..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
بالتیگو مقر اصلی ارتش انقلابی Now again its My time(END)...
‫درخواست کمک دارم!
‫شورشیان تومی در دریای جنوبی در حال شکست خوردن هستن!
‫لطفاً هرچه سریع‌تر به ما کمک کنین!
‫تکرار می‌کنم!
‫شورشیان تومی در دریای جنوبی در حال شکست خوردن هستند!
‫لطفاً هرچه سریع‌تر به ما کمک کنین!
‫ما نمی‌تونیم از اینجا بریم!
‫تعداد زیادی مجروح از پادشاهی گوآ داریم!
‫ایوا-چان، من میرم.
‫نه، کوما! تو از اون موقع زیادی بی‌پروا شدی!
‫کوما!
‫صبر کن!
تومی، دریای جنوبی
‫لعنتی!
‫دیگه کارتون تمومه، شورشی‌ها!
‫این یارو از ماست؟
‫جینی ربوده شده؟!
‫آره... به نظر می‌رسه که چشم یه اژدهای افلاکی رو گرفته بوده...
‫و با یه کشتی دولتی بردنش تا همسر همون اژدهای افلاکی بشه.
‫شوک خرسی.
‫ارتش انقلابی؟
‫عـ - عجب چیزی بود!
‫سه سال نبرد بالاخره نتیجه داد!
‫اونم همه‌اش به لطف ارتش انقلابی!
‫اون‌ها قهرمان‌های مردم هستن!
‫یگان ما تو یه حمله‌ی غیرمنتظره نابود شد.
‫متأسفم!
‫واقعاً متأسفم!
‫بلپ، بلپ، بلپ...
‫کلیک.
‫دراگون، منم.
‫خسته‌ام...
‫با کشتی برمی‌گردم خونه.
‫عهدی به جینی! ‫کوما پدر می‌شود!
‫حدود دو سال...
‫...از زمانی که جینی، کاپیتان ارتش انقلابی، ‫ ربوده شد تا همسر یه اژدهای افلاکی شود، می‌گذرد.
‫متأسفم.
‫رسیدیم، بونی.
‫کوما! جینی تماس گرفته!
‫زود باشین، بچه‌ها!
‫جینی!
‫داداش بزرگه؟ ‫جینی!
‫هی، کوماچی!
‫من برگشتم به دنیای پایین!
‫وای! خیلی نگرانت بودیم!
‫جینی... خوشحالم که زنده‌ای!
‫آره...
‫من مریض شده بودم...
‫...واسه همین دیگه بهم نیازی نداشتن و دورم انداختن.
‫شانس آوردم!
‫مریض؟
‫دقیقاً چی شده، جینی؟
‫دلم می‌خواست دوباره همه‌تون رو ببینم،
‫ولی این یه جور خداحافظی‌ـه.
‫چی؟!
‫درباره چی حرف می‌زنی، جینی؟!
‫فکر می‌کردم دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمت!
‫کجایی؟! همین الان میام پیشت!
‫ببخشید، کوماچی.
‫من دارم می‌میرم. دیگه زیاد دووم نمیارم.
‫چی؟
‫داری می‌میری؟
‫چرا؟!
‫من نجاتت می‌دم!
‫الان راه می‌افتم!
‫کوماچی.
‫از مهربونیت ممنونم، ‫ولی هیچ‌وقت نیا پیشم.
‫جینی! همین حالا میایم کمکت!
‫کجایی؟!
‫برین کنار! ‫کوما!
‫کجا داری میری؟!
‫فقط یه جا هست که اون بهش بر می‌گرده.
‫دراگون، داداش بزرگه...
‫کوماچی خیلی مهربونه. ‫لطفاً مراقبش باشین.
‫و اینکه کوماچی...
‫من همیشه‌...
‫... همیشه...
‫...دوست خواهم داشت.
‫کوما؟ برگشتی؟!
‫جینی کجاست؟! می‌دونم که اینجاست!
‫هست، ولی...
‫جینی!
‫چرا... چی به سرت اومده؟!
‫صورتش و کل بدنش...
‫گفت وقتی زیر نور طبیعی قرار می‌گیره، ‫پوستش آبی میشه و مثل سنگ سفت میشه.
‫بچه‌ی بیچاره... ‫نمی‌دونم چی به سرش اومده.
‫کوماچی!
‫خوشمزه‌ست!
‫کوماچی!
‫بیا باهم ازدواج کنیم، کوماچی!
‫قول میدم خوشبختت کنم!
‫کوماچی!
‫برای اینکه مطمئن بشه بچه‌ش می‌تونه زنده بمونه، ‫حاضر بود به قیمت جونش هم که شده...
‫..از دریاهای آفتابی عبور کنه که تا وقتی که هنوز زنده‌ست برسه اینجا.
‫نگران نباش، جینی.
‫من بچه‌ت رو بزرگ می‌کنم.
‫نه!
‫شیشه‌ی شیر رو اشتباه گرفتی!
‫چـ - چطوری‌ـه این؟
‫آه، ببخشید!
‫داری سعی می‌کنی خفه‌ش کنی؟!
‫بذار من انجامش بدم!
‫وقتی می‌خوابی، بذارش تو قفس آهنی.
‫ممکنه با اون هیکل گنده‌ت لهش کنی.
‫واقعاً نازه.
‫تو حسابی شیر می‌خوری، بونی-چان.
‫مطمئناً مثل جینی پرخور می‌شه.
‫بازم می‌خوام.
‫آره، می‌شه...
‫یهو دیدم چقدر دور شده. ‫باید حواسم بهش باشه!
‫آره! همین‌طوره، بونی!
‫بـ... ‫بابا!
‫آره، من باباتم!
‫هی! بونی!
‫اوه، خونه‌ای!
‫خوش اومدی!
‫کوما؟!
‫چرا داری همه‌ی پنجره‌های کلیسا رو تخته می‌کنی؟!
‫در رو ببند!
‫اینو ببین.
‫سنگ‌های آبی؟!
‫این...
‫مثل وقتیه که جینی مُرد- ‫نگو!
‫میرم دکتر بیارم!
‫مرسی...
‫خب...
‫وقتی زیر آفتاب قرار می‌گیره؟
‫واقعاً؟ ‫آره.
‫بیا ببریمش بیرون ببینیم-
‫حرف بی‌ربط نزن!
‫این بیماری سرب سفید نیست...
‫ببخشید. تا حالا همچین علائمی ندیدم.
‫که اینطور...
‫بابا؟
‫نگران نباش، بونی.
‫داری از ارتش انقلابی استعفا می‌دی؟!
‫یعنی واقعاً بونی همون بیماری مادرش رو داره؟!
‫آره...
‫نمی‌دونم چی کار کنم...
‫...ولی می‌خوام کنارش باشم.
‫کاملاً می‌فهمم. ‫برو زندگیت رو ادامه بده.
‫ما هم از پزشکان سراسر دنیا کمک می‌گیریم.
‫مرسی، دراگون!
هفت سال پیش ‫زمان گذشت و وقتی بونی پنج‌سالش شد...
‫فرار کنین!
‫الان این خون‌آشامِ زنده‌زنده می‌خورمون!
بونی پنج ساله ‫گمشین، بچه‌های لوس!
‫نچ نچ!
‫ها! از اینجا دیگه نمی‌تونی جلوتر بیای!
‫تو یه خون‌آشامی که نمی‌تونه بره بیرون!
‫بیا این صلیب رو میل کن!
‫آخ!
‫اسکول ما همین الانش هم توی کلیساییم!
‫می‌خواین بیام بیرون حال‌تون رو جا بیارم؟
‫صبر کن، بونی!
‫بابا.
‫لطفاً نرو بیرون. ‫حتی دیدنت کنار در حالم رو بد می‌کنه.
‫واه، چقدر ترسویی. ‫فقط داشتم شوخی می‌کردم.
‫حتی شوخی‌اش هم ترسناکه.
‫باشه بابا.
‫نمی‌خوام ناراحتت کنم.
‫بونی!
‫چه دختر خوبی شدی!
‫بس کن، بچه سوسول!
‫اون بچه‌های لوس...
‫...اومدن به سنگ‌های روی صورتم خندیدن!
‫یعنی زشتن؟
‫ولی خب این یه بیماری‌ـه. ‫نمی‌تونم کاری براش بکنم.
‫اون جواهرها رو میگی؟
‫ترسوندیم!
‫فکر کنم اونا هم می‌خوانشون، ‫چون خیلی قشنگن.
‫عـه؟
‫جدی میگی؟
‫آره! من عاشقشونم!
‫بونی، اگه خوب بشی و بخوای سفر کنی، ‫دوست داری کجا بری؟
‫اوه! جزیره‌ی آسمونی رو می‌شناسی؟
‫مگه جزیره‌هایی هم توی آسمون هست؟
‫آره! تو یه کتاب دیدمش!
‫ببین!
‫جزیره‌ی آسمونی به خورشید نزدیک‌تره، ‫شاید نیکا اونجا باشه!
‫این چیزیه که می‌تونی منتظرش باشی!
‫نیکا، ها؟!
‫بزن بریم! رقص نیکا!
‫قراره یه ماجراجویی حسابی تو آسمون داشته باشیم!
‫پس وقتی بیست‌سالت شد بریم؟
‫باشه!
‫وقتی نوزده‌سالم شد کجا بریم؟
‫جزیره‌ی فیش‌مَن!
‫علائم دخترت... ‫یه بیماری لاعلاج به اسم فلس‌های یاقوتی‌ـه.
‫می‌دونی چیه؟
‫آره.
‫ببخشید، ولی آروم‌تر صحبت کن.
‫اخیراً چند مورد مشابه شنیدم.
‫نور خورشید و ماه و به عبارتی هر نوع نور طبیعی‌ای، ‫باعث گسترش سنگ‌ها می‌شه.
‫ولی حتی اگه کاملاً از نور دوری کنی، ‫باز هم بیماری پیشرفت می‌کنه.
‫چی؟
‫واقعاً لاعلاجه؟!
‫بونی... ‫دخترم راهی برای زنده موندن داره، نه؟!
‫اگر بخوام راستش رو بهت بگم، ‫دخترت...
‫...حداکثر پنج سال دیگه زنده می‌مونه.
‫و ده‌سالگیش رو نمی‌بینه.
‫نمی‌تونی کاری براش بکنی؟
‫در حال حاضر هیچ درمانی براش وجود نداره.
‫ده‌سالگی؟!
‫نه، امکان نداره...
‫ولی اون داره این‌قدر سالم بزرگ می‌شه!
‫درمانی وجود نداره؟
‫مطمئنین که درمانی نیست؟!
‫چی؟! بونی! ‫فکر کردم خوابی!
‫شنیدم!
‫چی؟
‫ده‌سالگی؟
‫ده‌سالگی؟ درباره چی؟
‫شنیدم یکی گفت ده‌سالگی!
‫اوه؟ یه کم داری گریه می‌کنی؟
‫درباره من بود، نه؟!
‫آ - آره...
‫ده سال... ده‌سالگی...
‫درباره بیماریت، بونی...
‫اون دکتر گفت تا ده‌سالت نشه خوب نمی‌شی.
‫چی؟
‫ناراحت شدم که این‌قدر طول می‌کشه.
‫هورا!
‫وقتی ده‌سالم شد خوب می‌شم؟!
‫می‌تونم باهات برم سفر؟!
‫ا - البته که می‌تونی! ‫وقتی ده‌سالت شد خوب می‌شی.
‫هورااا!
‫لعنتی... حالا چی کار کنم؟
‫پس از گذشت یک سال...
‫و کابوس به پادشاهی سوربت بازگشت.
‫کوما!
‫کوماچی، کمک کن!
‫پادشاه بکوری باز شروع کرده!
‫مثل شونزده سال پیش شده!
‫گفت کسایی که کشور رو عقب می‌ا‌ندازن زنده زنده می‌سوزونه!
‫خیلی بی‌رحمه! شروع کرده به قتل‌عام مردم!
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.
‫کوما برای نجات جان دختر محبوبش، راهی سفری دشوار می‌شود.
‫او در انتهای جهان با دانشمندی نابغه ملاقات می‌کند.
‫آیا آن مرد شیطان است یا قدیس؟
‫شرط عجیب و بزرگِ پیشنهادی در ازای درمان بونی چیست؟
‫در قسمت بعدی وان‌پیس!
‫‫«برای نجات دخترش! - کوما، صلح‌طلبِ ترسو!»
‫من قراره پادشاه دزدان دریایی بشم!