..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
جعبه ی 10 خوشحال کردن همه
مـ‏‏-‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏!‏‏
من ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ نیستم‏‏.‏‏
من ‏‏"‏‏کوروکامی مداکای معکوس‏‏"‏‏ هستم‏‏.‏‏
هی‏‏،‏‏ نازه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
بهت دستور داده بودم‏‏،‏‏ پایین بمونین‏‏.‏‏
یکم رحم داشته باش‏‏،‏‏ اودو‏‏-‏‏سان‏‏.‏‏
خودش می خواست بیاد بالا‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
انتظار نداشتی که منِ مظلوم‏‏،‏‏ بتونم جلوشُ بگیرم؟
مداکا‏‏-‏‏چان‏‏!‏‏
هیتویوشی‏‏-‏‏کون‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
من ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ نیستم‏‏.‏‏
من ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان معکوس‏‏"‏‏ هستم‏‏.‏‏
من دیگه اون کسی که می شناختی نیستم‏‏.‏‏
من‏‏،‏‏ منم ولی نه اون من‏‏.‏‏
اون ‏‏"‏‏کوروکامی مداکا‏‏"‏‏ـی احمق دیگه وجود نداره‏‏.‏‏
میاکونوجو‏‏-‏‏سنپای‏‏،‏‏ با ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ چی کار کردی؟‏‏!‏‏
باید دوباره بگم؟
شستُ شوی مغزی شده‏‏.‏‏
نه‏‏،‏‏ میاکونوجو‏‏-‏‏سان‏‏.‏‏
اشتباه می کنی‏‏.‏‏
شستُ شوی مغزی نشدم‏‏.‏‏
تازه به ذات اصلی خودم برگشتم‏‏.‏‏
بعد از 13 سال‏‏،‏‏ از یه کابوس بیدار شدم؛
کابوسی که تو اون برای کمک به غریبه ها به دنیا اومدم‏‏.‏‏
آره‏‏،‏‏ راست میگه‏‏.‏‏
می خواستم این دخترُ‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
به زن آرزوهام تبدیل کنم‏‏.‏‏
مترجم‏‏:‏‏ زهی خیال باطل‏‏.‏‏ همه ی مردا همین آرزو رو به گور می برن‏‏.‏‏
ولی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
همچین چیزی نشد‏‏.‏‏
این جور به نظر میومد که قلب ‏‏"‏‏کوروکامی‏‏"‏‏ مثل یه تخم مرغ‏‏،‏‏
درون بدنش مُهر شده و منتظر شکستن پوسته اش و آزاد شدنِ‏‏.‏‏
کارمند هیتویوشی زنکیچی‏‏.‏‏
منشی آکونه کوکی‏‏.‏‏
حسابدار کیکائیجیما موگانا‏‏.‏‏
انجمن دانش آموزی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
با ‏‏"‏‏نقشه ی فلاسک‏‏"‏‏ همکاری می کنه‏‏.‏‏
من به ‏‏"‏‏13 نماینده‏‏"‏‏ می پیوندم‏‏،‏‏
و برای به نتیجه رسیدن‏‏،‏‏ کمکشون می کنم‏‏.‏‏
چی داری میگی؟
چرت نگو‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چی داری میگی‏‏!‏‏؟
فقط دارم از عقلم استفاده می کنم‏‏.‏‏
منِ قبلی‏‏،‏‏ اونی بود که چرت می گفت‏‏.‏‏
من به دنیا اومدم تا خودمُ کامل کنم‏‏.‏‏
ماموریت من‏‏،‏‏ درک کامل قدرتمندترین و نایاب ترین بودنِ خودمِ‏‏.‏‏
و من از ‏‏"‏‏نقشه ی فلاسک‏‏"‏‏ برای رسیدن به این هدف‏‏،‏‏ استفاده می کنم‏‏.‏‏
هدف ‏‏"‏‏نقشه ی فلاسک‏‏"‏‏ ایجاد یک انسان کاملِ‏‏،‏‏
و حالا اون می خواد ازش برای مقاصد خودش استفاده کنه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
این همون ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ 13 سال پیشِ‏‏.‏‏
اون موقع‏‏،‏‏ اون تحت کنترل ‏‏"‏‏استثنایی‏‏"‏‏ بودنش قرار داشت‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
مسخره بازی درنیار‏‏،‏‏
مداکا‏‏-‏‏چان‏‏!‏‏
من ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ نیستم‏‏.‏‏
من ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان معکوس‏‏"‏‏ هستم‏‏.‏‏
‏‏"‏‏نقشه ی فلاسک‏‏"‏‏‏‏،‏‏ آزمایش خطرناکیِ که همه ی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
دانش آموزای این مدرسه رو قربانی می کنه‏‏!‏‏
مشکلی داره؟
دانش آموزای مدرسه ی ‏‏"‏‏سندباکس‏‏"‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
باید به قربانی شدن برای کامل شدن انجمن دانش آموزیشون‏‏،‏‏ افتخار کنن‏‏.‏‏
درک نمی کنی که ‏‏"‏‏نابشیما‏‏-‏‏سنپای‏‏"‏‏ و بقیه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
دارن می جنگن؟
دارن می جنگن تا تو رو نجات بدن‏‏!‏‏
من به احساسات بقیه‏‏،‏‏ علاقه ای ندارم‏‏.‏‏
نمی تونی با اهداف من کنار بیای؟
همینی که هست‏‏.‏‏
کارمند هیتویوشی زنکیچی‏‏،‏‏
منشی آکونه کوکی‏‏،‏‏
حسابدار کیکائیجیما موگانا‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
من شما رو از انجمن دانش آموزی‏‏،‏‏ کنار می ذارم‏‏.‏‏
به آدمایی که کمکی بهم نمی کنن‏‏،‏‏ نیازی ندارم‏‏.‏‏
میاکونوجو اودو‏‏-‏‏سان‏‏،‏‏
یوکوهاشی میزو‏‏-‏‏سان‏‏،‏‏
نازه یوکا‏‏-‏‏سان‏‏،‏‏
کوگا ایتامی‏‏-‏‏سان‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
بیاید با هم برای به نتیجه رسیدن ‏‏"‏‏نقشه ی فلاسک‏‏"‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
و کامل شدن من‏‏،‏‏ تلاش کنیم‏‏.‏‏
اگه برای این کار لازم باشه‏‏،‏‏
با اشتیاق با تو ازدواج می کنم‏‏،‏‏ میاکونوجو‏‏-‏‏سان‏‏.‏‏
چه بی حیا‏‏.‏‏
هرچند‏‏،‏‏ یه ازدواج سیاسی‏‏،‏‏
شایسته ی بزرگی منِ‏‏.‏‏
انگار واسه یه بار هم که شده‏‏،‏‏ داره طبق نقشه ی تو پیش میره‏‏،‏‏ نازه‏‏-‏‏چان‏‏.‏‏
خب‏‏،‏‏ خیلی هم نقشه ای که کشیدم نشده‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
ترجیح می دادم‏‏،‏‏ جنگ بین خودشونُ نبینم‏‏.‏‏
ولی بعد از اون اخراج واضح‏‏،‏‏
اعضای انجمن دانش آموزی باید دیگه بیخیال بشن‏‏.‏‏
شرمنده‏‏.‏‏
خیلی وقت پیش یه قولی دادیم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
‏‏"‏‏هیچ وقت از انجمن دانش آموزی خارج نمیشیم‏‏.‏‏‏‏"‏‏‏‏!‏‏
به هیچ وجه نمی خواستیم‏‏،‏‏ این قدر عوض بشی‏‏!‏‏
دیدن توی خودخواه‏‏،‏‏ حالمُ به هم می زنه‏‏!‏‏
آره انگار‏‏،‏‏ تو عمراً ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ نیستی‏‏.‏‏
تو دشمن ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ هستی‏‏!‏‏
که این یعنی انجمن دانش آموزی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
به جای ‏‏"‏‏کوروکامی مداکا‏‏"‏‏ عمل می کنه‏‏!‏‏
زانو بزنین‏‏.‏‏
ها‏‏،‏‏ از تکنیک ‏‏"‏‏کلمات سنگین‏‏"‏‏ من استفاده کردی؟
درسته‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ تکنیک خلبان خودکار ‏‏"‏‏تاکاچیهو‏‏-‏‏سنپای‏‏"‏‏ رو هم یاد نگرفته بود؟
تازه دارم می فهمم‏‏،‏‏ قدرت ‏‏"‏‏کوروکامی مداکا‏‏"‏‏ چیه‏‏.‏‏
این طوری بهتر شد‏‏.‏‏
خستگیم در رفت‏‏،‏‏ انگار یه بار سنگین بعد از سال ها‏‏،‏‏ از رو شونه هام برداشته شد‏‏.‏‏
بدون این که دستاشُ کثیف کنه یا یه ضربه بخوره‏‏،‏‏
دشمناشُ نابود کرد‏‏،‏‏ اون وقت خستگیش در رفته؟
‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏سان‏‏"‏‏ هیچ وقت همچین حرفی نمی زنه‏‏.‏‏
اون واقعاً رفته‏‏.‏‏
‏‏"‏‏کوروکامی‏‏-‏‏سان‏‏"‏‏ـی که می شناختیم‏‏،‏‏ دیگه وجود نداره‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
مطمئنّی‏‏،‏‏ مداکا‏‏-‏‏چان؟
من ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ نیستم‏‏.‏‏
من ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان معکوس‏‏"‏‏ هستم‏‏.‏‏
این که صدای برادرِ‏‏.‏‏
قلبت عوض نشده هنوز‏‏.‏‏
من دیگه قلبی ندارم‏‏.‏‏
یه انسان بی قلب هستم‏‏.‏‏
واقعاً؟
پس بگو‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چرا داری گریه می کنی؟
ها؟
این چیه؟
اینا اشک هستن؟
کسایی که قلب دارن‏‏،‏‏ مهربونی ای رو به دست میارن که‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
می تونن باهاش اون اشک ها رو از درون قلب دیگرون‏‏،‏‏ فرا بخونن‏‏.‏‏
خاطراتت از‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
سیزده سال گذشته‏‏،‏‏ گم نشده‏‏.‏‏
خاطرات من‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
تحت تاثیر ‏‏"‏‏کلمات سنگین‏‏"‏‏ من بود و اون وقت دوباره‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
نه‏‏،‏‏ هنوز‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ چطور می تونه تکون بخوره؟
سیزده سالِ دارم به حرفات گوش می کنم‏‏.‏‏
دیگه رو من یکی‏‏،‏‏ سنگینی ندارن‏‏!‏‏
و اگه ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ هنوز درون تو زنده باشه‏‏،‏‏
قضیه ساده میشه‏‏.‏‏
شکستت میدم‏‏،‏‏
و ‏‏"‏‏کوروکامی مداکا‏‏"‏‏ـی اصلیُ بر می گردونم‏‏!‏‏
چرتِ‏‏.‏‏
اشک‏‏،‏‏ گفتی؟
فقط یه چیزی رفته بود تو چشمم‏‏.‏‏
تو به این پیشرفت کردنا‏‏،‏‏ نیازی نداری‏‏!‏‏
خودم سه سوتِ برت می گردونم‏‏!‏‏
چه خبره؟
همین که بهش نگاه می کنم‏‏،‏‏ نمی تونم جلوی اشک هامُ بگیرم‏‏.‏‏
نگران نباش‏‏،‏‏ مداکا‏‏-‏‏چان‏‏.‏‏
خاطرات این 13 سال‏‏،‏‏ هیچوقت از بین نمیرن‏‏.‏‏
خوب لگد میندازن‏‏.‏‏
نظرت چیه‏‏،‏‏ کوگا؟
نمی خوای ما هم وارد شیم؟
بیخیال‏‏.‏‏
نامرد نباش‏‏،‏‏ میاکونوجو‏‏-‏‏سان‏‏.‏‏
هیتویوشی‏‏!‏‏
چیزی نیست‏‏.‏‏
فقط ساییده شد‏‏.‏‏
ولی ‏‏"‏‏هیتویوشی‏‏-‏‏کون‏‏"‏‏ چیزی که واسه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
مبارزه با ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏سان‏‏"‏‏ لازم هستُ نداره‏‏.‏‏
نه الان که تکنیک های جاخالی رو یاد گرفته‏‏.‏‏
اونا که سرنگ های من هستن‏‏!‏‏
کِی برشون داشت؟
اونم تکنیک مفخی سازی ‏‏"‏‏موناکاتا‏‏-‏‏سنپای‏‏"‏‏ ـه‏‏!‏‏
این دختر‏‏،‏‏ هر تکنیک ‏‏"‏‏استثنایی‏‏"‏‏ که روش به کار ببرنُ یاد می گیره‏‏.‏‏
نه‏‏،‏‏ حتّی روشون استاد میشه‏‏!‏‏
آره‏‏،‏‏ ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ همیشه می تونست‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
کارایی که بهش نشون میدنُ اجرا کنه‏‏.‏‏
ولی هیچ وقت هیچ کس نتونست بهش چیزی یاد بده‏‏،‏‏
نه حتّی من‏‏.‏‏
فکر کردی با یه مشت سرنگ‏‏،‏‏ می تونی منُ شکست بدی؟
عمراً ببازم‏‏!‏‏
نشون بده ببینم‏‏،‏‏ واقعاً چی داری‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
مداکا‏‏-‏‏چان معکوس‏‏!‏‏
همین کارُ کردم‏‏.‏‏
این طور نیست که احساس مقاومت درونی‏‏،‏‏ برای جلوگیری از حمله هام‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
به این دوست دوران بچّگیم داشته باشم‏‏.‏‏
فقط‏‏،‏‏ یه جورایی انگار‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
می دونم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
زمین زدنش هیچ فایده ای نداره‏‏.‏‏
هر کاری با ‏‏"‏‏هیتویوشی زنکیچی‏‏"‏‏ هم بکنی‏‏،‏‏
اون هیچ وقت نمی شکنه‏‏.‏‏
حتماً اثر دارو‏‏،‏‏ کامل از بین نرفته‏‏.‏‏
ذهنم یکم مبهم شده‏‏.‏‏
پاها و تمرکز ناپایدارم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
دارن ظرافت حرکاتمُ نابود می کنن‏‏.‏‏
همین که بتونم اونا رو درست کنم‏‏،‏‏
دیگه کامل میشم‏‏.‏‏
نیازی به ترسیدن نیست‏‏.‏‏
خاطراتی که برادر بهشون اشاره کردُ به خاطر میارم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
آروم و به ترتیب‏‏.‏‏
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
پونزده سال پیش‏‏،‏‏ با تولّد من‏‏،‏‏ مادرم از دنیا رفت‏‏.‏‏
تو به دنیا آوردن مشکلی نبود‏‏.‏‏
ولی با اوّلین صدای گریه ی من‏‏،‏‏ یه حمله ی قبلی بهش دست داد‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
و به رحمت خدا رفت‏‏.‏‏
وقتی اوّلین بار این داستانُ شنیدم‏‏،‏‏
فکر می کردم‏‏،‏‏ اون حتماً به دنیا اومده بود تا منُ به دنیا بیاره‏‏،‏‏
و بعد از انجام ماموریتش‏‏،‏‏ از دنیا رفت‏‏.‏‏
بعد از اون‏‏،‏‏ من به خونه ی ‏‏"‏‏کوروکامی‏‏"‏‏ آورده شدم‏‏.‏‏
پدری که هیچ وقت ندیده بودمش و مادر خونده ام‏‏،‏‏
و برادر بزرگتر و خواهرم‏‏،‏‏ همه مهربون بودن‏‏.‏‏
بیش تر به نظر میومد گروه ‏‏"‏‏کوروکامی‏‏"‏‏ یه ظرفی هستن‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
که برای ریختن من‏‏،‏‏ توش‏‏،‏‏ ساخته شدن؛ و من سرریز شدم‏‏.‏‏
احساس تنفّر داشتم‏‏.‏‏
لگدهای ‏‏"‏‏هیتویوشی‏‏"‏‏ سریع تر از عکس العمل های ‏‏"‏‏کوروکامی‏‏"‏‏ بود؟
صبر کن‏‏،‏‏
یعنی خودش از عمد اجازه داد که کتک بخوره؟‏‏!‏‏
من هیچ وقت بچّه نبودم‏‏.‏‏
تو سه ماه‏‏،‏‏ همه ی کتاب های کتابخونه رو خوندم‏‏.‏‏
و قبل از تولّد یک سالگیم‏‏،‏‏
همه ی اطّلاعاتی که الان دارمُ به دست آوردم‏‏.‏‏
اوّلش‏‏،‏‏ بزرگتر ها باهام مهربون شدن‏‏.‏‏
و یکم بعد‏‏،‏‏ به خاطر من افسرده شدن‏‏.‏‏
یه روز از طرف یه ریاضیدان از دوستای‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
پدرم‏‏،‏‏ یه درخواستی برام اومد‏‏.‏‏
من سریع‏‏،‏‏ مسئله ای که خواسته بود‏‏،‏‏ حل کردم‏‏.‏‏
بعد از اون‏‏،‏‏ شنیدم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
از شغلش استعفا داد‏‏.‏‏
هی‏‏،‏‏ چی شده؟ خوابت برده؟
داری کُند میشی‏‏،‏‏ مداکا‏‏-‏‏چان معکوس‏‏!‏‏
اون ریاضیدان تنها قربانی من نبود‏‏.‏‏
حضور من زندگی بزرگترها رو نابود می کرد‏‏.‏‏
همین که منُ می دیدن‏‏،‏‏ کارهای سخت‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
و طاقت فرساشون‏‏،‏‏ بی معنی و بیهوده میشد‏‏.‏‏
ناراحت کننده بود‏‏.‏‏
ولی من هیچ چیز‏‏،‏‏ حس نمی کردم‏‏.‏‏
به جاش‏‏،‏‏ به این فکر افتادم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
که چرا به این دنیا آورده شدم‏‏.‏‏
بعد از دو سالگی‏‏،‏‏ برای اوّلین بار بیرون رفتم‏‏.‏‏
بردنم به بیمارستان‏‏.‏‏
بخش اوّل استثنایی ها بخش دوّم استثنایی ها بخش سوّم استثنایی ها بخش کودکان استثنایی بخش استثنایی های مفرط بخش مطالعات استثنایی بودن بخش آنالیز استثنایی ها
یه بیمارستان برای کودکان استثنایی مثل من بود‏‏.‏‏
اونا رو ما تحقیق می کردن‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
تا هدف استثنایی بودنمونُ کشف کنن‏‏.‏‏
که احتمالاً دکترها نمی تونستن جوابی که من پیدا نکردمُ پیدا کنن‏‏.‏‏
این که شاید یه نفر‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
بتونه بهم بگه چرا به این دنیا آورده شدم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یه ذرّه خوشحالم می کرد‏‏.‏‏
ولی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
ای خدا‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
‏‏"‏‏هدف چیه؟‏‏"‏‏
این آدم بزرگا یه چیزیُ یادشون رفته‏‏.‏‏
آدما بدون هیچ هدفی به دنیا اومدن‏‏،‏‏
زندگی بدون دلیل‏‏،‏‏
و مردن بدون دلیل‏‏.‏‏
موافق نیستی؟
کوماگاوا میسوگی
چیز‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
مداکا‏‏-‏‏چان؟
شرط می بندم تو هم بعد از نابود کردن زندگی آدما‏‏،‏‏ اینجا آورده شدی‏‏.‏‏
عیبی نداره‏‏.‏‏
منُ تو اجازه داریم هر کاری که خواستیم بکنیم‏‏.‏‏
چون این دنیا‏‏،‏‏ بیهوده اس‏‏.‏‏
و زندگی ما‏‏،‏‏ بی دلیل‏‏.‏‏
اون آخرین باری بود که اون پسرُ دیدم‏‏.‏‏
من تو بیمارستان موندم‏‏،‏‏
ولی فهمیدم‏‏،‏‏ این کار فایده ای نداره‏‏.‏‏
آدما بی هدف به دنیا اومدن‏‏،‏‏
و بی هدف زندگی می کنن و بی هدف می میرن‏‏.‏‏
کوروکامی مداکا
این دنیا بیهوده اس‏‏،‏‏
و زندگی ماها بی هدف‏‏.‏‏
حتّی یه ذرّه هم امید نداشتم که کسی بتونه تعریف دقیق تری بگه‏‏.‏‏
تقصیر من نبود که مادرم مرد یا اون آدم بزرگا تسلیم شدن‏‏.‏‏
همین که اینُ قبول کردم‏‏،‏‏ قلبم آروم گرفت‏‏،‏‏ و احساس کردم سینه هام سبک شدن‏‏.‏‏
هی‏‏،‏‏ شماره 13‏‏،‏‏ کوروکامی مداکا کجاست؟
هرچند از این آزمایشا و این طرف اون طرف کشیده شدن خسته شدم‏‏.‏‏
چرا درُ قفل نکردی؟
قفل کردم‏‏!‏‏
به خاطر همین تصمیم گرفتم فرار کنم‏‏.‏‏
پرستاری
هی‏‏،‏‏
چرا اینقدر تو کفِ اون بازی موندی؟
بدش من‏‏،‏‏ برات بازش می کنم‏‏.‏‏
دیدی‏‏،‏‏ باز شد‏‏.‏‏
خیلی باحالی‏‏،‏‏ خیلی خوشحالم کردی‏‏!‏‏
نمی خواد تشکّر کنی‏‏.‏‏
راحت بود‏‏.‏‏
پس‏‏،‏‏ پس می تونی اینم حل کنی؟
واقعاً تونستی همه رو حل کنی‏‏!‏‏
ایول‏‏!‏‏ ایول‏‏!‏‏ ایول‏‏!‏‏
تو آخر ایولی‏‏!‏‏
هیچم ایول نداشت‏‏.‏‏
ایول‏‏!‏‏ ایول‏‏!‏‏
این کارا اصلاً ایول ندارن‏‏.‏‏
چون تولّد و زندگی من‏‏،‏‏ بیهوده اس‏‏.‏‏
ایول‏‏!‏‏
واقعاً؟
ولی به نظر من که هر چیزی یه معنی داره‏‏.‏‏
پس بگو ببینم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چرا من به این دنیا اومدم؟
این که معلومه‏‏.‏‏
ما تازه همدیگه رو دیدیم‏‏،‏‏
اون وقت تو این همه منُ خوشحال کردی‏‏!‏‏
تو به دنیا اومدی تا همه رو خوشحال کنی‏‏.‏‏
دیگه خسته ام کردی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
واسه چی لگدامُ جاخالی نمیدی؟‏‏!‏‏
دلیلی نداره که بهم حمله کنی‏‏.‏‏
پس‏‏،‏‏
دلیلی هم نداره که جاخالی بدم‏‏.‏‏
حتماً فراموش کردی‏‏،‏‏
ولی اون حرفا‏‏،‏‏ منُ این آدمی که هستم‏‏،‏‏ کرد‏‏.‏‏
تو به زندگیم‏‏،‏‏ معنی دادی‏‏،‏‏
و خودم یادم اومد‏‏.‏‏
تو به دنیا اومدی تا همه رو خوشحال کنی‏‏.‏‏
اون حرفا اینقدر با من عجین شدن‏‏،‏‏
که حتّی یه ذرّه هم حس نکردم‏‏،‏‏ خاطره هستن‏‏.‏‏
ولی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
هی‏‏،‏‏ مداکا‏‏-‏‏چان؟
پس چرا‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
یاد آوردن خاطرات گذشتم‏‏،‏‏ تغییری ایجاد نکرد؟
آره‏‏،‏‏ خاطرات قشنگی بودن‏‏.‏‏
ولی من عوض شدم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
ولی من عوض شدم‏‏.‏‏
من به دنیا اومدم تا خودمُ کامل کنم‏‏.‏‏
هیتویوشی‏‏-‏‏کون‏‏،‏‏
دیگه به اون هدفی که 13 سال پیش بهم دادی نیازی ندارم‏‏.‏‏
نمی دونم داره چی میگه‏‏،‏‏
ولی انگار به هدفت نرسیدی‏‏،‏‏ ماگورو‏‏-‏‏کون‏‏.‏‏
آره انگار‏‏،‏‏ اودو‏‏-‏‏کون‏‏.‏‏
متاسّفانه انگار‏‏،‏‏ قدرت شستُ شوی مغزی تو‏‏،‏‏
از آنالیزهای من بهتر بودن‏‏.‏‏
خب‏‏،‏‏ نظرت چیه؟
چطوره برگردی به ‏‏"‏‏نقشه ی فلاسک‏‏"‏‏؟
پیشنهاد بدی نیست‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
هر دوتا خواهرامُ از دست دادم‏‏،‏‏
دیگه از نابود کردن دنیا‏‏،‏‏ اِبایی ندارم‏‏.‏‏
ببخشید ولی مجبورم به زندگیت پایان بدم‏‏.‏‏
چون این تنها راه متوقّف کردن این اشک هاست‏‏.‏‏
باید تو رو محو کنم‏‏،‏‏
و به کامل شدنم نزدیک تر بشم‏‏!‏‏
آررره‏‏،‏‏ راحت باش منُ بکش‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
منم دیگه طاقت دیدن چیزی که بهش تبدیل شدیُ ندارم‏‏،‏‏
دیگه مردن برام مهم نیست‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
هیتویوشی‏‏-‏‏کون‏‏،‏‏
یادت میاد 13 سال پیش‏‏،‏‏ چی بهم گفتی؟
ها؟
چند لحظه پیشم داشتی همچین چیزی می گفتی‏‏،‏‏ نه؟
یادم نمیاد اون قدیما چی گفتم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
می دونستم‏‏.‏‏
ولی اگه داریم از 13 سال پیش حرف می زنیم‏‏،‏‏
حتماً یه چیزیایی درباره این که‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
به دنیا اومدی تا همه رو خوشحال کنی‏‏،‏‏ گفتم‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
هیتویوشی‏‏-‏‏کون‏‏،‏‏
یادت اومد؟
گفتم که یادم نمیاد‏‏.‏‏
ولی از لحظه ای که دیدمت‏‏،‏‏
به این جمله ایمان پیدا کردم‏‏.‏‏
و هنوزم اون احساس‏‏،‏‏ عوض نشده‏‏!‏‏
مداکا‏‏-‏‏چان‏‏!‏‏
چه خبر شده؟
جرقّه؟
نه‏،‏ اونا موج الکترومغناطیسی هستن‏.‏
اون هیولا می خواد خودشُ شستُ شوی ذهنی بده‏‏!‏‏
اون تونست از ‏‏"‏‏کلمات سنگین‏‏"‏‏ من استفاده کنه‏‏،‏‏
حتماً استفاده از قدرت شستُ شوی ذهنی من هم براش کاری نداره‏‏.‏‏
حدّاقل‏‏،‏‏ رو کاغذ که این طوریِ‏‏.‏‏
شستُ شوی ذهنی یه عملیات خیلی ظریفِ‏‏.‏‏
همین طور پیش بره‏‏،‏‏ از مغزش چیزی نمی مونه‏‏!‏‏
بسه‏‏!‏‏
ببخشید که گفتم نمی تونم این طوری ببینمت‏‏.‏‏
اگه این طوری آسیب می بینی‏‏،‏‏ نمی خوام که مثل اوّلت بشی‏‏.‏‏
هیتویوشی‏‏-‏‏کون‏‏،‏‏
ولی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
ای خدا‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
شستُ شوی مغزیت دادن‏‏،‏‏ ولی هنوزم عوض نشدی‏‏.‏‏
تو نباید به خودت آسیب بزنی‏‏،‏‏
یا زجر بکشی یا اشک بریزی تا بقیه رو خوشحال کنی‏‏.‏‏
وقتی گفتم ‏‏"‏‏همه‏‏"‏‏‏‏،‏‏
منظورم خودت هم بودی‏‏.‏‏
اگه قراره همه رو خوشحال کنی‏‏،‏‏
باید اوّل خودتُ شاد کنی‏‏.‏‏
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
چیزه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
چی؟
مداکا‏‏-‏‏چان معکوس؟
من ‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان معکوس‏‏"‏‏ نیستم‏‏.‏‏
‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ صدام کن‏‏!‏‏
جذّاب‏‏!‏‏‏‏!‏‏
بالاخره‏‏!‏‏
برگشت‏‏!‏‏
شرمنده گل روت‏‏،‏‏ زنکیچی‏‏.‏‏
قربونت‏‏.‏‏
تو کارت همینه‏‏،‏‏ مداکا‏‏-‏‏چان‏‏.‏‏
خب‏‏،‏‏ بگو ببینم‏‏،‏‏ واسه چی به دنیا اومدی؟
معلومه‏‏،‏‏ واسه کمک به غریبه ها‏‏.‏‏
و خوشحال بودن در کنار همه‏‏!‏‏
که این طور‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
اون قدرت فکری ‏‏"‏‏یوکوهاشی‏‏-‏‏سنپای‏‏"‏‏ رو‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
هم برداشته‏‏.‏‏
خب‏‏،‏‏ انگار آدما همیشه عادت دارن همدیگه رو‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
شستُ شوی ذهنی بدن‏‏.‏‏
این قدرا هم عجیب نیست‏‏.‏‏
هی هی‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏ اصلاً رمانتیک نیستی‏‏،‏‏ کوجیرا‏‏-‏‏چان‏‏.‏‏
نگران نباش‏‏.‏‏
همین جور از این حرفا بزن‏‏،‏‏
اون وقت تا آخر عمرت‏‏،‏‏ ناراحت می مونی‏‏.‏‏
زنکیچی‏‏-‏‏کون‏‏،‏‏
‏‏"‏‏مداکا‏‏-‏‏چان‏‏"‏‏ خیلی خوش شانسِ که‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
تو پیشش هستی‏‏.‏‏
آره‏‏،‏‏
انگار دیگه وقت تربیت کردن رسیده‏‏.‏‏
رابطه تونُ تحسین می کنم‏‏.‏‏
ولی‏‏،‏‏ کوروکامی مداکا‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
دیگه وقت خونه رفتن رسیده‏‏،‏‏
پس بیا آخرین آزمایشُ انجام بدیم‏‏!‏‏
حتماً‏‏.‏‏
باید ‏‏"‏‏نقشه ی فلاسک‏‏"‏‏ــُـ نابود کنم‏‏،‏‏
و همه رو خوشحال‏‏!‏‏
نتایج بررسی ‏‏"‏‏استثنایی‏‏"‏‏‏‏.‏‏
جعبه ی 11 همه اش همینُ نوشته بود‏‏!‏‏
اگه بیش تر گزینه ی ‏‏"‏‏الف‏‏"‏‏ رو انتخاب کردین‏‏،‏‏ در مقابل من سجده می کنین‏‏.‏‏
اگه بیش تر گزینه ی ‏‏"‏‏ب‏‏"‏‏ رو انتخاب کردین‏‏،‏‏ در مقابل من زانو می زنین‏‏.‏‏
اگه بیش تر گزینه ی ‏‏"‏‏ج‏‏"‏‏ رو انتخاب کردین به عنوان یه‏‏.‏‏‏‏.‏‏‏‏.‏‏
پا دری‏‏،‏‏ به من خدمت می کنین‏‏.‏‏
هر انتخابی که بکنین‏‏،‏‏ انتخابی واسه منه‏‏.‏‏
هیچ کس نمی خواد این طوری زندگی کنه‏‏!‏‏