‫کم کم داشتم فکر میکردم که قبل از ‫اینکه من پیر بشم پیدات میشه یا نه.
تو «کمکِ» اوتویی؟
‫من رو «کمک» صدا زدن باعث میشه ‫که به نظر بیاد که ما با هم برابریم.
‫من یه ملازمم.
‫یجوری حرف میزنی انگار ‫آشنای ساحره‌ای چیزی هستی...
‫دستورات من از رزوال-ساما ‫این بود که به شما کمک کنم.
‫تصمیم خودم بود که برای ‫کمک به تو دنبال اوتو بگردم.
‫پس اوتو در حد انتظاراتت بود؟
‫فقط به این فکر می‌کردم که اگه کسی نباشه که ‫بتونم بهره‌ی مفیدی ازش ببرم،
‫تو آخر سر هیچی می‌مُردی.
‫لعنتی، نمی‌تونم انکارش کنم!
‫باید بکنی!
‫به‌عنوان کسی که زندانی شده بود، ‫خیلی خونسرد به نظر میرسی.
‫خب، کلی خندیدم.
‫فرار می‌کنیم.
‫تا وقتی امیلیا-ساما داره آزمون رو میده،
‫گارف نمی‌تونه مقبره رو ترک کنه.
‫وقتی حواسش بهمون نیست، فرار می‌کنیم.
‫نه.
‫فرار بمونه برای بعد.
‫ناتسوکی-سان؟
‫نمیگم که فرار نمی‌کنیم،
‫ولی این یه فرصت طلاییه.
‫نقشه‌ات چیه؟
‫میخوام کاری رو انجام بدم که سه روز پیش، ‫قبل از مزاحمتشون، می‌خواستم انجام بدم.
‫اگر برای
‫نجات تو
‫باشه
‫مهم نیست چند بار
‫بمیرم
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫رزوال،
‫این دفعه نمیذارم که چیزی ‫رو ازم پنهون کنی.
‫تجدیدِ دیدار بعد از سه روز...
‫اونقدرا هم حس بازگشتی معجزه‌وار نمیده.
‫مسخره‌بازی درنیار.
‫الان وقت سروکله زدن با ‫بازی‌های احمقانه‌ات رو ندارم.
‫رام بود که راهت داد داخل‌، نه؟
‫بهش دستور داده بودم که کمکت کنه.
‫آره، برای همین بود که بدون ‫جر و بحث گذاشت بیام تو.
‫قضیه‌ی فرار رو فعلاً گذاشتم واسه بعد.
هه؟
‫می‌خوام تحت این فرض که بیرون رفتنِ من ‫ از پناهگاه قطعی‌ایه، یه سوالی ازت بپرسم.
‫باشه، اگه جوابش رو داشته باشم، میدمش بهت.
‫اتفاقاً فقط تو می‌تونی ‫جواب اینو بدی.
‫بئاتریس... عضوِ فرقه‌ی ساحره‌ست؟
‫چی باعث شده شک کنی که ‫بئاتریس عضو فرقه‌ی ساحره‌ست؟
‫توی کتابخونه‌ی ممنوعه دیدمش.
‫یه انجیل داشت.
‫اگه عضو فرقه‌ی ساحره باشه...
‫این باعث میشه که اون...
‫دشمن من بشه.
‫اینا کلمات سنگینی هستن.
‫کلماتی که گفتنشون عزم راسخی می‌خواد.
‫و...
‫حتی اگه اینا رو با همچین قیافه‌ی پر از دردی بگی،
‫چندان قانع‌کننده نیستن.
‫فکر اینکه تو و اون با همدیگه ‫دشمن بشید، واقعاً وحشتناکه.
‫پس دوست دارم که بهت پیشنهادِ کمک بدم.
‫تو، پیشنهاد کمک؟
‫این یکی از مشکوک‌ترین جملات تاریخه.
‫درسته چیزی که دیدی خیلی ‫شبیه یک انجیل بود.
‫منطقیه که شک کنی یکی از اون‌هاست.
‫ولی من بهت قول میدم که...
‫اون عضو فرقه‌ی ساحره نیست.
‫جداً؟!
‫اون کتاب، انجیل نیست.
‫کتابی جادویی‌ایه که آینده‌ی واقعی رو میگه،
‫و فقط دوتا ازش توی دنیا وجود داره.
‫اون نزدیک‌ترین چیز به «کتاب خرد»ـه.
‫کتاب خرد؟
‫ولی مطمئنم اون گفت که یه انجیله.
‫تمام کارهایی که انجام میدم ‫ برطبق هدایتِ انجیل‌‍ه،گمونم.
‫برای اینه که اسمِ رسمی‌ای نداره.
‫بنابراین، همون اسم نسخه‌های معیوب بهش داده شده.
‫معیوب؟
‫خب، تا وقتی که عضو فرقه‌‌ی ساحره نباشه، اشکال نداره.
‫سؤال اینه که چطوری راضیش کنم کمکم کنه؟
‫«رزوال گفت که تو باید سؤال رو بپرسی.»
‫هان؟
‫اگه این رو به بئاتریس بگی، باید جواب بده.
‫داری میگی...
‫«رزوال گفت که سؤال رو بپرس.»
‫که اینطور.
‫گویا این کلمات برای تو کافی نیستن.
‫و-وایسا... کافی نیستن؟
‫پس این رو بهش بگو:
‫«من همون شخص هستم.»
‫همون شخص؟
‫کاری کن بئاتریس «سؤال» رو بپرسه،
‫بعدش با قاطعیت پاسخ بده.
‫اینکارو که بکنی،
‫بدون شک باهات متحد میشه.
‫چجوری اینقدر مطمئنی؟
‫چون داخل قراردادی‌‌‍ه که نمی‌تونه باطلش کنه.
‫قرارداد...
‫اگه جواب نده، یه مشت میخوابونم صاف تو صورتت!
‫مهم نیست چی بگی، اینکارو می‌کنم!
‫خیلی خب، هرکاری دلت خواست بکن.
‫وقتی با بئاتریس متحد شدی،
‫اون مطمئناً کمک بزرگی در حل ‫مشکلات مربوط به پناهگاه میشه.
‫رزوال، یه سوال دیگه هم دارم.
‫چیه؟
‫تو که در اصل دشمن ما نیستی، نه؟
‫البته که نه.
‫من متحدِ همه‌تونم.
‫جوابی گرفتی؟
‫آره، یه چندتایی.
‫فکر کنم دیگه الان همه‌چی جوره.
‫نقشه چیه؟
‫یه کالسکه زیادی مشکوکه.
‫باید با همدیگه سوارش بشیم.
‫مشکلی نیست؟
‫فکر کنم اگه اینجا بمونی هم، ‫جونت به خطر بیوفته.
‫مشکلی نیـ-
‫آه، وایسا!
‫وقتی از پناهگاه رفتیم بیرون، ‫اولین مقصدمون عمارته.
‫نمی‌تونیم بذاریم فردریکا تنهایی از خودش دفاع کنه.
‫ولی اگه فقط ما دوتا باشیم...
‫اگه نیاز به جنگ بشه، کفاف نمیده.
‫به عبارت دیگه، تو میخوای که من باهات بیام؟
‫خب، اگه بیای... یعنی... ‫حس خیلی بهتری پیدا می‌کنم.
‫گمونم چاره‌‌ای نیست.
‫مطمئنی؟
‫به هرحال رزوال-ساما بهم ‫دستور داد که به باروسو کمک کنم.
‫ولی...
چطوری بریم؟
‫فقط یه اژدهای زمینی و ما سه‌تاییم.
‫اوه...
‫حتی اگه شما دوتا اندازه‌ی یه «نصفه-آدم»ـین،
‫هرکدوم‌تون تقریباً اندازه‌ی یه آدم کامل جا می‌گیرین.
‫فکر نکنم سه‌تامون روی یه اژدها جا بشیم.
‫گفتنِ «نصفه-آدم» ضروری بود؟
‫قدم می‌زنین و باهمدیگه یه نمکی گپ مپ هم می‌زنین؟
‫خب حالا که من اینجام، ‫چرا نمی‌ذارین منم یخورده خوش بگذرونم؟
‫همونجور که میگن، هر چی بیشتر ‫ بدرخشه، ماگرزیــا هم دورتر میشه.
‫مگه الآن نباید به آزمون نظارت کنی؟
‫وقت داری که اینجاها ول بچرخی؟
‫کار من اینه که از پناهگاه محافظت کنم!
‫پس اگه پناهگاه در خطر باشه ‫مطمئن باش وقتشو دارم.
‫شما حرومیا نتونستید که از چشمای پناهگاه در برین!
‫چشمای پناهگاه؟
‫دارم میگم که نقشه کوچولتون لو رفته.
‫پس؟ فکر میکنین کدوم گوری دارین میرید؟
‫هوی؟!
‫ما قراره که باروسو رو از پناهگاه خارج کنیم.
‫اگه اینجا بمونه، برای تو هم ‫دردسر درست میکنه، گارفیل.
‫پس ‌می‌تونم بگم این خیلی به نفعته.
‫فکر میکنین میدونید که تو سرم چی ‌می‌گذره؟
‫لعنتی، اصلا هیچی‌تون دوست‌داشتنی نیست.
‫البته همینِ‌تون رو دوست دارم.
‫پس میشه فرض کنیم که تو قبول ‫می‌کنی که بذاری ما بریم؟
‫ها؟!
‫خوب میدونم که اینجا نگه داشتنِ ‫توی الاغ موی دماغم میشه!
‫ولی خب...
‫اینجوری بگم، ‫«هوشین» غروبِ «بانان» بود.
‫جداً؟
‫هنوزم از اصطلاحاتت سر در نمیارم،
‫ولی تا وقتی که بفهمی که-
‫چتون شده؟
‫شاید به خاطر کمبود آموزشت، ‫هنوز متوجه نشده باشی.
‫«هوشین غروب بانان بود» یه ضرب المثله،
‫که براساس داستان تاجرِ افسانه‌ای، هوشین،
‫که ملت کوچیک بانان رو از بین برد، هست.
‫به حریفت دوتا گزینه میده: یا تسلیم شدن ‫یا حمله با تمام قوا.
‫تسلیم شدن یا حمله با تمام قوا؟
‫گارف، اونقدر احمقی که نفهمیدی چی گفتم؟
‫اونی که بهتره حرف دهنشو بفهمه توی الاغی، رام!
‫فقط واس اینکه بهت نظر دارم، ‫دلیل نمی‌شه دستتو قلم نکنم.
‫برش گردون به جایی که بود!
‫شـ-شدید گیر دادی به اینکه ‫منو بندازی اون تو، نه؟
‫نگه‌داشتن من اینجا مایه‌ی دردسره،
‫پس وقتی می‌تونی بذاری همین‌الآن مفتی برم، ‫چرا نمی‌ذاری؟!
‫نمی‌دونم توی الاغ چه کوفتی هستی!
‫که یعنی نمی‌تونم بذارم بری بیرون!
‫این تصمیم شاید رزوال-ساما رو ناراحت کنه.
‫چون برای رزوال-ساما، باروسو...
‫مستخدم بی‌مصرفی‌‍ه. ‫راحت می‌تونه دور انداخته بشه.
‫عجب جرئتی داری که همچین‌چیزی رو الآن میگی!
‫رزوال رو ناراحت می‌کنه؟
‫فکر می‌کنی اون الاغ چقدر به اینجا، عجوزه‌ی پیر...
‫یا بقیه اهمیت می‌ده؟!
‫هیچ‌جاش نیست!
‫در مورد توی الاغ هم همینه، رام!
‫رزوال-ساما...
‫ببند! خفه، خفه شو!
‫اون حرومی به هیچ‌جام نیست!
‫کار تمومه! ردش کن بیاد!
‫می‌بندمش و-
‫رام-سان!
‫برو!
‫الاغ، نیم‌وجبی!
‫نمی‌تونی بذاری حواست پرت بشه، گارف.
‫بکش کنار بـیـنـم!
‫صبر کن، اوتو! چرا-
‫اگه می‌موندیم توی خطر میفتادی!
‫من و رام-سان با هم این تصمیم رو گرفتیم!
‫چـ-چیکار داری می‌کنی؟
‫امیدوار بودم نیازی بهش پیدا نکنم.
‫اگه مجبور نمی‌شدم انجامش بدم، بهتر بود!
‫اونا که؟
‫مردمِ آرلام؟
‫گفتم که؟
‫کمک‌های قابل‌اطمینانی داریم!
‫فقط رام رو نمی‌گفتی؟
‫سوبارو-ساما! لطفاً مراقب باشید!
‫این طرف! اینجا!
‫اوتو-سان، مراقب سوبارو-ساما باش!
‫چرا همه دارن همچین کار احمقانه‌ای می‌کنن؟
‫این حرف اونم از تو بعیده‌‌ها!
‫همین‌طور مستقیم برو، ‫تا برسی به حصار.
‫بقیه چی؟!
‫تعقیب‌کننده‌هاتون رو معطل می‌کنیم!
‫چی میگی؟ ما زمان کافی ‫برای فرار سوبارو-ساما جور می‌کنیم!
‫گار...فیل...
‫من...
‫هر کاری بگی انجام می‌دم.
‫پس لطفاً به بقیه...
‫صدمه‌ای نزن...
‫احمقِ کـلـه‌پـوک!
‫گا...
‫گارفیل!
‫ا-از سوبارو-ساما دور شو، هیولا!
‫بسـ-
‫بسه! بسه لطفاً!
‫لازم نیست کسی به جز من بمیره!
‫کافیه! کافیه دیگه، پاتراشه!
‫چرا... من اینجام؟
‫صبحه؟
‫لعنت... چقدر خوابیده بودم؟
‫ها؟
چه خبره؟
‫نمی‌تونم! نه، نمی‌تونم!
‫باید کمکشون کنم،
‫به‌هرقیمتی...
‫هیچ‌کس...
‫اینجا نیست؟
‫خرگوش؟
خرگوش اینجا چیکار می‌کنه؟
‫چرا...
‫چرا؟ چرا؟ چرا؟
‫چرا؟! چرا؟!
‫چــرا؟!
‫دوباره صلاحیتش رو بدست آوردی.
‫دعوتت می‌کنم...
‫به مهمانی چایِ یه ساحره.
‫کم پیش میاد یک نفر رو ‫دو بار به مهمانی چای‌ام دعوت کنم.
‫راحت باش و به خودت افتخار کن.
‫کاملاً احساس آرامش می‌کنم، ‫یه‌جورایی چندش‌آوره.
‫چه خبره؟
‫به‌خاطر چای‌ایه که دفعه‌ی قبل خوردی.
‫عامل ساحره‌ی تنبلی‌ـت رو مستقیماً تحت‌تأثیر قرار داده، ‫و باعث شده پایداریت ترغیب شه.
‫اگه برای اون نبود، ‫روحت تیکه‌تیکه می‌شدا.
‫خب، آماده‌ام که قدردانیت رو بپذیرم.
‫می‌تونم این‌طور فرض کنم که ‫وقتی برگردم بیرون هم همچنان کار می‌کنه؟
‫خب، بحثمون درمورد وضعیت روانیت‌‌‍ه.
‫پس تا وقتی که یادت بیاد اینجا چه خبر بوده، ‫نباید مشکلی داشته باشی.
‫خب... تشکرت کو؟
‫اکیدنا...
‫راهی هست که بشه قسم رو جایگزین کرد؟
‫همون قسمی رو میگم که تا از اینجا میرم بیرون، ‫باعث میشه همه‌چیزو در موردت فراموش کنم.
‫پس تا وقتی که پابرجا باشه، ‫احتمالش بالاست که روحم تیکه‌تیکه بشه.
‫خب، درسته، ولی...
‫تازه، مسئله فقط روحم نیست.
‫درهرصورت می‌خوام تو رو یادم بمونه.
‫ها؟
‫اگه بهایی داره، ‫هر چی که بخوای بهت میدم.
‫در عوض، خودتو توی خاطراتم مخفی نکن.
‫بـ-باشه...
‫ها؟
‫جدی؟! دستت طلا!
‫و نظرتم عوض نمی‌کنی، باشه؟!
‫همچین کارِ شرم‌آوری نمی‌کنم.
‫نمی‌کنم، ولی گمونم داری ‫یه‌خورده بی‌انصافی میکنی‌ها.
‫بعدشم ترشح بدنم رو اینطوری تندتند می‌خوری!
‫یادم رفته بود!
‫خب؟ تشکرت کجاست؟
‫گمونم هنوز نشنیده باشمش.
‫آره، مرسی که برام این چایِ کثیف رو ‫درست کردی، ای ساحره!
‫همچین تشکری قلبِ ظریف منو جریحه‌دار می‌کنه.
‫چیه؟ حرف دیگه‌ای داری؟
‫مسخره‌بازی در نیار.
‫تو... چقدر در مورد من می‌دونی؟
‫اگه سؤالت اینه که چی می‌دونم، ‫فقط چیزهایی رو می‌دونم که می‌دونم.
‫اگه سؤالت اینه چی می‌خوام بدونم،
‫می‌خوام همه‌چیز رو توی این دنیا بدونم.
‫امکان نداره که به نظرت ‫عجیب نیومده باشه.
‫برای تو، الآن باید بلافاصله ‫بعد از مهمونی چای دفعه‌ی قبل باشه‌، نه؟
‫اگه به نظرت عجیب نمیاد،
‫پس...
‫پس؟
‫پس... فقط می‌تونه به این معنا باشه که ‫می‌دونی چطوری کار به اینجا کشیده شده.
‫پس امتحانم کن.
‫حـ-حتی شاید وقتِ پشیمون‌شدن از ‫این حرفت رو هم نداشته باشی‌ها!
‫اگه این درست باشه، می‌تونم ازت ‫انتظار داشتم باشم که روی جسدم به‌هم بریزی و...
‫... بزنی زیر گریه؟
‫اکیدنا...
‫من...
‫من با مرگ برمی‌گشتم!
‫همم...
‫یکم خجالت آوره، ‫که اینطوری بهم خیره میشی.
‫و-وقتی من... وقتی من می‌میرم، ‫توی زمان برمی‌گردم به عقب...
‫و دنیا رو دوباره شروع می‌کنم.
‫با مرگ بر‌می‌گردم.
‫شنیدم.
‫و قبل از شنیدنش، دیده بودمش.
‫من... با مرگ برمی‌گردم!
‫با مرگ برمی‌گردم! با مرگ برمی‌گردم!
‫هوی، آروم باش! می‌دونم چه حسی داری ولی-
‫من... با مرگ بر‌می‌گشتم!
‫بارها و بارها می‌مُردم و دوباره شروع می‌کردم!
‫من با مرگ برمی‌گردم!
‫فهمیدم‌ بابا! فقط گوش بده چی میـ-
‫من...
‫با مرگ برمی‌گشتم...
‫بارها... دوباره شروع می‌کردم...
‫من...
‫تمام این مدت...
‫از وقتی به این دنیا اومدم...
‫هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت نمی‌تونستم اینو به کسی بگم...
‫بارها و بارها... تنهایِ تنها... ‫تنهایی تمام این مدت...
‫من... من...
‫می‌دونم.
مـی‌دونـم
می‌دونم
مـی‌دونـم
می‌دونم
مـی‌دونـم
می‌دونم
‫تمام قدم‌هایی که تا اینجا برداشتی رو می‌دونم.
‫می‌دیدمت.
‫ولی دیدن تنها کاری بود که می‌کردم.
‫پس اگه میشه، دوست دارم ‫خودت بهم بگی که...
‫چه فکری می‌کردی، چه حسی داشتی،
‫و چقدر بار روی دوشت بود.
‫می‌خوام بدونم.
‫هر چی باشه، من ساحره‌ی طمع‌ام، ‫کسی که می‌خواد همه‌چیز رو توی این دنیا بدونه.
‫این منم... اکیدنا.
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی
ارزشِ
یک
زندگی