‫بدنت رو تکون بده،
‫فریاد بزن که اینجایی...
‫سفر جدیدت الان شروع میشه.
‫همونطوری که تو تمامی ‫فصل‌ها زنده موندیم،
‫دانش و قدرت بدست اوردیم، ‫«مثل یه بازی بقا بنظر می‌رسید»
‫اما حالا خاطرات فراموش شده،
‫و احساسات رها شده تو جریان زمان هم
‫همچنین گم شدن.
‫وقتی که غرق شدیم، ‫و تنهایی رو یاد گرفتیم.
‫اما حالا همدیگه رو دیدیم، ‫و حالا دیگه تنها نیستیم.
‫احساسات خودتو نشون بده، ‫همین احساسات زیاد
‫اون اشک‌ها و سرنوشت تو رو تغییر میدن.
‫ضربان قلبت رو در ‫برابر تاریکی بیشتر کن،
‫مطمئناً همدیگه رو زیر ‫همون پرچم درد، خواهیم دید!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫میگم، سوناده پیر، یعنی من...؟
‫آخه جدیداً همش حس کسل کننده‌ای دارم
‫و بیشتر از قبل تو جوتسو اشتباه می‌کنم.
‫و حتی تازه بدتر...
‫تو ایچیراکو نمی‌تونم بیشتر ‫از 5 کاسه رامن بزرگ بخورم...
‫ممکنه که یه مریضی بدی داشته باشم؟!
‫بدو بهم بگو. ‫خودمو براش آماده کردم!
‫تو سالم سالمی. ‫ها؟
‫هی! اون پرونده پزشکی ابرو موکتی نیست؟
‫اخیراً از معاینات منظمش خودداری می‌کنه.
‫مجبورش کن بیاد، اوکی؟
‫ها؟ اما من چی؟
‫تو فقط مغز نداری، همین!
‫بدو راه بیوفت!
‫- اول لباستو بپوش! ‫- باشه!
‫گرفتاری شدیما.
‫چطور بود؟
‫توپ توپم!
‫فقط با نگاه کردن بهت می‌تونم بفهمم.
‫چشه؟
‫مثل اینکه زیاد حوصله نداره، ها؟
‫اوه، به هر حال، ‫ابرو موکتی رو دیدی؟
‫نه، اما می‌دونم کجاست.
‫اخیراً فقط می‌تونی اونجا پیداش کنی.
‫اوه...
‫2954... 2955...
‫2956... 2957... 2958...
‫عالیه...
‫حتی بعد از جراحی مریضیش که مانع
‫کارهای نینجاییش شده بود...
‫- ابرو موکتی! ‫- لی!
‫ابرو موکتی!
‫لی...
‫چیزی نیست.
‫سوناده پیر ازم خواست تو رو ببرم پیشش برای معاینه.
‫دیگه بهش فکر نمی‌کنم؛ ‫جدیداً حالم خوب شده، پس من...
‫ولی زیاد خوب نمیایی.
‫برای مدتی استراحت کن.
‫برای مدتی از شرکت تو هر ‫ماموریت و تمرینی ممنوع میشی.
‫آسیب زیادی به شبکه چاکرات وارد شده!
‫یکبار آسیب بدی بهت وارد شده
‫و باید برای مدتی استراحت می‌کردی.
‫این قانون خودمه.
‫قانون خودت؟
‫بله! هیچوقت نباید هدفم رو فراموش کنم!
‫تا زمانی که بتونم نینجا باشم، ‫به تلاش کردن ادامه میدم!
‫خیلی خب.
‫برای مدتی بهت ماموریتی نمیدم.
‫اما می‌تونی به تمرین ادامه بدی، فقط زیاده‌روی نکن.
‫چشم!
‫ولی شدیداً تو رو از استفاده نیلوفر پنهان منع می‌کنم!
‫فهمیدی؟
‫بله...
‫هوی، ابرو موکتی، چطور پیش رفت؟
‫چی شده؟ هی!
‫حتماً چیزی خوبی نشده.
‫با توجه به قیافه‌اش، می‌تونم بگم به طور قابل توجهی...
‫منظورت از بطور قابل توجهی، ‫واقعاً به طور قابل توجهی هستش دیگه؟
‫آره، حتماً به طور قابل توجه هستش.
‫قابل توجه؟!
‫چرا کشتیت غرق شده، لی؟!
‫گای سنسه!
‫نتیجه رو شنیدم، می‌تونی تمرین کنی دیگه، نه؟
‫بله، اما نیلوفر پنهان...
‫اون روز، درست همینجا زدی زیر گریه...
‫جراحیت موفقیت آمیز بود
‫چون تو تموم مدت داشتی سخت تمرین می‌کردی.
‫این توانایی داری که آینده خوبی داشته باشی.
‫و اگه برات یک هزار‌ــ
‫نه، یک در میلیون مشکلی پیش بیاد...
‫منم همراهت می‌میرم!
‫از موقعی که تو رو دیدم،
‫راه نینجایی من شد که تو رو به نینجا تبدیل کنم.
‫بهت قول میدم!
‫اون موقع حرفمو گوش کردی و جراحی ‫کردی و جراحیت موفقیت‌آمیز بود.
‫باید یکبار دیگه بهم اعتماد کنی!
‫اگه دیگه نتونی از نیلوفر پنهان استفاده کنی،
‫پس تلاش کن که یه تکنیک بهتر یاد بگیری!
‫مقابل تلاش تو هیچ محدودیتی وجود نداره.
‫سنسه!
‫تو یه نابغه در حال تلاش هستی!
‫بله!
‫می‌تونم برای اولین بار بهت یه ‫طلسم کاملی رو یاد بدم!
‫حالا، بیا بریم سالن تمرین آکادمی!
‫هرچی شما بگید!
‫اگه تا 10 ثانیه دیگه نرسی، ‫باید 500 تا شنا بری!
‫بله!
‫سومین ابر هیولا
‫عجولانه بود که فکر می‌کردیم تا ‫10 ثانیه سریع برسیم.
‫به این خوبی!
‫500تا...
‫خیلی وقته بود که همچین حسی نداشتم.
‫اون کیه؟
‫اسمش یاگوراست، ‫یک هفته‌ایی میشه که اینجاست.
‫یکی از آشنایان ازم خواست که تشخیص ‫بدم که اون استعداد نینجا شدن داره یا نه.
‫اسمش یاگوراست؟
‫بنظر میاد کارش خوب باشه، ها؟
‫آره، استعداد این کارو داره.
‫چیزایی که بهش یاد میدم رو جذب می‌کنه، ‫درست مثل شن که آب رو جذب می‌کنه.
‫اوه! تو راک لی هستی؟
‫آره...
‫شنیدم که تکنیک فوق العاده‌ایی داری.
‫سنسه راجع بهت بهم گفت.
‫نه، چیزی خوبی هم نیست...
‫لازم نکرده فروتن باشی.
‫- گای سنسه؟ ‫- بله؟
‫میخوام کار ایشون رو ببینم.
‫خب، پس شروع! ‫ها؟!
‫گای سنسه!
‫به هر حال برای تمرین اومدی.
‫اول به شریک تازه کارت کمک کن تا گرم کنه.
‫بله...
‫اون تازه وارد اینجا شده، ‫پس سعی کن که آسیب بهش زنی.
‫بله.
‫ابرو موکت تو سالن تمرین آکادمی چی کار می‌کنه؟
‫فکر می‌کردم وضعیت درست و حسابی نداره!
‫آره، به طور قابل توجهی، قابل توجه!
‫- ها؟! ‫- ها؟!
‫من بی‌تجربه هستم، ‫پس لطفاً راهنماییم کن.
‫اوه، لطفاً منو هم تحمل کنید.
‫حالا، لی و یاگورا، ازتون میخوام از تموم زورتون استفاده کنید
‫اما همچنین میخوام ادب رو هم رعایت کنید.
‫به این میگن دوستی، جوونی! ‫حالا آماده، مبارزه کنید!
‫سریعه!
‫بهم نشون بده...
‫تایجوتسویی که گای بهت یاد داده!
‫چه قدرتی!
‫ضربه‌هاش سنگینه!
‫نمی‌تونم ضربه‌هاشو جذب کنم!
‫طوفان کونوها!
‫بستن مسیر فرار بالا ‫و ضربه زدن از پایین...
‫اما...
‫طوفان کونوها رو دفاع کرد!
‫بسه! تا همینجا کافیه!
‫لی! خوبی؟
‫نمیخواد به خودت فشار بیاری، ابرو موکتی!
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫روش متقاطع ...
‫برخورد با ضربۀ حریف و سنجاق کردن
‫پاهاش بین زانو و آرنج به طور همزمان‌ـ
‫یه تکنیک جسورانه برای خرد کردن استخوان ها.
‫از کجا یاد گرفتیش یاگورا!
‫قصد انجام همچین کاری نداشتم.
‫بدنم خود به خود واسه خودش حرکت کرد...
‫ببخشید، لی، خوبی؟
‫اگه لی وزنه‌هاش رو نمی‌پوشید، ‫الان مچ پاهاش خورد شده بود.
‫حرکت عالی بودش، ‫پس بیا بریم ادامه تمرینمون.
‫لی برای امروز بسه.
‫میبرمت بیمارستان تا یه نگاهی بهت بندازن.
‫نه، کاملاً حالم خوبه...
‫از چکاپ ابرو موکتی فهمیدیم که
‫جراحاتش از همون اول جدی بودن، نه؟
‫قابل توجه!
‫چی قابل توجه‌؟
‫دارم میگم فقط قابل توجه، مگه نه؟!
‫- شاید قابل توجه... ‫- دهه، دارم میگم قابل توجه!
‫حتی با وجود اون وزنه‌ها، باز اون سرعت...
‫دقیقاً چی قابل توجه؟!
‫خوشبختانه مشکلی برای استخوانت پیش نیومده.
‫آها.
‫ام... کی میتونم دوباره تمرین کنم؟
‫ها؟ چی میگی تو باید
‫برای مدتی اینجا باشی.
‫خداروشکر که تاندون آشیلت صدمه ندیده...
‫پس گفتی قابل توجه، ها...
‫پس اشتباه متوجه شدم که ‫اون تو وضعیت قابل توجهی هستش.
‫ولی...
‫از اتاق معاینه که بیرون اومد ‫جوری رفتار کرد که انگار چیزی نیست،
‫پس فقط حدس زدم...
‫مطمئناً‌ الان حس ناامیدی داره.
‫اونو یه کارآموز زد که حتی تو آکادمی ثبت نام نکرده بود.
‫یه کارآموز؟ لی؟
‫آره، یه نفر که تازه یک هفته تایجوتسو یاد گرفته.
‫ولی خیلی کارش خوب بود...
‫اسمش چی بود...؟
‫روش متقاطع! ‫آره، همین!
‫مثل یه نابغه یک آن ازش استفاده کرد!
‫با این حال امیدوارم لی ناراحت نشده باشه.
‫اگه آدمی بود که با همین چیزایی ناراحت می‌شد،
‫شینوبی بودن رو خیلی وقت پیشا میذاشت کنار.
‫- ها؟ ‫- ها؟
‫وقتی لی تو آکادمی بود،
‫بهش گفتن که هیچ استعداد نینجوتسو،
‫و گنجوتسویی نداره.
‫اگه من بودم، ‫خیلی وقت پیش تسلیم می‌شدم.
‫اما لی، صرفاً با تلاش و پشتکارش ‫به اینجایی که هستش رسید.
‫اگه بتونه زخماش رو درمان کنه،
‫اون بزودی می‌تونه از هرکسی که ‫فقط استعداد خالی داره پیشی بگیره.
‫- همینطوره. ‫- آره!
‫اما...
‫شنیدم اگه خیلی زیاد تمرین کنی،
‫بدنت تخریب میشه و کم کم فرسوده میشی...
‫همچین حرفی نزن! ‫داری در مورد ابرو موکتی حرف می‌زنیا!
‫شوخی کردم، فقط یه متلک بود.
‫- لازم نکرده همچین متلکی هم بندازی! ‫- فرسوده؟
‫میدونم، میدونم بابا.
‫اما واقعاً از لی سپاسگزاریم.
‫ها؟ سپاسگزاری؟
‫آره، همینطوره.
‫خب، امروز قراره در مورد ‫خود کفایی حرف بزنیم.
‫خود...
‫...کفایی؟
‫بله! بله! بله!
‫لطفاً به من یاد بده! من! من!
‫آماده‌ایی؟
‫برای همه چیز اصولی وجود داره،
‫و برای استفاده درست از ‫چیزها، انسان‌ها قوانینی دارن.
‫خب، امروز قراره یه چیز خوب بهتون بدم.
‫- یه چیز... ‫- خوب...؟
‫این!
‫اوه!
‫این همون جوراب شلواری هستش که من عادت دارم ازش استفاده کنم...!
‫قابلیت تهویه و جذب رطوبت بالایی داره!
‫راحته و مخصوص حرکته، کاملاً ورزشی هستش!
‫اگه موقع تمرین بپوشیدش، بلافاصله تفاوت رو حس می کنید!
‫نمی‌تونید بدون اینا کاری انجام بدید!
‫و بعدش همش می‌خوایید اینو بپوشید!
‫بله، بله، بله! ‫لطفاً، یه جفتشو بهم بده!
‫عا، خودم یه جفتش رو گرفتم، باحاله نه؟
‫عه... جدی؟
‫اگه لی نبود...
‫این جوونیه! ‫این جرئته!
‫این هاروتارو مینامی، مرغ بهاری جنوبه!
‫- شماها همتون اشتباه گرفتید! ‫- شماها همتون اشتباه گرفتید!
‫واقعاً خوشحالم که لی رو پیش خودمون داشتیم.
‫آره، منم...
‫میدونم که یه ماموریت رتبه سی برات مناسب نیست،
‫اما کسی نیست که ازش بخوام انجامش بده،
‫بسپارش به من.
‫عا، راستی، ‫یک نفر هست میخوام با خودم ببرمش...
‫یاگورا!
‫وقتی پاهام بهتر شد، ‫بیا باهم دیگه تمرین کنیم، باشه؟
‫گمونم لازم نیست چیزی ازت یاد بگیرم.
‫حتی قبول کردن این که تو وزنه داشتی،
‫باز هیچ چیزی باارزشی ‫نیست که ازت بشه دزدی کرد...
‫دزدی؟
‫تازشم، مهارت‌هات فقط با تلاش زیاد بدست میاد که
‫هیچی جز یه تقلید کم رنگ از گای سنسه نیست.
‫چی گفتی؟!
‫بخاطر همین هم، سنسه از تو دست کشیده.
‫امکان نداره!
‫گای سنسه بهم قول داده...
‫که راه نینجاییش اینه که تو رو ‫به یه نینجای عالی تبدیل کنه!
‫خب، پس چرا اومده ازم خواسته که برای آموزش
‫باهاش به ماموریت برم...
‫تو نمیری، اما من میرم!
‫تو؟
‫حیف شد، امکان نداره بشه با تلاش ‫زیاد استعداد رو شکست داد.
‫صبر کن!
‫واقعاً سنسه ازش خواست؟
‫نه، حقیقت نداره...
‫سوناده-ساما!
‫چیـ-چی شده؟
‫یاگورا مجروح شده و تحت درمانه.
‫چی؟ گای باهاش بوده. ‫چه اتفاقی افتاده؟
‫نه! گفتش که قبل اینکه به کونوها ‫برسه مورد حمله قرار گرفته.
‫پس کار آموزی که الان همراه گای هستش...
‫یه کلاه بردار شیاده.
‫لعنتی، همینطوری پشت سر هم دردسر...!
‫پس یعنی باید این سه نفرو انتخاب کنم؟
‫چی کار کنیم؟
‫خیلی خب! به نجی، تن‌تن، و ناروتو...
‫بگو که برن دنبال گای و یاگورای تقلبی!
‫باشه! ‫صبر کن!
‫به ساکورا هم بگو حواسش به لی باشه.
‫اگه اون از این موضوع مطلع شه،
‫با این وضعیتی که داره، ‫باز شاید بره دنبالش.
‫باشه!
‫مطمئنی که ابرو موکتی سنسه از این طرفی رفته؟
‫آره.
‫مقصدش سرزمین نهرهای کوهستانی بود.
‫باید از این جنگل رفته باشه.
‫یه راه دیگه هم هست که ‫باید از کوه‌ها بری،
‫اما خیلی خطرناکه.
‫یاگورا، داری میایی؟
‫بله، گای سنسه!
‫عقب نمونیا!
‫حواست به قدم‌هات باشه!
‫چشم!
‫لی می‌تونست چشم بسته از اینجا بیاد.
‫چی شد؟ یاگورا؟
‫عه وای!
‫یاگورا! کجایی؟! یاگورا!
‫یاگورا!
‫ممکنه که نابغه باشه، ‫ولی هنوز کارآموزه...
‫گمونم انتظار زیادی ازش داشتم...
‫یاگورا!
‫چی؟ تو اینجا چی کار می‌کنی؟
‫آدمک‌های چوبی برای ‫تمرین کونگ فو...
‫هعی... منو یاد قدیما میندازه.
‫با تموم روحیه‌ام با این آدمک‌ها تمرین می‌کردم.
‫باعث میشه بدنم خود به خود حرکت کنه.
‫اما چرا باید تو همچین جایی از اینا باشه؟
‫کی اینجاست...؟
‫و چه هدفی داره؟
‫به عنوان آدمک خوب حرکت می‌کنن.
‫اما، آخرش باز یه عروسک خودکاره.
‫فقط یه الگوی حرکت دارن،
‫و مهم نیست که چه قدر ازشون اینجا باشه،
‫قطر هر کدومشون 3.5 متر هست،
‫پس نمی تونن حمله کنن.
‫چی؟ میتونن حرکت کنن؟!
‫چه خبره؟!
‫هی؟ هنوز چیزی ندیدی؟ نجی!
‫حتی با استفاده از بیاکوگان، ‫نمیتونم اثری ازشون پیدا کنم.
‫انقدر دور نشدن که، نه؟
‫از مسیر کوهستان که خیلی ‫خطرناکه هم استفاده نمی‌کنن...
‫با اینکه می‌تونن حرکت کنن،
‫اما باز یه مجسمه چوبی ‫هستن که رو زمین می‌خزن...
‫شماها پرش هم بلدین؟!
‫هنوز نه!
‫شماها چی هستین...!
‫یه جای زیبا و عالی برای تمرین...!
‫6,985...، 6,986...، 6,987...، 6,988
‫6,989... 6,990... 6,991...
‫- تمرین کردن محدودیت نداره. ‫- 6,992...
‫- حتی نتونم از پاهام استفاده کنم، ‫- 6,993...
‫- نیم تنه بالایی بدنم وضعیت خوبی دارن. ‫- 6,994...
‫- گای سنسه فکر می‌کنه که... ‫- 6,995...
‫- تمرینات من کافی نیست. ‫- 6,996...
‫- بخاطر همین منو با یاگورا مقایسه کرد. ‫- 6,996... 6,997...
‫- بهم نشون بده که به اندازه کافی تمرین نکردم. ‫- 6,998... 6,999...
‫7,000!
‫- به گای سنسه ایمان دارم! ‫- 7,001... 7,002...
‫نسبتاً قوی هستن، اما...
‫حرکتاشون یکنواخته.
‫یا... همچین فکر می‌کنم...!
‫بهتره که بگم تعدادشون زیاده؟ ‫هیچ محدودیتی براشون وجود نداره!
‫صدای چیه؟
‫چی؟!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫تو یه شب شطرنجی
‫وقتی گرد و غبار ستاره‌ها با سرعت ‫در حال رقصیدن هستن
‫نمی‌تونم بیرون بیام و بگم: ‫"ای بابا، نمی‌خوام خونه برم."
‫به صورت پیشنهادی
‫تف تو اون صورت محبوب!! ‫آقای جیرجیرک
‫کلید ترومبون به تدریج خاموش می‌شه
‫درحالی که تو مرکز صحنه عرق کرده، منو آزار میده.
‫اما مهم‌تر از همه، تیرگی که تو ‫سینه‌ام رشد نکرده رو حس می‌کنم،
‫یعنی بخاطر نوشابه‌ایی ‫که تازه خودم اینطوری شدم؟
‫با اینکه می‌دونستم، ‫اما تو واقعاً قدرت زیادی داری.
‫قدرت پای قوی داری.
‫مثل اینکه باید از تموم توانم استفاده کنم.
‫پس منم از تموم قدرتم استفاده می‌کنم.
‫باشه! چرا نمیایی تا شکستم بدی؟!
‫لطفاً منو ببخشید گای سنسه.
‫اما برای من، این لحظه‌ایه که...
‫- راه نینجایی خودمو دنبال می‌کنم! ‫- راه نینجایی خودمو دنبال می‌کنم!
‫قسمت بعدی: «برخورد خون گرم: دانش آموز مقابل سنسه»