‫برو بریم، برو بریم. خیلی‌خب
‫محض اطلاع‌تون باید بگم که...
‫- دخترتون قراره بزرگ‌تر از جابز بشه ‫- درستـه
‫- بزرگ‌تر از گیتس ‫- درستـه ‫- بزرگ‌تر از پیم ‫- گل گفتی
‫- بزرگ‌تر از استارک ‫- آره
‫روی هم رفته!
‫خیلی‌خب، تو چی؟
‫- تو بزرگ‌ترین خواسته‌ات چیـه؟ ‫- هومم...
‫یه شب با ثور و چکش درازش
‫خیلی‌خب، حالا مجبوریم ویدئو رو قطع کنیم
‫باشه، بذار از اول بگم ‫نه، من فقط...
‫فقط می‌خوام خوشحال باشم
‫خوشحال؟
‫می‌دونم
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫من اینجام چون می‌تونم ‫بزرگ‌ترین مخترع نسل خودم باشم،
‫که بدون داشتن منابع کافی ‫برای اجرای ایده‌هام،
‫معنی خاصی نمیده
‫بعد از کارآموزیم توی خارج کشور ‫متوجه شدم که برای رسیدن به عظمت،
یک کوه ویبرانیوم می‌خوام
‫پول نقد می‌خوام. اسکناس
‫فکر می‌کنید تونی استارک ‫اگه میلیاردر نبود به اون عظمت می‌رسید؟
‫زهی خیال باطل. ‫ساز و کار دنیا همینـه.
‫تازه، هوش مصنوعیِ نمونه‌ی اولیه‌ی ‫پروه‌ی من میلیون‌ها دلار هزینه داره که
‫من مشخصاً همچین پولی ندارم
‫پس، آره، راه و روش‌های ‫تأمین سرمایه‌ام یه مقدار ابتکاری بودن
‫رفیق، این معرکه‌ست.
‫به نظرت نمره‌ی کامل رو میده؟
‫می‌تونی هم باهاش حال کنی، ‫هم بورسیه‌ات رو بگیری
‫ولی وقتی پولی نبود، ‫باید خلاقیت به خرج می‌دادم
‫راه و روش من ‫هیچ چارچوبی نمی‌شناسه
‫من می‌خوام ‫راه آقای استارک رو ادامه بدم و
‫امنیت رو متحول کنم
‫لباس‌هام می‌تونن زمان واکنش ‫پلیس‌ها، آتش‌نشان‌ها،
‫تیم‌های امداد و نجات و غیره رو کاهش بدن
‫کار کردن توی این سطح از نوآوری ‫همیشه خطرهای خودش رو داره
‫خدا می‌دونه چیکار کرده! ‫همه برید بیرون! بیرون!
‫با توجه به همه‌ی این اتفاقات، ‫فکر کردم...
‫شاید بتونید هیئت‌مدیره رو قانع کنید ‫بورسیه‌ام رو یه سال دیگه تمدید کنن
‫اگه بتونم ایده‌ام رو عملی کنم،
‫دیگه هیچکس دیر به داد دیگری نمی‌رسه
‫این ممکنـه دنیا رو متحول کنه
‫شرمنده
‫ری‌ری، می‌فهمم چرا ‫انقدر به این پروژه علاقه داری،
‫ولی بیش از چهار سالـه که اینجایی و
‫خدا می‌دونه چندین بار ‫توی جلسات انضباطی بودی و
‫هنوز هیچ اقدامی واسه اخذ مدرک نکردی
‫جسارت نباشه، رئیس چوی، ‫الان اقدام به اخذ مدرک به چه دردم می‌خوره؟
‫یه کار بخور و نمیر ‫توی پالو آلتو با یه پنجره‌ی کوچیک و
‫یه مشت آدمی که ‫باید وانمود کنم دوست‌شون دارم؟
‫من می‌خوام یه چیزی بسازم ‫که دیگه رو دستش نیاد
‫دلم الهامات علمی و واقعی می‌خواد
‫ولی شما می‌خوای به تکالیفم برسم و ‫بعدش باید به استادهام توضیح بدم
‫شما می‌خوای کوچیک باشم
‫ولی من قبول نمی‌کنم
‫ری‌ری
‫داری مزخرف تحویلم میدی
‫چرنده و خودت هم می‌دونی
‫کی ازت خواست کوچیک باشی؟
‫استفهام انکاری نیست
‫من اینجا آوردمت چون اون فضای کار
‫یه دختر ۱۵ ساله مثل تو رو می‌بلعید
‫ما یه برنامه‌ی درسیِ مختص به ‫نیازهای خودت طراحی کردیم و
‫من کلی زحمت کشیدم تا آدم‌هایی مثل ما ‫اینجا به یه جایگاهی برسن
‫ولی تو داری شرایط رو سخت می‌کنی
‫من یکم ملایمت به خرج دادم. ‫با توجه به وضعیتی که داری،
‫شاید زیادی شل گرفتم، ولی...
‫تو به تموم دانشجوهای منطقه ‫پروژه‌های تکمیل‌شده فروختی
‫از کمبریج بگیر تا پراویدنس، نیوهیوِن...
‫رُک و راست بگم، متر به متر ‫راهی که استارک رفت رو قهوه‌ای کردی
‫ام‌آی‌تی سر سرقت علمی ‫هیچ بخششی نداره
‫پس این همین‌جا تموم میشه
‫حق با شماست
‫من با نهایت تأسف ‫مسئولیت کارم رو به عهده می‌گیرم و
‫فی‌الفور برمی‌گردم سر درسم
‫با توجه به سابقه‌ات اینجا و ‫هزینه‌های مالی سانحه‌ی دیروز،
‫دیگه دیره
‫- دارید اخراجم می‌کنید؟ ‫- از همین لحظه
‫حرفی هست که بخوای بزنی؟
‫« درب خروجی به محوطه »
‫بار و بندیلت رو ببند. ‫ما کنار درب خروجی منتظر می‌مونیم.
‫♪ COBRAH - TEA ♪
‫چرا دارید با ری‌ری این کار رو می‌کنید؟
‫اینجا اومدیم تا خاطرجمع شیم ‫چیزی که متعلق به خودش نیست رو برنداره
‫این دست بشکنه اگه بردارم!
‫اون لباس رو ‫با کمک‌هزینه‌ی تحصیلی خودش ساخته
‫کار خودمـه، مگه نه؟
‫یـوهـو!
‫ایول!
‫سلام، ترور! صدامو داری؟
‫چطوری؟ من ترورم،
‫ربات آموزشی و ‫منبع عملیاتیِ مجازی ام‌آی‌تی
‫و دستیار هوش مصنوعی شما
‫لطفاً برای ادامه‌ی کار ‫شماره‌ی دانشجوییت رو بیان یا وارد کن
‫بیخیال، دادا. ‫یعنی صدام رو نمی‌شناسی؟
‫- چطوری؟ من ترورم، ربات... ‫- باشه، باشه
‫۶-۱-۲-۰-۳-ر-و
‫دسترسی داده شد. ‫چه کمکی از من ساخته‌ست؟
‫ببرمون خونه، ترور
‫- موقعیت خونه تعریف‌نشده‌ست ‫- شیکاگو
‫شیکاگو اسم یه گروه راک آمریکاییـه...
‫الحق هوشت مصنوعیـه. ‫مقصد رو روی شیکاگو، ایلینوی تنظیم کن
‫اطاعت میشه، ره‌ری. ‫مقصد: شکاگو، ایلینوی.
‫مرسی
‫« خدمات دوستانه‌ی محلی »
‫هی
‫سر موقعیت‌هاتون هستید یا نه؟
‫سیستم از کار افتاد. ‫می‌تونید برید، بچه‌ها. دست‌به‌کار شید.
‫از «فرزندان خونی» به جان، آماده‌ایم
‫نوبت توئـه، کلاون (دلقک)
‫« سیستم هشدار فعال شد »
‫گندش بزنن! ‫سیستم دوباره فعال شد.
‫دندون رو جیگر بذارید
‫خیال‌تون راحت، بچه‌ها. ردیفش می‌کنم. ‫نترسید. دارم درستش می‌کنم.
‫بجنب دیگه
‫قفل نکن ‫یالا، استو!
‫اسمم غوغاگره، نه استو. ‫استوارت هم نه. غوغاگر.
‫آره، ولی عمراً اینجوری صدات کنیم
‫چرا؟ همه واسه خودشون اسم رمزی دارن
‫آره، ولی واسه تو مسخره‌ست
‫می‌دونی چیـه؟ برید گم شید
‫استوارت، رفیق. ‫چرا انقدر دست‌دست می‌کنی؟
‫خیلی‌خب. سیستم از کار افتاد. ‫می‌تونید برید.
‫من اسمش رو «نفس اژدها» می‌ذارم
‫وارد شدیم
‫خیلی‌خب. بریم تو کارش
‫برو راست
‫راهروی سوم، سمت چپ
‫هدف درست پشت اون دره
‫چرا صدای آژیر در اومد؟ ‫نه، نه، نه، نه
‫فکر کردم همه چی روبراهـه، استو ‫گندت بزنن!
‫دیگه دیره. ‫فرزندان خونی، مهمون دارید.
‫- تصاویر رو از دست دادم ‫- درستش می‌کنم، درستش می‌کنم
‫آژیر حتماً جلوی سیگنال رو گرفته
‫گندش بزنن! هی، گوش بدید
‫به لطف رفیق‌مون، استویی، ‫پلیس‌ها هر لحظه ممکنـه برسن
‫اسلاگ موقعیت جدید رو ‫می‌فرسته بیاید سوار شید
‫هی، هود
‫ون رو کردم عینهو روز اولش
‫چیز دیگه‌ای نیست؟
‫نه، نه. می‌تونید برید
‫برید خونه، استراحت کنید
‫چیـه؟
‫هی! تقصیر من نبود!
‫حالا استوارت رو چیکارش کنیم؟
‫اخراجش کن
‫ولی قبلش یه جایگزین براش پیدا کن
‫- نه، اسلاگ دزدی بعدی رو انجام میده ‫- چطوری؟
‫اینا کارشون سیستمیـه. ‫واسه این کار متخصص سخت‌افزار می‌خوایم.
‫یکی دو روزه ‫چطور یه آدم جدید پیدا کنیم؟
‫هنوز دزدی از تانل و هرلوم مونده. ‫اون اصل کاریه هم...
‫- دیدی؟ ‫- پشمام
‫علائم حیاتی نشون‌دهنده‌ی فشار ‫بیش از حد روی بدنـه. حالت خوبـه؟
‫من خوبم
‫خیلی‌خب، ره‌ری. ‫کمک دیگه‌ای ازم ساخته‌ست؟
‫- آره. به اگزاویر پیام بده ‫- حتماً
‫- بگو بیاد خونه‌ی مامانم ببینمش ‫- در حال ارسال پیام به اگزاویر
‫یه نقشه‌ی فرار می‌خوام
‫ترور، فشار کابین رو تثبیت کن
‫- هوای بیشتری می‌خوام ‫- باشه، ره‌ری
‫- درحال تثبیت فشار کابین ‫- نه
‫نه، الان من رو جا نذار، پسر. ‫دیگه چیزی نمونده.
‫تانوس تازه شروع ماجرا بود!
‫الو؟ ترور، کجایی؟ ‫(دسترسی داده نشد، دانشجو اخراج شده)
‫نه. وایسا، صبر کن
‫وایسا، وایسا!
‫این بار تونی نمی‌تونه نجات‌مون بده!
‫اون دیگه چی بود؟
‫برگرد به حالت کنترل دستی
‫« آیرون‌هارت »
‫هی، از وسط خیابون برو کنار
‫« خدمات خشکشویی لباس و کلاه سیمز »
‫هی. یوهو، دختر آهنی
‫بنازم ‫اینجا رو، پسر
‫- پشمام! تو الان زمین خوردی؟ ‫- خیلی‌خب
‫چسب‌زخم، یخ یا چیزی نمی‌خوای؟
‫می‌دونم صدام رو می‌شنوی! ‫بیخیال، ببخشید. اسمت... آهن‌بانوئـه؟
‫- هی، دُخی آهنی! ‫- وایسا ببینم
‫می‌تونم وسایلت رو برات بیارم
‫یه لحظه وایسا
‫نمی‌خوام نمک رو زخمت بپاشم، ‫ولی اینجوری انگار از جنگ برگشتی
‫تازه، توجه همه رو داری جلب می‌کنی
‫خب... چی صدات کنم؟
‫می‌تونم ری‌ری خانم صدام کنی
‫چون من بزرگم و تو کوچولویی
‫مامانت چی صدات می‌کنه؟
‫ری‌ری ویلیامز، یه فتنه‌ی نابغه
‫هی... عمراً
‫چون افتضاح بود!
‫آدم اینجوری خودش رو معرفی می‌کنه؟
‫- اسم من لندنـه ‫- خیلی خوشوقتم، لندن
‫دیگه رسیدیم
‫♪ Gorgeous George - You Need Me ♪
‫تا دم در میشه ۲۰ دلار. ‫اگه بالا بیارم ۵ تا دیگه میدم.
‫- ۲۰ دلار؟ ‫- آره
‫اگه این تلکه کردن نیست پس چیـه؟
‫به نظر من که مشکل خودتـه
‫خیلی از بچه‌ها سال‌ها بعد از ‫یه واقعه‌ی تلخ واکنش نشون میدن
‫اوهوم
‫ولی ری‌ری همیشه اینجوری بود
‫نمی‌دونم چقدرش رو ‫داره نفش بازی می‌کنه و
‫چقدرش واقعاً خود واقعیشـه. ‫می‌فهمی چی میگم؟
‫آره، ولی هنوز بعد از پنج سال ‫سنگینیش رو...
‫روی دوش ری‌ری حس می‌کنم
‫نه تونست با ناتالی خداحافظی کنه، ‫نه با ناپدریش
‫چه مصیبتی ‫یه روز ری‌ری رو بیار مغازه
‫تا با دخترم آشنا بشه
‫جفت آتیش‌بیار معرکه‌ان
‫اگه یه تار موی ما رو سرشون باشه، ‫بهتره وثیقه رو از الان کنار بذاریم
‫ری‌ری؟
‫خودمم، مامان
‫تو کِی...
‫عزیزم، بیا اینجا ببینم!
‫سلام، خانم استنتون
‫خدایا شکرت، ری‌ری خانم
‫بیا اینجا ببینم، عزیزم
‫چقدر از دیدنت خوشحالم
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫باید حدس می‌زدم! ‫باز اون لباس کوفتی.
‫چه اصراری داری ‫لباس آخرتت رو خودت بسازی؟
‫چون می‌تونم
‫این حرف‌ها یعنی چی؟
‫دارم انرژی منفی‌ای که ‫با خودت آوردی رو دور می‌کنم
‫فرض کن اینجا نیستم
‫پس می‌خواید سنگِ انرژی دستم بگیرم و ‫راجع‌به احساساتم حرف بزنم؟
‫مدی؟
‫کدوم سنگِ انرژی واسه اون ‫بلبل‌زبون‌هاییـه که از دانشگاه اخراج شدن؟
‫- ابسیدین سیاه ‫- اوه
‫خودت می‌دونی که درستـه
‫خبر داشتی؟
‫به سرایه‌دارشون زیرمیزی دادم ‫تا هفته‌ی اول مراقبت باشه
‫از همون موقع در ارتباطیم. ‫خودش بهم اطلاع داد.
‫می‌دونی که تو هم می‌تونی زنگ بزنی!
‫می‌دونی، ری‌ری،
‫ابسیدین سیاه واسه وقت‌هایی که ‫غم و اندوه داری هم خوبـه
‫غم و اندوه کجا بود؟
‫خانم استنتون، من خوبم
‫تو رو خدا بگو برم تو اتاقم و ‫به کاری که کردم فکر کنم
‫- نه، مهمون داریم. آبروداری کن ‫- بیخیال
‫- بشین یه فنجون چایی... ‫- سلام به دوستان سیاه‌پوست
‫سلام
‫می‌دونستم برگشتی
‫- فردا هستی؟ ‫- فردا؟
‫نه، چرا همین الان نریم؟
‫آره، الان هم ردیفـه
‫هوی، هوی. وایسا، وایسا
‫- شب برمی‌گردیم ‫- نمی‌تونی همین‌جوری بذاری...
‫جمعه‌شبـه و ساعت تقریباً هشتـه
‫خب...
‫خب، در و دافی‌ها الان باید کلوب باشن
‫دنبال مشروبِ مفتکی
‫ولی تو، ری‌ری ویلیامز، ‫داری یه لباس آهنی می‌سازی
‫ملت دیوونه‌ی این چیزهان
‫می‌تونم هزار جور چیزِ دیگه بسازم و
‫هیچکس به هیچ جاش نباشه
‫ولی اگه یکی از این لباس‌ها بسازم؟
‫لباسی که از همه‌شون بهتر باشه؟
‫مردم اونوقت راهی جز ‫احترام گذاشتن به من ندارن
‫هوش مصنوعی قوی‌تر، زره‌ی قوی‌تر
‫پس واسه ساختش قراره شیکاگو بمونی؟
‫یه شغل می‌خوام که ‫باهاش خرج‌هام رو دربیارم و
‫یه آزمایشگاه بزرگ که اگه یواشکی ‫چیزی ازش برداشتم، کسی نفهمه
‫داشتم به دبی فکر می‌کردم
‫می‌خوای بری اون‌سرِ دنیا ‫تا بگی حق با تو بوده؟
‫اینجا همه چی انگار...
‫نمی‌دونم، کوچیکـه
‫« تعمیرگاه گری »
‫امیدوارم ناراحت نشی
‫فقط می‌خواستم دیوارنمایی که
‫در نبودت از ناپدریت و ‫خواهرم کشیدن رو نشونت بدم
‫بدک نیست، مگه نه؟
‫دلم واسه جفت‌شون تنگ شده ‫ری‌ری؟
‫فقط می‌خوام خوشحال باشم
‫یادتـه یه‌بار ناپدریت ‫زیر تویوتا سلیکا گیر کرده بود،
‫وقتی که جک در رفت. ‫چند ساعت اون زیر موند،
‫ولی اعتراف نکرد
‫همیشه می‌گفت: ‫«ماشین باید آب قلیایی بخوره چون تشنه‌ست»
‫همیشه هر آهنگی که ‫از رادیو پخش میشد باهاش می‌خوند
‫♪ اون طرف رنگین‌کمون... ♪
‫واو به واو، نُت به نُت
‫شما دوتا کل روز وقت‌تون رو
‫پای اون باراکودای اوراقی می‌ذاشتید. ‫خدا می‌دونه چه بلایی سرش اومد.
‫دست من نیست
‫دیگه دست من نیست
‫فروختم تا پولش رو خرج لباسم کنم
‫شرمنده اون شب کنارت نبودم
‫همون موقع که تمام اتفاقات افتاد
‫می‌رسونمت خونه
‫یه چیزی برات آوردم. خب...
‫در واقع واسه خودمـه. ‫گلچین ترانه‌هاست، گفتم شاید خوشت بیاد،
‫واسه همین یه کپی واسه تو آوردم
‫این دوتا هم نیازت می‌شن
‫بیا. بعداً گوش بده
‫ردیفـه
‫فردا می‌بینمت
‫« گورستان اتومبیل جیم »
‫دنبال مبدل خاصی می‌گردی؟
‫خب... می‌تونم بگم نه، ولی آره
‫فکر کنم خودشـه
‫با اینا میشه بدنه رو ساخت، ولی ‫باید یه فکری واسه هوش مصنوعی بکنم
‫شروع خوبیـه
‫پس تو برو به جیم بگو و ‫من هم قطعات رو میارم
‫خیلی‌خب
‫« قوانین جیم » ‫« یک: فقط پول نقد »
‫آره، خیلی‌خب. صبر کن
‫جیم، تونی روی خط شماره‌ی یکـه. ‫می‌خواد یکم دیگه عقب بندازیش.
‫هی. بهت گفتم این مرتیکه ‫باید پوش رو کامل بده!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ردیفـه
‫الو؟ گوشی دستتـه؟ ‫جوری حرف می‌زنی انگار...
‫جیم! باید رُک و راست به خودت بگم، خب؟
‫ری‌ری ویلیامز!
‫نگاهش کن!
‫همین الان داشتم با آیریس راجع‌به ‫بورسیه‌ای که از مؤسسه‌ی تونی استارک
‫واسه دانشگاه ام‌آی‌تی گرفتی حرف می‌زدم
‫آره، آره، خدا بیامرزتش
‫اون وقت‌ها که ‫یه دختر کوچولوی نُه ده ساله بودی،
‫همیشه می‌اومدی اینجا و ‫با هم چک و چونه می‌زدیم
‫تو و رفیق صمیمیت همیشه با هم بودید
‫اسمش چی بود؟
‫- ناتالی ‫- آره، ناتالی
‫همون موقع می‌دونستم. ‫می‌دونستم یه روزی بزرگ میشی و
‫میای اینجا و تموم پول‌هات رو ‫پیش خودم خرج می‌کنی
‫جیم، راستش...
‫این دفعه رو امیدوارم بود... ‫فقط همین یه‌بار،
‫که بذاری من...
‫بذاری اسکناس‌های درشت بهت بده
‫خیلی‌خب
‫خودت دیگه بهتر می‌دونی
‫زشته آدم داشته‌هاش رو ‫به رخ بکشه، مگه نه؟
‫بفرما
‫پول خرد رو برنمی‌داری، خانم ویلیامز؟
‫این خانم رو می‌بینی؟ ‫تا چند سال پیش...
‫محال بود بخش محلی روزنامه‌ی ‫«ترایب» رو باز کنی و خبری ازش نخونی
‫کلاس نُهم رو توی ۱۱ سالگی تموم کرد
‫۱۵ سالگی رفت کالج و ‫الان هم اینجاست، توی مغازه‌ی شما
‫حالا واسه خودش خانمی شده
‫« دفتر و اطلاعات »
‫همه چی تحت کنترل بود ‫می‌دونم
‫دمت گرم بهرحال ‫کاری نکردم
‫تو اونقدری خاص هستی که ‫نخوای سر از این آشغال‌دونی در بیاری
‫جدی میگم
‫چجوریـه که توی... چمی‌دونم،
‫صنایع استارک یا همچین جایی کار نمی‌کنی؟
‫لاأقل کم کمش مثل اون یارو، ‫تونی، باهوشی، مگه نه؟
‫من تازه باهات آشنا شدم. ‫اون هم زندگیش رو پای این کار گذاشته،
‫پس نمی‌خوام تونی استارک رو بکوبم
‫ولی...
‫من تو حسابم یه میلیارد نیست و ‫بدون منابع، شانسی واسه رقابت ندارم
‫می‌فهمم
‫می‌دونی، شرکت‌های سنتی، ‫من هم مال اینجور جاها نیستم
‫مخصوصاً واسه آزاداندیش‌هایی مثل من و تو
‫واسه همینـه که پیشِ...
‫یکی بهتر کار می‌کنم
‫فردا بیا یه سری بهش بزن ‫(پیتزا دسپریتو)
‫هر وقت رسیدی، ‫با آسانسور آشپزخونه برو طبقه‌ی دوم
‫تصمیمش با خودتـه
‫صبح یا شب؟
‫رئیس ترجیح میده زودتر بیای، پس...
‫کله‌ی سحر اونجا باش
‫خیلی از آشناییت خوشحال شدم، خانم ویلیامز
‫« پیتزا دسپریتو »
‫« با عرض تأسف، تعطیل است »
‫یعنی چی؟
‫« ورود فقط برای کارکنان »
‫خداوکیلی؟
‫آهای!
‫یکی در این آسانسور رو باز کنه
‫ری‌ری، خوش اومدی
‫کمتر از سه دقیقه‌ی دیگه
‫هوای داخل آسانسور غیرقابل تنفس میشه
‫این کارها یعنی چی؟
‫این مصاحبه‌ی کاریتـه
‫خفه میشی و می‌میری، ‫مگه این که...
‫آهای! این کار غیرقانونیـه
‫اگه بتونی با کمک تجهیزات ‫از آسانسور خارج شی،
‫یه ماسک شیمیایی پیدا می‌کنی
‫موفق باشی
‫- چسب رو برمی‌داره ‫- شک نکن
‫حسِ آدم‌هایی رو میده که ‫آخرهفته‌ها آچاربه‌دست‌ان
‫باید خودت از اونا باشی تا بفهمی
‫کولیس رو برمی‌داره. ‫تماشا کنید.
‫مهم نیست چی برمی‌داره. ‫نگاهش کنید. مات و مبهوتـه.
‫عینهو خودت خیس عرقـه، استو
‫- اسمم غوغاگره ‫- نه
‫- نه، عزیزم ‫- عمراً، دادا ‫- شرمنده ‫- منظورت چیـه؟
‫هر چه بادا باد
‫جانم؟
‫- انگاری جایگزینت رو پیدا کردیم، استو ‫- خیلی‌خب
‫پشمام!
‫خدای من. واقعاً هوشمندانه بود
‫من هم بودم همین کار رو می‌کردم
‫شنیده بودم ری‌ری ویلیامز نابغه‌ست،
‫ولی به خودم گفتم،
‫«پارکر، باید خودت از نزدیک ‫این بچه رو ببینی»
‫کی بهت گفته می‌تونی منو توی...
‫شرمنده. مسئله شخصی نبود
‫چرا این کار رو کردی؟
‫دلیلش مهمـه؟
‫مهم کاریـه که تو کردی
‫زودتر از استوارت تمومش کردی ‫استوارت دیگه کیـه؟
‫حاضر
‫استوارت...
‫کلارک؟
‫همونی که توی اورا-اکسـه؟
‫با آیدی غوغاگر ‫توی دیسکورد مهندسان فناوری؟
‫خوشوقتم
‫- نه، نه ‫- نه، دادا
‫- نه ‫- نگفتم؟
‫اینجا کجاست؟
‫می‌دونید چیـه؟ اصلاً برام مهم نیست
‫ری‌ری، حواسم بهت هست
‫می‌بینم از آدم‌های معمولی‌ای که ‫جات رو گرفتن خسته شدی
‫از مؤسسه‌های معمولی که ‫دست رد به نبوغت می‌زنن
‫خیلی زود از این که ‫خودت رو اونقدر کوچیک کردی
‫تا توی فضای محدود اونا کار کنی ‫خسته میشی
‫وقتی به اون نقطه برسی،
‫می‌دونی، وقتی حاضری تا به اون ‫احترام و پولی که لایقشی برسی،
‫بیا واسه خودم کار کن
‫نه
‫نیستم
‫اون کمده
‫من دیگه پامو توی اون آسانسور نمی‌ذارم
‫بذار از یه راه دیگه بدرقه‌ات کنم
‫چقدر می‌خوای؟
‫تا نظرت رو عوض کنی
‫تو از اون پول‌ها نداری
‫فرض کن این شیرینی عضویتتـه
‫اگه قبول کنی توی سه‌تا کار بعدی ‫باهامون همکاری کنی،
‫خیلی بیشتر از اینا گیرت میاد
‫حدسم اینـه این کارها خیلی قانونی نیستن
‫نه راستش
‫ببین، من نمی‌خوام کسی چیزیش بشه
‫اونجوری نیست
‫پس کارتون چیـه؟
‫دزدی، اخاذی، ورود غیرقانونی
‫چرا اونوقت؟
‫تو چرا لباس آهنی می‌سازی؟
‫مطمئنم تو هم دلیل خوبی ‫واسه کاری که می‌کنی داری
‫من هم دلایل خودم رو دارم
‫می‌تونی بری همین پول رو ‫جاهای دیگه دربیاری،
‫ولی خودت هم می‌دونی ‫چه دنگ و فنگی داره
‫کاغذبازی و تأخیر و ‫هزار جور محدودیت
‫با من باش...
‫تا من امکاناتی در اختیارت بذارم ‫که به خواسته و رؤیات برسی.
‫فی‌الفور
‫حالا هستی یا نه؟
‫بهتره ارزشش رو داشته باشه
‫داره
‫ولی فردا اون لباس آهنیت رو می‌خوایم
‫مشکلی نیست
‫♪ Gorgeous George - You Need Me ♪
‫باریکلا به سلیقه‌ات، اگزاویر
‫سرم با یه چیزی گرمـه
‫چه صدایی هم داره!
‫سلام، اگزاویر. منم، ناتالی
‫می‌خوام واسه آبجی بزرگه‌ات یه لطفی بکنی
‫آمم... ‫من اینجام...
‫- ناتالی؟ ‫- باز خونه‌ی ری‌ری اومدم
‫میشه هوام رو داشته باشی؟ ‫زود برمی‌گردم.
‫فقط می‌خوام خوشحال باشم
‫خوشحال؟
‫ری‌ری
‫سلام، ری‌ری
‫اون سیم‌کشی‌ها رو برام انجام میدی، لطفاً؟
‫باشه، ولی بابا گری، گوش بده چی میگم. ‫اگه دنبال قدرت بیشتری،
‫با بهینه‌سازیِ هر سیلندر ال‌اس ‫می‌تونی...
‫از ۱۰ تا بالای ۵۰ اسب بخار ‫از پورت و پولیش قدرت بگیری
‫از نو ساختن یه موتور جدید
‫هیچ فایده‌ای برات نداره
‫در حالی که می‌تونی راحت عوضش کنی
‫خودم می‌دونم
‫خب، پس چرا این کار رو کردی؟
‫چون می‌تونستم. ‫ناتالی، آچار فرانسه رو بده.
‫دختر، فقط بذار با این ماشین بزنیم تو جاده
‫موهامون قراره توی باد برقصن
‫باید روش موتور موشکی چیزی بذاری
‫نه، این چیزها سلیقه‌ی من نیست
‫خب، پشت ترافیک موندن هم سلیقه‌ی من نیست، ‫پس دست‌به‌کار شو، دختر نابغه
‫می‌دونی چیـه؟ ‫واسه تو یه جت پک درست می‌کنم، خب؟
‫چون دلم نمی‌خواد ‫به بدنه‌ی این ماشین دست بزنم
‫- دختر خودمی دیگه ‫- هی! باید بهت بگم
‫چی رو بگی؟
‫باید بیای خونه!
‫هی، هی، هی، هی ‫دخترها، فرار کنید! فلنگو ببندید!
‫بابا!
‫ناتالی!
‫خوبی؟ ری، حالت خوبـه؟
‫- انگار داشتی گریه می‌کردی ‫- من...
‫گریه نمی‌کردم. حالم خوبـه
‫- بذار کمکت کنم ‫- چرا نمیری گاراژ رو تمیز کنی؟
‫گاراژ گری رو؟
‫اونجا رفتی؟
‫اگه اون الان اینجا بود، حسابی از ‫اینکه گاراژ اون شکلیـه کفری میشد
‫عزیزم، من اصلاً نمی‌دونستم ‫گاراژ برات مهمـه
‫خواستم باهات تماس بگیرم، ‫ولی تو هیچوقت نمی‌خوای
‫راجع‌به اون و ناتالی حرف بزنی
‫پس الان تقصیر منـه که تو ‫گذاشتی رؤیای گری به گور بره؟
‫تو مدت‌هاست خونه نبودی
‫به زمان نیاز داری
‫فراموشش کن. میرم اتاقم
‫با اعضای تیم چک کردم
‫همه واسه فردا آماده‌ان
‫بیا حواس‌مون به شیلا زراتی ‫توی شرکت تانل باشه
‫بعد از شیلا، ‫دو جای دیگه باید بریم و بعدش
‫می‌ریم سر اصل کاری
‫آره! یالا، پسر
‫بگیر بشین
‫روشن شو
‫داداش. از این کاری که ‫دارم باهات می‌کنم متنفرم، پسر
‫مشکلی نیست. من خوبم
‫نه، نمی‌تونم. نظرت چیـه ‫یه ۱۰ دقیقه‌ای استراحت بدیم؟
‫ پیشامدهای غیرمترقبه
‫واسه وقتی که سقوط کردم
‫نمک معطر، ‫واسه... واسه روز مبادا
‫و شروع!
‫« زمان انتظار: چهار ساعت »
‫چهار ساعت؟
‫« زمان انتظار: سه ساعت و ۱۲ دقیقه » ‫« زمان انتظار: سه ساعت و ۱۰ دقیقه »
‫فقط می‌خوام خوشحال باشم
‫خوشحال؟
‫« زمان انتظار: صفر »
‫ری‌ری؟
‫مامان، تو بیدار...
‫ری‌ری، وقتشـه بیدار شی، عزیزم
‫ولمون کن...
‫ناتالی؟
‫خب...
‫پس انتظار داشتی کی باشه، سلیطه؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.