همه جا، باید روبه‌روی من می‌نشست...
‫از همه جا، باید کنار من می‌نشست...
‫نباید امشب زیاد بنوشم.
‫چی شده تاته‌ییشی؟
‫چی؟ هیچی...
‫از اون موقع زیاد با سومئی حرف نزدم،
‫اما اینکه اینجوری روبه‌روش و جلوی اون ‫نشستم، معذبم می‌کنه.
‫به سلامتی!
‫اولین باره که حلقه‌اش رو تو یه محیط ‫کاری می‌بینم.
‫راستی، این میز همونایی‌ان که ‫بازی بیسبال رفته بودن، درسته؟
‫اولین بارم بود که یه مسابقهٔ ‫ورزشی رو از نزدیک می‌دیدم.
‫هر وقت تیممون امتیاز می‌گرفت، ‫با هم دست می‌زدیم، خیلی جالب بود.
‫آره، خیلی هیجان‌انگیز بود!
‫آره، منم یادمه.
‫فقط دست نزدیم که، ‫بغل هم کردیم!
‫یویی هم که...
‫آروم به نظر می‌رسه!
‫حالا که فکرشو می‌کنم، یویی و موریزونو ‫یه جورایی با هم راحتن، نه؟
‫فکر کنم بعد از شیش ماه، ‫آدم به خیلی چیزا عادت می‌کنه.
‫می‌رم یه چیزی سفارش بدم. ‫کسی چیزی می‌خواد؟
‫- من یه جنجر‌ایل. ‫- من یه جنجر‌ایل.
‫چقدر شما دوتا هماهنگین.
‫راستش، من چای اولانگ می‌خوام.
‫چی؟ چرا نظرت عوض شد؟
‫اصلاً، امشب نمی‌خوری؟
‫وای، تاته‌ییشی و میتسوایا هم ‫هم‌دوره‌ان؟!
‫هم‌دوره‌ای نعمته، می‌دونی؟!
‫این چیه؟
‫حتماً خیلی مستن.
‫نمی‌خواستم الان جلب توجه کنیم، ‫اما حالا خیلی صمیمی به نظر می‌رسیم...
‫دیگه شورشو درآوردن...
‫معلومه که با هم خوبیم! ‫اما نه در حد شما دوتا!
‫نه، شاید اشکالی نداره.
‫آره.
‫کارت خوب بود.
‫امم، راستی، می‌خواستم از این فرصت استفاده کنم و یه چیزی بپرسم.
‫می‌دونم یه موضوع شخصیه، و فکر کردم شاید پرسیدنش درست نباشه...
‫ها؟ چی؟
‫فقط کنجکاو شدم و می‌خواستم مطمئن بشم.
‫هی، نگو که...
‫می‌بینی...!
‫راجع به اکانت شبکه‌ی اجتماعی موریزونو در مورد شیرینی‌هاست!
‫ها؟
‫می‌خواستی اینو بپرسی؟
‫وایسا، یعنی موریزونو اکانت شبکه‌ی اجتماعی داره؟
‫وای، اوچان!
‫خیلی معذرت می‌خوام!
‫فقط خیلی دلم می‌خواست خودت بهم بگی!
‫انصاف نیست که فقط تو بدونی، میچان!
‫من خیلی طرفدار شبکه‌ی اجتماعیت هستم، موریزونو!
‫عکس‌هات و کپشن‌هات همیشه بامزه و مختصر و مفید هستن!
‫اون نقد بوفه‌ای که قبلاً گذاشته بودی عالی بود!
‫منم آخرش رفتم اونجا!
‫جدی؟
‫و یه چیز دیگه! درسته که اونقدر معروف شده که قراره بری تلویزیون؟!
‫نه، این درست نیست.
‫خیلی خوش گذشت!
‫آره. و بودن با یویی اصلا مشکلی نداشت.
‫حالا که اینجاییم، چرا بعدش نمی‌ریم یه کارائوکه؟
‫منم میام!
‫بریم!
‫آره، یه کم.
‫حواسم هست که آخرین قطار رو بگیرم برم خونه.
‫یعنی، سخت بود.
‫باید از مدیرها پذیرایی می‌کردم
‫کل مهمونی اول.
‫کارائوکه
‫ممنون که گوش دادی!
‫ممنون...
‫چه نازه! ‫کارائوکه با دوست دخترم!
‫ماسوگو، خنگ! ‫خیلی زل زدی بهش!
‫خجالت داره!
‫قرار عاشقانه نیست، ولی به روش خودش حس تازگی داره.
‫عالیه!
‫حالا، نوبت حسابداریه که بخونه!
‫اون یکی چطوره؟ ‫اون آهنگی که آقای میتا همیشه می‌خونه؟
‫اونی که با کلی شور و اشتیاق می‌خونه؟
‫آره!
‫این زن...! ‫می‌خواد تلافی قبلی رو دربیاره؟!
‫هی، اون آهنگ مخصوص خودمه!
‫این یه خوشبختی کوچیک و ساده‌ست
‫اون موقع‌ها، نمی‌دونستم چی واقعا مهمه
‫آفرین، آقای میتا!
‫با احساس‌تر بخون!
‫اون لحظه‌های خوشی که با تو گذروندم رو هیچ‌وقت فراموش نمی‌کنم
‫می‌خواین یه آهنگ انتخاب کنین، خانم هایاکاوا؟
‫آه، من نمی‌خوام. ‫تو ادامه بده، سومئی.
‫فراموش نمی‌کنم
‫اون لبخند رو
‫از وقتی که بهش علاقه‌مند شدم، اتفاقات زیادی نیفتاده؟!
‫اوه، این گروه موسیقی منو یاد گذشته‌ها می‌ندازه. سومئی، می‌خوای بخونیش؟
‫بله، این اواخر زیاد بهشون گوش دادم.
‫ببخشید، یه لحظه باید برم دستشویی.
‫مثل احمق‌ها دارم زیادی فکر می‌کنم.
‫شرط می‌بندم اون اصلا به من فکر نمی‌کنه.
‫امم...
‫ها؟ چرا اینجایی؟ ‫آهنگت چی شد؟
‫خوندمش.
‫امروز یه کم عجیب رفتار می‌کنی.
‫نکنه نگرانمه؟
‫حالت خوب نیست؟ ‫اصلا چیزی نمی‌خوری.
‫خوبم، واقعا! ‫فقط این اواخر زیاد مهمونی رفتم...
‫خانم هایاکاوا...
‫...می‌خوای با هم از اینجا بریم؟
‫وای، خطر از بیخ گوشمون گذشت! ‫از چند جهت!
‫حالا، ماریا! ‫اینو بپوش و با ما بخون!
‫چه بامزه! باهاش خیلی ناز می‌شی!
‫حالت خوبه موریزونو؟
‫بیخیال، شما دوتا زیادی خوردین! ‫ماریا نگرانه!
‫اوه! پس اینه ‫«میچانِ خوب و قابل اعتماد»!
‫در یک عصر بهاری
‫صبر کن، یعنی واقعا لباس رو پوشید؟!
‫چرا داره «کوجو نو تسوکی» می‌خونه؟
‫و داره با دو دستش میکروفون رو گرفته.
‫و جام‌های شراب دست به دست می‌شد ‫- و داره با دو دستش میکروفون رو گرفته.
‫و جام‌های شراب دست به دست می‌شد ‫- ولی خیلی خوب می‌خونه...
‫و جام‌های شراب دست به دست می‌شد
‫نظرت چیه با هم یه آهنگ بخونیم؟
‫چی؟
‫اگه نمی‌خوای، باشه!
‫نه، منظورم این نبود...
‫اما چه آهنگی انتخاب کنیم؟
‫این یکی چطوره؟
‫فقط قسمتی که تکرار می‌شه رو بلدم.
‫این یکی؟
‫اما خب، این اتاق نور کمی داره.
‫با الکل، هیجان آخر سال، ‫و اینکه دورمون پر از چهره‌های آشناست...
‫برای همین...
‫نفر بعدی کیه؟
‫اوه! عالیه!
‫می‌دونی، دیشب ‫- حداقل برای امروز...
‫وقتی اون حرف رو بهم زدی ‫- می‌خوام بی‌خیال باشم
‫وقتی اون حرف رو بهم زدی ‫- «تو محل کارم یه نفر رو دوست دارم!»
‫گفتم خوشحال نشدم، ‫اما احتمالا دروغ گفتم
‫۲۴ دسامبر
‫و بنابراین، در این شب مقدس کریسمس،
‫برفی که از صبح شروع به باریدن کرده ‫کم‌کم زمین را سفیدپوش کرده است.
‫ببخشید که منتظرت گذاشتم.
‫اطلاعات رو جمع‌آوری کردم، ‫می‌تونی این رو انجام بدی؟
‫حتما!
‫با اینکه شب مقدس کریسمسه،
‫برای ما بزرگسال‌های شاغل، ‫فقط یه روز کاری معمولیه.
‫آخرین تلاش برای انجام دادن ‫تمام کارهامونه.
‫خب، تموم شد.
‫تموم شد؟
‫بله.
‫پس فعلا برو استراحت کن.
‫کمی طول می‌کشه تا ‫نتایج شمارش بیاد.
‫باشه.
‫تو اتاق استراحت کیک هست ‫هر کس خواست می‌تونه برداره.
‫من امروز هم اضافه کاری می‌کنم
‫خب، فکر کنم بهتره بذاریم تعطیلات شروع بشه، ‫ بعد همدیگه رو ببینیم که عجله‌ای هم نباشه.
‫هی، چطوری می‌...
‫با من حرف نزن.
‫می‌خواستم نظرم رو در مورد شیرینی‌هایی ‫که خوردم بنویسم،
‫و حالا یادم رفت!
‫نمی‌تونستی یه کم مهربون‌تر بگی؟
‫وای، کاملا تو مود کاره...
‫حتی تو اتاق استراحت...
‫به‌به، چه شیک!
‫اشکالی نداره تلویزیون رو روشن کنم؟
‫روشن کن.
‫هیچ‌کس موقع راه رفتن چتر نداره.
‫خیلی خب، ممنون! ‫این یه نگاه زنده به خیابون سنتر بود!
‫کادویی که الان رو صفحه نشون داده شد ‫ممکنه برای طراحی پروژه بعدی مناسب باشه.
‫چه قدر به کارت علاقه‌مندی...
‫کریسمس برای من یه گنجینه از ‫الهام‌بخشی‌ایه.
‫در حالی که منتظر نتایج هستم، ‫باید روی پروژه بعدی‌ام کار کنم.
‫گذروندن شب کریسمس به این شکل...
‫خب، فکر کنم خیلی هم بد نیست.
‫البته اصلا حس و حالش نیست.
‫این شیرینی‌ها مال ‫اولین پروژه ات نیستن؟
‫اوه، اونا؟ ‫داشتن دور انداخته می‌شدن.
‫اونایی که تاریخ انقضاشون نگذشته بود رو برداشتم.
‫چون در هر صورت دور انداخته می‌شدند.
‫منو تو یه لحظه خیلی ضایع دیدی.
‫چرا؟
‫اینا غنیمت زحماتتونه، مگه نه؟
‫راستش...
‫برای من، کریسمس هیچ‌وقت ‫پر از خاطرات خوب نبوده.
‫من عاشق تزیینات و ‫فضای شاد کریسمسم.
‫اما هر وقت محصولات فصلیِ ‫براق و تولید محدود رو
‫تو یخچالِ اتاقِ استراحت می‌بینم،
‫نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم که فکر نکنم: «این یکی از پروژه اوناست، و اون یکی مال پروژه اوناست...»
‫کریسمس همیشه تبدیل به روزی می‌شه که ‫به همچین چیزایی فکر می‌کنم.
‫آها، خب این توضیحش میده.
‫عجیبه که اون از این مراسم خوشش نمیاد، ‫با این که به نظر می‌رسه ازش لذت می‌بره.
‫هوم... شب کریسمس روز کاریه،
‫پس لازم نیست خیلی به خودمون فشار بیاریم.
‫اینا مربوط به قبل از شروع رابطه‌مونه...
‫قبل از اینکه بشناسمش.
‫اینجوری این موقع از سال رو می‌گذروند.
‫اما...
‫امسال فرق داره.
‫می‌دونی باید از کی تشکر کنی؟
‫آه، بهتره برگردم.
‫ها؟ این از طرف مدیر بخشه...
‫نتیجه نهایی تا بعد از تعطیلات زمستانی اعلام نمی‌شه. اما می‌خواستم زودتر بهت خبر بدم.
‫«تو مسابقه محصولات بهاری قبول شدی.»
‫عالیه! ‫این دومین محصولِ انفرادیتِ!
‫اما هنوز قطعی نشده! قطعی نیست!
‫اما خیلی خوشحالم!
‫واقعاً عالیه!
‫بذار یه قهوه مهمونت کنم!
‫اون چیه؟
‫اما ممنون!
‫رئیس هایاکاوا؟
‫چرا زمان‌بندی همیشه ‫باید اینجوری باشه؟
‫به ندرت سر کار ‫اینجوری همدیگه رو می‌بینیم.
‫اخیراً تو اون کافه ‫همدیگه رو ندیدیم.
‫خب، آره. اخیراً صبح‌ها ‫خیلی عجله داشتم.
‫دیگه ممکنه نتونم برم...
‫راستش منتظر بودم ‫دوباره ببینمت.
‫ها؟
‫می‌خواستم سی‌دی‌ای که ازت ‫قرض گرفته بودم رو پس بدم.
‫اما امروز نیاوردمش.
‫آه، درسته. یادم رفت این پسر ‫اینجور آدمیه.
‫نمی‌دونم ‫چرا یه جورایی ازش خوشحالم.
‫اشکال نداره. ‫یه مدت دیگه پیشت باشه.
‫و راستی، زیاد سر کار ‫راجع به کافه‌مون حرف نزن.
‫آه... یه جای دنج و مخفیه، نه؟
‫ببخشید.
‫منظورم این نبود!
‫اگه بقیه برداشت اشتباه کنن ‫که ما بیرون از محل کار با هم قرار می‌ذاریم چی؟
‫خب، خیلی برام مهم نیست.
‫در واقع، ما اغلب با هم صبحانه می‌خوریم.
‫دارم الکی خودم رو نگران می‌کنم؟
‫راستش،
‫من میرم اونجا چون از اون وقت لذت می‌برم.
‫پس نگران نباش خانم هایاکاوا.
‫سی‌دی رو نگه می‌دارم تا دفعه بعدی که همدیگه رو دیدیم.
‫خنگ، معلومه که نگرانم.
‫اون هشت سال از من کوچیکتره...
‫ما تو یه شرکت کار می‌کنیم... ‫من رئیسشم و اون زیردستم.
‫با این حال...
‫باهات تماس می‌گیرم.
‫دفعه بعدی که برم اون کافه.
‫حتماً همش با خودت ‫این‌ور اون‌ور بردنش سخته.
‫برای همینه که...
‫اوه، شماره‌مو می‌خوای؟
‫من عاشق سومئی شدم.
‫پس چطور می‌تونم نگران نباشم؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.