...‫آنچه گذشت
‫خب، داره مثلا دوست‌پسرت می‌شه یا چی؟
‫نمی‌دونم. .هنوز درست نمی‌شناسمش
‫با شهردار دوستی؟ ‫‫خیلی وقت پیش.
‫این مال منه؟
‫حسابی ازش مراقبت می‌کنم.
‫مارسل، سوئیچت رو بده به من.
‫چی؟ نه. عمرا.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
« ‏17 سال پیش »
‫چطور پیش رفت؟ ‫هنوز بهشون نگفتم.
‫باید یهو قال قضیه رو بکَنی دیگه.
‫می‌خوایم دوتایی با هم بگیم.
‫باشه. خب کجاست؟
‫گفت اول یه کاری داره. ‫«یه کاری.»
‫خب، اگه پیداش نشد،
‫من باهات میام تو.
‫بدون تو چیکار می‌کردم، کلی؟
‫واو.
‫هلیکوپتر پلیسه؟
‫سامانتا! بیا تو. ‫تلویزیون داره .تعقیب و گریز پلیس رو نشون می‌ده
‫عزیزم، نگاه کن... ‫گفت سرقت از بانکه.
‫عجب دست‌فرمونی داره.
‫صبح‌بخیر، صبح‌بخیر.
‫ادکلن زدی؟ ‫آره، فقط دو تا پاف.
‫اول صبح شنبه؟
‫یهویی تصمیم گرفتم.
‫باشه؟
می‌شه یه کم بخورم؟
‫مامان.
‫چیه؟ .اوه
‫اشکالی نداره. ‫‫ببخشید.
‫یهو حواست کجا رفت؟
‫داشتم به روز مهم‌مون فکر می‌کردم.
‫مگه روز مهمی داریم؟
‫آره، می‌خوام ببرمتون یه دوری بزنیم.
‫کجا؟
‫می‌شه... ‫می‌شه این دور زدنو بندازیم هفته بعد؟
‫می‌خوام بهتون نشون بدم ‫عاشق چه چیز آیرون‌وودم.
‫ولی همین الانشم اینجا رو دوست داریم.
‫مگه نه، زک؟
‫خوبه.
‫فکر کنم هنوز ‫دوزاری‌تون نیفتاده.
‫تو ماشین می‌بینمتون.
‫دارم از ادکلن زدنم پشیمون می‌شم، ‫اگه این حالتو بهتر می‌کنه.
‫بوی عجیبی می‌دی.
‫بچه‌ها، رو راست باشین.
‫از یک تا ده، چقدر بده؟
‫یک بدترین حالت ممکن
‫و ده بهترین... ‫‫چرا ده بدترین نیست؟
‫مهم نیست. این پنج از دهه.
‫پنج؟ ‫‫قطعا پنج.
‫پنج چقدر بده؟
‫خب، این یکی از اون موقعیت‌های ‫کلاسیکِ خبر خوب، خبر بده.
‫خبر خوب چیه؟
‫حفاظ سیلندر سوراخ نشده.
‫ایول!
‫آه، خدا رو شکر! ممنونم لوگان، ‫‫نه، نه. دست نگه‌دار رفیق، دست نگه‌دار.
‫بهتره اون جشن و پایکوبی رو کنسل کنی.
‫خبر بد اینه که... !هنوزم یه موتوره ترکیده‌ست
‫فقط نمی‌دونم خسارتش چقدره.
‫خب... چطوری می‌تونی بفهمی؟
‫تنها راهش اینه که کل موتور رو باز کنی.
‫که این کار هم قرار نیست بشه.
‫احتمالا شاتون زده.
هرچی دمِ دستم بود گشتم
‫خرج تعمیرش از خرید یه ماشین دیگه ‫بیشتر درمیاد.
‫یه ماشین بهتر.
‫ولی... ‫من یه ماشین دیگه نمی‌خوام.
‫ببین، اصلا ارزشش رو نداره.
‫تقصیر مارسل نیست. ‫چرا، هست.
‫من گفتم حسابی مراقبشم.
.هی
‫هنوز چند تا قطعه‌ی به‌دردبخور داره.
‫می‌تونم اوراقش کنم، قطعاتشو بفروشم.
‫شاید چند صد دلاری گیرت بیاد.
‫باشه.
‫حتما باید هر دفعه آب می‌خوری ‫این صدارو در بیاری؟
‫بهم حال می‌ده.
‫لازم نیست براش جشن بگیری.
‫صبر کن، شماها اینو دیدین؟
‫دیشب تو خیابون اصلی یه نمایش خیابونی بوده،
...‫ولی مثل اینکه ‫یادشون رفته بهم خبر بدن.
‫خب شاید دلشون نمی‌خواسته اونجا باشی. ‫‫اصلا می‌شناسیشون؟
‫اهل پیتسبرگ‌ان. ‫‫تو آیرون‌وود چیکار می‌کردن؟
اگه حالت بهتر می‌شه ،‫منم دعوت نشدم
‫اونم در حالی که اون شب ‫حال پسره کریستین مدکس رو گرفتم.
‫من که یه چیز دیگه شنیدم.
‫خب، چی شنیدی؟
‫اینکه تا قبل از اینکه موتورش بترکه، .ازت جلو بوده
ببین فقط دربیار کی این لیستو می‌نویسه، گرفتی؟
‫می‌خوام برم تو دورهمی بعدی‌شون.
‫اگه اونا نمی‌خوان اونجا باشی، ‫خب چرا می‌خوای بری؟
‫چون...
.اینجا شهر منه
‫می‌شه اینو توضیح بدی؟
‫اینا رد لاستیکه.
‫اونم یه عروسک خوراکیه.
‫اینو که می‌بینم، هوگو.
‫اینا وسط شهر چیکار می‌کنن؟
‫نمایش خیابونی.
‫چی؟
.قرق کردن خیابون. دیشب ‫بچه‌ها داشتن دونات می‌زدن.
‫بیخیال، تو خودت اینجا بزرگ شدی.
‫فقط این آشغالا رو تمیز کن. ‫‫وظیفه من نیست.
‫اگه تو کارت رو درست انجام می‌دادی، ‫چیزی برای تمیز کردن نبود.
‫منم با رأی مردم انتخاب شدم. .درست مثل تو
‫ رای‌دهنده‌ها که شکایتی ندارن.
نه، ‫آخه رای‌دهنده‌ها که .نمی‌دونن چی می‌دونم
!چیزایی که فکر می‌کنی می‌دونی
‫همون‌طور که خودت گفتی.
‫من اینجا بزرگ شدم.
‫خب، نظرتون راجع به این کاسترد چیه؟
‫هوم. بهترین چیزیه که تا حالا خوردین، نه؟
‫اوم، مطمئن نیستم بهترین باشه.
‫آره، اولین بارمه کاسترد می‌خورم. ‫یه کم...
.به نظرم خوبه
‫باشه، خب، ‫قدیما هر آخر هفته از اینا می‌خوردم.
به همون اندازه که یادت میاد خوبه؟
‫خیلی‌خب. شاید دقیقا ‫اون چیزی که یادم میاد نباشه.
‫یادمه یه کم کمتر... ‫‫گچی بود؟
‫گچی نیست. مگه گچیه؟
‫یه ته‌مزه گچ حس می‌کنم.
‫باشه، قبوله.
‫شاید یه کم تو ذهنم بزرگش کرده بودم، ‫ولی هنوزم عاشقشم.
‫خیلی‌خب. خودشه. رسیدیم.
‫این خیابون قدیمی‌تونه؟ ‫اوهوم.
‫تو این خیابون دوچرخه‌سواری یاد گرفتم.
‫حتی یه دوره‌ای هم اسکیت‌بازی می‌کردم.
‫اسکیت‌بازی؟ .باشه، مامان‌بزرگ
‫اینا خونه‌های خیلی قشنگی‌ان.
‫آره.
‫عجب، نگفتی پولدار بودی.
‫نبودم.
‫کدومش مال توئه؟
‫مامان؟
‫ اون درخت بلوط قدیمی رو هم قطع کردن.
‫خونه‌تون کجاست؟
‫دیگه نیست.
‫دقیقا همین‌جا بود، ‫ولی کل محله از بین رفته.
‫بیا بریم خونه.
‫صبر کن، فکر کردم قراره ‫جاهای بیشتری بهمون نشون بدی.
‫گردش تموم شد.
‫این موتوره بیشتر از من این توئه.
‫آره. ‫هی.
‫امم، مارسل کجاست؟
‫رستوران. .داره برای شبِ فیلم آماده می‌شه
‫ما هم می‌ریم؟
‫اگه تو بخوای.
‫ماشینش چطوره؟
‫می‌تونم با زک تنها حرف بزنم؟
‫آره.
‫می‌خوای بیای اتاق منو ببینی؟ ‫‫نه.
‫چرا نه؟
‫حس خوبی ندارم.
‫اوه، نکنه فکر کردی ‫می‌خوایم همدیگه رو ماچ کنیم؟
‫برو بیرون. یه کاری برای خودت پیدا کن. ‫‫باشه.
‫ چی تو سرت بود آخه، زک؟
‫مارسل بهت گفت؟ ‫نه.
‫ولی می‌دونم که اون هیچوقت ‫به این موتور اینقدر فشار نمی‌آورد.
‫ عاشق این ماشین بود. ‫نمی‌تونی تعمیرش کنی؟
‫نه به وقتش می‌ارزه نه به پولش.
‫ازم متنفر می‌شه.
‫اگه جای تو بودم، درستش می‌کردم.
‫تو که همین الان گفتی .نمی‌تونیم تعمیرش کنیم
‫ماشینو نه. دوستی‌تونو.
‫من که گفتم متاسفم.
‫احتمالا کافی نیست، رفیق.
‫آره.
‫تو و بابام هیچوقت دعوا می‌کردین؟
‫هر روز.
‫یادمه یه بار، ‫یه دعوای حسابی با هم کردیم.
‫یه حرفایی به هم زدیم.
‫کارمون تموم شده بود.
‫خلاصه پدربزرگت...
فرستادمون ‫به این پیست کارتینگ خفن. «ویلیز»
‫کارتینگ؟ ‫مگه چند سالتون بود، هشت سال؟
‫نه. .بچه‌ها اجازه ورود به این پیست رو نداشتن
‫به طرز غیرمعقولی خطرناک بود.
‫شایعه بود که هفت نفر اونجا مُردن.
‫یه افسانه شهری بود.
‫پرش‌های دیوونه‌وار، پیچ‌های غیرممکن.
‫قول می‌دم، هیچی مثل روبه‌رو شدن با مرگ حتمی ‫دو نفر رو به هم نزدیک نمی‌کنه.
‫فکر کنم قید به خطر انداختن جونمو بزنم.
‫خیلی‌خب. من که پیشنهاد نمی‌کنم ‫مارسل رو ببری «ویلیز».
‫فقط می‌گم یه راهی براش پیدا کن.
‫اون بچه خوبیه، و احتمالا از اینکه ‫بقیه ازش سوءاستفاده کنن خسته شده.
‫آره.
‫ساسات رو یه کم بیشتر بکش.
‫آها! خودشه!
!آره، از قبرِ آبی برگشته
‫او، پسر. .قطعا هفت تا جون داره
‫آره. الان جون چندمشه؟ ‫‫مثلا، شیشم.
‫هوم.
‫حدس بزن چی رسیده. ‫چی؟
‫جلوپنجره‌ی تقریبا نو. سمت راننده.
‫خیلی خوشگله، نه؟ ‫‫آره.
‫یه یارویی تو کانزاس دو تا ازش داشت.
‫و...
‫اینم داشت.
‫میل فرمون نایاب. ‫‫اوهوم.
‫کارت درسته.
‫آره. ‫فقط مسئله‌ی زمان بود.
‫اوم... ولی نمی‌خوام جلوپنجره رو نصب کنم ‫تا وقتی که نقاشی جدید رو انجام بدیم،
.‫واسه همین فکر کنم امروز سمباده بزنیم
‫راستش، من باید برم.
،اوه
‫اگه می‌دونستم می‌خوای جیم بشی، ‫کمکت نمی‌کردم موتورتو تعمیر کنی.
‫ببخشید. نه، من...
‫خانواده‌م هر آخر هفته ‫مهمونی باربیکیو دارن.
‫یه جورایی اجباریه. ‫هوم.
.به نظر خوش می‌گذره ‫راستش نه.
‫این یعنی داشتم خودمو دعوت می‌کردم.
‫فکر نکنم فکر خوبی باشه.
‫آخ. عجب رد کردن ...بی‌رحمانه‌ی غیرمنتظره‌ای. باشه
‫نه. ببخشید، نه. من...
‫پدر و مادرم با هم نمی‌سازن.
‫داداشم، اون که دیگه اصلا نمیاد،
‫برای همین کل روز فقط یادآوری غم‌انگیز ‫از چیزاییه که قبلا داشتیم.
‫من پایه‌ام.
‫ببخشید.
‫هی. مارسل اینجاست؟ ‫‫آره.
‫اوم، می‌شه برام صداش کنی؟
‫می‌تونم سفارشتو بگیرم.
‫شما کی باشین؟
‫بروک. .پدر و مادرم صاحب این رستورانن
‫من زک هستم. ‫‫آره، می‌دونم کی هستی.
‫تو همون پسری که موتور مارسل رو ترکوند. ‫کارت باحال نبود، رفیق.
‫می‌شه لطفا مارسل رو صدا کنی؟ ‫‫ببین، من و مارسل یه قراری داریم.
‫اگه از یه مشتری خوشم نیاد، .اون کارشو راه میندازه
‫و اگه اون از یه مشتری خوشش نیاد... ‫من کارشو راه میندازم.
‫مارسل. ‫‫داری چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌تونی بری اون پشت.
داری ریسک ممنوعیت دائمی رو می‌کنی ‫‫مارسل.
‫مشکلی نیست، بروک.
‫باشه. ‫چی می‌خوای؟
‫باید برای شبِ فیلم یه فیلم انتخاب کنم، ‫که خیلی استرس داره.
‫ فقط ‌خواستم بیام ‫و بابت ماشینت معذرت‌خواهی کنم.
‫تو قبلا معذرت‌خواهی کردی.
‫پس مشکلی با هم نداریم؟
‫آره. هرچی.
‫این اصلا قانع‌کننده به نظر نمیاد.
‫ سعی نمی‌کنم قانعت کنم.
‫فقط می‌خوام یه فیلم ‫برای شبِ فیلم آماده کنم.
‫صبر کن. دکور رستوران عوض شده؟
‫آره. ‫بی‌صبرانه منتظرم بابام بفهمه.
‫بیا از اینجا بزنیم بیرون.
‫تا قبل از شروع شبِ فیلم ‫برت می‌گردونم.
‫فقط... لطفا بذار جبران کنم.
‫چطوری؟
‫نمی‌دونم. فقط... ‫می‌ریم یه کار باحال می‌کنیم.
‫مثلا چی؟
‫بقیه کجان؟
‫از این سکوت بدم نمیاد.
‫یا خدا. چه اتفاقی افتاده؟
‫زدم به یه گوزن.
‫چند تا گوزن؟
‫کمک نمی‌خوای؟
‫یادت مونده چجوریه؟
...هی، شرمنده خیلی وقته خبری ازم نبود
‫قضیه‌ی اون گردش بزرگت رو شنیدم.
‫هیچی اونجوری که یادم میومد نیست.
‫بهت که گفتم شهر عوض شده.
‫می‌دونی بابام اون خونه رو ‫قبل از به دنیا اومدنم ساخته بود.
‫نمی‌دونم چجوری ‫بهش بگم که دیگه نیست.
‫نمی‌گی.
‫هیچی مثل قبل نیست.
‫به نظرت اشتباه کردم برگشتم؟
‫نه، چون... .ممنون
‫به محض اینکه به شهر برگشتی،
‫اینجا دوباره حس و حال ‫آیرون‌وود قدیم رو پیدا کرد.
‫اولین بار بعد از مدت‌ها.
‫یادم رفته بود چقدر دلم براش تنگ شده بود.
‫دوباره دارم می‌بینمش.
‫پس حتی اگه هنوز حسش نمی‌کنی،
‫قطعا یه چیزی رو ‫با خودت برگردوندی.
‫یالا.
‫شنیدم هفت نفر تو این پیست مُردن.
‫افسانه‌ی شهره. .همه‌شون زنده موندن
‫چرا منو آوردی اینجا؟
‫فکر کردم شاید باحال باشه.
‫به نظر باحال نمیاد.
‫اینجا امکان نداره قانونی باشه.
‫مطمئنم مشکلی نیست.
‫اون سیم خارداره؟
‫بالاخره انجامش می‌دیم یا نه؟
‫قراره بمیریم، مگه نه؟
‫احتمالا.
‫سلام مامان. ‫سلام.
‫کیتلین‌ه؟ ‫سلام.
‫چطوری؟
‫اینو می‌گیرم. ‫‫ممنون.
‫همون چیزیه که فکر می‌کنم؟ ‫‫آره.
‫بابا خبر داره؟ ‫‫نه. ‫اوه، این یکی جالب می‌شه.
‫پشت خونه داره روی قایق کار می‌کنه.
‫شما قایق دارین؟ ‫اوم...
.یه جورایی
‫چطور پیش می‌ره؟
‫همونجوری.
‫بابا، این کیتلین‌ه.
‫سلام.
‫نمی‌خوای سلام کنی؟
‫ببخشید. حواسم یه جای دیگه بود.
‫سلام. اِم، قایق چه مشکلی داره؟
‫همه‌چی.
‫یعنی، امم، هنوز روی آب شناور می‌مونه.
‫فکر کنم.
‫من و کرتیس با هم روش کار می‌کردیم، ‫ولی، اوم...
.این اواخر سرش شلوغ بوده
‫ می‌رم باربیکیو رو روشن کنم.
‫رفیق.
‫داری روی ماشین بابام کار می‌کنی ‫به جای اینکه به بابای خودت کمک کنی؟
‫ ترجیح می‌دم اونجا با تو باشم.
‫این به نظر مهم میاد.
‫و تو عملا هر چیزی رو می‌تونی تعمیر کنی.
‫بعضی چیزا رو... نمی‌تونی درست کنی.
‫منظورت چیه؟
‫بمون... خودت می‌بینی.
‫کلی؟
‫سَم.
‫خیلی وقته ندیده بودمت.
‫هفده سال.
‫چند هفته‌ای می‌شه که ‫برگشتم.
‫تو فستیوال فایرفلای دیدمت.
‫خب، اینجا چیکار می‌کنی؟
.مراسم افتتاحیه ‫‫هوم.
‫«بندیت تکنولوژی» داره یه بخش جدید و ‫کلی تجهیزات انقلابی اهدا می‌کنه.
‫فکر می‌کردم کارشون ماشین‌های خودرانه.
‫کارشون خیلی فراتر از این حرف‌هاست.
‫باید با بروس ویتاکر، مدیرعاملش، آشنا بشی. ‫خیلی توی آیرون‌وود سرمایه‌گذاری کرده.
‫مثل مجتمع‌های مسکونی جدید؟
‫امروز صبح یه سر به محله‌ی قدیمیمون زدم. ‫خیلی فرق کرده.
‫اونجا هم مراسم افتتاحیه داشتین؟
‫اتفاقا داشتیم.
‫تو عاشق اون محله بودی.
‫من توی گذشته زندگی نمی‌کنم، سامانتا.
‫واو. انگار این شهر ‫تنها چیزی نیست که عوض شده.
‫در جهت بهتر شدن.
‫من قرار نیست برای پیشرفت عذرخواهی کنم.
‫تو رفتی.
‫من موندم.
اینجا ثبت‌نام کنید افراد زیر سن قانونی مجاز نیستند
‫دو نفره‌ست؟
‫آره.
‫صاحبش شمایی؟
‫خودمم.
‫ویلی هستین؟ ‫ویلی مُرده.
‫کِی؟ ‫پارسال.
‫چطوری مُرد؟
‫چرا این‌قدر سؤال می‌پرسه؟
‫بچه‌ی کنجکاویه. زیادی کنجکاو.
‫دیگه سؤال نپرس.
‫این پیست الان مال منه.
‫ویلی خیلی محتاط‌تر از من بود.
‫برای همین چند تا .پرش جدید بهش اضافه کردم
‫مال من پرش عمودی‌شون .خیلی بیشتر از مال ویلی‌ه
‫عالیه. ‫قانون شماره یک.
‫مطمئن شو که توی هر پرش، .به عقب خم می‌شی
‫به جلو خم نشو.
‫اگه به جلو خم شیم چی می‌شه؟
‫من که همین الان گفتم به جلو خم نشین.
‫این بچه چشه؟
‫ به جلو خم نمی‌شیم.
‫قانون شماره دو چیه؟
‫فقط یه قانون وجود داره.
‫باشه پس احتمالا لازم نیست .بهش بگی قانون شماره یک
‫فقط بگو... «قانون اینه که...»
‫حتما به جلو خم شدن.
‫رفیق. یا ویلی تو همین پیست مُرده، ‫یا این یارو کشتتش.
‫ولی اینا تنها، دوتا احتمال ممکنه.
‫آره.
.سلام
‫‫همون همیشگی؟
‫امم، آره.
‫خب شنیدم پورشه‌ت رو پس گرفتی. ‫‫آره گرفتم.
‫بابام، همیشه کوتاه میاد.
‫برای شبِ فیلم میای؟
‫خب، بستگی داره.
‫می‌دونی؟ به... فیلمش.
‫اوه. هنوز تصمیم نگرفتم.
‫ولی توش ماشین داره، ‫پس مطمئنم از آزمون سربلند بیرون میاد.
‫من ماشینو دوست دارم. ‫‫آره.
‫داداش. بگو دوسَم داری.
‫نه.
‫چطوری بروک. همون همیشگی رو می‌خوام. ‫‫تو همیشگی نداری.
‫همون برگری که دوست دارم رو بده. ‫ما هفت نوع برگر داریم.
‫و تو همه‌شونو سفارش دادی.
‫همونی که حلقه پیاز داره.
‫بگو دوسَم داری. ‫‫اینو که قبلا ...
‫چهار کلمه. «خیلی دوسِت دارم، داداش.» بگو.
‫باشه.
‫امشب. ده و بیست دقیقه. .نمایش خیابونی
‫کجاست؟
‫ساعت ده و بیست دقیقه .یه پیامک با آدرس برام میاد
‫ولی کیارا می‌خواد بیاد شبِ فیلم، ‫پس من اینجا می‌مونم.
‫باشه.
‫این چیه؟
‫رضایت‌نامه‌ی آسیب بدنی.
‫اوه... ‫این معتبر نیست. ما 18 سالمونه.
‫شماها که بهم گفتین 18 سالتونه.
‫گفتیم؟
‫آره. و امیدوارم دروغ نگفته باشین.
‫نوبت شماست.
‫اینم کلاه ایمنی‌تون.
‫امتحانشون کنین ببینین اندازه‌تونه.
‫نه. مال من خیلی گشاده.
‫تو کوچیک‌ترین .کله‌ای رو داری که تا حالا دیدم
‫ممنون.
‫اون پشت .یه کلاه ایمنی بچگونه‌ی کوچیک دارم
‫نمی‌خوام این کارو بکنم.
‫چی؟ چرا؟ نوبت ماست. ‫‫خوش بگذره.
‫هی. رفیق.
‫نمی‌خوام یه کلاه فسقلی .سرم بذارم و جونمو به خطر بندازم
‫چرا منو آوردی اینجا؟ ‫‫بهت که گفتم، فکر کردم باحاله.
‫تو داری سعی می‌کنی عذاب وجدانتو کم کنی، ‫که ماشینمو داغون کردی.
‫دارم سعی می‌کنم جبران کنم. ‫‫با به کشتن دادن من؟
‫با دوست تو بودن.
‫ارزشش رو نداره. ‫‫چی ارزشش رو نداره؟
‫فقط صادق باش.
‫تو اینجا جدیدی، .‫و می‌دونم که فقط یه دوست موقتی‌ام
‫تا وقتی که با یه اکیپ جدید آشنا بشی.
‫تو هیچوقت یه دوست موقتی نبودی.
‫اگه یه دوست واقعی بودم، ‫هیچوقت با ماشینم مسابقه نمی‌دادی.
‫می‌دونستی چقدر برام معنی داره. ‫بهت گفتم نه.
‫مدام گفتم نه،
‫ولی به حرفم گوش ندادی ‫چون دوستی‌مون ارزشش رو نداشت.
‫من ارزشش رو نداشتم.
‫لوگان گفت ماشینم ارزش تعمیر نداره. ‫داستان زندگی منه.
‫می‌دونی مامانم امسال ‫چند بار بهم زنگ زده؟
‫یه بار. برای تولدم.
‫اونم دو هفته بعد از تولدم بود.
‫چون من ارزشش رو ندارم.
‫کلاه ایمنی فوق‌العاده کوچیک.
‫مطمئنی 18 سالته؟ ‫‫نه. نه. من... 18 سالم نیست.
‫من... اون کلاه فسقلی رو سرم نمی‌ذارم،
‫و قرار نیست خودمو توی این پیست ‫مسخره‌ی خطرناکِ تو به کشتن بدم.
‫درضمن، راجع به ‫مرگ نابهنگام ویلی سؤال دارم.
‫87 سالش بود.
‫خب، این خیلی چیزا رو روشن می‌کنه.
‫در هر صورت به جلو خم می‌شد.
‫هر آخر هفته این کارو می‌کنین؟
‫آره، سعیمونو می‌کنیم.
‫آره، ولی همون‌طور که می‌بینی، ‫بابا سعی می‌کنه هرچه زودتر بره.
‫برگرش رو که تموم کرده. ‫گرسنه‌م بود.
‫قدیما این کارو روی قایق می‌کردیم. ‫‫جدی؟
‫جایی که همه گیر می‌افتادن ‫و نمی‌تونستن جایی برن.
‫خب، شماها که قدیما این کارو ‫روی قایق می‌کردین و قایق هم همین‌جاست
‫چرا همین الان روش غذا نمی‌خورین؟
‫چون روی آب نیست. ‫‫به نظرم فکر فوق‌العاده‌ایه.
‫نه، همین‌جا راحتیم.
‫نه، من نون‌ها رو میارم. ‫‫منم برگرها رو میارم.
‫اوم... ‫واقعا؟
‫کیتلین، می‌شه این کلوچه‌ها رو بیاری؟ ‫‫آره، حتما.
‫ممنون. اینا از چه نوعی‌ان؟
‫کلوچه‌های پای شکلاتی.
‫چرا اینا رو درست کردی؟
‫فقط سوار قایق شو، هوگو.
‫ از چی بی‌خبرم؟
‫اینا کلوچه‌های مورد علاقه‌ی برادرمه.
‫یالا، از دستش که ندادم، دادم؟
‫داریم روی قایق انجامش می‌دیم.
‫داداش کوچیکه. ‫‫هی.
‫سلام مامان.
‫ اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫من دعوتش کردم.
‫اون برادرته؟ ‫اون رِی هست.
‫می‌دونم گند زدم، رفیق.
‫و می‌دونم که دیگه خیلی دیره.
‫واقعا بابت ماشینت و... ‫اینکه آوردمت اینجا متاسفم.
‫چرا منو آوردی اینجا؟
‫لوگان.
‫لوگان بهت گفت منو بیاری اینجا؟
‫نه. نه، اتفاقا گفت این کارو نکنم.
‫ولی، امم...
‫بهم گفت که چطور با بابام اومده اینجا، ‫اون موقع که دعوای بزرگی با هم داشتن.
‫و... باعث شد دوباره ‫مثل دو تا برادر با هم خوب بشن.
‫برای همین منو آوردی اینجا؟
‫که دوستی‌مونو درست کنم.
‫چون... هیچوقت موقتی نبوده.
‫برای من که نبوده.
پس شاید بهتره بفهمیم این پیست خطرناک .برای ما هم مثل اونا جواب می‌ده یا نه
‫جدی می‌گی؟
‫من می‌رونم.
.زودباش .باشه
‫گفت به عقب خم شیم یا جلو؟ ‫‫فکر کنم گفت عقب.
‫ولی اینجوری که چپ می‌کنیم.
‫شایدم گفت به جلو.
‫بیا اصلا به هیچ طرفی خم نشیم.
‫صاف می‌شینیم. حالت خنثی.
‫آره. آره.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫یوهوو.
‫اوه، خدای من.
‫باورم نمی‌شه که نمُردیم.
‫خدا رو شکر که این کلاه فسقلی سرم بود.
‫مارسل؟ .به بازوت نگاه نکن
‫وای، داره خون میاد.
‫من که همین الان گفتم به بازوت نگاه نکن.
‫فکر کنم باید به عقب خم می‌شدیم.
‫آخ، پسر. آخ.
‫اوه... اوه.
‫متاسفم.
‫داری از من عذرخواهی می‌کنی یا مارسل؟
‫از هردوتون.
‫از یک تا ده، چقدر بده؟
‫یه پنج.
‫دوباره؟ واقعا؟
‫ولی به بخیه احتیاج داری. ‫‫متاسفم.
‫اینقدر عذرخواهی نکن.
‫نه. به عذرخواهی ادامه بده.
‫فکر می‌کنی جاش بمونه؟
‫شاید یه کم. ولی تو این کار ماهرم، ‫پس به سختی متوجهش می‌شی.
‫اوه، نه، رستوران.
‫امشب شب فیلمه. ‫نمی‌تونم بروک رو تنها بذارم.
‫فراموشش کن. امشب کار نمی‌کنی.
‫من جاتو پر می‌کنم. ببخشید.
‫بعدا با هم حرف می‌زنیم.
‫می‌دونم.
‫خب، به بابات زنگ زدیم. جواب نداد.
‫آره. احتمالا بیهوش افتاده.
‫خب، من امشب می‌تونم برسونمت خونه. ‫‫ممنون.
‫بابت این موضوع متاسفم.
‫چرا عذرخواهی می‌کنی؟
‫من داشتم می‌روندم. .ممکن بود زک آسیب ببینه
‫می‌دونم تو از اون پدر و مادرایی ‫که خیلی نگران بچه‌هاشون می‌شن.
‫می‌تونی یه راز رو نگه داری؟
‫این جای زخمو می‌بینی؟
‫تو پیست ویلی اینجوری شده.
‫تو پیست ویلی مسابقه دادی؟ ‫‫اوهوم.
‫پس کله‌ت بوی قرمه‌سبزی می‌ده.
‫باشه، ولی بین خودمون بمونه.
‫حالا، برای این بخیه‌ها آماده‌ای؟
‫اوم. می‌شه لطفا کارتو استادانه انجام ندی؟
‫چرا؟
‫منم یه جای زخم خفن مثل تو می‌خوام.
‫آره، خب...
‫کرتیس مثلا، چی بگم، ده سالشه ‫و منم 16، شاید 17؟
‫آره. ‫‫ما روی این دریاچه‌ایم...
‫و این یه دریاچه‌ی بزرگه.
‫هیچ‌کس اون دور و بر نیست. ‫‫درسته. هیچ‌کس نیست.
‫فقط ماییم، و قایق یهو خاموش می‌شه.
‫صبر کن، چرا؟ چه اتفاقی براش افتاده؟
‫موتور.
‫خب... باشه، طبیعتا... ‫‫اوهوم؟
‫به نظرت بعدش چی می‌شه؟
‫من... .تا ساحل شنا کردی
‫ممنون. ممنون.
‫من تا ساحل شنا کردم. ‫‫تا ساحل شنا کردی؟
‫برای دفاع از خودم... باید بگم، ‫اَبی عضو تیم شنای دبیرستان بود.
‫باشه. ‫‫آره.
‫من شنا کردن رو دوست ندارم. ‫‫اوه، چرا؟
‫یه بار یه تجربه‌ی بد توی آب داشتم.
‫خب تو دوست‌دخترشی، ها؟
‫رفیق.
‫مگه... مگه چی گفتم؟ چی میگی؟ ‫اون دوست‌دخترم نیست.
‫خب، تو گفتی دوست‌دخترته. ‫‫ هیچوقت اینو نگفتم.
‫هیچوقت نگفتم دوست‌دختر...
‫نمی‌دونم ... ‫هیچوقت اینو نگفتم. پس ببخشید.
‫داری چیکار می‌کنی؟ ‫‫اشکالی... اشکالی نداره. اوم...
.اشکالی نداره
‫ما با هم دوستیم.
‫ما واقعا... ‫‫دوستیم.
‫دوستای خوب. آره.
‫اون... داره کمکم می‌کنه ‫ یه ماشینو بازسازی کنیم.
‫آره، ماشین قدیمی ‫باباته، نه؟
‫اوهوم. ‫‫اوه. پدرت کیه؟
‫امم، بچه‌ها، می‌شه... ‫می‌شه غذامونو بخوریم؟
‫مگه رازه؟
‫نه. نه، راز نیست.
‫اوم، بابای من... ‫اوم... کریستین مدکس‌ه.
‫اون یه افسانه‌س.
‫اونم یه ماشین خیلی خفنیه.
...در واقع
تو خوب می‌شناسیش، درسته، بابا؟
‫ داره راجع به چی حرف می‌زنه؟ ‫‫اوه، بابا قدیما باهاش مسابقه داده.
‫یعنی، می‌دونی، حسابی ازش باخت. ‫ولی... خب، مدکس حالِ همه رو می‌گرفت.
‫کافیه، رِی.
‫نمی‌دونستم مسابقه می‌دادی.
‫یکی دو بار. تو فازش نبودم.
‫ بابامو می‌شناختی.
‫یکی دو بار دیدمش. ‫من که یه چیز دیگه شنیدم.
‫می‌رم یه آبجوی دیگه برای خودم بیارم.
‫چی شنیدی؟
‫هیچی. فقط داشتم سر به سرش می‌ذاشتم، ‫ولی...
‫نمی‌دونم، ‫انگار که حق با من بوده.
.سلام
‫مارسل کجاست؟ ‫فیلم الانه که شروع بشه.
‫اون... تو بیمارستانه.
‫چی؟ ‫‫ ولی... حالش خوبه.
‫فقط یه کم خون از دست داده. ‫امم، من اینجام که جاشو پر کنم،
‫چرا داری جاشو پر می‌کنی؟
‫خب...
‫راستش، یه جورایی... تقصیر من بود.
‫پس ماشینشو داغون می‌کنی، ‫و بعدم می‌فرستیش بیمارستان؟
‫خب، وقتی این دو تا رو اینجوری ‫کنار هم می‌ذاری، خیلی بدتر به نظر میاد.
‫به نظر میاد دوست مزخرفی باشی.
‫می‌دونم.
‫امیدوارم گارسون بهتری باشی.
‫من باید برگردم سر کارم.
‫آره. باید یه وقت دیگه ‫دوباره این کارو بکنیم. همه‌مون.
‫ما، اوم، باید اینو دوباره ‫برگردونیم روی دریاچه.
‫ به این زودی‌ها اتفاق نمیفته.
‫خب، اگه من... ‫اگه برات یه قایق نو بخرم چی؟
‫می‌خوای بخری؟ یا می‌خوای بدزدی؟
‫آه، باز شروع شد.
‫واو. تو، امم... عالی شدی.
‫این... 58 دقیقه شد. ‫باید یه رکورد باشه، نه؟
‫یعنی 58 دقیقه طول کشید ‫تا به پسرت بگی خلافکار؟
‫تو یه خلافکاری. ‫هوگو. ‫‫خرده‌پا.
‫خرده‌پا.
‫ولی هنوز یه خلافکاره.
‫بعضی چیزا درست‌شدنی نیستن.
‫هی، بچه‌ها، تو رستوران، ‫شبِ فیلم داریم. ‫پس...
‫آره، منم میام.
‫هنوزم می‌خوام درمورد ‫دزدی‌های توی شهر باهات حرف بزنم.
‫شب فستیوال فایرفلای.
‫آره. بذار تو برنامه‌م ‫برات یه وقت بذارم
‫دیگه چی می‌خوای؟ ‫‫موستانگ لوگان مدکس.
‫یکی حسابی بهش رسیده.
‫اون حرفی نمی‌زنه.
‫ممنون بابت دعوتت، مامان.
‫هی. ‫چی شده؟
‫زک بردتش پیست ویلی.
‫لعنتی. تقصیر من بود.
‫راستی، ویلی مُرده.
‫صبر کن. همه‌ی اینا فکر تو بوده؟
‫ممکنه بهش گفته باشم که وقتی با کریستین ‫دعوام شده، بردمش اونجا.
‫باشه. .باید برم با بابات صحبت کنم
‫مطمئنم بیهوش شده.
‫ولی می‌شه منو تا رستوران برسونی؟
‫بهت که گفتم، امشب کار نمی‌کنی.
‫ فقط می‌خوام فیلمو تماشا کنم. ‫‫باشه.
‫چطوره من رانندگی کنم، برسونیمش،
‫دو تا میلک‌شیک برای خودمون بگیریم، ‫و بعدش شاید بریم یه دوری بزنیم.
‫باشه.
‫فقط بذار لباسمو عوض کنم.
‫خب، چه بلایی سر ویلی اومده؟
.معلوم نیست
.لعنتی ‫‫آره.
‫سلام. .سلام
‫همون همیشگی؟ بازم؟
‫اوم، شاید این دفعه فقط یه میلک‌شیک.
‫توت‌فرنگی. ‫‫توت‌فرنگی خوبه.
‫آره. ببین، ‫ما قبلا فرصت نکردیم حرف بزنیم.
‫ببین، بروک. اِم، من و آلیشا...
‫سلام. ببخشید.
‫ببخشید دیر کردم. ‫‫اشکالی نداره.
‫سلام، بروک. اِم، می‌شه همون همیشگیِ منو بیاری؟ ‫فقط یه روت‌بیر و یه پتی‌ملت؟
‫هی. خوبی؟ ،می‌دونی
‫خوبم. آره. ‫‫از دیدنت خوشحالم.
‫باید اینجا سیب‌زمینی وافلی سرو کنین. ‫‫چی؟
‫همه سیب‌زمینی وافلی دوست دارن.
باید ‫سفارش میز شیش رو بگیری.
‫من چیدمان میزها رو بلد نیستم.
‫اینم نقشه‌ی میزها. ‫اونقدرام سخت نیست.
.خیلی راحته .هنوز اینجا جدیدم. باشه
‫باشه، بذار ببینم.
‫آره. نه، قبول نمی‌کنم.
‫تو... نمی‌تونی قبول نکنی. ‫‫همین الان این کارو کردم.
‫من و مارسل یه قراری داریم، یادت رفته؟
‫من مارسل نیستم.
‫باشه، ببین.
‫اون یارو سر میز شیش، هریس باورز، ‫یه عوضی به تمام معناست،
‫و من... من یه جورایی ‫از دوست‌دخترش خوشم میاد.
‫اوه، اون یه عوضیه.
‫هر وقت که کات می‌کنن، .می‌دوئه میاد پیش من
‫و من ... ‫هر دفعه گول می‌خورم.
‫من خیلی احمقم.
‫نه، نیستی.
‫میز شیش با من. ‫‫ممنون.
‫اوه، سلام زک.
‫سلام. اوم... یه روت‌بیر ‫و یه میلک‌شیک توت‌فرنگی آوردم.
‫تو... الان اینجا کار می‌کنی؟
‫جای یه دوست رو پر کردم.
‫چه عالی.
‫ولی راستش من ‫یه میلک‌شیک وانیلی سفارش دادم.
‫نه، ندادی.
‫چی، فکر می‌کنی داره ‫سر یه میلک‌شیک دروغ می‌گه؟
‫شاید. باید ازش بپرسی.
‫می‌دونم چی سفارش دادم، داداش.
‫یعنی به بروک می‌گی دروغگو؟
‫می‌تونم برم صداش کنم. ‫‫می‌دونی چیه؟
‫توت‌فرنگی هم خوبه.
‫همین فکرو می‌کردم.
‫نوش جون.
‫خوش بگذره. ‫‫ممنون.
‫هی، امم، ‫دو تا شیک شکلات بیرون‌بر لطفا.
‫حتما.
‫هی. عمو لوگان. امم... یه لحظه وقت داری؟
‫حتما، فقط منتظرم که...
‫هی. تو مارسل رو ‫بردی به اون تله‌ی مرگ؟
‫آره. تصمیم بدی بود.
‫این اواخر تصمیمای بدی گرفتی.
‫فکر کنم دارم یه تصمیم خوب می‌گیرم. می‌خوام ‫ماشین مارسل رو تعمیر کنم.
‫رفیق، ارزشش رو نداره.
‫ارزشش رو داره .چون مارسل ارزشش رو داره
‫ قبلا باهاش حرف زدم. درک می‌کنه.
‫من پولشو می‌دم.
‫با چی؟
‫فکر کنم یه کار گیرم اومده باشه.
‫ببین. هرچقدر که خرجش بشه، می‌دم.
‫هر چند ساعت که لازم باشه کار می‌کنم.
‫مارسل ماشینش رو پس می‌گیره.
‫باشه.
‫باشه؟ انجامش می‌دی؟
‫از فیلمت لذت ببر.
‫ممنون.
‫هی، زک.
‫تصمیم خوبیه.
‫ درد می‌کنه؟ ‫آره، درد می‌کنه.
‫دکترا یه بحث جدی داشتن ‫که دست رو قطع کنن یا نه.
‫رفیق. بیخیال.
‫یعنی خیلی خیلی ترسناک بود. ‫‫هوم.
مامانت گفت یه جای زخم .خیلی بد هم برام می‌مونه
‫خب دقیقا چه اتفاقی افتاد؟
‫داشتم می‌ترکوندم.
‫داشتم مسیر رو جوری می‌رفتم ‫که هیچ‌کس قبل از من نرفته بود.
‫بعد رسیدیم به پرش آخر، ‫و زک به جلو خم شد.
‫دادا، چی؟ ‫‫باید توی پرش‌ها به عقب خم شی، زک.
‫ممکن بود دستش رو از دست بده.
‫خب شماها امروز چیکار کردین؟
‫ما روی یه قایق بودیم.
‫پارکینگ نوبل و اولیو.
‫صبر کن، چی؟ .این که همین پایین تپه‌س
‫یعنی، درست بغل اداره پلیس.
‫شاید بخش باحالش همینه.
‫این خیلی ضایع‌س، رفیق. ‫چرا؟
‫خب، باید این یکی رو بی‌خیال شیم. ‫درسته، داداش؟
‫امم، نه. ‫‫نه؟ ‫نه. ‫‫خیلی‌خب.
‫بزن بریم.
.بیا ‫‫باشه.
‫خلاصه، داشتم می‌گفتم، خب؟
‫اگه ما...
‫صبر کن، بیرون... بیرون چه خبره؟
‫عمرا. .خیابون رو قرق کردن
‫اوه، ایول.
بیاین ‫‫باشه.
‫دنبالم بیاین. یه جای عالی سراغ دارم.
‫جایگاه ویژه.
‫اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫این محله‌ی قدیمی توئه.
‫دیگه نیست.
‫شاید خونه‌ها فرق کرده باشن،
‫ولی هنوزم همون خیابونیه ‫که توش بزرگ شدی.
‫دوباره آسفالتش کردن.
‫حالا داری بهونه‌گیری می‌کنی.
‫ببخشید.
‫می‌دونی، فکر کنم بدونم ‫چرا برگشتی.
جدی؟
‫روشنم کن.
‫داری سعی می‌کنی حسی رو که قبلا اینجا داشتی ‫دوباره به دست بیاری.
‫شاید داشتم.
‫ولی دیگه از بین رفته.
‫از بین نرفته.
‫در واقع نه. .فقط نمی‌تونی ببینیش
‫این هنوزم همون خیابونیه ‫که تو رو بزرگ کرده.
‫جایی که نصف عمرت رو گذروندی.
‫گفتی که دوچرخه‌سواری رو ‫تو این خیابون یاد گرفتی.
‫با خودم گفتم...
‫این برای چیه؟
‫حدس بزن.
‫اونم از هریس باورز.
‫انگار پورشه‌ش رو پس گرفته.
‫لعنتی. کارش خوبه.
‫یوهوو!
‫داره می‌ترکونه.
‫هنوزم فکر می‌کنی به مسابقه باهاش نزدیکی؟
.ایول دادا
‫مهمونی تمومه.
‫چیه، برای خودت یکی نیاوردی؟
‫خاطره‌ی من که نیست، سَم.
.این خیلی احمقانه‌ست
‫شاید.
‫ولی همه‌چیز .تو خاطراتمون بهتر به نظر میرسه
‫همه‌چیز هنوز اینجاست.
‫خیابون، خونه‌ها.
‫کل بچگی‌ت.
‫من نمی‌بینمش.
.می‌بینی
‫فقط باید به یادت بیاری.
‫خیلی‌خب. حالا برو.
‫امم، هی، مارسل. .خب، چند تا خبر خوب دارم
‫عمو لوگان بهم گفت امروز یه نگاه دقیق‌تری ‫به موتورت انداخته، و اونقدرام بد نیست.
‫واقعا؟ ‫‫آره.
‫می‌تونه تعمیرش کنه، ‫و منم پولشو بهش می‌دم.
‫بروک گفت اگه کار بخوام، ‫می‌تونم اونجا کار داشته باشم.
‫پس... قراره اون کارو انجام بدم.
‫یعنی قراره همکار بشیم؟
‫همکارای موقتی.
‫خیلی زود بود؟
‫بیا بقیه‌ی فیلمو ببینیم.
‫باشه.
عمرا، ‫هر دفعه، می‌دونم. ‫‫ هیچوقت آخرشو نمی‌بینیم.
‫می‌دونم، منم...
‫امم...
‫می‌دونی، فکر کنم من... ‫دیگه واقعا برم خونه.
‫چی... مطمئنی؟ ‫‫آره. آره، فردا می‌بینمت.
‫اوه. باشه.
‫من واقعا از خانواده‌ت خوشم اومد.
‫اونا هم ازت خوششون اومد.
‫بابت اون قضیه‌ی ‫دوست‌دختر متاسفم.
‫اشکالی نداره.
‫وقتی بهشون گفتم که ‫دوست‌دخترم نیستی،
‫اینو گفتم چون هنوز فرصت نکردیم ‫راجع بهش حرف بزنیم.
‫ولی... فکر می‌کنم که... ما، امم...
‫به‌عنوان دوست بهتریم.
‫خوشحالم که با هم هم‌عقیده‌ایم.
‫آره. منم همین‌طور.
.سلام ‫‫فکر کردم رفتی.
‫می‌خواستم فیلمو تا آخر ببینم.
‫هریس برمی‌گرده؟
‫بعید می‌دونم.
‫می‌تونم آخر فیلم رو ‫باهات ببینم؟
.‫حتما، آره
‫باشه.
‫می‌تونی ببینیش؟
‫می‌تونم ببینمش.
‫من دقیقا از همونجا بهت زنگ زدم.
‫کِی؟
‫عجب دست‌فرمونی داره.
‫اون کجاست، لوگان؟
‫کریستین کجاست؟
‫راننده کجاست؟
اون ‫کجاست؟
‫نمی‌دونم. نمی‌دونم.
‫کریستین کجاست؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.