..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ماااچ!
‫- دارم فیلم می‌گیرم، خیلی‌خب؟ ‫- باشه، باشه.
‫اشکالی نداره.
‫بیش‌تر از هر چیزی نحوه‌ی نگاه کردنش ‫به خودم رو دوست داشتم،
‫و اینکه یه آدم بااستعداد مثل خودش...
‫می‌گفت که منم بااستعدادم.
‫همین هم من رو جذب کرد.
‫- خب؟ ‫- عالی بود.
‫خیلی‌خب. یه کوچولو مستم. ‫ نمی‌تونم درست دیالوگ‌ها رو بگم، ولی...
‫- نه، خیلی خوب بود. ‫- جدی؟
‫ولی انگار خیلی مطمئن نیستی.
‫چطوری باید انجامش بدم؟ ‫بهش آب و تاب بدم؟ ملایم پیش ببرمش؟
‫آخه بازیگر که نیستم. ‫سازوکارش رو بلد نیستم.
‫تی‌شرتت رو دربیاری بهتر می‌شه.
‫و چند تا از دکمه‌های شلوارت رو باز کنی.
‫آها، پس می‌خوای من رو ‫تا حد یه کالا بیاری پایین؟
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫می‌خوام نقش رو بگیری.
‫باور کن. ‫کارگردان عاشقش می‌شه.
‫اوه.
‫اینجا رو ببین.
‫برو تو کارش.
‫بیش‌تر از هر چیزی نحوه‌ی نگاه کردنش ‫به خودم رو دوست داشتم،
‫و اینکه یه آدم بااستعداد مثل خودش، ‫می‌گفت که منم بااستعدادم.
‫[وقتی همدیگه رو دیدیم] ‫[فیلمنامه‌ای از: ایرنه لامالا]
‫دوباره از اول عاشق می‌شویم
‫قسمت سوم ‫استعداد
‫مترجم: فهیمه داوری
‫- بفرما. ‫- مرسی.
‫- اوه. ‫- عینک آفتابی واسه چیه؟
‫نورگریزی دارم.
‫- چی؟ ‫- نه بابا. واسه خماریه.
‫هیچ‌وقت مالیبو آناناسی، ‫ویسکی و آبجو رو با هم قاتی نکن.
‫کی الان مالیبو آناناسی می‌خوره آخه؟
‫- ولی مسئله‌ی اصلی اینه که... ایرنه؟ایرنه؟ ‫- چیه؟
‫کی بازیگر اصلی فیلم کوتاهت رو ‫تو بهترین تست بازیگری پیدا کرد؟
‫- کی؟ ‫- خولیو.
‫- خولیوی خودت، رفیق. حق با تو بود. ‫- آره.
‫عالیه.
‫- آرژانتینیه؟ ‫- آره. همون آرژانتینیه.
‫- نه. ‫- چی شده؟
‫خولیو نه. فکر خوبی نیست.
‫پس بقیه پول رو می‌دی؟
‫خب چی عوض شده؟
‫اون ستاره بود، ‫بهترین مک‌گافین بود،
‫با اون قیافه مرموز و جذابش.
‫- الان میگی نمی‌خوایش؟ ‫- هیس.
‫دارم میگم حق با تو بود. ‫تو تست بازیگری عالی بود.
‫باشه، دا.
‫ولی این پروژه خیلی واسم مهمه.
‫و نمی‌خوام کار رو با مسائل دیگه قاتی کنم و...
‫فکر کنم اوضاع همین‌الانش هم ‫به هم ریخته‌ست.
‫- اصلاً نمی‌تونم درکت کنم. ‫- چیکار می‌کنی؟
‫اینجوری خوشمزه‌تره.
‫هی.
‫باید بریم دفتر یارو داستان‌نویسه رو ببینیم.
‫فیلمنامه و برنامه فیلمبرداری رو واسش فرستادم.
‫- بریم ببینیم چی میگه. پاشین بریم. ‫- الان؟
‫- آره، الان. ‫- اوه، باشه.
‫[لبخند بزن!] ‫[رئیس خوشحال]
‫[وقتی همدیگه رو دیدیم] ‫[فیلمنامه‌ای از: ایرنه لامالا]
‫خوشحالم که تصمیم گرفتی ‫برگردی و روی این فیلم کوتاه کار کنی، ایرنه.
‫چون اون‌موقع خیلی تازه بود ‫و نمی‌تونستی درباره‌ش حرف بزنی.
‫انگار می‌خواین چند روز ‫داخل دانشکده فیلمبرداری کنین؟
‫اوهوم.
‫یه اتاقِ وسایل و لوازم صحنه. ‫عجب دردسری!
‫ولی امکانش هست؟
‫اونوقت حواستون به باقی چیزا هست؟
‫می‌دونین دارین خودتون رو ‫درگیر چه کاری می‌کنین، درسته؟
‫چون یادمه وقتی خودم فیلم کوتاه می‌ساختم ‫چقدر دردسر داشت.
‫منظورم اینه که، تیم فنی هست، ‫تیم هنری، میکروفون‌ها، دوربین‌ها.
‫کلی کاره و فیلم‌های کوتاه هم به جایی نمی‌رسن.
‫پس قراره حسابی ناامید بشین. ‫می‌دونین دارین چیکار می‌کنین؟
‫می‌خوایم شما موافقت کنین ‫که بذارن از این لوکیشن‌ها استفاده کنیم.
‫و به عنوان دانشجوهای این دانشگاه ‫مطمئنیم که...
‫با وجود دانشگاهی که دقیقاً به همین کار اختصاص داده شده، ‫مشکلی پیش نمیاد، درسته؟
‫چون خیلی واسه دانشگاه...
‫بد می‌شه اگه ما رو ‫از این دردسر منصرف کنه.
‫مشخصه که تهیه‌کننده‌ت رو پیدا کردی.
‫من رو میگی؟
‫نه، یعنی... هنوز نقش‌ها رو ‫تقسیم نکردیم.
‫جدی؟
‫فکر کردم گفتین ‫همه چیز رو مشخص کردین؟
‫ای وای، چه دردسری.
‫تهیه‌کننده هستی یا نه؟
‫آره. آره. آره. اون تهیه‌کننده‌ست.
‫و آدری مدیر فیلمبرداریه ‫و منم کارگردانم.
‫و دا... اون با من روی فیلمنامه کار کرده،
‫پس اون فیلمنامه‌نویسه، ‫و انتخاب بازیگر هم با اونه.
‫یعنی، همه چیز رو مشخص کردیم، ‫و نقش‌هامون کاملاً معلومه.
‫تازه خوشم میاد که ‫اکثرتون زن هستین.
‫مثل دولت زاپاترو. ‫خیلی مترقی و پیشرو از آب دراومدید.
‫بیدار شو! ‫چه وضعشه؟
‫خب اجازه داریم فیلمبرداری کنیم؟
‫روزانا لیبررو، خبرنگار ال پاییس رو می‌شناسین؟
‫بگید که می‌شناسینش دیگه. ‫بگید هنوز روزنامه می‌خونین.
‫- اوهوم. ‫- آره، یه جورایی.
‫اون یکی از دوستای خیلی خوب منه، خیلی‌خب؟
‫و خبر داره که دو تا از دانشجوهام ‫تو قطارهایی بودن که مورد حمله قرار گرفته بود.
‫ببخشید، این ماجرا چه ربطی به ‫فیلم کوتاه داره؟ نمی‌فهمم.
‫خب، شما می‌خواین یه فیلم کوتاه بسازین، ‫و دوست خوب من یه مصاحبه می‌خواد.
‫- معامله‌مون جوره یا نه؟ ‫- آره، البته.
‫خوبه.
‫ایرنه، لطفاً بیا بیرون.
‫- مت داره خودش رو خیس می‌کنه. ‫- باید برم دستشویی.
‫نه. اصلاً...به خاطر اون حادثه ‫دلم نمی‌خواد برم تو روزنامه.
‫می‌خوام به خاطر فیلم کوتاه، ‫فیلم‌هام و کار و بارم برم تو روزنامه. می‌دونید؟
‫ایرنه!
‫همین‌الان بیا بیرون.
‫واسه ساختن فیلم کوتاه و فیلم‌ها و کار و بار، ‫اول باید فیلمبرداری کنیم!
‫- و با اینکار بهش می‌رسیم. ‫- اگه لوکیشن رو عوض کنیم چی؟
‫اونجوری دیگه مجبور نیستیم ‫مصاحبه کنیم، درسته؟
‫چند نفر روزنامه می‌خونن مگه؟
‫منظورم اینه که آدم هیچ‌‌وقت ‫نمی‌تونه بفهمه به کجا ختم می‌شه، نه؟
‫چیزی تحت عنوان تبلیغات بد وجود نداره.
‫البته، ‫چون اسپیلبرگ قراره بخونتش...
‫و بهم زنگ بزنه و بگه ‫"ایرنه، دوست دارم باهات کار کنم."
‫جدی هستی؟
‫فقط یه تعداد انگشت‌شمار ‫اون مقاله رو می‌خونن،
‫آخرش هم چیزی که می‌خوایم رو ‫به دست میاریم.
‫من دارم خودم رو میندازم تو دردسر، ‫پس تو هم می‌تونی.
‫اونوقت تو چطوری تو دردسر میفتی؟
‫تازه، نزدیک پریودیمه ‫و حالم خیلی بده.
‫آره درسته. درسته.
‫چون من دیروز پریود شدم، ‫پس الان نوبت توئه.
‫- درسته. ‫- خب چیکار کنیم دخترا؟
‫اوه.
‫واقعاً برات مهم نیست که به عنوان ‫یه قربانی حمله باهات مصاحبه بشه؟
‫خب، نه،
‫برام مهمه. اصلاً خبر نداری ‫که چه ریسکی قراره بکنم.
‫ولی مسئله‌ی مهم اینه که ‫خولیو داره با این چرت و پرتا...
‫تنهایی سر و کله می‌زنه ‫و ما باید بریم.
‫- بیا، عزیزم. ‫- قرصت رو بخور.
‫بجنب.
‫عجب بابا! ‫باورنکردنیه.
‫عجب داستانی.
‫بگو که پایانش خوشه.
‫خواننده‌ها بعد از اون همه وحشت و غم ‫به یه چیز سرزنده و شاد نیاز دارن.
‫بالاخره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- ببخشید. حالت چطوره؟
‫یه لحظه من رو ببخشید.
‫- سلام. ‫- ایرنه، دا، نجات‌یافته‌های قطار.
‫روزانا.
‫خوشبختم. ببخشید. ‫یه کم دیر کردیم.
‫خولیو داشت داستان شگفت‌انگیزتون رو ‫برام تعریف می‌کرد.
‫- بله. ‫- تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫واقعاً؟
‫اون شب با همدیگه آشنا شدین.
‫تو نمایش اولیه‌ی آخرین فیلم رومانو.
‫با هم ارتباط برقرار کردین ‫و به خاطر فیلم‌ها به همدیگه نزدیک شدین.
‫آخرش هم رفتین خونه‌ی کارگردان.
‫یکی بالا آورد...
‫اونی که بالا آورد من بودم.
‫- دا. ‫- دا، بالا آورد. باشه.
‫با قطار برگشتین مادرید. ‫همه چی داشت خوب پیش می‌رفت.
‫و درست وقتی که می‌خواستین همدیگه رو ببوسین، ‫بمب منفجر شد.
‫نه، ولی...
‫"می‌خواستین همدیگه رو ببوسین"؟
‫همه چی به هم ریخته بود، گیج شده بودین. ‫اونا نمی‌تونستن پیدات کنن.
‫آخرش، ‫تو بیمارستان پیدات کردن.
‫تو اونجا بودی.
‫تو و دوست پسرت. ‫باورنکردنیه.
‫بعدش رفتی کاستلین تا حالت بهتر بشه،
‫و اون، خب، خودت بگو.
‫خیلی قشنگ گفتیش.
‫نه، نه، نه. اشکالی نداره.
‫منظورت از نه چیه؟
‫اون بهم گفت که...
‫تو اون روزا مادرید عزادار بود ‫و همه چی ناراحت‌کننده بود،
‫یه جورایی خوشحال بوده که تو دوست پسر داشتی ‫و برگشتی سوریا.
‫- کاستلین. ‫- هر چی. یکی از همون استان‌های کسل‌کننده.
‫خوشحال بود چون ‫اگه دوست پسر نداشتی...
‫و پیشش می‌موندی،
‫نمی‌تونست خوشحالیش رو قایم کنه.
‫همچین حسی داشته،
‫این تیکه‌‌ش رو خیلی قشنگ گفته،
‫"مثل یه سرباز که وسط جنگ ‫عاشق می‌شه...
‫و مجبوره وانمود کنه خوشحال نیست،
‫چون همه دارن ‫یه کابوس رو تجربه می‌کنن،
‫ولی در واقع اون خیلی خوشحاله." ‫مانولو؟
‫عجب قهرمانی هستی.
‫دا!
‫- اشکالی نداره؟ ‫- چی؟
‫هوم.
‫آهان. چه بهتر. ‫خودم هم نمی‌خواستم تو عکس باشم.
‫می‌شه بدون اینکه ‫من تو عکس باشم بگیریم؟
‫یه کم بیاین نزدیک‌تر.
‫راحت باشین.
‫یه کم خشکین.
‫آره!
‫ببخشید که همه چی رو ‫به خبرنگاره گفتم.
‫فقط...حواسم نبود.
‫چرا این حرفا رو ‫قبلاً بهم نگفته بودی؟
‫وقت نشد.
‫- هنوز دوست پسر داری؟ ‫- نه.
‫نمی‌دونم...
‫نه.
‫خب حالا با این مسئله چیکار کنیم؟
‫آره.
‫- وای خدای من. ‫- چی شده؟
‫- خیلی جذابی. ‫- واقعاً؟
‫فقط نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم باورش کنم.
‫خفه می‌شم. می‌خوام خفه شم ‫چون گند میزنم تو لحظه‌مون.
‫- هیچی نمی‌تونه گند بزنه تو این لحظه. ‫- نه، نه.
‫این حرف رو نزن. ‫ما تو خراب کردن این لحظات استادیم.
‫یا اینکه زندگی برامون خرابش می‌کنه.
‫باشه،
‫تو سکوت سکس می‌کنیم.
‫- نه، نگو "سکس می‌کنیم." ‫- نگم؟
‫نه.
‫باشه.
‫اینکارمون...
‫- اینکارمون هیچ معنی خاصی نداره، درسته؟ ‫- چی؟
‫من تازه از یه رابطه اومدم بیرون،
‫و نمی‌خوام وارد یکی دیگه بشم، می‌دونی؟
‫تازه، اگه قراره تو فیلم کوتاه بازی کنی...
‫- نمی‌دونم. ‫- تست بازیگری رو دیدی؟
‫نه. نه، هنوز نه.
‫ولی اگه جور بشه، نمی‌دونم...
‫- بهتره با همدیگه قاتی‌شون نکنیم، درسته؟ ‫- نه. نه.
‫یعنی، نباید درگیر بشیم، ‫حداقل نه تا وقتی تموم که تموم بشه.
‫وگرنه من بیشتر روی رابطه‌مون ‫و مفهومی که داره تمرکز می‌کنم...
‫- باشه. ‫- ...تا روی فیلم کوتاه، متوجه منظورم می‌شی؟
‫خیلی‌خب، پس شاید خودم رو ‫از فیلم کوتاه بکشم کنار.
‫اینکار رو بکنی من می‌دونم و تو.
‫نکشم کنار؟
‫- خب چرا نمی‌تونم؟ ‫- نه.
‫وقتی اینجوری با همیم، ‫حس نمی‌کنی هیچی نمی‌تونه اشتباه پیش بره؟
‫[نوری در میان وحشت]
‫نه.
‫[ال پاییس] ‫[پرتویی از نور در میان تراژدی]
‫اون پسر...
‫اون همون پسریه که پاش رو امضا کردم.
‫گوش کنین، بچه‌ها. باید با ‫روزانا از ال پاییس حرف بزنم. همین‌الان.
‫بجنبید.
‫ارائه‌‌‌‌ای از و‌‌‌‌‌بگاه با‌‌‌‌‌ما‌‌‌‌‌‌‌بین...
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دستشویی کجاست؟
‫سلام!
‫- سلام. ‫- چطوری؟ این رو دیدی؟ ببین.
‫ببین چقدر باهمدیگه عالی شدین.
‫مثل ستاره‌های سینما می‌مونین. مگه نه؟
‫- ستاره‌های سینما! ‫- ولی...
‫قهوه می‌خوای؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫نه.
‫تو صفحه اولیم، ‫عکس من رو هم گذاشتن.
‫احمق به نظر میام، نه؟
‫خب، از این بابت خوشحالی یا نه؟
‫- از لحنت متوجه نمی‌شم. ‫- نه، منظورم...
‫منظورم اینه که، آره. چون فکر می‌کنم عالیه ‫که عکسم رفته تو ال پاییس،
‫ولی ببین. ‫حالا مامان بابام می‌فهمن.
‫- می‌دونی؟ ‫- چی رو می‌فهمن؟
‫که تو مصاحبه از تمایل جنسی خودت ‫رونمایی کردی؟
‫مامان بابام از وقتی که...
‫تو پیش‌دبستانی لباس پری دریایی کوچولو پوشیدم ‫خبر دارن گی‌ام.
‫پس چی؟
‫خب، خبر ندارن که ‫من تو قطاری بودم که بمب‌گذاری شده بوده.
‫ببخشید؟
‫آخه چطوری می‌شه ندونن ‫تو توی قطار بودی؟
‫سلام!
‫نگاش کن. ‫حسابی به خودش رسیده.
‫تو کی هستی؟ ‫نمی‌شناسمت.
‫- همه چی واسه جلسه آماده‌ست؟ ‫- صبر کن، صبر کن. صبر کن.
‫داری میگی ‫هیچ‌وقت به مامان بابات نگفتی چی شده؟
‫چی؟ ‫اونا خبر ندارن؟
‫فکر کنم الان همراه با کُل کشور ‫خبردار می‌شن.
‫مطمئناً زهره‌ترک می‌شن.
‫آره. دستشون رو گذاشتن رو سرشون ‫و دارن فکر می‌کنن چرا بهشون نگفتم.
‫و با توجه به اینکه ‫با هم حرف نمی‌زنیم،
‫خودشون رو سرزنش می‌کنن، ‫معرکه درست می‌کنن...
‫یا نه، شاید فکر کنن همش رو ‫از خودم درآوردم.
‫تا جلب توجه کنم. ‫فکری که همیشه در موردم دارن.
‫همین دیگه.
‫درسته. نیاز دارم چند تا مورد رو ‫درباره این مسئله روشن کنی.
‫باشه؟ ‫مسئله‌ی بین تو و مامان بابات.
‫مامان و بابام به یه شرط ‫خرج تحصیلم رو دادن.
‫که ازشون دور بشم.
‫خب حالا دیگه حرفی نمونده، درسته؟
‫پس حالا می‌بینیم ‫به این مسئله واکنش نشون میدن یا...
‫نشون نمیدن.
‫می‌خوای واکنش نشون بدن؟
‫ایرنه کجاست؟
‫می‌خواد.
‫اینجا نیست!
‫اینجا نیستش، دختره‌ی هرزه!
‫اینجا نیست...
‫- تشریف آورد. ‫- سلام.
‫- اینو دیدی؟ ‫- آره.
‫چرا؟ ‫خیمنا کجاست؟
‫- اون طرفه. ‫- باشه.
‫چطوری شد که اومدیم ‫روی صفحه‌ی اول؟
‫- تو گفتی بی سر و صدا پیش میره... ‫- ولم کن.
‫- ولی الان تو صفحه اولیم. ‫- کجا بودی، جنده خانم؟
‫- چرا اینقدر برات مهمه؟ ‫- خیلی برام مهمه.
‫حرفی که خولیو تو مصاحبه زد دلت رو نرم کرد ‫و تحریکت کرد. درست میگم؟
‫- درست میگم؟ ‫- باهاش خوابیدی؟
‫عالیه.
‫حالا کل فیلمبرداری به هم ریخت. ‫عالی شد.
‫باشه. ‫حالا می‌شه رو مقاله تمرکز کنیم؟
‫باهاش خوابید!
‫اینجا رو گوش کن. ‫"برای دختری که سه ساعت قبل...
‫عاشقش شده بود گریه کرد."
‫نه.
‫سرنوشت اونا رو بهم رسونده بود، ‫حالا یه بمب جداشون کرده بود؟
‫ببخشیدا؟ ‫این خبرنگار نخاله مدرک روزنامه‌نگاریش رو از کجا گرفته؟
‫احتمالاً از دانشگاه خودمون.
‫آخه قیافه‌ش رو ببین. ‫سال‌ها بود که اینجوری نخوابیده بودی،
‫ایرنه کابفودو.
‫خب، همه چی رو تعریف کن!
‫دیدی؟ حق با من بود، دیدی؟ ‫ همیشه حق با منه!
‫باورنکردنی بود. ‫فوق‌العاده بود.
‫انگار واسه این دنیا نبود. ‫منظورم اینه که...
‫بذار یادت بندازم که ‫وقتی برگشتی تا چه حد شهوتی بودی، باشه؟
‫باورم نمی‌شه بالاخره انجامش دادی.
‫ایرنه. ایرنه. مامان بابات.
‫سلام.
‫این روزنامه میره رو دیوار. ‫می‌خوایم قابش کنیم.
‫وای، نه. وقتی جایزه‌ی گویا ‫رو برد قابش می‌کنیم.
‫خب، تو عکس خیلی خوشگل شدی. ‫و داستانش...
‫داستان قشنگیه.
‫تو و این پسره زوج دوست‌داشتنی‌ای هستین.
‫چرا بهمون نگفتی؟
‫نه، چیزی واسه گفتن نیست.
‫ ما... ‫- خیلی‌خب، بسه. عزیزم، حالت چطوره؟
‫چشمت... چشمت چطوره؟ ‫هنوز درد می‌کنه؟
‫چکاپ‌هات رو می‌ری انجام بدی؟
‫آره. میرم... همه رو میرم.
‫خوبه. ‫دیگه تقریباً درد نمی‌کنه.
‫سلام، فِر! ‫چطوری؟
‫خوبم. ‫می‌تونم بیام تو؟
‫- آره، البته. بیا تو. ‫- فِره؟
‫فِر اونجاست؟ ‫فِر اونجاست. فِر اونجاست.
‫روزنامه رو قایم کنید! ‫نذارید روزنامه رو ببینه!
‫روزنامه! ‫قایمش کن!
‫راحت باشید. ‫قبلاً دیدمش. خیلی خوب اُفتاده.
‫- اون یکی پسره هم خوب اُفتاده. ‫- کی؟ دا؟
‫خوشتیپه.
‫- پسر دلنشینیه، نه؟ وقتی اومدن اینجا... ‫- نه، اون یکی پسره...
‫بی‌خیال دیگه! ‫اون یکی پسره رو میگم.
‫ولی تو اون یکی پسره رو که نمی‌شناسی. ‫کی رو میگی؟ اون که کسی نیست...
‫مگه اون کیه؟ ‫یه عشق زودگذر بوده دیگه.
‫که از انفجار به وجود اومده. ‫همین و بس.
‫مامان خواهش می‌کنم. ‫به بابا بگو بس کنه.
‫مامان!
‫بله، عزیزم؟ ‫بله؟
‫ببین، شب بهت زنگ می‌زنم.
‫- به همه سلام برسون. ‫- نه...
‫حالت چطوره؟
‫وقتی جلوی چشم کُل اسپانیا بهت خیانت می‌شه ‫خیلی شرایط واسه آدم آسون نمی‌شه.
‫اون هم تو صفحه اول، درسته؟ ‫منظورم اینه که...
‫بی‌خیال، رفیق.
‫آخه، رفیق، ‫مفهومی که از "خیانت" می‌گیریم چیه؟
‫این یه ایده‌ی خیلی قدیمیه.
‫تازه، واسه شما جوونا ‫دیگه مفهوم سابق رو نداره، درسته؟
‫- نه، تازه اون دو تا حتی همدیگه رو نبوسیدن. ‫- نه.
‫چطور این خیانت به حساب میاد؟
‫درسته، خب، تو قطار همدیگه رو نبوسیدن.
‫البته بعداً، بعد از اینکه من...
‫چقدر حیف شد!
‫راستش رو بخواید ‫واقعاً متأسفم که از دستش دادم.
‫یعنی واقعاً متأسفم ‫که شما رو هم از دست دادم.
‫بی‌خیال، تو هنوز قراره ‫دامادمون بشی.
‫و هر وقت بخوای می‌تونی بیای اینجا.
‫درسته. یعنی وقتی اون پسره هم هست ‫می‌تونم بیام اینجا؟
‫قهوه می‌خوای؟
‫صبحونه خوردی؟
‫- بیا. ‫- بیا.
‫یه کم از این ساندویچ‌های ژامبون و پنیری که ‫ترینی درست کرده بخور. خیلی خوشمزه‌ست.
‫خب، داشتم فیلمنامه رو مرور می‌کردم.
‫تا اولویت‌های فوری‌مون رو مشخص کنم.
‫فِر پیششون بود.
‫طفلکی.
‫راجع به همه‌ی این قضایا چه فکری می‌کنه؟
‫باید بهش زنگ بزنم؟
‫نه. ‫در هر حال فکر نکنم جواب بده.
‫و تو که دیگه ازش گذر کردی.
‫می‌شه تو بهش زنگ بزنی؟
‫- دا، می‌شه تو زنگ بزنی؟ ‫- نه، من نه.
‫- بذار از گوشیت بهش زنگ بزنم. ‫- ایرنه...
‫خیلی اوضاع عجیب و غریب می‌شه. ‫تازه می‌فهمه تویی.
‫من رو قاتی این ماجرا نکن.
‫می‌تونیم جلسه رو شروع کنیم و وانمود نکنیم که ‫نویسنده‌ی ستون مشاوره هستی؟
‫آره، لطفاً.
‫باشه. در حالی که منتظر تأیید ‫تاریخ‌های فیلمبرداری از دانشگاه هستیم،
‫باید در مورد بودجه صحبت کنیم.
‫ما برای وسایل صحنه، ‫آرایش، لباس و همه چیز به پول نیاز داریم.
‫- باید یه صندوق مشترک راه بندازیم؟ ‫- آره. از نظر من که ردیفه.
‫- ایرنه، نظر تو چیه؟ ‫- آره.
‫آره. مطمئنم پدر و مادرم بهم یه مقدار پول میدن، ‫یه چیزی دستم رو می‌گیره.
‫- تموم شد. ممنون. ‫- از من تشکر نکن.
‫واست پونزده سنت آب می‌خوره.
‫قراره جلسه رو برگزار کنیم یا من برم خونه؟
‫بازیگرامون کیا هستن؟
‫خب، خولیو نقش اصلی مرد رو داره.
‫و یه نقش اصلی زن پیدا می‌کنیم.
‫حالا شد خولیو! تو یه معمایی، ‫و به نظرم باید خودت رو جمع و جور کنی...
‫باشه. ما حرفه‌ای هستیم.
‫بیاین فیلم تست بازیگریش رو ‫ببینیم و تصمیم بگیریم، باشه؟
‫ایرنه، بیا.
‫- یالا دیگه. برو اون ور. ‫- بیا زیر پتو.
‫نه، نه، خیلی گرممه.
‫- اشکالی نداره. ‫- دارم فیلم می‌گیرم.
‫بیش‌تر از هر چیزی نحوه‌ی نگاه کردنش ‫به خودم رو دوست داشتم،
‫دا، مجبورش کردی لخت شه؟
‫سکانس اینطوری می‌طلبید.
‫و اینکه یه آدم بااستعداد مثل خودش...
‫می‌گفت که منم بااستعدادم.
‫خولیو، گوشیت!
‫خولیو!
‫یه ساعته داره زنگ می‌خوره.
‫نگاه کن. نگاه کن. صفحه اول. ‫اینجا رو ببین.
‫نگاه کن، نگاه کن، نگاه کن. ‫این خیلی مهمه.
‫هی!
‫- خدایا! ‫- بله؟
‫- خولیو مِرا؟ ‫- بله، خودمم.
‫من اسکار رومانو هستم.
‫کارگردانه؟
‫آره، خودمم.
‫نمی‌دونی چقدر طول کشید ‫تا تونستم باهات تماس بگیرم.
‫مجبور شدم به روزانا توی ال پاییس...
‫قول به جعبه ویسکی اعلا بدم ‫تا شماره‌ت رو بهم بده.
‫مصاحبه رو دیدم و پیش خودم فکر کردم،
‫"این پسره. این پسره. ‫چقدر قیافه‌ش آشناست. معلومه."
‫"همونیه که پاش رو امضا کرده بودم." ‫حالت چطوره؟ جمعه چیکاره‌ای؟
‫احتمالاً میرم کلاس.
‫خب، دوست دارم برای تست بازیگری ‫بیای شرکت تولیدیم.
‫شرکت تولیدیت؟
‫آره.
‫باشه. باشه. ‫آره.
‫خوبه. ‫جزئیات رو برات می‌فرستم، باشه؟
‫خداحافظ.
‫بدرود.
‫چی شد؟
‫- اسکار رومانو. ‫- نه.
‫من رو توی روزنامه دیده و یادش اومده ‫که خونه‌ش بودم.
‫- اسکار رومانو، همون کارگردانه؟ ‫- آره.
‫- خب؟ ‫- می‌خواد برای یه نقش ازم تست بگیره.
‫باورم نمی‌شه.
‫تو باید یکی از خوش‌شانس‌ترین ‫آدم‌های روی زمین باشی، می‌دونستی؟
‫من به طرز باورنکردنی‌ای ‫بهت افتخار می‌کنم، پسرم!
‫خب، اِم...
‫نمی‌دونم. ‫راستش...
‫اون یه جوریه...
‫ما نمی‌تونیم اون رو تو فیلم ‫بازی بدیم، درسته؟
‫بد بازی می‌کنه. ‫بد بازی می‌کنه، درسته؟
‫یا اینطور نیست؟ یعنی، اینطور نیست؟ ‫شاید من اینطور فکر می‌کنم؟
‫من خیلی سخت‌گیرم؟
‫آره، تو خیلی سخت‌گیری ‫چون اون اونقدری خوب هست که بخوریش.
‫- آره. ‫- درسته؟
‫خیمنا؟
‫- چیه؟ ‫- آخه...
‫این اولین تست بازیگریشه، درسته؟
‫انتظار چی رو داشتی؟
‫که مارلون براندو ‫توی اتوبوسی به نام هوس باشه؟
‫خب، نه. ‫ولی، می‌دونی، این پسره یه چیزی تو چنته داره.
‫منظورم اینه که تو هم متوجهش شدی، نه؟
‫بفرما.
‫آدری، نظر تو چیه؟
‫دا، چرا گفتی اون خوبه؟ ‫آخه چه فکری پیش خودت کردی؟ با آلتت فکر کردی؟
‫- من واقعاً یه چیزی توش می‌بینم. ‫- عه؟ واقعاً؟
‫- من دیوونه نیستم. ‫- نیستی؟ مثلاً چی می‌بینی؟
‫- من یه چیزی می‌بینم. خیمنا. بیا دیگه. ‫- بدن شش تیکه‌ش رو می‌بینی؟
‫- خب... ‫- نمی‌دونم.
‫آخه تاریخ سینما...
‫پر از بازیگرای زنیه که ‫خیلی بازیگری‌شون خوب نبوده ولی خوشگل بودن.
‫دقیقاً.
‫چرا باید از بازیگرا ‫انتظار بیشتری داشته باشیم؟
‫یعنی، اگه راجع بهش فکر بکنی، ‫مردسالاری محض به حساب میاد.
‫چند تا از بازیگرای زن با بازی بدتر از این ‫کارشون رونق گرفت؟
‫- خیلیاشون. ‫- آره.
‫یه عالمه‌شون.
‫- این رو می‌خوای بخوری؟ ‫- هان؟
‫کروسان رو می‌گم.
‫نظرت در مورد حریم خصوصی چیه؟
‫- فِره. خب چی میگه؟ ‫- خیلی‌خب.
‫هیچی. ‫میگه حالش خوبه.
‫- نه، نه، نه. جوابش رو یه همچین‌چیزی بده که... ‫- نه.
‫نه. تو به کار خودت برس، باشه؟ ‫و بذار راحت باشه. فهمیدی؟
‫خب، باورت می‌شه؟
‫من یه تست بازیگری گرفتم، باشه؟
‫- تصور کن من بازیگر بشم. ‫- جالبه. آره.
‫ایرنه تست رو دید؟
‫ایرنه! خب... ‫چرا خودت ازش نمی‌پرسی؟
‫دیشب انقدر روش تاثیر گذاشته بودی که...
‫دیگه لازم نیست با شورت و تست بازیگری و ‫هیچ چیز دیگه بخوای مخش رو بزنی.
‫فوق‌العاده بود. ‫واقعاً فوق‌العاده بود.
‫و حالا این قضیه پیش اومده.
‫شاید من واقعاً یه آدم خوش‌شانس عوضی‌ام.
‫- تازه یه باسن خوشگل هم داری. ‫- تو از کجا می‌دونی؟
‫دیدمش دیگه. ‫می‌دونم دارم چی میگم.
‫الان می‌خوای حسودی کنی، 24؟
‫با دوربین ضبطش کرده. ‫می‌تونی هر جور می‌خوای برداشت کنی.
‫- باشه. ‫- من میرم به مامانم خبر بدم.
‫- باشه، خولی. ‫- خداحافظ.
‫می‌بینمت.
‫صحیح. ‫باشه، پس.
‫نگران من نباش، باشه؟ ‫من پارس می‌کنم ولی گاز نمی‌گیرم.
‫باشه.
‫هی، گونزا...
‫باسنت هم به بزرگی ‫و تأثیرگذاری کیرته؟
‫عجب بابا، آدم مریضی هستی، می‌دونستی؟
‫خلاصه اینکه اون جمعه ‫با رومانو قرار داره.
‫رومانو واقعاً بهش نقش پیشنهاد داده؟
‫پس قبل از اینکه یارو بدزدتش ‫بهش یه تست بده.
‫آره، درسته، ‫انگار من می‌تونم با رومانو رقابت کنم.
‫اگه ازش بخوام دوباره واسم تست بده، ‫متوجه می‌شه اوضاع از چه قراره.
‫متوجه می‌شه که بازیگریش خوب نیـ...
‫بیا، باهاش حرف بزن.
‫بهش بگو نقشی که داری ‫مناسبش نیست.
‫که اون چیزی که تو اینقدر واضح می‌دیدیش، ‫الان یه کوچولو تار شده.
‫بهتره باهاش صادق باشی.
‫ولی مسئله اینه که، من...
‫هنوزم فکر می‌کنم یه چیزی تو چنته داره.
‫- حالا نمی‌دونم چیه، ولی یه چیزی تو چنته داره. ‫- پس کمکش کن.
‫باهاش تمرین کن تا وقتی رومانو رو ‫می‌بینه تجربه‌ش بیش‌تر بشه.
‫هر چی بیشتر با تو تمرین کنه،
‫کم‌تر احتمال داره ‫مسخره به نظر بیاد، مگه نه؟
‫وقت شامه.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫پس برگشتی، آره؟
‫آره.
‫- بیا تو. بیا تو. ‫- ممنون. حالتون چطوره؟
‫خوبم. ‫تو چطوری؟
‫از این طرف. خب حالا خولیو منتظرته، ‫یا سرزده اومدی بهش سر بزنی؟
‫فقط واسه این می‌پرسم چون وقتی ‫دخترا یهویی میان، پسر من...
‫بابا، داری راجع به چی حرف می‌زنی؟
‫دخترای زیادی سرزده میان اینجا؟
‫- مگه کار نداری؟ ‫- چرا، دارم.
‫- خیلی زیاد هم دارم. ‫- صحیح.
‫ولی این بیش‌تر حال میده.
‫من از طریق تجربیات اون دارم زندگی می‌کنم، ‫می‌دونی؟ اون هیچ‌وقت متوقف نمی‌شه.
‫هیچ‌وقت متوقف نمی‌شه.
‫دارم میرم دیگه.
‫دارم میرم.
‫خداحافظ.
‫- خوشحال شدم دیدمت. ‫- می‌بینمت.
‫داره میره.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بیا تو.
‫بیا. داشتیم برای تست رومانو ‫تمرین می‌کردیم.
‫حس می‌کنم قراره بهم نقش رو بدن. ‫جدی میگم.
‫- انگار واسه همین به دنیا اومدم. ‫- واقعاً؟
‫تو که واقعاً نمی‌خواستی ‫بازیگر بشی، مگه نه؟
‫منظورت چیه؟ ‫تست من رو دیدی و بد بوده؟
‫نه! نه! اصلاً. نه.
‫البته که نه. ‫یعنی، عالی بود دیگه.
‫آخه اولین بارم بود، ‫و ما هم مست بودیم.
‫ولی تو یه چیزی توی من دیده بودی.
‫حالا رومانو هم دیده.
‫آره، درسته. ‫این بهترین نگرشیه که می‌تونی داشته باشی.
‫تو رو به هر جایی که بخوای می‌رسونه. ‫و همین کافیه.
‫تست، خب، ‫فقط یه تسته. همین.
‫خوشت نیومده؟
‫- نه. نه. ‫- خوشت نیومده، ولی اشکالی نداره.
‫این فقط نظر توئه.
‫مطمئنم قراره هوش از سر رومانو بپرونم.
‫هوم.
‫اومدی اینجا که نظرم رو عوض کنی؟
‫نه. متأسفم.
‫فقط...
‫یعنی، من فقط نمی‌خوام حس کنی ‫مجبوری کاری رو انجام بدی چون که...
‫من همش اصرار می‌کردم ‫و خیلی درباره بازیگر شدنت و...
‫این چیزا رو مخت بودم، ‫واسه همین...
‫اگه نمی‌خوای بازیگر بشی، ‫مجبور نیستی بشی.
‫باشه. باشه.
‫لطفاً. ‫ادامه بده.
‫- چی رو؟ ‫- بهم بگو. نظرت درموردش چیه؟
‫این رو بذار تو دهنت و واضح حرف بزن.
‫جوری کلمات رو بگو که ‫بتونم متوجه‌شون بشم، باشه؟
‫شروع کن.
‫"من اینجام چون لیاقتش رو دارم."
‫ادامه بده.
‫"من اینجام چون لیاقتش رو دارم."
‫باید لبت رو بیش‌تر لوله کنی.
‫دارم از بازی‌هایی که ‫درمیاری خسته می‌شم.
‫عالی بود! ‫نه، ادامه بده. ادامه بده.
‫چیکار می‌کنی؟ نه! ‫ادامه بده. برگرد سر جات.
‫خیال کردی چه خری هستی؟ ‫چی بهت حق میده همچین کاری بکنی؟
‫مگه دوست‌دخترم نبودی؟
‫خانواده‌م دنبالم می‌گردن. ‫یه چیزی بگو!
‫خب؟ ‫چطور بود؟
‫خوبه...
‫چطوره یه کم ملایم‌تر دیالوگا رو بگی؟
‫شاید من واقعاً خوب نیستم.
‫تو خوبی. ‫داری عالی پیش میری.
‫مطمئنی؟
‫نمی‌دونم. حس می‌کردم تو مشتمه، ‫ولی الان دیگه از مشتم در رفته.
‫نمی‌دونم. ‫واسه اینکه حالم بهتر بشه داری این حرف رو میزنی؟
‫نه.
‫اصلاً. ‫گوش کن...
‫می‌دونی از کجا می‌دونم؟
‫چون هیچ‌وقت خودم رو ‫درگیر آدمی نمی‌کنه که به نظرم هیچ استعدادی نداره.
‫دارم راستش رو میگم.
‫منظورم اینه هیچی بدتر از ‫این نیست که یه کارگردان...
‫خودش رو درگیر یه بازیگر معمولی بکنه.
‫خب حالا ببین کجای ماجرام! ‫منظورم اینه...
‫راستش...
‫خیلی‌خب؟
‫راستش، خولیو...
‫می‌خوای نقش اصلی فیلم کوتاهم رو بازی کنی؟
‫جدی؟
‫معلومه که می‌خوام نقش اصلی ‫فیلم کوتاهت رو بازی کنم!
‫تازه، فردا هم می‌خوام ‫تو تست بازیگری رومانو حسابی بترکونم.
‫گفتی چه‌جوری باید انجامش بدم؟ ‫یه کم ملایم‌تر بگم؟
‫آره. ‫یه کم ملایم‌تر بگو.
‫می‌خوام این نکته رو یادداشت کنم.
‫[به سبک خودت انجامش بده]
‫بیا.
‫زود باش.
‫- سلام. خوبی؟ ‫- سلام.
‫اومدم واسه تست بازیگریِ اسکار رومانو.
‫خولیو مِرا.
‫- خولیو. ‫- درسته.
‫خو-لی-و.
‫مِرا.
‫اسمت تو لیست نیست. ‫اسمت رو نمی‌بینم.
‫- کی واست وقت گرفته؟ ‫- کارگردان بهم زنگ زد.
‫همون پسره از ال پاییسه.
‫همون پسر بمبیه.
‫آهان، درسته.
‫چه داستان قشنگی بود.
‫- خیلی قشنگ بود. ‫- هرچند، گوشت... طفلکی.
‫خیلی سختی کشید. دوران سختی بود. ‫ولی می‌دونی، الان کاملاً خوب شده.
‫آره.
‫- اینجا؟ ‫- اوهوم.
‫تا حالا تست بازیگری دادی یا...
‫من یهویی غافلگیرت کردم؟
‫ولی یه حسی بهم میگه ‫کارت درسته، باشه خولیو؟
‫همه چی خوبه. ‫من روبراهم.
‫خب پس بیا شروع کنیم.
‫اِم، فقط یه چیزی. ‫نمی‌خوای بهم دستور بازی بدی؟
‫در مورد شخصیت بهم بگی، ‫ اینکه چه انتظاری ازش داری...
‫بعداً یا حین تست به خولیو میگم.
‫- خولیو؟ ‫- می‌خوام ببینم چی تو چنته داره.
‫عالیه.
‫- عالیه، خیلی‌خب. ‫- عالیه.
‫خب، شروع کن.
‫حرکت!
‫حرکت، خولیو.
‫خیلی ببخشید. دیالوگم یادم رفت. ‫چی بود، بابا؟
‫"من اینجام چون لیاقتش رو دارم."
‫هیچ‌کس شکی از این بابت نداره، اسکار. ‫با کمال احترام.
‫نه، این دیالوگ اوله، پابلو.
‫این دیالوگ اوله. ببخشید. ‫ببخشید.اشتباه گرفتم.
‫خیلی‌خب، بیاید انجامش بدیم.
‫حرکت!
‫- بابا اون باید بگه "حرکت". ‫- اون باید بگه. ببخشید.
‫تو بگو. ببخشید.
‫اِم... ادامه بده.
‫من اینجام چون لیاقتش رو دارم.
‫خب، همیشه اوضاع اونجوری که ‫تو فکر می‌کنی پیش نمیره، باشه؟
‫انگیزه دادنم چطور بود؟
‫- خواستم یه کم جذاب‌ترش کنم. ‫- من واسه دیدن بازی خولیو اینجام.
‫- البته. ‫- خیلی‌خب؟
‫حتماً. حتماً. ‫ببخشید. ببخشید.
‫خب پس، از اول لطفاً. ‫آرتورو، به فیلمبرداری ادامه بده.
‫من اینجام چون لیاقتش رو دارم!
‫ببخشید، خیلی زیاده‌روی کردم. ‫می‌تونم دوباره انجامش بدم؟
‫وای خدا. ‫بذار ببینم.
‫خولیو، یه بازیگر هیچ‌وقت وسط برداشت ‫ متوقف نمی‌شه، باشه؟
‫این رو یادت باشه.
‫حالا یه نصیحت بهت می‌کنم، باشه؟
‫یه کم ملایم‌تر دیالوگت رو بگو ‫چون اگه از اول اینقدر پُرهیجان شروع کنی،
‫کنترلت رو از دست میدی. باشه؟
‫خیلی‌خب، برو، نفس عمیق بکش، باشه؟
‫و...
‫حرکت.
‫خولیو... خولیو!
‫خداحافظ!
‫خولیو!
‫ایرنه؟ ‫استرس دارم.
‫خبری از تست بازیگری شنیدی؟
‫هیچی. تلفن‌هام رو برنمیداره ‫بهم زنگ هم نمی‌زنه.
‫به نظر میاد فیلم عاشقانه‌ت ‫به پایان خودش رسیده، عزیزم.
‫و درام داره شروع می‌شه.
‫سلام.
‫من ایرنه‌‌م.
‫اِم... خولیو خونه‌ست؟
‫پابلو!
‫- پابلو! ‫- بله؟
‫خودشه؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫پس به خاطر این دختره من مجبور شدم ‫تو ساعت شلوغی برم مطب دکتر...
‫تا یه دُز قوی بنزودیازپین بگیرم...
‫تا اعصاب پسرم رو آروم کنم؟
‫- چی شده؟ ‫- گوش کن، عزیزم.
‫فکر نکنم بخواد تو رو ببینه، باشه؟
‫تو شرایطی نیست که پذیرای مهمون باشه. ‫متوجهی؟
‫بی‌خیال، انقدر به این بچه سخت نگیر.
‫روی چندین ماه روان‌درمانی ‫سیفون رو کشیدیم رفت، پابلو.
‫چی شده؟
‫پسر ما همیشه روی روان‌درمانیش ‫سیفون رو می‌کشه و خلاص.
‫هرچند این دفعه به نظر می‌رسید ‫واقعاً هیجان‌زده‌ست.
‫می‌تونم بیام تو؟
‫البته.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫منم. ‫سلام.
‫پدر و مادرم بهت زنگ زدن؟
‫آره، صحیح. ‫نه بابا.
‫نه، راستی، ‫نمی‌خواستن بذارن بیام تو.
‫اِم، اشکالی نداره پرده رو باز کنم؟ ‫یا چراغ رو روشن کنم؟ نمی‌تونم ببینمت.
‫نه. نکن.
‫چیز خاصی واسه دیدن نیست. ‫قیافه‌م افتضاحه.
‫وقتی قرص می‌خورم ‫چشم‌ها و گونه‌هام ورم می‌کنن، پس نه.
‫چی شده؟
‫می‌خواستم عالی انجامش بدم.
‫ولی صدای تو اومد داخل سرم،
‫که می‌گفت، "نمی‌تونم. نمی‌تونم. ‫گند می‌زنم."
‫نه. نه. به نظر من که ‫تو عالی هستی.
‫ببین، یه هفته پیش اصلاً ‫هیچ‌کدوم از این جریانات برام مهم نبود.
‫چون برام مهم نبود، می‌تونست نتیجه بده، ‫و می‌تونستم عالی انجامش بدم.
‫ولی نمی‌دونم تو چیکار کردی! ‫نمی‌دونم!
‫خب، آخه،
‫به خاطر یه تست بازیگری ‫نمی‌تونی اینجوری به هم بریزی.
‫ببین، فکر کنم بهتره بری. ‫حوصله ندارم.
‫منظورم اینه، اِم...
‫- ببخشید اگه احساس فشار کردی. ‫- فشار؟
‫احساس کردم ازم سوءاستفاده شده.
‫- چی؟ ‫- مامان، می‌شه بهش بگی بره؟
‫باشه، باشه، ‫خودم دارم میرم.
‫- فردا بهت زنگ می‌زنم. اشکالی نداره؟ ‫- نه! نه! نزن!
‫بهم زنگ نزن!
‫ببین، بهت زنگ می‌زنم، ‫و همه‌ی این مسائل رو فراموش می‌کنیم، باشه؟
‫- من به اون موضوع اشاره نمی‌کنم... ‫- می‌دونی مشکل چیه؟
‫تو گفتی هیچ‌وقت نمی‌تونی ‫با کسی باشی که بااستعداد نیست!
‫پس بهتره همین‌جا تمومش کنیم.
‫ولی هنوزم می‌خوام خودت ‫نقش اصلی فیلم کوتاهم بازی کنی.
‫مشکل کار هم همین‌جاست!
‫مشکل لعنتی همینه!
‫من می‌خواستم باهات باشم چون...
‫چون هیچ‌وقت با هیچ‌کس ‫همچین حسی نداشتم.
‫تو هم می‌خواستی من تو فیلم کوتاهت بازی کنم.
‫فیلم کوتاه مزخرفت! ‫واسه همین من رو می‌خواستی!
‫خیلی‌خب. ‫این رفتارت فقط به خاطر قرص‌هاست، درسته؟
‫مامان، می‌شه بهش بگی بره بیرون؟
‫چیه؟
‫دارم میرم.
‫- خیلی متأسفم. ‫- خداحافظ.
‫بیش‌تر از هر چیزی نحوه‌ی نگاه کردنش ‫به خودم رو دوست داشتم،
‫و اینکه یه آدم بااستعداد مثل خودش، ‫می‌گفت که منم بااستعدادم.
‫همین هم من رو جذب کرد.
‫[به: رومانو]
‫منم، دامیان. ‫در رو باز کن.
‫پانزدهم مارس سال 2022
‫چی می‌خوای؟
‫کُل روز بهت زنگ زدم، ‫و جنابعالی نادیده‌م گرفتی.
‫می‌خوام کمک کنی خولیو رو ‫پیدا کنم، ایرنه.
‫من؟
‫ایرنه، ازش میم ساختن.
‫کل توییتر دارن بهش می‌خندن.
‫نمی‌گم خودش مقصر نیست،
‫ولی باید خیلی احمق باشی، ‫خیلی احمق که اینجوری خراب کنی.
‫ولی یا خدا، اینکه آمریکایی‌ها ‫از کل این گندکاری خبردار بشن و...
‫قراردادش رو فسخ کنن، خب، ‫این عادلانه نیست، درسته؟ یعنی، هست؟
‫نمی‌دونم از من چه انتظاری داری.
‫حالش خوب نیست. ‫شکننده‌ست.
‫اینکه جنابعالی فیلمش رو ‫ندیدی هم مزید بر علت شده.
‫دا، نه... عمراً.
‫ولی، ایرنه، ‫دو روزه که غیبش زده.
‫بهت پیام داده؟ ‫زنگ زده؟
‫واقعاً، برام مهم نیست. ‫نمی‌خوام درگیر بشم.
‫تازه، دارم میرم کاستلین.
‫بهت پیام داده؟
‫بهت پیام داده. ‫خیلی‌خب.
‫پیام داده. ‫آره.
‫یا خدا.
‫"من یه آدم متقلب به‌دردنخورم."
‫"تنها کاری که ازم برمیاد ‫اینه که نوجوون‌ها رو تو فیلم‌های مزخرف تحریک کنم."
‫"هیچ‌وقت نباید وارد این کار می‌شدم. ‫چرا به حرفت گوش نکردم؟"
‫ایرنه ‫کجایی؟
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫داری چیکار می‌کنی، دا؟
‫[خولیو] ‫[کمک]
‫وای خدا، ‫لطفاً نذار کار احمقانه‌ای بکنه.
‫ایرنه، بیا. ‫بیا. باید بریم.
‫نه، رو من حساب باز نکن.
‫معلومه که باز می‌کنم. ‫تو هیچ‌وقت خودت رو کنار نکشیدی، ایرنه.
‫باید به پلیس یا آمبولانس ‫زنگ می‌زدیم.
‫آروم باش و...
‫بدترین سناریو رو در نظر نگیر.
‫زود باش! ‫بریم یه جای دیگه.
‫تازه تو واقعاً نگران بودی.
‫ببخشید، خولیو مِرا رو دیدین؟ ‫بازیگره رو؟ آره یا نه؟
‫خولیو؟
‫یکی زنگ بزنه آمبولانس، لطفاً! ‫لطفاً!
‫نمی‌دونم چش شده. ‫نمی‌دونم.
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم چش شده!
‫لطفاً، بیدار شو. ‫خولیو!
‫زنگ بزن یه آمبولانس کوفتی بیاد!
‫خولیو، خولیو. خولیو!
‫- الو؟ ‫- خولیو، گوش کن ببین چی میگم.
‫یکی از دوستام اوردوز کرده.
‫خولیو! ‫بگو همین‌الان بیان اینجا!
‫خولیو، یه چیزی بگو. ‫باید جواب بدی!
‫بیش‌تر از هر چیزی نحوه‌ی نگاه کردنش ‫به خودم رو دوست داشتم،
‫و اینکه یه آدم بااستعداد مثل خودش...
‫می‌گفت که منم بااستعدادم.
‫همین هم من رو جذب کرد.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.