..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫هی بچه‌ها گوش کنید!
‫انسان‌ها اونقدر هم چیز بزرگی نیستن
‫کسایی هستن که به فردا نیاز دارن،
‫پس مشت‌های خودتون رو پنهان نکنید
‫به اندازه کافی بزرگ نیستید
‫رویای خودتون رو به شک و تردید بفروشید
‫هی بچه‌ها، شماها تنهای تنهایید
‫کی می‌تونه ماشه رو تو قلب شما بکشه
‫همه بچه ها گفتن
‫ما تو دوره بی‌معنی و مسخره‌ای زندگی می‌کنیم،
‫دنیای عالی در این لحظه،
‫همه بچه ها گفتن
‫حقیقت‌ها و دروغ‌ها رو فراموش نکنید
‫همه بچه ها گفتن
‫ما برای مردن خیلی جوونیم
‫تو این شهر خالی ‫با این چهره‌های خالی
‫همه بچه‌ها بلند شدن
‫تو این شب بی‌باد
‫چون اونا می‌خوان چیزی رو تغییر بدن
‫قولی که عملی نمی‌شه
‫کاکاشی-سنسی...
‫ساسکه کجاست؟
‫کاکاشی-سان!
‫حال اوزوماکی ناروتو چطوری‌ـه؟
‫خوبه.
‫ساسکه چی؟ ‫اوچیها ساسکه کجاست؟!
‫وضعیت بقیه گنین‌ها چطوره؟
‫بله! هوکاگه-ساما دستور دادن که،
‫کادر پزشکی یکم و دوم هم اعزام بشن...
‫مجروح‌ها هم جمع آوری شدن.
‫بعد ازم انجام درمان اورژانسی برگردونده شدن.
‫حالشون چطوره؟
‫بله! نارا شیکامارو زخم جزئی برداشته...
‫اینوزوکا کیبا زخماش جدیه ولی خطری براش نداره.
‫حال چوجی آکیمیچی و نجی هیوگا وخیمه...
‫نمی‌شه فهمید که چه بلایی سرشون میاد.
‫همگی...
‫مواد تشکیل دهنده و اثرات دارو
‫به طور کامل مورد برسی قرار گرفتن.
‫عالیه...
‫حال شاخ آهو رو بیار.
‫بله!
‫حالش چطوره؟
‫مدت زیادی باید استراحت کنه...
‫ماهیچه‌های اندامش به شدت آسیب دیدن.
‫یه دامپزشکی نه؟ ‫نمی‌دونی چطوری...؟
‫نگران نباش.
‫زمان می‌بره، ولی مشکلی ‫نداره، پس راحت استراحت کن.
‫خودت هم باید مدت طولانی استراحت کنی!
‫آره، می‌دونم...
‫تقریباً الان سه ساعتی می‌شه... ‫لطفاً خودت بقیه‌ش رو ادامه بده.
‫باشه!
‫با اینکه داریم به موهاش برق می دیم...
‫ولی لطفاً مولکول‌ها و اعضای ‫آسیب دیده رو با سالم اشتباه نگیر!
‫چشم!
‫در مورد کنترل چاکرا هم بگم که ‫جوری استفاده کنید که سریع کم نیاری!
‫فهمیدم!
‫ناامید شدن فایده‌ای نداره، نه؟
‫هر ماموریتی فداکاری خودشو داره...
‫تمرین‌های ذهنیت رو گذروندی؟
‫تمرین کردن با مبارزه کردن فرق داره...
‫می‌دونم که تو ماموریت‌ها چه اتفاقی میوفته...
‫و فکر می‌کردم می‌دونم دنیای شینوبی بودن چطوری‌ـه.
‫برای اولین بار، تو این ماموریت رهبر گروه شدم.
‫و فهمیدم که...
‫دوست ندارم که شینوبی باشم.
‫برای یه مرد... این به طرز ‫شگفت انگیزی شکننده‌ست.
‫این دفعه...
‫تنها کاری که به عنوان ‫یه رهبر تونستم انجام بدم...
‫این بود که به همه باور داشته باشم.
‫ساده لوح بودم...
‫به اندازه کافی قوی نبودم...
‫همش تقصیر منه!
‫از صدمه دیدن می‌ترسی؟
‫شیکامارو...
‫می‌خوای که یه دختر سرت ‫غر بزنه و ازش فرار کنی؟
‫دردسر داره...
‫حوصله بحث و جدلو ندارم. ‫زن که نیستم.
‫آره... ولی مرد هم نیستی.
‫فقط یه ترسویی!
‫حتی اگه بخوای بیخیال شینوبی بودن بشی، ‫ولی باز ماموریت‌ها ادامه خواهند داشت.
‫یه نفر باید این کارو انجام بده.
‫دوستات باز هم اعزام می‌شن...
‫اونم تحت رهبری یه گروه جدید.
‫و ممکن که اونجا بمیرن.
‫اگه اون موقع رهبر گروه باشی...
‫ممکن که دوستات زنده بمونن.
‫اگه داری راجع به اون اتفاقات فکر ‫می‌کنی، از تجربه‌ات استفاده کن و یاد بگیر.
‫اینطوری شاید بتونی ماموریت‌ها ‫رو با میل بیشتری انجام بدی.
‫اگه فکر می‌کنی واقعاً دوستی برات مهمه،
‫قبل اینکه به فرار فکر کنی...
‫به خاطر دوستات، به بهتر شدن فکر کن!
‫دوست واقعی همینطوریه، ترسو!
‫حالا، حالش بهتره!
‫پادزهر جلوی مرگ سلول‌ها رو
‫بخاطر عوارض جانبی قرص‌ها، گرفت.
‫کمک بزرگی کردی، شیکاکو!
‫دفتر آماده‌سازی داروی ‫مخفی قبیله نارا خیلی مفید بود.
‫ساختن همچین چیزی خیلی سخته...
‫این نتیجه ‫مطالعه‌هایی که کردمه.
‫مرسی...
‫سوناده-ساما!
‫نجی هیوگان، حالا جونش در امان‌ـه.
‫و، یه چیز دیگه...
‫کاکاشی هاتاکه و ناروتو ‫اوزوماکی تازگی رسیدن.
‫مثل اینکه خیلی بد زخمی شده، ‫ولی جونش در امانه.
‫هر دوشون، ها؟
‫شیکامارو... ‫بنظر می‌رسه که ماموریت شکست خورده.
‫ولی، همه زندن! ‫و این خیلی مهمه.
‫دفعه بعدی، حتما...
‫ماموریت بدون مشکلی انجام می‌دم!
‫ساسکه... تو انتخاب شدی.
‫مهم نیست... فقط بهم قدرت بده.
‫با اینکه قیافه‌ش عوض شده، ولی ‫هنوز اوروچیمارو-ساما جلوت وایساده.
‫اگه نمی‌خوای بمیری، ‫مراقب حرف زدنت باش.
‫چی؟ این چاکرای با کیفیت...
‫آره... آینده‌ام تو درون این بچه‌ست...
‫می‌خوام برم پیش اوروچیمارو!
‫لطفاً... ساسکه رو برگردون!
‫بهت سر زندگیم قول می‌دم بدون ‫اینکه شکست بخورم، ساسکه رو برگردونم!
‫عه... بیداری شدی؟
‫شیکامارو!
‫می‌خوام برم پیش چوجی! ‫تو چی؟
‫می‌خوام برم پیش ناروتو و ساسکه!
‫که اینطور... پس خداروشکر همه حالشون خوبه.
‫پس، ساسکه...
‫آره... رفته.
‫پس، هنوز نمی‌تونم ببینمش...؟
‫آره... ولی سوناده-ساما گفته ‫که باید بزودی به هوش بیاد.
‫خداروشکر...
‫خیلی خوب شد که
‫سوناده-ساما به کونوها برگشت.
‫اگه الان نبود، شاید چوجی...
‫خانم هوکاگه پنجم.
‫اومدی ملاقاتی؟
‫خبرا زود پخش می‌شه.
‫ساکورا...
‫ناروتو...
‫شنیدم که بد زخمی شدی...
‫اما خوب بنظر میایی.
‫ببخشید... ساکورا...
‫چرا عذرخواهی می‌کنی؟
‫حتماً دوباره بی‌احتیاطی کردی؟!
‫از دست تو، شبیه مومیایی‌ها شدی...
‫متاسفم... من...
‫هی... امروز هوا خوبه. ‫پس پنجره‌ها رو باز کن.
‫ساکورا! من...
‫من حتماً سر قولم می‌مونم!
‫گفتم سر زندگیم قول میدم، یادته که...!
‫مشکلی نیست، ناروتو...
‫ساکورا! اون...
‫من همیشه...
‫می‌گم که من...
‫پای حرفمم می‌مونم!
‫این راه نینجا شدن منه!
‫ناروتو...
‫مرسی، ناروتو...
‫باید وایسم حالم بهتر شه ‫و برم ساسکه رو برگردونم!
‫صدای چی بود؟!
‫زاهدِ منحرف؟!
‫یو!
‫اومدم یه چیز خیلی مهمی بگم.
‫از الان، به عنوان شاگرد رسمی من،
‫بهت تا سه سال دیگه که یه ‫شینوبی رسمی بشی، درس می‌دم.
‫سه سال...؟
‫اطلاعات قابل قبولی راجع به آکاتسوکی
‫از منبع خاصی به دستم رسیده.
‫آکاتسوکی...
‫مثل اینکه بعد سه یا چهار سال
‫میان سراغ تو.
‫برام مهم نیست!
‫صحبت کردن در مورد چیزایی که ‫بعدها می‌خواست اتفاق بیوفته...
‫وقت اینو ندارم که آهسته و آروم تمرین کنم!
‫منظورت چیه؟
‫اگه فوراً دنبال ساسکه نرم،
‫شاید اوروچیمارو اونو بکشه!
‫جاودانه بودن به این معنا نیستن که ‫گوشتت هم همینطوری هست بمونه.
‫قبل از اینکه بدنش پوسیده بشه،
‫بدنی با جسمی قوی و جدید ‫برای روحش ساخته خواهد شد.
‫مثل اینکه هدف واقعی اوروچیمارو که
‫دنبال ساسکه‌ست رو فهمیدی...
‫ها؟! یعنی تو می‌دونستی؟
‫داشتم به جوتسو جاودانگی ‫اوروچیمارو یه نگاهی می‌نداختم.
‫مثل اینکه با اون جوتسو،
‫نمی‌تونه تا سه سال از یه بدن دیگه استفاده کنه.
‫نتونست تا رسیدن ساسکه دووم بیاره، ‫و همین تازگیا تناسخ پیدا کرده...
‫تا سه سال دیگه همه چی درست می‌شه... ‫وقت داریم.
‫دروغ که نمی گی؟
‫دروغ نمی‌گی؟!
‫نه...
‫اما...
‫ساسکه رو فراموش کن...
‫ساسکه با میل خودش رفت پیش اوروچیمارو.
‫مهم نیست که چی کار کنی، ‫اون تصمیمشو عوض نمی‌کنه.
‫من شینوبی‌های زیادی دیدم، پس می‌دونم..
‫ساسکه شبیه اوروچیمارو‌ـه.
‫اگه تو فکر برگردوندن ‫اونی، بهتره که فراموشش کنی.
‫این کاری که فقط یه ‫احمق مغرور انجام می‌ده!
‫ممکن که برای تو معنی نداشته ‫باشه، ولی اون رفیق منه!
‫کدوم دوستی به دوستش صدمه می‌زنه؟!
‫یه نگاه به وضعیت داغونت بنداز!
‫این...!
‫چرا؟ چرا تو...؟
‫مثلا ماها سانین هستیم...
‫از بچگی باهم دیگه دوست نبودیم؟!
‫واقعاً آدم احمقی هستی، جیرایا...
‫تو هیچ کاری بلد نیستی کمی فکر کنی.
‫بخاطر این نفهمیدی که من چی کار می‌کنم.
‫اوروچیمارو، نمی‌تونی درست حسابی فکر کنی؟
‫چرت نگو!
‫چطور می‌تونی انقدر احمق باشی؟!
‫مهم نیست که چه قدر بخوام...
‫آخرش، هیچ راهی نداشت که اون برگرده.
‫بعد از عذابم، فقط ناتوانیم و پشیمونیم موند.
‫نمی‌خوام که تو هم همینطوری بشی...
‫اگه بخوای بری دنبال ساسکه، ‫بهت هیچ تمرینی نمی‌دم.
‫به گروه عملیات ویژه آنبو ‫می‌گم که حواسش بهت باشه
‫و خروجت رو از روستا منع کنه.
‫تو یه بچه معمولی نیستی...
‫تو صاحب روباه نه دمی، ‫که آکاتسوکی دنبالشه!
‫این خیلی مهمه. ‫فقط باید انجامش بدم...
‫اگه می‌خوای بدون اینکه به حرفام گوش ‫کنی، و واسه خودت سرخورد کار انجام بدی.
‫در نتیجه، خودت هم از
‫اوروچیمارو بدتر و دردسرسازتر می‌شی.
‫بیخیال ساسکه شو.
‫دیر یا زود این اتفاق میوفتاد.
‫دیگه غصه نخور! ‫بیخیال اون شو و کاریش نداشته باش.
‫مسئله فقط جوتسو و قدرت نیست...
‫اگه شینوبی، واسه خودت چشمایی بساز که ‫بتونی درست و حسابی قضاوت کنی.
‫و اگه می خوای مثل یه ‫شینوبی زندگی کنی، عاقل شو.
‫اگه احمق بمونی...
‫زندگیت تو این دنیا سخت خواهد بود.
‫باشه.
‫اگه عاقل بودن اینه...
‫پس ترجیح می‌دم یه عمر احمق باشم!
‫حتی اگه به تنهایی،
‫مجبور بشم جوتسو بهتری بسازم تا بتونم نجاتش بدم!
‫و، و، پوز آکاتسوکی هم با خاک یکسان می‌کنم!
‫اگه کسی مثل تو بخواست ‫اینکارو تنهایی انجام بده...
‫بهترین جوتسویی که می‌تونی بهش برسی
‫جوتسویی که وابسه به شهوته.
‫اگه فقط یه احمق بزرگ باشه
‫نه از این احمق کوچیکا، شاید جواب بده...
‫وقتی مرخص شدی، خودتو آماده کن،
‫احمق بزرگ.
‫می‌بینمت.
‫دریافت شد!
‫هفت سال از اون روز می‌گذره ‫که همه دوره هم اینطوری جمع شدیم.
‫از موقعی که اوروچیمارو از سازمان رفت.
‫و شارینگان رو بدست اورد.
‫ایتاچی... داداشت کوچیکت چی؟
‫نمی‌خواست عجله کنی.
‫بالاخره اوروچیمارو رو می‌کشیم...
‫از همه مهمتر، سه سال وقت داریم.
‫همه می‌تونن کاری که باید ‫انجام بدن رو انجام بدن؟
‫ها
‫آره، هدفممون...
‫بدست اوردن همه چی، از جمله روباره نه دم‌ـه!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫وقتی تیکه تیکه به یاد اوردم،
‫احساس کردم که همه چیو فهمیدم
‫کلمات محو شده‌ای که خیلی ‫نزدیک خودم نگه داشتم
‫شب‌های بدون صدا، اشاره‌ای از گرما،
‫و این آرزوی دور برای تو
‫زندگی می‌کنم و به سادگی ‫این چرخه رو تکرار می‌کنم
‫قطره‌ای از زمان رو تو دوتا دستام گرفتم
‫کلمات گم شده، خاطرات فراموش شده ‫رو به آرومی چنگ می‌زنه
‫من این افکار رو حفظ می‌کنم...
‫ساکورا از موقعی که ساسکه رفته، عجیب شده.
‫نمی‌تونم خوب توضیح بدم.
‫اما اون هم ناراحت و هم مضطربه.
‫و همش می‌گه: این دفعه تموم تلاشمو می‌کنم.
‫منظورش چیه؟
‫رفته تو مخم، خیلی رفته تو مخم!
‫الان وقت این نیست که تو ‫بیمارستان استراحت کنم!
‫قسمت بعدی: ‫«پوشش عمیق؟! یک ماموریت سطح سوپر اس»