‫از دو چیز تو دنیا متنفرم
‫سوسک و جون یوداکا.
‫اگه مجبور باشم بین خوردن اسموتی سوسک
‫یا خرید کردن برای جون یوداکا یکی رو انتخاب کنم، ‫معلومه که اسموتی رو انتخاب می‌کنم.
‫اگه جون یوداکا اینجوری ببیندش ‫حتما خودش میره خرید.
‫–می‌بینم چقدر برات مهمه. ‫–ها؟
‫چون خیلی تحسینش می‌کنی،
‫از ته دلت ازش دلخوری.
‫من؟
‫تحسینش کنم؟
‫هوم؟
‫ها؟
‫–ها؟ اوه... صبر کن، صبر کن! ‫–محکم بگیر!
‫خانم هیتومی!
‫هی، ببین کی برگشته.
‫–ها؟ ‫–اوم،
‫آهنگ ریوه رو پخش می‌کنی؟
‫چی؟ چی شده؟
‫حتما. می‌خوای دوبار اسکیت کنی ‫چون قبلا ازش گذشتیم؟
‫بله.
‫می‌خوام یه بار با آهنگ ریوه اسکیت کنم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫درس شیرونه
‫چرا؟
‫مربی سوکاسا داره اسکیت می‌کنه؟
‫اما، جدی. چرا؟
‫گفت یه درسه برای ریوه.
‫–ریوه... ‫–ها؟
‫این سوکاسای منه. نگاه کن و یاد بگیر.
‫جدی، چه خبره؟
‫اصلا رقص بلده؟
‫–بله، بلده. ‫–اوه.
‫مربی سوکاسا یه بار که یه رقص رو ببینه ‫دیگه حفظش می‌کنه.
‫اوه.
‫مربی.
‫کراس اور عقبیش سریعه!
‫خیلی سریع به حداکثر سرعت می‌رسه.
‫–باورنکردنیه. ‫–وای.
‫منم دیگه نمی‌تونم اینجوری اسکیت کنم.
‫حتما دارم خیالاتی می‌شم، ‫چون مربی سوکاسا خیلی جذاب شده.
‫نمی‌دونستم انقدر خوبه.
‫نه.
‫در واقع خیلی بهتر از چیزیه که انتظار داشتم، ‫اما قسمت شوکه‌کننده‌ش این نیست.
‫به جز پرش‌ها، ‫اسکیتش دقیقا مثل جون یوداکاست!
‫به اون چرخش نگاه کن.
‫آخرش داره سرعت می‌گیره؟
‫روان، سریع، با جزئیات ‫و با ذوق و شوق…
‫تیغه‌هاش به شدت خم می‌شن.
‫اندام بلندش به زیبایی تو هوا می‌رقصه.
‫مربیم خیلی زیبا اسکیت می‌کنه.
‫نفسم رو بند میاره.
‫نوک انگشت‌هایی ‫که تو دیدت می‌مونن.
‫ریتم هم آرامش‌بخشه ‫و هم انرژی‌زاست، تو رو به خودش می‌کشه.
‫دوباره داره تو یه حرکت پله‌ای سرعت می‌گیره؟
‫میشه همچین کاری کرد؟
‫هر قدم و چرخش ‫عمدی و زیباست.
‫شاید وقتی صحبت از اسکیت می‌شه، ‫حتی از جون یوداکا هم بهتر باشه؟
‫جاییه که آقای ریوه ‫پرش سه‌گانه‌ی سالکو رو امتحان کرد.
‫این رقص احتمالا ‫با در نظر گرفتن اون پرش ساخته شده، پس…
‫دیگه کاریش نمی‌شه کرد.
‫فقط یه حدسه
‫چون آقای ریوه اینجا افتاد،
‫اما مربی سونیدوری احتمالا ‫بعد از فرود چرخش‌های متوالی انجام می‌ده، پس…
‫یه چرخش شتر پرنده!
‫اینجا بود که افتادم.
‫از کجا رقص رو می‌دونست؟
‫این منو یاد گذشته میندازه. ‫برای حرکات چرخشیمون،
‫یه چرخش طراحی نکردیم ‫که پاهای بلند سوکاسا رو برجسته کنه؟
‫مربی سوکاسا ‫اسکیت‌باز خیلی خوبیه، نه ریوه؟
‫ها؟ اوه، اوم...
‫رقص روی یخ مثل دویدن ‫یه مسابقه‌ی سه پا روی یخه.
‫باید کاملا هماهنگ باشی ‫وگرنه می‌افتی.
‫و اگه تفاوت ‫سطح مهارت وجود داشته باشه،
‫حتی نمی‌تونی ‫قدم‌های اولیه رو با هم انجام بدی.
‫با اینکه مربی سوکاسا دیر شروع کرد، ‫هیچ‌وقت از بهتر کردن مهارت‌هاش دست نکشید.
‫اصلا نمی‌خواست ‫این فرصت رو از دست بده.
‫می‌خواست به هر قیمتی ‫روی یخ باشه.
‫با اون سرسختی، ‫تونست تو مسابقات سراسری ژاپن شرکت کنه.
‫هیچ‌وقت نگفت استعدادی نداره. ‫هیچ‌وقت تسلیم نشد.
‫یه ورزشکاره ‫که به چیزای بزرگی رسیده.
‫وای!
‫وقتشه یخ رو دوباره صاف کنیم!
‫ببخشید، همه،
‫–بریم سر کار! ‫–چی؟
‫بیا، یه سطل بردار! ‫بیلچه‌ها هر کی زودتر بیاد، می‌بره.
‫اوه، باشه.
‫همه! یخ کافی دارین؟
‫دستگاه صاف‌کننده ‫همه‌ی سوراخ‌ها رو نمی‌گیره،
‫پس مطمئن شین که خودتون ‫پر می‌کنین!
‫مربی خیلی باحال بود.
‫می‌خوام دوباره رقصیدنش رو ببینم.
‫اینوری، اونجا یخ داری؟
‫نظرت چیه؟ ‫مربی سوکاسا عالی بود، نه؟
‫من فکر می‌کنم فقط کسایی که می‌تونن ‫پرش‌های خیلی سخت انجام بدن خوبن.
‫چی؟
‫ریوه، تو هم فکر می‌کردی خوبه، نه؟ ‫محو تماشاش شده بودی.
‫مصمم به اینکه از دهنش بشنوه
‫ساکت باش.
‫مربی، می‌تونم این سطل رو بردارم؟
‫آره، بردار.
‫هوم؟
‫اوممم…
‫گوش کنید!
‫دستگاه یخ صاف کن داره میاد! ‫همه از روی یخ برید بیرون!
‫چشم خانوم! ‫- چشم خانوم!
‫بریم.
‫اینوری، بریم حمام.
‫باشه!
‫اهداف اردوی تمرینی ‫نام: ریوه سونیدوری
‫صبح بخیر. ‫ممنون که امروز هم ما رو دعوت کردین.
‫مثل همیشه زود اومدی.
‫ببخشید. میدونی، همیشه ‫وقت کم میارم.
‫صبح بخیر. ‫- اوه.
‫-آقای ریوه. ‫-اوممم.
‫اوم، یه ساعتی طول میکشه ‫تا بتونید برید روی یخ.
‫میدونم.
‫اما فکر میکردم شما زودتر از همه اینجا باشید، مربی آکه‌اوراجی.
‫بفرمایید.
‫ها؟
‫صاف بایست.
‫اوم…
‫یه لحظه، میشه لطفا روتون رو اونور کنی؟
‫ها؟ اوم، مربی،
‫یه وقتایی باید کلاس بذاری.
‫جلوی یه شاگرد خوب ‫نمیتونم این کارو بکنم!
‫خسته نباشید. خسته نباشید، آقای ریوه.
‫هدف اصلی ‫موفقیت در اجرای تریپل-دابل کمبو
‫لطفا امروز هم به من کمک کنید، ‫مربی آکه‌اوراجی.
‫چی؟
‫وای! پنچر شدی؟
‫اوم، هی، حالت خوبه؟
‫اوه، خوبم! این ماشین بابابزرگمه!
‫خب که چی؟
‫ها؟
‫اوه! ‫- اوه!
‫-سلام! ‫- سلام!
‫خیلی ممنون که اومدی.
‫بابا، از اتوبان اومدم، ‫ولی از اونی که فکر میکردم دورتر بود!
‫اگه جزو اردو نیستی، ‫lطفاً برو.
‫هی، هی، آقای ریوه!
‫یه غریبه مشکوکه، نه؟
‫- آخ! ‫- آقای ریوه همینجوری قضاوت کرد؟
‫اشتباه میکنم؟
‫من دعوتش کردم. ‫ایشون مربی مهمان ویژه هستن.
‫مربی؟
‫من کوهاکو شیرونه هستم! بهم بگو شیرو!
‫ها؟
‫- مربی! ‫- اوه.
‫صبح بخیر!
‫اه. یه لات اومده اینجا.
‫صبح بخیر!
‫بذارید بخش دوم ‫اردوی تمرینی فشرده…
‫- ها؟ ‫- …شروع بشه!
‫-میکه، گرفتیش؟ ‫-آره.
‫پس بریم. آماده، شروع!
‫وای، چقدر ناز شدیم!
‫خیلی از اسکیت‌بازهای حرفه‌ای روی ‫مبانی باله خیلی دقیق کار کردن.
‫امروز، یه مربی باله از ناگویا داریم.
‫من شیرونه هستم! ممنون که دعوتم کردین.
‫مربی شیرونه یه مربی فوق‌العاده‌ست
‫که تجربه ‫بردن مسابقات کشوری رو داره.
‫فکر کردم یه لات از یه جای مشکوکیه.
‫جای مشکوک چیه؟
‫اوه، ممنون، مربی سوکاسا! چطور پیش رفت؟
‫اون یارو امداد خودرو خیلی عصبانی بود.
‫از اینکه یه مینی‌تراک ‫با اون وضع خراب تو اتوبان بود شاکی بود.
‫جدی؟ خیلی عجیبه!
‫چطور میتونی انقدر مثبت باشی؟
‫خب، سوکاسا گردن گرفت.
‫اه.
‫خب، بیایید با یه کم گرم کردن شروع کنیم!
‫اول، مچ دست و مچ پاتون رو ‫همزمان با خم شدن به جلو بچرخونید.
‫اون خیلی کج خم شده!
‫میدونی، چیز عجیبی نیست.
‫ها؟ قبلا باله کار کردی، ریوه؟
‫یه مربی باله هفته‌ای یه بار ‫میاد باشگاه ما،
‫هرچند من و هیکارو یه روز در میون میریم.
‫تو چی، میکه؟
‫من شروع کردم چون گفتن ‫برای اسکیت خوبه،
‫ولی خیلی کسل‌کننده بود، دو روزه ولش کردم.
‫می‌بینم…
‫اول آن با هست، حالتی که ‫هر دو دستتون رو اینجوری پایین میارید!
‫یه مشت زیر بغلتون تصور کنید، ‫و حالت دست‌هاتون مثل باله باشه!
‫دست‌هاتون رو تا نوک ناخن‌هاتون ‫کشیده نگه دارید!
‫اینجوری؟
‫بعدی آن آوان هست!
‫تصور کنید یه توپ نگه داشتید، ‫و کف دست‌هاتون رو به سمت شکمتون بگیرید!
‫- اوه. ‫- آ لا سکوند.
‫آن هو.
‫تاندیو.
‫رتیغه!
‫خب، حالا با موزیک انجامش میدیم!
‫با موزیک؟ ‫دوباره باید چی رو رعایت کنم؟
‫خیلی سریع داره میره جلو.
‫ها؟
‫چطور همه میتونن انجامش بدن؟
‫اوم… اوم…
‫این دختره…
‫زل زده به من.
‫هی، دیگه حرکت نمیکنی.
‫باشه!
‫پنج دقیقه استراحت، بعدش دوباره وسط زمین ‫می‌بینمتون برای یه درس دیگه!
‫اینوری.
‫نگرانش نباش.
‫– هوم؟ ‫– حالا می‌تونی پرش سه‌دور بزنی،
‫– پس دیگه لازم نیست باله کار کنی. ‫– چی؟
‫هیچ انگیزه‌ای نداری. ‫اصلاً می‌دونی چرا این کارو می‌کنیم؟
‫نمی‌خوام بدونم! ‫فقط یه دردسر بزرگه!
‫اصلاً فایده‌ای داره
‫دست و پامونو تکون بدیم؟
‫هیس! می‌شنوه چی می‌گی، میکی!
‫ها؟
‫ها؟ چیه؟
‫به کمکت نیاز دارم. دارم دیوونه می‌شم!
‫وای.
‫ولی تو که خیلی مثبت به نظر می‌رسی.
‫شاید باید بریم سراغ درس ‫«باله جالبه».
‫درست می‌شه! بیا ادامه بدیم.
‫ولی ببین چه واکنشی نشون می‌دن. ‫نمی‌دونم چی بهشون یاد بدم.
‫طرز ایستادنه.
‫می‌خوام اهمیت طرز ایستادن رو ‫بدونن.
‫طرز ایستادن!
‫گرفتم!
‫خب، خوب نگاه کن.
‫چرخش سه‌دور! رو زمین؟
‫عالی.
‫یه چرخش سه‌دور.
‫به فرودش دقت کن!
‫حالا،
‫دیدی حتی وقتی فرود اومدم، ‫یه فضای اندازه‌ی مشت زیر بغلم بود؟
‫درسته.
‫همون‌طور که می‌بینی، اگه باله کار کنی، ‫آگاهی‌ات از بدنت تغییر می‌کنه،
‫و کنترل طرز ایستادنت ‫تو هر موقعیتی راحت‌تر می‌شه!
‫تو هر موقعیتی؟
‫یادتون باشه هر روز حالت بدنتون رو چک کنید، مثل یه رقصنده باله!
‫اون‌وقت به‌طور طبیعی می‌تونی ‫همون حرکت رو با همون زاویه انجام بدی.
‫چون بدن طرز ایستادن زیبا رو یاد می‌گیره، ‫قلب می‌تونه آزاد باشه!
‫حتی وقتی خیلی پرجنب‌وجوشی، طرز ایستادنت ‫بی‌عیب‌ونقص می‌مونه بدون اینکه بیفتی.
‫خب؟ از این دیدگاه که نگاه کنی،
‫فکر نمی‌کنی باید ‫به این درس باله بچسبی؟
‫بعد از اینکه با مربی سوکاسا حرف زد...
‫خیلی جسور شده.
‫چون اون موقع باله کار نکردم ‫چهار سال عقبم.
‫باعث می‌شه حس کنم ‫به یه جای خیلی دور دارم نگاه می‌کنم.
‫– خوشحالم. ‫– چی؟
‫حالا می‌تونم شروع به یادگیری کنم.
‫مربی! باله ‫چیزیه که بشه تو خونه انجام داد؟
‫– می‌خوام هر روز انجامش بدم! ‫– اوه!
‫طرز فکر درست رو داری!
‫اینکه می‌تونی یه پرش جدید ‫انجام بدی
‫به این معنی نیست که می‌تونی با موسیقی انجامش بدی.
‫باید جزئیات مربوط به جای اون تو برنامه، ‫رو تنظیم کنی،
‫چطوری تو رقص بیارش، ‫و کجا بپری.
‫قدم‌هاتو کوتاه کن و سعی کن ‫دست‌هاتو جلوت بچرخونی!
‫باشه!
‫وقتی فقط به فرود فکر می‌کنم ‫طرز ایستادنم خراب می‌شه.
‫به طرز ایستادنم آگاه باشم، ‫و دست‌های باله داشته باشم...
‫آفرین! خوب بود!
‫فرود تمیز روی اون اکسل دوتایی!
‫حالا هرچی برای قبولی تو آزمون ‫نشان سطح شش لازمه رو داریم!
‫فکر کنم همش به خاطر ‫اون درس باله بود!
‫شاید باید خیلی وقت پیش ‫باله کار می‌کردم،
‫ولی نمی‌تونم به گذشته برگردم ‫و کاریش کنم.
‫ها؟
‫فقط می‌برم و به همشون نشون می‌دم که ‫انتخاب درست همین بوده!
‫سالچو سه‌دور!
‫تارو!
‫دارم به زمان جمع کردن دست‌هام ‫بعد از اینکه پرتشون می‌کنم بالا، دقت می‌کنم.
‫و مربی آکوراجی بهم گفت ‫یه کار دیگه هم بکنم.
‫زیاد بهش فکر نکن.
‫اشکالی نداره اگه خراب کنی. ‫می‌تونی هر چند بار که خواستی امتحان کنی.
‫حلقه‌ی پنجه‌ی سه‌دور،
‫حلقه‌ی پنجه‌ی دوتایی...
‫آ... آقای ریوه.
‫منم می‌تونم انجامش بدم.
‫ببین، انجامش دادم! مثل آب خوردن!
‫چی؟
‫راستش،
‫– وقتی می‌تونی یه پرش سه‌دور بزنی... ‫– وای.
‫...انرژی لازم برای انجام ‫یه ترکیب سه‌دور-دوتایی رو داری.
‫مربی سوکاسا! منم می‌تونم تمرینش کنم؟
‫چی؟
‫می‌خوام امتحان کنم!
‫باشه...
‫خانم اینوری نمی‌تونست ‫به این سرعت انجامش بده،
‫– ولی... ‫– نمی‌تونم این کارو بکنم.
‫خب! ده ثانیه‌ی دیگه!
‫به تمرین‌های قدرتی معمولی ‫چسبید...
‫... و به تمرین اسکیت ادامه داد.
‫انجامش دادم!
‫تو اردوی تمرینی ‫موفق شد!
‫شب آخره، ‫برای همین داریم کباب درست می‌کنیم!
‫حتماً از پدر و مادرتون ‫تشکر کنید!
‫یه لحظه، موهاتو این‌جوری درست می‌کنی ‫چون گربه دوست داری؟
‫این شخصیت منه.
‫کاری که می‌کنی هنره! خدای من!
‫هنر!
‫– هورا. ‫– هورا.
‫چون من اول ترکیب رو انجام دادم، ‫یعنی مربی آکوراجی من عالیه.
‫«من»؟
‫چرا حالا مربی سوکاسای توئه؟ ‫اون مربی منه!
‫ولی من اول کمبو رو زدم.
‫اون اول مربی من بود!
‫و امشب هم می‌تونیم فشفشه روشن کنیم!
‫فشفشه؟
‫چه بچه‌ای هستی، ‫با فشفشه ذوق می‌کنی.
‫ریو!
‫بیا با هم فشفشه روشن کنیم!
‫باشه! دارم میام!
‫تو هم ازشون لذت می‌بری.
‫نه، من لذت نمی‌برم! فرق داره.
‫وقتی تموم شد، بندازشون تو این سطل.
‫باشه!
‫مربی.
‫اوه، خانم اینوری.
‫می‌تونم باهات فشفشه روشن کنم؟
‫حتما.
‫وقتی اردوی تمرینی تموم بشه، ‫آزمون سطح شش مدال شروع می‌شه.
‫بله.
‫دیگه تقریباً از 'اینوری که دیر شروع کرده' ‫بیرون اومدی.
‫وقتی به سطح شش برسی، ‫یه ورزشکار واقعی می‌شی.
‫به کسایی که از پنج سالگی ‫شروع کردن رسیدی.
‫یه جورایی ناراحتم می‌کنه.
‫ناراحت؟
‫من اسکیت رو دیر شروع کردم، ‫و قبل از اینکه تو رو ببینم،
‫واقعاً از خودم بدم می‌اومد.
‫خیلی ناراحت بودم، و دیگه نمی‌خواستم ‫این حس رو داشته باشم.
‫همین حس باعث می‌شد بتونم ‫به خودم فشار بیارم و خیلی سخت کار کنم.
‫وقتی به سطح شش برسم، ‫اون حس ناراحتی دیگه بی‌معنی می‌شه.
‫اگه از آزمون قبول بشم،
‫باید به خود قبلیم 'خداحافظ' ‫و 'متشکرم' بگم.
‫می‌فهمم.
‫ببخشید، من یه کم عجیبم، نه؟
‫نمی‌دونم چطوری خودمو ابراز کنم.
‫نه، تو عجیب نیستی.
‫کاملاً می‌فهمم.
‫امروز، فکر کردم حسی که از ‫خودم بدم می‌اومد
‫همش داشت کمکم می‌کرد.
‫منم باید به خودم 'متشکرم' بگم.
‫مربی.
‫اما فکر کنم حالت خوب می‌شه.
‫از وقتی دیدمت، همیشه خیلی ‫سخت کار کردی.
‫و هنوز هم همین‌طوری هستی.
‫اصلاً تغییر نکردی.
‫این روزا، ‫واقعاً هر روز خیلی خوش می‌گذره.
‫قبلاً، ‫برای چیزهایی که نمی‌تونستم انجام بدم ناراحت بودم،
‫اما حالا، هیجان دارم ببینم ‫چه آینده‌ی درخشانی منتظرمه
‫بعد از همه موفقیت‌هام.
‫حتی اگه زمین بخورم، ‫ایمان دارم که می‌تونم بلند شم.
‫دنبال رویاهام می‌دوم.
‫عاشق اینم که هر روز با این حس از خواب بیدار شم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.