..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سلام.
‫ هفتم می ‌سال 2022
‫سلام، فِر.
‫فِر، باید حرف بزنیم.
‫منظورت چیه؟ ‫من خوبم.
‫این کاپشن یه کم برات گشاده.
‫- خوب به نظر میام. ‫- کلاهش قراره بیرون باشه؟
‫- پس کجا باشه؟ ‫- اوه، باشه.
‫بذار ببینیم نظر بابات چیه.
‫به نظرش باید این لباس رو ‫تو عروسی بپوشه.
‫به نظر من که عالی شده، ‫ولی شهردار ممکنه نظر دیگه‌ای داشته باشه.
‫از رئیس‌جمهور که دیگه نگم برات...
‫منظورت چیه؟ ‫رئیس‌جمهور واقعی داره میاد عروسی؟
‫قراره نصف دولت رو ‫همراه خودش بیاره.
‫عجیبه که فِر چطوری تونسته ‫همه‌ی اتاق‌ها رو براشون بگیره.
‫- پس، چند تا مهمون داریم؟ ‫-سیصد و بیست و هفت تا.
‫و داره بیشتر هم می‌شه.
‫آب لازم دارم.
‫ایرنه. هی، هی، هی، هی.
‫- چی شده؟ ‫- خوب می‌شم.
‫ایرِ، عزیزم، چی شده؟
‫نمی‌تونم درست نفس بکشم. ‫فقط یه کیسه برام بیار.
‫زود باش.
‫بیا.
‫دم و بازدم، آفرین.
‫خوبه. خوبه.
‫آفرین.
‫خوب شدی.
‫خوبه. بهتر شدی؟
‫سیصد و بیست و هفت تا مهمون؟
‫خب، تو داری با والنسیایی سال ‫ازدواج می‌کنی، عزیزم.
‫من نمی‌تونم، فر.
‫متاسفم.
‫پس نمی‌خوای ازدواج کنی؟
‫چرا، می‌خوام.
‫می‌خوام، ولی فقط می‌خوام ‫با تو ازدواج کنم.
‫چی می‌شه اگه فردا بریم دفتر ثبت ‫و همونجا این کار رو بکنیم؟
‫من نمی‌خوام این همه سیاستمدار ‫یا نصف دولت اونجا باشن.
‫فکر کنم الان دیگه خیلی دیر شده.
‫خب، به درک. ‫رئیس‌جمهور هم بره به جهنم.
‫همه‌ی آدم‌های مهم، ‫همه‌ی سیاست‌مدارا.
‫فردا؟
‫- هوم؟ ‫- مطمئنی؟
‫هوم.
‫بیا انجامش بدیم.
‫دوباره از اول عاشق می‌شویم
‫قسمت هشتم ‫قدرت کلمات
‫ بیست و هفتم اکتبر سال 2004
‫بهت که گفتم.
‫مگه نه؟
‫مثل یه انگل شده.
‫به یه پادرمیونی نیاز داره.
‫واسه هیچی هم که نباشه، ‫لااقل می‌تونیم اتاق نشیمن‌مون رو پس بگیریم.
‫بوی طویله میده دیگه.
‫صدای هر دوتون رو می‌شنوم.
‫من رو که نه. ‫من هیچی نگفتم.
‫ببین، فکرش رو بکن.
‫حالا که عاشق یه دوست شده که ازش خجالت می‌کشه، ‫وضعش از قبل هم بدتر شده.
‫- ببخشیدا؟ هیچ‌کس از من خجالت نمی‌کشه.‌ ‫- بس کن.
‫اون از خودش خجالت می‌کشه.
‫یا لازمه یادآوری کنم که ‫با ماسک رفت بیرون.
‫- خیلی خوبه. ‫- یا عیسی مسیح.
‫اوضاع بدیه.
‫می‌دونم الان وقت شوخی نیست.
‫ولی شبیه یه باربی افسرده شدی.
‫خب، فکر کنم وقتشه از تخت بیای بیرون.
‫من خوبم.
‫- باید یه دوش بگیری... ‫- نه.
‫- برگردی سر کلاس و زندگیت. ‫- نه.
‫بذار این رو بندازیم تو لباسشویی.
‫ولی، چه فایده آخه! ‫من رشته‌ی اشتباهی رو انتخاب کردم، خیمنا.
‫کارگردان خوبی نیستم ‫و نویسندگی هم مناسبم نیست.
‫- و خولیو... ‫- خولیو چی؟
‫دوباره ناامیدت کرد؟ ‫چقدر شوکه‌کننده واقعاً.
‫یالا دیگه. دا، برو یه وان آب گرم ‫براش پر کن. و تو هم برو تو وان.
‫نمی‌دونم چرا با فِر نموندم.
‫ولی اون رفت و تو رو حامله کرد ‫و ازت خواستگاری کرد، پس...
‫آره، و من چیکار کردم؟
‫گفتم "نه."
‫و اون هم سریع برگشت کاستلین. ‫همین.
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم.
‫کار این کوچولوییه که داخلمه...
‫خوبی؟
‫نه.
‫فقط بکُشم.
‫به هر حال میان دنبالت. ‫دنبال جفتتون.
‫ما رو لو دادی؟
‫خب، حداقل الان یه دلیل خوب دارن.
‫کات!
‫گرفتیمش.
‫خب، بچه‌ها. کار خولیو مِرا ‫تموم شد. یه کف مرتب بزنین!
‫ممنون.
‫آفرین.
‫مرسی.
‫خولیو!
‫- تبریک میگم. ‫- مرسی.
‫خب، تمومه.
‫خوشحالی که بالاخره از شرم خلاص می‌شی؟
‫اونقدرها هم بد نبود.
‫تو کله‌ت خیلی ‌خبری نیست.
‫ولی، قیافه‌ت خوبه.
‫ملت با چیزای کمتر از اینم ‫خیلی کارا کردن.
‫دلیلی نداره تو نتونی.
‫هی!
‫تبریک میگم!
‫حیف که داری میری.
‫حیف که فیلمبرداری هم تموم شد.
‫رویامون رو زندگی کردیم.
‫رزیتا، می‌شه کمکم کنی ‫این رو در بیارم؟
‫اوه، اون روسیوئه.
‫بذار هر چی دلش می‌خواد صدام کنه.
‫بذار کمکت کنم.
‫خب، از ایرنه خبر داری؟
‫جواب تلفنام رو نمیده.
‫یه مشکلی واسه بچه‌ی خیمنا پیش اومد.
‫جفت بچه جابجا شده، ‫یا یه همچین چیزی.
‫نخواستم جزئیاتش رو بشنوم، ‫چون حالم رو بد می‌کرد.
‫ولی الان همش باید تو تخت ‫استراحت کنه.
‫شاید بتونی بری ملاقاتش.
‫هان؟
‫اوه.
‫این چیه؟
‫واسه خیمناست.
‫خیلی قشنگن، خولیو.
‫اون توئه.
‫هورموناش زده بالا. ‫می‌دونی که؟
‫همش می‌گه "وای چقدر گنده شدم. ‫گنده شدم."
‫ولی شکل سابقشه. ‫می‌بینی؟
‫چی انقدر خنده‌ داره، کله‌خر؟
‫- این واست خنده داره؟ ‫- نه، نه.
‫رمز و راز هیولایی که ‫داره درون من رشد می‌کنه.
‫سلام.
‫- این سینه‌های لعنتی اندازه سیاره‌ها شدن! ‫- می‌دونم.
‫- به نظرت بزرگ‌تر نشدن؟ ‫- اوه، خیمنا. اینا رو بگیر.
‫خیلی قشنگن.
‫باز شروع شد. ‫عین آبشار می‌مونه.
‫کاش می‌تونستم جلوش رو بگیرم.
‫اون دوربین خوبه رو بیار. ‫می‌خوام ازمون عکس بگیری.
‫ببین!
‫برام گل آورده.
‫اینا رو می‌بینی؟ ‫قشنگ نیستن؟
‫کارت هم گرفتی؟
‫آره، ولی لازم نیست بخونیش.
‫خب، چرا نباید بخونمش؟
‫"زود خوب شو."
‫- عالیه. نه؟ ‫- هوم.
‫مختصر و مفیده. ‫ممنون.
‫می‌تونی یه چیز ‫یه کم عاشقانه‌تر پشت کارت بنویسی.
‫عجله نکن.
‫هوم.
‫چی می‌خواستی بهش بگی؟
‫هیچ کدوم از این جریانات برام معنی نداره. ‫هیچ کدوم.
‫نمی‌فهمم من چمه، ‫نمی‌فهمم اون چشه یا ما چمونه.
‫نشونه‌ی خوبی نیست. ‫بذار نشونت بدم.
‫بفرما.
‫-نه، من این رو نمی‌نویسم. ‫- چرا نمی‌نویسی؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫مختصر. مفید. سبک خودته. ‫خوبه.
‫فکر کنم وقتشه که ‫همه کارتات رو رو کنی.
‫فکر می‌کنم وقتشه ‫یه سناریوی متفاوت رو امتحان کنی.
‫ایرنه، می‌تونم بیام تو؟
‫نه!
‫این چه کوفتیه؟ ‫"زود خوب شو."
‫- احمق. ‫- نه، نه، نه. برش گردون.
‫"دوستت دارم"
‫هستی؟
‫ایرنه، خوندیش؟
‫به نظرم قشنگ بود.
‫زیاده‌روی که نکردم؟
‫لعنتی، ببخشید.
‫این...
‫ والکات، نمی‌دونی که دیوونگیه؟
‫ نمی‌خوای از کیپ کاد بری بیرون
‫اینجوری خوبه. ‫خوبه.
‫قراره کارایی بیش‌تر از ‫سکس با هم انجام بدیم، نه؟
‫آره.
‫البته.
‫ نمی‌دونی که ‫ممکنه جونت رو از دست بدی
‫ امشب بیرون از کیپ کاد؟
‫عجیب نیست که ‫اینقدر همدیگه رو دوست داریم؟
‫و چندین هفته‌س که ‫کارمون شده فقط همین.
‫باشه! چون تو میگی. ‫همینه. به زبون آوردیش. عالیه.
‫دیوونه‌خونه‌س اینجا.
‫وای خدا. ‫دارین پورن فیلمبرداری می‌کنین؟
‫- در رو ببند! ‫- گم‌شین بیرون!
‫اگه قراره اونجا این کار رو بکنین، ‫منم میرم تو اتاقتون می‌شاشم.
‫خوک‌های کثیف.
‫"بیش‌تر از سه ماهی می‌شد که ‫باهاش تنها نبودم."
‫"و دیدنش بین بقیه، ‫صد روز بدون اینکه بتونم لمسش کنم،
‫ببوسمش و صداش رو بشنوم،
‫و با علم به اینکه تنها کسی که ‫شنونده‌س خودمم."
‫"صد صبح و صد شب طولانی."
‫شاید باید بیش‌تر همدیگه رو بشناسیم،
‫و یه استراحت کوچولو بکنیم، باشه؟
‫هیچ‌وقت به کسی اینقدر نزدیک نبودم.
‫کِی بس می‌کنن تا یه چیزی بخورن؟
‫نه. ‫اولویت‌هاشون یه چی دیگه‌س.
‫دیگه داره خیلی حسودیم می‌شه.
‫چون بین کسل بودن،
‫این هیولایی که داره تو وجودم رشد می‌کنه، ‫و هورمون‌هام که از کنترل خارج شدن،
‫اینقدر حشریم، ‫که حتی تو رو هم جذاب می‌بینم.
‫خب، چطوره از باباش بخوای؟
‫نه. نه، چون اگه بهم بگه که ‫باید باهاش ازدواج کنم تا بتونم سکس داشته باشم،
‫ممکنه یهو بله رو بگم.
‫- پس جواب منفیه. ‫- بجنب.
‫هرچی دورتر، بهتر.
‫نه.
‫- اوه، نه. نچ‌نچ. ‫- نه.
‫وای خدای من.
‫اینجا بدترین جا برای بزرگ کردن یه بچه‌ست.
‫"جستجو" ‫"اسم: فِر"
‫رفقا، خفه شین دیگه!
‫- وای! ‫- خب، بسه دیگه.
‫چندین هفته‌س دارین می‌کنین. ‫دیگه باید بی‌حس شده باشین.
‫واقعاً خوشحالم براتون، خیلی‌خب؟
‫ولی هر بار که می‌شنوم دارین حال می‌کنین، ‫حسودیم می‌شه.
‫و همش دارین می‌کنین، هر روز خدا و حالا...
‫دلم می‌خواد گریه کنم.
‫- عوضی‌ها! ‫- داریم بی‌ملاحظه‌گی می‌کنیم دیگه.
‫سلام.
‫تصمیم گرفتیم فعلاً دیگه ‫سکس نداشته باشیم، خیلی‌خب؟
‫هوم.
‫من فقط دارم احساساتی می‌شم.
‫- فهمیدیم که داریم دوستای بدی می‌شیم. ‫- اوهوم.
‫می‌خوایم وقت بیش‌تری رو با تو بگذرونیم.
‫شاید بتونیم یه چیزی بپزیم.
‫هوس چیزی کردی؟
‫هر چیزی.
‫- می‌دونی واقعاً چی می‌خوام؟ ‫- چی؟
‫یه بسته شیرینی طالع.
‫آه!
‫اونا بهترینن.
‫چون ترکیب به‌جایی از فال ‫و یه کم شیرینی هستن.
‫می‌خوام یکی بگیرم و بازش کنم ‫تا اون کاغذ کوچیکه بگه:
‫"همه چی درست می‌شه."
‫هوم.
‫"شیرینی‌های شانس"
‫خولیو!
‫وای پسر، انداختیش.
‫نه، اینجوری نه، خیلی‌خب؟ ‫یه کم بیش‌تر باید نگرش به خرج بدیم.
‫- مگه نه؟ ‫-نه، ببین، هدف اینه که خوشحالش کنیم.
‫نمی‌تونی...چه می‌دونم،
‫بنویسی "بچه‌ت بیرون‌زدگی نخاع می‌گیره."
‫خب، من عاشقشم. ‫عاشقشم.
‫ولی نمی‌خوام با یه چیزی که ‫یه کم موشکافانه‌س پیش برم.
‫بذار ببینم.
‫نه، نه، نه، نه. ‫این افتضاحه.
‫آهان، فهمیدم. فهمیدم. ‫خیلی‌خب.
‫هوم.
‫اون رو ننویس. ‫عمراً همچین اتفاقی بیفته.
‫اوه، خرافاتی نباش.
‫تو نامزد می‌شی، ‫چون تو همه‌ی نظرسنجی‌ها هستی. بنویسش.
‫- زود باش. ‫- باشه، دارم می‌نویسم.
‫هی، دا.
‫اون رفیق مزاحمته، ‫گونزالو.
‫هیشکی جواب نمیده!
‫دا، چه اهمیتی داره یارو نمی‌خواد ‫هویت جنسیش رو رو کنه؟
‫- اون مهربون و خوش‌تیپه و... ‫- یه ترسوی لعنتیه.
‫شیرینی‌ها!
‫کف‌گیر. ‫حواست باشه خودت رو نسوزونی.
‫- گرفتمش. ‫-سی ثانیه وقت داریم. زود باش.
‫سلام. می‌شه یه لطفی کنین ‫و صداتون رو بیارین پایین تا بتونم یه کم بخوابم؟
‫فقط سی ثانیه دیگه مونده.
‫دارن خشک می‌شن.
‫- زود باش. ‫- دارم از دست این همه...
‫سر و صدا، ‫دیوونه می‌شم.
‫بیش‌تر، بیش‌تر، بیش‌تر.
‫- این رو امتحان کن. ‫- سریع.
‫- بعدی. ‫- آه.
‫بعدی. ‫وای داغه.
‫- خیلی‌خب. ‫- خب، چی نوشته؟
‫- اونجا چی نوشته؟ ‫- خیلی‌خب؟
‫- خیلی‌خب. ‫- چی رو بخونم؟
‫فالی توش نیست.
‫خوردیش؟
‫نباید قورتش بدی که.
‫نخورش، احمق جون. ‫نباید بخوریش.
‫پیش خودت فکر نکردی ‫اول بهم یه هشداری بدی؟
‫قبل از اینکه بهم بگی بخورمش.
‫یکی دیگه. ‫یکی دیگه.
‫- سلام... ‫- "سلام، دوستت دارم."
‫اوووقی.
‫خب؟
‫یه کم معمولیه.
‫فقط درک نمی‌کنم.
‫فکر می‌کنم داری خودت رو ‫دست‌کم می‌گیری.
‫نمی‌دونم.
‫چی می‌خوای؟
‫مطمئن نیستم.
‫به نظرم تو موقعیت خوبی هستی ‫تا بتونی تصمیم بگیری چه جور بازیگری می‌خوای باشی.
‫اینکه مسیر شغلیت باید چطوری باشه. ‫می‌دونی؟ یه مسیر انتخاب کن.
‫مینروا بهم در مورد...
‫یه مدرسه‌ی بازیگری گفت، ‫ولی،
‫فکر نمی‌کنم جرئت رفتن به اونجا رو ‫داشته باشم.
‫خب، به نظرم ایده‌ی خوبیه.
‫بهت اعتماد به نفس بیش‌تری میده.
‫- جدی؟ ‫- معلومه.
‫باشه.
‫خب، پس به گمونم یه امتحانی بکنم.
‫ولی بهم قول بده دنبال چیزی که ‫می‌خوای بری.
‫اینکه بنویسی و کارگردانی کنی.
‫آره.
‫ آسمون آبیه، پایان نزدیکه
‫ یه موج گرما داره نمایان می‌شه
‫[ایده‌ی فیلمنامه: من و تو]
‫"نمی‌دونم چطوری یه زندگی کسل‌کننده رو ‫تحمل کنم."
‫- سلام. ‫- خوش اومدی.
‫خب، ما داریم یه صحنه از نمایشنامه‌ی ‫ "مرغ دریایی" چخوف رو تحلیل می‌کنیم.
‫اصلاً باهاش آشنایی داری؟
‫یه کم.
‫[ایده‌ی فیلمنامه] ‫[جی‌جی‌جی‌جی‌جی‌جی]
‫مرغ دریایی
‫- درسته؟ ‫- آه. ممنون.
‫خب، معنیش چیه؟
‫درباره‌ی بازیگر بودنه، درسته؟ ‫یعنی...
‫جورج؟
‫ ما اهمیت نمیدیم
‫- چی شد... ‫- خولیو!
‫نمی‌خوای اسم نامزدها رو بشنوی، مگه نه؟
‫نه واقعاً. من نامزد نمی‌شم. ‫اشکالی نداره. خوبم.
‫- ما همین‌جا راحتیم، مگه نه؟ ‫- من که همین‌جا راحتم.
‫بیاین دیگه، ترسوها. ‫تن لشتون رو بیارین تو.
‫- هوم. ‫- نه.
‫نه، نه، نه.
‫خب باشه. ‫فکر کنم منم همین‌جا منتظر بمونم.
‫فقط همسایه‌ها رو دعوت می‌کنیم ‫بیان پیشمون.
‫خیلی‌خب، من...
‫چندتا از این شیرینی‌های طالع‌بینی دارم.
‫- وای، واقعاً خوب به نظر میان. ‫- باشه.
‫آره، خیلی خوب از آب دراومدن.
‫فکر کنم خوشمزه‌ن. ‫باید یکی امتحان کنی.
‫شاید به بهتر کردن لحظه کمک کنن.
‫عمراً.
‫"چیزی که بیش‌تر از همه می‌خوای اتفاق نمیفته."
‫بذار مال تو رو ببینم.
‫"چیزی که بیشتر از همه بهش نیاز داری ‫اغلب جلوی چشمته."
‫اوپس.
‫چی شده؟
‫ما همه از جریان تو و دا خبر داریم. ‫و به نظر همه‌مون عالیه.
‫هوم.
‫من و دا؟
‫مسخره‌ست.
‫نه، نه، نمی‌دونم اون بهتون چی گفته ‫ولی من...
‫یعنی، من کاملاً بهش احترام می‌ذارم ‫و قضاوت نمی‌کنم ولی من گی نیستم، نه.
‫هی، اشکالی نداره! ‫باشه؟
‫- مشکلی نیست، نگران نباش. ‫- چی؟
‫مشکلی نیست! ‫مشکل این شیرینی‌هاست.
‫خیلی‌خب؟
‫- ها؟ ‫- پشمام بابا.
‫حدس بزنین کی نامزد بازیگر تازه‌کار شده؟
‫- چی؟ ‫- جدی؟
‫آره!
‫- خیلی خوشحالم. ‫- آره، آره!
‫باورم نمی‌شه!
‫بوس!
‫نامزد شدی! ‫نامزد شدی!
‫- گوشیم. هی، گوشیم! ‫- نامزد شدی! نامزد شدی!
‫- یکی داره بهت زنگ میزنه. بیا. ‫- رومانو!
‫- زود جواب بده. ‫- الو
‫- خولیو؟ ‫- رومانو!
‫هیس.
‫آره.
‫باشه.
‫باشه، باشه، باشه، باشه. ‫خداحافظ.
‫- خب، چی شد؟ ‫- باشه؟
‫رومانو تو آکادمیه، ‫داره نامزدی‌ها رو جشن می‌گیره.
‫- باید برم، درسته؟ ‫- باشه.
‫- آره! برو! معلومه. ‫- دیر نکنی.
‫بوس. برو!
‫صبر کن. باید دو تا مورد رو تمرین کنی ‫تا خنگ به نظر نیای.
‫- یه سخنرانی اگه یهو برنده شدی. ‫- آره.
‫باید بامزه باشه ‫تا مردم حوصله‌شون سر نره.
‫و یه قیافه‌ی خونسرد محض اینکه یهو باختی.
‫به کایتانا گی‌ین کوئربو سلام برسون!
‫نامزد جایزه گویا!
‫ایرنه، تو داری با یه مردی که ‫نامزد جایزه‌ی گویا شده می‌خوابی!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫ایرنه، بیا اینجا. ‫ اون دوست دخترمه.
‫سلام. ممنون.
‫ماچ.
‫رومانو!
‫یادته؟
‫آهاااا...
‫- ایرنه. ‫- همون دوست دختره.
‫خیلی‌خب، دوست دختره. ‫سلام، عزیزم؟
‫بیا.
‫تو اون رو هیچ جا نمی‌بری.
‫خولیو، داری چیکار می‌کنی؟
‫با سر نندازیش زمین، خولیو!
‫خولیو!
‫داری من رو کجا می‌بری؟
‫- معرفی می‌کنم، ایرنه کابزودو! ‫- اوه، خواهش می‌کنم.
‫از پله‌ها برو.
‫- آره، باشه، از پله‌ها میرم. ‫- پله‌ها.
‫می‌شم قطارت. ‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫مسافرین، اینجا باید پیاده شین.
‫تا همین‌جا می‌تونستم بیام.
‫اینجا خط آخره.
‫- چه شب بی‌نظیری. ‫- خدایا.
‫یه سال پیش فکرش رو هم نمی‌کردم ‫تا این حد خوشبخت بشم.
‫- تحت‌تاثیر الکل هم این حرف رو نمیزنم. ‫- نههه...
‫الکل کمک می‌کنه، ‫ولی نه.
‫و به خاطر نامزد شدنم هم نیست.
‫ولی...
‫به خاطر توئه.
‫لعنتی. ‫نمی‌خوام این لحظه تموم شه.
‫بیا یه کار به یاد موندنی بکنیم.
‫الان برمی‌گردم.
‫کجا داری میری؟
‫- برگرد. ‫- سلام بچه‌ها.
‫سلام، بچه‌ها.
‫ببخشید مزاحم شدم، ‫ولی می‌خوام در حقم یه لطف بزرگ بکنین.
‫اون دختره دوست دخترمه، ‫و من همین‌الان نامزد گویا شدم.
‫می‌خوام یه کار خاص انجام بدم.
‫ساعتم، گوشیم، کیف پولم رو ‫بهتون میدم.
‫[آتائولفو] ‫[درگذشت در سال ۴۱۵ میلادی]
‫خوبه؟
‫آره، واقعاً بابت همه چیزایی که ‫داره واست اتفاق میفته خوشحالم.
‫نه، واسه من نه. ‫واسه ما.
‫هی، صبح‌بخیر.
‫نمی‌تونم بیام برانچ.
‫سه تا مصاحبه دارم، ‫و الانشم دیرم شده.
‫چی؟
‫- می‌تونی یه دقیقه بمونی. ‫- آه، وسوسه‌م نکن.
‫خداحافظ.
‫ماچ.
‫بای. بوس.
‫ من فلج شده بودم
‫ به خاطر اون دو تا دروغ
‫ ولی اون دو تا چشم
‫ من رو دوباره و دوباره پیش تو برگردوند
‫[مامان]
‫ ...کنار تو باشم
‫نوش جان.
‫غذای مخصوصم رو ‫واسه‌تون درست کردم.
‫اگه بده نمی‌خوام بدونم.
‫بهش یه چند دقیقه وقت بده. ‫هر لحظه دیگه باید برسه.
‫اوه، لعنتی.
‫- ببخشید، ببخشید. ‫- ساعت چنده؟
‫هیس. ‫بخواب، بخواب.
‫ایرنه.
‫باید حرف بزنیم.
‫هی.
‫- ایرنه. ‫- چیه؟
‫باید حرف بزنیم.
‫داشتم به سخنرانی گویام فکر می‌کردم.
‫نه اینکه مهم باشه، چون، ‫خب، قرار نیست برنده بشم، ولی...
‫چی می‌شه اگه فقط بگم، "ممنون"؟
‫همین.
‫خدایا، نمی‌تونی فقط بگی "ممنون"، ‫و برگردی سر جات.
‫- آره، چرا که نه؟ "ممنون، ممنون." ‫- چرا که نه؟ بهتره اینو نگی.
‫بااهمیته.
‫منظورم اینه که آدمایی هستن که ‫کل عمرشون رو میذارن پای این کار،
‫و لیاقتش رو دارن،
‫آدمایی که اونجا بودن آرزوشونه.
‫- نمی‌تونی این موضوع رو نادیده بگیری... ‫- صبر کن، صبر کن. تو...
‫من مستم، ولی الان داری میگی ‫من لیاقتش رو ندارم؟
‫نه، من همچین حرفی نزدم. ‫گفتم آدمایی هستن...
‫من یه بازیگر آشغالم که لیاقتش رو نداره. ‫منظورت همینه؟
‫پس، فقط، می‌خوام مطمئن شم ‫درست شنیدم.
‫داری میگی من دارم جای ‫یکی رو می‌گیرم که لیاقتش رو داره.
‫یه بازیگر با استعداد. درسته؟
‫اصلاً اینطور نیست. تو مستی، ‫و داری چیزایی رو می‌شنوی که من نگفتم.
‫چرا همون چیزی که منظورته رو نمیگی؟
‫متوجه‌ی منظورم هستی؟
‫می‌دونی بودن با کسی که ‫ارزشت رو نمی‌دونه چه حسی داره؟
‫بودن با کسی که انتظار داره از اون چیزی که ‫هستی بهتر باشی یا فقط قضاوتت کنه؟
‫تو غیرقابل تحملی. ‫خیلی خسته‌کننده‌ای.
‫خیلی‌خب، اگه اینجوری فکر می‌کنی، ‫چرا با همیم؟
‫نمی‌دونم.
‫واقعاً دیگه نمی‌دونم.
‫چیکار کردی؟
‫چی شده؟
‫- متاسفم، متاسفم. ‫- هیچی نشده، خیمه.
‫داشتم راه می‌رفتم ‫این صندلیه خورد بهم.
‫چی شده؟ مسته؟
‫- متاسفم. چیزی نیست. چیزی نیست. ‫- ایرنه...
‫من برمی‌گردم تو تخت.
‫تو خسته‌کننده نیستی.
‫- باشه. زود باش. ‫- نه، نه.
‫یالا.
‫- باشه. ‫- تو خیلی خوشگلی.
‫خیلی با من مهربونی.
‫من رو ببخش.
‫می‌بخشی؟ ‫لطفاً، می‌بخشی؟
‫بیا بخوابیم.
‫- دیگه مشروب نخور. ‫- باشه.
‫این خیلی کثیفه. ‫خیلی چرکه.
‫نمی‌دونم.
‫ولی اگه اینجوری بسابیش، ‫رنگش میره.
‫ایرنه، صدام رو می‌شنوی؟
‫اوهوم.
‫می‌خوای در موردش حرف بزنی؟
‫در مورد چی؟
‫خولیوئه.
‫خب جواب بده، ‫جواب بده.
‫الو.
‫منظورت چیه؟ ‫الان کی منتظرمه؟
‫لباس واسه چی؟
‫می‌خواد من رو ببره اهدای جوایز گویا.
‫نه بابا! ‫عمراً!
‫آره.
‫بگو آره. ‫بگو آره.
‫آره، آره.
‫آره، باشه.
‫چه باحال.
‫فقط...
‫خب، آخه...
‫- خیلی قشنگه. ‫- هوم.
‫عالیه، ولی استایل من نیست. ‫نمی‌دونم...
‫استایلت، آره؟
‫آنیتا، بهت نیاز دارم.
‫باشه، ولی من با... ‫الان میام.
‫بریم.
‫- این خیلی قشنگه، می‌تونه... ‫- نه، اون والنتینوئه.
‫اون رو واسه یکی از نامزدها نگه داشتن.
‫عزیزم.
‫سلام.
‫مصاحبه داشتم که خیلی طول کشید ‫و یه ساعت دیگه قرار شام دارم.
‫این یکی رو دوست داری؟
‫- نه. نه. ‫- آنیتا!
‫- هوم؟ ‫- چه خبره؟
‫- داری دوست دخترم رو اذیت می‌کنی؟ ‫- نه.
‫چطوره یکی از لباس‌هایی که ‫خودت دوست داری رو بهش نشون بدی...
‫و بذاری امتحانش کنه؟
‫- باشه، هوم. ‫- ها؟ آفرین دختر.
‫- باشه؟ ‫- مرسی.
‫- ممنون. ‫- صبر کن، بذار جواب این رو بدم.
‫سلام.
‫چی؟
‫نه، لطفاً، من به همه‌ی قراردادها ‫نیاز دارم...
‫خیلی قشنگن.
‫عاشق این درخشندگیشم.
‫درخشانه، یعنی...
‫- عجب بابا! ‫- آره؟
‫بذار یه کاری با اینا بکنم.
‫خیلی‌خب. آدریانا، ‫اتو رو بیار.
‫- وقت اینکار رو نداریم. ‫- همیشه وقت واسه اتو کردن هست.
‫خیلی سریع انجامش میدم.
‫خودشه. ‫خودشه، عجله کن.
‫- بیا. ‫- عه...
‫آدریانا، عزیزم، ‫من با این چیکار کنم؟
‫- چرا از عقلت استفاده نمی‌کنی؟ ‫- آره.
‫اومده! زود باش!
‫خولیو! داره میاد!
‫وای خدا. ‫چقدر خوشتیپ شده.
‫نه، می‌تونم خیلی سریع انجامش بدم، ‫قول میدم.
‫اگه موهاش رو جمع کنیم، ‫با اون گوشواره‌ها عالی می‌شن.
‫چقدر خوشتیپ شده.
‫- می‌تونم... ‫- جمعش کن، ایرنه. داری چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. ‫از هیچ‌کدوم از اینا سردرنمیارم.
‫- یه چیز دیگه بپوش. ‫- مشکل لباسم نیست.
‫نه، نه، نه، نه، نه،
‫یالا دیگه، اونجا واینستا! ‫تکون بخور!
‫چه نمایشی.
‫- چه خوشتیپ شدی. ‫- کجاست؟
‫- اون تو. ‫- همون پشته.
‫- چطور می‌تونی مراسم رو از دست بدی؟ ‫- چه نمایشی.
‫- راحت نیستم. ‫- فقط برو یه نوشیدنی بخور.
‫چی شده؟ ‫لباسه رو دوست نداشتی؟
‫نه، فوق‌العاده بود.
‫می‌خواستم موهاش رو جمع کنم. ‫با اون گوشواره‌ها عالی می‌شدن.
‫مسئله این نیست. ‫عجیبه، خولیو.
‫نمی‌دونم. ‫انگار فقط الکیه،
‫یعنی، می‌دونی رفتن به این مراسم رو میگم، ‫من اون دوست‌دختری نیستم که آویزون آدمای مشهور بشم.
‫باشه، پس یه چیز راحت بپوش ‫و زود باش.
‫ماشین منتظره.
‫مسئله لباس نیست.
‫خولیو، مشکل لباسی که ‫قراره بپوشم نیست.
‫خیلی‌خب، متوجه نمی‌شم. ‫یکی می‌تونه توضیح بده؟
‫- فقط یه کم استرس داره. ‫- چی؟ نه، نه...
‫کل قضیه همینه.
‫کل این ماجرا هیچ ربطی به من نداره ‫و من خیلی بی‌ربطم،
‫و اصلاً خودم رو اینجوری ‫تو مراسم اهدای جوایز گویا تصور نکرده بودم، خیلی‌خب؟
‫ببخشید.
‫انگار یارو عصبانی شده.
‫الان به این نتیجه رسیدی؟
‫کلی با مامانم بحثم شد...
‫چون بهش گفتم دارم تو رو می‌برم، ‫و حالا تو میگی "نه."
‫- متاسفم. متاسفم. ‫- نمی‌خوام متاسف بودنت رو بشنوم.
‫داری مجبورم می‌کنی تنها برم.
‫همه‌ی عوامل فیلم اونجان و...
‫جدی؟
‫می‌خوای مجبورم کنی تنها برم؟
‫ایرنه!
‫- خولیو! ‫- باورم نمی‌شه.
‫- آره؟ ‫- داری همه چی رو به خودت ربط میدی.
‫خودخواه شدی.
‫اونوقت تویی که تموم ماه گذشته رو...
‫در مورد نامزدیت حرف زدی داری این حرف رو میزنی... ‫اینکه برنده می‌شی یا نه، اینکه می‌بازی یا نه.
‫غیبت می‌زنه و روزها من رو نادیده می‌گیری.
‫اونوقت فقط منم که ‫دارم به خودم فکر می‌کنم؟
‫بیاین یه کم آروم بشیم و ‫به همه‌ی این مسائل فکر کنیم.
‫هیچ جوره نمی‌تونم تو اون لباس ‫جا بشم و بیام به اون مراسم!
‫ایرنه.
‫حرف مراسم گویاست.
‫خیلی دلم می‌خواست جای تو باشم.
‫خب، لباس باید اندازه‌ت باشه.
‫هوم.
‫میای؟
‫- من؟ ‫- آره. تو. بریم.
‫مطمئنی؟
‫به مراسم گویا؟
‫بفرما.
‫- مطمئنی؟ ‫- اوهوم.
‫- وای خدا. ‫- می‌شه تنهام بذارین، لطفاً؟
‫خدایا، متوجه نمی‌شم.
‫اصلاً متوجه نمی‌شم.
‫- مشکل چیه؟ مشکل رو توضیح بده. ‫- وای خدا!
‫- باورنکردنیه. ‫- سوار شو. سوار شو. زود باش. سوار شو.
‫یه لیموزین؟
‫- خولیو، یه لیموزین. دارم خواب می‌بینم؟ ‫- یه نوشیدنی درست می‌کنم.
‫- هان؟ ‫- خولیو، امشب هر چی تو بگی.
‫- باشه. ‫- یه نوشیدنی؟ عالیه.
‫شب‌بخیر.
‫نامزدهای بهترین بازیگر تازه‌کار...
‫ایرنه، نوبت دسته‌ی اونه. ‫عجله کن!
‫- می‌شه دست از سرم برداری؟ ‫- بیا دیگه، ایرنه!
‫واقعاً می‌خوای از دستش بدی؟
‫اینجوری نباش دیگه!
‫[همش دروغ بود] ‫[قسمت ۱]
‫[یک زوج از هم جدا می‌شوند و...]
‫لعنتـ...
‫چطور پیش رفت؟
‫نچ.
‫اوه، لعنتی.
‫می‌خوای حرف بزنیم؟
‫به نظرت من یه عوضیم؟
‫نه عزیزم، تو عوضی نبودی.
‫واقعاً می‌خواست تو باهاش بری ‫برای اینکه اگه یهو همچین چیزی پیش اومد؟
‫خب، آره.
‫شاید بهتر باشه وقتی مراسم تموم شد، ‫بهش زنگ بزنی و عذرخواهی کنی.
‫هوم.
‫می‌خوای بریم فیلم تز رو ببینیم؟
‫بیا، می‌خوام یه چیزی که ‫تو تلویزیون دیدم رو امتحان کنم.
‫نگران نباش، عزیزم.
‫بهترین قسمت مراسم گویا چیزیه که ‫ بعدش تو سوئیت اتفاق میفته.
‫گویای من کجاست؟
‫- همین‌الان اینجا بود. ‫- کجا رفت؟
‫کی گویای این یارو رو دزدیده؟
‫کدوم گوری رفته؟
‫شما گویای من رو ندیدین؟
‫اینجا نیست.
‫ما هیچ جا ندیدیمش، الخاندرو.
‫خدایا، چرا اینجاست؟
‫صبر کن. اوم، بذار قرضش بگیرم.
‫باشه. فقط مطمئن شو که ‫سالم و سلامت برش می‌گردونی.
‫بفرما. خوشتیپ.
‫نگران نباش، رفیق. ‫باید ببازی تا قدر بردن رو بدونی.
‫باید بهت بگم، وقتی بردمش دو سال ‫هیچ کاری نکردم و بعدش یه کم بازی گیرم اومد.
‫و فوق‌العاده بود.
‫می‌تونم یه نصیحتی بهت بکنم؟
‫تا می‌تونی از لحظه لذت ببر.
‫خولیو!
‫خیلی خارق‌العاده نیست؟
‫هی، جفتمون، وقت مهمونیه.
‫- آره! ‫- وقت مهمونیه!
‫یه اتاق پر از سوشی بود، ‫انگار تو بهشت بودم.
‫بعد یه اتاق دیگه بود با سینی‌های گوشت ران خوک.
‫هر چقدر می‌خواستی ‫می‌تونستی گوشت ران خوک بخوری.
‫یه پرورش‌دهنده‌ی خوک هم ‫اینقدر ران خوک تو عمرش ندیده.
‫فوق‌العاده بود!
‫به نظر خیلی خوب میاد.
‫و شاید تو...
‫به من توجه نکن. ‫چطور بود؟ خوش گذشت؟
‫بهترین شب عمرم بود.
‫اگه بخوای می‌تونم همه چیز رو ‫برات تعریف کنم.
‫لعنتی، پیازها. ‫اوه، باید برم بخرم.
‫الان برمی‌گردم.
‫لباس رو گذاشتم تو اتاقت.
‫- از دست من عصبانیه؟ ‫- نه عزیزم.
‫از دست خولیو عصبانیه، ‫چون جوابش رو نمیده.
‫نمی‌دونه هنوز با همن، ‫نیستن، یا هر چی.
‫به نظر من که جدا شدن، ‫ولی من حرفی نمیزنم.
‫چون اگه حرفی بزنم...
‫این یارو عوضی رو ببین...
‫خب، صبح‌بخیر.
‫- آره، خودمم. که چی؟ ‫- نه بابا!
‫که چی؟
‫من با دامیانم.
‫تموم روز تو خونه حبس بودم...
‫و فقط می‌خواستم بیام بیرون ‫یه چیزی بخورم.
‫مشکلیه؟
‫اگه هست، دیگه برام مهم نیست.
‫آفرین. بیا اینجا. ‫پسر گرسنه.
‫چرا؟
‫دامیان، لازم نیست جلوی دوستات ‫همیشه‌ی خدا...
‫اینقدر محبت‌آمیز رفتار کنی.
‫یه لطفی بکن، ‫جلوی جمع ابراز علاقه نکن.
‫آره؟ ‫خودم دنیا رو بهت نشون میدم، پسر گنده.
‫بافت.
‫عمق.
‫- معنای پنهان... ‫- تو مراسم گویا دیدمت.
‫رود زیرزمینی.
‫تو تلویزیون.
‫دوباره میگم، همه‌ش ‫تو «مرغ دریایی» هست،
‫نوشته‌ی چخوف.
‫سکانس بعدی، آماده می‌شیم...
‫[ایرنه]
‫جدی هستی؟
‫درباره‌ی تلفن سر کلاس چی گفتم؟
‫تمرکز نکردنت به قدر کافی بد هست، ‫اینکه به هیچی اهمیت نمیدی،
‫اما اگه فقط اومدی که ‫به همه بی‌احترامی‌کنی،
‫پس دلیلی نداره اینجا باشی.
‫می‌دونی چیه؟ ‫راست میگی.
‫مطالعه در مورد چخوف به درک،
‫من یه فیلمبرداری دارم که ‫خیلی مهم‌تر از این چرت و پرتاس.
‫این رنگ آبی خیلی به گوریل من میاد.
‫اوه، بی‌خیال. ‫مت!
‫عزیزم، هنوز با خولیو حرف نزدی؟
‫- هان؟ ‫- نه.
‫اشکالی نداره. بهش وقت بده. ‫تو می‌تونی هضمش کنی، اون هم می‌تونه.
‫اون چی رو باید هضم کنه؟
‫فهمیدن اینکه چرا نخواستم برم مراسم جایزه‌ش ‫که سخت نیست.
‫خب...
‫چیه؟
‫فقط اینکه فکر نمی‌کنم ‫همه‌ش به خاطر این قضیه باشه.
‫پس چیه؟
‫بی‌خیال دیگه، رفیق.
‫یه ماهه داره بهت علامت میده که ‫ یه چیزی این وسط درست نیست.
‫هر وقت بتونه بی‌یار و یاور قالت می‌ذاره.
‫نه. اینطوری نیست. ‫برنامه‌ش خیلی شلوغه.
‫درک می‌کنم. درک می‌کنم. ‫و من...
‫نمی‌خوام، نمی‌خوام ‫پا پیچش بشم، می‌دونی؟
‫باشه.
‫خیمنا، من اصلاً اون رو درک نمی‌کنم. ‫کمکم کن!
‫[بدتر، عشق] ‫[فیلمنامه: ایرنه کابزودو]
‫[دوست دارم بخونیش] ‫[ایرنه]
‫- مارکی خیلی خوبه. ‫- آره، آره، یه آقای متشخص واقعیه.
‫ساندویچ چوریتزو.
‫یالا دیگه، مامان!
‫خیله خب.
‫خب، مطمئنم خودم رو خیس نکردم.
‫پس، کیسه آبم پاره شد.
‫وای خدا.
‫من یه تاکسی خبر می‌کنم.
‫و اون به پدرش زنگ می‌زنه.
‫و شاید شلوارم رو عوض کنم.
‫- و ایرنه، تو هم با من میای. ‫- باشه.
‫- بریم. ‫- منم؟
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. ‫باشه.
‫- کارتت؟ ‫- آره. گرفتمش.
‫یه کم هم پول بیار، باشه؟
‫آره، دارم. ‫وسایل اون و خودم رو آوردم.
‫یه دست لباس اضافه. ‫لباس‌های بچه؟
‫سلام. ‫پیش خودته.
‫- آه، باشه. بریم! ‫- نه، تو نه.
‫تاکسی نمی‌تونه همه‌مون رو ببره.
‫تو و مت می‌تونید با مترو بیاید.
‫کجا میریم؟
‫زود باش، زود باش. ‫چیزی نمونده، چیزی نمونده.
‫داری عالی پیش میری!
‫- تا جایی که می‌تونی فشار بده. ‫- زود باش.
‫همینه. عالیه.
‫زور بزن، زور بزن. ‫چیزی نمونده.
‫- حالا نفس بکش. ‫- تقریباً تمومه.
‫- چیزی نمونده. ‫- عالیه. اومد.
‫نگاه کن، به دنیا اومد. ‫موفق شدی.
‫- وای خدا. کارت عالی بود. ‫- به دنیا اومد.
‫وای خدا. ‫چقدر چندش.
‫- سلام کوچولو. ‫- سلام.
‫خیلی فوق‌العاده بودی.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫وای خدا. خیلی بامزه‌س، نه؟
‫- فقط یه نسخه‌ی کوچولو از توئه. ‫- وای خیلی کوچولو و بامزه‌ن.
‫باورنکردنیه.
‫تق تق.
‫رسیدم.
‫خولیو!
‫بیا تو.
‫حال مامان چطوره؟
‫- ببین، ببین چیکار کردم. ‫- آه.
‫واقعاً باورم نمی‌شه.
‫اسمش دامیانه.
‫مگه نه؟
‫حتماً. یا شایدم فرانکنشتاین. ‫فکر می‌کنی ایده‌ی خوبیه؟
‫ببین چقدر کوچیکه.
‫به دستای کوچولوش نگاه کن.
‫- گریه نکن عزیزم. ‫- وای نگاش کن.
‫- خیمنا، الان گریه‌ش می‌گیره. چیکار کنم؟ ‫- بذار گریه کنه. بامزه‌س.
‫فیلمنامه رو خوندم.
‫خیلی خوشم اومد.
‫ولی یه چیزی رو ‫درباره‌ی اون مرده اشتباه نوشتی.
‫به نظرم احساس تحت‌فشار بودنش ‫به خاطر این نبود که...
‫ازش سوال می‌پرسیدن ‫یا چون مردم به استعدادش شک داشتن.
‫اون فقط یه احمقه.
‫نمی‌دونست چطوری قدر چیزی که ‫داشت رو بدونه.
‫فکر می‌کرد به یه چیزی ‫بیش‌تر از این حرفا نیاز داره.
‫ولی، هیچ‌وقت دیگه خوشحال نمی‌شه.
‫چون چیزی که بیش‌تر از هر چیزی ‫بهش نیاز داشت نصیبش نشد.
‫فکر می‌کرد عشق نجاتش میده.
‫که ذهن به هم ریخته‌ش رو درست می‌کنه،
‫یا افسردگی و اضطرابش رو خوب می‌کنه.
‫پایان غم‌انگیزی داشت.
‫رفت و دوباره گند زد.
‫حتی با اینکه دختره بهش گفت به چی نیاز داره، ‫گوشش بدهکار نبود.
‫رید رفت.
‫و هر وقت فرصت پیدا کنه میذاره و میره.
‫واقعاً متاسفم که شبت رو خراب کردم.
‫بدون جایزه می‌تونم زندگی کنم.
‫ولی وقتی تو پیشم نیستی...
‫گم می‌شم.
‫بدون تو از چیزی لذت نمی‌برم.
‫از غذا خوشم نمیاد.
‫دوست ندارم بخوابم. ‫دوست ندارم بدون تو بیدار باشم.
‫می‌خوام فیلم بسازم. ‫می‌خوام از فیلمنامه‌ت استفاده کنم.
‫نمی‌خوام بدون تو کاری انجام بدم.
‫حالم خیلی بد بود، خولیو.
‫بیا با هم باشیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫حالمون خوب می‌شه.
‫- اوهوم. ‫- بهم اعتماد کن.
‫باورم نمی‌شه که فردا همین موقع، ‫به عنوان زن و شوهر میایم تو تختخواب‌مون. ‫هفتم دسامبر سال 2022
‫استرس داری؟
‫- اوهوم. ‫- آره؟
‫آره، منم همینطور.
‫ولی، فکر کنم به خاطر اینه که ‫اکثر خانواده‌م از دستمون عصبانین، هوم؟
‫- آره. ‫- می‌دونی، به خاطر جابه‌جا کردن تاریخ عروسی.
‫- هوم؟ ‫- اوهوم.
‫خیلی‌خب، من می‌خوام بخوابم.
‫[این ویدیو خصوصیه] ‫[پسورد رو وارد کن]
‫[سال‌های پیش رو] ‫[خولیو مرِا]
‫- فال چی شد؟ ‫- قورتش دادی؟
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫بذارین بخونمش.
‫کی این چرت و پرتا رو نوشته؟
‫بیا، فقط امتحانش کن.
‫زود باش بهم بگو نظرت چیه.
‫- چی نوشته؟ ‫- خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫[کارگردان: خولیو مِرا]
‫فیلمت رو دیدم.
‫قبلاً هیچ‌وقت ندیده بودمش.
‫نه به خاطر اینکه فیلمی رو ساختی ‫که من برنامه داشتم با هم بسازیمش.
‫به خاطر اینکه می‌ترسیدم.
‫می‌ترسیدم که...
‫یه چیزی رو یادم بیاره.
‫و باعث بشه دوباره همه چی رو مرور کنم. ‫یه بار دیگه.
‫واسه ‌همین هیچ‌وقت ندیدمش.
‫ولی واقعاً خوب بود.
‫خیلی خوب بود.
‫[یک پیام صوتی از ایرنه]
‫چی شده، مرد؟
‫کجاست؟
‫[پیام حذف شد]
‫[خولیو]
‫چرا قطع کردی؟
‫لعنتی.
‫حرومزاده.
‫سلام.
‫درباره‌ی ماجراجویی‌های نصف شبت شنیدم
‫از پنجره بیرون رو نگاه کن.
‫چیه؟
‫از پنجره نگاه کن.
‫پیدا کردنت سخته. ‫تا الان از سه جا بیرون انداختنت.
‫ببین، لیاقتش رو نداری،
‫ولی با نیت دوستانه اومدم و ‫یه خبر بزرگ برات دارم.
‫می‌دونم باورش سخته، ‫ولی تو یه حرومزاده‌ی خوش‌شانسی.
‫حالا یالا دیگه. ‫التماست نمی‌کنم. بیا بریم تو کارش.
‫چه خبره؟
‫ببین...
‫مطمئن نیستم ایده‌ی خوبی باشه.
‫بهترین صلاح دوستت رو نمی‌خوای؟
‫البته، ولی...
‫- ساقه‌های سفید. عالین. ‫- اوم...
‫- بذارشون روی میز پشتی. ‫- خب، لعنت به من.
‫- بیا اینجا، خوشتیپ. ‫- وای، سلام.
‫- سلام. ‫- اومدی عروسی؟
‫- عروسی کجا بود؟ ‫- عروسی دیگه.
‫ولی خیال می‌کردم ماه دیگه‌س!
‫- تغییرش دادن... ‫- اوم...
‫صبر کن. ‫اینجا چه خبره؟
‫ایرنه کجاست؟
‫راهنماییم کن.
‫تو همین‌جا بمون.
‫چطور تونستن بهم نگن که ‫جلو انداختنش؟
‫ببخشید، تو گفتی قراره ‫ارتباط بهتری با من داشته باشی.
‫این همه انرژی واسش گذاشتم. ‫اونوقت واسه چی بود؟ دقیقاً واسه چی بود؟
‫خیمنا؟ چی...؟
‫خیلی خوشگل شدی.
‫احمق عوضی.
‫- کی بهت گفت؟ ‫- خب مسلماً تو که نگفتی.
‫نه تو و نه ترینی.
‫موبایل داشتن چه فایده‌ای داره؟
‫اگه می‌خواستی تاریخ عروسیت رو تغییر بدی، ‫خوب بود یه خبری بهمون می‌دادی.
‫- می‌خواستم... ‫- آره آره.
‫همه چی خیلی سریع اتفاق افتاد. ‫به زور تونستیم پذیرایی رو دوباره هماهنگ کنیم.
‫- بخشیدمت. ‫- نظرت چیه؟
‫ایرنه...
‫چرا اینجایی؟ ‫بهت گفتم بیرون منتظر بمون.
‫همین رو کم داشتیم...
‫- فقط یه دقیقه وقت می‌خوام. ‫- نه.
‫هر چی می‌خوای بگی، ‫بذار واسه بعد عروسی.
‫چرا تو این خانواده همه چی ‫باید شبیه فیلم‌ها باشه؟
‫قبل از اینکه فِر ببینتش بندازش بیرون.
‫داریم میریم.
‫اون قراردادی که داشتم رو یادته؟
‫همونی که به خاطر اون توییت ‫نمی‌تونستم امضاش کنم؟
‫خیمنا نابغه‌س.
‫فهمید کارگردانی که همه‌ی اون ‫جاروجنجال‌ها رو به پا کرده بود رو اخراج کردن.
‫و حالا پروژه دوباره راه افتاده.
‫بهشون زنگ زد و گفت...
‫که من به اینکار علاقه دارم.
‫من رو می‌خوان.
‫- خب، عالیه. ‫- ایرنه...
‫به یه شرط قبولش کردم.
‫اینکه تو روش کنترل خلاقانه داشته باشی و ‫ کارگردانیش کنی.
‫سه روز دیگه تو میامی تمرین داریم.
‫برو بابات رو صدا کن.
‫- برو بابات رو صدا کن. ‫- نه، مامان.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫ایرنه...
‫بهت نگفته بودم، ولی فیلم اقتباسی از ‫کتاب «بادی از شرقه».
‫تو اون کتاب رو از حفظی.
‫این فرصت یه بار تو زندگی پیش میاد.
‫ایرنه...
‫همه چی داره به گند کشیده می‌شه...
‫داریم می‌ریم به جهنم، مگه نه؟
‫مترجم: فهیمه داوری
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.