‫بدنت رو تکون بده،
‫فریاد بزن که اینجایی...
‫سفر جدیدت الان شروع میشه.
‫همونطوری که تو تمامی ‫فصل‌ها زنده موندیم،
‫دانش و قدرت بدست اوردیم، ‫«مثل یه بازی بقا بنظر می‌رسید»
‫اما حالا خاطرات فراموش شده،
‫و احساسات رها شده تو جریان زمان هم
‫همچنین گم شدن.
‫وقتی که غرق شدیم، ‫و تنهایی رو یاد گرفتیم.
‫اما حالا همدیگه رو دیدیم، ‫و حالا دیگه تنها نیستیم.
‫احساسات خودتو نشون بده، ‫همین احساسات زیاد
‫اون اشک‌ها و سرنوشت تو رو تغییر میدن.
‫ضربان قلبت رو در ‫برابر تاریکی بیشتر کن،
‫مطمئناً همدیگه رو زیر ‫همون پرچم درد، خواهیم دید!
‫تجدید دیدار، زمان باقی مانده
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫چه اتفاقی داره می‌افته!؟
‫چی شده!؟
‫مادر سومارو داره بهش فشار میاد.
‫تمرین ستاره من به روش خودم بوده.
‫دربرابر فردی
‫مثل تو که تمرین رو به اتمام رسونده چیزی نیست.
‫ولی چرا اینقدر شل شدی؟
‫اون رعب و وحشت از قدرتت دیگه مثل سابق نیست.
‫بلاخره عوارض تمرین ستاره گریبان گیر تو هم شد..
‫حتی اگه زندگیم به پایان برسه...
‫هیچ وقت تو رو نمی بخشم!
‫آکاهوشی ساما! ‫چی؟
‫پسر خوبی باش
‫ماموریت معمولیه. ‫زودی تموم می شه برمی گردیم.
‫باشه! به سلامت.
‫مادر!
‫سومارو...
‫مادر!
‫سومارو!
‫ای وای!
‫آکاهوشی ساما، چرا دارید این کار رو می کنید؟
‫پس حقیقت داشت؟
‫پسش بده...
‫وایستا!
‫بدرود.
‫چی؟
‫پس آکاهوشی ساما
‫کسی بود که همه رو زد و سومارو رو باخودش برد.
‫بخشودنی نیست
‫استادی که به اعتماد شاگرداش ‫خیانت کنه غیر قابل بخششه.
‫چرا آخه.... ‫چرا همچین کاری می کنی؟
‫همش به خاطر منافع دهکده...
‫برای برگردوندن ستاره‌ای که این دزدید!
‫حتی بازم،
‫دلیل نمی شه که سومارو رنج بکشه.
‫این مادر سوماروئه!
‫مـ...مادر من
‫دقیقا!
‫ولی بازم، مادرت الان دشمن ماست!
‫کسی که جلوته سارق ستاره
‫و نابودگر دهکده‌ست!
‫دروغ می گه!
‫مادر سومارو فقط
‫به خاطر دردی که از تمرین ‫ستاره می اومد اونو دزدید!
‫احمق! مردن در راستای منافع دهکده،
‫رویای هر شینوبی‌ایه!
‫مگه نه سومارو!؟
‫تو می خوای هوشیکاگه بشی و دهکده‌هایی که ما رو
‫به سخره گرفتن سر جاشون بشونی؟
‫بله...می خوام هوشیکاگه بشم و خودمون رو اثبات کنم...
‫به مادر احمقت عزم و اراده‌ات رو نشون بده!
‫چشم..برای دهکده هم که شده!
‫سومارو!
‫مسخره بازی رو بذار کنار، سومارو!
‫چاکراش تطبیق پیدا کرده.
‫سومارو داره کنترل می شه!
‫چی!؟
‫دقیقا... زندگی سومارو کف دستای منه.
‫ناتسوهی ساما.
‫بهتون این انتخاب رو می دم.
‫ستاره یا..
‫زندگی پسرتون؟
‫وایستا!
‫چی شده ناتسوهی ساما؟
‫به جهل خودتون پی بردید؟
‫خانوم...
‫آکاهوشی من باختم.
‫سومارو!
‫موفق شدی.
‫دقیقا طبق برنامه.
‫نه بابا، ناتسوهی ساما ‫از رو خیر خواهی برش گردوند.
‫خانوم!
‫نامردیه!
‫سومارو!
‫سومارو...
‫این زن...واقعا...
‫چیکار داری می کنی!؟
‫جوتسو کلون سایه چندتایی!
‫مرتیکه...نمی بخشمت!
‫شینوبی‌های دهکده کونوها شما مستخدمین منید!
‫برام فرقی نداره!
‫وایستا ناروتو!
‫نجی!
‫چرا نجی؟ منم دیگه نمی تونم ساکت بشینم.
‫نمی شه! این مشکل دهکده ستاره‌ست!
‫به ما مربوط نمی شه.
‫بازم، همینطوری ولشون کنیم؟
‫بیشتر از این ربطی به ماموریت نداره.
‫دهکده کونوها نمی شه به ‫کارفرماش خیانت کنه می فهمی؟
‫لعنتی!
‫خب بسه.
‫ستاره برگشت، و از ‫اعمال همه چشم پوشی می کنم.
‫اونایی که می خوان برای منافع ‫دهکده زندگی کنن دنبالم بیان.
‫و..ولی ... سومارو...
‫پسر خائن رو همونجا ولش کن.
‫بیاید بریم! ‫چشم!
‫ببخشید من نمی تونم سومارو رو ول کنم.
‫دختره گستاخ!
‫هوکوتو! پشیمون می شی!
‫خب هرکاری دوست داری بکن!
‫مرتیکه...
‫عه اونجارو!
‫به اون می گن ناتسوهیبوشی.
‫اسم دیگه سیاره مریخه نه؟
‫مادر سومارو هم همین اسم رو داره...
‫سومارو فکر می کنه اون ستاره محافظشه.
‫مطمئنم که ناتسوهی ساما هم ‫دارن به اون ستاره نگاه می کنن.
‫تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫قلب مادر و فرزند به هم متصله!
‫آره...
‫چی شد حالشون چطوره؟
‫فعلا آروم گرفتن...
‫ولی حمله آکاهوشی
‫بعد از تضعیف شدنش به ‫خاطر عوارض ستاره مهلک بود.
‫شبکه چاکراش تیکه تیکه ‫شده و حتی اگه یه بار دیگه
‫از اون فن استفاده کنه می میره..
‫چی گفتی؟ ولی سوناده پیر حتما...
‫چی بگم...
‫لعنتی! اون آکاهوشی رو هیچ جوره نمی بخشم!
‫دهنش آسفالت می کنم!
‫ناروتو! هنوز نفهمیدی؟
‫ولی آدم شروریه.
‫درسته!
‫اگه به کارفرمامون خیانت کنیم،
‫اعتبار دهکده به خطر می افته.
‫ولی بازم نمی شه هیچ کاری نکرد.
‫خب، حرفای نجی رو هم درک می کنم.
‫باید به هوکاگه ساما گزارش بدیم.
‫درسته
‫به هرحال، اون دوتا رو با خودمون به دهکده ببریم.
‫باشه...دهکده ستاره رو ‫بعدا حلش می کنیم.
‫سومارو.
‫مادر!
‫مادر.
‫حتما عصبانی هستی نه سومارو؟
‫تو دهکده ولت کردم...
‫و تو رو به دستای یکی دیگه‌ای سپردم معلومه.
‫خیلی سعی کردم که با خودم ببرمت،
‫ولی هی به خود می گفتم،
‫حالا که نینجای سرکشی شدم ‫نمی تونم باعث خوشحالیت بشم...
‫با این بدن که هر لحظه ممکنه از بین بره
‫نمی تونم خوشبختت کنم.
‫نزدیک نشو!
‫من هی یه خواب رو می دیدم.
‫خواب روزی که گریه کنان دنبالتون اومدم.
‫سومارو.
‫مادر!
‫همش به خودم می گفتم،
‫که مادرم آدم سنگ دلی نبود
‫که منو ول کنه...
‫مردی.
‫درست مثل همون آدم، هوشیکاگه سوم.
‫گفت که نینجاهای دیگه تو رو کشتن،
‫و مردی و تبدیل به ستاره شدی.
‫گفت که تبدیل به ناتسوهیبوشی شدی..
‫سومارو...
‫مادر!
‫حتی بازم...
‫حتی بازم... می خواستم که منو با خودت ببری.
‫سومارو...
‫تنها بودم...مادر...
‫ناتسوهیبوشی، چرا قرمز شدی؟
‫به خاطر اینکه دیشب خواب بدی دیدم
‫چشام از گریه کردن قرمزه شده
‫صورتم درحالی که گریه ‫می‌کردم ورم کرده بود...
‫ناتسوهیبوشی چرا راهت رو گم کردی؟
‫دنبال بچه‌ایم که راه زیادی رو رفته.
‫نمی تونم پیداش کنم هرچی دنبالش می گردم
‫خواب بدم رو دوباره می بینم.
‫هوی! سومارو بیدارشو، سومارو!
‫خانومه کجاست؟ مادرت رو می گم.
‫می گم کجا رفت؟
‫چی!؟
‫بد شد....
‫مادر!
‫حتی به قیمت زندگیم هم ‫نمی تونم بذارم ستاره...
‫دیگه هیچ مادر و بچه‌ایی اینطوری بشن.
‫بیخیال حاجی چرا تنهایی آخه..
‫اگه بازم از اون جوتسو استفاده کنه...
‫تبدیل به قدرت دهکده شد و ازش محافظت کرد.
‫دوست ندارم نابودش کنم...
‫ولی ستاره، تو زجرهای زیادی برای بچه‌های زیادی
‫باعث شدی.
‫منو ببخش.
‫آکاهوشی...
‫هنر نینجا: کوجاکو.
‫هیولا!
‫سومارو...
‫پس قدرتت تموم شد؟ جای تاسف داره.
‫مادر...
‫هوی، چی شده؟
‫نه! ناتسوهی ساما....
‫مادر مرده!
‫من آکاهوشی
‫در همین لحظه اعلام می کنم ‫که هوشیکاگه چهارم می شم.
‫و به عنوان هوشیکاگه اولین ‫ماموریت رو بهتون می دم.
‫نینجای سرکش سومارو و هوکوتو،
‫و شینوبی‌های دهکده کونوها دشمنان ما هستن!
‫اگه دیدید که وارد دهکده شدن،
‫سریعا تحویلشون بدید!
‫چشم!
‫انتقام...
‫کسی که مادرم رو کشته می گیرم!
‫سومارو!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫نشونه تماس دیروزم، ‫همون تلفن همراهم بود.
‫تو یه پارک عجیب و غریب، ‫بدون هیچ شوقی شروع کردم گیتار نواختن.
‫ماه زرد.
‫حالا میخوام، تا سه بشمارم ‫و بعدش چشمام رو باز کنم
‫سایۀ ماه من، هنوز دارم خواب می‌بینم.
‫به چشمام نگاه کن، به چشمام نگاه کن، ‫درست همونطوری که ما باهم روبرو هستیم
‫به چشمام نگاه کن، کی می‌تونیم همدیگه رو ببینیم؟
‫هر روز هر شب ‫با هر کلمه‌ای که می‌تونم
‫بلافاصله به احساسات آشفته‌ام فکر کنم،
‫تغییر نوت جادویی، تو شهری بی قرار
‫یه گیتار جاز هر روز با یه ‫کلید جزئی نرم نواخته میشه
‫لعنتی! اون مرتیکه آکاهوشی ‫رو دیگه هیچ جوره نمی بخشم.
‫خیلی بی شرمانه‌ست. ‫شما دوتا!
‫یه مشت می خوابونم تو صورت قناسش.
‫بس کن، تو کارشون دخالت نکن.
‫خب، پس من با نیلوفرم شکستشون می دم.
‫با ناروتو چه فرقی داری خب؟
‫خب پس چیکار کنم؟
‫من دارم می رم!
‫منم باهات میام.
‫نمی شه، می خواین بین ‫دهکده ما و اینا جنگ بشه؟
‫قسمت بعدی: «درخشش ستاره»