‫درو باز کن! بذار برم بیرون!
‫درو باز کن!
‫دیگه دیر شده.
‫هیچم دیر نشده!
‫فوراً باید برم پیشِ رم!
‫دلیلت برای برگشتن به اون اتاق...
‫دیگه ناپدید شده، گمونم.
‫این بره به درک!
‫چرا سعی داری نجاتم بدی؟!
‫چون خیلی رقت‌انگیز به‌نظر میای، ‫نمی‌تونم تحملت کنم.
‫ولی چرا من؟!
‫اگه واقعاً می‌خوای کسی رو نجات بدی،
‫چرا اونارو نجات ندادی؟
‫می‌تونستی نجاتشون بدی!
‫چـ-چرا باید همچین کاری کنم؟
‫دلیلی نمی‌بینم که بخوام کسی رو نجات بدم، گمونم.
‫پس... دلیلی برای نجات دادن من هم نداری!
‫آخه کی ازت خواست نجاتم بدی؟!
‫روحتم خبر داره چیکار کردی؟!
‫الآن دیگه همه‌چیز ممکنه خراب بشه، به‌خاطرِ تو!
‫همه‌چیز بازنویسی بشه،
‫و این زمانِ حالِ افتضاح، قطعی بشه!
‫تو باید منو می‌کشتی!
‫نمی‌فهمم.
‫اصلاً نمی‌فهمم!
‫پس، باشه.
‫اگه قرار نیست کمک کنی، پس...
‫نه!
‫چرا...
‫بهت اجازه‌ نمی‌دم، گمونم!
‫اجازه نمی‌دم اینجا بمیری!
‫ولم کن!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چرا... این اینجاست؟
‫چرا؟
‫چرا اون کتاب رو جوری نگه داشتی، ‫انگار خیلی برات عزیزه؟
‫اون همون کتابی که اعضای فرقه‌ی ساحره ‫داشتن، نیست... درست نمیگم؟
‫فقط شبیه‌ش‌‍ه، مگه‌نه؟
‫چرا انکارش نمی‌کنی؟
‫به من دستور داده نشده ‫که جواب این سؤال رو بدم.
‫توی اون کتاب چی نوشته شده؟
‫بهت میگه چه کاری انجام بدی؟
‫این سؤال هم در کتاب نیست، گمونم.
‫اجازه نداری کاری که توی کتاب نیست رو انجام بدی؟
‫پس قبلاً که پشتم در اومده بودی...
‫این سؤال هم اینجا نیست.
‫پس الآن چرا داری باهام حرف می‌زنی؟!
‫چرا لحظه‌ آخری نجاتم دادی؟!
‫نمی‌دونم!
‫داری میگی نمی‌تونی کاری که توی این کتاب ‫نوشته نشده رو انجام بدی؟!
‫آره، گمونم.
‫درسته.
‫تمام کارهایی که انجام میدم بر طبق ‫هدایتِ انجیل‌‍ه، گمونم!
‫این معنای زندگی منه!
‫این هدفِ وجودی منه!
‫یعنی سعی کردی منو نجات بدی، ‫چون کتاب بهت گفته بود؟
‫و وقتی که نفرین شدم و من رو نجات دادی،
‫و کمکم کردی، وقتی حتی ‫نمی‌تونستم روی پاهام وایسم؟!
‫و وقتی علافی می‌کردیم، سر همدیگه داد می‌زدیم، ‫و با هم مثل پخمه‌ها رفتار می‌کردیم...
‫گفتم که!
‫درسته، دلیلش همینه، گمونم!
‫همه‌ی کارهایی که انجام دادم، همه‌ی چیزهایی که دیدم، ‫همه‌ی چیزهایی که گفتم...
‫همه‌شون توی این کتاب نوشته شده بود!
‫کسی مثل تو عمراً بتونه قلب بتی ‫رو تحت تأثیر قرار بده، گمونم!
‫خیلی به خودت نناز، انسان!
‫همه‌ی کارهایی که من انجام میدم برای «مادر»ـه!
‫تو فقط... تو فقط...
‫یه انسانی! یه انسان!
‫یه انسان!
‫منو لمس نکن، انسان!
‫من‌ حتی‌ تورو نمی‌شناسم، گمونم، انسان!
‫متنفرم! متنفرم!
‫ازت متنفرم!
‫اون موقع... خیلی خوش‌حال بودم...
‫حیف شد.
وای من؟
‫بئا... تریـ...
‫چه حیرت‌انگیز. اون واقعاً بهت اهمیت می‌ده.
‫امیلیا...
‫نقطه‌ی بازگشتم تغییر نکرده.
‫این سومین باره.
‫امیلیا!
‫نه... اشتباه می‌کنی! من نبودم!
‫امیلیا! قوی باش!
‫کمکم کن، پاک... پاک...
‫امیلیا!
‫سوبارو...
‫منو ببخش، سوبارو...
‫بابت اینکه خونسردیم رو اون‌طوری از دست دادم.
‫چی میگی، طوری نیست.
‫ولی من...
‫یه امشب رو استراحت کن. ‫فردا می‌تونیم صحبت کنیم.
‫اوهوم...
‫رام، مواظب امیلیا باش.
‫فقط مونده با رزوال صحبت کنم.
‫از اونجایی که دفعه‌ی پیش نمی‌تونستم، ‫این‌دفعه حتماً باید درمورد بئاتریس ازش بپرسم.
‫‫ناتسوکی-سان؟
‫ناتسوکی-سان، گوشِت با منه؟
‫و... اوه؟
‫ناتسوکی-سان، رو‌به‌راهین؟
‫ها؟
‫آره، البته! عالیِ عالیم! ‫تمام و کمال!
‫چیزی به نظرت عجیب میاد؟
‫نه، هیچ‌چیز عجیبی وجود نداره.
‫ظاهراً خیلی آرومی.
‫گفتم که؟ پس...
‫حتی با وضعیت کنونیِ امیلیا-ساما.
‫پس اشتباه می‌کنم که ‫نگرانِ این آرامش‌تونم؟
‫تو فکر می‌کنی... من الآن زیادی آرومم؟
‫درسته. هرچند فکر نمی‌کنم چیز بدی باشه.
‫ولی...
‫نه، به لطف تو، الآن اطمینان بیشتری دارم.
‫ممنونم ازت، اوتو.
‫ها؟
‫این ثابت می‌کنه که با وجود...
‫ ...همه‌ی اتفاقاتی که افتاده، هنوز هم می‌تونم ‫درباره‌ی مسائل منطقی فکر کنم.
‫نه، ولی... به‌نظرم بین آروم بودن ‫و منطقی فکر کردن راجع‌به مسائل...
‫تفاوت خیلی بزرگی وجود داره...
‫طرفِ صحبت‌مون رزوال‌‍ه‌ها.
‫این‌دفعه نمی‌ذارم از این موضوع طفره بره.
‫سامَلیک، وقت داری؟
‫گارفیل؟
تو هردفعه باید یه‌طور دیگه رفتار کنی، نه؟
‫ها؟
‫خب، دفعه‌ی قبل، اگه جلوتو نمی‌گرفتم ‫مستقیم برمیگشتی.
‫کار مهمی هست که باید انجام بدم، می‌دونی.
‫ها؟ نقشه‌ی مشکوکت با اون حرومی رو میگی؟
‫بهش نگو نقشه‌ی مشکوک!
‫خب، چی می‌خوای؟
‫راجع‌به پناهگاه‌‍ه؟
‫فکر کردی چیز دیگه‌ای هم هست ‫که بخوام راجبش با توی الاغ اختلاط کنم؟
‫خب، شاید آمارِ رام رو بخوای.
‫اون کسایی که خودشونو شبیه دلقک ‫می‌کنن رو ترجیح میـ...
‫ببند دهنو! داری افسرده‌ام می‌کنی!
‫خب پس به این ترتیب، میریم که درباره‌ی ‫عشق و عاشقیمون گپ بزنیم!
‫ناتسوکی-سان... ولی...
‫بیخیال، اوتو. بذارش فردا، باشه؟
‫بـ-باشه.
‫پس، فردا حرف زدن با ‫مارگراف رو به شما میسپارم.
‫اینجا جاش نیست، دنبالم بیا.
‫بازم تغییر توی جریان اتفاقات؟
‫میگم...
‫از آخرین باری که فردریکا رو دیدی، چقدر می‌گذره؟
‫و دقیقاً چرا باید جواب تویِ الاغ رو بدم؟
‫فقط فکر کردم که پرسیدن ضرری نداره.
‫هه! اون دیگه از اینجا رفته.
‫دیگه به هیچ‌جام نیست.
‫مسئله همینه.
‫می‌دونم که تو برادرِ فرردیکایی،
‫که یعنی اونم شرایط دورگه‌بودن رو داره.
‫پس چرا اینجا نیست؟
‫از من می‌پرسی که چی؟
‫حصار تا وقتی که یکی آزمون رو قبول نشه، ‫باز نمیشه.
‫هیچی اینو عوض نمی‌کنه.
‫دونستن دلیلش گزینه‌های بیشتری بهم میده.
‫من از اون تریپ آدم‌هام که می‌خوان...
‫قبل از اینکه به مخشون فشار بیارن، ‫همه‌ی اطلاعات رو بدونن.
‫رسیدیم.
‫تو بودی که می‌خواستی باهام صحبت کنی، ریوزو-سان؟
‫اگه می‌خوای می‌تونی اینجوری تعبیرش کنی.
‫هر چی باشه گارِ جوان ملاز‌ممه.
‫اینجا جاییه که میای آرامشی چیزی پیدا کنی؟
‫اگه به همچین جایی دعوتم کردی،
‫قراره به‌زودی رازهات رو باهام درمیون بذاری، مگه‌نه؟
‫چه چرب زبانی.
‫خب؟ جوابِ سؤالم رو میدی؟
‫دلیل اینکه فردریکا اینجارو ترک کرد رو میگی؟
‫قصد داری با این اطلاعات چیکار کنی؟
‫ازش استفاده می‌کنم تا همه رو ‫از پناهگاه ببرم بیرون.
اینطوری دیگه لازم نیست کسی امتحان بده، درسته؟
‫منطقی درنظر بگیریم، آره، حق با توئه.
‫ولی چرا اینقدر روی اجتناب از آزمون پافشاری میکنی؟
‫چون نمی‌خوام امیلیا رو مجبور کنم ‫باهاش دست و پنجه نرم کنه.
‫دلیلِ کاملاً خودخواهانه‌ام همینه.
‫شاید برای آزمون جواب بده،
‫ولی همیشه فرار کردن ‫از سختی‌ها جواب نمیـ...
‫حرف از فرار کردن نمی‌زنم.
‫شاید الآن نباشه، ولی امیلیا درنهایت ‫باید با گذشته‌ش روبه‌رو بشه.
‫می‌خوای بهش یه راه فرار بدی،
‫ولی نه از چیزهایی که از همه بیشتر ‫بهش صدمه می‌زنن؟
‫بدون فرار کردن هم از پسش برمیاد.
‫کاملاً ایمان دارم که دختری که عاشقش شدم، ‫می‌تونه از پسش بربیاد.
‫بگو بهش، عجوزه‌ی پیر!
‫بهش بگو که مثل این می‌مونه که یه گوادزئادِ ‫گادگی بخواد تو کوهستان قایم شه!
‫ممنونم، ولی عمراً اگه ‫فهمیده باشم چی گفتی.
‫چیزی که گارِ جوان می‌خواد بگه اینه که راه راحتی ‫برای فرار وجود نداره، که بخوای ازش استفاده کنی.
‫خروج فردریکا صرفاً یه استثناء بود.
‫اون شرایط لازم برای اینکه ‫توی حصار گیر بیفته رو نداره.
‫شرایط لازم برای گیر افتادن توی حصار؟
‫پس چیزی به‌جز دورگه بودن هم هست؟
‫نه، استثنایی در کار نیست.
‫پس...
‫حصار وضعیت دورگه بودن رو با مقدارِ هر نژاد...
‫در خون‌شون تعیین می‌کنه.
‫اگه به اندازه‌ی مساوی خون انسانی ‫و غیر-انسانی داشته باشن،
‫توی حصار گیر میفتن.
‫هرچند...
‫اگه بجای اینکه دورگه باشی...
نصف یه رگت از نژادی باشه* چی؟
‫‫* یعنی مثلاً به جای نصف انسان و نصف حیوان، ‫سه‌چهارم انسان و یک‌چهارم حیوان و امثالهم.
‫که یعنی...
‫باباهامون یکی نیستن.
‫من «گارفیل تینزل‌»ـم.
‫شک ندارم که فامیلی اون یه‌چی دیگه‌ست.
‫من «فردریکا بائومن» هستم.
‫اون فرزند مادری انسان و پدری دورگه‌ست.
‫بنابراین میتونه به خواست خودش، ‫وارد یا خارج جنگل بشه.
‫هه! به خواست خودش وارد یا خارج بشه؟
‫منو نخندون!
‫بیشتر از ده ساله که اینجا برنگشته!
‫فردریکا اینجا رو ول کرد!
‫گارِ جوان...
‫و حالا فهمیدی.
‫متأسفم که این همه گوش کردی ‫ولی چیز زیادی دستگیرت نشد.
‫نه.
‫خیلی بهتر از اینه که تا ابد بین گزینه‌های ‫غیرقابل استفاده گیر افتاده باشی.
‫ولی، گمون کنم هنوز مجبوریم ‫آزمون رو قبول شیم، پس...
‫گارفیل، ریوزو-سان...
‫راستش من یه پیشنهاد دارم.
‫پیشنهاد، ها؟
‫الآن میخواستم برم رزوال و ‫امیلیا رو هم راضیشون کنم،
‫ولی خیلی مهمه، پس ممنون ‫میشم اگه به کسی نگید.
‫خیلی خب. ما به کسی نمیگیم.
‫هرچیزی که میخوای بگو.
‫من میخوام بجای امیلیا در آزمون شرکت کنم.
‫ها؟!
‫وقتی وارد مقبره شدم تا به امیلیا کمک کنم،
‫بدون هیچ آسیبی برگشتم، درسته؟
‫بخاطر اینه که من صلاحیت شرکت در آزمون رو دارم.
‫علاوه بر اون، همین الآنش هم ‫یکی‌شونو قبول شده‌ام.
‫آزمون رو قبول شدی؟!
‫«وضعیت پیچیده شده.»
‫این چیزی‌ـه که میخوای بگی، مگه نه ریوزو-سان؟
‫نمیتونم انکار کنم که حرفی ‫رو زدی که میخواستم بزنم.
‫ولی حالا منظورت رو متوجه شدم.
‫سویِ جوان، چیز مهمی هست که باید بهت بگم.
‫چیه؟
‫الآن میخوام ساکت بمونی و حرکت اضافی انجام ندی.
‫ها؟
‫حتماً پیش خودت فکر میکنی ‫که چرا این اتفاق داره میفته.
‫ولی ازت درخواست بخشش نمیکنم.
‫همونطور که قول دادم، ‫چیزی که گفتی رو به کسی نمیگم.
‫به اسم ریوزو شیما قسم میخورم.
بیدار شدی؟
‫بازت میکنم.
‫صرفاً محض اطلاعت میگم، ‫داد هم بزنی فایده‌ای نداره.
‫کمک!
‫گفتم که بی‌فایده‌ست!
‫اینجا یه گوشه از پناهگاهه ‫که کسی ازش خبر نداره!
‫نیاز نیست آدم کسی که میخواد بمیره ‫رو نجات بده، مگه‌نه؟
‫نمیدونم داری راجع به چی حرف میزنی.
‫شماها حسابی به اینکه یه مشت عجیب‌غریبین معروفین!
‫وایسا... واقعاً نمیفهمم...
‫خودتو به اون راه نزن!
‫از همه‌جای بدنت داره بوی گند میاد!
‫تو عضو فرقه‌ی ساحره‌ای!
‫از وقتی که از مقبره اومدی بیرون، ‫بوش بیشتر هم شده!
‫آدمای زیادی پیدا نمیشن که تا این حد بو بدن.
‫برای همین اگه قسم میخوردی که ‫کاری انجام نمیدی، میذاشتم بری.
‫ولی میگی میخوای بجای شازده خانوم آزمون بدی؟
‫شوخیشم قشنگ نیست!
‫تو میتونی... بوی ساحره رو حس کنی؟
‫هه! اسم جالبی روش گذاشتی!
‫خیلی بهش میخوره، مگه نه؟ «بوی ساحره»!
‫توی مقبره دقیقاً میخوای چیکار کنی؟
‫چه نقشه‌ای توی کله‌ت داری؟
‫اگه مقبره‌ی ساحره جزئی از اونه، پس چیز خوبی نیست.
‫پس چرا من رو اینجا زندانی کردی؟
‫چرا من رو نمیکشی؟
‫هه! چون یه‌جوری میتونی ‫مردم رو متقاعد کنی!
‫نمیخوام بکشمت و مثل سقوط ‫جنگل تسلا نقشه‌ام خراب بشه!
‫پس میخوای با من چیکار کنی؟
‫فعلاً به امیلیا-ساما بستگی داره.
‫نمیذارم!
‫اجازه نمیدم خودکشی کنی!
‫هیچ نمیدونم که چه فکری توی کله‌ت داری.
‫ولی چیزی که بیشتر از همه روی اعصابمه طرز نگاهته!
‫اون چشما مثل چشمای اون رزوال عوضی‌ـه!
‫جرئت داری کار احمقانه‌ای انجام بده!
‫سوبارو-ساما!
‫سوبارو!
‫رام، چیزی پیدا کردی؟
‫متأسفم.
‫هرکی تنهایی در شب توی جنگل گمشده ‫پرسه بزنه به این راحتیا نمیتونه برگرده.
‫تنهایی؟
‫هـ-هیچی.
‫پاک، چرا بیرون نمیای؟
‫داداش، یه لحظه بیا کارت دارم.
‫ها؟!
‫حرف اضافی از دهنت بیرون نیاد.
‫اگه چیزی نگی...
‫خیلی سفت منو بسته!
‫وقتی برای تلف کردن در اینجا ندارم!
‫فکر کن. چیزی که الان میدونم اینه که...
‫کسی که به عمارت حمله میکنه تا ‫زمانی که یه نفر برگرده اونجا، صبر میکنه.
‫درحال حاضر، طولانی‌ترین حالتش ۵ روز بوده.
‫بئاتریس...
‫واقعاً تمام این مدت فقط از دستورات انجیل پیروی میکردی؟
‫گفتم که!
‫آره، دلیلش همینه، گمونم!
‫حتی اگه راست باشه...
‫الآن حاضرم هرکاری کنم تا صدات رو بشنوم.
‫گمون میکردم که در وضعیت افتضاحی باشی،
‫ولی این از چیزی که فکرش رو میکردم هم بدتره.
‫اوه، نباید صدات رو بلند کنی.
‫الآن در وضعیت خطرناکی هستم.
‫نمیخوام دیده‌بان پیدام کنه.
‫ما دوتا هیچوقت درس نمیگیریم که ‫کِی باید بیخیال بشیم، نه؟
‫به هرحال، خیالم راحت شد که هنوز زنده‌ای، ناتسوکی-سان.
‫چند وقت گذشته؟
‫سه روز.
‫الآن شبه... و وقت آزمونه.
‫سه روز؟!
‫و آزمون هنوز داره ادامه پیدا میکنه؟
‫امیلیا-ساما نقشه‌ای داره.
‫موقعی که من نبودم چه اتفاقی افتاده؟
‫خبر ناپدید شدنت زود پیچید،
‫و باعث ایجاد هراس بین مردم شد.
‫علی الخصوص امیلیا-ساما به سختی ‫می‌تونست آرامش خودش رو حفظ کنه.
‫فردای اون روز از شرکت در آزمون خودداری کرد.
‫امیلیا؟
‫همه دنبالت میگشتن، ولی بی‌نتیجه بود.
‫برای همین مارگراف به ‫امیلیا-ساما گفت که باید...
‫آزادسازی پناهگاه رو در اولویت قرار بدن، ‫تا بتونن گروهی برای جست‌و‌جو جمع کنند.
‫گروه جست‌و‌جو؟
‫امیلیا هم موافقت کرد؟
‫اون گفت که مارگراف یه جور عهد رسمی به اون داده...
‫برای همین دیروز و امروز سخت ‫تلاش کرد که آزمون رو قبول بشه.
‫و بخاطر اینکه تلاش‌هاش شکست میخوره به شدت ناامیده.
‫یه چیزی هست که از اولش تا حالا داره اذیتم میکنه...
‫بله؟
‫آخه... چرا یه جور حرف میزنی که ‫انگار از یه نفر دیگه شنیدی؟
‫اوه... اینو میگین؟
‫راستش، گفتنش یکم سخته...
‫حقیقتش... گارفیل حواسش به من هم هست.
‫به همین خاطر داشتم اینور و اونور در میرفتم، ‫تا ازش دوری کنم.
‫ها؟
‫آخرین باری که همدیگه رو دیدین، ‫من اونجا بودم، یادته؟
‫طبیعی‌ـه که به من شک کنه.
‫و بعدش بهم گفت...
‫که اگه به کسی نگم شما با اون ملاقات کردین، بهم آسیبی نمیزنه.
‫و به عنوان جایزه، یه چیزی ‫شبیه یه سنگ نورانی بهم نشون داد.
‫و تو دست رد زدی به سینه‌ش؟!
‫آخ...
‫و حالا گارفیل دنبالته؟
‫بله، برای همین درحال فرار ‫این اطلاعات رو بدست آوردم.
‫از افراد دیگه‌ای شنیدمشون.
‫ولی اینکه این همه طول کشید خنده‌داره،
‫با اینکه انتخاب باحال‌تری بنظر میرسید.
‫سر به سر من نذار! مخت عیب داره؟!
‫چرا اینکارو کردی؟!
‫از اینکه برای نجات من اومدی واقعاً خوشحالم.
‫راستشو بگم، تا قبل از اینکه قیافه‌ی ‫تو رو ببینم، فکر میکردم که بهتره بمیرم.
‫ولی...
‫دلیل اینکه به من کمک کنی رو متوجه نمیشم.
‫گوش کن، ناتسوکی-سان...
‫کمک کردن به دوست (یوجین) آدم
‫انقدر عجیبه؟
‫ها؟
‫چـ-چرا مثل یه مجسمه‌ی شوکه شده اونجا خشکت زده؟
‫آخه، یهو اسم یه نفر که نمیشناسمش رو آوردی.
‫این «یوجین»‌ـی که میگی...
‫همه‌ جای حرفم رو که اشتباه برداشت کردی!
‫«یوجین» نه، «دوست»! ‫رفیق!
‫رفیق؟ کی با کی رفیقه؟
‫من و شما!
‫درسته که من با شما به اینجا ‫اومدم چون به نفع من هم بود!
‫اولش قضیه روغن بود، بعدشم من رو از ‫دست اعضای فرقه‌ی ساحره نجات دادی،
‫و بعدش قول ملاقات من با مارگراف...
‫ولی...
‫وقتی این لطف‌ها رو بذاری کنار،
‫من به شما به چشم دوست نگاه میکنم.
‫البته از طرز رفتارتون خیلی راضی نیستم...
‫ولی به گمونم این رفتار بخاطر نزدیکی‌مون به عنوان دوسته.
‫بله؟
‫د... د.... دوست؟! دوست؟!
‫درسته، درسته! اوتو تو میخواستی با من دوست باشی؟!
‫دوست... آخ دلم... ‫اوتو از دست تو...
‫آخ! دردم گرفت!
‫چیکار داری میکنی؟!
‫باشه! خیلی خب! ‫تقصیره منه که گفتم!
‫میدونستم که بهم میخندی!
‫آخه، چطور میتونم نخندم؟
‫تو کسی نیست که مخش عیب داره.
‫من فقط بخاطر احمق بودن خودم شوکه شدم.
‫انقدر از دست خودم دلخورم ‫که چاره‌ای جز خندیدن ندارم!
‫ناتسوکی-سان؟
‫ببخشید.
‫تو واقعاً دوست منی، اوتو.
‫ممنونم که برای نجاتم اومدی.
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
ﺖ
ﺳ
ﻭ
ﺩ
‫درحال حاضر گارفیل نزدیک مقبره‌ست،
‫پس میتونیم شما رو از حصار عبور بدیم.
‫ولی سوال اینه که اصلاً همچین چیزی ممکنه؟
‫لازم نیست نگران اون باشید.
‫من یه کمکِ قابل اعتماد پیدا کردم.
کمک؟
‫کم کم داشتم فکر میکردم که قبل از ‫اینکه من پیر بشم پیدات میشه یا نه.
‫البته، پیر هم بشم، بازم نازم.