..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تو رو دوست دارم!
‫درمورد اون افسانه چیزی میدونی؟
‫میگن اگه زیر یه درخت گیلاس زوج بشی، ‫یه پیوند همیشگی با هم تشکیل میدین.
‫ام...
‫عه، م-متاسفم.
‫اینقدر غافلگیر شدم که هیچی نفهمیدم.
‫ام...
‫قضیه درخت گیلاس چی بود؟
‫میشه دوباره شروع کنی به تعریف کردنش، لطفا؟
‫منظورت از اوله؟
‫من عاشق شدم!
‫ام، منظورت «از عاشق شدن»...
‫اینه که میخوای با-
‫آره!
‫ا-اوه، که اینطور...
‫این... یه جور ابراز خوشحالیه، نه؟
‫البته که هست!
‫واسه یه دختر، اینجور چیزا...
‫واقعا هیجان انگیزه.
‫ولی هیجان خوبیه نه؟
‫فکر کنم آره.
‫فکر نکنم ازش بدم بیاد.
‫خب!
‫پس...
‫تو چه احساسی داری؟
‫عه، خب، بذار ببینم...
‫هیچوقت تاحالا بهش فکر نکردم.
‫شاید اول باید امتحانش کنم و ببینم چجوریه.
‫اوه، واقعا؟
‫عه، ولی نمیگم که مخالفشما!
‫من معتقدم که ما همگی لذت‌ها و تمایلات خودمونو داریم.
‫لذت‌ها؟ تمایلات؟
‫تو دوست داری که چیزی نپوشی، نه؟
‫اون پایین.
‫«اون پایین»؟ چی داری...
‫ا-اینطور نیست!
‫من فقط مضطرب بودم و یادم رفت!
‫نه وایسا! نمیگم که همه چی رو یادم رفتا!
‫یه چیزی پوشیده بودم، ولی الان نپوشیدم!
‫گمشون کردم!
‫وای، چرا اینقدر چرت و پرت میگم؟
‫نکته مهم اینه که، اینطور نیست!
‫به احتمال زیاد، اونی که از دست دادی... اونه، نه؟
‫اوه، ببخشید
‫همین الان باد بردشون.
‫امروز صبح بعد اینکه بهم خوردیم برداشتمش.
‫ن-نه!
‫اینطور نیست!
‫قضیه چی بود؟
‫من عاشق شدم!
‫انگار خیلی جدی داشت میگفت.
‫واقعا اونقدر عالیه؟
‫هاپ!
‫از سگ میترسم! از سگ میترسم! از سگ میترسم!
‫ام...
‫هاپ.
‫تویی!
‫ببخشید! نمیدونستم که اینقدر شوکه زده ات میکنم.
‫خب، عه... ایلیا بودی، نه؟
‫آره.
‫خب؟ ازم چیزی میخوای؟
‫عا. آره.
‫میدونی، من... خب...
‫سخته که درباره‌ش حرف بزنی؟
‫ام، یجورایی.
‫ای بابا.
‫اگه بهم نگی، اینجا نمیمونم.
‫آساهی!
‫دوست دارم!
‫من عاشقت شدم، آساهی!
‫و-وایسا ببینم! «عاشق»؟!
‫با چه منطقی؟
‫وقتی به تو فکر میکنم، ‫قلبم سریع میتپه.
‫این عشقه، نه؟
‫ازم چی میخوای؟
‫اصلا چرا من؟
‫تو خودتو قربانی کردی تا منو نجات بدی.
‫من فقط تصادفی پام به اون مخمصه ‫کشیده شد. همه‌اش همین.
‫حتی با این وجود هم، دوست دارم.
‫این... ناراحتت میکنه؟
‫نه، منظورم این نبـ...
‫آقای کاشیواگی!
‫خانم معلم، چی شده-
‫لطفا! باهام بیا!
‫اینجا!
‫عه، صبر کنین...
‫صبر کنید! خانم مونفا!
‫چه خبر شده؟!
‫متاسفم. وقت توضیح دادن ندارم.
‫وای نه!
‫معذرت میخوام!
‫هی!
‫این... یکم...
‫م-معلم، کی... فکر کنم اونا دیگه...
‫ها؟
‫ببخشید. لابد شوکه زده شدی.
‫حالت خوبه؟
‫شوکه؟ بیشتر شبیه یه شوک برقی بود.
‫اونا کی بودن؟
‫اونا... چطور بگم؟
‫خودشه! زیردست‌هاش!
‫«زیردست»؟
‫یه نفر سعی داره ازم خواستگاری کنه.
‫داره از زیردست‌هاش استفاده میکنه تا منو بپاـه.
‫مکافاته، چون من اصلا از اون یارو خوشم نمیاد.
‫واسه همین بود که میخواستم گولشون بزنم.
‫متاسفم. مزاحمت شدم.
‫ن-نه، مزاحمتی نبود.
‫ولی اون کارو فقط باید با کسی که دوستش دارین بکـ-
‫دوست دارم.
‫من عاشقت شدم.
‫ع-عه...
‫ی-یه لحظه صبر کنین.
‫ما معلم و دانش آموزیم.
‫اولین و مهم‌ترین چیز، اینه که ما مرد و زن ایم.
‫آخه... ولی...
‫خب؟
‫از من خوشت نمیاد؟
‫ع-عه...
‫من...
‫متاسفم!
‫اوه.
‫اون چی بود؟ اون چی بود؟ اون چی بود؟
‫پیدات کردم!
‫آساهی!
‫چی؟!
‫هی! تو باید منو میگرفتی!
‫ای بابا!
‫نمیشناسمش. نمیشناسمش.
‫هی! منو نادیده نگیر!
‫تو هرکی که هستی، خیلی مشکوکی.
‫منظورت چیه «مشکوک»؟!
‫من مشهورترین مدل امروزم!
‫ها؟ «مدل»؟
‫حالا که فکرشو میکنم ‫یوشیو یه همچین چیزی گفت.
‫واقعا خبر نداری؟
‫نگاه!
‫خب؟ غافلگیر شدی؟
‫فکر کنم.
‫آها. پس اون لباس واسه عکسبرداریه؟
‫نه بابا.
‫بخاطر اینه که دارم میرم مراسم عروسیم.
‫«عروسی»؟
‫گرفتم. تبریک میگم.
‫مرسی!
‫موفق باشی!
‫بای.
‫وایسا.
‫دیگه چیه؟
‫مسخره بازی در نیار.
‫نگو که این عروسی...
‫آره!
‫برای من... و توـه!
‫وای وای وای وای وای وای!
‫سوال غیرقابل قبولیه که بپرسم «چرا؟»
‫خودت فکر میکنی چرا؟
‫چون... عا-شـ-قت-شـ-د-م.
‫خب بیا بریم!
‫وایسا. کجا بریم؟
‫کجا بنظرت؟
‫اینجا.
‫یکم چند قدم جلوتر نیومدی؟!
‫اومدم؟
‫خیلی خب. ولی اول، بیا سوگند یاد کنیم.
‫این کارو میکنی؟
‫کدوم پسری از پیشنهاد ازدواج ‫یه مدل معروف خوشحال نمیشه؟
‫هورا!
‫آساهی...
‫میشه بخاطر من چشم‌هاتو ببندی؟
‫باشه.
‫بلاخره دارم گره بختمو با فردی ‫که بران خاصه میبندم!
‫میگم، آساهی. هنوزم منتظرما.
‫منو منتظر نذار.
‫زود باش آساهی.
‫این اتفاقا خیلی عجیبه. ‫با امروز صبح خیلی فرق دارن.
‫اینجا چه خبره؟
‫امضا لطفا.
‫هر امضایی کنید، ممنون میشیم.
‫یه دقیقه وقت دارین؟ ‫مایلم امضاتونو بگیرم.
‫ببخشید. عجله دارم.
‫ص-صبر کن. فقط یه اسمت احتیاج دارم.
‫بهت که گفتم من-
‫جدی فقط یه کوچولو وقتتو میگیره.
‫لطفا.
‫بیا. فقط اسمتو بنویس، باشه؟
‫آره. بنویس.
‫اسم کاملتو، قشنگ و سریع.
‫نامتان را اینجا بنویسید
‫داماد
‫ثبت‌نام ازدواج
‫این فرم ازدواجه که!
‫اه. خیلی نزدیک بود.
‫تو هم؟
‫این کارا چیه؟!
‫من اونقدرا بزرگ نشدم که ازدواج کنم!
‫سن خودش همه چی رو حل میکنه.
‫عمرا!
‫همه‌تون باهام شوخیتون گرفته، نه؟
‫جمع آوری زباله. جمع آوری. ‫همه‌تون باهام شوخیتون گرفته، نه؟
‫جمع آوری زباله. جمع آوری. ‫نه. جدیه.
‫احمقانه‌ست. دیگه بسمه.
‫هی وایسا! صبر کن!
‫زباله شناسایی شد. ‫هی وایسا! صبر کن!
‫زباله شناسایی شد.
‫وای نه. نکنه...
‫جمع آوری. جمع آوری.
‫ه-هی!
‫بس کن! میزنم خرد و خاکشیرت میکنما!
‫جمع آوری اشیا‌ء غیرضروری.
‫جمع آوری. ‫چطوری به همین راحتی درش آوردی؟!
‫جمع آوری اشیا‌ء غیرضروری. ‫چطوری به همین راحتی درش آوردی؟!
‫جمع آوری اشیا‌ء غیرضروری. ‫پسش بده! پسش بده!
‫عجبا. چه خبره امروز؟
‫کل دنیا یهویی شوهر میخوان؟
‫من بر-
‫به خونه خوش اومدی، عزیزم.
‫عشق شکست میخوره.
‫به خونه خوش اومدی، عزیزم.
‫به خونه خوش اومدی!
‫به خونه خوش اومدی، عزیزم.
‫به خونه خوش اومدی!
‫شام میخوای؟
‫یا حموم؟
‫یا... منو چی؟
‫هی!
‫واسه چی درو میبندی؟
‫ببخشید. خونه اشتباهی اومدم.
‫نه. اینجا خونه خودته.
‫پس شماها اینجا چیکار میکنید؟
‫ها؟
‫منظورت اینه که چیزی نشنیدی؟
‫یه مسیج دریافت کردی.
‫از کی؟
‫بابات.
‫بخونش.
‫«اگه این مسیج رو میخونی، ‫معنیش اینه که همه از راه رسیدن، آساهی.»
‫بابا...
‫«بریم سراغ اصل مطلب، این پنج نفر ‫همه‌شون عروس و همسرهای احتمالی تو ان.»
‫در حال پخش
‫«عروس»؟
‫«نظرت چیه؟ همه‌شون خیلی هاتن، نه، منحرف؟»
‫چرت و پرت نگو. تازه-
‫«خب، شرط میبندم میخوای بگی که یکیشون پسره.
‫ببین.
‫به عنوان پدرت، بنظرم تو این دوره زمونه، ‫نیازی نیست خودتو بر اساس جنسیت محدود کنی.
‫به هرحال، از امروز به بعد ‫همگی با هم زندگی میکنین.»
‫ها؟!
‫«بر این اساس، میتونی یکیشونو انتخاب کنی، ‫یا هیچکدومشونو انتخاب نکنی.
‫به خودت بستگی داره.»
‫وایسا ببینم! «با هم»؟!
‫«یه قانونو میخوام وضع کنم: ‫فعلا بچه نساز، باشه؟
‫بای.»
‫اوی! نمیتونی همینطوری اینو بگی!
‫اوی، این فقط مسیج بود. صداتو که نمیشنوه.
‫خب، توضیح داده شد. از امروز...
‫از زندگی کردن باهات خوشحالیم.
‫لابد گشنته. من شام درست میکنم.
‫چی دوست داری؟
‫منصفانه نیست که خودتو تو چشم‌تر نشون بدی!
‫م-من دسر درست میکنم!
‫و تو هم، ایلیا! خودنمایی نکن.
‫قصدم این نبود!
‫چطوره همه با هم شام درست کنیم؟
‫همه چیز به نوبت. ‫بعد یه روز طولانی، لابد میخوای حموم کنی.
‫من ماساژت میدم.
‫خانم معلم، سر راه من قرار نگیر!
‫ه-هی...
‫من که سر راه نیستم، نه؟
‫اینو بسپار به من!
‫وایسا... من...
‫وایسا ببینم! منصفانه نیست که از من پیشدستی کنین!
‫منم میام!
‫اگه دوست داشته باشی، منم ماساژت میدم.
‫منم!
‫من اول بودم!
‫این کار نیاز به دست یه زن بزرگتر داره.
‫موافق نیستی، آساهی؟
‫من این کارو میکنم! من! کارین!
‫منم میتونم این کارو بکنم.
‫و منم!
‫درست نیست که من با این همه دختر زیر یه سقف زندگی کنم.
‫اااا!
‫بس کنین دیگه!
‫منظورت چیه «بریم»؟
‫ببینین، بابام این چیزا رو واسه خودش تدارک دیده.
‫به من هیچ ربطی نداره.
‫اینکه یه راست بندازیمون بیرون ‫یکم بهم حس ظالمانه‌ای میده.
‫آره! دقیقا!
‫تازه، اگه بندازیمون بیرون، ‫هیچ جایی نداریم که بریم.
‫از وقتی اومدین ژاپن کجا موندین؟
‫معلومه دیگه، هتل.
‫پس میتونین برگردین اونجا، نه؟
‫تازه خونه من واسه پنج نفر اضافی جا نداره.
‫ولی به اندازه کافی اتاق هست.
‫ها؟
‫طبقه دوم شیش تا اتاق داره.
‫نه، فقط سه تا اتا-
‫اینجا چه خبره؟!
‫خیلی باحاله، نه؟ مشکلش چیه؟
‫همه چیه!
‫میبینی؟ همگی میتونیم با خوشحالی اینجا زندگی کنیم.
‫م-موضوع فقط جا نیست.
‫پس چیه؟
‫من یه پسرم.
‫نباید با کلی دختر زیر یه سقف زندگی کنم.
‫منم یه پسرم.
‫نکته اینه که، کار درستی نیست!
‫ما عروس‌های احتمالیتیم. پس اشکالی نداره.
‫اگه اتفاقی بیفته چی؟!
‫عه، پس میگی که ممکنه یه اتفاقی بیفته.
‫ن-نه، منظورم این بود که...
‫مثلا، یه چیزی که بعیده...
‫شخصا، اگه اتفاقی بیفته ناراحت نمیشم!
‫منم!
‫م-منم!
‫مدرسه اجازه نمیده، نه؟
‫در اون موردم نباید مشکلی باشه. من اجازه‌شو گرفتم.
‫اون دیگه چه مدرسه‌ایه؟
‫نه نه نه. بازم این کار درست نیست.
‫به هیچ وجه نیست.
‫چرا اینقدر مقاومت میکنی؟
‫داری میگی که... از ما خوشت نمیاد؟
‫ن-نه، اینطوری نیست.
‫خواهش میکنم! بذار اینجا بمونیم!
‫به اون سادگیا نیست.
‫آساهی-کون.
‫آساهی.
‫آساهی-سان.
‫آساهی.
‫آساهی-کون.
‫وای. شما همه اینا رو درست کردین؟
‫خب چی بگم؟
‫بیشترشو آئوی درست کرد، نه؟
‫منم کمک کردم. میزو چیدم.
‫بیاین بگیم که با هم درستش کردیم.
‫به هر حال، بفرما. قبل اینکه سرد بشه بخور.
‫نوش جان!
‫چطوره؟
‫خیلی خوشمزه‌ست.
‫عالیه.
‫بیا! بگو: «اا»!
‫هی، منصفانه نیست! منم، منم!
‫ا-اوی...
‫و-و منم!
‫وای خدا.
‫بیا، آساهی. ‫بیا! بگو: «اا»!
‫اه!
‫خودم میتونم به خودم غذا بدم
‫کارت تموم شد؟
‫نه کاملا.
‫بفرمایید.
‫ع-عا، تنک یو.
‫امیدوارم ناراحت نشی که کنارت بشینم.
‫ه-هی...
‫خیلی ممنونم.
‫که ما رو ننداختی بیرون.
‫خب... تا وقتی که برام دردسری درست...
‫چی شده؟
‫ه-هیچی!
‫ممنون که منتظر موندی!
‫کیک موزی درست کردم.
‫چیزه.
‫بیا! بگو: «اا»!
‫م-میخوام برم حموم کنم!
‫عه، حموم؟
‫آره.
‫هومم...
‫عجبا، داری چیکار میکنی؟
‫اوی.
‫چه شانسی. ‫منم داشتم فکر میکردم که حموم کنم.
‫چیکار کنم؟
‫داری چیکار میکنی؟ نمیتونستم نفس بکشم!
‫نه، خودت داری چیکار میکنی؟!
‫همین الان برو بیرون!
‫من اول اینجا بودم، نه؟
‫ای بابا!
‫ا-اوی!
‫واسه چی بلند شدی؟!
‫خودت همین الان بهم گفتی که برم بیرون!
‫ولی تو که نمیخوای من ببینمت!
‫ا-اگه تو باشی، اصلا ناراحتم نمیشم.
‫ها؟!
‫ه-هیچی!
‫من نمیرم بیرون، باشه؟
‫تو...
‫هر کاری که دلت میخواد بکن.
‫حتی نمیتونم با آرامش حموم کنم.
‫فکر کنم داشتم زیادی فکر میکردم.
‫دیگه اینقدر که زیاده روی نمیکنن.
‫تنهام بذارین!
‫بهتون گفتم برام دردسری درست نکنین، نگفتم؟
‫نباید اینقدر خشمگین بشی.
‫آملیا.
‫معذرت میخواییم.
‫دیگه برام مهم نیست.
‫پس ما رو میبخشی؟
‫دیگه برام مهم نیست، پس برین بیرون.
‫وای نه!
‫بهت گفتیم که. جایی رو نداریم که بریم.
‫درسته.
‫گرفتم. پس چاره ای نیست.
‫ک-کجا داری میری؟
‫اگه شما نرین، من میرم.
‫ص-صبر کن! ما معذرت میخواییم!
‫گفتنش راحته، ولی کجا برم؟
‫پس یه جایی مثل این این اطراف هست.
‫از اینکه پیدام کردی تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫فقط حس میکردم که تو یه جایی این سمتی‌ای.
‫چی؟
‫زمان زیادی به این فکر کردم که تو چه شکلی هستی.
‫فرد خاص ما.
‫تو که حتی نمیدونستی من کی ام؟
‫فقط اسمت.
‫بقیه‌اش باید تا وقتی که ‫باهات آشنا میشدیم، صبر میکرد.
‫جداً؟ خیلی خودمونی رفتار میکنی.
‫ولی میدونی... هیجان انگیز بود.
‫تصور اینکه چجور آدمی در انتظارمونه.
‫باور به اینکه اون سرنوشت ماست -
‫که زندگیمونو عوض میکنه.
‫قلبم با یه کوچولو اضطراب و کلی ‫انتظار به شدت میتپید.
‫شاید واسه همین باشه که ما، از جمله خودم، ‫یکم زیاده روی کردیم.
‫متاسفم. لطفا بیا خونه.
‫اگه نمیخوای ما اونجا باشیم، میریم.
‫جای واسه رفتن ندارین، درسته؟
‫اشکالی نداره.
‫مطمئنم که یجوری از پسش برمیاییم.
‫ام...
‫باشه. اشکالی نداره.
‫میتونین خونه من بمونین.
‫ولی...
‫من که نمیتونم این ساعت شب ‫دخترها رو بندازم بیرون، نه؟
‫مطمئنی؟
‫ولی در عوض...
‫دیگه مثل امروز اذیت نمیکنین!
‫ام... تمام تلاشمونو میکنیم.
‫پس همه چی حله.
‫اون... چی...
‫متاسفم! نمیدونم چمه.
‫خوبی؟
‫منم باید معذرت خواهی کنم. ببخشید.
‫تقصیر تو نبود.
‫بیا برگردیم.
‫پیش اونا.
‫چیزی رو که جا نذاشتین؟
‫من آماده‌م.
‫آماده‌م.
‫پس بریم؟
‫بله.
‫عجب.
‫کجا دارین میرین؟ ‫جایی واسه موندن ندارین که.
‫آساهی...
‫اشکال نداره. نیازی نیست برین.
‫منظورت...
‫فقط... دیگه اونطوری رفتار نکنین.
‫آساهی!
‫به خونه خوش اومدی!
‫آره. من برگشتم.
‫و اینطوری بود که زندگی عجیب غریبمون با هم شروع شد.
‫چام-چام.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫قسمت بعد
‫تموم شد!
‫آساهی
‫ام...
‫اون... اسم منه، نه؟
‫شوخی بود! ‫اون... اسم منه، نه؟
‫نه... اونجا نه...
‫دارن چیکار میکنه؟
‫از اینجا نمیتونم ببینم. ‫دارن چیکار میکنه؟
‫یه مرد و زن میتونن بیشتر از یه کار میتونن بکنن.
‫قسمت ۳: ‫یه مرد و زن میتونن بیشتر از یه کار با هم بکنن..
‫«نه! اونجا نه! اونجوری نه!»
‫نه! اونجا نه! اونجوری نه!
‫اشکالی نداره زنگ هشدارو بذارم رو حالت چرت؟