‫بدنت رو تکون بده،
‫فریاد بزن که اینجایی...
‫سفر جدیدت الان شروع میشه.
‫همونطوری که تو تمامی ‫فصل‌ها زنده موندیم،
‫دانش و قدرت بدست اوردیم، ‫«مثل یه بازی بقا بنظر می‌رسید»
‫اما حالا خاطرات فراموش شده،
‫و احساسات رها شده تو جریان زمان هم
‫همچنین گم شدن.
‫وقتی که غرق شدیم، ‫و تنهایی رو یاد گرفتیم.
‫اما حالا همدیگه رو دیدیم، ‫و حالا دیگه تنها نیستیم.
‫احساسات خودتو نشون بده، ‫همین احساسات زیاد
‫اون اشک‌ها و سرنوشت تو رو تغییر میدن.
‫ضربان قلبت رو در ‫برابر تاریکی بیشتر کن،
‫مطمئناً همدیگه رو زیر ‫همون پرچم درد، خواهیم دید!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫پس اول باید زیردستاش رو شکست بدم تا بتونم
‫با رهبرشون ملاقات کنم؟
‫خیلی خب!
‫برخورد خون گرم: دانش‌آموز مقابل سنسه!
‫فکر می‌کنی با این می‌تونی مسیر ‫فرار منو مسدود کنی؟
‫جوونی میخواد دیوارهایی که ‫من رو حبس کرده رو خراب کنه...
‫اگه هم اشتباق و هم تلاش داشته باشی، ‫دیگه هیچی جلودارت نیست!
‫با منظره‌ایی ما فردا آموزش دیدیم...!
‫یعنی فردایی برای ما وجود نداره...؟
‫پس دلیل استحکام و محکم بودن چوب‌ها
‫بخاطر اینکه با چاکرا تقویت و متصل شدن.
‫گای سنسه... ‫یاگورا؟
‫خوبی؟!
‫من یاگورا نیستم...
‫بزرگ‌ترین برادر از میون سه برادر ریودوئن، گنشو ام!
‫برادر دوم، روکاکو!
‫برادر سوم، جاکو!
‫ریودوئن؟
‫هوم... فکر کنم اسمشو یه جا شنیدم...
‫نگو که یادت نمیاد!
‫پدرمون، آگیرا ریودوئن، با نقشه‌های بزدلانه نینجاهای کونوها
‫به شدت مجروح شد.
‫و بخاطر ناتوانی تو ماموریتش، ناامید از دنیا رفت.
‫پدرمون تا آخرین لحظه مرگش ازت نفرت داشت،
‫و حتی بستر مرگ هم اسمتو زمزمه می‌کرد...
‫بهمون گفت که با مایت ‫گای از کونوها مبارزه کنیم.
‫از اون روز به بعد،
‫هدفمون انتقام گرفتن از مرگش بود!
‫آره! ما در کمین نشستیم تا وقتش برسه ‫تا بتونیم به تو برسیم!
‫اوه! منظورت همون آگیراست؟!
‫امکان نداره اون مبارزه رو فراموش کنم.
‫با اینکه تو ماموریت‌مون باهم دشمن بودیم، ولی مرد خوبی بود...
‫اون مسابقه به عنوان یه مسابقه ‫پر زرق و برق تو حافظه‌ام می‌مونه
‫حتی تو کتاب هشت جلدیه
‫"تاریخ مبارزه‌های مشهور مایت گای."
‫دعوای دوتا مرد واقعی.
‫هیچ اتفاقی نیوفتاد که راه نینجایی منو بی‌حرمت کنه!
‫شما سه نفر حتماً اشتباه فهمیدین.
‫از دست‌تون ناراحت نیستم، پس بذارید بیام بیرون!
‫عجب بی شعوریه! ازت انتقام می‌گیرم ‫تا حساب پدرم رو تسویه کنم...
‫کارت ساخته‌ست!
‫ساکورا...
‫فهمیدم که یه مدتی میشه اونجایی.
‫استادم بهم گفت که تو این کار زیاده‌روی نکنم.
‫داری چیزیو مخفی می‌کنی؟
‫نه اصلاً!
‫پ.ن: تو هیچی خوب نیست ‫ساکورا، کارت تو دروغ گفتن خوب نیست...
‫چی؟
‫بمیر، مایت گای! ‫دشمن پدرمون!
‫صبر کنید!
‫هی، یاگورای تقلبی. ‫تویی که به کونوها نفوذ کردی،
‫چی تو ذهنته؟!
‫بیاکوگان!
‫گای تو اون ساختمونه! ‫کل ساختمون با چاکرا کنترل میشه!
‫بی‌شرف!
‫ابرو موکتی سنسه، دارم میام نجاتت بدم!
‫این چیه؟!
‫میخوای با همین چوب ها جلمون رو بگیری؟
‫مارو دست کم نگیر!
‫وایسا، ناروتو!
‫آدمک‌های چوبی آموزشی؟
‫اون 3 تا کنترلشون می‌کنن؟
‫با این که قوین،
‫نمی‌تونن تمومی این آدمک‌ها رو باهم تکون بدن.
‫باورش سخته که اون 3 تا انقدر قوی باشن.
‫بیاکوگان!
‫که اینطور.
‫مکانیسم ساده‌ایی داره،
‫با برچسبی که پشت سرشون دارن حرکاتشون کنترل میشن.
‫پس با جوتسوی عروسک کنترل نمیشن؟
‫نه، اونا فقط برای مشت و لگد‌های مکرر درست شدن،
‫پس شاید احتمالا نتونن به حرکات ما پاسخ بدن!
‫پس حرکت‌شون با کندن برچسب‌ها متوقف میشه؟
‫پس اینطوریاست!
‫اگه اینطوره، کتکی که خوردمو برمی‌گردونم!
‫جوتسوی کلون سایه چندتایی!
‫بریم!
‫حالا که نقطه ضعفتون رو میدونم، ‫همتون خوراک منید!
‫- تونستم! ‫- تونستم!
‫هه! آسونه!
‫اون آدمک‌های چوبی تنها بخش ‫کوچیکی از جوتسوهای ما بودن!
‫هنر نینجا: جوتسوی دستکاری آدمک چوبی!
‫مرتیکه!
‫حواستون رو جمع کنید!
‫اون حرکاتشون با بقیه فرق می‌کنه!
‫نجی!
‫او زو ما کی...
‫رگبار ناروتو...!
‫عقب وایسید!
‫بعضی از اونا مثل اینکه ‫با جوتسوی عروسک دستکاری شدن.
‫مراقب باشید!
‫- لی! ‫- ابرو موکتی!
‫طوفان کونوها!
‫لی؟!
‫از کجا فهمیدی ما اینجاییم؟!
‫ساکورا بهم گفت،
‫منم مطمئن بودم که گای سنسه از این مسیر میره
‫تا به سرزمین نهر‌های کوهستانی برسه.
‫حالا گای سنسه کجاست؟
‫داخل اون.
‫چی؟
‫دارن فرار می‌کنن؟
‫چی داره میشه؟!
‫مثل یه قلعه‌ست!
‫بسپارش به من!
‫گای سنسه استاد منه! ‫برای نجاتش جونم رو بخطر میندازم!
‫اما ابرو موکتی، ‫پات هنوز خوب نشدن.
‫من رفتم!
‫مراقب باش!
‫قصد دخالت دارید؟
‫امروز، یکم با همیشه فرق دارم!
‫ابرو موکتی، هواتو داریم.
‫تو مرکز قلعه یه نقطه ضعف چاکرایی وجود داره.
‫اگه اونجا رو ضربه بزنی...
‫اما شاید تله باشه!
‫همگی... اگه تله باشه، ‫پس بایید از قصد دام تله‌شون بیوفتیم.
‫اونجا!
‫ورود داینامیک!
‫درست حدس زدیم، یه تله بود.
‫به هر حال، برم ببینم تهش چیه.
‫روکاکو، جاکو، بقیه‌اش با من.
‫باشه.
‫با روش مناسبی از اون ترسوها انتقام بگیر.
‫میدونم چی کار کنم...
‫آدمک چوبی: مالکیت: ‫انتقال: بازپس گیری جوتسو!
‫دوباره آدمک‌های چوبی؟
‫سنسه‌ات واقعاً دروغگوی عالیه، لی...
‫صدای یاگورا بود؟
‫هم به عنوان استاد و هم دانش‌آموز بهت درس میدم،
‫که بعضی موقع با اشتیاق و تلاش نمیشه کاری کرد.
‫اجازه نمیدم به سنسه توهین کنی.
‫اگه همچین میگی،
‫پس چرا نمیایی رودرو حرف بزنی؟
‫نیازی نیست.
‫می‌تونم حرفمو با آدمک‌های چوبیم بهت ثابت کنم.
‫اومدم که سنسه رو نجات بدم!
‫امکان نداره که ببازم!
‫منو نخندون...
‫اون چیه؟ یه طوفان کونوها...؟
‫نکنه که تکنیکی که اون موقع انجام دادم
‫یاگورا یاد گرفته و داره ازش تقلید می‌کنه؟!
‫پس...
‫طوفان شدید کونوها!
‫واقعاً اون یاگوراست؟
‫نه تنها تو حرکات تهاجمی مسلطه،
‫بلکه یاد گرفته به این خوبی از خودش محافظت کنه
‫پس واقعاً اون یه نابغه‌ست!
‫چه ضربه چرخشی فوق العاده قدرتمندی...
‫گنشویی که تو سالن تمرین باهاش روبرو شدم ‫انقدر قوی نبود.
‫بنظرم،
‫فقط یه نفر هستش که می‌تونه چنین ضربه قوی بزنه.
‫اونم دانش‌آموز و معلمی هستش ‫که بهم دیگه احترام میذارن.
‫و آرزشون اینکه تو مبارزه باهم بمیرن.
‫اونارو با آدمک‌های چوبی که حرکتاشون رو
‫تقلید می‌کنن، خورد می کنیم.
‫حتی اگه هویت واقعی حریفشون رو کشف کنن...
‫نمی‌تونن اونا بدون شکست آدمک‌های چوبی
‫از رویارویی فرار کنن.
‫این راز آدمک‌های چوبی،
‫انتقال: بازپس گیری جوتسو هستش!
‫مثل اینکه زیاد نمی‌تونم از پاهام کار بکشم...
‫اگه اینطوره، فقط یه راه چاره دارم.
‫گای سنسه، مشکلی که نداره؟
‫اگه بخاطرش انجامش بدم، ‫حتماً منو می‌بخشه.
‫نیلوفر؟
‫نکنه کسی که داره این آدمک ‫چوبی رو کنترل می‌کنه لی باشه؟
‫رقص سایه کونوها!
‫یه حرکت ترکیبی از ضربه برگشت نیلوفر آبی ‫و طوفان شدید هوایی کونوها!
‫باشکوهه... ‫خیلی باشکوهه!
‫فقط گای سنسه می‌تونست از همچین ‫حرکتی استفاده کنه!
‫باشکوهه، اگه حریفش من نبودم،
‫مطمئنم که نیلوفر آبیش 100 ‫درصد حریفش رو شکست میداد.
‫اما اینطوری، ‫نمی‌تونم این جوتسو رو شکست بدم...
‫نه! یه راهی هست!
‫این ضربه، برای کد مورسی هستش: ‫«ما داریم همدیگه رو نابود می‌کنیم...»
‫اما اگه جوتسو دشمن رو شکست ندیم نمی‌تونیم
‫از این مخمصه خلاص شیم...
‫پس تموم این مدت گای سنسه بود که داشت مبارزه می کرد؟
‫باید انقدر سریع و قوی حرکت کنیم که ‫اون آدمک چوبی
‫نتونه ازش تقلید کنه...
‫اما نمی‌تونم کاری کنم که باعث مرگت باشه!
‫گای سنسه، اگه این کارو برای محافظت از ‫کسی که برام مهمه انجام بدم...
‫منو بخاطر استفاده از این حرکت میبخشی؟
‫برای من... ‫برای من...
‫هیچکسی مهم‌تر از گای سنسه نیست.
‫لی! چرا آخه الان باید اشک منو در بیاری؟
‫لی! قولی که اون موقع‌ها بهت دادم رو فراموش نکردم!
‫اگه بمیری... منم باهات میمیرم.
‫مرسی، گای سنسه!
‫حالا وقت اینه که...
‫راه نینجایی خودمو...
‫- تا آخرش ادامه بدم! ‫- تا آخرش ادامه بدم!
‫دروازه سوم" دروازه زندگی... باز شو!
‫دروازه چهارم: دروازه درد... باز شو!
‫گای سنسه!
‫هنوز مونده!
‫چی شده، برادر؟
‫سریعن، هردوشون خیلی سریعن...
‫اینطوری، آدمک چوبی... میشکنه.
‫دروازه پنجم: دروازه نهایی!
‫باز شو!
‫نمی‌تونم ببینمشون. ‫حتی از صوت هم سریع‌ترن!
‫همینه، لی!
‫چاکرای احساسات رو به حریفت نشون بده!
‫باشه!
‫قلعه... ‫داره میریزه؟
‫اگه این انتقام بود،
‫پس چرا با تکنیک‌های کونگ ‫فوی ریودوین سراغم نیومدی؟
‫اون روزی، با اینکه تنها کسی بود که مونده بود،
‫پدرت حاضر به تسلیم نشد،
‫اما منصفانه و با اخلاق مداری با کونگ فو باهام روبرو شد.
‫با احترام با پدرت روبرو شدم.
‫وقتی مبارزه تموم شد، لبخند زد،
‫انگار راضی بود و گفت دوست داره باهام دوباره مبارزه کنه...
‫چه باور کنی یا نه، این تموم اتفاقی بود که افتاد.
‫ممکنه چیزی که پدر می‌خواست بگه،
‫این نبود که ما گای سنسه رو شکست بدیم،
‫اینکه دوباره و منصفانه باهاش مبارزه کنیم؟
‫یعنی تموم این مدت اشباه متوجه شدیم؟
‫اون موقع از مبارزه با پدرت چیز مهمی یاد گرفتم.
‫اینکه آدمایی که بااستعداد ‫بدنیا میان خوش شانس نیستن،
‫بلکه آدم خوشبخت کسی که با ‫باور به خودش تا آخرش،
‫می‌تونه به تلاشش ادامه بده و ‫شعله اشتیاق خودشو روشن نگه داره.
‫به این میگن رابطه خوب بین دانش‌آموز و معلم.
‫ناروتو!
‫هی ساکورا! سریع باش ابرو موکتی رو ببر پیش سوناده پیر!
‫باشه! بذاریدش روی برانکارد.
‫نه، نیازی به نگرانی نیست. ‫من خوبم، اول به یاگورا نگاه بنداز.
‫راستی هنوز اسم واقعی یاگورا رو نمی‌دونم.
‫لی، بعداً وقت داری ازش بپرسی.
‫انجام کمک‌های اولیه باید تو اولویت باشه.
‫بله! گای سنسه!
‫‫به این میگن رابطه خوب بین دانش‌آموز و معلم.
‫ای کاش منم اینطوری بودم...
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫تو یه شب شطرنجی
‫وقتی گرد و غبار ستاره‌ها با سرعت ‫در حال رقصیدن هستن
‫نمی‌تونم بیرون بیام و بگم: ‫"ای بابا، نمی‌خوام خونه برم."
‫به صورت پیشنهادی
‫تف تو اون صورت محبوب!! ‫آقای جیرجیرک
‫کلید ترومبون به تدریج خاموش می‌شه
‫درحالی که تو مرکز صحنه عرق کرده، منو آزار میده.
‫اما مهم‌تر از همه، تیرگی که تو ‫سینه‌ام رشد نکرده رو حس می‌کنم،
‫یعنی بخاطر نوشابه‌ایی ‫که تازه خودم اینطوری شدم؟
‫یو، کیبا، نجی!
‫مثل همیشه شاد و شنگولی.
‫- چی گفتی؟ ‫- ساکت باشید.
‫درسته، قرار بهمون دستورات مهمی بده.
‫- باشه... ‫- چوجی تو هم همینطور! می‌تونی بعداً غذا بخوری؟
‫- نمیخوام. ‫- مسئله این نیست!
‫نا-ناروتو... ام... من...
‫همه چی گرمش خوبه، نه ساکورا؟
‫بیش از حد هیجان‌زده شدی. ‫هی، هممون جمع شدیم.
‫پس حالا ماموریت رو میگم.
‫قسمت بعدی: ‫«بحران: کونوها 11 جمع می‌شود»