..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من یکی از اون هفت حکیمم ‫که اشتباه احمقانه‌ای کرد
‫و ترکیب فرمول جادوییشو ‫بدون مشورت با فاوست عوض کرد.
‫من اون جادوگر کارآموزم که نادیده‌ش گرفتم ‫و بعد از نتیجه‌گیری عجولانه کنترل رو از دست دادم.
‫من قصد ندارم سرزنشت کنم. ‫لازم نیست با این ادا اطوارا خودتو اذیت کنی.
‫و مِگ، تو ادعا کردی اشتباه تو بوده ‫تا از سوفی محافظت کنی، مگه نه؟
‫ولی اشتباه یه کارآموز ‫اسم استادشو لکه‌دار می‌کنه.
‫درسته. این روی اعتبار ‫جادوگر جاودان تاثیر میذاره.
‫پس یه کار بهت میدم تا جبران کنی.
‫تو روز آخر جشنواره، ‫تو رژه جادویی به سوفی کمک می‌کنی.
‫چشم.
‫وایسا.
‫رژه؟!
‫یه زمانی مرگ یه جادوگر
‫گل‌ها تو آسمون ‫شب جشنواره شکوفه می‌دن
‫وای.
‫اومدیم قبل از رژه اوضاع رو چک کنیم، ‫ولی جمعیت بیشتر از اون چیزیه که انتظار داشتم.
‫هست؟
‫جشنواره‌ها تو روستاها ‫اتفاقای مهمی‌ان.
‫به علاوه، تو هم تو این یکی هستی.
‫انتظار همه خیلی بالاست.
‫ممکنه این فرصت من باشه؟
‫یه رژه چشمگیر ‫غده‌های اشکی همه رو تحریک می‌کنه.
‫اشکای شوق سرازیر میشن.
‫اِس‌بِری، قیافه‌ت وحشتناک ‫زننده‌ست.
‫چرا داری اشک شوق جمع می‌کنی؟
‫ها؟
‫راستی، ‫در مورد نفرین بهش نگفتم.
‫ولی اشکالی نداره ‫الان بهش بگم؟
‫اِس‌بِری.
‫آه، بله؟
‫غذای اون دکه خوشمزه به نظر می‌رسه.
‫پشیمونم که اصلاً دودل شدم.
‫نام نام نام.
‫سوفی، تو معمولاً ‫تو جشنواره‌ها قدم نمی‌زنی؟
‫قورتش بده، بعد حرف بزن.
‫اگه این دور و برا راه برم سروصدا می‌شه، ‫و تنهایی رفتن به جشنواره هیچ کیفی نداره.
‫پس، حالا که دارم باهات قدم می‌زنم، ‫یعنی من اولین دوستتم؟
‫دقیقاً نمی‌فهمم «دوست» ‫چیه، ولی تو دستیار منی.
‫یه کم خسته‌ام.
‫خیلی شلوغه. ‫یه نفسی تازه کنیم؟
‫این دور و برا هتلی هست؟
‫چرا هتل؟
‫جواب نه قبول نمی‌کنم.
‫منحرف.
‫چه حالی داد. هان؟
‫از این طرف.
‫داری منو می‌کشونی هتل؟
‫ساکت.
‫چند روز پیش اتفاقی اینجارو پیدا کردم. ‫دنج و آرومه.
‫جایی رو پیدا کردی که حتی ‫منم نمی‌شناختم. بد نیست.
‫نام نام نام.
‫یواش‌تر بخور دیگه، می‌شه؟
‫شما دو تا صمیمی هستین، نه؟
‫ما؟ صمیمی؟
‫با قیافه جدی اینو نگو. ‫اشکم در میاد.
‫آه، ببخشید که انقدر سر و صدا کردم.
‫اشکالی نداره. منتظر کسی‌ام، ‫پس خوشحالم که شما اینجایین.
‫منتظری؟
‫آره. منتظر کسی که اینجا دیدمش.
‫دقیقاً یه سال پیش بود.
‫از بزرگی جمعیت دستپاچه شدم ‫و حالم بد شد.
‫ولی اون نجاتم داد.
‫حالتون خوبه؟
‫اوم، ممنونم.
‫وقتی نیاز داریم به هم کمک می‌کنیم.
‫طبیعتاً محتاط بودم، ‫ولی فوراً فهمیدم آدم مهربونیه.
‫کلی چیزای مختلف بهم گفت.
‫در مورد دنیاهایی که هرگز ندیده بودم، ‫منظره‌هایی که هرگز نمی‌شناختم، و آدمایی که دیده بود.
‫بهش جذب شدم.
‫اهل کجایی؟
‫من...
‫چه قشنگ.
‫خوشحالم که امسال هم ‫تونستم دوباره ببینمشون.
‫امسال هم؟
‫هر سال میام ‫چون عاشق آتیش‌بازی‌ام.
‫دوباره همو می‌بینیم؟
‫اگه قسمت باشه.
‫پس اینجایی چون ‫می‌خوای دوباره ببینیش؟
‫من ماری‌ام. اون گفت عاشق ‫آتیش‌بازی این شهره،
‫پس فکر کردم شاید بتونم ‫تو جشنواره اون‌دنیایی ببینمش.
‫آهان. آتیش‌بازی، هوم؟
‫بهترین متخصص آتیش‌بازی شهر ‫بعد از یه بیماری فوت کرد.
‫پس امسال آتیش‌بازی‌ای در کار نیست.
‫اوم، مثل اینکه، بنا به شرایطی، ‫امسال هیچ آتیش‌بازی‌ای نداریم.
‫چی؟
‫واقعاً؟ فکر کردم وقتی نمایش ‫آتیش‌بازی شروع بشه دوباره می‌بینمش.
‫فکر کنم قسمت نبود.
‫خانم ماری.
‫خب، ممنون که گوش دادین.
‫هی، وایسا. واقعاً به همین ‫راحتی داری بی‌خیال می‌شی؟
‫عاشقش نیستی؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی نمی‌تونم به اون زمان کوتاهی ‫که با هم گذروندیم فکر نکنم.
‫تو معلومه که عاشقشی. ‫حیفه اگه همینجوری بی‌خیال شی.
‫موافق نیستی، سوفی؟
‫آهای، تو!
‫بازم مال منو خوردی!
‫تقاصشو پس میدی!
‫دهنتو باز کن!
‫متاسفم.
‫نتونستم ببینمش، ولی دیدن ‫شما دو تا یه کم حالمو بهتر کرد.
‫هی، خانم ماری. چرا فردا ‫برنمی‌گردی اینجا؟
‫چی؟
‫اگه کسی که ازش حرف می‌زنی رو پیدا کنیم، ‫میاریمش اینجا.
‫مطمئنم هنوز برای بی‌خیال شدن زوده.
‫آره، حق با شماست.
‫شاید نباید اون حرفو می‌زدم.
‫تشویقش به بی‌خیال شدن ‫عاقلانه‌تر بود.
‫شاید همینطور باشه، ولی...
‫اِس‌بِری، داری چیکار می‌کنی؟
‫داشتم فکر می‌کردم کسی که خانم ماری ‫دنبالشه این دور و برا هست یا نه.
‫کلی مرد گنده هست که ‫کاپشن کلاه‌دار پوشیدن.
‫دیدی؟ یکی همونجاست.
‫آره، می‌دونم...
‫اونه؟
‫می‌تونه باشه؟
‫حتماً خودشه.
‫همون مرده‌ست.
‫خودشه.
‫میریم دنبالش، سوفی.
‫هی، تویی که کاپشن کلاه‌دار پوشیدی!
‫کارت دارم!
‫هی، ازم فرار نکن! وایسا!
‫چی؟
‫جوری حرکت می‌کنه انگار بی‌وزنه. ولی...
‫فرمول کاهش جاذبه‌م جواب داد.
‫بهش مسلط شدم.
‫گیرت انداختم.
‫اِس‌بِری.
‫چرا انقدر طولش دادی، سوفی؟
‫فکر کردی کی اون دیوارای خیالی رو ‫ساخت تا بکشوندش اینجا؟
‫جدی؟
‫تو یه کله‌پوکی، اِس‌بِری.
‫مثل همیشه چشمگیره، حکیم.
‫ج-جادوگرا؟
‫چیکار کردم که سزاوار این باشم؟
‫نگام نکن!
‫نمی‌خواستم مردم بدونن.
‫وقتی اولین بار اومدم این شهر، ‫منو با یه گرگ واقعی اشتباه گرفتن.
‫واسه همینه ازم فرار کردی؟
‫خب...
‫تو با یه قیافه دیوانه‌وار شروع کردی به ‫دنبالم دویدن، منم ترسیدم.
‫خب چرا دنبالم می‌کردی؟
‫آه، راستی. پارسال تو ‫جشنواره اون‌دنیایی به یه زنی کمک کردی؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫خیلی خب! چه شانسی آوردیم!
‫آهان. می‌خواد دوباره منو ببینه.
‫ولی نباید.
‫چی؟
‫ناامید می‌شه اگه بفهمه مردی که ‫می‌خواسته ببینه یه گرگینه زشته.
‫خب، قیافه‌ت ممکنه ‫بعضیا رو بترسونه، ولی...
‫به نظر آدم مهربون و فوق‌العاده‌ای میومد.
‫می‌خواستم دوباره باهاش حرف بزنم.
‫ولی برای هردومون بهتره که—
‫اونش به تو ربطی نداره!
‫می‌دونستی امسال ‫آتیش‌بازی‌ای نیست؟
‫آ-آره. مردم شهر بهم ‫گفتن متخصصش مرده.
‫نگران قیافه‌تی، ولی میای این ‫جشنواره چون عاشق آتیش‌بازی‌ای، آره؟
‫می‌دونی آتیش‌بازی‌ای نیست، پس هنوز ‫اینجایی چون می‌خوای دوباره ببینیش، نه؟
‫و-ولی...
‫نمی‌تونی بی‌خیال شی یا تصمیم بگیری یه چیزی ‫ناامیدکننده‌ست تا وقتی همه راه‌ها رو امتحان نکردی.
‫تو پارسال دیدیش و از زمانی که ‫باهاش حرف زدی لذت بردی.
‫پس چرا داری تردید می‌کنی وقتی ‫فرصت داری دوباره این کارو بکنی؟
‫خب، این چطوره؟
‫اگه خانم ماری بخواد دوباره ببینتت حتی ‫بعد از اینکه بفهمه تو چی هستی، تو میری ببینیش.
‫ماری؟
‫آهان. پس اسمش ماری‌ئه.
‫ماری.
‫یه کم بیشتر بهش فکر کن، گرگینه.
‫ووف.
‫ها؟
‫اسم من ووف شین‌ه.
‫همونطور که گفتی بهش فکر می‌کنم، خانم جادوگر.
‫خوبه.
‫خب فاین...
‫می‌خوام قبل از رژه جادویی ‫به جای من خانم سوفی رو بگردونی.
‫جدی نمی‌گی!
‫چرا من باید خانم سوفی، ‫جادوگر موهبت، رو همراهی کنم؟
‫آه، یه کاری پیش اومد.
‫اشکالی نداره. می‌دونم از پسش برمیای، فاین.
‫شما دو تا دوستای منین، درسته؟
‫نمی‌تونی انتظار داشته باشی دوستای دوستات که تقریباً ‫اولین باره همو می‌بینن با هم کنار بیان!
‫خداحافظ، فاین.
‫وایسا، مِگ!
‫ای دیوِ مطلق!
‫ممنون که همراهمی می‌کنی.
‫ضمناً، قول میدم ‫بعداً حال اِس‌بِری رو بگیرم.
‫خانم سوفی.
‫یه کم هم برای من بذار.
‫آه، خوبه.
‫اونم منو یادشه.
‫از اینکه فهمیدی یه گرگینه‌ست شوکه نشدی؟
‫وسط جشنواره اون‌دنیایی بود، ‫پس شک کرده بودم که ممکنه اهل این دنیا نباشه.
‫هنوز می‌خوای ببینیش؟
‫می‌خوام.
‫و به هر حال...
‫فکر کردم یه کم پشمالوئه، ‫و معلوم شد یه گرگه.
‫ووف، قایم کردن صورتت فایده چندانی نداشت.
‫جشنواره اون‌دنیایی فردا تموم میشه.
‫هرچند یه کم ناامیدم ‫که آتیش‌بازی‌ای نیست.
‫هنوز نمایش آتیش‌بازی می‌خوای؟
‫خب، یه خاطره باارزشه، پس در حالت ایده‌آل، ‫دوست دارم دوباره با اون ببینمشون.
‫بسپارش به من.
‫فردا آتیش‌بازی داریم. قول میدم.
‫مِگ؟
‫آخه، جادو برای اینه که همه رو...
‫الان می‌تونم خیلی روون درستشون کنم.
‫اِس‌بِری.
‫خوش برگشتی، سوفی. چطور پیش رفت؟
‫ترکیب رژه من کامل شد.
‫ضمناً، این.
‫جفتتون رو از دست دادم!
‫تو خواب ببینی.
‫اِس‌بِری، اونها چی‌ان؟
‫دارم برای فردا تمرین می‌کنم.
‫چرا انقدر سخت تلاش می‌کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫تو همیشه انقدر مشغولی به دیگران کمک کنی.
‫معمولاً آدما انقدر درگیر نمی‌شن.
‫غیرطبیعیه. یه چیزیت هست. تو یه عجیب‌الخلقه‌ای.
‫این دیگه زیاده‌رویه.
‫بخاطر اینه که به اشک شوق نیاز داری؟
‫اوه، خ-خب...
‫فقط برای اشک شوق نیست.
‫می‌خوام آدمایی که ‫با من در ارتباطن لبخند بزنن.
‫می‌خوام یه چیزی رو جبران کنم.
‫اگه بتونم کاری برای کمک بهشون بکنم، ‫باعث می‌شه حس کنم برای یه دلیلی به دنیا اومدم.
‫حالا می‌فهمم چرا ‫خودتو درگیر دیگران می‌کنی.
‫ولی دلیل اینکه اون اشکای شوق رو ‫می‌خوای این نیست. پس بهم بگو.
‫وگرنه نمی‌تونم بخوابم، ‫رژه فردا یه شکست بزرگ می‌شه،
‫اعتبارم نابود می‌شه، ‫و کارم به خیابون می‌کشه.
‫می‌تونی این ریسکو بکنی؟
‫مقاومت ذهنی‌ت اندازه توفوعه.
‫تا یه سال دیگه، من...
‫اگه جادویی نبود، ‫احتمالاً نفرین نمی‌شدی.
‫آره، احتمالاً.
‫ولی هنوز جادو رو دوست داری؟
‫آره، دوست دارم. من قدردان جادو هستم.
‫قدردان؟
‫برای من، جادو یه پیونده.
‫آدمای زیادی هستن ‫که به خاطر جادو دیدمشون.
‫آدمای زیادی که کمکشون کردم.
‫خیلی خوشحالم می‌کنه که ‫می‌تونم با استفاده از جادو به آدما کمک کنم.
‫اگه بتونم جادو رو از بین ببرم، ‫شاید مجبور نباشی بمیری. هنوزم—
‫آره. دنیای بدون جادو خسته‌کننده می‌شه.
‫سوفی، جادو یه ‫متحد قدرتمنده که به ما—
‫اشتباه می‌کنی!
‫اشتباه می‌کنی، اشتباه، اشتباه!
‫جادو متحد نیست!
‫خانواده‌مو و جایی که ‫بهش تعلق داشتم رو ازم گرفت!
‫و حالا، داره سعی می‌کنه دوستمو بگیره.
‫تو منو دوستت صدا زدی.
‫برام مهم نیست زیردستم باشی، ‫خدمتکارم، برده‌م، یا سگم. فقط نرو، اِس‌بِری.
‫این دیگه تنزل مقام شدیدی بود.
‫قول میدم زنده بمونم.
‫نمی‌ذارم دیگه هیچوقت چیزی رو ‫به خاطر جادو از دست بدی.
‫قول؟
‫آره، قول میدم.
‫خب، حالا دیگه قطعاً نمی‌تونم بمیرم.
‫شبی که در اون قولی به یه دوست ‫دلیل دیگه‌ای برای زندگی بهم داد تموم شد،
‫و شبِ یه قول دیگه— ‫فینال جشنواره اون‌دنیایی— از راه رسید.
‫باورم نمیشه همه این ‫ارواح رو مرئی کرده.
‫این یکی از رژه‌های سوفی‌ئه.
‫نه، وایسا. وقت ندارم ‫کارشو تحسین کنم.
‫ای هم‌تباران من، صدامو بشنوین. ‫قدرتی که تو وجودتونه رو آزاد کنین.
‫یالا، کاربانکل. ‫بیا تو شهر قدم بزنیم.
‫اوناهاش!
‫بقیه‌ش با تو!
‫تو برج ساعت می‌بینمت!
‫ووف!
‫اومدی.
‫خب، قول دادم بهش فکر کنم.
‫پس بهش فکر کردم، ‫و واقعاً می‌خوام خانم ماری رو ببینم.
‫«شبِ نمایش آتیش‌بازی، ‫تو اون میدون کوچیک منتظرتم».
‫ها؟
‫می‌خواد ببینتت. ‫براش مهم نیست که گرگینه‌ای.
‫می‌خواد دوباره با تو ‫آتیش‌بازی رو تماشا کنه.
‫ولی امسال که نیست.
‫نمایشی در کار خواهد بود. قول میدم.
‫ممنون که منتظر موندین!
‫خوشحالم به موقع رسیدم.
‫همه‌شون دارن لبخند می‌زنن.
‫وقتی رژه برگزار می‌کنم همه ‫خیلی خوشحال به نظر می‌رسن.
‫دیدنشون اینجوری باعث می‌شه ‫به طرز عجیبی احساس سرخوشی کنم.
‫فکر می‌کردم از جادو متنفرم، ‫ولی این خوشحالم می‌کنه.
‫سوفی، تو واقعاً از جادو متنفری؟
‫چرا می‌پرسی؟
‫اگه واقعاً ازش متنفر بودی، ‫به چنین تسلطی روش نمی‌رسیدی.
‫من جادوی تو رو دوست دارم. ‫باید اعتماد به نفس بیشتری داشته باشی.
‫فکر کردی کی هستی؟
‫بزن بریم، وایت‌-آول!
‫برو!
‫ادامه بده!
‫این فوق‌العاده‌ست.
‫خ-خیلی خب.
‫دفعه بعد یه چیز حتی ‫چشمگیرتر درست می‌کنم.
‫قدرت جادویی و انرژی‌م ‫تموم شده، ولی من...
‫این دقیقاً درست نیست.
‫ها؟ استاد؟
‫مِگ، برای تو، نمایش خوبی بود.
‫چرا؟
‫یه استاد همیشه می‌دونه ‫کارآموزش داره چیکار می‌کنه.
‫مهمتر از اون، با دقت نگاه کن. ‫این نقطه قوت سوفی‌ئه.
‫ها؟
‫من بقیه‌شو انجام میدم.
‫وای.
‫تو ۵۰۰۰ تا آتیش‌بازی پرتاب کردی.
‫سوفی می‌تونه پنج برابر اونو پرتاب کنه.
‫پس این قدرت هفت حکیمه.
‫ولی من تونستم امروز یه چیزی ‫خیلی قدرتمندتر از حالت عادی خلق کنم.
‫جادو وقتی احساس پشتش باشه ‫خیلی قوی‌تره.
‫استاد، جادو واقعاً برای خوشحال ‫کردن مردم وجود داره، نه؟
‫البته که داره. ما برای همین اینجاییم.
‫درسته.
‫و اینطور شد که جشنواره اون‌دنیایی ‫به پایان رسید.
‫لاپیس دوستاشو از دنیای دیگه به درستی ‫بدرقه کرد و به زندگی روزمره برگشت.
‫یا اینطور فکر می‌کردیم.
‫هنوز از اجرای جادوی ‫زیاد دیروز خسته‌ام.
‫اوه، صبح بخیر، خانم ماری و ووف.
‫وایسا، چی؟!
‫چرا هنوز اینجایین؟
‫اون‌دنیایی‌ها نمی‌تونن بیشتر از چند روز ‫بعد از بسته شدن دروازه اینجا وجود داشته باشن!
‫واسه همینه که قبل از اون ‫دنبال بستن قراردادن.
‫اونا تصمیم گرفتن ‫تو این دنیا با هم زندگی کنن.
‫تصمیم؟
‫حالا، بیاین مراسم قرارداد رو انجام بدیم.
‫من انجامش میدم.
‫سوفی؟
‫لطفاً بذار من انجامش بدم.
‫راحت باش.
‫یه قول بهم بدین.
‫بهم قول بدین خوشبخت می‌شین.
‫می‌شیم.
‫قول می‌دیم.
‫به اسم من، این قرارداد رو برقرار می‌کنم.
‫نشونه قراردادتون.
‫تا وقتی اون حلقه‌ها رو دستتون کنین، ‫همیشه می‌تونین با هم باشین.
‫ممنون بابت کمک.
‫هر وقت خواستین بیاین پیشمون.
‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫چرا می‌خواستی ‫شاهد قراردادشون باشی؟
‫فکر کردم کمک کردن به آدما با جادو مثل کاری که تو می‌کنی ‫باعث می‌شه دوباره جادو رو دوست داشته باشم.
‫و؟ کمکی کرد؟
‫اصلاً. دردسر بود. از جادو متنفرم.
‫آ-آه، باشه...
‫ولی دیگه نمی‌خوام از بین ببرمش.
‫آخه، جادو پیوندی هم هست ‫که با دوستم دارم.
‫سوفی.
‫اِس‌بِری.
‫می‌خوام تو هم با من یه قرارداد ببندی.
‫تا وقتی من نگم اجازه نداری بمیری.
‫اگه بمیری می‌کشمت.
‫اگه لازم باشه تا جهنم دنبالت میام.
‫چقدر نامعقول.
‫قصدشو ندارم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫آسمون شبِ بدون جادو