‫وای، پس بچه‌ی کیکو بهار میره مدرسه‌ی ابتدایی؟
‫شاید دیگه وقتشه منم به بچه‌دار شدن فکر کنم.
‫راستی، شنیدم ریسا و اوگاوا دارن ازدواج می‌کنن!
‫واقعا؟ شاید جشن سی سالگی دبیرستان باعث شده به هم برسن؟
‫آره، کاملا!
‫عالیه! ‫مبارکشون باشه!
‫تو این سن که می‌رسیم، بحث از اتفاقات زندگی خیلی داغ میشه.
‫شیزونو واقعا موفق هست، نه؟ ‫تو این سن رئیس بخش شده.
‫خیلی سریع داره تو مسیر شغلی پیشرفت می‌کنه.
‫اینطور نیست.
‫می‌دونی، اون پسره تو شرکتتون...
‫گفتی حتی به خانوادت هم معرفیش کردی، درسته؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تو محل کار کراش دارم
‫قسمت دهم: احساسات واقعی
‫تاته‌ییشی، زود برو خونه و برای ‫آزمون حسابداری فردا آماده شو.
‫اوه، ببخشید. ‫پس من زودتر میرم.
‫منم امروز میرم جشنواره شیرینی‌های توت‌فرنگی.
‫باشه.
‫آخر هفته خوبی داشته باشید.
‫فردا، ها؟
‫امیدوارم آهنگ مورد علاقه‌ات رو بخونن. ‫کافه می‌بینمت. و آره، منتظر کنسرتم.
‫امم...
‫هوم؟
‫راجب اون گروه موسیقی که سی‌دیش رو قبلا بهم دادی...
‫به نظر می‌رسه هنوز بلیت داره.
‫من تا حالا کنسرت نرفتم.
‫ها؟ یعنی...
‫دوست داری با هم بریم؟
‫قرار ملاقات نیست. ‫فقط با هم می‌ریم.
‫اما بازم، یه روز تعطیل رو با هم گذروندن... ‫زیادی دارم ذوق می‌کنم؟
‫یه مدتی میشه که همدیگه رو تو کافه می‌بینیم.
‫من رئیسشم و اون کارمندمه...
‫و هشت سال از من کوچیک‌تره...
‫فقط به خاطر اینکه به احساسم نسبت بهش پی بردم
‫به این معنی نیست که جایگاهمون
‫یا اختلاف سنیمون تغییر می‌کنه...
‫منتظرشه، ها؟
‫وای نه! منظورش کنسرته! ‫آره، کنسرت!
‫سومی اصلا به من احساسی نداره!
‫آه...
‫مداد، پاک‌کن، ماشین حساب... همه چی حاضره. ‫کتابچه راهنمای سطح ۱
‫ساعت ۹ شروع میشه، ‫پس باید ساعت کوک کنم برای...
‫بالاخره آزمون حسابداری فرداست، ها؟
‫کلی درس خوندم، و یه آزمون آزمایشی رو ‫هم قبول شدم، هرچند نمره‌ام لب مرزی بود.
‫آره، اگه آروم باشم، ‫مطمئنم مشکلی پیش نمیاد.
‫شا-شاید باید یه بار دیگه وسایلم رو چک کنم.
‫یه کم آب می‌خورم و خودم رو آروم می‌کنم.
‫اما اگه فردا دل‌درد گرفتم چی؟
‫وایسا، بهتره یه کم دارو هم بردارم!
‫نه، امکان نداره!
‫من همیشه تو آزمون اصلی افتضاح بودم...
‫اولین باری که متوجه این موضوع ‫شدم سر آزمون ورودی دبیرستان بود.
‫اوه، نه... اصلا نمی‌تونم رو سوالا تمرکز کنم...
‫برای اون آزمون‌ها هم تا جایی که می‌تونستم آماده شده بودم.
‫تو آزمون ورودی دانشگاه، رتبه‌م A بود،
‫اما آخرش دانشگاه دومین انتخابم قبول شدم...
‫آزمون ورودی کارم هم فاجعه بود...
‫اوه، امم...
‫میشه لطفا سوال رو تکرار کنید؟
‫هنوز نمی‌دونم چطوری تونستم تو این شرکت استخدام شم.
‫و بعد...
‫خیلی عالیه که سال اولت سطح ۲ ‫آزمون حسابداری رو پاس کردی.
‫من سطح ۳ رو تو دانشگاه گذرونده بودم.
‫ازت انتظار زیادی دارم.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم!
‫عالیه!
‫حالم زیاد خوب نبود، ‫اما بالاخره دفعه اول قبول شدم.
‫یعنی تونستم ‫استرس امتحان رو شکست بدم؟
‫با اعتماد به نفس، کمر همت بستم و برای ‫آزمون حسابداری سطح ۱ درس خوندم، اما...
‫به خاطر غیبت، اتوماتیک رد شدم.
‫چشم رو هم نذاشتم!
‫از یویی هست.
‫فردا بالاخره روز امتحانه! ‫موفق باشی!
‫زیاد مطمئن نیستم، ‫اما به هر حال امتحان می‌کنم.
‫ها؟
‫عه؟ آهان، این همون مسافرخانه‌ایه که پارسال
‫تو یاماناشی اقامت داشتیم، مگه نه؟
‫پس این جایزه شرط‌بندیمونه؟
‫و هر کسی که به هدفش نرسه ‫باید هزینه اتاق رو بده، باشه؟
‫پس یعنی برد با منه؟ ‫(خخخخ) ‫اتاقی که می‌خوام توش ‫بمونم رو انتخاب کردم، ‫لینکش رو برات می‌فرستم.
‫واقعاً حرف نداره.
‫واقعاً انجامش داد.
‫اگه شرط‌بندی با یویی نبود، شاید ‫هیچ‌وقت دوباره امتحان نمی‌دادم.
‫حتی اگه مجبور بشم هزینه هتل رو بدم،
‫چیز مهمی نیست.
‫بیخیال!
‫الو؟
‫تو...! مسافرخونه با این جور ‫اتاق خیلی گرونه!
‫خب، چون تو پولش رو می‌دی، ‫گفتم یه چیز حسابی انتخاب کنم.
‫با این حال، خیلی بی‌رحمیه.
‫و اگه من امتحان رو قبول شم و مساوی بشیم، ‫تو هم باید نصف هزینه رو بدی، می‌دونی؟
‫آه! اما فکر نمی‌کنم ‫ببازم.
‫این...!
‫تا وقتی که تمام تلاشم رو نکنم، معلوم نمیشه!
‫و به هر حال یه فرصت دیگه برای امتحان دادن ‫قبل از تابستون دارم!
‫صبر کن، یعنی حتی اگه قبول شم ‫باید ۶۰،۰۰۰ ین بدم؟!
‫به هر حال، اگه مساوی بشیم، ‫باید دوباره درباره اتاق صحبت کنیم!
‫حتما. موفق باشی.
‫وای، قلبم اومد تو دهنم.
‫اما بازم، این حرفا ‫از دهنم پرید.
‫تا وقتی که تمام تلاشم رو نکنم، معلوم نمیشه!
‫خب، کی بعد از دیدن ۱۲۰،۰۰۰ ین ‫متعجب نمیشه؟
‫تماس پایان یافت
‫موفق باشی
‫می‌تونید شروع کنید.
‫یه تیشرت کنسرت هست که خیلی وقت پیش ‫خریدم، اما این...
‫خیلی ذوق‌زده به نظر میرسم.
‫اونی که خیلی رسمی به نظر نمی‌رسید...
‫آره، این به اینجا نمی‌خوره.
‫چرا فقط دامن دارم؟
‫هرچی بپوشم، ‫انگار لباس قرار ملاقاته‌.
‫لباس مناسب برای رفتن به کنسرت ‫با یه نفر کوچیکتر از خودت چیه؟
‫انقدر وقت گذاشتم که چی بپوشم که دیر کردم!
‫خوشحالم می‌بینمت.
‫وقتی لباس رسمی کارش رو نپوشیده ‫جوون‌تر هم به نظر می‌رسه!
‫ببخشید، دیر کردم.
‫اشکالی نداره. ‫اول، کمدهای سکه‌ای رو پیدا کنیم.
‫آه، آره، درسته.
‫لباس‌هام خوبه؟ ‫به نظرت لباس‌هام به اینجا نمی‌خوره؟
‫مردم وقتی ما دو نفر رو با هم ‫می‌بینن چی فکر می‌کنن؟
‫لباس ورزشیت...
‫...بهت میاد.
‫آه، پیداش کردم.
‫وای، همیشه با سرعت خودش حرف می‌زنه.
‫در همین حال، نمی‌تونم از فکر اینکه ‫این یه قرار ملاقاته‌ دست بردارم...
‫مهم نیست اگه با هم از یکی استفاده کنیم؟
‫چرا، حتما.
‫و هر چیز کوچیکی...
‫...منو انقدر خوشحال می‌کنه که می‌خوام بترکم.
‫از دوران دانشگاه ندیدمشون، ‫اما آره، صداش هنوزم فوق‌العادست.
‫خیلی بی‌حرکت ایستاده، ‫اما یه کم هم تاب می‌خوره.
‫فکر کنم تنها دلیلی که منو دعوت کرده...
‫...اینه که من تنها کسی‌ام که ‫می‌شناسِ و از این گروه خوشش میاد.
‫این آهنگ از اون سی‌دی نسخه محدودیه ‫که بهش قرض داده بودم.
‫- این آهنگ... ‫- این آهنگ...
‫آهنگ خوبیه.
‫کاش برای یه دلیل خاص‌تری ‫دعوتم کرده بود.
‫شنیدنش به صورت زنده خیلی عالیه.
‫آره، واقعا!
‫منم خوشحالم که اومدم.
‫خانم هایاکاوا.
‫آه، ببخشید. ‫حواسم نبود؟
‫یه وقت دیگه هم اینجوری ‫با هم میای بیرون؟
‫زیاد بیرون نمیرم، برای همین نمی‌دونم ‫کجاها خوبن و کجاها نه.
‫اگه برای شما مشکلی نیست...
‫برام مشکلی نداره. ‫معلومه که مشکلی نداره.
‫اما...
‫اون آقاهه تو شرکتتون...
‫گفتی اونو به پدر و مادرت هم معرفی کردی، درسته؟
‫راستش، درست بعد از اون منو ول کرد.
‫متاسفم. قرار گذاشتن با کسی تو یه شرکت، ‫برای من خیلی سخت بوده.
‫ببخشید، میشه دستمو ول کنی؟
‫چی؟
‫آه، ببخشید.
‫نه، تقصیر من بود. ‫اصلا متوجه دوچرخه نشدم.
‫اوم، من...
‫آه، در مورد بیرون رفتن، درسته؟
‫خوشحال میشم چند تا از جاهای خوب رو ‫بهتون نشون بدم.
‫خب، پس...
‫فکر کنم دیگه برم.
‫به نظر میاد نمی‌تونم بیشتر از این ادامه بدم...
‫نمره کل سوال ۳ اینه، پس...
‫بله!
‫ها؟
‫یویی
‫یویی!
‫چطور بود؟!
‫آره، فکر کنم قبول شدم!
‫می‌دونستم از پسش برمیای!
‫پس یه کم غذا رو بهتر کنیم؟ ‫شاید یه کم غذای دریایی اضافه کنیم؟
‫اوه، من...
‫اصلا دارم چیکار می‌کنم؟
‫دیگه از رابطه‌های اداری خسته شدم، ولی بازم...
‫دوست پسر سابقم، از یه بخش دیگه بود، ‫دوسال از من بزرگتر بود.
‫سلام.
‫می‌سپارمش به تو.
‫وای، ما داریم سعی می‌کنیم اینو از همه مخفی کنیم، ‫پس سر کار زیاد بهم نزدیک نشو.
‫اگه یهو شروع کنم به دوری کردن، ‫عجیب‌تر نمیشه؟
‫ضمناً، شیزونو، تو همیشه ‫تو اداره اخم می‌کنی.
‫لازم نیست فقط به خاطر اینکه ازت انتظار دارن، ‫خودتو اذیت کنی.
‫بودن اون تو یه شرکت، ‫به من قدرت ادامه دادن می‌داد.
‫می‌خواستم کسی باشم که ‫اون فکر می‌کرد می‌تونم باشم.
‫بیا کات کنیم.
‫ها؟ این حرفا چیه؟ ‫اونم تو همچین جایی...
‫خسته‌ام کرده.
‫من به اندازه تو جاه‌طلب نیستم، و عملکرد فروشم ‫مدتیه که خیلی ضعیفه.
‫و بودن با تو ‫فقط فشار رو بیشتر می‌کنه.
‫چی؟ اگه اینجوری حس می‌کردی، ‫باید بهم می‌گفتی!
‫هیچ جوری نمی‌تونستم ‫ همچین چیزی بگم.
‫خیلی چیزا بودن که نمی‌خواستم ‫ببینی یا بهت نشون بدم...
‫قرار گذاشتن با کسی تو یه شرکت، ‫برای من خیلی سخت بوده.
‫از اونجایی که تو یه شرکت کار می‌کنیم،
‫معلومه که زیاد همدیگه رو می‌بینیم.
‫می‌سپارمش به تو.
‫بذار من حلش کنم.
‫آه، لطفا این کارو بکن.
‫پس آقای نونویاما از بخش فروش ‫با کسی بیرون از شرکت ازدواج کرد، ها؟
‫عجیبه. شایعه‌ای در مورد اون و خانم هایاکاوا ‫از حسابداری نبود؟
‫شنیدم خیلی بد کات کردن.
‫رابطه اداری داشتن ‫فکر خیلی بدیه.
‫بعدش، بدون اینکه حتی یه پیام خداحافظی ‫برام بفرسته، شرکت رو ترک کرد.
‫فکر می‌کنم همین‌جوری که هستیم بمونیم، ‫احتمالاً بهترین چیز برای من و سومِئی هست.
‫اصلاً این‌طور نیست که بخوام باهاش قرار بذارم.
‫فقط اینکه از وقت گذروندن باهاش لذت می‌برم. ‫اون فقط یه همکاره که باهاش راحت هستم.
‫اما اون بیشتر از چیزی که انتظار داشتم خوشحالم می‌کنه ‫و این چیزیه که منو نگران می‌کنه...
‫امیدوارم با اونجوری ازش خواستن که دستمو ول کنه، ‫احساس بدی بهش نداده باشم.
‫رئیس هایاکاوا
‫هنوز نرفتی خونه؟
‫اوم، فکر کنم یه کم دیگه می‌مونم.
‫راستی، امتحانت چطور بود؟
‫بهش خیلی مطمئنم!
‫عالیه. ‫پس، یه جشن کوچیک چی میگی؟
‫آه، راستش امروز برنامه دارم...
‫...با یویی.
‫با این حال، هوس یه نوشیدنی کرده بودم.
‫خب، وقتی نتایج اومد، ‫موریزونو رو هم دعوت می‌کنیم.
‫ممنون!
‫خسته نباشید.
‫من اول میرم.
‫اگه تنها خونه باشم، دوباره ‫کلی فکر و خیال به سرم میزنه.
‫برای همین یه جورایی می‌خوام با یه نوشیدنی ‫فکرمو آزاد کنم.
‫خانم هایاکاوا.
‫خسته نباشید.
‫و چرا...
‫چرا منتظر من بودی؟!
‫یه لیوان دیگه، لطفاً!
‫شما چی؟
‫من نمیخورم.
‫کنسرت فوق‌العاده بود، نه؟
‫از اون موقع دارم یکسره بهشون ‫گوش میدم...
‫آمم...
‫راجع به چیزی که بعد از کنسرت گفتم...
‫منظورم این بود که از شما خوشم میاد، ‫خانم هایاکاوا.
‫فقط فکر کردم شاید متوجه منظورم ‫نشده باشید.
‫ممنون. خیلی خوشحالم کردید ‫و کمی هم غافلگیر شدم.
‫ببخشید، اون موقع اصلاً متوجه نشدم.
‫اما رابطه عاشقانه‌ی اداری می‌تونه خیلی سخت باشه، ‫و همیشه اونقدر که به نظر میاد، خوب نیست.
‫خوب نیست که باعث بشیم بقیه حواسشون به ما باشه، ‫و پنهان کردنش هم می‌تونه طاقت‌فرسا باشه.
‫بله... درسته.
‫وقتی یه جایگاه خاصی سر کار داری، ‫نمی‌تونی فقط معشوق باشی.
‫و وقتی خیلی صمیمی باشید، چیزهایی رو ‫می‌بینید که ترجیح میدادید نبینید.
‫و اگه از هم جدا بشید...
‫آمم...
‫خوبی؟
‫حسابی مستی، نه؟
‫خانم هایاکاوا؟
‫لطفاً...
‫ها؟ چی؟
‫لطفا... نذار قلبم بیشتر از این ‫تند بزنه...
‫ها؟
‫چرا خوابم برد...؟
‫آه، درسته. با سومِئی بودم ‫و خیلی نوشیدم.
‫و بعد...
‫اوه...
‫بیدار شدی.
‫ئه؟ ها؟ من کجام...؟
‫آه...
‫اینجا خونه‌ی منه.
‫ببخشید.
‫- بده... ‫- یهو تو رستوران از حال رفتی.
‫نتونستم بیدارت کنم، و آدرست رو هم ‫نمی‌دونستم، برای همین آوردمت اینجا.
‫امکان نداره... نباید اتفاقی ‫افتاده باشه، اما بازم...
‫آه، فهمیدم... ‫ببخشید که به زحمت انداختمت...
‫هنوز قطار هست. ‫وقتی موهامو خشک کردم، تا ایستگاه می رسونمت.
‫خانم هایاکاوا؟
‫فقط برای اینکه بدونی، من کاری نکردم...
‫ب-بخشید! منظورم این نبود!
‫فقط می‌خواستم بدونم... وقتی خواب بودم، ‫چیزی گفتم یا کار عجیبی کردم؟
‫مثلاً، حرف زدن تو خواب! ‫یا خروپف!
‫لطفا... نذار قلبم بیشتر از این ‫تند بزنه...
‫چی؟!
‫اوه؟
‫وای، کیسوکه، قرار بود وقتی رئیست بیدار شد ‫به من خبر بدی!
‫آه، ببخشید. ایشون تازه بیدار شدن.
‫براتون آب آوردم، ‫لطفاً بخورید.
‫عه؟ اممم...
‫ام، سومِی، این خانم کی هستن؟
‫ها؟ اوه...
‫مادرم هستن.
‫خیلی متاسفم!
‫بابت مزاحمت در این وقت شب عذرخواهی می‌کنم. ‫و اینکه همچین روی زشتی از من دیدید.
‫اشکالی نداره. می‌دونم خیلی ‫به پسرم کمک کردید.
‫هر وقت دوست داشتید، بیایید اینجا، باشه؟
‫نه، نباید بیشتر از این مزاحمتون بشم. خب، پس...
‫انقدر خجالت کشیدم و از خودم بدم اومد که ‫انگار یه عمر گذشت!
‫مگه میشه یه نفر با زیردستش ‫مست کنه
‫که مجبور بشه ببرتش خونه‌ی ‫پدر و مادرش؟!
‫خانم هایاکاوا.
‫ببخشید. احتمالاً می‌تونستم یه جوری ‫بهتر این قضیه رو مدیریت کنم.
‫وای، دیگه معذرت خواهی نکن.
‫خیلی برام زحمت کشیدی. ‫حتی الان هم داری منو تا ایستگاه همراهی می‌کنی.
‫درسته، ولی...
‫اعترافم خیلی بی‌موقع بود؟
‫اگه باعث شده بشه ‫براتون دردسر درست بشه چی؟
‫تا وقتی که خواب بودید، در مورد ‫رفتارم یه کم فکر کردم.
‫نمی‌دونستم همچین احساسات ‫انسانی‌ای هم داری، سومِی.
‫ها؟
‫شوخی کردم!
‫منظورم اینه که واقعاً لازم نیست ‫به چیزی فکر کنی...
‫چون من...
‫همینطور...
‫وقتی از خود بی‌خود بودی، گفتی که من ‫باعث تپش قلبت میشم یا یه همچین چیزی...
‫شنیدن این حرف، خیلی خوشحالم کرد ‫و یه جورایی غرق اون لحظه شدم.
‫اوه، اما فقط به این خاطر آوردمت خونه که ‫نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫و تو هم تمام مدت ‫خواب بودی.
‫باشه، تسلیم.
‫آره، بودن با تو باعث تپش قلبم میشه.
‫چون ازت خوشم میاد، سومِی.
‫آدم کم حرفیه، ‫اما خیلی رک و راسته.
‫اما می‌دونم حرفاش ‫از ته دلشه.
‫اگه با اون باشه، شاید...
‫و بنابراین...
‫دوست داری با من بری بیرون؟
‫با کمال میل.
‫اما قبلاً توی رابطه‌ی ‫اداری شکست خوردم.
‫واقعا؟
‫برای همین خیلی در مورد تو محتاط بودم.
‫با در نظر گرفتن سنمون ‫و موقعیتمون هم...
‫خب، حق با توئه.
‫اما شاید وقتی فقط خودمون دوتا باشیم، ‫نباید زیاد نگرانش باشیم.
‫آره.
‫اما بازم، بهتره از بقیه مخفیش کنیم.
‫و مطمئنم که تو از اینجور ‫مکالمه‌ها خوشت نمیاد.
‫اشکالی نداره.
‫من واقعاً از صحبت کردن با تو، خانم هایاکاوا، ‫خوشم میاد، پس می‌تونی هر چیزی بهم بگی.
‫فکر کنم می‌فهمم چرا مردم می‌خوان ‫رابطشون رو مخفی نگه دارن.
‫این اسناد راحت ‫با بقیه قاطی میشن...
‫می‌فهمم.
‫لطفاً این رو انجام بده.
‫باشه، فهمیدم.
‫ببخشید، نتونستم زودتر بیام!
‫خسته نباشید.
‫جاش از اینجا خیلی نزدیکه.
‫از اون موقع، اولین بار بود که ‫سر کار همدیگه رو می‌دیدیم، برای همین یه کم استرس داشتم.
‫فکر کردم که تو واقعاً باحالی.
‫ها؟
‫خانم هایاکاوا، ‫وقتی کار می‌کنی خیلی باکلاس به نظر می‌رسی.
‫بهار دیگه از راه رسیده، نه؟
‫شاید رابطه‌ی اداری ‫هم اونقدرها هم بد نباشه.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.