‫وای خدا، وای خدا، وای خدا.
‫بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها، بچه‌ها.
‫«تبریک به بار پدی.
‫«باعث افتخاره که اعلام کنیم مایلیم
‫بار شما رو توی قسمت بعدی برنامه‌مون نمایش بدیم.»
‫«به زودی یکی از تهیه کننده‌ها رو می‌فرستیم ‫تا بررسی‌های لازمه رو انجام بده.
‫«با احترام، دوستانتون در برنامه...
‫بار رسکیو!» ‫(برنامه تلویزیونی که یه بار داغون رو زیر و رو می‌کنن)
‫آره!
‫رویامون داره به حقیقت می‌پیونده، قبول دارید؟
‫چی؟ ‫اینکه تو برنامه تلویزیونی باشیم؟
‫آره. ‫چطور همچین چیزی شد؟
‫از وقتی برنامه‌شون شروع شد
‫هر هفته واسشون نامه می‌نوشتم.
‫- خب چند وقت میشه؟ ‫- زیاد.
‫من خیلی دوست دارم معروف بشم،
‫ولی مطمئن نیستم بخوام تو یه برنامه تلویزیونی باشم
‫که می‌خوان آدم رو عوضی نشون بدن.
‫- درسته. ‫- آره راست میگه.
‫مثلاً اگه جوری تدوینش کنن
‫که من احمقی چیزی به نظر بیام چی؟
‫آره. ‫من که مخالفم. عمراً نیستم.
‫ممکنه خیلی اتفاق بزرگی باشه.
‫چی دارید میگید؟
‫یه مقدار نا امیدم کردی که زودتر بهم نگفتی
‫چون اینطوری واسه آماده سازی
‫چند هفته رو بدنم کار می‌کردم.
‫بابا از دست تو انصافاً.
‫اگه یه دفعه پیراهنم دربیاد چی؟
‫آره، آره. ‫منم یه مقدار رژیم رو بیخیال شدم.
‫یعنی خیلی وقته که هیچکدوم از...
‫- تمرینام رو انجام ندادم. ‫- هیچوقت انجام نداده. آره.
‫اون داستان اصلیه رو انگار متوجه نیستید.
‫یعنی میگم اگه بار ما رو انتخاب کنن چی؟
‫احتمالش یک در میلیونه،
‫و یه حس خوبی بهم میگه اینطوری میشه، رفقا.
‫اوضاع قراره توی بار پدی تغییر کنه
‫چون شانسمون الان زیر و رو شد.
‫«وقتی گروه نفرین میشه»
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫بسه دیگه. همینکه همه جا رو تمیز کنم، ‫تولید آشغالتون هم زیاد میشه.
‫- بسه. ‫- خب آشغال باید زیاد باشه دیگه.
‫باید همه جای بار آشغال بریزیم.
‫شرمنده چارلی، ‫ولی چرا اینقدر بید اومده توی بار؟
‫نمی‌دونم سر و کله‌شون از کجا پیدا شده، مرد.
‫نمیشه از دستشون خلاص شد.
‫نباید از دستشون خلاص بشی.
‫شماها حالیتون نیست بار رسکیو چیه؟
‫اینا دقیقاً همون چیزایی هستن
‫که جان تافر قراره بابتش بیاد اینجا و دهنمون رو سرویس کنه.
‫وایسا، وایسا، وایسا.
‫نه، من نمـ... ‫من نمی‌خوام دهنم سرویس بشه.
‫یعنی میگم هرطور بار به نظر بیاد
‫- نشون دهنده شخصیت خودمونه. خب؟ ‫- آره.
‫و من نوعی دلم نمی‌خواد
‫بعنوان آدم بیدی به نظر بیام. ‫خب؟
‫می‌خوام از نظر تماشاچی‌ها خوب به نظر بیام
‫که دارن از توی...
‫اسمش چیه؟
‫اون جعبه‌ای که مردم توش زندگی می‌کنن؟
‫منظورت خونه‌ست؟
‫آره... آره. ‫از تو خونه‌هاشون می‌بینن.
‫وای خدا. ‫اسمش یادم نمی‌اومد. خیلی عجیبه.
‫بچه‌ها، یه مشکلی پیش اومده.
‫ولی خواهشاً نخندید.
‫- خیر سرمون چطوری قراره به این نخندیم؟ ‫- من باشم نمی‌خندم.
‫اصلاً بامزه نیست، خب؟ ‫مسخره بازی که نیست.
‫نمی‌دونم صورتم چی شده،
‫ولی یه مشکلی چیزی واسش پیش اومده.
‫خیلی بامزست.
‫خیلی خنده داره.
‫- اه! ‫- تخم مرغم خونیه.
‫نه. ‫نه، نه، نه، نه.
‫اوضاع خرابه، رفیق.
‫وقتی یکی آدم رو نفرین کنه
‫از این اتفاقا می‌افته دیگه.
‫- نفرین؟ چی داری میگی؟ ‫- چی؟
‫بیاید یه لحظه درباره‌ش فکر کنیم، خب؟
‫مثلاً دی، تازگی با کسی درگیر شدی
‫که بخواد نفرینت کنه؟
‫دیشب یه درگیری کوچولو
‫با یکی از همسایه‌ها داشتم.
‫آره!
‫نفرتم رو روی شما نوجوون‌ها بالا میارم.
‫چیه؟
‫مثل اسب داره در می‌زنه. ‫چیه؟
‫بله.
‫چیه؟ ‫چرا داری ساعت سه صبح
‫درم رو از جا می‌کنی؟
‫واست شیرینی درست کردم.
‫چرا واسم شیرینی پختی؟
‫- می‌خوای مسمومم کنی؟ ‫- نه.
‫فقط خواستم محترمانه ازت بخوام یه مقدار صدا رو کم کنی.
‫وای نه. ‫واقعاً شرمنده.
‫حواسم نبود.
‫- خیلی لطف کردی که... ‫- خواهش.
‫- اینا رو واسم پختی. ‫- قربونت.
‫هی، منم یه چی واست بیارم.
‫- چه خوب. چی هست؟ ‫- آره.
‫یه جامه. ‫می‌بینی؟
‫نوشته «جنده سال.»
‫که میشه تو.
‫تو زن بیشعوری هستی،
‫و یه روزی اتفاقات خیلی بدی برات می‌افته.
‫مطمئن باش.
‫برو بمیر.
‫خب بفرما. ‫ظاهراً خانمه نفرینت کرده.
‫نمی‌دونم والا. من همیشه به پیرزنا میگم جنده. ‫همه میگیم.
‫- درسته. ‫- نه، راست میگه.
‫- همه میگیم. ‫- همین امروز به یه پیرزنه گفتم جنده.
‫- دیدی؟ آره. ‫- بدجورم گفتم.
‫- نه، منم ممکنه گفته باشم. ‫- راستش،
‫اینطوری نگرانیم بیشتر هم میشه.
‫خیلی خب. ‫چه نگرانی؟
‫دی هیچ حقی نداشت اون جامه رو بده بره.
‫یعنی میگم کلی واسش جون کندیم.
‫آره. ‫گرفتن این چیزا راحت نیست.
‫- کسی نمی‌خواست انجامش بده. ‫- در ضمن لیاقتش رو داشت، خب؟
‫- آره، لیاقتش رو داشتی. ‫- کلی واسش جون کندی.
‫اونوقت راحت دادیش بره؟ ‫منظورم اینه...
‫در هر صورت این داستانا کسوشعره،
‫چون بدشانسی نیاوردیم، ‫تازه خوش شانسی بهمون رو کرده.
‫تخم مرغ من چی؟
‫می‌دونی داستان اون چیه؟
‫ممکنه وقتی اون مرغ دریاییه رو کشتی ‫نفرین شده باشی.
‫- کدوم مرغ دریایی؟ ‫- داستانش رو نگفتم واستون؟ خیلی خب.
‫چند روز پیش فرانک داشت داکری موز درست می‌کرد.
‫یه مرغ دریایی اومد داخل بار.
‫- سلامتی. ‫- آره. برو بالا.
‫خوشمزست.
‫- لعنتی. ‫- چیه؟
‫مرغ دریایی.
‫وای.
‫پرنده کوچولو.
‫چه پرنده کوچولوی نازی.
‫غذا می‌خوای؟ ‫آره؟
‫وای! ‫خدا لعنتت کنه، فرانک!
‫- بمیر! ‫- فرانک. ولش کن.
‫بیا اینجا لاشی! ‫بمیر!
‫لعنتی!
‫بمیر، مرغ دریایی بی پدر.
‫هرزه. ‫جنده لاشی.
‫اگه مرغ دریایی بیاد توی بار بدشانسی حساب میشه.
‫نه رفیق. ‫کشتن مرغ دریایی بدشانسی میاره.
‫هر ملوانی اینو می‌دونه.
‫من که ملوان نیستم.
‫چارلی، میشه اینقدر زور نزنی
‫شانس خوبمون رو به شانس بد تبدیل کنی؟
‫آیه یاس نخون. ‫کسی نفرین نشده.
‫جدی میگی، مک؟ ‫چون خودم شنیدم
‫کریکت دیروز نفرینت کرد.
‫خیلی خب. ‫وقتشه
‫به قولت عمل کنی، مک.
‫چی میگی بابا؟ ‫بازم مدرک می‌خوام.
‫بیخیال، مرد. ‫بازم شروع نکن.
‫- ما... ‫- کریکت، تو اینجا چیکار می‌کنی، مرد؟
‫همین رو داشتم می‌گفتما.
‫کریکت، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چیه؟ چیـ... ‫نه، داریم درباره مسائل کاری صحبت می‌کنیم.
‫مسائل کاری؟ ‫من با تو کاری ندارم، آشغال خیابونی.
‫این کارا چیه، مرد؟ ‫چیـ...
‫تا وقتی بهم نیاز داری اوکیه، ‫ولی کارت که تموم شد میشم آشغال؟
‫- اینطوریاست؟ ‫- بزن به چاک، کریکت...
‫به نفعته بزنی به چاک، ‫وگرنه با کفشم میزنم تو سرت.
‫- می‌دونی چیه؟ ‫- از بار برو بیرون، رفیق.
‫می‌دونی چیه؟ ‫کون لقتون.
‫راستی، مک.
‫نفرینت می‌کنم.
‫تا هزاران سال نفرینتون می‌کنم.
‫طرف رسماً نفرینت کرد، مرد.
‫راست میگم، رفقا. ‫باید قضیه رو جدی بگیریم.
‫بریم ببینیم قضیه چیه. ‫ببین فرانک.
‫بریم یه تحقیقی درباره نفرین ملوانی بکنیم.
‫دی، مک، ‫برید معذرت بخواید.
‫من عمراً همچین کاری بکنم.
‫راستش دیگه از این حرفا خسته شدم.
‫رو اعصابه، ضد خداست،
‫و از همه مهم‌تر واسه خوشمزه بازی ‫توی برنامه بار رسکیو به درد نمی‌خوره.
‫من رفتم.
‫بیخیال، مرد!
‫چارلی، تو این نفرین‌ها رو از کجا...
‫- بلدی؟ ‫- آره.
‫منظورم اینه، شاید واقعی باشه، ‫شایدم نباشه.
‫ولی بیاید از این زاویه بهش نگاه کنیم.
‫مثلاً اگه یه گربه سیاه از جلوی آدم رد بشه،
‫برمی‌داریم رو شونه چپمون تُف می‌کنیم؟
‫چرا باید همچین کاری بکنم؟
‫- نه. ‫- شما این کارم نمی‌کنید؟
‫من اصلاً نمی‌دونم چیه.
‫مثلاً وقتی دوست دارید یه اتفاقی بیفته
‫می‌زنید روی چوب دیگه؟
‫- آها این. نه. نه. ‫- خیر... نه.
‫من شنیده بودمش، ‫ولی انجامش نمیدم.
‫خب وقتی شمع بیصاحاب رو فوت می‌کنید
‫آرزو که می‌کنید دیگه؟ ‫منظورم اینه...
‫- معلومه. ‫- آره، اینو آره.
‫- پس می‌فهمید چی میگم پس. ‫- داستان شمع رو دوست دارم.
‫خب چون می‌خوام آرزوم به حقیقت بپیونده.
‫خیلی خب. ‫اونوقت چرا همچین کاری می‌کنید؟
‫محض احتیاط.
‫محض اینکه اتفاق بیفته دیگه؟
‫پس اعتقاد به این «محض احتیاط»
‫فرقی با بقیه داستانا نداره.
‫هوم.
.این کار وقت تلف کردنه
‫باید به دکتری چیزی زنگ بزنم.
‫صددرصد باید بزنی.
‫مطمئنم فلج بل داری. ‫(فلج عضلات صورت)
‫درباره‌ش سرچ کردم.
‫ولی اول باید از همسایه‌ت معذرت بخوای.
‫آره. ‫محض احتیاط؟
‫محض احـ... ‫نه، نه.
‫من به این چرت و پرتا اعتقاد ندارم.
‫جام دست زنه‌ست. ‫منم می‌خوام پسش بگیرم.
‫هیچ حقی نداشتی بدیش به اون.
‫به خدا قسم اگه دستش نباشه،
‫- می‌زنم اون سمت صورتتم فلج می‌کنم. ‫- خیلی خب.
‫چون می‌خوامش. ‫بیخیال، مسخره‌ست بابا.
‫باید واسش نامزد بشی.
‫سلام، شما من رو نمی‌شناسی،
‫ولی من برادر این زن بیشعورم،
‫و می‌خواست بیاد اینجا و بهتون بگه
‫که خیلی...
‫اون خیلی... ‫خیلی...
‫کلمه‌ش چی بود؟
‫که احساسات آدم رو بهتر می‌کنه؟
‫- تاسف؟ ‫- متاسفه. آره. گندش بزنن.
‫ام... ‫نمی‌دونم چی... آره.
‫- آره. ‫- در ضمن، اون...
‫یه جام بهتون داده،
‫و صاحبش نبوده که بخواد ببخشدش.
‫احتمالش هست هنوز دستتون باشه؟
‫- آره هست. میرم بیارمش. ‫- جدی؟ عالی شد.
‫می‌دونی چیه؟ ‫باید بگردم دنبال چندتا درمانگاه،
‫چون قبل از اینکه بریم تلویزیون
‫یه دکتر می‌خوام صورتم رو درست کنه.
‫هوم؟
‫- تو هم دیدیش؟ ‫- چی رو؟
‫چی رو دیدم؟
‫یه گربه سیاه الان از خونه‌ش فرار کرد رفت.
‫- یه... ‫- من گربه ندیدم.
‫شوخی می‌کنی؟ ‫از کنارمون رد شد.
‫خبر خوبی نیست.
‫- یه گربه سیاه؟ ‫- آره.
‫گندش بزنن. چارلی گفت اگه گربه سیاه دیدیم
‫باید چیکار کنیم؟ ‫بد شگونه‌ها.
‫اوه.
‫اوه!
‫بدجور تف کردما. نه؟ ‫شرمنده.
‫- آره. ‫- آره.
‫پسر چه بد شدا.
‫- ولی بابت این ممنون. ‫- آره.
‫گوش کن... ‫شما گربه داری؟
‫چون فکر کنم الان یه گربه دیدم ‫که از خونه زد بیرون.
‫- گربه؟ ‫- آره. یه گربه سیاه کوچولو؟
‫یه گربه کوچولوی سیاه داشتم. ‫اسمش مورین بود.
‫وای.
‫ولی چندسال میشه که مُرده.
‫عجیبه.
‫من با یه زن به اسم مورین قتل کرده بودم.
‫هان؟
‫نه، منظورم ازدواجه. ‫شرمنده.
‫با یه زن به اسم مورین ازدواج کرده بودم.
‫من...
‫خیلی عجیبه. ‫قسم می‌خورم یه گربه دیدم.
‫می‌دونی چیه؟ ‫اینجا پره گربه‌ست.
‫میشه خواهشاً از اینجا بریم؟
‫- آره بریم. ‫- خیلی خب.
‫و خواهشاً شبا سر و صدا رو بیار پایین.
‫باشه. ردیفه، جنده.
‫تو مطمئنی، کریکت؟
‫آره که مطمئنم، رفیق.
‫چندساله دارم واسه نگهبان‌های اینجا ساک می‌زنم.
‫چیس آتلی برگشته توی شهر.
‫هر لحظه ممکنه از خونه‌ش بیاد بیرون.
‫اطلاعاتت معتبره؟ ‫چون یه فرصت بیشتر ندارم.
‫شاید معتبر باشه، شایدم نباشه. ‫من چه بدونم؟
‫من فقط یه موش خیابونیم، خب؟
‫آشغالم. ‫خودت گفتی.
‫- خیلی خب، کریکز، بذار بهت بگم... ‫- هیچی واسم نیاوردی.
‫می‌دونستم می‌خوای بابت اون قضیه
‫سرم غُر بزنی، ‫واسه همین یه کار قشنگ کردم.
‫- شیش‌تا آبجو آوردم. ‫- واسه من آوردی؟
‫آره، واست هدیه آوردم رفیق.
‫ولی اینکه چهارتاست.
‫خب معلومه که دوتاشون رو خوردم.
‫خیلی خب. ‫باشه ممنون.
‫یعنی می‌تونم شیش‌تا آبجو بگیرم ‫ولی حق ندارم دوتاش رو بخورم؟
‫باشه. ‫لطف کردی که...
‫ولی من... ببین، بابات همون چهارتا ممنون.
‫راستشو بگم چهارتاش رو خوردم.
‫اون دوتا شاش هستن.
‫چون توی ون گیر افتاده بودم و تو هم بیرون بودی...
‫می‌دونی چیه، راستش واسم مهم نیست.
‫- همینکه نوشیدنی دارم خوشحالم. ‫- خیلی خب.
‫خیلی خب...
‫خدا روح‌القدس است، خب؟
‫- ردیف شد. ‫- چی گفتی؟
‫داشتم نفرینی که روت گذاشتم رو برمی‌داشتم.
‫من به نفرین اعتقاد ندارم.
‫آره، این چیزا ضد خداست،
‫و دلیل همه این اتفاقات خداست.
‫و حالا که صحبت از اتفاقات شد،
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم، کریکز،
‫ولی نباید به کسی بگی.
‫معامله‌ت چیزیش شده؟
‫- چی؟ ‫- خیلی خب، منتظر این لحظه بودم.
‫اگه معامله‌ت چیزی شده، ‫بابتش ازت پول می‌گیرم.
‫بذار همین الان بهت بگم.
‫نه. ‫معامله‌م نیست، کریکت.
‫خب اگه می‌خوای درش بیاری،
‫الان وقتشه. ‫خب؟
‫- نمی‌خوام چیزی رو دربیارم! ‫- یه سیستم چندلایه داره...
‫ببین. ‫اینو میگم.
‫چی؟ ‫این چیه؟
‫پنجه میمونه و به نظرم باعث خوش شانسیه،
‫مثل پای خرگوش یا همچین چیزی،
‫چون از وقتی پیداش کردم،
‫فقط اتفاقات خوب برام افتاده.
‫شرمنده، ولی فکر می‌کردم
‫دلیل اتفاقات خوب و این قضایا خداست.
‫خب نه. ‫خدا تصمیم می‌گیره اتفاقات خوب واسه کی بیفته
‫و کی عذاب ببینه.
‫- گوش نمیدیا. ‫- آخه متوجه نمیشم.
‫- کریکت، من... ‫- هیچ با عقل جور درنمیاد.
‫- یا اینوری یا اونوری. ‫- نمی‌دونم چرا دارم...
‫- بذار یه نگاه بندازم. کنجکاو شدم. ‫- وایسا، وایسا، وایسا.
‫وایسا، اومدش، اومدش. ‫خیلی خب.
‫بزن بریم.
‫آقای آتلی؟
‫آقای آتلی، یه لحظه وقت دارید قربان؟
‫آقای آتلی؟
‫سلام آقای آتلی؟
‫درود. ‫سلام. سلام، آقای آتلی.
‫سلام، امضا می‌خوای؟
‫نه. این چیزا قدیمی شده، آقای آتلی.
‫- منم، مک. ‫- مک نمی‌شناسم.
‫این ده سال اخیر هفته‌ای یه نامه واستون می‌نوشتم.
‫نامه‌هام به دستتون نمی‌رسید؟ ‫یه کلیپ هم ساختید.
‫در جواب نامه‌ها. ‫وایسید.
‫«مک عزیز، حس می‌کنم می‌تونم مک صدات کنم
‫چون تو من رو چیس صدا کردی.»
‫«بابت تعریفت از موهام ممنون.»
‫«چهارمین موضوع مورد علاقم بعد از بیسبال،
‫تند دویدن و بابامه.»
‫«متاسفم که بابات ازت خوشش نمیاد.
‫«شاید بهتره پسر بهتری باشی.
‫«دیدن تو و توپ بازی باهات
‫«خیلی کیف میده، ‫ولی همونطور که گفتم،
‫«به شدت درگیر بیسبال بازی واسه تیم فیلادلفیا هستم.
‫«امیدوارم زندگی خوبی داشته باشی.
‫«طرفدارهایی مثل تو زندگیم رو گرند اسلم می‌کنه.
‫دوست خوبت، چیس.»
‫- وایسا، تو همون مکی؟ ‫- آره.
‫فکر می‌کردم مک یه بچه کوچولو باشه.
‫آره، یه بچه هست. ‫یه بچه...
‫یه بچه که من به دنیا آوردمش. ‫مک کوچولو.
‫- چی؟ ‫- اون مک کوچولوئه، من مک بزرگه،
‫و بهتره باهاش توپ بازی کنی.
‫موهات حواسم رو پرت می‌کنه.
‫بدجور بهم استرس میده.
‫توی تیم دادجرز لقبت روباه خاکستری بود.
‫اما توی فیلادلفیا روباه خالی بودی.
‫چی بگم، مرد. ‫بدجور درگیرم.
‫آره، همه درگیریم، ‫ولی پسره حالش بده.
‫بدجور مریضه. ‫رو به مرگه.
‫سرطان خون داره و بهتره باهاش توپ بازی کنی.
‫- ماشینم کجاست؟ ‫- تویئت می‌کنم این کارو نکردی.
‫شرمنده. ‫تهدیدت کردم.
‫الان جفتمون ناراحتیم.
‫توپ بازی کنیم؟ ‫باشه واسه امروز عصر.
‫خیلی خب. ‫نهایتاً پنج دقیقه.
‫- آره، آره. ‫- بدجور سرم شلوغه.
‫مامان؟
‫هی، میشه یه سوالی ازت بپرسیم؟
‫چارلی، فکر نمی‌کردم بتونی بیای.
‫- بیاید داخل. ‫- گندش بزنن. یادم رفته بود تولد دایی جکه.
‫بیا داخل، چارلی. ‫می‌تونی کنار من بشینی.
‫نه، راحتم. ‫بعداً برمی‌گردیم.
‫نه، نه، نه چارلی. ‫من دلم کیک می‌خواد.
‫- بیا بریم. ‫- جدی؟ کوفت بخوری.
‫خیلی خب باشه.
‫تولدت مبارک، جک عزیز
‫- تولدت مبارک. ‫- میشه جامون رو عوض کنیم؟
‫خیلی خب، آرزو کن.
‫باشه. ‫خیلی خب، دستت رو بده من.
‫- نچ. ‫- آماده؟
‫خیلی خب.
‫- اوه! ‫- خوبه. خیلی خوبه.
‫هی، می‌خوای بدونی چی آرزو کردم چارلی؟
‫- اصلاً، رفیق. ‫- آرزوت رو بهش نگو،
‫- وگرنه اتفاق نمی‌افته. ‫- آره بفرما.
‫- دقیقاً. ‫- منم یه آرزو کردم.
‫نظرت چیه من و تو باهم بریم طبقه بالا، بانی؟
‫هی فرانک، تو نمی‌تونی آرزو کنی، ‫خب؟
‫شمع تولد که این شکلی نیست.
‫- کی گفته؟ ‫- ببین، واسه این قضیه نیومدیم اینجا!
‫مامان، فرانک یه مرغ دریایی کشته.
‫کار خوبی نکردی، فرانک.
‫آره، خودمون می‌دونیم، دایی جک. ‫خب؟
‫واسه همین اومدیم اینجا، خب؟
‫مامان، این داستانا می‌تونه باعث،
‫- نفرین شدن فرانک بشه؟ ‫- آره.
‫قدیمیا میگن روح ملوان‌ها توی بدن مرغ دریایی ‫به زندگی ادامه میده،
‫و اگه یه مرغ دریایی رو بکشی،
‫ملوانه تا آخر عمر دست از سرت برنمی‌داره.
‫- نه بابا؟ ‫- آره، ولی میشه یه کارهایی کرد،
‫- یا اینکه... ‫- خب میشه گردن فرانک رو
‫با شاخ بز برید و یه کاسه از خونش خورد.
‫چی؟
‫آره، شاید غیر از این راهی باشه.
‫کار دیگه‌ای هم هست یا...
‫اوه!
‫می‌تونه سر مرغ دریایی رو قطع کنه
‫و تا آخر عمر جمجمه‌ش رو بندازه دور گردنش.
‫مامان، نمیشه این کار رو کرد،
‫- چون مرغ دریاییه رو دیگه نداریم. ‫- چرا داریم.
‫توی باره.
‫- چی؟ جدی؟ ‫- آره.
‫شوتش کردم زیر صندلیا
‫که مجبور نباشم تمیزش کنم.
‫خیلی خب، یعنی داری میگی می‌خوای
‫تا آخر عمرت جمجمه مرغ دریایی بندازی گردنت؟
‫نمی‌دونم. ‫شاید باحال باشه.
‫نه، همچین کاری نمی‌کنیم. ‫مسخرست.
‫مامان، اطلاعات دیگه‌ای نداری؟
‫می‌تونید یه مراسم ختم درست حسابی
‫واسه مرغ دریاییه بگیرید.
‫چی؟ ‫آره همین خوبه مامان.
‫چرا همون اول اینو نگفتی؟
‫خب چارلی، گاهی وقتا آدم وسط دریاست
‫و همچین گزینه‌ای در دسترس نیست.
‫الان من وسط دریام، مامان؟
‫- نمی‌دونم. ‫- نمی‌دونم من الان توی دریام یا نه؟
‫نمیـ... ‫دایی جک بس کن،
‫اینقدر دستت رو نذار روی دستم.
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- دنبال این می‌گردم.
‫این چیه؟
‫مورین پاندروسا.
‫- چرا نگهش داشتی؟ ‫- می‌خواستم نگهش دارم
‫بعنوان یه...
‫جایزه؟ ‫جایزه قتل؟
‫نه... چی؟ ‫جایزه نه.
‫می‌خواستم... بعنوان...
‫یادگاری از قربانیت.
‫یادگاری نه، نه. ‫این یه...
‫یه... می‌خواستم از لجش نگهش دارم.
‫کدوم یکی؟ ‫زیر کدوم یکیه؟
‫- کنار دستگاه پخش. اونجا. ‫- اه!
‫- اونجا. ‫- دیدمش. بذار برم کیسه زباله بیارم.
‫اه.
‫- این چه کوفتیه؟ ‫- همون مرغ دریایی که فرانک کشت.
‫- خیلی خب. ‫- اون چیه؟
‫زن مرحومش.
‫- آره. ‫- شبیه جام می‌مونه.
‫نه، جام نیست، خب؟
‫زنیکه جنده توی وصیتنامه‌ش نوشته بود
‫می‌خواد توی گورستان حیوانات دفن بشه ‫و منم قبول نکردم.
‫یه لحظه وایسا.
‫آرزوی همسرت واسه دفن شدن
‫توی گورستان حیوانات رو قبول نکردی؟ ‫چرا همچین کاری کردی؟
‫چون گربه نیست.
‫آره ولی این دقیقاً
‫از همون چیزاییه که باعث نفرین شدن آدم میشه.
‫می‌دونم.
‫من... آره. ‫خیلی خب، الان فهمیدم.
‫- چرت نگو، کریکت. ‫- نمی‌دونم چرا اینقدر عصبانی هستی.
‫خودت گفتی برو یه بچه بیار.
‫تازه این رسماً کف خیابون اسمش «بچه»ست.
‫- به بچه معروفه. ‫- طرف یه مرد بالغه.
‫هرچی بخوای همون میشم، مشتی.
‫- رویاهات رو به واقعیت تبدیل می‌کنم. ‫- راست میگه.
‫- میشه... یه دور بزنی. بچرخ. ‫- اوه.
‫بفرما. سکسیش کن. ‫همینه.
‫آره.
‫موها رو افشون کن.
‫صورتت رو نشون بده.
‫- آره. خوبه؟ ‫- هی.
‫- ببرش بیرون. ‫- خیلی خب، آره. برو.
‫- بیا. ‫- آره...
‫هی هی هی.
‫مواد؟
‫سر پایین.
‫خیلی خب.
‫احترام خیلی مهمه.
‫مک، این چه کوفتیه؟
‫فکر کنم کریکت جاکش شده،
‫و اونم فاحشه پسرش بود.
‫خیلی قضیه رو زیادی ساده کردی.
‫ولی خلاصه‌ش همینه.
‫اینو که فهمیدیم. منظورش اینه که...
‫آره، منظورم اینه با کریکت چیکار داری؟
‫نه، اون پنجه میمون داره.
‫بیخیال کریکت. ‫راز بودا.
‫من رازداری بلد نیستم... ‫راستش بدجوری نشئه‌ام،
‫دارم بهش فکر می‌کنم و می‌خوام
‫باهاش برم دستشویی و کار رو تموم... ‫آره.
‫مک،
‫داستان پنجه میمون چیه؟ ‫این چیه؟
‫خبر دارید که من چند ساله دنبال چیس آتلی هستم
‫که یه دور باهاش بیسبال بازی کنم؟
‫خب بالاخره پیداش کردم و قرار بود
‫فردا با پسر رو به موتم بریم بیسبال بازی کنیم.
‫کریکت قرار بود کمک کنه یه بچه پیدا کنم،
‫- ولی برداشت یه معتاد آورد. ‫- وایسا، وایسا.
‫واقعاً چیس آتلی رو دیدی؟ ‫چطوری آخه؟
‫خب از وقتی این پنجه میمون رو پیدا کردم،
‫شانسم زیر و رو شده.
‫خب راستش فقط پنجه خالی نبود.
‫یه میمون کامل پشت بشکه‌ها بود ‫که مُرده بود.
‫توی دستش پول داشت و وقتی رفتم
‫پوله رو بگیرم، ‫کل دستش کنده شد،
‫و از اون موقع همراهم دارمش.
‫آخه میمون توی بار؟ ‫کاملاً اتفاقیه دیگه.
‫هیچم اتفاقی نیست.
‫احتمالاً همون میمونه‌ست که اینجا کار می‌کرد،
‫- که جیبمون رو زد و کرد دهنمون. ‫- پشت بشکه‌ گیر کرد.
‫- پشت بشکه‌ها بود؟ ‫- خب راستش،
‫کنار دفتر پیداش کردم، ‫ولی شوتش کردم زیر بشکه‌ها
‫چون حال نداشتم تمیزکاری کنم.
‫گندت بزنن!
‫خب داره فاسد میشه
‫و اون پشت هم کلی کپک زده.
‫- آره الان بوش میاد. ‫- نمی‌دونم چطوری متوجهش نشدم.
‫خیلی خب.
‫من یه راه حل تازه دارم، خب؟ ‫واسه همه چی یه راه حل دارم.
‫الان همسر تو،
‫مرغ دریایی و باقیمونده میمونه رو برمی‌داریم،
‫و همه رو توی قبرستون حیوانات دفن می‌کنیم.
‫و مک، تو قراره با چیس آتلی بیسبال بازی کنی،
‫ولی نه با پسر رو به مرگت.
‫- چرا؟ ‫- چون اون مُرده.
‫من گیج شدم.
‫این پسرته؟
‫بله، آقای آتلی.
‫جراتش رو نداشتم دم ساختمون بهتون بگم.
‫موقع مرگ فقط ده سالش بود. ‫الان دیگه مُرده.
‫چرا توی قبرستون حیوانات دفن شده؟
‫به خاطر سگ‌ها. ‫عاشق سگ‌ها بود.
‫خیلی خب مرد. ‫داستان چیه؟
‫قضیه چیه؟
‫متاسفم، من...
‫ببین، می‌دونم که فکر می‌کنی من دیوونه‌ام،
‫ولی این پنجه میمون رو پیدا کردم،
‫و کلی واسم خوش شانسی آورده.
‫و می‌دونم که از نظرت خرافات حقیقت ندارن،
‫و همه این داستانا مسخره‌ان...
‫حقیقت ندارن؟ ‫معلومه که دارن.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫پس فکر کردی بازیکنای بیسبال چطوری ‫افت‌‌هاشون رو پشت سر می‌ذارن؟
‫با خرافات.
‫چون چیزی که باور دارن روی اعمالشون تاثیر داره.
‫ولی هر عملی عواقبی داره.
‫مثل دروغ گفتن، مک.
‫نظرت چیه اون پنجه میمون رو رد کنی بیاد؟
‫حق با توئه.
‫درست میگی، هر عملی عواقب خودش رو داره، ‫و من...
‫واقعاً متاسفم مرد، ‫به نظرم...
‫تالار افتخارات، من اومدم!
‫این دیگه چی بود؟
‫فکر کنم چیس آتلی پنجه میمونم رو دزدید.
‫خب پس شاید نفرین برداشته شده باشه.
‫- آره درسته. ‫- هی بچه‌ها؟ ام...
‫- هوم؟ ‫- این رو نگاه.
‫خیلی خب، ظاهراً...
‫فلج موقتی صورت و اختلال فکری
‫همگی علائم مواجهه با سطح بالای کپکه.
‫- هان؟ ‫- اوه...
‫می‌دونید چیه؟ ‫شاید قضیه بید رو هم معلوم کنه.
‫آره همینطوره. ‫راستش آره.
‫بید از کپک تغذیه می‌کنه.
‫- هان؟ ‫- تخم مرغ من چی؟
‫فرانک، امکانش هست که
‫تخمه واسه مرغ دریایی باشه؟
‫- اوه... ‫- ممکنه، چون می‌دونی چیه،
‫- یه چندتا تخم پیدا کردیم... ‫- و...
‫- و ممکنه باهم قاطی کرده باشیشون. ‫- ممکنه جابجا شده باشن...
‫- قاطی شده باشن. ‫- آره، چون هم توی خونه تخم مرغ داشتیم
‫- و هم یه سری پیدا کرده بودیم. ‫- جابجاشون کردی.
‫- آره. ‫- آره همینه.
‫پس... نفرینی در کار نیست.
‫وای نه. یه لحظه وایسید.
‫«آقای مک‌دونالد عزیز، متاسفانه باید به اطلاعتون برسونیم
‫که اومدیم بارتون و کسی اونجا نبود.»
‫- هان؟ ‫- «بعد از چند تلاش ناموفق
‫«واسه تماس با شما، تصمیم گرفتیم پیشنهادمون رو لغو کنیم.
‫بهترین‌ها رو واستون آرزو داریم. ‫دوستانتون در بار رسکیو.»
‫گندش بزنن. ‫اگه پنجه میمونه دستم بود،
‫هیچکدوم اینا اتفاق نمی‌افتادن.
‫آره، پس یعنی هنوز نفرینیم.
‫- نه. ‫- اینطوری نیست!
‫ما... نفرینی در کار نیست.
‫خب؟ مک، تو هیچوقت خوش شانس نبودی.
‫اوکی؟ ‫قضیه این بود که مثل اسب بهشون ایمیل می‌زدی.
‫چندسال هم چیس آتلی رو تعقیب می‌کردی.
‫ما بدشانس نیستیم، خب؟ ‫فقط از اون آدمایی هستیم که...
‫از اونایی که وقتی می‌دونیم باید سر کار باشیم
‫حیوونای مختلف و همسرهاشون رو
‫توی قبرستون حیوانات دفن می‌کنن.
‫- آره. ‫- برگردیم بریم بار.
‫هی هی هی هی.
‫من چی؟ ‫شانس من چی؟
‫نمی‌دونم کریکس، به گمونم... ‫توضیح دقیقی وجود نداره
‫که چرا بلا سرت میاد.
‫- آره. ‫- شاید از اون داستانای غیرقابل توضیحه.
‫- زندگیه دیگه. گاهی وقتا اینطوریه. ‫- آره رفیق.
‫- همینه که هست. ‫- یه ابر سیاه
‫- همه جا دنبالت میاد. ‫- همینه که هست.
‫- داستانت همینه. ‫- قضیه همینه.
‫- همینه که هست. ‫- روز خوش.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.