..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫هی بچه‌ها گوش کنید!
‫انسان‌ها اونقدر هم چیز بزرگی نیستن
‫کسایی هستن که به فردا نیاز دارن،
‫پس مشت‌های خودتون رو پنهان نکنید
‫به اندازه کافی بزرگ نیستید
‫رویای خودتون رو به شک و تردید بفروشید
‫هی بچه‌ها، شماها تنهای تنهایید
‫کی می‌تونه ماشه رو تو قلب شما بکشه
‫همه بچه ها گفتن
‫ما تو دوره بی‌معنی و مسخره‌ای زندگی می‌کنیم،
‫دنیای عالی در این لحظه،
‫همه بچه ها گفتن
‫حقیقت‌ها و دروغ‌ها رو فراموش نکنید
‫همه بچه ها گفتن
‫ما برای مردن خیلی جوونیم
‫تو این شهر خالی ‫با این چهره‌های خالی
‫همه بچه‌ها بلند شدن
‫تو این شب بی‌باد
‫چون اونا می‌خوان چیزی رو تغییر بدن
‫راهپیمایی تشییع جنازه برای زندگان
‫چرا...
‫چرا باید همچین آدم خوبی... بمیره؟!
‫ناراحت‌کننده‌ست... ‫خیلی ناراحت‌کننده‌ست!
‫الان یادم اومد...
‫فراموش کرده بودم، ‫ولی تو بهم نشونش دادی، نه؟
‫با برق چشمات،
‫با افتخار گفتی که یادگاریه پدرته.
‫تیکۀ خیلی قشنگی بود، نه؟ ‫با یه جعبه زیبا.
‫جای تعجبی نداشت که بهش افتخار می‌کردی...
‫با اینکه گرفتمش و لهش کردم، ‫باز تو لبخند میزدی.
‫وقتی که داشتم کتکت میزدم، باز تو داشتی لبخند میزدی.
‫خندۀ زیبایی بود.
‫واقعاً...
‫دووم بیار، روکوسوکه! ‫همشون یکروزی میرن.
‫اگه بیخیال الان بشیم،
‫هیچ فرصت دیگه‌ای برای بیرون رفتن از دهکده نیست.
‫اما برای کانپاچی‌ـه!
‫برای دهکده‌ست،
‫باید یکاری کنیم تا راهی اون دهکده بشیم!
‫آره...
‫مراسم تشییع جنازه‌ها واقعاً چیز خوبیه، نه!
‫دوباره دلم می‌خواد انجامش بدم.
‫یک... دو... سه نفر... ‫دوباره فرار کردن...
‫مثل اینکه یه مراسم تدفین دیگه‌ای داریم.
‫اینجا...
‫کونوهاست.
‫تو کی...؟
‫ناروتو اوزوماکی! الان وسط تمرینم.
‫کونوها...
‫هوی! صدامو داری!
‫دووم بیار!
‫اینم تمرینه...
‫هنوز نمی‌تونم تسلیم شم! نه هنوز!
‫اسکورت فرمانروای سرزمین مرداب ها، لرد چیچی یاسو،
‫بدون حادثه‌ای تکمیل شد!
‫کارت خوب بود.
‫ایشون سوناده-ساماست...!
‫الحق که همیشه کوفته‌های کونوها عالی بودن، نظرته؟
‫آخریش بود!
‫ماموریت انجام شد!
‫اومدم دزدای دریایی کانال گوتانی رو
‫با مشت عشق بکوبم!
‫اگه از این فرصت برای اصلاح خودشون استفاده کنن،
‫ارزش اشک ریختن رو دارن!
‫از تیمت می‌خوام که این کارو برام انجام بده.
‫بله؟
‫با اینکه خیلی سرمون شلوغه، ‫ناروتو واسمون کار بیشتری درست کرد.
‫پس، گای-سان الان ماموریت سطح اس رو داره.
‫مشتری اونو انتخاب کرده، ‫پس باید امروز حرکت کنه.
‫پس، بدون گای انجامش بده.
‫واضحه...
‫به هیوگا نجی. ‫تن‌تن و لی خبر دادم.
‫عااا!
‫شاگردام می‌تونن بدون هیچ مشکلی ‫از پس این کار بر بیان!
‫صبر کن...
‫اوزوماکی ناروتو هم میاد.
‫چرا فقط شاگردای من نمی‌تونن باشن، ‫شاگردایی که کل دنیا دوسش دارن؟
‫لطفاً جوابمو بده، سوناده-ساما!
‫فقط همینطوری.
‫اون سه نفری که ناروتو نجاتشون داد
‫تموم راهو از معدن طلای کاتابامی ‫میومدن تا درخواست ماموریت کنن.
‫معدن طلای کاتابامی یکی از بزرگترین معادن سرزمین رودهاست،
‫اما حدودای نیم سال پیش، هولیگان‌هایی که ‫به خودشون کوروسوکی میگن
‫به بهانۀ نگهبانی ظاهر شدن ‫و کنترل دهکده رو بدست گرفتن...
‫کشتن آدمای دهکده بدون هیچ دلیلی.
‫چه افتضاح!
‫ماموریت شماها اینه:
‫تا موقعی که اون سه تا قدرت ‫خودشون رو بدست اوردن،
‫تا معدن طلای کاتابامی همراهیشون کنید ‫و خانواده کوروسوکی رو از بین ببرید.
‫ماموریت ساده‌ایه.
‫خب به هر حال، حتماً از این گروه‌های ‫دزدن که دنبال پولن.
‫چرا برای همچین ماموریت آسونی صدام کردی؟
‫فکر کردی که کی هستی؟
‫سرم برای پیدا کردن ساسکه و تمرین شلوغه، و...!
‫تو با زور خودتو درگیر ماموریت‌هایی ‫کردی که به تو سپرده نشده بود.
‫یه گنین نمی‌تونه ماموریت‌هاش رو انتخاب کنه!
‫دوست داری باز به آکادمی برگردی؟ ها؟!
‫هیوگا نجی! ‫بله!
‫رهبر تویی!
‫یه تمرین خوبیه برات که بتونی ‫آدمایی که آروم و قرار ندارن رو رام کنی.
‫علاقه‌ای ندارم... ‫اما، شیر فهم شد!
‫میرم سراغ ادامه تمرینم!
‫هی ناروتو!
‫اونا رو ببخشید، یکم بد اخلاقن...
‫صبر کنید!
‫اون توله سگا...!
‫این ماموریت رو به کجاشون فرض کردن؟!
‫ام، ببخشید؟ ‫چیه؟!
‫خانواده کوروسوکی...
‫گفتی اسم رئیسشون چیه؟
‫رایگا! ‫درست حدس زدم...
‫چیه؟
‫خب، تو ماموریت قبلیم، ‫یه شایعاتی راجع بهش شنیدم.
‫شایعه...؟
‫اون منحرف هم هنوز برنگشته... ‫منو بزور می‌فرستن به ماموریت...
‫آه، خیلی رو مخه...
‫ساکورا!
‫ناروتو؟
‫چه خبرا؟ پرنده؟
‫دیروز زخمی پیداش کردم و درمانش کردم، اما...
‫ساکورا، عالیه!
‫اما طفلکی.
‫از دوستاش جدا شده.
‫ناروتو!
‫عا، ببخشید، مزاحم شدم؟
‫بد موقعی هم اومدی!
‫نه، نه!
‫لازم نیست بهش اهمیت بدم، ‫نیازی نیست که به پای جوونی بیوفتم.
‫ساکورا، سلام عرض شد!
‫سلام!
‫برای چی اومدی اینجا؟
‫- بیا کارت دارم. ‫- ها؟ چی؟!
‫عا، ساکورا، فعلاً!
‫- هی! چه مرگته؟! ‫- یهو عصبانی شد، نه؟
‫بخاطر سنشه.
‫چی؟ رئیس خانواده کوروسوکی
‫یکی از هفت نینجای شمشیرزن دهکدۀ مه هستش؟
‫آره، این اطلاعات رو گای-سنسه بهمون گفت.
‫اصلاً هفت نینجای شمشیرزن دهکده مه کیا هستن؟
‫ناروتو، یادته که گفتی
‫تو طول ماموریتت تو سرزمین امواج با یکی درگیر شدی؟
‫اون موقع...
‫آهاا، زابوزا! خب بعدش؟
‫و گای-سنسه و کاکاشی-سنسه با ‫هوشیگاکی کیسامه درگیر شدن.
‫شنیدم که تو هم دیدیشون، ناروتو.
‫اوه! آره!
‫این دوتا رو قبلاً
‫به عنوان هفت نینجای شمشیرزن می‌شناختن.
‫و اون موقع بنظرت کی با هوشیگاکی کیسامه بود؟
‫اوه!
‫ایتاچی بود! ‫خب بعدش؟
‫هنوز نفهمیدی؟
‫اگه رایگا یکی از هفت نینجای شمشیرزن مه باشه،
‫پس اون با ایتاچی که با ‫کیسامه بود هم ربط داشته باشه.
‫اوه! خب بعدش؟
‫خب، بنظرت کی دنبال ایتاچیه؟
‫میدونم! ساسکه!
‫درسته!
‫احتمالاً بتونیم سرنخی از ‫محل اقامت ساسکه
‫تو معدن طلای کاتابامی بدست بیاریم!
‫اما...
‫اگه این چیزایی که گای-سنسه گفته پس...
‫حرف زشتی نزنیا!
‫این اطلاعات 100 درصد درسته!
‫از الان، وقتی که داریم از ‫روکوسوکه و دیگران محافظت می‌کنیم.
‫به سمت معدن طلای کاتابامی حرکت می‌کنیم
‫تا خانواده کوروسوکی هم از بین ببریم.
‫نزدیک معدن طلا یه مغازه‌ای هستش که میشناسمش.
‫اون جارو پایگاه خودمون قرار بدیم.
‫منظورت چیه که اون مغازه برات آشناست؟
‫این قسمت سرگرم‌کننده سفره.
‫این به کنار، ناروتو دیر کرده...
‫چون منبع اطلاعاتمون گای-سنسه بود،
‫شاید نتونسته کامل بهش اعتماد کنه؟
‫اینطور نیست! ‫ناروتو حتماً میاد!
‫چون اطلاعات گای-سنسه حتماً درسته!
‫به هر حال.
‫اومدم!
‫خب حالا هممون اینجاییم...!
‫تو چرا همچین حرفی رو میزنی؟!
‫بریم!
‫میگم... از کدوم طرفی بریم؟
‫نیازی نیست مضطرب باشی، روکوسوکه،
‫اونا شهرمون رو نجات میدن.
‫بهش میگن تمرین بعد غذا!
‫بهت نمیبازم!
‫منم نمیبازم!
‫تا کی می‌خوایید اینجا استراحت کنید؟!
‫اگه عجله کنیم، می‌تونیم جلوی ‫کشته شدن کانپاچی رو بگیریم...
‫ولش کن...
‫بنظرت از این اتفاق چه قدر گذشته؟
‫دردناکه ولی...
‫این حس خواب آلودگی رو... یادمه. ‫مغازه نزدیکمونه.
‫میگی خوابت میاد، ‫و بعد داری تو خواب راه میری؟!
‫چیزی نیست.
‫یکبار سه روز متوالی تو یه ماراتن تو این جاده‌ها خوابیدم.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫دروغ نمیگم.
‫لحظه گذروندن دوران جوونیم با گای-سنسه.
‫بدنم هنوز یادشه.
‫خوابم گرفته.
‫هی، ابرو موکتی، واقعاً خوبی؟
‫آره، اینجاها یه بوی کاری تندی میاد.
‫کاری؟ الان که اشاره کردی...
‫درسته!
‫اونجا... ‫یه مغازه کاری هستش!
‫مامان بزرگ سانشو!
‫اع وا... ‫عه خدای من!
‫خیلی وقت بود که ندیده بودمتون!
‫- ای وای ای وای! ‫- میبینم که خیلی حالت خوبه!
‫مغازه‌ای که لی میگفت میشناسه این بود؟
‫اون کوه، معدن کاتابامی‌ـه.
‫کاری‌های مامان بزرگ سانشو زندگیم رو نجات داد.
‫یعنی میگی انقدر خوشمزن؟
‫نه، واقعاً زندگیم رو نجات داد. ‫مدیون کاری هستم.
‫موقعی که هنوز یه گنین تازه‌کار بودم...
‫وقتی گای-سنسه بهم یه برنامه تمرینی ویژه داد.
‫راست میگه. ‫یادمه.
‫تلاشتو کن!
‫اع وا...
‫سلام عرض شد، مادربزرگ سانشو!
‫دوباره باز اومدن!
‫دارن تو خواب راه میرن.
‫کاراشی! کاراشی!
‫اگه تو هم همچین انرژی رو داشتی، به ‫کسایی که بهت زور میگفتن نمی‌باختی.
‫عه وا، فکر کنم زیاده‌روی کردم.
‫عه! روز سوم شد.
‫تموم مدت داشتن راه میرفتن.
‫چی شده.
‫یعنی گرسنه‌ان...؟
‫سخت شد که! بیدار نمیشه!
‫شاید از ادویه کافی استفاده نکردم؟
‫کاراشی...
‫تا حالا ندیده بودم کسی تا اینقدر سخت تلاش کنه.
‫جدی... پس توهم می‌خوای به این جوون کمک کنی؟
‫این کارۀ زندگیه.
‫حالا! مامان بزرگ سانشو زحمت ‫درست کردن این کاری رو کشید.
‫حالا بخوریمش!
‫ایتاداکیماس!
‫خوشمزه‌ست! ‫خیلی خیلی خوشمزه‌ست!
‫خوشمزه‌ست! ادویه‌های استفاده شده واقعاً معرکه‌ان!
‫و با این برنج خیلی عالی شده!
‫خوشمزه‌ست!
‫به هر حال، کاراشی کجاست.
‫کاراشی تلاش‌های تو رو
‫دید که یه بچۀ پرتلاش و پرانرژی بودی، اما...
‫اونم جو گرفتش و رفت شهر.
‫چی؟
‫اشتباه کردم که همش بهش می‌گفتم قوی‌تر شو.
‫"میرم که یه مرد بشم!"
‫گفت که می‌خواد بره عضو خانواده کوروسوکی بشه.
‫سرزنشت نمیکنم، نگران نباش.
‫خیلی دیره.
‫مسئولش منم...
‫عه وا.
‫نجی!
‫لطفاً نجات کاراشی هم جز ماموریتمون قرار بده!
‫ما اونو از خر شیطون پایین می کشونیم!
‫عیبی نداره!
‫از این فروشگاه به عنوان پایگاهمون استفاده می‌کنیم ‫و میریم یه سری تو دهکده میزنیم.
‫و بعدش نقشه می‌کشیم و وارد عمل میشیم.
‫بله!
‫شماها هم همین‌جا منتظر بمونید.
‫چون اگه خانواده کوروسوکی مارو ببینن اوضاع بد میشه.
‫به چوخ رفتیم!
‫روکوسوکه! روکوسوکه! ‫رفته!
‫مطمئنم تنهایی رفته شهر!
‫خوب نیست!
‫اگه روکوسوکه رو پیدا کنن...!
‫حالا که اینطور شد،
‫وقت نقشه کشیدن نداریم!
‫میرم پیشش!
‫نه!
‫همگی باهم میریم!
‫عجله کنید.
‫منتظرم بمون، کانپاچی، ‫دارم میام...
‫یکی... داره میاد...
‫ای بابا، دوباره... ‫دوباره باید مراسم تشییع جنازه اجرا کنیم!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫خبرای تلخ بهمون می‌رسه
‫و لال می‌شی
‫صدای من خیلی آرومه
‫پس جواب نمیدی
‫داری تنهای تنها گریه می‌کنی
‫چی کار می‌تونم کنم؟ منم دارم گریه میکنم
‫اجازه بده فریاد تنهاییم تو طول شب بلند شه
‫من این دوران سردرگم رو ‫با سرعت شکست میدم، آره
‫و من این شبِ سردرگم رو ‫با سرعت شکست میدم، آره
‫من اونارو با گیتارِ فرو کننده‌م ‫با سرعت بالا و وحشیانه میزنم، آره
‫به این دنیای غرق شده و حرومزاده‌های ‫شیطانیش، لگد می زنم، آره
‫تو اون روز بهم یاد دادی.
‫اگه بادقت زیاد آشپزی کنی،
‫فقط با یه وعدۀ کاری می‌تونی جون یک نفرو نجات بدی.
‫حتی شخصی مثل من،
‫با تلاش زیاد، غیرممکن نیست...
‫این چیزی بود که فکر می‌کردم.
‫اون موقع خیلی قابل تحسین‌تر بودی، کاراشی.
‫اما...
‫قسمت بعدی: «یک درس آموخته! ‫مشت آهنین عشق!»