..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫هی بچه‌ها گوش کنید!
‫انسان‌ها اونقدر هم چیز بزرگی نیستن
‫کسایی هستن که به فردا نیاز دارن،
‫پس مشت‌های خودتون رو پنهان نکنید
‫به اندازه کافی بزرگ نیستید
‫رویای خودتون رو به شک و تردید بفروشید
‫هی بچه‌ها، شماها تنهای تنهایید
‫کی می‌تونه ماشه رو تو قلب شما بکشه
‫همه بچه ها گفتن
‫ما تو دوره بی‌معنی و مسخره‌ای زندگی می‌کنیم،
‫دنیای عالی در این لحظه،
‫همه بچه ها گفتن
‫حقیقت‌ها و دروغ‌ها رو فراموش نکنید
‫همه بچه ها گفتن
‫ما برای مردن خیلی جوونیم
‫تو این شهر خالی ‫با این چهره‌های خالی
‫همه بچه‌ها بلند شدن
‫تو این شب بی‌باد
‫چون اونا می‌خوان چیزی رو تغییر بدن
‫سه شرور در زندانی ‫با حداکثر امنیت!
‫خیلی خب!
‫حالا می‌تونم تمرینمو شروع کنم!
‫برای الان اصلاً نمی‌تونم به خودم اجازه بدم که ببازم!
‫چی شده؟
‫چطور شده که به خودت زحمت ‫دادی و بیایی منو ببینی...
‫می‌خوای راه کورنای-سنسه رو ادامه بدی...؟
‫بدک نیست هر از گاهی یه گپی بزنیم...
‫اینم بخشی از کار تیمی‌ـه.
‫در مورد ماموریتت بهم بگو.
‫خیلی باورنکردنی بود...
‫اما حتی بهت توضیحش هم بدم، باز باورت نمی‌شه.
‫دیگه نمی‌خوام که آکامارو ‫دوباره همچین چیزی رو تجربه کنه.
‫و بخاطر همین، باید ‫جوتسو خودمو بهتر کنم...
‫می‌خوام با جزئیات برام توضیح بدی.
‫چون به این می‌گن کار گروهی.
‫تو داری سر من
‫غر می‌زنی، چون تنها کسی بودی که نیومدی؟
‫داری غر می‌زنی، نه؟
‫باید بیشتر از اینا باشه...
‫تا موقعی که بتونم ببینمش...
‫باورم نمی‌شه که از ‫صبح داری انجامش می‌دی...
‫نجی، بیا یکم استراحت کنیم.
‫باشه!
‫- بیا بریم، هیناتا! ‫- باشه!
‫پدر، می‌بینمتون.
‫دوباره کباب؟ ‫اونم این سر صبح، ها؟
‫اونم درست موقعی که وزنت کم شده بود
‫و خوش قیافه از بیمارستان مرخص شده بودی.
‫خیلی خوب دوباره برگشتی سر جای اولت، نه؟
‫اون اشتهای خوبت،
‫پس دیگه نباید نگران سلامتیت باشیم، نه؟
‫وقتی که غذا خوردنم تموم شد، ‫بهم تو تمریناتم کمک کن باشه؟
‫آسوما-سنسه!
‫هی، احمقی چیزی هستی،
‫خیر سرت باید استراحت کنی!
‫لی... بیخیال، ‫بیا یکم استرحت کنیم...
‫چی شده، گای-سنسه؟
‫رو فرم بودن منتظر کسی نمی‌مونه!
‫حالا رو فرم بودن داره کم کم سخت می‌شه...
‫خیلی ممنونیم!
‫خوب تلاش کنید...
‫دفعه بعد که اینجا باشی، من ‫تو شوریکن جوتسو استاد می‌شم!
‫منم همین طور.
‫منم می‌خوام یه کونویچی درست مثل خودت بشم...
‫خیلی عالیه که.
‫از اینکه گفتم بیایید تو آکادمی ‫تدریس کنید، معذرت می‌خوام...
‫چون فعلاً تعداد معلم‌ها کمه.
‫احتمالاً ترجیح می‌دادید به ‫گشت و گذاری چیزی می‌رفتید.
‫عیبی نداره، از این کار لذت می برم.
‫آره... تازشم تونستیم پتانسیل قدرتِ
‫نظامی آیندۀ کونوها رو هم برسی کنیم...
‫خب، موقع برگشتن مراقبت کنید.
‫حله...
‫اگه باز اتفاقایی افتاد، ‫میام و دوباره نجاتت می دم.
‫فقط خبرم کن، بچه ننه.
‫تو همیشه گنده گنده حرف می زنی، ‫بخاطر همینه که دخترا همیشه...
‫دوباره بیا امروز حالشو بگیریم، آکامارو!
‫خیلی خب، همه اینجان؟
‫لازم نیست مضطرب باشی، هیناتا...
‫چـ-چشم...
‫خیلی خب! همگی آماده باشید!
‫نمی‌تونم... به ناروتو... ببازم...!
‫خیلی خب! آماده‌م!
‫فقط باید منتظر اون منحرف باشم که بیاد!
‫اومدش!
‫اما تمرینم...
‫نمی‌خواد عجله کنی، ناروتو.
‫یکسری کارا پیش اومده، ‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫می‌خوای بری یه مصاحبه کاری
‫راجع به یه مجله بزرگسالانه انجام بدی؟
‫به این جور چیزا کار نمی‌گن.
‫ماموریت راجع به جمع‌آوری اطلاعات ‫راجع به سازمان آکاتسوکی‌ـه.
‫ولی اگه بهش بگم،
‫شاید بگه که منم میام.
‫با این برات جبران می‌کنم...
‫ها؟
‫این چیه؟
‫برای اینکه از خونه موندن خسته نشی،
‫یه منو تمرینی ویژه‌ست که برات درست کردم!
‫ایول!
‫وایسا، وایسا!
‫توش آموزش های مخفیه ارزشمنده خودمو نوشتم.
‫نباید تو جایی بخونی که دیگران ببینن!
‫باشه!
‫خب، تلاشتو بکن!
‫ازش خیلی خوب برای تمرین استفاده می‌کنم!
‫مرسی، منحرف!
‫دیوار گوش داره... ‫موشم گوش داره...
‫روش‌های آموزشی مخفی اون منحرف...
‫قدرت اراده
‫چی؟!
‫زاهدِ منحرف!
‫از اونجایی که دهکدۀ
‫بزرگ پنهان تو برگ‌هایی ‫که ساختی، به من سپرده شده،
‫مهم نیست که چه خطری جلومون ظاهر بشه، ‫وظیفه‌ی من اینکه ازش محافظت کنم.
‫هوکاگه بودنم کار سختیه‌ها.
‫آره، واقعاً همینطوره.
‫شیزونه تویی؟ ‫بیا تو!
‫همه این گزارش‌ها در مورد امور داخلی روستاست،
‫بخاطر اینکه اتفاقات زیادی ‫افتاده، رو هم انباشته شدن.
‫فکر کنم تنها کاری که می‌شه ‫انجام داد اینکه از بالا شروع کنیم.
‫حداکثر تاسیسات امنیتی تو کونوها.
‫اسمش عوض شده؟
‫آره، قبلاً بهش می‌گفتن
‫زندانی مخصوصِ جرایم بزرگ نینجاها.
‫خوشبختانه، حالا که جرایم
‫بین شینوبی‌ها داره کم می‌شه،
‫و تاسیسات هم داره کوچیک می‌شه، ‫اسمش هم تغییر کرده.
‫زندانیان قاتلانی هستن که،
‫تو افشای اسرار طبقه‌بندی ‫شده، دست داشتن.
‫همشون نینجاهای جنایتکارن...
‫تو این چند سال گذشته، هیچ اختلالِ
‫محسوسی اتفاق نیوفتاده، و ‫تسهیلات نسبتاً پایدار بوده.
‫- غذا! ‫- غذا!
‫بالاخره وقت غذا خوردنه، ‫مگه نه، اونی-چان!
‫آره! خیلی هیجان زده‌ام!
‫هوی! فوجین! رایجین!
‫اگه خفه خون نگیرید، ‫امشب خبری از شام نیستا!
‫از دست شماها...
‫برو!
‫هوی! وایسا!
‫زخمی شدی؟
‫بعداً برو زخمتو نشون بده.
‫باشه...
‫خیلی خب، بعدی!
‫هـ-هی، اونی-چان...
‫ها؟
‫چرا انگشت کوچیک ضعیف و کوچیکه؟
‫جوابش واضحه، رایجین.
‫اگه انگشت کوچیک قوی و ضخیم بود،
‫اون وقت انگشت شستت، ‫پایی برای ایستادن نداشت.
‫که اینطور!
‫اونی-چان... اونی-چان...!
‫- ها؟ ‫- یه مارمولک!
‫رایجین، تو همیشه آدم حقه بازی بودی.
‫ما به اندازه کافی غذا ‫نخوردیم، مگه نه، اونی-چان؟
‫آره...
‫دوباره بدون اینکه اجازه بگیرین...
‫چی شده؟ ‫این دفعه چی می‌خوای؟
‫دارم از گشنگی می‌میرم...
‫یه چی بده ما بخوریم!
‫ای وای... اگه بفهمن که چیزی ندارم...!
‫عا... خب الان...
‫نگو که حتی یه چی نداری...
‫به برادران فوجین و رایجین بدی؟!
‫خب... صبر کن... صبر کن...!
‫چطوره؟ مزه‌ش خوبه، نه؟
‫دوباره بعداً برات میارم!
‫فعلاً با همینا کنار بیا!
‫- چشم! ‫- چشم!
‫خوبی؟
‫وقتی غذا می‌خورن خیلی ساکتن.
‫اما اگه عصبانی بشن، غیر قابل کنترل می‌شن.
‫آره... اونا تموم هم رزماشون رو طی ‫یه ماموریت بخاطر غذا نابود کردن
‫و کسایی که دور و اطرافشون بودن، ‫به سختی تونستن کنترلشون کنن.
‫یه بوی خوبی داره میاد؟!
‫آره.
‫از این طرف!
‫- غذا! غذا! غذا! ‫- غذا! غذا! غذا!
‫از کارای اداری زیاد خوشم نمیاد.
‫هنوز خیلی کارا برای انجام ‫دادن هست، سوناده-ساما.
‫این چیه؟
‫مثل اینکه یه فورمول برای یه دارویی‌ـه...
‫یه فورمول...
‫سریع به یه جونین بگو بیاد اینجا!
‫چی؟
‫عجله کن! ‫چشم!
‫چطوره... ‫خوشمزه‌ست؟
‫که اینطور... که اینطور... ‫هنوز یه عالمه دیگه مونده.
‫همونطوری که فکرشو می‌کردم،
‫این بوی خوب از اینجا میومد، برادر!
‫عا آره... چون برادر ‫همیشه غذاهای خوشمزه داره!
‫ارزش اینکه دزدکی بیایید رو داشت، نه؟
‫چون خیلی ناراحت می‌شم، ‫اگه شماها از گشنگی بمیرید.
‫برادر...
‫- مارمولک! ‫- مارمولک!
‫که اینطور، که اینطور... خوشحالید؟
‫چطوره؟
‫نمی‌خوایید چیزای خوشمزه‌تر بخورید؟
‫کجاست؟!
‫اگه به جایی بریم که یکی ‫از دوستای قدیمیم هست...
‫می‌تونید غذاهایی بخورید ‫که از اینجا هم خوشمزه‌تره.
‫اون یک نفر، همونی‌ـه که ‫خیلی وقت پیشا بهمون گفتی؟
‫آره، اوروچیمارو-ساما...
‫از دستش... ‫حتماً شوخیش گرفته؟
‫اون منحرف...
‫من و تمرینم رو پیچونده!
‫بیخیال، اینطور نگو، ناروتو.
‫جیرایا-ساما هم یه ماموریتی داشت.
‫هه!
‫احتمالاً سوناده-ساما تشخصیش داده که
‫جیرایا-ساما بدرد این ماموریت می‌خوره...
‫کاریش نمی‌شه کرد.
‫لعنتی! پس کار اون سونادۀ پیره، ها!
‫خب، فکر کنم تنها کاری که می‌تونم انجام بدم ‫اینکه از تو با رامنی مثل این پذیرایی کنم.
‫پس خوشحال باش.
‫می‌رم پیش سوناده تا سرش غر بزنم!
‫مرسی بابت عذا، ایروکای-سنسه!
‫نا-ناروتو!
‫لعنتی... یه دردسر دیگه.
‫ها؟ تاسیساتی با حداکثر امنیت؟!
‫مسئله از یک سال پیشه،
‫یکی از کارکنان چونینِ ‫آکادمی، از ناروتو استفاده کرد
‫تا دزدکی طومار مهر و موم رو بدزده.
‫بر اساس گزارش، این کارو ‫میزوکی به تنهایی انجام داده.
‫مسئله دزدی حل شده، ولی...؟
‫آره، اگه واقعاً اون تنهایی این کارو کرده،
‫این احتمال هست که یه مغز ‫متفکر بزرگ تری پشت این جرم باشه.
‫این یه سرنخه...
‫این چیزی که وقتی میزوکی تو
‫زندانی با حداکثر امنیت بود، پنهان می‌کرد.
‫اون موقع، همه فکر ‫می‌کردن اون احمقی بیش نبود.
‫سوناده-ساما، اصلاً این چی هست؟
‫نمی‌دونم، ولی...
‫این دست خط شبیه یه سندی‌ـه از تاسیساتی که
‫اوروچیمارو اون موقع آزمایش‌های ‫انسانی انجام می‌داده، مصادره شده...
‫یعنی اوروچیمارو... ‫به این جرم ربطی داره؟!
‫احتمالش هست.
‫اینطوری نیست که یه چونین تنهایی ‫بتونه با طومار مهر و موم کاری بکنه.
‫ولی اگه اوروچیمارو بهش ‫ ربط بدیم، منطقی‌ بنظر میاد.
‫آسوما! کورنای!
‫سریع به زندان برید و از میزوکی بازجویی کنید!
‫اوروچیمارو؟!
‫مراقب باش! یه چیز عجیبه!
‫آره... خیلی ساکته.
‫بریم!
‫عا، چه تاثیرگذار؛ یه مهمونی خوش آمدگویی واسه ما...
‫آره... قراره ازتون استقبال کنیم؛ مگه نه، برادر؟
‫آره...
‫آسوما، نگو که اونا...
‫آره... برادران احمق افسانه‌ایی...
‫فوجین و رایجین!
‫آسوما...
‫هی، زیادی برای یه مهمونی ‫خوش‌آمدگویی شلوغ کاری نکردین!
‫هی، آروم باش... ‫مهمونی خوش آمدگویی تازه شروع شده.
‫شخصیتش کاملاً عوض شده...
‫همه شما عوضیا...
‫شماها مال مایید!
‫انجامش بده!
‫اورچیمارو!
‫آسوما-سنسه... کورنای-سنسه!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫خبرای تلخ بهمون می‌رسه
‫و لال می‌شی
‫صدای من خیلی آرومه
‫پس جواب نمیدی
‫داری تنهای تنها گریه می‌کنی
‫چی کار می‌تونم کنم؟ منم دارم گریه میکنم
‫اجازه بده فریاد تنهاییم تو طول شب بلند شه
‫من این دوران سردرگم رو ‫با سرعت شکست میدم، آره
‫و من این شبِ سردرگم رو ‫با سرعت شکست میدم، آره
‫من اونارو با گیتارِ فرو کننده‌م ‫با سرعت بالا و وحشیانه میزنم، آره
‫به این دنیای غرق شده و حرومزاده‌های ‫شیطانیش، لگد می زنم، آره
‫چی شده، تن تن؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫هی، مگه با شیزونه نبودی؟
‫نگو که یه بلایی سرش اومده؟
‫نمی‌دونم چه اتفاقی افتاده، ‫ولی منو ببر پیشش، تن تن!
‫یه حس بدی راجع بهش دارم!
‫قسمت بعدی: «تن تن! روت حساب می‌کنم!»