..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ارتباط کلمات قدیمی که استفاده شدن
‫می‌خوام فقط افکار سادم رو منتقل کنم
‫بادِ ضعیف اون روز می‌وزه
‫تو خرابه‌های قلعه دیروز
‫با تو میخندم و برای لحظه زندگی میکنم
‫هنوز اون حادثه، تو رو اذیت می‌کنه، آره؟
‫بخاطر همین باید خدافظی کرد
‫هیچ چیزی رو پشت سر نذاریم، بذارید اونی که مونده رو به اشتراک بذاریم
‫به مرور زمان، متوجه میشیم که همه‌چیز بوده
‫و ناراحتی و غم، گونه‌های مارو لمس می‌کنه ‫و رودخونه‌ایی از اشک جاری میشه
‫افکار ترس و لرز داخل گردابی میره و ذوب میشه
‫لعنتی!
‫خیلی تاثیر‌گذاره...
‫خوب زمان‌بندی کردی که اون ‫3 تا رو برای حمله تو موقعیت بذاری.
‫حتماً تمرین کردی، نه؟
‫چون آهنگ خیلی پیچیده‌ایه...
‫خب...
‫نه تنها سریع ماجرا داستان رو فهمیدی
‫که من اینارو با فلوتم کنترل می‌کنم؛
‫بلکه فهمیدی که آهنگ خیلی ‫سختی هم هست،
‫موش زرنگی هستی.
‫اما نمی‌تونی کامل این آهنگ درک کنی.
‫راست می‌گی... ‫چون تو گروه خونیم آهنگ به ما نیومده.
‫اما از اونجایی که از فلوت برای ‫کنترل کردنشون استفاده می‌کنه،
‫پس به این معنی که آهنگش ‫باید ملودی خاصی داشته باشه
‫تا بتونه تک تک حرکات اونارو کنترل کنه.
‫وقتی حرف از تجزیه و تحلیل ‫می‌شه، کاملا به خودم مطمئنم،
‫اما این دفعه خوب بنظر نمیاد.
‫دلیلش اینکه
‫از نت‌های موسیقی سر در نمیارم.
‫فریب دادن: بازگشت شیکامارو
‫بعداً بهت رقص کاملیا رو نشون میدم.
‫لهت می‌کنم!
‫باید حرفایی بزنی که از پسش بر میایی.
‫ببند گاله رو!
‫چی؟!
‫بهت گفتم.
‫این استخوان از فولاد سفت‌تره.
‫باید با بدنت امتحان کنیش تا بفهمی.
‫لعنتی!
‫تا حالا کسی نبوده که این آهنگ ‫رو بشنوه و زنده بیرون بیاد.
‫قسمت آخر، قطعه نهم، ‫انقلاب شیطان!
‫ملودی آهنگش عوض شد!
‫یه چی داره میاد!
‫چی؟!
‫چی شد؟
‫اینا...
‫سرعتی که بعد از اینکه فهمید این ارواح
‫خطرناک هستن و فرار کردش...
‫خیلی باشکوه.
‫ولی...
‫از تموم بمب‌های کاغذی و ‫دودزاها یجا استفاده کردم
‫اینطوری تونستم قایم بشم.
‫اون سفیده...
‫انرژی بدنم رو کم می‌کنه.
‫بعد از دیدن اون شوریکن،
‫جسمش نیمه مادی و خیلی سبک‌ـه.
‫این خود چاکرائه که اشتها داره.
‫احتمالاً خود چاکراست که انرژی ذهنی داره.
‫سر همین دنبال ثبات‌ـه و دوست ‫داره به انرژی فیزیکی تبدیل بشه.
‫اگه همینطوری به اون ‫چاکرا گشنه برخورد کنم؛
‫نمی‌تونم برا خودم چاکرا درست کنم.
‫اونا خیلی خطرناکن.
‫اونم یه شینوبی که می‌تونه ‫مثل من چاکرای مخصوصی درست کنه...
‫شکی نیست که یه نینجوتسو محرمانه‌ست.
‫یعنی باید اون چیز سفیدو ول کنم
‫و برم مستقیماً سراغ بدن اصلیش!
‫سریع‌ترین راه اینکه ‫صدای فلوت رو قطع کنم، اما...
‫نزدیک شدن به اون زن تو این شرایط غیر ممکنه.
‫کای که باید بکنم اینکه باید ‫اونارو با جوتسو سایه مالکیت بگیرم.
‫اما اینم کاره سختی‌ـه چون اونا ‫تو موقعیت‌های مختلفی حمله می‌کنن.
‫اگه بذارم حتی یک نفرشون فرار کنه ‫ و بهم حمله کنه، کارم ساخته‌ست...
‫هیچ نقطه ضعفی تو حمله و دفاعش نیست...
‫ممکنه که یه بازیکن خوبه شوگی باشه.
‫12 تا کونای بیشتر ندارم،
‫نه تا شوریکن، 12 متر سیم، ‫یدونه کور کننده و بمب کاغذی...
‫ای خدایا...
‫حس می‌کنم دارم بدون رُخ و فیل بازی می‌کنم.
‫گمشون کردم؟
‫فکر نکنم اینطور باشه...
‫آکامارو؟
‫بیا اینو بخور؛ آکامارو.
‫اگه چیزی نخوری نمی تونی بهتر شی.
‫خیلی خب، آکامارو، بریم!
‫موضوع اونا هم هست...
‫رقص کاملیا!
‫قایم شدن فایده نداره.
‫مگر اینکه بتونه ‫حرکاتشون رو پیش‌بینی کنی
‫پس جایی نیسش که ‫فرار کنی، موش کوچولو.
‫پیدات می‌کنم وتیکه تیکه‌ت می‌کنم!
‫حالا الان...
‫خب، همه چی آماده‌ست و ‫فقط باید الان انجامش بدم.
‫قراره نه تا حمله باشه.
‫نتیجه موقع حملات معلوم میشه.
‫یک!
‫به همین خیال باش!
‫جوتسویی که این صدا ‫تغییرش میده، شکست‌ناپذیره.
‫هر نقشه‌ای بکشی که منو ‫شکست بدی، بی‌فایده‌ست!
‫دو!
‫ورجه وورجه می‌کنی، کدوم گوری؟!
‫سه!
‫پس اونجایی!
‫چهار!
‫پس این یه حقه ساده‌ست، فکر ‫می‌کنی می‌تونی شکستم بدی؟!
‫پنج... شیش...
‫هفت... هشت...
‫ورجه وورجه می‌کنه تا دور شه. ‫نقشه‌اش چیه؟
‫چراغ؟! ‫نه!
‫ای وای!
‫سایه‌ش رو با نور بلند‌تر کرده و ...
‫جوتسو مالکیت سایه!
‫جوتسو مالکیت سایه... جواب داد!
‫امکان نداره...
‫چطور تونستی حرکات اونارو پیش بینی کنی؟!
‫امکان نداره که تا به حالا ‫الگو آهنگ منو شنیده باشی!
‫اصلاً به صداها گوش نمی‌دادم.
‫چیزی غیر از صدا هستش که
‫الگو آهنگت رو نشون میده، مگه نه؟
‫انگشتات!
‫شوخی نکن!
‫حرکات سه تاشون...
‫میگی که حرکات انگشت ‫منو دیدی و حفظشون کردی؟
‫امکان نداره!
‫انگشت اشاره و انگشت حلقه راستت...
‫صداهایی که با اونا با
‫انگشت چپ و کوچیکت،
‫باعث میشه اون یارو که ‫شبیه خرچنگه، آماده بشه.
‫انگشت شست و اشاره‌ت،
‫و با انگشت اشاره و انگشت کوچیکه دست چپت، ‫اونارو کنترل می‌کردی.
‫موقعی که از حملات من جاخالی ‫می‌دادی و دنبالم می‌گشتی؛
‫داشتم تک تک انگشتاتو ‫با دقت نگاه می‌کردم...
‫و اونارو تجزیه و تحلیل می‌کردم.
‫فایده نداره...
‫اونا توسط جوتسو مالکیت سایه اسیر شدن.
‫جالب‌ترین قانون بازی شوگی اینکه
‫می‌تونی از قطعی که بدست ‫میاری؛ به نفع خودت استفاده کنی.
‫حالا نوبت منه که حمله کنم...
‫اینبار با استفاده از اینا، تو رو شکار می‌کنم.
‫خیلی خونسرد و آرومی.
‫حداقل با یه کونای آماده شو.
‫سلاحم فقط همین فلوته!
‫بهت گفتم که حتی یه نفر هم نیست که
‫صدای فلوت شنیده باشه ‫و زنده بیرون بیاد، احمق!
‫خیلی اعتماد به نفس داری!
‫عقب نشیتی!
‫حیف شد که نمی‌تونی دیگه ازشون استفاده کنی!
‫حالا نوبت منه!
‫چی؟!
‫جوتسو مالکیت سایه، انجام شد.
‫بهت گفتم که.
‫با استفاده از اونا تو رو شکار می‌کنم.
‫از اونا به عنوان طعمه استفاده کردم.
‫تو حمله، چیزی که مهمه، یه حقه تقلبی‌ـه.
‫اصول اولیه اینکه با حمله دومت امتیاز بگیری.
‫حرومزاده...
‫کاریش نمیشه کرد.
‫حالا که اینطور شد، باید با زور از اینجا برم.
‫فکر نمی‌کردم تو همچین ‫موقعیتی، تبدیل به حالت دوم بشم...
‫خسته‌م می‌کنه ولی...
‫قبولش دارم.
‫این پسر یه تفاله زرنگه.
‫این چیه دیگه؟
‫درسته که آدم تیزبینی هستی، اما...
‫از اینجا به بعد، اونطوری ‫که می‌خوای پیش نمیره!
‫چی؟!
‫می‌خواست به زور از جوتسو ‫مالکیت سایه بیرون بیاد؟
‫این چاکرای فوق العاده چیه دیگه؟
‫داره جوتسو رو شکست میده!
‫دیگه نمی‌تونم نگران نجات چاکرام باشم.
‫راه دیگه برای استفاده از جوتسو نیست!
‫هنر نینجا: جوتسو سایه خفه کننده!
‫با سایه بدنمو گرفته؟
‫مثل این می‌مونه یکی با ‫یه دست واقعی منو گرفته...
‫اما بیشتر از این فایده نداره!
‫لعنتی! چه قدرت فوق العاده‌ای.
‫با این فاصله با اون ‫قدرت دخلم اومد‌‌ست!
‫اینو بگیر!
‫فلوت شیطان: زنجیرهای فانتزی!
‫این بده!
‫یه گنجوتسو‌ـه؟
‫کجا رو داری نگاه می‌کنی؟
‫نمی‌تونم بدنم رو تکون بدم...
‫تا موقعی که تو حالت دومم،
‫می‌تونم خیلی از گنجوتسوها ‫رو با فلوتم دستکاری کنم.
‫از میون اونا، این یکی مناسبه موش کوچولو‌ـه.
‫دلیلش اینکه...
‫این گنجوتسو مانع حرکت حریف ‫می‌شه و دست و پاش رو می‌بنده!
‫چطوره؟ نتونی حرکت کنی چه حسی داره؟
‫پس آخرین حرکتت این بود، ها؟ ‫متاسفم، ولی مات شدی!
‫موش کوچولو!
‫چی...؟
‫این...
‫با سایه خودش ‫انگشت خودشو شکوند!
‫از شر گنجوتسو با دردش خلاص شد؟
‫تازشم، داشت ادا در میورد ‫که گرفتار جوتسو شده؟!
‫قبلاً هم بهت گفتم
‫اولین حقه همیشه تقلبی‌ـه.
‫اصول اولیه اینکه با حرکت دوم امتیاز بگیری.
‫تازشم این حرکت دوم با قبلی‌ـه یکم فرق داره.
‫با جوتسو سایه خفه کننده،
‫هرچه قدر نزدیک به سوژه ‫باشم، نگه داشتنش آسون‌تره.
‫گندش بزنن؛ خیلی نزدیک بودم...
‫نه اینطور نیست.
‫باید خیلی رو حرفی که زدی فکر کنی،
‫"سلاحم فقط فلوته."
‫خیلی خونسرد و آرومی.
‫حداقل با یه کونای آماده شو.
‫سلاحم فقط فلوته!
‫بهت که گفتم، تا به حال کسی نبود که
‫صدای فلوتم بشنوه و زنده بیرون بره، احمق!
‫امکان نداره...
‫درسته.
‫دلیل واقعی اینکه کونای رو جلوت ‫انداختم و بیخیالش شدم این بود که...
‫یه کاری کنم تا اونو ‫برداری و نزدیکم بشی، گرفتی؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫وقتی که برای اولین بار باهات حرف زدم
‫بهم لبخند زدی
‫وقتی برای اولین بار تونستم حرف بزنم
‫به قول خودم،
فکر می‌کنی که وقتی بهت نزدیک شدم، اشتباه بود؟
‫علی رغم شک‌هام، شجاعت به خرج دادم
‫تلاش‌های ناشیانه من با کلمات
‫بدون اینکه بهونه‌ای بزنی، گوش دادی
‫جای تعجبی نیست که من جزئی از توام
‫ولی تو هیچ حسی نسبت به من نداری، نه؟
‫خیلی ناراحتم
‫ولی...
‫وقتی برای اولین بار باهات حرف زدم
‫تو بهم لبخند زدی
‫وقتی برای اولین بار تونستم صحبت کنم
‫به قول خودم
‫برای اولین بار با تو حرف زدم
‫و تو بهم لبخند زدی
‫وقتی برای اولین بار تونستم حرف بزنم
‫به قول خودم
‫برای اولین بار با تو حرف زدم
‫امکان نداره، مسخره‌ست!
‫دارم خواب و رویا می‌بینم؟!
‫اما برای رویا بودن خیلی واقعی‌ـه!
‫اون لباس با تهویه فوق ‫العاده و بدن انعطاف پذیر.
‫تازشم، اون چشما، اون موها، اون ابروها!
‫تو! تو اینجا چی کار می‌کنی...؟!
‫قسمت بعدی: «شیطان خوشتیپ کونوها!»
‫نزدیک شدن طوفان رو حس می‌کنم!