‫آره، غمت رو به مهربونی، منحصر به فردیت رو ‫به قدرت تبدیل کن.
‫حتی اگه گم شدی، با راه رفتنت ادامه بده.
‫یک بار دیگه
‫واقعا خوشحال هستی؟
‫وقتی که همیشه انتظارات ‫کسی رو بر آورده می‌کنی؟
‫حتی اگه به کسی که ‫میخوای تغییر کنی، تبدیل بشی
‫همیشه این لبخند عالی رو داری؟
‫وقتی بیدار می‌شم، رویای ‫«آغار» رو میبینم
‫و یه روزی، من تنهایی زندگی می‌کنم.
‫آره، چیزای گران‌بها همیشه ‫تو شکل نیستن
‫هیچوقت نمی‌دونی که چه چیزی رو ‫می‌خوای بدست بیاری و از دست بدی
‫آره، غمت رو به مهربونی، ‫منحصر به فرد بودنت رو به قدرت تبدیل کن
‫حتی اگه گم شدی، ‫با راه رفتنت ادامه بده
‫یک بار دیگه
‫هوی! باز کن!
‫ها؟
‫این موقع این همه سر و صدا برای چیه؟
‫احمقا! بهتون گفتم که چشمتون ‫رو ازش برندارید، نگفتم؟
‫نکنه که گارا...؟
‫اون کدوم گوری رفته؟
‫امیدوارم اتفاق بدی نیوفتاده باشه، اما...
‫بیمارستان محاصره شده. ‫دست شیطان رو شده!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫واو، بنظر میاد اون خوابیده... ‫نکنه که مرده باشه؟
‫اگه این برای ساسکه هست، ‫اون هنوز نیومده.
‫همم.
‫اینو...
‫من بیشتر از تو ساسکه رو می‌شناسم.
‫تو این مورد شانستو از دست دادی، ‫مگه نه، پیشونی بزرگ؟
‫اینطور نیست! این برای لی-سان هستش!
‫ها؟
‫اون قبلی هم باید تا الان ‫پژمرده شده باشه...
‫اوه.
‫لی! بس کن!
‫191...
‫بهم دست نزن!
‫من...هنوز...کارم...تموم نشده...
‫بفرما.
‫مرسی.
‫امیدوارم لی بهتر بشه.
‫آره.
‫ها؟
‫چی...؟
‫اه پسر، راهش بسته شده. ‫عجب دردسری...
‫یو!
‫بالاخره بیدار شدی، ها؟
‫کجام...؟
‫بیمارستانی!
‫بهم گفتن که تو سه روز ‫و سه شب خواب بودی!
‫سه روز...
‫سه روز و سه شب؟!
‫چـ-چی؟
‫شیکامارو! رقابت ‫نهایی کی شروع میشه؟
‫فـ-فردا. ‫چی؟!
‫چرا زودتر بیدارم نکردی!
‫نمی تونم فقط همچین جایی چرت بزنم!
‫و راجع به اون منحرف چی؟
‫اون حکیم منحرف کجاست؟!
‫من باید ازش بخوام که ‫مراقب تمریناتم باشه.
‫ها؟ یهو چرا همچین چیزایی بهم میگی؟
‫نمیدونم که مشکلت چیه.
‫ها؟ لباسام گم شده.
‫کجان؟ ‫کجا، کجا؟
‫- جوری می‌خوابی که انگار تو کما هستی، ‫- رفته!
‫- معلومه که بعدش کنترلتو از دست میدی. ‫- لباسام کجاست؟!
‫یکم آروم باش!
‫میدونی چیه؟ ‫زیاد هم فرقی نداره
‫اگه بخوای روز قبل از مسابقه ‫عجله کنی هیچ فایده‌ایی نداره.
‫استراحت کردن هم یه نوع تمرینه، میدونی...
‫ها؟ هی...ناروتو.
‫چه مرگته؟
‫من...خیلی...گشنمه...
‫اینطوری منو نترسون...
‫اوه آره.
‫زیاد دست و پاگیر نیست اما...
‫این سبد میوه رو به عنوان ‫هدیه برای چوجی خریده بودم.
‫اما دکتر گفت که نمی‌تونه داشته باشتش.
‫پس بیا باهم دیگه بخوریم.
‫چوجی؟ اون مریضه؟
‫نه، نه، احمق نباش.
‫اون اینقدر کباب خورد مریض شده.
‫منم مثل اونم!
‫خب آره، هر دوتون هم از اون ادما نیستین ‫که یه دختر بیاد ملاقاتتون.
‫پس بیا...
‫خوب بنظر میاد.
‫چیه؟
‫از اونجایی که چوجی نمی‌تونه بخوره، ‫بیا بریم جلوش بخوریم.
‫عجب آدم ضد حالی هستی تو!
‫ها؟
‫هیچ کی اینجا نیست.
‫موقع ناهاره؟
‫اوه خب...
‫باشه!
‫همم؟
‫لی، من گلارو میذارم اینجا، باشه؟
‫من هنوز گشنمه!
‫شیکامارو ، داری اذیتم می‌کنی؟
‫اوه آره.
‫چرا...اونو نجات دادی.
‫اون یکی از شاگردای مهم منه ‫و برام مهمه.
‫بدنم...حرکت نمیکنه.
‫عوضی!
‫فکر کردی داری چه غلطی می‌کنی؟!
‫هی ناروتو...
‫وقتی من از جوتسو کپی سایه استفاده می‌کنم، ‫بدن منم با اون همزمان حرکت می‌کنه! باشه؟!
‫ببخشید! شیکامارو .
‫سعی داری چی کار کنی؟
‫چوجی، بهتری؟
‫اوه، اینو!
‫خیلی خب! نوبت آدم چاق‌ها فرا رسیده!
‫سعی داری با اون ابرو موکتی چی کار کنی؟!
‫سعی می‌کردم که بکشمش.
‫چی؟!
‫چطور می‌تونه اینقدر آروم باشه؟
‫مخصوصا موقعی که اون نمی‌تونه با جوتسو ‫کپی سایه‌ی من حرکت کنه...
‫چرا باید این کارو کنی؟
‫تو اونو، تو مسابقه شکست دادی، آره؟
‫ازش کینه شخصی داری یا همچین چیزی؟
‫باهاش همچین مشکلی ندارم.
‫من فقط می‌خواستم اونو بکشم، همین.
‫چطوری می‌تونی همچین حرف مغرورانه‌ایی بزنی، حرومزاده؟!
‫تو...تو حتما بد تربیت شدی، آره؟
‫تنها چیزی که بهش اهمیت میدی خودتی.
‫یه چیزی راجع بهش عجیب می‌زنه. ‫منو مور مورم می‌کنه!
‫اگه اون دست به هر کاری بزنه، ‫برای من و ناروتو سنگین تموم میشه...
‫چه غلطی باید بکنیم؟
‫اگه شما دوتا سر راهم قرار بگیرید، ‫شما دوتا رو هم می‌کشم.
‫چی؟! بیا ببینم چیا بلدی!
‫هی ناروتو، تمومش کن!
‫بهتره که با دروغ گفتن اونو بترسونم؟
‫تو مسابقه دیدم که تو چه قدر قوی هستی...
‫اما...ما می‌تونیم باهم راه بیاییم.
‫تو مرحله مقدماتی ما بهترین ‫تواناییمون رو بهت نشون ندادیم.
‫و دو نفر به یک نفر!
‫اینجا تویی که دست بالا رو نداری.
‫اگه باهوش باشی، کاری که میگم رو ‫انجام میدی و از اینجا گم میشی میری.
‫دوباره تکرارش میکنم... ‫اگه سر راهم قرار بگیرید...
‫می‌کشمتون.
‫تو از کدوم گوری اومدی...؟!
‫هیچ جوره نمی‌ذارم ‫که این کارو کنی!
‫بهت گفتم که عقب وایسا، نگفتم؟
‫این یارو قدرت یه هیولا رو داره. ‫متوجه نشدی؟
‫منم یه هیولای واقعی تو خودم دارم! ‫قرار نیست به این بابا ببازم!
‫ها؟
‫شنیده بودم که ناروتو هم اینجاست، ‫پس اومدم که ببینمش، اما...
‫چه افتضاحی...
‫خب، فکر کنم این به این ‫معنا که اون حالش خوبه.
‫ها؟
‫چرا سعی داری اونو عصبانی کنی، ‫احمق جون!
‫یه هیولا، ها...؟
‫منم در واقع دارم.
‫همون طور که تو گفتی. ‫من خوب تربیت نشدم.
‫وقتی که پا به این دنیا گذاشتم.
‫من جون یه زنی رو گرفتم ‫که دیگران شاید اونو به عنوان مامانم صدا بزنن.
‫تا اینطوری بتونم به قوی‌ترین نینجا تبدیل بشم...
‫بابام نینجوتسو خودشو برام اورد،
‫و بعدش من توسط یه ‫روح شن تسخیر شدم.
‫من به عنوان یه هیولا بدنیا اومدم.
‫یه روح شن؟
‫اسمش شوکاکوست، ‫توش روح یه راهب پیر
‫از روستای پنهان داخل شن ‫که تو دیگ چایی مهر و موم شده،‌زندگی می‌کنه.
‫این باید نوعی جوتسوی بختک باشه،
‫که قل از تولد، برای نوزاد انجام میشه.
‫برای انجام این کار... ‫باید اونا کاملا دیوونه شده باشن.
‫ممکنه که...ممکنه که ‫تو درون اون هم چیزی باشه؟
‫برای عشق پیچیده‌شون، ‫پدر و مادرا دست به چه کارایی نمی‌زنن.
‫عشق؟
‫منو با معیار‌های خودت مقایسه نکن.
‫خانواده، ها...
‫بذارید بهتون بگم که با ‫خانواده‌ام چه رابطه‌ایی دارم.
‫رابطه‌هایی پر از نفرت، ‫پر از قصد کشتن...
‫خانوادم فقط یه توده گوشتن.
‫منی که با جون مامانم تغذیه شده بودم،
‫به عنوان شاهکار نهایی روستا ‫ساخته شدم...
‫بچه کازکاگه.
‫بابام رازهای عمیق نینجا شدن ‫رو بهم یاد داد...
‫لوس شده، بیش از حد محافظت شده، ‫و به تنهایی رها شده،
‫و من فکر می‌کردم که این عشقه...
‫تا اینکه اون حادثه اتفاق افتاد.
‫اون حادثه...؟!
‫داری راجع به چی حرف میزنی؟
‫چه اتفاقی افتاد؟!
‫تو 6 سالگی وقتی که ‫من 6 سالم بود...
‫بابای واقعیم اینقدر قصد کشتن منو کرده ‫بود که دیگه آمار از دستم در رفته بود!
‫اما من فکر کردم که تو گفتی بابات ‫تو رو لوس کرده...
‫اینجا چه خبره؟
‫کسایی که بیش از حد قوین ‫مستعد ترس هستن.
‫وقتی که از طریق جوتسو متولد شدم، ‫ذهنم ناپایدار بود...
‫حدس میزنم احمق‌های روستا
‫بالاخره فهمیدن که ‫من مشکلات عاطفی دارم...
‫برای بابام، کازکاگه
‫من در عین حال، بهترین ‫سلاح برای روستا بودم
‫همچنین من حضور خطرناک و ‫ترسناکی داشتم.
‫به نظر می‌رسه وقتی که من شیش سالم شد ‫بهم برچسب خطرناک بودن رو زدن.
‫و فقط به این دلیل که ازم می‌ترسیدن، ‫باهام مودبانه رفتار می‌کردن.
‫برای اونا، من حالا یه یادگاری از گذشته‌ام ‫که قصد ناپدید شدن منو دارن.
‫پس من تو این زندگی چی داشتم، ‫برای چی به زندگی کردن ادامه دادم؟
‫وقتی که اینارو از خودم می‌پرسم، ‫نمی‌تونم جوابی براش پیدا کنم.
‫اما، تا زمانی که زنده‌ایی، ‫به جواب نیاز داری...
‫اگه جوابی نداشته باشی، ‫با مرده بودن هیچ فرقی نداری.
‫این چی داره می‌گه؟
‫من...می‌تونم حرفاشو درک کنم...
‫اون...مثل منه.
‫پس این جوابیه که من بهش رسیدم...
‫من زندگی می‌کنم که آدما رو غیر ‫از خودم رو بکشم.
‫بعد از اینکه تو ترس زندگی کردم ‫سر اینکه نمی‌دونم کی قراره کشته بشم،
‫بالاخره آروم شدم.
‫با کشتن آدم کشا، بالاخره ‫دلیل زندگیم رو فهمیدم...
‫من فقط برای خودم می‌جنگم ‫و خودم رو دوست دارم...
‫و اگه ببینم که همه مردم این دنیا ‫فقط برای این وجود دارن که
‫بهم بفهمونن که
‫هیچ جهانی شگفت‌انگیز‌تر ‫از این وجود نداره.
‫و تا زمانی که دیگرانی ‫برای کشتن وجود داشته باشه
‫که بتونن این شادی رو برای ‫زنده بودن در من ایجاد کنن،
‫هیچوقت ناپدید نخواهم شد.
‫این دیوونه در مورد چی داره حرف می‌زنه...؟
‫اون واقعا رد داده!
‫منم تنها بودم...
‫رنج کشیدم ‫چون نمی‌دونستم چرا زندم...
‫اما ایروکا-سنسی همون طوری ‫که هستم، منو شناخت...
‫و اولین باری بود که ‫فهمیدم چرا زندگی می‌کردم...
‫اما این پسر... ‫این پسر تنها بزرگ شد.
‫و وقتی که دیگران رو می‌کشه ‫احساس زنده بودن می‌کنه.
‫چـ-چطور ممکنه که کسی ‫مثل این وجود داشته باشه؟
‫دنیایی که ما زندگی می‌کنیم ‫خیلی باهم فرق داره...!
‫هیچ راهی وجود نداره... ‫که من بتونم اینطور آدمی رو شکست بدم!
‫مـ-مشکلت چیه، ناروتو؟
‫چی؟ اون با جوتسو کپی سایه ‫نباید حرکت کنه، اما...
‫ناروتو!
‫ناروتو! هوی، خودتو جمع و جور کن!
‫مشکل این پسر چیه!
‫ناروتو!
‫حالا، بذار حسش کنم...!
‫اوه نه!
‫همونجا وایسا!
‫فردا مرحله نهاییه!
‫هیچ نیازی نیست که ‫عجله کنید!
‫یا می‌خواهید از امروز اینجا بمونید؟
‫منو تنها نذار!
‫خونریزی ندارم، اما ‫خیلی درد می‌کنه.
‫من...چیم؟!
‫من...همتون رو بدون شکست میکشم.
‫فقط صبر کنید.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫یک! اول، تایسون می‌پره و ضربه محکمی به حلقه بستکبال می‌زند
‫دو! اون همه رو می‌بوسه و بغلشون می‌کنه ‫و به طور تصادفی می‌گه که «من تو رو دوست دارم»
‫سه! ماسالا-سان تو یوگا استاده ‫اما از کاری متنفره!
‫چهار! سانچز یه او باز بد اخلاقه. اوله!
‫در سرتاسر دنیا، آسمون در حال خندیدنه، ‫پس به بالا نگاه کن و لبخند بزن
‫اوه آره! اوه آره! اوه آره! ‫بجنگ! بجنگ! بجنگ!
‫یک! بودیماهاتایا-سان وقتش رو ‫به کشف کشتی‌های سیاه اختصاص داده
‫دو! اردک پکن، صحنه اکشن، ‫چن لی با دوچرخه‌اش در اطراف می‌چرخه
‫سه! پوپو دوست داره کوتکاش رو جلا بده
‫چهار! مردم ژاپن، ‫حالا دستتون رو بهم قرض بدین!
‫در سرتاسر دنیا، آسمون در حال خندیدنه، ‫پس به بالا نگاه کن و لبخند بزن
‫اوه آره! اوه آره! اوه آره! ‫بجنگ! بجنگ! بجنگ!
‫در سرتاسر دنیا، آسمون در حال خندیدنه، ‫پس به بالا نگاه کن و لبخند بزن
‫اوه آره! اوه آره! اوه آره! ‫بجنگ! بجنگ! بجنگ!
‫هوی! کونوهامارو! ‫چطور می‌تونیم با این میون بر سریع‌تر برسیم؟!
‫همینطوریش دیر اومدم!
‫و تو با گذشتن از مسیر طولانی‌تر برای ‫رسیدن به میدون، منو دیرتر می‌رسونی!
‫رقابت نهایی هر لحظه ممکنه که شروع بشه.
‫لعنتی! ‫عجله کن! عجله کن! عجله کن!
‫بدو، بدو، بدو، بدو!
‫دفعه بعد، «مرحله نهایی: ‫با عجله رفتن سر میدون جنگ!»
‫نمی‌تونم اصلا به میون برت اعتماد کنم!