‏این چیه؟‏
‏خیلی بزرگ‌تر از دفعه قبله.‏
‏بیا بریم یه جای باز!‏
‏چی شده؟‏
‏میوکی-چان؟‏
‏این...‏
‏ولی چرا؟‏
‏این کاولون مال کودو-سانه، مگه نه؟‏
‏چطور ممکنه خاطرات کس دیگه‌ای‏ ‏تکرار بشه؟‏
‏جین تِرا...‏
‏اتفاقی برای کودو-سان افتاده؟‏
‏میوکی-چان.‏
‏بیا بریم.‏
‏باشه.‏
‏کودو-سان، فقط تو موندی.‏
‏کودو-سان؟!‏
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‏کودو-سان! کجایی؟!‏
‏اوه، امروز تنهایی؟‏
‏ساکسس... تویی؟‏
‏می‌خوام برم پیش کودو-سان.‏
‏و اینم چی.‏
‏بازم می‌خوای با یه برد آسون‏ ‏در بری، هان؟‏
‏خفه شو.‏
‏راستی، مرغ لیمویی اون رستورانو‏ ‏برای اولین بار امتحان کردم.‏
‏هان؟ با یه دختر جوون قرار داشتی؟‏
‏درسته.‏
‏شرط می‌بندم نوه‌ات بوده.‏
‏اوه پسر، از کجا فهمیدی؟‏
‏نوه‌ات، هان؟‏
‏ریچی.‏
‏به همین زودی؟!‏
‏نمی‌ذارم از زیرش در بری.‏
‏آقای جین، درتون چطوره؟‏
‏اوه، عالیه، ممنون از شما.‏
‏خوبه.‏
‏اگه دوباره چیزی خراب شد، بهم بگین.‏
‏مثل همیشه ممنونم.‏
‏چرا یه کار بازسازی راه نمی‌اندازی؟‏
‏شاید فکر بدی نباشه.‏
‏هیو، نوبت توئه.‏
‏رفته دستشویی؟‏
‏آه خب، فکر کنم ما ادامه بدیم.‏
‏هی، جین.‏
‏تو هم، هان؟‏
‏نمی‌تونیم اینجوری ادامه بدیم.‏
‏پس، می‌خوای اینو تموم کنی؟‏
‏نمی‌دونم.‏
‏هر کاری می‌خوای بکن.‏
‏من به خونه قدیمیم سر زدم، و تونستم‏ ‏زنمو که تو هیچ‌وقت ندیدی، ببینم.‏
‏این کافیه.‏
‏دیگه وقتشه.‏
‏دیگه باید ادامه بدیم.‏
‏کودو. به لطف تو،‏ ‏تونستم یه رویای خوب ببینم.‏
‏ممنونم.‏
‏فات‏
‏اوه، خوش اومدی.‏
‏کودو-کون رو تو راه برگشت دیدی؟‏
‏نـ-نه.‏
‏می‌خوای تو این کاولون بمونی؟‏
‏اوه، خودشه. من به دردسر افتادم.‏
‏ولی می‌دونی که این یه قماره؟‏
‏در بدترین حالت، نه تو‏ ‏و نه کودو نجات پیدا نمی‌کنین.‏
‏پس این نتیجه کارای منه.‏
‏همه... خودم هم...‏
‏ممکنه همه غیبمون بزنه.‏
‏متأسفم.‏
‏بیا بریم.‏
‏کودو-سان اون جلوئه؟‏
‏اینجاست که منو ترک می‌کنی؟‏
‏باشه.‏
‏ممنونم.‏
‏ساکسس، تونستی خود‏ ‏مطلقتو پیدا کنی؟‏
‏چون تو اسم منو بهم دادی، رِکو-پون.‏
‏فردا آخرین روز آگوسته.‏
‏تو پاییز، تخریب کاولون‏ ‏احتمالاً شروع می‌شه.‏
‏تابستون من تموم می‌شه.‏
‏تابستون اینقدر برات خاصه، رِیکو؟‏
‏فقط دوستش دارم، همین.‏
‏ایده‌آله.‏
‏واسه همین می‌خوام این حالت پیش‌فرض باشه.‏
‏هیچ‌وقت تموم نشه، هیچ‌وقت ادامه پیدا نکنه...‏
‏پس نمی‌خوای تغییر کنه.‏
‏یعنی این فروشنده‌ها‏ ‏مکان‌های جدیدی پیدا کردن؟‏
‏نه اینکه زیر قراردادهای ما باشن.‏
‏این کاولون همیشگیه.‏
‏ایده‌آل من.‏
‏رِیکو.‏
‏لطفاً با من ازدواج کن.‏
‏در پایان این آگوست عادی و معمولی.‏
‏جدی می‌گی؟‏
‏شرط می‌بندی!‏
‏چـ-چی انقدر خنده‌داره؟!‏
‏اگه خواستگاری کنی، امروز‏ ‏یه روز خاص می‌شه.‏
‏فـ-فکر کنم حق با توئه.‏
‏می‌خواستم بیشتر آماده‌سازی کنم!‏
‏مثلاً از گوئن بخوام یه سورپرایز ترتیب بده.‏
‏ولی حالا، منو نگاه کن!‏
‏حتی انگشترم ندارم،‏ ‏و روی یه زانو هم نیستم.‏
‏که اینطور.‏
‏صبر کن، هی!‏
‏چی می‌گی؟!‏
‏فردا جواب می‌دم.‏
‏31-ام آخرین روز آگوسته.‏
‏این شبیه توئه، رِیکو-سان.‏
‏استرس داره منو می‌کشه.‏
‏پس، برای یادبود‏
‏این خواستگاری معمولی تو یه روز معمولی یه عکس بگیریم؟‏
‏شوخیت گرفته؟!‏
‏آماده‌ای؟‏
‏بیاین نزدیک‌تر، شما دوتا.‏
‏و لبخند بزنین.‏
‏31 آگوست‏
8
‏ر-رِیکو؟ بیداری؟‏
‏رِیکو؟‏
‏یک سال بعد‏
‏چرا باید می‌مردی؟‏
‏چون...‏
‏من تابستونتو خراب کردم؟‏
‏سرنوشت‏
‏باشه، من می‌رم یه بازدید رو انجام بدم.‏
‏بعداً می‌بینمت!‏
‏باشه.‏
‏غذاخوری تینتین‏
‏می‌خوای قبل از برگشتن‏ ‏یه چیزی بخوریم؟‏
‏ام، بله!‏
‏31 آگوست‏
‏1 جولای‏
‏چیکار می‌کنی، بدون اجازه‏ ‏تو ذهن من نگاه می‌کنی؟‏
‏چند بار همون تابستونو‏ ‏تکرار کردی؟‏
‏کی می‌دونه؟‏
‏هنوزم نمی‌دونم چطور‏ ‏اینطوری شد.‏
‏اولش، فکر کردم دارم خواب می‌بینم.‏
‏ولی بعد از حرف زدن با آقای چونگ واقعی‏ ‏که از هنگ کنگ اومده بود،‏
‏فهمیدم که به این سادگی نیست.‏
‏شهر، هوا، آدما...‏
‏همه چیز درست مثل‏ ‏اون تابستون بود.‏
‏به جز تو.‏
‏همینطور که این تابستون بدون تغییر‏ ‏تکرار می‌شد، تو مدام تغییر می‌کردی.‏
‏فکر کنم حدس خوبی دارم که چرا‏ ‏رِیکو به طور کامل تکثیر نشد.‏
‏وقتی مرد، فهمیدم...‏
‏آقا، من هیچ‌وقت حتی یه ذره هم‏ ‏ازش چیزی نفهمیدم.‏
‏چطور می‌تونستم یکی مثل اونو تکثیر کنم؟‏
‏تا آخرین لحظه، نخواست‏ ‏خود واقعیشو بهم نشون بده.‏
‏منم سعی کردم درکش کنم.‏
‏ولی تنها چیزی که فهمیدم‏ ‏در مورد اون دارو بود.‏
‏شاید واقعاً هیچ راهی برای درک کردن‏ ‏ذهن یه نفر دیگه وجود نداره.‏
‏حتی ذهن خودتم‏ ‏بعضی وقتا از کنترلت خارجه.‏
‏اوه، فهمیدم.‏
‏جواب از قبل تو وجودم بود.‏
‏نمی‌خوام تو تلاشت برای تبدیل شدن‏ ‏به خود مطلقت به تو ببازم!‏
‏«اگه بتونم این تابستونو ترک کنم،‏ ‏و رِیکو کوجیرای رو با تو ترک کنم...‏
‏اونوقت تو منو به عنوان یه موجود‏ ‏جدا از اون می‌شناسی،‏
‏و این ثابت می‌کنه که من‏ ‏خود مطلقم.» اینطوری فکر می‌کردم.‏
‏ولی این درست نیست، مگه نه؟‏
‏اونی که می‌تونه منو تغییر بده یا‏ ‏نجاتم بده، کس دیگه‌ای نیست.‏
‏هی، کجا می‌ری؟‏
‏کودو-سان، یکی هست که باید‏ ‏ببینیش ولی هنوز ندیدیش.‏
‏می‌دونم که الان آماده‌ای ببینیشون.‏
8
‏می‌خوام باهات بیام و کمکت کنم.‏
‏ولی فقط تو می‌تونی خودتو نجات بدی.‏
‏برای منم همینطوری بود.‏
‏تنها کسی که می‌تونه تو رو نجات بده... خودتی.‏
‏چیکار می‌کنی؟‏
‏داری می‌ری؟‏
‏بله.‏
‏ممکنه ناپدید بشی.‏
‏با اون مشکلی ندارم،‏ ‏چون تصمیم خودم بود.‏
‏اشتباه می‌کردم.‏
‏گوش‌هات سوراخ نبود،‏ ‏شخصیتت کاملاً متفاوت بود،‏
‏ولی خال و چیزای مشابه داشتی...‏
‏ولی موضوع این نبود.‏
‏از همون اول اینطوری بود.‏
‏تو خودتی، و هیچ‌کس دیگه.‏
‏تو اینطوری به دنیا اومدی.‏
‏31 آگوست‏
‏خیلی طولش دادی.‏
‏قهرمان قراره‏ ‏دیر برسه، می‌دونی؟‏
‏اون این داروها رو نمی‌خوره، هان؟‏
‏بهش نیازی نداره.‏
‏چطور همه چیز اینطوری شد؟‏
‏مدام فکر می‌کردم، باید این کارو می‌کردم.‏ ‏باید اون کارو می‌کردم.‏
‏یا اصلاً نباید‏ ‏هیچ کاری می‌کردم.‏
‏خیلی وقت صرف پشیمونی کردم.‏
‏اگه می‌تونستم، یه فرصت دوباره می‌خواستم.‏
‏و بعد از تکرار اون تابستون،‏ ‏جوابی پیدا کردی؟‏
‏بله. جواب اینه،‏
‏«من نمی‌تونم یه فرصت دوباره داشته باشم.»‏
‏دیگه ولم کن، می‌شه؟‏
‏گربه از برج بای یوئن شان؟‏
‏شاید جایگاه من نباشه که بگم،‏ ‏ولی شرط‌بندی با جونت دیوونگیه.‏
‏اگه یه هدیه غیرمنتظره جلوت‏ ‏ظاهر بشه چیکار می‌کنی؟‏
‏البته که می‌گیرمش.‏
‏حتی اگه بدونی که قبول کردن هدیه و باز کردن‏ ‏روبانش دنیا رو تغییر می‌ده؟‏
‏کی می‌گه دنیای تغییرکرده‏ ‏از این یکی بهتر نیست؟‏
‏چون من یه ترسو هستم.‏
‏اینکه روبان باز بشه یا نه رو‏ ‏به سرنوشت واگذار می‌کنی؟‏
‏بله، ولی...‏
‏دیگه واقعاً نمی‌دونم‏ ‏کدوم یکی برده.‏
‏جاده سای سینگ‏
‏چای‌خانه گلدفیش‏
‏رِکو-پون!‏
‏خیلی خوشحالم! سالم بیرون اومدی!‏
‏اینجا چیکار می‌کنی؟‏
‏اون آدم بدجنس یولونگ بهم گفت‏ ‏اینجا منتظرت بمونم!‏
‏چون نه یائومای-سان و نه‏ ‏من دیگه نمی‌تونستیم کاولون رو ببینیم.‏
‏که اینطور.‏
‏و مامانت؟‏
‏تادا!‏
‏کودو-سان چی شد؟‏
‏تابستون تموم شد، مگه نه؟‏
‏ولی این فقط یه پایان نیست.‏
‏چیزایی هم هستن که الان شروع می‌شن.‏
‏ساکسس؟!‏
‏آب! آب!‏
‏من یه بطری‏ ‏آب معدنی دارم!‏
‏از اون استفاده نکن!‏ ‏آب نرمه!‏
‏منطقه تفریحی‏ ‏مطب وونگ‏
‏لی‏
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‏دو سال بعد‏
‏از وقتی شوهرم بازنشسته شده، فکر کردیم‏ ‏بریم دور دنیا یه سفر بکنیم.‏
‏عالی به نظر می‌رسه.‏
‏فوراً براتون یه برنامه پیدا می‌کنم.‏
‏یائومای هنوز سر کاره.‏
‏ببخشید، من یه کم دیر می‌کنم‏
‏من برامون صندلی پیدا می‌کنم‏
‏فقط یه مهمون؟‏
‏یکی دیگه بعداً بهم ملحق می‌شه.‏
‏دو سال از ناپدید شدن‏ ‏جِنِریک تِرا می‌گذره.‏
‏گروه هبیناما بالاخره‏ ‏انحلال خودشو اعلام کرده،‏
‏ولی مدیر سابقش، میوکی‏ ‏هبیناما، هنوز مفقوده،‏
‏و حقیقت پشت این ماجرا‏ ‏هنوز فاش نشده.‏
‏پرونده‌های فرود، بخش ۲‏
‏آره، آره، تقصیر منه.‏
‏یه کم طول کشید تا کارها رو مرتب کنم.‏
‏دو سال گذشته.‏
‏آره...‏
‏ولی می‌دونی، قهرمان قراره‏ ‏دیر برسه—‏
‏ممنون که منتظر موندین.‏
‏بفرمایین مرغ لیمویی‌تون.‏
‏من بهت ایمان داشتم.‏
‏هی، اون رو نخور. برای یائومای‌ئه!‏
‏اوه، این قسمت ۲ اون کتابه.‏
‏هنوز مجرمو پیدا نکردی؟‏
‏می‌خوای بهت بگم؟‏
‏لـ-لو نده برام!‏
‏هی، فکر کنم چین و چروک‌هات‏ ‏از قبل بیشتر شده.‏
‏به تو ربطی نداره!‏
‏بی‌خیال اون.‏
‏باشه، بیا بخوریم‏