‫دارم سعی میکنم که بادهای ‫بی بند و باری رو جمع کنم
‫به سمت افق میرم، ‫در کنار تاج‌های موج
‫تصمیم خودمو گرفتم،
‫حتی اگه راه طولانی تو جاده باشه.
‫به سمت آینده ای که برنامه ریزی کرده بودم ‫حرکت میکنم
‫زمان داره سریع می‌گذره ‫و ضربان قلب داره تندتر میشه
‫وقتی وسط رویا از خواب بیدار شدم، ‫به جستجوی همون نور ادامه دادم
‫زیر ستاره درخشان آسمون روشن ‫با صورت فلکی و سایه‌های بی‌شمار
‫چیزی فراتر ازش بود... ‫به کجا زل زدی؟
‫به چی زل زدی؟
‫دشمن بیاکوگان
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫ترکیدن... ‫ترکیدن و مردن!
‫همونطور که فکرشو میکردم، ناراحت نشدم.
‫واقعاً نمیتونی با این احساس ‫مراسم خاکسپاری رو برگزار کنی، ها...
‫چهارتاشون هنوز زندن.
‫امکان نداره! اونم بعد برخورد نیش رعد و برقم...
‫نه...
‫اگه تو میگی، پس حتماً همینطوریه.
‫یکیشون... دردسرسازه...
‫دشمن نزدیک بود... ‫ولی نتونستم چیزی ببینم.
‫عجیبه...
‫حتی اگه جوتسو مه پنهان باشه،
‫بیاکوگانم باید بتونه ببینه.
‫بیاکوگان!
‫مطمئنم این دفعه...
‫میتونم ببینم!
‫52 درجه سمت جنوب غریبی و درجه 2!
‫12 درجه سمت جنوب شرقی و درجه 3!
‫8 درجه سمت جنوب شرقی و درجه 1!
‫24 درجه شمال غربی و درجه 11!
‫جوتسو کلون سایه!
‫بریم!
‫طوفان برگ!
‫امکان نداره!
‫چرا؟!
‫رگبار اوزوماکی!
‫از دست دادمش!
‫کمکم کنید!
‫ابرو موکتی؟
‫دشمن غیبش زد!
‫امکان نداره... ‫با چاکرا توهم درست کرده؟
‫یکیشون تو وسط صخره‌ست، ‫یکی دیگه پایین صخره‌ست،
‫یکی راست و یکی چپ.
‫نمیتونیم مراسمی برگزار کنیم،
‫اما میتونم دخلشون رو بیارم ‫بدون اینکه اثری باقی بمونه.
‫رعد و برق تشییع جنازه: جشن رعد و برق!
‫بدناشون هنوز گرمه.
‫من و تو باهم... خیلی قویم!
‫نه، تویی که قویی.
‫رانمارو، تو قوی. ‫با تو من قوی میشم.
‫صبر کن... هنوز نمردن. ‫فقط بی‌هوش شدن.
‫آدمای پوست کلفتی هستن.
‫خب، اگه کباب کردنشون کار نمیکنه، ‫پس تیکه تیکه‌شون میکنم.
‫گوشت و استخوانشون... ‫حسابی تیکه تیکه میکنمش.
‫رانمارو...! خوبی؟!
‫دووم بیار، رانمارو!
‫رانمارو...!
‫خوبم.
‫رایگا.
‫این آدم... هنوز بی‌هوشه.
‫چی گفتی؟
‫عالیه...
‫فقط داره از روی عادتش مبارزه می‌کنه.
‫صورت خوبیه. ‫دلم براش می‌سوزه.
‫بیا براش مراسم برگزار کنیم...
‫مطمئنم یکی از اونا باعث میشه براش گریه کنم!
‫از راست!
‫چه مرگشه...؟
‫سخته پیش بینیش کنم؛ حرکاتش...
‫اما بخاطر تو رایگا، ‫تلاشمو میکنم.
‫باهم دیگه انجامش میدیم!
‫چپ! ‫راست!
‫جلو! بپر! حالا!
‫تو... تو... تو!
‫چی؟
‫چطوری می‌تونه... ‫همچین حرکاتی رو بره؟
‫ا-ابرو موکتی...
‫لی... ‫ممکنه که هوشیاریش رو از دست داده باشه...؟
‫تن‌تن! نجی!
‫رایگا! برگرد!
‫چی...؟ اون صدای الان...؟
‫چی؟! ‫رایگا!
‫رانمارو!
‫این... ‫نجی...
‫رانمارو! ‫برو کنار!
‫ها؟ انگار... خواب دیدم که دارم مبارزه میکنم...
‫رانمارو...
‫تو!
‫هه! اوزوماکی ناروتو اومد!
‫ناروتو...
‫بمیرید دیگه...
‫هوی! یه چیزی هست که میخوام ازت بپرسم!
‫تو... شنیدم که یکی از ‫هفت نینجای شمشیرزن دهکده مه هستی.
‫خب که چی؟!
‫زابوزا رو میشناسی؟!
‫و همینطور... ‫کیسامه رو چی؟
‫ازشون متنفرم...! ‫برای چی یادم باشه؟!
‫از تو هم متنفرم!
‫پس!
‫یه کاری میکنم با زور بگی!
‫یه کلون؟!
‫تو... از قبل‌ترت ضعیف‌تر شدی.
‫چی...؟
‫توپ رعد و برق!
‫لعنتی...
‫ها، عجب آدم سمجی...
‫توپ رعد و برق!
‫دوباره، لطفاً...
‫مامان بزرگ سانشو؟
‫چی شده؟
‫اونجا چه بد رعد و برق میزنه.
‫وقتی کاراشی به دهکده رفت همینطوری هم چشمک میزد.
‫اون نورا مثل زهر میمونه...
‫ناروتو!
‫اصلاً کار نمیکنه.
‫قرار نیست که از لبخندت یاد کنم!
‫بمیر!
‫رانمارو... کجایی؟
‫این کیف دیگه چیه...؟
‫بیاکوگان!
‫تو... اینجاست...
‫ممکنه که؟
‫این قدرت... ‫شبکیه چاکرا رو پنهان می‌کرد؟
‫حتی میتونه شبکیه چاکرا بسازه؟
‫ناروتو! ‫جوتسو کلون سایه رو انجام بده!
‫اما میتونه تموم کلون سایه رو ببینه...
‫نگران نباش. ‫چشماش اینجاست!
‫رانمارو! الان اینو میکشم و میام نجاتت میدم!
‫جوتسو کلون سایه!
‫حالا بیا!
‫توپ رعد و برق!
‫چی؟ داری شانسی ضربه میزنی؟
‫چرت و پرت نگو. ‫تنها کاری که باید انجام بدم اینه که همتونو رو شکست بدم، نه؟
‫بریم!
‫هنوز تموم نشده!
‫شماها...
‫اینطوری... چاکرام...
‫مه... ‫جوتسو مه پنهان داره کم میشه...
‫لعنتی! با یه ضربه کارشون رو میسازم!
‫لعنتی!
‫نمیذارم فرار کنی!
‫صبر کن!
‫هنر نینجا: بهمن سنگ.
‫ناروتو!
‫ناروتو...
‫دیدیش؟! ‫آره، دیدمش!
‫خودتو آماده کن!
‫بسه!
‫نمیتونم!
‫تونستم.
‫این... چشم رایگاست...؟
‫چه چشمای بزرگی!
‫ها؟
‫اشتباه میکنی... ‫توش انسانه!
‫ها؟!
‫تو خوابم...
‫فکر کنم تو بودی که داشتم باهاش مبارزه میکردم.
‫فقط من نبودم... ‫رایگا و من باهم بودیم...
‫باهم...؟
‫از اون موقع... همیشه...
‫طوری رفتار نکن که انگار خوابی. ‫قراره که بمیری...
‫از جات جم نخور!
‫یه جاسوسی اینجاست که یواشکی به ‫دهکده پنهان در مه سر زده...
‫اومدیم که اونو بکشیم، اما...
‫قاطی کردم که کیو باید بکشم. ‫بخاطر همین تصمیم گرفتم تصادفی این کارو کنم...
‫چی داری میگی؟
‫مشکلی ندارم... ‫که توسط تو کشته بشم.
‫ها...؟ ‫چرا مشکلی نداری...؟
‫تو همیشه... داشتی گریه می‌کردی...
‫ها؟ من... گریه؟
‫تو درون قلبت... ‫دنبال معنی واقعی زندگی کردن می‌گشتی.
‫همیشه بهت نگاه می‌کردم...
‫چی... داری میگی؟
‫منم مثل تو ام... ‫با درد زندگی میکنم.
‫منم معنی واقعی زندگی کردن رو نمیدونم.
‫بخاطر مریضیم، ‫نمیتونم بیرون برم...
‫از همه دور شدم،
‫تنها کاری میتونم کنم ‫اینکه از داخل این پتو به بیرون نگاه کنم...
‫اما... اگه با مرگم،
‫میتونی معنای واقعی زندگی رو یکم درک کنی...
‫ نیازی به زندگی کردن ندارم.
‫لطفاً...
‫تو... تنهایی؟
‫با من بیا.
‫از حالا به بعد، ‫من و تو باهم یکی هستیم.
‫از اون روز، ‫به گوش و چشمای رایگا تبدیل شدم.
‫و رایگا هم شد دست و پاهای من.
‫دنیای بیرونی که برای اولین بار واردش شدم...
‫پر از چیزایی بود که ندیده بودم و نشنیده بودم.
‫خوش گذشت.
‫همیشه با رایگا بودم.
‫مهم نبود که کی بود،
‫تا حالا از هم دیگه دور نشده بودیم.
‫سعی می‌کردیم با زندگی کردن با همدیگه، ‫معنای واقعی زندگی رو پیدا کنیم.
‫متقاعد شده بودیم که معنای واقعی زندگی همینه.
‫بخاطر همین...
‫اگه رایگا کنارم نباشه،
‫دیگه قدرت تنها زندگی کردن رو ندارم.
‫هدف زندگی کردن رو از دست دادم...
‫تو زندگیت کسی برات ارزشمند هست؟
‫میخوام از کسی که برام مهمه محافظت کنم...
‫میخوام رویاش رو به واقعیت تبدیل کنم ‫و این رویای منه.
‫اغلب مردم اشباه میکنن...
‫اشتباه فکر می‌کردن که ‫اگه به دشمن رحم کنن، نشونه از مهربونی اوناست.
‫اونا زندگی دشمنایی که تو دستشون رو نجات میدن.
‫و این هیچ رحمی به من نمیکنه...
‫میدونی که داشتن زندگی که هیچ رویا و ‫خواسته‌ای نداشته باشی چه قدر عذاب‌آوره؟
‫چی داری میگی؟
‫یه شینوبی ضعیف هیچ فایده‌ای برای زابوزا نداره. ‫تو دلیل زندگی کردن رو ازم گرفتی.
‫دیگه نیازی نیست که زندگی کنم.
‫چنین چیز مزخرفی نگو.
‫ناروتو... لطفاً منو بکش!
‫ها؟
‫چی کار داری می‌کنی؟
‫حالا، سریع باش.
‫چرا تردید می‌کنی...؟
‫با دست و پاهای از هم جدا شده، ‫هیچ چیزی برای مقاومت کردن ندارم.
‫باید ماموریت خودتو انجام بدی...
‫عجله کن و کارتو تموم کن.
‫ماموریتمون اینکه خانواده کوروسوکی از این دهکده بیرون کنیم...
‫بدون رایگا، هیچ تهدیدی برای دهکده نیست.
‫مشکل الان اینکه
‫خانواده کوروسوکی الان رهبری خودشو از دست داده.
‫وقتی حلقشون از هم پاشید، ‫نمیدونیم که قراره چی کار کنن.
‫کار این ماموریت... دیگه تموم شد.
‫آره، اما الان باهاش چی کار کنیم؟
‫باید اونو به عنوان یه آدم بد دستگیرش کنیم؟
‫نه، نیازی نیست.
‫ممکنه که خودشو بکشه، ها؟
‫بعد اینکه ماموریت تموم شد، ‫میاییم و نجاتت بدیم...
‫برچسب مهر و موم چاکرا؟
‫نمیشه کارش کرد. ‫بالاخره اونم یه دشمنه...
‫برای محض احتیاط، باید فرض ‫کنیم که جوتسو دیگه ای هم بلده!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی چیزا تو این جاده بی‌پایان ‫اتفاق میوفته، ها؟
‫با اینکه اراده قوی داری، ‫اما امروز صدات به لرزش افتاده
‫چه رویاهایی رو دنبال کردی ‫که به اینجا رسیدی؟
‫حتی منم لحظاتی دارم که درکشون نمیکنم، عزیزم
‫وقتی که ناراحتی، بهت نزدیک میشم
‫حتی شب‌هایی که ازهم دوریم، ‫من بهت نزدیک میشم
‫بهت نزدیک میشم
‫روکوسوکه و بقیه مردم دهکده برگشتن،
‫پس ماموریت تموم شد. ‫به جز لی.
‫اوه، آره.
‫ابرو موکتی گفت که می‌خواد دوباره به کاراشی درس بده.
‫نمیدونم که قراره آسون باشه یا نه.
‫مثل اینکه مشکلی پیش اومده.
‫هی، چرا اینو میگی؟
‫نه، نه برای کاراشی، با هوا بودم.
‫قسمت بعدی: ‫«ابرهای تاریک ترسناک»
‫که اینطور، مثل اینکه می‌خواد طوفان شه.