‫به آسمون پیچ خورده‌ایی که رو دستته، پرواز کن
‫فاصله بین ما داره خیلی زیاد میشه،
‫چون همیشه ما باهم بودیم
‫و پاسخ صادقانه‌ات، "می‌بینمت" هستش...
‫گفتن چنین کلمات از اون دهان ‫بی‌پروازت منو غمگین‌تر می‌کنه.
‫اگه توی شهر غریبه باشی، گریه می‌کنی
‫پس من میخوام وقتی که کنارت نیستم بهت لبخند خوشایندی تحویل بدم
‫به آسمون پیچ خورده‌ایی که رو دستته، پرواز کن
‫میتونم اونو از نزدیک حسش کنم،
‫با دوتا قلبمون
‫کیبا!!
‫ناروتو!
‫حالت خوبه؟ کیبا.
‫آره...
‫اینم گنجوتسوئه؟!
‫هیچکی حتی آکامارو هم نمی تونه از گنجوتسو یاکومو فرار کنه.
‫به خاطر اینکه...
‫ما یه توده عصبی بزرگ داریم...مغز
‫بچه ها، از در فاصله بگیرید.
‫حشرات انگلی.
‫لطفا سنسه...راستش رو بهم بگو.
‫اگه نگی...سنسه تو رو..
‫با منطق خودم به این نتیجه رسیدم
‫که قدرت گنجوتسوت رو مهر کنم.
‫ربطی به هوکاگه سوم نداره..
‫نفرتت رو سر من خالی کن.
‫من تنها کسیم که باید ازش متنفر باشی.
‫من شنیدم...
‫تو و هوکاگه سوم
‫داشتید راجع به نابود کردن قبیله کوراما صحبت می کردید!
‫یاکومو، اشتباه برداشت کردی.
‫دروغ می گی!
‫معلومه که پدر و مادرم تو یه آتیش معمولی نمی میرن.
‫پدر مادرم کشته شدن...
‫چی!؟
‫شینو...
‫این دیگه چیه!؟
‫جوتسو کلون سایه!
‫خیلی خب.
‫بچه ها روتون حساب می کنم.
‫آره!
‫خب، هر وقت آماده بودید...
‫یک دو...
‫به پیش!
‫برووو!
‫ناروتو...
‫ناروتو!؟
‫کورنای سنسه چه بلایی سرت اومده؟
‫یاکومو، کار توئه...؟
‫سعی کرد منو از بین ببره.
‫داره با عواقب کارش روبرو می شه.
‫اشتباه گرفتی!
‫یاکومو، سوتفاهم شده.
‫من همه چی رو راجع به کورنای ‫سنسه از اونکای شنیدم.
‫بس کن ناروتو!
‫گوش کن، کورنای سنسه به ‫خاطر اینکه بهت اهمیت می ده
‫می خواد قدرتات رو مهر کنه.
‫چی داری می گی!؟
‫تو تنها کسی نیستی که داری زجر می کشی.
‫کورنای سنسه تمام این مدت داشت حقیقت ‫رو مخفی می کرد ‫و خودش هم در عذاب بود.
‫بس کن!
‫حقیقت ... رو؟
‫قدرتی که باید مهر و موم می شد
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫گای سنسه!
‫هی، بقیه کجان؟
‫شینو و هیناتا حواسشون به راهرو ئه،
‫ولی کورنای سنسه و ناروتو الان
‫داخل دنیای گنجوتسویی که یاکومو درست کرده.
‫ها؟ منظورت چیه!؟
‫من توضیح می دم.
‫اونکای سان بدنتون...
‫نه...الان باید حقیقت رو توضیح بدم.
‫هیچکسی به اندازه کورنای اینقدر تو نگه داریش موثر نبوده.
‫هدف کورنای این بود که یاکومو ‫رو از شینوبی شدن منصرف کنه...
‫یاکومو خودش رو باخته بود...
‫و موراکومو ساما هم نگران بود...
‫بعد یه روز...اون اتفاق افتاد...
‫عمارت رئیس قبیله آتیش گرفت
‫و یاکومو بهت زده بیرون عمارت وایستاده بود.
‫اون بار خودم دیدمش...
‫چهره هیولایی مونث که داخل شعله های آتیش
‫بازتاب می شد!
‫بعد از اینکه به هویتش پی بردم...وحشت کردم.
‫داستان...حقیقت چیه؟
‫سنسه...چه بلایی داره سر یاکومو میاد؟
‫بد شد...
‫یاکومو! تو نمی دونی....
‫تو هیچی نمی دونی!
‫یه چیزی...آره...
‫یه چیزی داره کنترل ذهنم رو به دست می گیره.
‫ولی...چیه؟ ... یادم نمیاد.
‫ای وای.
‫ناروتو، جلوش رو بگیر
‫ها!؟
‫ناروتو!
‫این دیگه چیه!؟ لعنتی...ولم کن!
‫تنها چیزی که می خواستم این بود که ‫انتظارات پدر و مادر و بقیه رو برآورده کنم.
‫ولی بازم...چرا همه سر راهم میان؟
‫من ... فقط می خواستم کاربر گنجوتسو بشم...
‫هرکسی راهی واس خودش داره.
‫تو هم مسیر زندگی خودت رو داری.
‫درسته...
‫نیازی نیست به خودت سختی بدی تا شینوبی بشی...
‫نه...اینو نمی خوام!
‫شاید همه سعی بکنن آرومم کنن...
‫ولی می دونم که ناامیدشون کردم.
‫نمی تونم با همچین حس سر افکندگی زندگی کنم.
‫یاکومو...این؟
‫فرار کن، اوروکو!
‫یاکومو!
‫یادم اومد...
‫یاکومو...
‫آره...من...
‫کسی که داخل منه...پدر و مادرم رو...
‫با گنجوتسوم کشتم!
‫نه یاکومو، اون تو نبودی...
‫هیولای درونت با تو فرق داره!
‫نه، فرقی نداره....
‫می دونی،... اون داخل قلبم با من زندگی می کنه.
‫ممنونم...کورنای سنسه...
‫خدافظ...
‫بس کن!
‫یاکومو!
‫این...دیگه چیه؟
‫برای اینکه بفهمیم چرا این حادثه اتفاق افتاد،
‫اول یاکومو رو زیر آزمایش بردیم...
‫و نتیجه‌اش، هیولایی که تو آتیش سرو کله‌اش پیدا شد
‫هیولای خیالی‌ای بود که توسط ‫ناخودآگاه یاکومو درست شده بود.
‫هیولای...خیالی...
‫بعد با هوکاگه سوم مستقیما صحبت کردم...
‫در آخر یاکومو نتونست بار آرزوهای ما رو
‫حمل کنه و وقتی یاکومو بچه بود
‫ناخودآگاهش همچین چیزی خلق کرد.
‫احتمالا ناخودآگاهش قصد داره
‫کل دهکده و قبیله کوراما رو از هستی محو کنه
‫نمی تونم اجازه بدم...
‫بر خلاف ریسکی که داره،
‫گرفتن جون یاکومو که هیچ خبری از هیولای ‫درونش نداره رو نمی تونم اجازه بدم.
‫اگه ناخودآگاه یاکومو
‫کاملا بیدار بشه دیگه دیره!
‫پس باید کاری کنیم یاد ‫بگیره قدرتش رو کنترل کنه...
‫یا اگه نشد قدرتش رو مهر کنیم.
‫ولی...
‫شرایطش با یاکومو یکم فرق داره ولی...
‫قبلا از نوزادی استفاده شد ‫تا روباه نه دم درونش مهر بشه.
‫بی احتیاطیه!
‫هیج جوتسویی اونقدر قوی نیست
‫تا قدرت بی حد و مرز یاکومو رو مهر بکنه...
‫شاید یکی باشه که بتونه از پسش بربیاد...
‫ولی، ماموریت دردناکی می شه
‫و خوشبختانه این فرد بتونه بهش ‫یاد بده تا قدرتاش رو کنترل کنه....
‫ولی اگه کار به مهر کردن کشید،
‫متخصص جوتسو همۀ پتانسیلش رو از بین می بره...
‫و متخصص جوتسو باید با عذاب وجدان رنج
‫یاکومو به جای قبیله کوراما زندگی کنه....
‫هوکاگه سوم اینو گفت و اشک ریخت.
‫و کسی که این ماموریت رو قبول کرد....
‫یوهی کورنای.
‫که اینطور...
‫پس این چیزی بود که کورنای سنسه راجع بهش داشت می گفت.
‫من...هیچی راجع به سنسه نمی دونستم...
‫می دونستم که کورنای قدرت یاکومو رو مهر کرده...
‫ولی اولین باره که
‫راجع به حادثه ناخودآگاهش نشنیده بودم.
‫بله...هوکاگه سوم از دنیا رفتن،
‫و الان دیگه تنها این راز بین قبیله کوراما و یوهی کورنایه.
‫سنسه خودش رو آدم بده کرد تا از این راز محافظت کنه...
‫کورنای سنسه!
‫تو هم برو!
‫- ولی... ‫- ساکورا...
‫اینجا رو بسپر به من!
‫گای سنسه...
‫نگران ناروتو و بقیه‌ای ؟
‫برو پیششون! ‫چشم!
‫یاکومو رو ...به تو می سپارم.
‫چی شده؟
‫نمی دونم...ولی ....
‫این حس...
‫ولی با کسی که تا الان بود کلا فرق می کنه...
‫حرکت حشراتمم عجیب شده.
‫داخل چه خبر شده؟ کورنای سنسه خوبه؟
‫قویه...
‫چاکرای عظیمی نسبت به چیزی که تا حالا بوده شکل گرفته...
‫ناروتو...
‫چرا؟ چرا باید زندگی خودت رو بگیری؟
‫چی...
‫کسی که باید از بین بره
‫اونایی که این بار رو به دوشت انداختن،
‫و بالاتر از اون سعی کردن منو از بین ببرن!
‫تو کی هستی؟
‫من به بخشی از ذهنت نفوذ کردم و رشد کردم.
‫اسم من هیولای...
‫بلاخره بیدار شد...
‫کورنای سنسه، اون دیگه چیه؟
‫بعد از اینکه یاکومو رو شاگرد خصوصیم کردم اتفاق افتاد.
‫وقتی که به قدرت‌های گنجوتسوی یاکومو شک داشتم،
‫به اعماق ذهنش نگاه کردم.
‫اونو پیدا کردم!
‫فقط تونستم بی‌حرکت جلوی ‫اون موجود وحشتناک وایسم.
‫هوکاگه سوم دستور کشتن یاکومو رو نداد...
‫منظورش هیولای خیالش بود...
‫پس اینطوری بوده...
‫این هاله وحشتناک و پلید...از همیشه قوی تره.
‫ولی نمی تونم بذارم وارد دنیا بشه،
‫حتی اگه به قیمت جون همدیگه تموم بشه!
‫جون همدیگه!؟ که اینطور...
‫خودشو آماده کرده...
‫به خاطر همین از گروه هشت رفت.
‫احساساتت رو وارد این بدن می کنم و بعد ببینم چی می گی.
‫پست فطرت!
‫سر راهی برو کنار!
‫ناروتو!
‫نمی دونم چه کوفتی هستی...
‫ولی کیبا، شینو و هیناتا منتظرن سنسه‌شون برگرده!
‫ناروتو!
‫جوتسو کلون سایه!
‫جوتسوم تو این دنیا کار نمی کنه!
‫خیلی سر و صدا می کنی...اول کلک تو رو می کنم!
‫مراقب باش.
‫یاکومو، تو تنها کسی هستی که می تونی شکستش بدی!
‫چی؟
‫گوش کن یاکومو، همه مردم یه هیولا داخل ذهنشون دارن...
‫همیشه در اعماق ذهن آدم زندگی می کنه
‫و یهویی سر و کله‌اش پیدا می شه.
‫قدرت این هیولا که ناگهان بروز پیدا می کنه
‫بر خلاف میل خود صاحب می تونه به بقیه صدمه بزنه.
‫ولی...اگه این هیولا رام بشه
‫و تحت کنترل صاحب باشه...
‫قدرت فوق العاده‌ای می شه
‫و رویاهات رو تبدیل به واقعیت می کنه.
‫حالا، بجنگ!
‫این هیولاییه که خودت با دستای خودت درست کردی!
‫و..ولی...
‫یاکومو، فقط تویی که می تونی کاری بکنی!
‫بمیر بچه...
‫سیاهی درونم ساکت باش!
‫بمیر!
‫چرا...من...به تو خدمت..... کردم...
‫کورنای سنسه، برگشتی به سابقت.
‫کورنای...سنسه!
‫گل کاشتی یاکومو...خودت تاریکی درونت رو شکست دادی.
‫سنسه...
‫تونستی، یاکومو...
‫یاکومو...
‫فهمید که کی واقعا مراقبش بود...
‫کورنای سنسه!
‫دیگه همه چی مرتبه!
‫کورنای سنسه...
‫بازم برمی گردید سنسه بچه ها باشید دیگه نه؟
‫درسته...
‫ماموریت آخرم که هوکاگه سوم بهم سپرد...تموم شد.
‫سنسه!
‫خداروشکر بازم برگشت به حالت سابقش.
‫ساکورا...!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫ناروتو؟
‫منم برمی‌گردم.
‫کلید در زنگ زده قلبم
‫همیشه همین نزدیکیا لبخند میزنه
‫حتی اگه از آسمون نیزه بباره، ‫لا به لای اونا راه میرم
‫چون میخوام شادی رو پیدا کنم
‫این رویای بزرگمه که رو کلمات بیان شدنی نیست،
‫اونو محققش می‌کنم، حتی اگه باعث عمیق شدن زخمام شه
‫امروز اینجا وایسادیم، ‫به خاطر چیزی که باور داریم،
‫بخاطر همین به جلو میریم و پشتمون رو نگاه نمی‌کنیم
‫حتی اگه بهم بگن آینده روشنی وجود نخواهد داشت
‫سریع تغییرش میدم و تموم احساساتم رو روشن میکنم
‫باد احتمالا قلب مارو امتحان می‌کنه
‫تو قلبم، به آرومی دستام رو گرفتم
‫احتمالا دنبال جواب برای اشک‌هام هستم
‫رویات شاید همین جاها منتظره، با پاسخی که اورده
‫کلید در زنگ زده قلبم
‫همیشه همین نزدیکیا لبخند میزنه
‫بیخیال!
‫چرا من باید کسی باشم که اینطوری پیرش درآد؟
‫دقیقا! گفتن که از زیبای طبیعت محافظت کنیم،
‫ولی این هی سر راهمون سبز می شه.
‫به علاوه،از آدما به عنوان پله و سپر استفاده می کنه!
‫فکر می کنه طبیعیه که شینوبی سر ماموریتش بمیره.
‫دیگه نمی تونم تحملش کنم!
‫منم نمی تونم اینطوری ...
‫با راسنگان ... ‫-با گاتسوگا...
‫‫-می زنیم دهن عنترش رو صاف و صوف می کنم! ‫-می زنیم دهن عنترش رو صاف و صوف می کنم!
‫قسمت بعدی: «وزن اثر ارزشمند!»