..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫دارم سعی میکنم که بادهای ‫بی بند و باری رو جمع کنم
‫به سمت افق میرم، ‫در کنار تاج‌های موج
‫تصمیم خودمو گرفتم،
‫حتی اگه راه طولانی تو جاده باشه.
‫به سمت آینده ای که برنامه ریزی کرده بودم ‫حرکت میکنم
‫زمان داره سریع می‌گذره ‫و ضربان قلب داره تندتر میشه
‫وقتی وسط رویا از خواب بیدار شدم، ‫به جستجوی همون نور ادامه دادم
‫زیر ستاره درخشان آسمون روشن ‫با صورت فلکی و سایه‌های بی‌شمار
‫چیزی فراتر ازش بود... ‫به کجا زل زدی؟
‫به چی زل زدی؟
‫فکر کنم به زودی طوفان میشه...
‫عجله کنیم و سریع برگردیم به مغازه.
‫ای وای.
‫رعد و برق الان...
‫مستقیم از معدن طلای کاتابامی اومد...
‫ضد حمله رایگا
‫رئیس.
‫رانمارو!
‫بیدار شو، رانمارو!
‫مسخره بازی بسه. ‫بامزه نیست...
‫هی... رانمارو...!
‫تو... با رانمارو چی کار کردی؟
‫اینطور نیست! اون...
‫وقتی دستت رو گرفت...
‫زنده شدی و...
‫و بعدش... رانمارو...
‫رانمارو...
‫چرا رایگا زنده شد؟!
‫باید جلوش رو بگیرم.
‫رعد و برق؟ ‫ممکنه که؟!
‫کندی!
‫تو... با اون عوضیا هم تیمی؟
‫اگه یه سلاح چوبی داشتم، میتونستم...
‫اما نمیتونم از پسش بر میام...
‫تو مخی!
‫پشه کوچولو...!
‫وز وز نکن!
‫زیاد باهوش نیستم، میدونی...
‫ها؟
‫نمیدونم چرا این اتفاق افتاد...
‫هی، تقصیر کیه؟ تو؟!
‫نـ-نه! اینطور نیست!
‫شاید... کار اونایی که از کونوها اومدن...
‫عا آره... ‫اگه نمیومدن،
‫اون وقت منو رانمارو میتونستیم ‫برای همیشه باهم باشیم...
‫کجان؟!
‫میدونی؟! ‫اگه نمیدونی، میکشمت!
‫میدونم...
‫شاید...!
‫منو ببر... جایی که هستن...
‫برو! ‫بله!
‫منتظر بمون، رانمارو. ‫برای مراسم خاکسپاریت...
‫بدنشون رو بهت تقدیم میکنم.
‫رانمارو...
‫این بچه... جون خودشو داد تا رایگا رو زنده کنه؟
‫رایـ... گا. رایـ...
‫رانمارو! زنده‌ای!
‫دووم بیار! رانمارو!
‫رانمارو!
‫بارون شروع شد.
‫اما تقریباً کارمون تموم شد.
‫خیلی خوشحالم این کارا رو برام انجام دادین.
‫ای وای!
‫مادر! یه اتفاق خیلی بدی افتاد!
‫چی شده، کاراشی؟
‫تن‌تن...!
‫چی شده؟
‫اون... از بالای صخره افتاد و...
‫چی؟! ‫منظورت چیه؟!
‫تن‌تن گفت بجای لی آموزشم میده
‫و با اون شروع به دویدن کردم...
‫اما اونجا... وقتی داشتیم به ‫گذرگاه رعد و برق نزدیک می‌شدیم،
‫یه رعد و برق زد و درخت افتاد و
‫تن‌تن از اون گذرگاه افتاد پایین!
‫تو باید سریع بهش کمک می‌کردی!
‫بریم کمک تن‌تن!
‫آره!
‫امم... نه، من...
‫شما برید من میرم جعبه کمک‌های اولیه بر میدارم و میام.
‫باشه.
‫بریم، ناروتو، لی.
‫- بله! ‫- باشه!
‫عه، کاراشی؟
‫مادر، از اینجا فرار میکنیم.
‫چی میگی؟!
‫راجع بهش فکر نکن!
‫بعداً بهت توضیح میدم، ‫پس باید عجله کنیم و آماده شیم.
‫تو گذرگاه رعد و برق منتظرم.
‫اونارو برام بیار، وگرنه...
‫جنازۀ تو و مادرت رو تقدیم رانمارو میکنم...
‫مادر، لطفاً!
‫نمیخوام!
‫همین جا صبر میکنم تا بقیه برگردن!
‫مادر! خیلی لجبازی!
‫فقط با من بیا!
‫واقعاً فکر می‌کنی تن‌تن فقط بخاطر یه رعد و برق
‫از صخره سقوط می‌کنه؟
‫ها؟ منظورت چیه؟
‫کاراشی... ‫مثل اینکه هنوز عقلش سر جا نیومده.
‫ببخشید...
‫پس...
‫شاید... دوباره یه تله باشه.
‫یا یکی تهدیدش کرده...
‫اما خانواده کوروسوکی!
‫شاید چشمام اشتباه کردن...
‫امکان نداره!
‫خودشه...
‫داره تو تب میسوزه...
‫رایگا؟
‫زنده شد، پس تو هم باید...
‫خیلی خب، به هر حال بزودی میمیرم.
‫همچین چیزی نگو! نمیذارم که به همین زودیا بمیری!
‫آدمایی که بدست تو و رایگا کشته ‫شدن، بر خلاف میل خودشون بوده!
‫نمیذارم که راه اونارو بری!
‫بخاطر کسایی که آزادیشون رو گرفتی.
‫میخوام که مسئولیتش رو قبول کنی!
‫خوبی؟
‫طوفان... خطرناکه همین جا بمونیم...
‫باید بریم خونه مامان بزرگ.
‫اومدید!
‫رایگا!
‫پس هنوز زنده‌ست.
‫این دفعه حتماً شکستت میدم!
‫بریم!
‫خوب نیست! لی!
‫چی کار...؟
‫این چیه؟
‫کاملاً‌ با دفعه قبلی فرق داره...!
‫احتمالاً اون حملۀ رعد و برق از چاکرا ساخته شده بود.
‫اما این...
‫این رعد و برق واقعیه...
‫اگه بتونه برخلاف چاکرا از قدرت طبیعت استفاده کنه، ‫هیچ محدودیتی نداره!
‫بیا پایین!
‫بیاکوگان!
‫اگه بتونیم از شوک الکتریکی جاخالی بدیم و
‫از نزدیک مبارزه کنیم...
‫ناروتو!
‫میدونم!
‫جوتسو کلون سایه!
‫کارت خوب بود، ناروتو!
‫مشت ملایم!
‫نجی!
‫شماها! تموم کاریی که بلدید همینه؟
‫برخلاف قدرت طبیعی رعد و برقی که استفاده میکنم،
‫چاکرا محدودیت هایی داره!
‫ها؟
‫واقعاً یه احمقی! ‫یه احمق اینجا ولو شده!
‫با حریفت که با تموم قدرتش باهات ‫مبارزه میکنه همچین حرفی رو میزنی؟!
‫ها؟
‫باز تو...
‫این دفعه برات مراسمی برگزار نمیکنم!
‫حسابی از دستت عصبانی ام.
‫چی کار داری می‌کنی؟!
‫لطفاً مادر، با من بیا!
‫وقت نداریم.
‫نه، میخوام همین جا بمونم!
‫عا تن‌تن!
‫از دست پسر احمق من!
‫کاری نمیتونستم بکنم، ‫چون رئیس زنده شد...
‫اگه همین جا بمونیم، ‫مارو می‌کشه.
‫تنها راه چاره‌مون اینه که فرار کنیم!
‫اگه میخوای فرار کنی، پس برو.
‫من فرار نمیکنم!
‫نمیخوام تسلیم شم، ‫این بچه رو حتماً نجات میدم.
‫بهش کاری زندگی میدم.
‫مامان بزرگ...
‫همون کاری که لی رو نجات داد.
‫بله.
‫اگه اتفاقی افتاد، تقصیر من نیست!
‫تو!
‫یک، دو...
‫یک، دو... یک، دو...
‫این بده...
‫واقعاً بده!
‫اینو بخور... بهتر میشی.
‫لطفاً.
‫درست حسابی ادویه‌ها رو مخلوط نکردی.
‫عه؟!
‫کاراشی، دستور پخت غذای کاری زندگی رو بلدی؟
‫کاراشی...
‫این کاری زندگی واقعیه.
‫بفرما، لطفاً اینو بخور.
‫حتی با رایگا نباشی، نمی‌تونی غذا بخوری؟
‫چرا...؟
‫چرا... یه آدمی مثل من؟
‫یه دلیل برای نجات یکی میخوای؟
‫برای نجاتت،
‫مامان بزرگ و کاراشی تموم تلاششون ‫رو برای درست کردن کاری کردن.
‫بخاطر تلاشی که کردن، چیزی احساس نمیکنی؟
‫اگه چیزی احساس نمیکنی، ‫آدم افتضاحی هستی!
‫انسان‌ها از همدیگه حمایت میکنن تا زنده بمونن...
‫مگه آدمایی نیستن که نیاز به کمک دارن و ‫بقیه بهشون کمک نمیکنن؟
‫انسان بودن مگه به این معنا نیست؟
‫به هر حال، یه لقمه هم خوبه. ‫چرا امتحان نمیکنی؟
‫خوب بود؟
‫این همون چیزی که تو زندگی احساس میشه.
‫رایگا...
‫میخوام اونم این کاری رو بخوره.
‫بریم.
‫هنوز کارم تموم نشده...!
‫این... چه مرگشه؟
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫خیلی چیزا تو این جاده بی‌پایان ‫اتفاق میوفته، ها؟
‫با اینکه اراده قوی داری، ‫اما امروز صدات به لرزش افتاده
‫چه رویاهایی رو دنبال کردی ‫که به اینجا رسیدی؟
‫حتی منم لحظاتی دارم که درکشون نمیکنم، عزیزم
‫وقتی که ناراحتی، بهت نزدیک میشم
‫حتی شب‌هایی که ازهم دوریم، ‫من بهت نزدیک میشم
‫بهت نزدیک میشم
‫لعنتی! بدنم چه مرگش شده؟!
‫چشام سیاهی میره، ‫بدنم بی‌حس شده،
‫و کاری که میخوام بدنم انجامش نمیده.
‫این حس چیه دیگه...؟
‫گرمه، تموم بدنم داره میسوزه،
‫و این مزیه چیه که باعث می‌شه ‫یه انرژی رو از ته دلم احساس کنم...؟
‫قسمت بعدی: «فرار کن! کاری زندگی!»