..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دیگه بس کن، مگ!
‫آخ، استاد، چرا وقتی من فقط دارم استراحت می‌کنم اینقدر از دستم کفری‌ای؟
‫تازگیا نصفه‌شبا کلی صداهای عجیب غریب از خودت درمیاری.
‫صداهای عجیب غریب؟
‫منظورت قهقهه‌های دلنشین و زیبای یه دختر ۱۷ ساله‌اس؟
‫چی داری میگی؟ صدات شبیه یه مرد ۴۰ ساله شده.
‫بیا.
‫فقط من نیستم.
‫فامیلیارها هم شکایت‌نامه دادن.
‫موجودات کوچولو هم؟
‫بذار ببینم...
‫هوم... «مگ خیلی پرسروصداست. لطفاً یه کاری درموردش بکنین.»
‫ها...
‫خب، اینو باش!
‫عجیبه که یه مشت حیوون می‌تونن زبون نوشتاری رو بفهمن.
‫موافق نیستی، وایت‌اَول؟
‫فکر نکنم فامیلیار زیادی باشن که هوش فهمیدن نوشته رو داشته باشن، هان؟
‫می‌دونی، استاد، تو شرق دور پرنده‌ها رو سیخی می‌خورن. بهش میگن «یاکیتوری».
‫ظاهراً، نوک بال‌ها، پوست، و دمشون مخصوصاً خوشمزه‌اس.
‫دیگه بس کن.
‫این چیه؟ به نظر میاد کلی جمع کردی.
‫داشتی به این نگاه می‌کردی و ریز ریز می‌خندیدی؟
‫آره. دقیقاً داشتم همین کارو می‌کردم.
‫۴۰ تا اشک شوق می‌شمرم و ۱۰ تای دیگه.
‫یعنی اون ۱۰ تا بی‌فایده‌ان؟
‫کی می‌دونه؟
‫تمام اشک‌هایی که جمع کردی خالصن، پس احتمالاً می‌تونی یه استفاده‌ای براشون پیدا کنی.
‫راستی، این اشکارو چطوری به دست آوردی؟
‫چطوری؟ با کمک کردن به مردم شهر و گوش دادن به حرفاشون. واقعاً از همه راهی.
‫این برای اون کارا یه کم زیاد به نظر میاد، نه؟
‫خب، دیگه به گرفتنشون عادت کردم.
‫شمّ من خیلی قوی‌تر شده.
‫چه پدرمادرایی با بچه‌های شیطون، چه پیرمرد پیرزنای ضعیف،
‫فوراً می‌تونم آدمایی که ممکنه به کمک احتیاج داشته باشن رو تشخیص بدم و روشون تمرکز کنم.
‫جمع کردن اشک مثل آب خوردنه.
‫چه حرفای گنده‌ای می‌زنی.
‫این یعنی اینقدر رشد کردم.
‫بالاخره، من یه کارو با سوفی، جادوگر معروف دنیا، تموم کردم.
‫مگ.
‫استفاده از جادو برای یه مدت برات ممنوعه.
‫چی؟
‫روزی روزگاری مرگ یک جادوگر
‫آسمانِ شب، بدونِ جادو
‫مشکلش چیه؟ نمی‌فهمم.
‫فکر کردم با دیدن این همه اشکی که جمع کردم کلی ذوق می‌کنه،
‫ولی به جاش، یهو استفاده از جادو رو برام ممنوع کرد.
‫یعنی، آخه یعنی چی؟ می‌رم اون عجوزه رو می‌کشم.
‫حرف دهنتو بفهم.
‫به هر حال، مطمئنم دلیل خوبی داره.
‫اون از اونایی نیست که بی‌خودی چیزی بخواد
‫فقط چون از یه چیزی خوشش نمیاد یا چون می‌خواد قدرت‌نمایی کنه.
‫خب، فکر کنم. حق با توئه در این مورد.
‫آهان، نکنه از جادو برای کارای شیطانی استفاده کردی یا چیزی؟
‫معلومه که نه. اگه این کارو می‌کردم منو می‌کشت. فکر می‌کنی چند وقته تو این کارم؟
‫کسی تو شهر ازت شکایت کرده؟
‫نه، امکان نداره.
‫روزی که کسی با وجود ریختن اشک شوق ازم شکایت کنه،
‫روزیه که دیگه می‌زنم به سیم آخر.
‫این سخته.
‫هی.
‫واقعاً اینقدر راحته که اشک شوق به دست بیاری؟
‫منم فکر می‌کردم سخته، ولی وقتی قلقش دستت بیاد سخت نیست.
‫اگه زن‌ها، بچه‌ها، و کارمندای خسته رو هدف بگیری، مثل آب خوردنه.
‫تقریباً زیادی آسونه، واسه همین دیگه به گرفتنشون عادت کردم.
‫حرفات شبیه کلاهبرداراس.
‫ولی یه کم ناامید شدم.
‫چی؟
‫احساس می‌کنم دلم نمی‌خواست بشنوم که در مورد «قلق» یا «عادت کردن» به گرفتنشون حرف می‌زنی.
‫چرا نه؟
‫چون اشک شوق قوی‌ترین راه برای نشون دادن خوشحالیه.
‫فکر کنم وقتی برای هر کدومشون ارزش قائل بودی رو بیشتر دوست داشتم.
‫اینجوری نیست که الان بی‌خیالشون باشم.
‫خب، پس فکر کنم مشکلی نیست.
‫باید قدر هر قطره اشکو بدونی.
‫من قراره تو یه سال هزارتا جمع کنم.
‫همین خودش به اندازه کافی سخته، ولی زندگیمم بهش بستگی داره.
‫فکر نمی‌کنی غیرممکنه که تا ابد برای هرکدومشون ارزش قائل باشم؟
‫خب، شاید، ولی...
‫اوه، ببخشید.
‫ببخشید. بعد از این با یکی قرار دارم.
‫چی می‌تونه باعث بشه عزیزترین دوستتو ول کنی بری؟
‫پسر که نیست، هست؟
‫با یه دوست دوران مدرسه‌ام قرار دارم.
‫بعداً می‌بینمت، مگ.
‫سعی کن با خانم فاوست آشتی کنی.
‫دوست دوران مدرسه، ها؟
‫هی، می‌دونستی؟ میگن زن‌های مجردی که شروع می‌کنن به حیوون گرفتن، دیگه کارشون تمومه.
‫آره. شام امشب گوشت کبابیه.
‫فکرشو که می‌کنم، تازگیا اینجا یه اشک شوق به دست آوردم.
‫بعد از دانشگاه، تو یه شرکتی کار پیدا کرد.
‫کارش سخت بود و هر شب مجبور بود تا دیروقت بمونه.
‫معامله‌ای که نزدیک بود جوشش بده، بهم خورد.
‫من دست اون مرد مستأصل رو گرفتم.
‫یه کم سرد بود، برا همین بهش یه قهوه دادم و به درد دلاش گوش کردم.
‫با گیاهایی هم که داشتم یه بخور درست کردم و بهش دادم.
‫احساس می‌کنم یه چیزی هم بهش گفتم.
‫چی گفتم؟
‫اگه باعث شده گریه کنه، حتماً یه چیز خیلی خوبی گفتم.
‫با این حال، فکر کنم خیلی هم عجیب نیست که یه فارغ‌التحصیل تازه که مشکل داره
‫فقط چون یه دختر ۱۷ ساله به حرفاش گوش داده بزنه زیر گریه.
‫باید قدر هر قطره اشکو بدونی.
‫جون کندن تا ابد برای فقط یه قطره اشک
‫و با راندمان بالا صدتاشو جمع کردن، دو تا چیز متفاوتن.
‫این فکر که کار سخت ارزش بیشتری داره حتی اگه نتیجه نده، دیگه قدیمی شده.
‫موافق نیستی؟
‫شاید دیگه متوسل شم به جادو.
‫سلام، خانم جادوگر.
‫چی؟ این دیگه کیه؟
‫اوه، اوم، سلام. سلام علیکم.
‫سلام، مگ. ممنون برای اون روز.
‫اوه، کاری نکردم که.
‫تو دیگه کی هستی بابا؟
‫هی، این مگه.
‫سلام، خانم جادوگر.
‫ممنون برای اون روز، مگ.
‫آه، این مگه!
‫سلام، مگ! امروز سرحال به نظر میای!
‫امروز چه خبره؟
‫آدمایی که اصلاً یادم نمیاد دیده باشمشون، ‫هی دارن باهام حرف می‌زنن.
‫می‌تونم یه کمکی بهش بکنم.
‫به حرفاش در مورد سختی بزرگ کردن بچه گوش بدم، بعد با گیاهای آرامش‌بخش و جادو...
‫نه، وایسا. استفاده از جادو برام ممنوعه. لعنتی.
‫ولی این یه فرصته که چندتا اشک شوق بگیرم.
‫ببخشید.
‫ها؟
‫اوه، د-داره با من حرف می‌زنه؟
‫دوباره شروع شد؟
‫اوم...
‫این کیه؟
‫فایده نداره!
‫اصلاً نمی‌دونم!
‫باید بشناسیش. سعی کن یادت بیاد.
‫یادم نمیاد. هیچ خاطره‌ای ازش ندارم.
‫مگه سیاستمداری تو؟
‫همیشه یه احمق بودی.
‫چی گفتی؟
‫خانم جادوگر.
‫دلم می‌خواست دوباره ببینمتون.
‫خوشحالم که دیدمتون. ممنون برای اون روز.
‫اوه، خواهش می‌کنم.
‫داره چی میگه؟ منو با یه جادوگر دیگه اشتباه گرفته؟
‫خیلی کمکم کردین.
‫واقعاً من بودم؟
‫خیلی خوشحالم که کمکم کردین.
‫و-واقعاً؟
‫مجبورم همینجوری یه کاریش بکنم.
‫باهاش گپ می‌زنم و تا جایی که می‌تونم اطلاعات جمع می‌کنم تا حافظه‌ام یاری کنه.
‫مشکلی نیست، مگ رزبری. می‌دونم از پسش برمیای!
‫حتماً خیلی سخت بوده. می‌دونین، به خاطر بچه‌تون...
‫اوه، بله. خیلی شیطونه.
‫چالش!
‫ولی خوشحالم که پیداش کردین.
‫چی؟ چیو پیدا کردم؟
‫خانم!
‫اوه، می‌دونین. منم دلم می‌خواست ببینمتون، پس خوشحالم که پیداتون کردم.
‫منم خوشحالم که دوباره دیدمتون، جادوگرِ لاپیس.
‫اگه شما نبودین، مطمئنم من و شوهرم الان وسط یه دعوای حسابی بودیم.
‫چالش!
‫هیچی مهم‌تر از این نیست که یه خانواده با هم خوب باشن.
‫دقیقاً. این روزا، کم نیستن زوج‌هایی که سر سوءتفاهمای کوچیک طلاق می‌گیرن.
‫خب، شوهرتون که مرده. مطمئنم یکی دو تا زن تو گذشته‌اش داشته.
‫یه زن؟
‫خانم!
‫یعنی، البته که نداشته!
‫اینجا جهنمه. یکی منو نجات بده.
‫نگاه کنین. ساعتی که تعمیر کردین هنوز کار می‌کنه.
‫چی؟ یه ساعت؟
‫اوه، الان یادم اومد.
‫بچه‌اش اون ساعت باارزشی که از مادرشوهرش به ارث برده بود رو شکسته بود.
‫بردیمش پیش یه ساعت‌ساز، ولی نتونست تعمیرش کنه،
‫برا همین من از قدرتم استفاده کردم و درستش کردم.
‫ساعت خراب نبود. پریِ توش فقط پر زده بود رفته بود.
‫صداش کردم برگرده...
‫و ساعت دوباره شروع به کار کرد.
‫بعد، لبخندی زد انگار واقعاً خیالش راحت شده بود و اشکا از گونه‌هاش سرازیر شدن.
‫اصلاً نمی‌دونستم پریا می‌تونن جلوی کار کردن ساعتو بگیرن، نه فقط خرابی مکانیکی.
‫خب، حتی پریا هم شخصیت دارن. بعضیاشون خیلی ترسو هستن.
‫من فقط گشتم دنبالش و صداش کردم برگرده.
‫دیدن این خانم منو یاد اون موقعی انداخت که پری رو به ساعت فاین برگردوندم.
‫ذهن ساده‌لوح من فکر می‌کرد اگه همون کارو براش بکنم گریه می‌کنه.
‫خب، دیگه به گرفتنشون عادت کردم.
‫وقتی قلقش دستت بیاد سخت نیست.
‫یعنی چی بهش «عادت» کردی؟ چه «قلقی»؟
‫خانم جادوگر؟
‫حالتون خوبه؟ دارین یه کم رنگ‌پریده میشین.
‫من خوبم.
‫از کی اینقدر خودمو مهم فرض کردم؟
‫اولش، از گرفتن یه احساس خالص از کسی خوشحال می‌شدم،
‫چون احساس می‌کردم براشون مفید بودم.
‫ولی یه جایی، حتی دیگه درست به صورت آدما نگاه نمی‌کردم،
‫و یادم رفت با تمام وجود باهاشون ارتباط برقرار کنم.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫اوه، آره، آره.
‫نگران چیزی هستین؟ اگه هستین، خوشحال میشم گوش بدم.
‫ن-نه، چیز مهمی نیست.
‫اوه، خانم...
‫ریچل.
‫ها؟
‫هنوز اسممو بهتون نگفتم.
‫اسم من ریچله.
‫م-من مگم. مگ رزبری.
‫مگ، ها؟
‫عجیبه که تازه الان داریم خودمونو معرفی می‌کنیم.
‫آره...
‫اوم، خانم ریچل، وقتی فکر می‌کنین اشتباه کردین چیکار می‌کنین؟
‫اشتباه؟
‫کارای دختری که همه مهربون صداش می‌کردن در واقع حساب‌شده و موذیانه بود.
‫ولی بعد، یهو فهمید داره چیکار می‌کنه.
‫اگه فکر می‌کردم اشتباه کردم،
‫به اشتباهم اعتراف می‌کردم و از اول شروع می‌کردم.
‫از اول شروع می‌کردی؟
‫همه اشتباه می‌کنن.
‫به نظرم چیز مهم اینه که بعد از اشتباه کردن تغییر کنی.
‫فکر می‌کنی می‌تونم تغییر کنم؟
‫مطمئنم اگه بخوای می‌تونی تغییر کنی.
‫پس این چیزی بود که استادم در موردش حرف می‌زد.
‫استفاده از جادو برای یه مدت برات ممنوعه.
‫چی؟ چ-چرا؟
‫چون با این روند، بی‌فایده میشی.
‫ولی چرا؟
‫دستتو بذار رو قلبت و بهش فکر کن.
‫باید خودت جوابو پیدا کنی.
‫اگه من بهت بگم فایده نداره.
‫من افتضاحم.
‫واقعاً بی‌فایده‌ام.
‫احتمالاً گریه نمی‌کنه حتی اگه کمکش کنم.
‫هیچ‌کس اونقدر دل‌نازک نیست که فقط چون یکی کمکش کرده کیفاشو بیاره، گریه کنه.
‫مطمئنم اگه بخوای می‌تونی تغییر کنی.
‫خانم، چی شده؟ اگه بخواین، می‌تونم کمک کنم.
‫خیلی سنگینه.
‫حالتون خوبه؟ بیام پایین؟
‫لازم نیست! یه زن هیچوقت حرفشو پس نمی‌گیره!
‫چرا وقتی یه جادوگرم دارم کار بدنی می‌کنم؟
‫این موقعیت جادو نمی‌طلبه؟
‫به اندازه کافی طاقت آوردم. شاید دیگه از جادو استفاده کنم.
‫از اینجا شروع می‌کنم.
‫خسته شدم.
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫چه منظره‌ای، مگه نه؟
‫تو شاگرد خانم فاوست، مگ هستی، مگه نه؟
‫اوم، بله.
‫شنیده بودم که اینور اونور به مردم کمک می‌کنی، ولی واقعاً دختر خوبی هستی.
‫ش-شما اینطور فکر می‌کنین؟
‫کی اینو بهتون گفته؟
‫آدمایی که تو مغازه‌ها و تو شهر دیدم.
‫همه در مورد تو بهم گفتن.
‫چی؟
‫این باید یه جایزه باشه.
‫یه جایزه؟
‫یه جایزه از شهر لاپیس برای کسی که سخت کار کرده.
‫کسی که روز به روز برای این شهر خیلی بیشتر زحمت می‌کشه.
‫جادوگرِ لاپیس.
‫اوه، درسته.
‫من عاشق مردمی‌ام که تو این شهر زندگی می‌کنن.
‫جادوگرِ لاپیس، ها؟
‫باشه!
‫خانم جادوگر!
‫ها؟
‫تو همون پسری هستی که از کارش ناراحت بود. چه تصادفی.
‫خوشحالم که پیداتون کردم. این برای تشکر از اون روزه.
‫ها؟
‫وای! از نونوایی سر نبشه! و چقدر گرمه. تازه پخته شده.
‫استادم عاشق اینه.
‫داشتم می‌بردمش براش.
‫این همه زحمتو به خودت دادی؟
‫واقعاً می‌خواستم ازتون تشکر کنم.
‫از کار زیاد کلافه شده بودم، ولی کسی رو نداشتم باهاش حرف بزنم. نزدیک بود از هم بپاشم.
‫و بعد، شما نشستین و باهام حرف زدین.
‫شما نجاتم دادین.
‫اغراق می‌کنی.
‫حرفاتون خیلی روم تأثیر گذاشت.
‫شما گفتین...
‫«به خودت افتخار کن.»
‫من یه همچین حرف منطقی‌ای زدم؟
‫به خودت افتخار کن...
‫شما گفتین همیشه کسی باشم که بتونم بهش افتخار کنم.
‫به خودم ایمان داشته باشم حتی اگه تمام دنیا بهم خیانت کنه.
‫که چطور این یه روزی منو سر پا نگه میداره.
‫ممنونم، جادوگرِ لاپیس.
‫«جادوگرِ لاپیس،» ها؟
‫لقب قشنگیه که بهت دادن، مگ.
‫استاد! شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫اومدم دنبال شاگرد احمقم که آشپزی و تمیزکاری رو پیچونده و رفته ولگردی.
‫قُلپ.
‫صبر کنین، الان چی گفتین؟
‫«شاگرد احمقم.»
‫نه، قبل از اون.
‫استاد، شما الان گفتین...
‫شما الان گفتین من «لقب» دارم؟
‫بله.
‫این روزا، با لقب‌ها مثل مدال رفتار میشه،
‫ولی اصلشون تو شناخته شدن توسط دیگرانه.
‫شناخته شدن؟
‫تو همین الانشم لقب داری؟
‫حالا می‌دونم چرا تو لقب نداری، اِس‌بِری.
‫تو هنوز نتونستی نظرشونو جلب کنی.
‫وقتی یه جادوگر نظر مردمو جلب می‌کنه،
‫یه اسم خاص با قدردانی و اعتماد بهش میدن.
‫لقب‌ها از اینجا میان.
‫تو همین الانشم مگ رزبری، جادوگرِ لاپیسی.
‫من جادوگرِ لاپیسم؟
‫خب، داره سرد میشه. بیا بریم خونه.
‫امشب خورشت داریم.
‫واقعاً؟ خیلی وقته خورشتتونو نخوردم.
‫تو درستش می‌کنی.
‫درسته.
‫راستش، امشب، فکر کنم من درستش کنم.
‫چی؟
‫برای جشن گرفتن لقب جدیدت.
‫استاد!
‫یه کم نون تازه پخته شده هم بهم دادن. نون مورد علاقه‌تونه.
‫بهتره تا هنوز گرمه بخوریمش.
‫باشه! بیا اونقدر بخوریم تا بترکیم!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫پس اون مگ رزبریه؟
‫کلمات و فجایع و آیین‌ها