..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
ثروت؛ شهرت؛ قدرت‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏
مردی که همه چیزِ دنیا رو به چنگ آورده بود‏‏ ‏‏-‏‏شاهِ دزدان دریائی‏‏‏‏،‏‏‏‏ ‏‏‏‏«‏‏‏‏گلد راجر‏‏‏‏»‏‏‏‏-‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏
در مراسم اعدامش‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ حرفهائی زد که مردم رو به دریاها کشوند‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏ثروت و گنجینه‌ام‏‏‏‏‏‏؟‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏اگه می‌خواین‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ مال شما باشه‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏پیداش کنید؛ همشو اونجا گذاشتم‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏
آدمائی که آرزوهاشونو دنبال می‌کنن‏‏‏‏،‏‏‏‏ قدم به سوی گرند لاین ‏(مسیر بزرگ)‏‏‏‏ می‌ذارن‏‏‏‏.‏‏‏‏
دنیا وارد ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏«‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏عصر باشکوه دزدان دریائی‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏»‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌شه‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏
همه‌ی آرزوهامونو کنارِ هم می‌ذاریم‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی رو که دنبالشون می‌گردیم پیدا می‌کنیم‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
وان پیس‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی مثل قطب‌نما‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ فقط وقتمونو تلف می‌کنن‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
سکّانو می‌گیریم و دلو می‌زنیم به دریا‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
حتی یه نقشه‌ی گنجِ قدیمی‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏
اگه واقعی باشه‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ دیگه افسانه نیست‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
وقتی زندگی‏،‏ آدمو از پا در میاره‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ فقط باید‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
به ریسمان دوستانمون چنگ بندازیم‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
می‌تونین بهش فکر کنین‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏
با گذاشتن رویاهامون کنارِ هم‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏
چیزائی رو که دنبالشون می‌گردیم پیدا می‌کنیم‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
جیبمون پر از سکه می‌شه‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏
می‌‌خواین رفیق من بشین؟
آره‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏ آره‏‏‏‏‏‏‏‏،‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌ریم به سفر دریائی‏‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏‏
آره‏‏‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏‏‏ می‌ریم‏‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏‏
وقتی بچه بودم‏‏‏،‏‏‏ همیشه نقشه‌ی گنجی که‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
توی فکرم بود رو دنبال می‌کردم‏‏‏.‏‏‏
منو به سرزمین موعود کودکیم ببر‏!‏‏‏
تا شاید اینجوری‏‏‏،‏‏‏ اونجائی که نمی‌شناسم‏‏‏،‏‏‏ راهمو گم نکنم‏!‏‏‏
رویای واقعیم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
هنوز واقعیت پیدا نکرده‏‏‏،‏‏‏
ولی اگه دنیا عوض می‌شه‏‏‏،‏‏‏
منو وقتی ببر که هیچی نمی‌دونم‏!‏
منو با خودت ببر‏‏‏،‏‏‏ تا خاطراتمو فراموش نکنم‏‏‏!‏‏‏
حالا که حرف سالگرد شد‏‏،‏‏ فردا هم قراره یه روز به یاد موندنی بشه‏‏‏.‏‏‏
نباید بذارم به دهکده برسن‏‏‏.‏‏‏
به طرف شمال‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
هر کی نگاهِ چپ به گنجام بکنه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏پدرشو در میارم‏‏‏.‏‏‏
لعنتـــی‏‏‏!‏‏‏
نمی‌تونم رد بشم‏‏‏.‏‏‏
موی دماغمون نشو‏‏‏!‏‏‏
نمی‌ذارم شماها‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
از این شیب رد بشین‏‏‏.‏‏‏
چون دلم می‌خواد بازم مث قبل به دروغام ادامه بدم‏‏‏.‏‏‏
این دهکده‏‏‏ ‏‏‏فردا رو هم به آرومی‏‏‏،‏‏‏ مث بقیه‌ی روزا سپری می‌کنه‏‏‏.‏‏‏
برای همین‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏نمی‌ذارم عمراً رد بشین‏‏‏.‏‏‏
دیر کردن‏‏‏.‏‏‏
آشغالای عوضی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
حتماً می‌دونن اگه نقشه‌ـمو به هم بریزن چه بلائی سرشون میاد‏‏‏،‏‏‏
همه‌ـشونو می‌کشم‏‏‏.‏‏‏
تیم دونفره‌ی وحشتناک‏‏‏!‏‏‏ برادران نیابان در برابر زورو‏‏‏!‏‏‏
بالاخره رسیدن‏‏‏.‏‏‏
یعنی اینقدر قوی بودین‏‏‏،‏‏‏ نمی‌دونستم‏‏‏!‏‏‏؟
خیلی کُندین؛ چرا دیر کردین؟
به لطف سرکار‏‏‏،‏‏‏ پائین روغنا گیر کرده بودم‏‏‏.‏‏‏
اون که اتفاق بود؛ چیکار باید می‌کردم خب؟
به جای اینکه جفتمون لیز بخوریم‏‏،‏‏ بهتر بود لااقل یکی رد بشه‏‏‏!‏‏‏
چرا کسی که رد می‌شه باید تو باشی‏‏‏!‏‏‏؟
برو شمال‏‏،‏‏ نرو شمال‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏چرا نگفتی شمال کدوم وریه‏‏‏!‏‏‏؟
چی‏‏‏!‏‏‏؟ مگه خودت با اطمینان کامل شروع نکردی به دویدن؟
دست خودم نبود‏‏‏،‏‏‏ جَوگیر شدم‏‏‏.‏‏‏
یه مدته هوا روشن شده‏‏‏.‏‏‏
ناخدا کورو آدم بی‌طاقتیه‏‏‏.‏‏‏
بر و بچ‏‏،‏‏ نکنه می‌خواین بذارین چندتا بچه‌ی فسقلی شکستتون بدن‏‏‏!‏‏‏؟
گوش کنین‏‏!‏‏ الان برای مسخره بازی وقت نداریم‏‏‏.‏‏‏
اگه قوی‌ان‏‏،‏‏ خب ما باید قوی‌تر بشیم‏‏‏.‏‏‏
حالا خوب به این حلقه نگاه کنین‏‏‏!‏‏‏
با ‏‏‏«‏‏‏یک‏‏،‏‏ دو‏‏،‏‏ جانگو‏‏‏»‏‏‏ قوی می‌شین‏‏‏!‏‏‏
زخماتون خوب می‌شه و زورتون زیادِ زیادِ زیاد می‌شه‏‏‏!‏‏‏
می‌خواد چیکار کنه؟
هیپنوتیزم‏‏‏.‏‏‏
می‌خواد بهشون تلقین کنه زورشون زیاده‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏خیلی احمقانه‌ـس‏‏‏!‏‏‏
قوی می‌شین‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏خیلی قوی‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
یک؛
دو؛
جانگو‏‏‏!‏‏‏
غیر ممکنه‏‏‏!‏‏‏
صخـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏صخره کاملاً نابود شد‏‏‏!‏‏‏
عجب قدرتی‏‏‏!‏‏‏
واقعاً هیپنوتیزم شدن‏‏‏.‏‏‏
این که فقط یکیشون بود؛ تعدادشون خیلیه‏‏‏.‏‏‏
برین‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
گردن هر کی که می‌خواد جلومونو بگیره‏‏،‏‏ بشکنین‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
شما دوتا از سر راه برین کنار‏‏‏!‏‏‏
از اینجاش دیگه با ما‌‏‏‏!‏‏‏
هی‏‏،‏‏ لوفی‏‏‏!‏‏‏
لوفـی؟
تو هم هیپنوتیزم شدی‏‏‏!‏‏‏؟
عجب آدم کم عقلیه‏‏‏!‏‏‏
گوموگومونــــــــــو‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
رگبــــــــــــــاری‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
ناخدا کورو پیش‌بینیش درست از آب در نیومد‏‏‏.‏‏‏
اینا یه مشت بچّه‌ی معمولی نیستن‏‏‏.‏‏‏
داره کجا میره‏‏‏!‏‏‏؟
می‌خواد چیکار کنه؟
بروووو‏‏،‏‏ لوفـــــــی‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
داره کشتیمونو نابود می‌کنه‏‏‏.‏‏‏
نه‏‏‏!‏‏‏
می‌خواد با اون لهمون کنـــه‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
یه فکری به حالمون بکن‏‏،‏‏ ناخدا‏‏‏!‏‏‏
لعنتی‏‏،‏‏ نمی‌شه دست روی دست گذاشت‏‏‏.‏‏‏
با ‏‏‏«‏‏‏یک‏‏،‏‏ دو‏‏،‏‏ جانگو‏‏‏»‏‏‏ خوابت می‌بره‏‏‏!‏‏‏
یک؛ دو؛
جانگو‏‏‏!‏‏‏
ها‏‏‏!‏‏‏؟ گفتی خدمتکاره ‏‏‏-‏‏‏کوراهادول‏‏‏-‏‏‏ رفت طرف ساحل‏‏‏!‏‏‏؟
قیافه‌ـش خیلی ترسناک شده بود‏‏‏.‏‏‏
یعنی کایا‏‏‏-‏‏‏سان حالش خوبه؟
خیلی‌خب‏‏،‏‏ دزدای دریائیِ اوسوپ‏‏‏،‏‏‏ راه میفتن‏‏‏!‏‏‏
هوی‏‏،‏‏ نخواب‏‏‏!‏‏‏
ولی هنوز وقت خوابمه‏‏‏.‏‏‏
اصلنم وقت خوابیدن نیست‏‏‏.‏‏‏
ممکنه اتفاق وحشتناکی بیفته‏‏‏.‏‏‏
من هنوزم فکر می‌کنم دزدای دریائی حمله می‌کنن‏‏‏.‏‏‏
با اینکه ناخدا گفت دروغ می‌گه‏‏‏،‏‏‏ ولی فکر نکنم دروغ باشه‏‏‏.‏‏‏
منم همین فکرو می‌کنم‏‏‏.‏‏‏
منم‏‏‏.‏‏‏
ناخدا دیروز‏‏‏،‏‏‏ کاراش خیلی عجیب بود‏‏‏.‏‏‏
نکنه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏؟
یادمه ناخدا همیشه از اینجا می‌رفت تو‏‏‏.‏‏‏
بی‌فایده‌ـس‏‏‏!‏‏‏ راهو بسته‌ـن‏‏‏!‏‏‏ بریم یه راه دیگه پیدا کنیم‏‏‏!‏‏‏
اُهوی‏‏‏!‏‏‏
چطوری تونستی منو مسخره کنی‏‏‏!‏‏‏؟
فقط چون خون دزد دریائی توی رگامه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
منو به چشم حقارت نگاه کردی‏‏‏.‏‏‏
تمومش کن‏‏،‏‏ اوسوپ‏‏‏-‏‏‏سان‏‏‏!‏‏‏
کوراهادول‏‏‏!‏‏‏
کوراهادول‏‏،‏‏ اونجائی؟
کوراهادول؟
‏‏‏«‏‏‏مِری‏‏‏»‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
مری‏‏‏!‏‏‏
چی شده؟ چه اتفاقی افتاده؟
هی‏‏‏!‏‏‏ پاشو‏‏،‏‏ مری‏‏‏!‏‏‏
خواهش می‌کنم نمیر‏‏‏!‏‏‏
اوجو‏‏‏-‏‏‏ساما‌‏‏!‏‏‏
خدا رو شکر‏‌ سالمین‏‏‏.‏‏‏
مری‏‏‏.‏‏‏
مری‏‏،‏‏ کی این کارو باهات کرده‏‏‏!‏‏‏؟
کوراهادول‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
اون‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏این کارو کرده‏‏‏.‏‏‏
اون‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏اون واقعاً یه دزد دریائیه‏‏‏.‏‏‏
داری چی می‌گی‏‏‏!‏‏‏؟
چشمش دنبال مال و اموالِ خونوادگیتونه‏‏‏.‏‏‏
برای همین به شما نزدیک شده‏‏‏.‏‏‏
این‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏این خیلی مسخـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
حقیقت داره‏‏‏!‏‏‏
پس‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
حرفائی که اوسوپ‏‏‏-‏‏‏سان دیروز می‌گفت‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
فکرشو که می‌کنم‏‏،‏‏ اون تنها کسی بود که حقیقتو می‌دونست‏‏‏.‏‏‏
جونشو به خطر انداخت تا ما رو نجات بده‏‏‏.‏‏‏
ولی هیشکی یه کلمه از حرفاشو باور نکرد‏‏‏.‏‏‏
فرار کن‏‏،‏‏ کایا‏‏‏!‏‏‏
وگرنه می‌کشنت‏‏‏.‏‏‏
به هر حال‏‏‏،‏‏‏ فعلاً بیا از اینجا بریم‏‏‏.‏‏‏
ما فقط از یه آدمِ بد پشتیبانی کردیم و‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
اون جَوونِ با دل و جرأتو‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
‌که می‌خواست از دهکده محافظت کنه‌‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ ‌که جونشو برای ما به خطر انداخت‌‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏از دهکده انداختیم بیرون‏‏‏.‏‏‏
یکی بیاد‏‏‏!‏‏‏ کسی نیست‏‏‏!‏‏‏؟ بیاین کمک‏‏‏!‏‏‏
اوجو‏‏‏-‏‏‏ساما‏‏،‏‏ بی‌فایده‌ـس‏‏‏!‏‏‏
از دیروز همه رفتن مرخصی‏‏‏.‏‏‏
امکان نداره‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
پس‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏من‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
الان نباید ترس ورتون داره‏‏‏!‏‏‏
هنوز اتفاقی نیفتاده‏‏‏.‏‏‏
خیلی مهمه که آروم باشین و دنبال راه حل بگردین‏‏‏.‏‏‏
اگه کوراهادول می‌خواد فقط این خونه و اموالشو صاحب بشه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
پس بدین بهش‏‏‏!‏‏‏
ارزش جونتون بیشتر از این چیزاس‏‏‏.‏‏‏
باشه‏‏‏!‏‏‏
مشکل فعلیمون اینه که تنها کسی که می‌تونه جلوی کوراهادولو بگیره‏‏‏،‏‏‏ شمائین‏‏‏.‏‏‏
می‌تونین این کارو بکنین؟
ولی مجبور نیستین ‏‏‏«‏‏‏شما‏‏‏»‏‏‏ دست به همچین کاری بزنین‏‏‏.‏‏‏
می‌فهمم‏‏‏.‏‏‏
من‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏توی این موقعیت‏‏،‏‏ فرار نمی‌کنم‏‏‏.‏‏‏
عواقبشو می‌دونم‏‏‏.‏‏‏
خودم با کوراهادول صحبت می‌کنم‏‏‏.‏‏‏
داری چیکار می‌کنی؟
محکم‌تر میله‌ها رو بگیر‏‏‏!‏‏‏
ولی میله‌هاش خیلی لیزه‏‏‏.‏‏‏
اگه لیز هم باشه‏‏‏،‏‏‏ مجبوریم ازشون رد بشیم‏‏‏.‏‏‏
مگه تو نگران کایا‏‏‏-‏‏‏سان نیستی‏‏‏!‏‏‏؟
یکی داره میاد‏‏‏.‏‏‏
قایم شین‏‏‏!‏‏‏
کایا‏‏‏-‏‏‏سانه‏‏‏.‏‏‏ حالش خوبه‏‏‏.‏‏‏
انگار از چیزی ناراحته‏‏‏.‏‏‏
کایا‏‏‏-‏‏‏سان داره تنهائی از خونه می‌ره بیرون‏‏‏.‏‏‏
یه خبرائیه‏‏‏.‏‏‏
حتماً اتفاقی افتاده‏‏‏.‏‏‏
انگار همشون له و لورده شدن‏‏‏.‏‏‏
ظاهراً‌‏‏!‏‏‏
هوی‏‏،‏‏ باید الان نگران این باشین که لوفی زیر اون چیزه‏‏‏.‏‏‏
نمی‌میره‏‏‏،‏‏‏ نگران نباش‏‏‏!‏‏‏
بهتره نگران زخمای خودت باشی‏‏‏.‏‏‏
جوجه ناکارمون کرد‏‏‏.‏‏‏
دیگه نقشه کاملاً به هم ریخته‏‏‏.‏‏‏
اگه ناخدا کورو بفهمه‏‏‏،‏‏‏ همه رو از دم تیغ می‌گذرونه‏‏‏.‏‏‏
هوی‏‏،‏‏ هوی‏‏‏!‏‏‏ ‏‏‏«‏‏‏بوچی‏‏‏»‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
بیا ببین این بیرون چه خبره‏‏‏!‏‏‏
این چه وضعیه‏‏‏!‏‏‏؟
هنوز برگ برنده‌ـمونو داریم‏‏‏.‏‏‏
بیاین بیرون‏‏،‏‏ داداشای ‏‏‏«‏‏‏نیابان‏‏‏»‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
شما صدامون کردین‏‏،‏‏ ناخدا جانگو؟
شما صدامون کردین؟
‏‏‏«‏‏‏شَم‏‏‏»‏‏‏ و‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ ‏‏‏«‏‏‏بوچی‏‏‏»‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
برادران نیابان در خدمت شمان‏‏‏!‏‏‏
بوچی‏‏‏!‏‏‏ شَم‏‏‏!‏‏‏
باید از این شیب رد بشیم‏‏‏،‏‏‏ ولی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
ملاحظه می‌کنین که مزاحم داریم‏‏‏.‏‏‏
شرّشونو کم کنین‏‏‏!‏‏‏
ولـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ولی این برای ما غیر ممکنه‏‏،‏‏‏
نـــه‏‏،‏‏ بوچی؟
آره‏‏،‏‏ به نظر خیلی قویه‏‏‏.‏‏‏
به علاوه‏‏‏،‏‏‏ وظیفه‌ی ما مراقبت از کشتیه‏‏‏.‏‏‏
آره‏‏‏،‏‏‏ آره‏‏!‏‏ جنگیدن کار ما نیست‏‏‏.‏‏‏
یعنی چی؟ مگه قرار نیست اینا برگ برنده‌ـشون باشن؟
شَم‏‏،‏‏ کاری که گفتمو بکن‏‏‏!‏‏‏
ها‏‏‏!‏‏‏؟ مــــن‏‏‏!‏‏‏؟
جون بکن‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
چـ‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏چشم‏‏!‏‏ الان میرم‏‏‏.‏‏‏
کاملاً فرق می‌کنه‏‏‏.‏‏‏
می‌خوان چیکار کنن؟
چطور ممکنه اینجوری بجنگه؟
هی‏‏‏،‏‏‏ جماعت‏‏‏!‏‏‏ به هوش باشین که می‌خوام با همین پنجه‌هام همه‌ـتونو تیکه‏‏‏-‏‏‏پاره کنم‏‏‏!‏‏‏
باید با این یارو چیکار کنم آخه‏‏‏!‏‏‏؟
آهای‏‏‏!‏‏‏ اگه بیای جلو‏‏‏،‏‏‏ می‌کشمت‏‏‏!‏‏‏
البته اگه بتونی‏‏‏.‏‏‏ چی‏‏‏!‏‏‏؟
عوضی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ لعنتی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
منو دست کم گرفتی‏‏‏.‏‏‏
خوب دفاع کردی‏‏‏!‏‏‏
منم خوب نقشمو بازی کردم‏‏‏.‏‏‏
شاید هیکلم کوچیک باشه‏‏‏،‏‏‏ ولی به نفعته ‏‏‏«‏‏‏شَم‏‏‏»‏‏‏ ‏‏‏-‏‏‏یکی از برادران نیابان‏‏‏-‏‏‏ رو دست کم نگیری‏‏‏!‏‏‏
چیزی گم کردی؟
من که ورش نداشتم‏‏‏.‏‏‏
اینم از‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ قاپیدنِ گربه‏‏‏!‏‏‏
شمشیرامو پس بده‏‏‏!‏‏‏
پس بدم؟
مگه شمشیرت توی دستت نیست؟
اینا فقط جلوی دست و پامونن‏‏‏.‏‏‏
خب دیگه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏یه ذرّه دست و بالم باز شد‏‏‏.‏‏‏
چطور جرأت کردی شمشیرای عزیزمو پرت کنی‏‏‏!‏‏‏؟
عوضی‏‏‏!‏‏‏
چی‏‏‏!‏‏‏؟
چیو داشتی جرواجر می‌کردی؟
هر چی نباشه‏‏‏،‏‏‏ من گربه‌ام‏‏‏.‏‏‏
بیا‏‏‏،‏‏‏ بوچی‏‏‏!‏‏‏ نوبت توئه‏‏‏!‏‏‏
به چشم‏‏،‏‏ شَـــــم‏‏‏!‏‏‏
اینو داشته بــــــــاش‏‏‏!‏‏‏
زدمش‏‏‏.‏‏‏
لعنتی‏‏،‏‏ فرار کرد‏‏‏.‏‏‏
هوی‏‏،‏‏ باید درست نگهش داری‏‏‏،‏‏‏ شَم‏‏‏!‏‏‏
شرمنده‏‏‏،‏‏‏ انتظار نداشتم اینقدر خر‏‏‏-‏‏‏زور باشه‏‏‏.‏‏‏
این چه مسخره‌بازی‌ایه؟
اگه ضربه‌ـش بهم می‌خورد‏‏‏،‏‏‏ همه‌ی استخونام له می‌شد‏‏‏.‏‏‏
این دفّه نمی‌ذارم فرار کنه‏‏‏.‏‏‏
معلومــه‏‏‏!‏‏‏
خیلی با فنّ یه‏‏‏-‏‏‏شمشیری آشنا نیستم‏‏‏،‏‏‏ ولی‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
بریــم‏‏،‏‏ بوچی‏‏‏!‏‏‏
به چشم‏‏،‏‏ شَم‏‏‏!‏‏‏
حمله‌ی پنجه‌ی گربه‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
ای وای‏‏،‏‏ زورو خیلی تحت فشاره‏‏‏.‏‏‏
چیکار می‌کنی؟
اگه همینجوری به حمله‌هاشون ادامه بدن‏‏‏،‏‏‏ زورو کاری ازش بر نمیاد‏‏‏.‏‏‏
می‌خوام کمکش کنم‏‏‏.‏‏‏
بــــرو‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
نامائی‌بوشــــــــی‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏‏‏‏!‏‏‏
دفاعش باز شد‏‏‏.‏‏‏
چرا رفیق خودمونو می‌زنی‏‏‏!‏‏‏؟
اینطور نیست‏‏‏.‏‏‏
خودش اومد جلوی شلّیکم‏‏‏.‏‏‏
ها‏‏‏!‏‏‏؟ خودش؟
کلّه خراب‏‏‏!‏‏‏ اوسوپ‏‏‏!‏‏‏
می‌خوای بمیری؟
شاید‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
اون ما رو نجات داد‏‏‏.‏‏‏
اگه با پاچینکو بهشون می‌زدی‏‏‏،‏‏‏ ممکن بود اون دوتا‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏در عوض به ما حمله کنن‏‏‏.‏‏‏
اون‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
چرا باید الان نگران ما باشه؟
لعنتی‏‏‏.‏‏‏
اگه فقط یه شمشیر دیگه داشتم‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
می‌خوام برم شمشیراشو بیارم‏‏‏.‏‏‏
اگه شمشیر زورو رو بهش برسونیم‏‏‏،‏‏‏ می‌تونه شکستشون بده‏‏‏.‏‏‏
پس من‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
به خودت فشار نیار‏‏‏!‏‏‏
حتی نمی‌تونی روی پات وایسی‏‏‏.‏‏‏
هوی‏‏،‏‏ نامی‏‏‏!‏‏‏
نامی‏‏‏!‏‏‏
با این شمشیرا چیکار داری؟
خب این داستانش طولانیه‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏
خیلی وقته دیگه هوا روشن شده‏‏‏.‏‏‏
چرا طبق نقشه‌ی من عمل نکردین؟
نا‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏‏‏‏.‏‏‏ناخدا کورو‏‏‏!‏‏‏
دخلمون اومده‏‏‏.‏‏‏
چی؟
وضع خرابه‏‏‏.‏‏‏
داشتین چه غلطی می‌کـــــردیـــن‏‏‏!‏‏‏؟