‫فرانک یه نوشیدنی دیگه سفارش بدم؟
‫نه، خامه‌ش باعث میشه نفخ کنم.
‫- چون چهارتا خوردی. ‫- آره.
‫می‌تونیم یه چی واست سفارش بدیم
‫که به دم و دستگاهت زیاد فشار نیاره.
‫- آره. ‫- ببینید من می‌دونم دارید چیکار می‌کنید.
‫این همون برنامه سالیانه‌تونه
‫که منو میارید بیرون ببینید می‌تونید راضیم کنید
‫بیشتر بهتون پول بدم یا نه.
‫- بیخیال. ‫- اه... داره ما رو میگه؟
‫- پول بده بهم. ‫- عمراً اینکارو بکنیم.
‫فقط می‌خوایم یه شب بهت خوش بگذره.
‫آره.
‫اوه.
‫- آره، باز شو. ‫- داری چیکار می‌کنی، رفیق؟
‫واسه خودم یه قوطی ماهی آنچووی آوردم
‫چون ماهی‌ها اینجا به اندازه کافی نمک نداره.
‫- هوم... ‫- موافقم.
‫- مزه ندارن. ‫- آره.
‫آره، می‌گیرم چی میگی.
‫به قدر کافی نمکی نیست.
‫می‌خوام یه مسئله‌ای رو بهت بگم، فرانک.
‫به نظرم خوب داریم تظاهر می‌کنیم
‫که تو حیوون نیستی.
‫راستی اون پُره؟
‫نه، پر نیست.
‫دست از سرم هم بردارید،
‫خب؟
‫- صددرصد. ‫- آره.
‫حله.
‫ما اصلاً قصد نداریم
‫- بریم رو اعصابت، رفیق. ‫- نه.
‫همینطوری که هستی دوستت داریم.
‫- آره. ‫- و به نظرم،
‫شاید همین مسئله این حق رو بهمون میده
‫- بعد از مرگت یه ذره از طعم ثروتت رو بچشیم دیگه؟ ‫- اوه.
‫می‌گیری منظورم چیه؟ من...
‫می‌خوام یه چیزی بهتون بگم،
‫هیچ قصدی ندارم به این زودیا بمیرم،
‫پس الکی خودتون رو خسته نکنید.
‫می‌دونی چیه؟ گور باباش.
‫- خیلی خب. ‫- من... دی، بهت که گفتم کار اشتباهیه.
‫- نه، خودم می‌دونم چی کنم. ‫- من... چی رو می‌دونی؟
‫- من رفتم. ‫- مثل دوتا لاشخور
‫افتادن به جون لاشه من.
‫می‌دونید، من الان توی اوج
‫- زندگیم هستم. ‫- آره.
‫یعنی اگه فکر کردید که می‌تونید...
‫بهمون شلیک کردی!
‫- بهمون تیر زدی! ‫- زدی توی صورتم!
‫گفتی گلوله نداره!
‫خیلی خب بابا، گلوله داشت. ‫اشتباه کردم.
‫فیلم هندی بازی درنیارید.
‫یه خط افتاد روتون دیگه.
‫جون کسی که به خطر نیفتاده.
‫«وقتی فرانک به همه اعضای گروه شلیک می‌کنه»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫من میگم برنمی‌داری
‫بالن رو سوراخ کنی، خب؟ ‫یعنی...
‫- باید بکشیش پایین... ‫- فرانک بهمون شلیک کرد.
‫تیر زد توی صورتمون. ‫شانس آوردیم نمردیم.
‫ایول!
‫- چیـ... ‫- هیچم ایول نداره.
‫شرمنده. ‫آخه با کلی هیجان اومدید داخل.
‫فکر کردم دارید لاف می‌زنید.
‫منم یه انرژی هیجانی ازتون گرفتم.
‫اینکه به صورتت تیر بخوره و زنده بمونی خیلی باحاله.
‫آره.
‫دیوونگیه.
‫گوش کنید، ‫باید اسلحه‌ش رو ازش بگیریم، خب؟
‫دیگه پول هم واسم مهم نیست.
‫آره، نه، نه، منم همینطور.
‫پول دیگه به تخمم هم نیست.
‫یعنی میگم طرف خل شده
‫و بالاخره توی این بار به همه تیر می‌زنه.
‫آره. ‫ولی پوله واسه من مهمه.
‫- آره، واسه منم. صددرصد. ‫- آره.
‫- تنها چیزیه که واسم مهمه. شوخیت گرفته مگه؟ ‫- آره. آره.
‫بیخیال. ‫می‌دونی من نگران چیم؟
‫نگرانم نکنه قبل از اینکه پیر و داغون بشه
‫که اسم ما رو توی وصیتنامه بیاره
‫بزنه خودش رو با اون اسلحه بکشه.
‫آره درسته. ‫می‌خوایم اونقدری زنده بمونه
‫که کاملاً خل و چل بشه.
‫آره می‌فهمم بچه‌ها،
‫ولی یه حس
‫به شدت استرسی ازتون می‌گیرم،
‫و خیلی مهمه که یادتون باشه
‫که پول همه چیز نیست.
‫آره معلومه که واسه تو مهم نیست، چارلی،
‫چون بابات هیچی نداشته که واست به ارث بذاره.
‫آره درسته، ‫ولی مامانم داره.
‫از سمت مادری یه ارث گنده قراره بهم برسه.
‫چی؟
‫چطوری من بیخبرم؟ ‫قراره ثروتمند بشی؟
‫آره پس چی.
‫خب البته ثروتمند از نظر تاریخچه‌ای و میراثی
‫و... البته دندونی.
‫دندون؟
‫آره. راستش داستان جالبی هم داره.
‫همه فک و فامیل مادریم،
‫که میرسه به نینا و پینتا
‫و سانتا مارگاریتا، ‫(اسم سه تا از کشتی‌ها کریستف کلمب، البته سومی سانتا ماریاست)
‫همگی وقتی مُردن دندون‌هاشون رو ریختن
‫داخل یه شیشه.
‫و وقتی منم چهل سالم بشه،
‫اون شیشه خوشگل
‫تاریخی قراره بهم برسه.
‫بس کن. ‫خیلی خب، دی،
‫باید اون تفنگه رو از دست فرانک بگیریم.
‫هیییی.
‫نمی‌تونید همچین کاری بکنید.
‫چون تفنگ فرانک یه بخش بزرگی
‫از شخصیتشه، خب؟
‫میراثشه. ‫تاریخچشه.
‫مثل شیشه دندون منه، خب؟
‫منم نمی‌خوام وقتی پیر شدم یکی ازم بگیردش.
‫چی داری میگی؟
‫چارلی، یه خبر بد واست دارم رفیق.
‫چیه؟
‫تو خیلی وقت پیش چهل سالو رد کردی.
‫هی. ‫سلام مامان، چطوری؟
‫- سلام مامان. ‫- سلام پسرا.
‫- از اینورا؟ ‫- آره،
‫هی، می‌خوام شیشه دندونای خانوادگی رو به مک نشون بدم.
‫اوه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫مامان، تو خبر داشتی من چهل سالو رد کردم؟
‫نه بابا؟
‫آره مثل اینکه. ‫آره، گفتم شاید تو هم یادت رفته باشه
‫و این داستانا، ولی آره،
‫میشه حالا شیشه دندونا رو بدی بهم؟
‫خیلی خب، میرم دنبالش.
‫خوبه. ‫برو دندونام رو بیار خواهشاً.
‫ایول. ‫هی مامان،
‫حالا که تا اینجا اومدیم،
‫ما هم یه چی تو مایه‌های
‫میراث خانوادگی یا چیزی داریم؟
‫نه.
‫مثلاً یه چیز با ارزش
‫که خانواده‌مون یه زمانی صاحبش بوده؟
‫نه.
‫خیلی خب. ‫مثلاً یه چی که ارزش احساسی داشته باشه؟
‫یه مدرکی که نشون بده وجود خارجی داشتیم؟
‫نچ.
‫وایسا، اون نامه‌ها چی؟
‫قبلاً یه سری نامه نداشتیم
‫که بابابزرگم توی جنگ جهانی دوم
‫واسه بابا نوشته بود؟
‫چرا.
‫وجود دارن الان؟ ‫خب دست کی هستن؟
‫دونالد.
‫- دونالد؟ دونالد کیه؟ ‫- اوه...
‫داک.
‫آره.
‫دونالد... دونالد داک؟ ‫چی داره میگه؟
‫آره، مامانم داره شوخی می‌کنه. ‫خیلی بامزست آخه.
‫خیلی آدم شوخ طبعیه. ‫مگه نه، مامان؟
‫آره.
‫آره. داره عمو دونالدم رو میگه.
‫من اصلاً خبر نداشتم عمو داری.
‫آره، داداش بابامه دیگه.
‫دونالد مک‌دونالد؟
‫آره.
‫رونالد مک‌دونالد. ‫(اسم عروسک دلقک رستوران‌های مک دونالد)
‫دونالد مک‌دونالد.
‫یعنی بابات با اسم لوتر حسابی برد کردا، نه؟
‫مامان؟ ‫چی شده؟
‫لعنتی.
‫خواست دندونش رو بکشه؟
‫الان خواستی دندونت رو بکشی؟
‫- اوهوم. ‫- معلومه که خواسته.
‫- انبردست که معلومه. ‫- انبردست که معلومه مامان.
‫- اه! ‫- اوه!
‫- متاسفم. ‫- مامان.
‫وای خدای من. ‫چرا همچین کاری کردی؟
‫جراتش رو نداشتم بهت بگم،
‫شیشه رو دادم رفت.
‫شیشه دندونا رو دادی رفت؟ ‫به کی؟
‫خواهرات.
‫به خواهرام؟
‫اون نکبت‌های نمک به حروم؟ ‫یعنی که چی، مامان؟
‫اونا حتی دیگه توی فیلی هم زندگی نمی‌کنن.
‫جمع کردن رفتن شمال نیوجرسی.
‫حسابی هم باهات بد رفتارن.
‫ولی من کنارت موندم. ‫من بهت رسیدگی می‌کنم.
‫چطور تونستی همچین کاری بکنی؟
‫- حالا داره جیغ می‌زنه. ‫- مسخرست.
‫حالا داره جیغ می‌زنه. ‫داره جیغ می‌زنه.
‫- خب تو سرش داد زدی. ‫- دیگه مامان داره جیغ می‌زنه.
‫مامان داره جیغ می‌زنه.
‫باورم نمیشه که همچین کاری کردی!
‫- چرا داری سرش داد می‌زنی؟ نمی‌دونم... ‫- شیشه رو داده به خواهرام.
‫اونا بدترین آدمای روی زمینن.
‫من اصلاً یادم نمیاد خواهر داشته باشی.
‫خیلی خب باشه.
‫ببین، فقط باید بریم بگیریمشون.
‫به نظرم داره سکته می‌کنه، رفیق.
‫فقط باید سوار ماشین بشیم
‫- و بریم دنبالشون. یالا رفیق. ‫- باید بریم بیمارستان.
‫بریم سوار ماشین بشیم. ‫بزن بریم.
‫خانم مک، با ماشین شما میریم. ‫آروم باش، مامان.
‫چیزی نیست، خب؟ ‫از دستت عصبی نیستم. مشکل نیست، باشه؟
‫- دوستت دارم. ‫- از راه بینیت نفس بکش.
‫- منم دوستت دارم. منم دوستت دارم. ‫- واقعاً مسخرست.
‫من اشتباه کردم.
‫آره اشتباه کردی. ‫یه اشتباه... خیلی خب.
‫ای خدا، بذار تمیزش کنم. ‫خیلی خب.
‫نمی‌خواستم ناراحتت کنم.
‫فرانک،
‫میشه خواهشاً خودت رو با تفنگ نخارونی؟
‫- بدنم میخاره. ‫- معلومه.
‫احتمالاً واسه خاطر اینه
‫که رو چمنای دم خونه‌ت غلت می‌زدی.
‫نه، واسه این توی چمنا غلت می‌زدم
‫چون بدنم میخارید.
‫قبلش میخارید.
‫خیلی خب، نظرت چیه اسلحه رو بدی من،
‫- که با انگشتم بخارونمت. ‫- آره.
‫اسلحه رو بهت نمیدم،
‫ولی می‌ذارم بخارونیم. ‫می‌خوای بدنم رو بخارونی؟
‫- یالا. بخارون. ‫- باشه.
‫- خیلی خب. ‫- بخارونم.
‫آره آره آره. ‫پشت گردنم رو بخارون.
‫- فرانک، من... ‫- پشت گردنم. پشت گردنم رو بخارون.
‫خیلی خب، ولی فقط نمی‌خوام دوباره بهم تیر بزنی.
‫تفنگ تیر نداره.
‫آره، سری قبلی هم همین رو گفتی، فرانک.
‫باید برم بشاشم.
‫- بزن کنار. ‫- باشه.
‫باشه.
‫گندش بزنن.
‫این کارا جواب نمیده.
‫نظرت چیه بهش حمله کنیم و تفنگه رو بگیریم؟
‫چی؟ ‫نه بابا.
‫مثل فیلم صورت زخمی کله پامون می‌کنه. ‫نمیشه اینطوری بریم سراغش.
‫- اینطوری می‌ترسونیمش. ‫- آره.
‫میدونی چیه؟ ‫باید گولش بزنیم
‫الکی حس کنه امنیت داره.
‫آدم به سگ نمیاد بگه قراره ببردش دامپزشکی
‫که کارش رو بسازه.
‫صحیح.
‫اول میای واسه اون سگه بهترین روز عمرش رو فراهم می‌کنی،
‫و بعدش وقتی که اصلاً احتمال نمیده، کارش رو میسازی.
‫خیلی خب.
‫باشه. ‫اوه...
‫اووه.
‫پدرم داشت درمی‌اومد.
‫اوه!
‫واو.
‫چرا مامانت داره ماشین مامان من رو می‌رونه؟
‫نمی‌دونم. رفیق، یه برنامه‌ عجیب غریبی ریختن
‫که مامانت بتونه روی سیگار کشیدنش تمرکز کنه.
‫حالا که صحبتش شد، ‫این پشت دارم خفه میشم.
‫خانم مک، میشه شیشه رو یه مقدار بدید پایین؟
‫نه.
‫چرا نه؟ ‫آخه مسخرست که وسط این همه دود بشینیم.
‫چون خیلی سرده. ‫واسه سلامتی خوب نیست.
‫- درسته. ‫- واسه سلامتی... چی؟
‫شرمنده، مامانم یه برنامه سلامتی جدید داره اجرا می‌کنه.
‫هی مامان، برنامه داره جواب میده. ‫خیلی خوشگل شدی.
‫خفه شو.
‫میشه یه مقدار سریع‌تر بریم؟
‫یه ماشین دیگه هم الان از کنارمون رد شد. ‫مامان، پنجاهمین ماشین بودا.
‫چرا اینقدر آروم میری؟
‫آخه اتوبان خیلی ترسناکه.
‫داری با دنده دو میری.
‫- دارم می‌بینم با دنده دو داری میری. ‫- ولی...
‫همه هم عجله دارن.
‫نه، خیلی هم طبیعیه...
‫توی اتوبان با همین سرعت میرن دیگه.
‫خیلی خب، شاید بهتره من برونم. ‫مامان، میشه ماشینت رو برونم؟
‫- میشه مک برونه؟ ‫- نه.
‫اه، این بدترین کابوس زندگیمه، پسر.
‫یعنی افتضاحه. ‫چقدر مونده؟
‫کسی می‌دونه؟ ‫مک؟
‫چقدر مونده؟ ‫مک؟
‫الو؟
‫انگشت مامانم بالاست. ‫که یعنی حرف زدن ممنوع.
‫اعصابش خرابه.
‫بهتره تا وقتی انگشتش رو بیاره پایین آروم باشیم،
‫وگرنه ممکنه با فندکش ما رو بسوزونه.
‫این بدترین کابوس
‫کل زندگیمه.
‫خیلی خب، انگشتش اومد پایین. ‫عالی شد.
‫خیلی خب خانم کلی،
‫باید از مسیر جری ترنپیک بری ‫تا برسی جاده دویست و هشتاد و هفت.
‫از جاده دویست و هشتاد و هفت باید بری سمت هامبورگ.
‫نه. ‫نه، کل مسیر تو جاده
‫دویست و شیش می‌مونی.
‫نه، باید،
‫توی مسیر بریم سمت همبرگ.
‫چرا باید بریم همبرگ؟
‫باید بریم دیدن عمو دونالدم.
‫- دونالد مک‌دونالد اهل همبرگرِ نیوجرسی؟ ‫- همبرگ.
‫دنبال یه سری نامه قدیمی که حتی واسه تو نوشته نشدن؟
‫اینکه میراث نیست، ‫یه سری چرت و پرت بی معنیه.
‫نه به اندازه یه شیشه پر از دندون.
‫- سوزوندت، سوزوندت. ‫- شرمنده مامان، بببخشید مامان.
‫ببخشید مامان. ‫انگشتت رو ندیدم.
‫نه، این سری انگشتش روی هوا نبود.
‫- بدجوری دستم رو سوزوند. ‫- این سری حتی دستت رو هم بالا...
‫- الان بالاست، اومد بالا. ‫- آره.
‫فرانک، ‫یه سوپرایز واست داریم رفیق.
‫چیه؟
‫همبرگر.
‫همبرگر؟
‫یکی از بهترین غذاهای دنیاست.
‫آره واقعاً.
‫و می‌دونی چیه، ‫می‌تونی همینجا داخل ماشین بخوریش.
‫می‌دونید، هرزگاهی که همبرگر می‌خورم شاشم می‌گیره.
‫آره، واسه همین اون حوله رو گذاشتیم دم دستت رفیق.
‫به به!
‫خیلی خب.
‫- هوم. ‫- می‌خوای آروم بخوری؟
‫لعنتی. ‫کم کم گاز بزن،
‫وگرنه همه جا رو به گند می‌کشی.
‫- به به. ‫- آره، خوشمزست، نه؟
‫آره، داری مثل خرس پایین میدیشا، نه رفیق؟
‫خیلی خوبه.
‫اوه!
‫نزدیک بود تفنگم رو بخورم.
‫زدمش توی سس کچاپ.
‫فکر کردم سیب زمینی سرخ کردست.
‫آره، باحاله.
‫واو.
‫هی، می‌دونی چیه؟
‫می‌خوام بزنم کنار، فرانک.
‫خودمم باید برم دست به آب.
‫بازم. ‫باشه.
‫- خب فرانک... ‫- چیه؟
‫ببین کجاییم.
‫زیر پلیم.
‫اوه، خیلی وقته نیومدم اینجا.
‫- برو یه دوری بزن... اوه! ‫- اوه!
‫الان سرت رو کوبیدی به شیشه؟
‫آره، نفهمیدم بالاست.
‫مگه می‌خواستی شیرجه بزنی بیرون؟
‫آره، خیلی جوگیر شدم. ‫می‌خوام برم.
‫- باشه. ‫- برو دیدن بچه ها.
‫- خوش بگذره، رفیق. ‫- برو دیدن پسرا.
‫- برو دنبالشون. ‫- باشه.
‫- نمی‌دونم تا کی می‌تونم تحملش کنم.
‫هی، دیگه آخراشه دی، خب؟ ‫داره خسته میشه.
‫بذار ولش کنیم یه ذره اطراف پل دور بزنه،
‫- و بعدش یه ایستگاه دیگه می‌مونه، خب؟ ‫- اه...
‫داره رو یه شیر آتشنشانی دیگه میشاشه.
‫خیلی خب. ‫داره...
‫رسماً به سگ تبدیل میشه.
‫آره.
‫باید برم دستشویی.
‫تازه رفتی که. ‫توی مسیر
‫سه بار رفتی دستشویی. ‫هی میزدیم کنار
‫- که بری دستشویی. چه... ‫- کلی دستشویی رفتی.
‫برنامه منظمی داره.
‫ای وای، دستمالم تموم شده.
‫اوه، نگران نباشید خانم کلی.
‫مطمئنم عمو دونالدم دستمال توالت داره.
‫داشتی با دستمال توالت خودتو تمیز می‌کردی؟
‫امیدوارم همگی
‫اشتباه داشته باشن
‫چون واستون خوراک گوشت درست کردم.
‫اخی، خیلی لطف کردی عمو دونالد،
‫ولی یه مقداری عجله داریم.
‫حیف شد که.
‫هیچوقت همدیگه رو نمی‌بینیم که.
‫آره، حیف شد،
‫ولی در اصل اومدم دنبال اون نامه‌ها.
‫می‌دونی، نامه‌هایی که
‫بابابزرگ زمان جنگ واسه تو و بابا می‌نوشت.
‫آره آره. ‫نامه‌ها دست منه.
‫عالی شد.
‫یه جورایی امیدوار بودم بدیشون به من.
‫می‌دونی، بعنوان میراث خانوادگی.
‫خب با عقل هم جور درمیاد، ‫چون
‫واسه من نوشته نشده بودن.
‫واسه بابات نوشته شده بودن.
‫بابابزرگ واسه تو نامه نمی‌نوشت؟
‫بابات رو بیشتر دوست داشت.
‫می‌دونی، من...
‫اون بچه عجیبه بودم.
‫واسه همین هیچوقت ازدواج نکردم.
‫قدیما درباره این چیزا صحبت نمی‌کردیم، ولی...
‫ولی همیشه باعث میشد یه مقداری
‫حس...
‫متفاوتی داشته باشم.
‫خب مطمئنم میتونی
‫این حس رو درک کنی، رونالد.
‫نه.
‫نامه‌ها؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫- اوه! ‫- صددرصد.
‫خیلی خب.
‫آره، خیلی عالیه عمو دونالد،
‫چون این نامه‌ها
‫قراره خیلی چیزها رو واسم پیوند بدن.
‫اینطوری یه چی دارم که واسه بچه‌هام به ارث بذارم.
‫خیلی مهمه که آدم میراث داشته باشه.
‫آره. ‫می‌دونی، من...
‫من این چیزا رو درک نمی‌کنم. ‫چون من...
‫هیچ بچه‌ای از خودم ندارم.
‫آره.
‫- داستان این یارو چیه؟ ‫- اینجان.
‫همون چیزیه که همیشه می‌خواستی.
‫یه جورایی غم انگیزه نامه‌هایی رو
‫نگه داشتم که اصلاً واسه من نبودن.
‫می‌دونید دیگه. ‫ولی...
‫به گمونم دنبال یه پیوند بودم...
‫پیوند با بابام.
‫آره.
‫خیلی غم انگیزه.
‫اگه میشه... آره. ‫ممنون.
‫آخه می‌دونی که توی این دنیا هیچی...
‫هیچی مهم‌تر از پیوند بین
‫یه پدر و پسر وجود نداره.
‫خب البته در کنار پیوند بین یه پسر و مادر.
‫مگه نه مامان؟
‫رفته دست به آب.
‫- آره، رفتش مرد. ‫- مجبور شد بره دستشویی.
‫خب به گمونم می‌تونیم توی ماشین منتظرش بمونیم.
‫واقعاً رو اعصابه.
‫یعنی میگم امروز داری وقتم رو تلف می‌کنی،
‫و هرچی توی کل زندگیت رویاش رو داشتی رو اینجا داری،
‫ولی باید ساده از کنارش رد بشیم، نه؟
‫وقت رفتنه دیگه، نه؟
‫- خب باشه. ‫- آره.
‫خیلی خب می‌دونی،
‫اگه یه وقتی خواستی با یکی وقت بگذرونی،
‫می‌تونیم بریم باهم فوتبال بازی کنیم.
‫من زیاد فوتبال دوست ندارم.
‫یه جورایی مخصوص ورزشکاراست.
‫- کل زندگیش درباره فوتبال صحبت می‌کنه ها. ‫- نه بابا...
‫هی میگه می‌خواد بره با باباش فوتبال بازی کنه...
‫نه، چون یادت نیست همیشه می‌گفتیم که
‫این کارا واسه... ورزشکارهاست؟
‫- نه، از این صحبتا نکردیم. ‫- اوه.
‫خب می‌تونیم یه چیزی بخونیم.
‫- می‌تونیم کتاب بخونیم. ‫- ولی اون خوندن بلد نیست.
‫- فکرش رو بکن. ‫- سواد نداره، پس...
‫آره، ولی منظورش من نیستم، ‫داره درباره
‫- ارتباط با تو صحبت می‌کنه. ‫- آره ولی...
‫ولی قراره رد شیم از این قضیه بریم.
‫خوندن هم واسه خرخون‌هاست، پس...
‫- نه بابا؟ ‫- آره.
‫- ورق بازی؟ ‫- خب،
‫داستان ورق بازی اینه که...
‫توش شاه و بی بی و سرباز داره،
‫منم از بزرگداشت سلطنت خوشم نمیاد.
‫- می‌دونی، اون خبر داره. ‫- رفیق وای خدا.
‫- ای خدا. ‫- خودت خبر داری. درباره‌ش صحبت کردیم.
‫داری دیوونم می‌کنی، رفیق. ‫خیلی خب بزن بریم.
‫- خدافظ. ‫- خیلی خب، شاید بتونید شماره‌تون رو بدید بهم یا...
‫- به نظرم کار عجیبیه. ‫- نمیدید؟ شماره نمیدید؟
‫- کار عجیبیه. خیلی خب. ‫- باشه. پس خوب وقتمون رو تلف کردیم دیگه، نه؟
‫- اینم از این. ‫- اقیانوس.
‫آره.
‫زیباست. ‫احتمالاً
‫کلی خاطره زیبا رو یادت میاره.
‫- مگه نه فرانک؟ ‫- صددرصد.
‫- آره. ‫- بچه‌ها، امکانش هست...
‫- نه. البته. خواهش می‌کنم. ‫- آره راحت باش.
‫بخورش مستراح.
‫آشغالدونی آلوده.
‫می‌دونی دی، یه جورایی حس می‌کنم ‫کار قشنگی انجام دادیم.
‫موافقم. ‫روز خوبی واسش ساختیم.
‫واسه فرانک.
‫نه یه آدم نرمال.
‫آره. ‫خدای من.
‫صحیح.
‫دمت گرم، رفیق.
‫- ممنون، بچه‌ها. ‫- آره.
‫- خوبه. خواهش. ‫- آره.
‫- ردیفه. ‫- گوش کن، حالا کجا بریم فرانک؟
‫- می‌خوایم ببریمت یه جای دیگه. ‫- نه نمی‌خواد. متوجه شدم.
‫اولش فکر کردم قراره ازم پول بگیرید،
‫ولی فهمیدم می‌خواید چیکار کنید.
‫همبرگر، بازی با دانکن زیر پل،
‫و الانم که ساحل.
‫یه روز خوب نمی‌تونه تا ابد ادامه داشته باشه.
‫می‌دونم چرا اومدیم اینجا.
‫نه بابا؟
‫ای خدا.
‫ممنون که واسمون ساده کردیش.
‫- انتظار داشتیم بیشتر مقاومت کنی. ‫- آره.
‫خب به گمونم زیادی طولش دادم.
‫- یه ذره زیادی. ‫- و بعدش پولم بهتون میرسه.
‫- جدی میگی؟ ‫- واقعاً؟
‫آره. ‫بیا.
‫وای خدا.
‫ولی باید بگم،
‫- از اونی که انتظار داشتم بی دردسرتر پیش رفت... ‫- آره واقعاً.
‫فقط وقتی دارم اقیانوس رو تماشا می‌کنم ‫انجامش بدید.
‫هان؟
‫خجالت نکشید. ‫زندگی خوبی داشتم.
‫- چیکار... ‫- و دمتون هم گرم
‫که جلوی چارلی انجامش ندادید.
‫حرکت قشنگی بود.
‫سریع کارمو بسازید.
‫کارتو بسازیم؟ ‫چیـ...
‫می‌دونی چی؟ ‫به نظرم بهتره بدوئم،
‫و بعدش کاری که لازمه رو انجام بدید.
‫ولی اگه زدید به پام، ‫بعدش بیاید کارم رو تموم کنید،
‫چون نمی‌خوام عذاب بکشم.
‫- راستش می‌خوام... ‫- چیه؟
‫چه غلطی داری می‌کنی؟
‫می‌خوام طبیعی انجام بشه،
‫چون کلی آدم رو دیدم که مُردن و توی شلوارشون ریدن.
‫همچین چیزی نمی‌خوام. ‫و عنم رو هم دفن کنید.
‫یا با پا خاک بپاشید روش.
‫چونکه... ‫بعدش هرکاری خواستید بکنید.
‫می‌تونید پرتم کنید توی اقیانوس که کوسه بخوردم.
‫یا می‌تونید روی زمین ولم کنید،
‫که بچه‌ها با وحشت نگاهم کنن.
‫اه. ‫خدای من.
‫ما قرار نیست بکشیمت، فرانک.
‫- هان؟ ‫- چیه؟ فکر کردی
‫می‌خواستیم اینجا لب ساحل بهت شلیک کنیم؟
‫آخه کلی آدم اینجا نشسته.
‫راستش تعجب کردم وقتی به اقیانوس شلیک کردی
‫- بلند نشدن فرار کنن. ‫- من تعجب نکردم.
‫ناسلامتی ساحل نیوجرسیه. ‫ولی یا خدا.
‫خب اگه قرار نیست کلکم رو بکنید،
‫پس می‌خواید چه غلطی بکنید؟
‫می‌خواستیم آخرین روز با اسلحه رو واست رقم بزنیم.
‫آره، وقتشه بیخیالش بشی، فرانک.
‫می‌خواستید تفنگم رو بدزدید؟
‫- خب... ‫- غلط کردید.
‫نه، خیلی خطرناکه، فرانک.
‫هیچ کنترلی روش نداری.
‫در ضمن، ‫بازم اسمتون رو از وصیتنامه خط زدم.
‫- چی؟ چرا؟ فقط واسه خاطر تفنگ؟ ‫- آره.
‫دقیقاً. چون به شما دوتا اعتماد ندارم.
‫یعنی میگم اگه اسمتون توی وصیتنامه بیاد، ‫خدا رو چه دیدی؟
‫ممکنه دست آخر از پشت بهم شلیک کنید.
‫- اه! ‫- همین الان خودت گفتی از پشت بهت شلیک کنیم!
‫اون فرق داره. ‫یه مسئله دیگه‌ست.
‫برم گردونید فیلی.
‫تاکسی بگیر.
‫- آره. ‫- برید سوار شید.
‫- لعنتی. ‫- یالا. بزنید بریم.
‫- دی، چرا گذاشتی دوباره بیفته دستش؟ ‫- من...
‫خیلی خب بزنید بریم.
‫- بیا داخل، مامان. ‫- باشه.
‫خجالت نکش، خب؟
‫بانی؟
‫کندی؟
‫- خونه‌اید؟ ‫- دستشویی کدومه؟
‫احتمالاً یه میلیون دستشویی داره اینجا.
‫برو یه دستشویی پیدا کن دیگه، خانم مک.
‫یادم نمیاد خواهرات همچین اسمایی داشته باشن.
‫نه، اسم واقعیشون نیست. ‫اسما رو عوض کردن.
‫چطور از پس همچین زندگی‌ای برمیان؟
‫از این کارای مسخره
‫شبکه‌های اجتماعی انجام میدن.
‫نمی‌دونم. ‫به گمونم که کلی پول درمیارن.
‫هی! ‫کندی! بانی!
‫- کندی... ‫- وای خدای من.
‫مامان، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خب، خواستیم یه سر بیایم...
‫تو اومدی اینجا چیکار، آشغال خور؟
‫آره سلام. ‫منم از دیدنتون خوشخبتم.
‫خفه شو، کونی!
‫چرا رفیق کونیت رو برداشتی آوردی؟
‫آره، مک اومده چیکار؟
‫این دیگه واقعاً غیرقابل قبوله.
‫رفیق...
‫می‌دونید چیه؟ ‫نمی‌خوام باهاتون بحث کنم.
‫- نه بابا؟ ‫- نخیر خب؟
‫- اومدم دنبال دندونا. ‫- نه، امکانش نیست.
‫آره، نمی‌تونیم بدیم بهت، چارلی.
‫- نمی‌تونی داشته باشیش. ‫- مامان دادشون به ما.
‫خب اصلاً دندونا به چه کار شماها میاد؟
‫یادمه همیشه می‌گفتید عجیب غریب و چندشن.
‫- آره عجیب غریب و چندشن. ‫- آره، بدجوری چندشن،
‫ولی مردم دوستشون دارن، ‫واسه همین بهشون احتیاج داریم.
‫- نیازشون داریم. ‫- واسه چی نیاز دارید؟
‫ای‌اس‌ام‌آر، اسکل. ‫(صداهایی که باعث آرامش میشن، مثل موکبانگ)
‫آره. ‫ای‌اس‌ام‌آر.
‫ای‌اس‌ام‌آر دیگه چیه؟
‫دستمون رو می‌کنیم توی شیشه.
‫مردم پول میدن که ببینن دستمون رو می‌کنیم توی شیشه.
‫- بابتش پول میدن. ‫- آره.
‫صدای دندونا رو دوست دارن،
‫و توی اونلی‌فنز کلی بالاش پول میدن.
‫- یه عالمه‌ها. ‫- چی؟
‫- بیشتر از اونی که فکرش رو بکنید. ‫- آره.
‫یعنی فقط دستتون رو می‌کنید توی شیشه دندونا
‫و مردم اونقدر پول میدن که همچین زندگی‌ای به هم بزنید؟
‫- معلومه که پیرهنامون رو هم درمیاریم دیگه. ‫- صددرصد.
‫- وای دخترا. ‫- وای خدای من.
‫- خفه شو، جنده. ‫- رسماً یه جنده‌ای.
‫خیلی خب، می‌دونید چیه؟ ‫دندونا رو بدید بهم. دندونا رو بدید بهم.
‫نه. ‫هرکی زودتر پیدا کنه به اون می‌رسه، عوضی.
‫- هرکی زودتر پیدا کنه به اون می‌رسه. ‫- شماها پیداشون نکردید!
‫- مامان دادشون به شماها! ‫- آره.
‫- خب ما رو بیشتر دوست داره. ‫- لوله دستشویی گرفت.
‫- یعنی چی؟ چندش. ‫- این خانمه کیه که باعث شد دستشوییمون بگیره؟
‫مامانی منه.
‫- چندش، مک! ‫- چندش، مک!
‫چرا دستشوییمون رو مسدود کردی؟
‫چرا دستشوییمون رو مسدود کردی، خانم پیر؟
‫دستمال توالت نبود.
‫اگه نبود پس با چی خودت رو تمیز کردی؟
‫با نامه‌ها.
‫کونت رو با نامه‌هایی
‫که بابابزرگ واسه بابا فرستاده بود تمیز کردی ‫و بعدش هم سیفون رو کشیدی؟
‫آره.
‫وای خدای من.
‫اوضاع دیگه واقعاً عجیبه، بچه‌ها. ‫باید برید دیگه.
‫- خیلی خب، می‌دونید چیه؟ ‫- نه. نه.
‫هی. بذارش زمین.
‫این میشه میراث جدید خانواده کلی،
‫و قراره همه دندون‌های خودم
‫و مامان رو بریزم توش و دندون‌های شما رو نه.
‫خیلی خب.
‫آره.
‫- آره. ‫- پسر
‫دست بردار. ‫دیگه دندون نمی‌مونه واست.
‫مطمئنی نمی‌خوای تو هم چندتا بندازی توش؟
‫اینطوری تو هم می‌تونی بخشی از میراث من باشی، رفیق.
‫به نظرم بهتره باشی.
‫- نه ممنون. ‫- جدی؟
‫- آره ممنون. ‫- خیلی خب، بگم بهت چیکار کنیم.
‫وقتی یکی افتاد، برش دار بنداز داخل.
‫- ایرادی نداره. ‫- نمی‌افته.
‫آره. ‫بیا، بخورش، قفل در.
‫این کارا چیه، مرد؟
‫تازه در اصلاً قفل هم نبود.
‫خودت هزینه در رو میدی، فرانک.
‫خیلی خب بابا.
‫خب دیگه عالی شد.
‫می‌دونی، حالا باید دندون‌هامون رو
‫- داخل چی بریزیم؟ ‫- توی صورت‌هامون؟
‫- چی داری میگی؟ ‫- صحبت سر میراثمونه.
‫می‌ونی؟ ‫من همچین چیزی نمی‌خوام، مرد.
‫میراث؟ می‌خوای درباره میراث صحبت کنی؟ ‫می‌دونی میراث ما چیه؟
‫که زندگی کوفتیمون رو توی این بار لعنتی
‫با یه روانی صرف کنیم که مثل سگ رفتار می‌کنه
‫و مثل دیوونه‌ها اسلحه دست می‌گیره!
‫باشه!
‫فهمیدم این ترحم خریدن قراره به کجا برسه.
‫اگه می‌خواید بچه‌ ننر بازی دربیارید،
‫باشه بابا، بیاید اسلحه رو بگیرید.
‫- اخ! ‫- لعنتی!
‫گندت بزنن.
‫بفرما فرانک.
‫رسماً به همه بچه‌های بار شلیک کردی.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.