‫چون من کنارش نبودم، اونطوری شد.
‫و من بودم که میگفتم نمیخوام اون رو ناراحت ببینم...
‫امیلیا، حالت خوبه؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫امیلیا و...
‫پناهگاه و عمارت رو، نجات میدم.
‫تک تکشون رو نجات میدم،
‫حتی اگه به قیمت زندگیم باشه.
‫حالتون بهتره؟
‫آره... گمونم چون سوبارو کنارم بود.
‫بزرگترین مشکل، رزواله.
‫اون میدونست که من میتونم دوباره شروع کنم،
‫حتی اگه نمیدونست که برای انجامش مجبورم بمیرم.
‫شکی درش نیست که داره از کتاب خرد پیروی میکنه.
‫هرچیزی که برخلاف نوشته‌های اون باشه رو نمیبخشه،
‫و اگر پاش بیفته، هیچ تردیدی برای استفاده از ‫قابلیت برگشت من برای انجام دوباره‌ش نمی‌کنه.
‫چه چیزی اون رو مجبور به این کارا میکنه؟
‫من...
‫با انجام اون‌کار...
‫...می‌تونی شبیه من بشی.
‫....هیچوقت شبیه تو نخواهم شد.
‫عمراً.
‫پس... اشکالی نداره دوباره به تو رو بیارم؟
‫خیلی چیزا هستن که میخوام ‫بفهممشون تا باهم سرشون عذاب بکشیم.
‫منو دعوت کن، اکیدنا!
‫هرچند بار که بخوای زندگیم رو بهت میدم!
‫یا غرور یا هرچیز دیگه‌ام!
‫پس خواهش میکنم، اکیدنا!
‫بذار...
‫بنگر حالی غیرقابل تصور را.
‫ها؟
‫...گو.
‫دروغ‌گو.
‫دروغ‌گو! دروغ‌گو! دروغ‌گو!
‫‫دروغ‌گو! دروغ‌گو! سوباروی دروغ‌گو!
‫این دیگه... چیه؟
‫امیلیا-ساما!
‫دروغ‌گو!
‫‫سوبارو... سوبارو... ای دروغ‌گو!
‫فلیس! همین الآن بیا اینجا! فوری‌‌‍ه! عجله کن!
‫‫گفتی که... باهم میمونیم...
‫نمیشناسمش...
‫این صحنه رو نمی‌شناسم.
‫ویل‌جی!
‫چطور میتونم بشناسمش؟
‫‫گلوش چاقو خورده! وقتی برای از دست دادن نداریم!
‫دست نگه‌دار... بی‌فایده‌ست. اون دیگه مرده.
‫اجازه نمیدم بمیری!
‫اجازه نمیدم کسی که زندگیم ‫رو نجات داد اینطور بمیره!
‫چرا الآن باید این اتفاق میفتاد؟
‫مسخره بازی درنیار! مسخره بازی درنیار!
‫دست نگه‌دارید... دست نگه‌دارید! دست نگه‌دارید! ‫دست نگه‌دارید! دست نگه‌دارید!
‫دیگه دیر شده. روحش دیگه در جسمش نیست.
‫چرا؟ برای چی؟!
‫چرا به این سادگی مردی؟
‫سوبارو-دونو، تو...
‫سست‌عنصر. بزدل.
‫همه‌ی عزیزات رو داری میذاری و میری،
‫و همه‌ی درد و عذاب رو برای ما میذاری.
‫خودت گفتی...
‫خودت گفتی... که عاشق منی.
‫اون...
‫...وضعیت اون دنیا بعد از مرگ منه؟
‫یا اینکه آزمون بود؟ گذشته‌ی من نه، بلکه آزمون دوم؟
‫بنگر حالی غیرقابل تصور را.
‫سوبارو؟
‫امیلیا-ساما، لطفاً...
‫صورت سوبارو رو براش پاک کن.
‫چرا؟
‫چرا سوبارو اینطوری شده؟
‫چرا این اتفاق برای سوبارو افتاد؟
‫برای اینکه منو نجات بده؟
‫بگو. چرا اینطوری شد؟
‫میخواستم که با تو بیشتر صحبت کنم، ناتسوکی سوبارو.
‫میخواستم که تو رو یک دوست بنامم.
‫تمومش... کن...
‫خواهش میکنم...
‫تمومش کن!
‫بنگر حالی غیرقابل تصور را.
‫بعد از اون همه چرت و پرتی که گفتی...
‫همه‌ی این هم جزو نقشه‌ی تو بود، بئاتریس-ساما؟
‫چرا؟
‫میدونستم که تو نمیتونی «اون شخص» باشی،
‫ولی بازم...
‫به این میگی «عشق»؟ واقعاً که...
‫غیرقابل کمکی.
‫بنگر حالی غیرقابل تصور را.
‫پس واقعاً تویی.
‫امیلیا-ساما و سوبارو، هردو ‫دیگه در این دنیا نیستند، درسته؟
‫لیا به خواب رفته، تا ابد.
‫نمیخوام در دنیایی بدون اون وجود داشته باشم.
‫بنابراین، طبق پیمان ما، این دنیا رو منجمد میکنم.
‫من و اون پسر به یه اندازه مقصریم.
‫و این دلیلی‌‌‍ه که میخوای بخاطرش دنیا رو نابود کنی؟
‫نمیذارم بیش‌تر از این آسیبی وارد کنی.
‫اگر میخوای از کسی متنفر باشی، از من باش.
‫من از کسی تنفری ندارم، راینهارد.
‫تو یه قهرمان واقعی هستی.
‫و یه قهرمان همه‌ی چیزیه که می‌تونی باشی.
‫بنگر حالی غیرقابل تصور را.
‫و این آخرش بود.
اصلاً ‫کار خیلی پرثمری نبود.
‫بنگر حالی غیرقابل تصور را.
‫من فقط از بدتر شدن اوضاع جلوگیری کردم.
‫برام مشخص بود که سوبارو-کون دیگه قابل نجات نبود.
‫‫مطمئناً خودش هم میخواست که زودتر تموم بشه.
‫بنگر حالی غیرقابل تصور را.
‫دیگه نمیتونی روی پات وایسی، سوبارو-کون؟
‫دروغه.
‫دروغ نیست.
‫هرموقع که بخوای، کنارت خواهم بود.
‫رم...
‫بله. من رم تو هستم.
‫رم...
‫بله، رم هستم.
‫رمِ همه‌کاره و همیشه‌بدرد‌بخور تو.
‫تو...
‫حالت خوبه؟ خسته‌ای؟
‫نمیدونم...
‫شاید خسته‌م.
‫ولی هنوز هیچکاری انجام ندادم...
‫اگه قویتر بودم، باهوش‌تر بودم و توانایی بیشتری داشتم،
‫لازم نبود همه اونقدر درد و عذاب بکشن.
‫سوبارو-کون...
‫اگه بعد از اینکه من میمردم دنیا ادامه داشت،
‫چندبار من اونا رو رها کردم تا بمیرن؟
‫سوبارو-کون...
‫چندبار گذاشتم تو بمیری؟
‫چندبار مجبور به کشتنت شدم؟!
‫سوبار-کون.
‫همه چی مرتبه.
‫رم...
‫عاشقتم.
‫عاشقتم، سوبارو-کون.
‫پس همه‌چی درست میشه.
‫ا-این چیزی رو جواب نمیده.
‫میده.
‫جوری که من الان تو رو در آغوش گرفتم،
‫جواب همه چیزه.
‫خیلی سختی کشیدی، سوبارو-کون.
‫تنهایی این همه درد کشیدی...
‫ولی لازم نیست دیگه همیشه اینقدر غمگین باشی.
‫من...
‫من جای هرچیزی که حس میکنی رو میگیرم.
‫همه چی رو به من بسپار،
‫و الآن خوب استراحت کن.
‫فقط کافیه که بخوابی.
‫رم...
‫‫تسلیم شدن آسونه.‫
‫‫ولی به تو نمیاد.‫
‫تو کی هستی؟
‫ها؟
‫دارم میپرسم تو کی هستی؟
‫سـ-سوبارو-کون، چی داری-
‫میدونستم که وقتی به آخر خط رسیدم،
‫وقتی سرم رو روی زانوم گذاشتم و غرق در غم و اندوه شدم،
‫تو میای و آروم کنارم می‌ایستی.
‫و به مشکلاتم گوش میدی و میذاری ‫ضعف‌هام رو فریاد بزنم،
‫و همه اشک‌هام رو بیرون ‫بکشم تا وقتی دیگه خشک بشن...
‫و بعدش میگی، «خیلی خب، حالا دیگه بلند شو».
‫هیچوقت بهم نمیگی که استراحت کنم.
‫نمیگی تسلیم بشم و همه چیز رو به تو بسپارم.
‫تو منو دوست داری و من هم دوستت دارم.
‫تو با من مهربونی و بهم عشق میورزی،
‫ولی از همه‌ی آدمای دنیا با من سختگیر‌تری.
‫رم تنها دختری‌‌‍ه که به من آسون نمیگیره!
‫اشتباه میکنی! لطفا بهم گوش کن، سوبارو-کون!
‫من فقط نمیخوام که عذاب کشیدنت رو-
‫ضعیف بودنم رو نشونت میدم، ‫شکننده بودنم رو نشونت میدم.
‫ولی هیچوقت تسلیم شدنم رو نشونت نمیدم!
‫چون سوبارو-کون قهرمان رم‌‍ه!
‫از اینجا برو، تقلبی!
‫به خودت جرئت نده با قیافه و صدای رم نوازشم کنی!
‫ا-این چیزی نبود... که به من ‫گفته شده بود... که اتفاق میفته...
‫ها؟
‫تو کی هستی؟
‫کـ-کارمیلا، ساحره‌ی شهوت.
‫ا-از آشناییتون... خوشوقتم...
‫این جای عجیب غریب رویای اکیدناست؟
‫الان میخواستی چیکار کنی؟!
‫الان؟
‫دارم درمورد تغییر قیافه‌ت به رم حرف میزنم!
‫این قدرت توئه؟!
‫نـ-نه!
‫ا-اگه من شبیه کس دیگه‌ای بودم،
‫بخاطر اینه که... شما میخواستی... ‫من رو اونطور ببینی...
‫چی؟!
‫مـ-من نمیخواستم، ولی اکیدنا-چان گفت...
‫فـ-فقط کافیه یکم لوست کنم...
‫پس اکیدنا پشت همه‌ی ایناست؟!
‫بیش از این جلو رفتن باعث به خطر افتادن زندگیت میشه.
‫«عروس بی‌چهره» کارمیلا،
‫باعث میشه وقتی در حضور اون ‫هستی، نفس کشیدن یادت بره.
‫در آخر، حتی باعث ایستادن تپش قلبت میشه.
‫چی تو کله‌ات بود، اکیدنا؟
‫مشخص نیست؟
‫ساحره‌ام‌ها، پس یه نقشه‌ی پلید.
‫چرا همچین کاری کردی؟!
‫بخاطر اینکه این موثرترین روش بود.
‫اگه کاری نمیکردم،
‫مغزت در آزمون به پوچی میرفت.
‫پس داری میگی برای نجات من اینکارو کردی؟
‫بهونه‌ای برای زخمی که در نتیجه‌ی ‫اون به قلبت وارد شد نمیتونم بیارم.
‫خودم رو آماده‌ی پذیرفتن عصبانیتت کردم.
‫میدونم الآن بیشتر از همه چی‌ رو میخوای بدونی.
‫بذار تا برات آزمون رو توضیح بدم.
‫درست مثل آزمون اولی،
‫آزمون دوم تو رو در دنیای ساخته ‫شده از خاطراتت قرار میده.
‫یه ناواقعیت کاملا خوش ساخته.
‫پس...
‫اما...
‫بازگشت با مرگ تو قدرت ساحره‌ی حسادته.
‫اساساً، فقط اون میدونه که چیزهایی که...
‫واقعاً در واقعیتی اتفاق افتاده یا نه.
‫پس داری میگی ممکنه اونا واقعا اتفاق افتاده باشه؟
‫فقط دارم میگم که یه احتمال‌‌‍ه.
‫بجای اینکه تعداد کسایی که ‫نتونستی نجات بدی رو بشماری،
‫بهتره روی کسانی که نجات دادی تمرکز کنی.
‫آرمان‌گرایی‌های کلیشه‌ای مثل این فایده ندارن!
‫می‌دونم که تا اینجا از تمام قدرتی که داشتی،
‫چه فیزیکی، چه ذهنی، برای زنده موندن استفاده کردی.
‫حتی یک‌دونه از چیزهایی که توی راهت ‫تا رسیدن به اینجا تجربه‌ کردی بی‌فایده نبوده.
‫تو با انجام هرچه که در توانت بود به اینجا رسیدی،
‫با به‌خطر انداختن زندگیت.
‫این چیزیه که باید بهش افتخار کنی.
چرا همه‌اش سعی می‌کنی اینجوری کمکم کنی؟
‫بنظرم یکم بدجنسی باشه که ‫از یه دختر بخوای برات بگه.
‫مایلی با من یه پیمان ببندی، ناتسوکی سوبارو؟
پیمان؟
‫آره، یه پیمان رسمی با ساحره‌ی طمع.
یکی با من میبندی؟
‫اگه ببندم چی می‌شه؟
‫خیلی ساده‌ست.
‫از حالا به بعد، هروقت به مانعی رسیدی ‫که نمی‌تونستی بهش غلبه کنی،
‫هروقت حس می‌کنی داری زیر بار گناهانت له می‌شی،
‫من ازت پشتیبانی می‌کنم.
‫من به میزان دانشی که دارم اعتماد دارم.
‫باید بتونم برای همه‌ی مشکلاتت یه راه‌حلی جور کنم.
‫مهمتر از همه، می‌تونم در قدرت بازگشت با مرگت باهات شریک باشم.
‫این یعنی چی؟
نکنه واقعاً داری نکات مثبت پیمان بستن رو می‌گی بهم؟
‫بنظرم توضیح دادن خوبی‌های همچین چیزی منطقی باشه.
‫اصلاً اگه باعث بشه پیمان رو قبول کنی، ‫از همه بیشتر به نفع منه.
‫همه‌ش حساب‌شده‌ست.
‫شاید ایده‌ی خیلی بدی هم نباشه.
‫که یعنی؟!
‫آه، نه... درسته.
‫اگه خیلی اصرار داری، مشکلی با پیمان بستن باهات-
‫دیگه واسه اینکه خونسرد رفتار کنی یکم دیر شده.
‫به‌هرحال، چطور می‌تونیم این پیمان رو تشکیل بدیم؟
‫برای بستن یک پیمان رسمی،
‫من و تو باید پیوندی ‫بین روحمون تشکیل بدیم.
‫اول از همه، مثل این، کف دست‌هامون ‫رو برای همدیگه بالا میاریم.
‫چـ-چی؟!
‫من باید...
‫جلوی این پیمان رو بگیرم.
‫ساحره‌ی خشم؟!
‫من اینو قبول نمی‌کنم!
‫پس تو هم دنبالشی؟
‫گمونم حسودیا.
‫منو دست ننداز!
‫من شدیداً خشمگینم! رنجیده‌خاطرم!
‫از شدت خشم خونم به جوش اومده!
‫اصلاً این چطور اینجاست؟
‫نباید جات رو با بقیه‌ی ساحره‌ها عوض کنی، ‫تا بتونن حضور پیدا کنن؟
‫این دروغه!
‫این دختر یه آشغال بدذاته که همین شکلی الکی ‫از حقه‌های بی‌رحمانه‌ای مثل اون استفاده می‌کنه!
‫خب، نمیخواستم ساحره‌ها همینطوری هی ظاهر بشن،
‫و بذارم یکیشون تو رو از من بگیره.
‫اینقدر راحت با شیرین‌زبونی اکیدنا نرو تو چاه!
‫اعصابمو بهم می‌ریزه!
‫تازه، اون حتی بهت بخش‌هایی از اون پیمان رو...
‫که برات...
‫بد هستن رو...
‫نگفته!
‫و-وایسا! برام بدن؟!
‫منظورش هزینه‌ای‌‍ه که در ازای ‫بستن پیمان با من باید پرداخت کنی‌.
‫هرچند اینکه بهش بگی چیز بدیه، ‫به‌نظرم یکم زیاده‌روی‌‌‍ه.
‫پس، از من چی‌ می‌خوای؟
‫چه هزینه‌ای باید پرداخت کنم؟
‫خیلی ساده‌ست.
‫هرچیزی که حس می‌کنی، ‫هرچیزی که بهش فکر می‌کنی،
‫هرچیزی که در قلبت باقی می‌مونه،
‫آینده‌ اونطور که تو می‌شناسیش،
‫هرچیزی که بهش دست پیدا می‌کنی،
‫تمام پتانسیل درونت،
‫میوه‌ی تمام چیزهای ناشناسی که ‫از خودِ وجودت به‌وجود اومدن...
‫من فقط یه چشمه‌ی کوچیک ازش رو می‌خوام.
‫هـ- همه‌ی اینا درسته...
‫و-ولی اینطور فرض نکن که اون ‫هـ-همه چیز رو بهت گفته...
‫ساحره‌ی شهوت؟
‫ا-اکیدنا-چان... دروغ نمی‌گه...
‫ولی خیلی از چیزها رو داره ازت مخفی می‌کنه.
‫زحمت گوش دادن به این دوتا رو ‫به خودت نده، ناتسوکی سوبارو.
‫وقتی با من پیمان ببندی،
‫من، بدون هیچ شکی، تو رو ‫به آینده‌ای که می‌خوای راهنمایی می‌کنم.
‫این قولی نیست که تو همیشه با ‫«در انتها...» شروعش می‌کردی، هست؟
‫و تو کی‌ای؟!
‫ساحره‌ی تنبلی، «سِکومِت».
‫فقط محض اطلاعت اسمم رو می‌گم که بدونی.
‫تو ششمین...
‫من فقط به عنوان یه نگهبان اینجام ‫تا عدالت این مکان رو حفظ کنم.
‫ولی، وظیفه‌ام نسبت به اون دختر رو انجام می‌دم.
‫اوه، بارو، اینجایی؟
‫الآن همه اینجان؟ کم پیش میاد!
‫از وقتی که مهمانی چای داشتیم، ‫خیلی وقت می‌گذره.
‫من رو هم دعوت میکردید!
‫چرا شماها یکی یکی میاین؟!
‫از جون من چی می‌خواین؟!
‫فکر کنم بهت گفتما.
‫موضوع قولی‌‍ه که همیشه با «در انتها...» شروع می‌شه.
‫«در انتها»؟
‫اکیدنا، تو گفتی که من رو به طرف ‫بهترین آینده‌ی ممکن راهنمایی می‌کنی، نه؟
‫آره، گفتم. حقیقت داشت.
‫و با کمکت، من با دنبال کردنِ بهترین راه ممکن،
‫به بهترین آینده‌ی ممکن می‌رسم؟
‫چرا چیزی نمی‌گی؟
‫جوابمو بده، اکیدنا!
‫جوابمو بده، ساحره‌‌ی طمع!
‫برای رسیدن به آینده‌ای که تو می‌خوای،
‫باید در مسیری که داری، ‫هر قربانی‌ای رو قبول کنی.
‫این همون تصمیمی نیست که گرفتی، ناتسوکی سوبارو؟
‫صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن!
‫نه، صبر نمی‌کنم.
‫تو اونی هستی که باید بهتر بفهمه.
‫فقط بهش فکر کن!
‫قدرت برگشت با مرگی که تو داری، ‫چیزِ فوق‌العاده‌ای‌‍ه.
‫تو درست نمی‌فهمی که در واقع ‫چقدر این قدرت مفیده.
‫بهت این اجازه رو می‌د‌ه که تا وقتی که به آینده‌ای که می‌خوای برسی، ‫هرچقدر که می‌خوای دنیا رو دوباره شروع کنی.
‫این مظهرِ آرمانِ نهایی‌‍ه که هر جوینده‌ای ‫می‌تونه اون رو بخواد!
‫البته، من مجبورت نمی‌کنم ‫که با مرگ برگردی.
‫تو ازش برای رسیدن به نتیجه‌ای که می‌خوای استفاده می‌کنی،
‫و من تمام دانشی که برای رسیدن به آرزوت ‫نیاز داری رو بهت قرض می‌دم.
‫انتظار دارم تمام نتایجی که ‫در این فرآیند به وقوع می‌پیونده،
‫به‌صورت وسیعی به کنجکاوی‌ام احساس رضایت ارزانی کنه!
‫ما باهم برسر مشکلات یکسانی جون می‌کنیم، ‫کلنجار می‌ریم، و حلشون می‌کنیم.
‫ما رابطه‌ای مطلوب برای رسیدن بهش خواهیم داشت!
‫همان‌طور که من از قدرتت استفاده می‌کنم،
‫ازت می‌خوام که از من برای رسیدن به ‫بهترین آینده‌ی ممکن‌‍‍ت استفاده کنی.
‫علاقه‌ی قلب دخترانه‌ی من برای تو ‫و تمایلم برای کمک بهت واقعی‌‍ه.
‫از اینکه از من به‌عنوان یه وسیله استفاده کنی، ‫از راضی هم راضی‌ترم.
‫اگه این چیزیه که می‌خوای، قدمت روی چشمم‌‌‍ه ‫تا از بدنم برای لذتت استفاده کنی!
‫با کمال میل بهت تقدیمش میکنم!
‫با کلماتم بهت قدرت برای پیش رفتن به سمت جلو می‌دم.
‫چه راحتی و آسایش بخوای، ‫چه انگیزه، چه عشق،
‫یا حتی نفرت، همه‌اش رو بهت می‌دم؛ ‫همه‌اش رو می‌تونم بهت بدم.
‫تو از دخترایی که بهت همه‌چیز ‫می‌دن خوشت میاد، نه؟
‫تو به من نیاز داری!
‫درحال حاضر هیچ‌کسی به‌جز تو نمی‌تونه ‫کنجکاوی‌ام رو راضی کنه.
‫اگه از قدرت برای نجات دادن کسی استفاده می‌کنی،
‫ازت می‌خوام که منو نجات بدی.
‫من نمی‌تونم طمع‌ام رو کنترل کنم!
‫مهم نیست چی بشه، به آینده‌ای که می‌خوای ‫راهنماییت می‌کنم.
‫قسم می‌خورم! قـسـم می‌خورم!
‫و آزادسازی پناهگاه، در آن‌سوی اون قرار داره!
‫تو می‌تونی هرکسی که اونجا گیر افتاده، از‌ جمله اونی ‫که عاشقشی و همه‌ی اونایی که برات مهم‌ان رو نجات بدی!
‫برای این هدف، ازت می‌خوام ‫که منو قبول کنی، ازم استفاده کنی،
‫و هرچقدر طمع که می‌خوای از من بگیری،
‫تا بتونیم آینده‌مون رو بدست بیاریم!
‫این همه‌ی چیزیه که ازت می‌خوام ‫و همه‌ی چیزیه که ازت می‌طلبم.
‫و همه‌ی چیزی که درعوضش به تو میدم.
‫حالا دیگه واقعاً همه‌چیز رو، با تمام جزئیات ‫و با شور و شوق، بهت گفتم.
‫این شاید نزدیک به عشق باشه، ‫این سوگندی از عشقه!
‫و تو به عشقِ من چجوری جواب می‌دی؟
‫جوابت رو می‌خوام!
‫هرچی‌باشه، این خودش یکی از جواب‌هایی‌‌‍ه ‫که کنجاوی‌ام رو راضی می‌کنه.
‫اکیدنا...
‫چیه؟
‫تو می‌خوای ازم استفاده کنی؟
‫بله.
‫و تو هم می‌تونی همین‌کارو با من بکنی.
‫این پیمان برای همینه.
‫اگه میخوای من رو بخاطر استفاده ازش...
‫برای نگه‌داشتن تو برای ‫خودم سرزنش کنی، قبولش میکنم.
‫هرچی‌باشه، واقعیته.
‫اینطور نیست که هیچ‌وقت درنظر نگرفته باشم...
‫که قصد و غرض تو شاید صد درصد خوب نباشه.
‫ولی... این خیلی بیش از حده!
‫درست نمی‌فهمم که چی ‌رو ‫اینقدر مشکل‌ساز می‌دونی.
‫همه‌چیز راجع‌به طرز فکرت ‫خیلی بچه‌گانه و سطحی‌‍ه!
‫همه‌اش کاملاً سطحی‌‍ه!
‫وقتی می‌خندی، حتی وقتی عصبی‌ای، ‫طرز فکرت...
‫اکیدنا، تو توانایی این که بفهمی بقیه ‫چه احساسی دارن رو نداری!
‫این یکی از اون دفعه‌هایی‌‌‍ه که ‫می‌تونستی عصبی شی...
‫که اینطور. تو خیلی چیزها بهم یاد دادی.
‫دفعه‌ی بعدی که فرصتش پیش بیاد...
‫فقط همین‌کارو می‌کنم.
‫ولی اول، چرا نمی‌نشینی؟
‫می‌خوام یکم بیشتر در مورد پیمانمون باهات بحث کنم.
‫یادم اومد...
‫یه‌چیزی بود که وقتی دوباره دیدمت، ‫می‌خواستم ازت بپرسم.
‫اوه؟ یعنی چی‌ می‌تونه باشه؟
‫وقتی جوابت رو بشنوم، فکر کنم ‫بتونم تصمیم بگیرم.
‫بئاتریس رو می‌شناسی، نه؟
‫می‌شناسم.
‫هرچی باشه، خیلی توی تولدش نقش داشتم.
‫بئاتریس زندگیش رو تحت پیمانی...
‫که مجبورش می‌کنه برای ‫«اون شخص» صبر کنه، سپری کرده.
‫فکر کنم اون پیمان با تو بوده.
‫درسته. من کسی‌ام که بهش دستور دادم ‫تا از کتابخانه‌ی ممنوعه...
‫محافظت کنه و منتظر کسی باشه که دنبالش میاد.
‫پس «اون شخص» کیه؟
‫چطور می‌تونم آزادش کنم؟
‫سؤال خوبیه! واقعاً کی می‌تونه باشه؟
‫هـا؟!
‫داری... داری می‌گی حتی نمی‌دونی ‫که بئاتریس منتظر کیه؟!
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫ولی چرا؟
‫مگه تو همونی نبودی که بهش گفتی ‫تا منتظرش بمونه؟!
‫تو کاملاً دچار سوء‌تفاهم شدی.
‫من بئاتریس رو مجبور نکردم ‫که اون قول رو بده...
‫که کتابخونه‌ی ممنوعه رو به «اون شخص» اهدا کنه.
‫چی؟
‫اصلاً همچین هدفی نداشتم.
‫با گرفتن این قول ازش که منتظر ‫اون شخصی که بدنبالش میاد باشه،
‫می‌خوام بفهمم اون کی رو انتخاب می‌کنه...
‫که «اون شخص» باشه.
‫البته، اینکه چهارصد سال بدون اینکه کسی رو انتخاب کنه، ‫همونجا مونده نتیجه‌ی همونه.
‫ناتوانیش در انتخابی به این ‫سادگی بعد از این همه مدت...
‫‫و تقاضای مرگ و عذاب کشیدن سر اینکه ‫پیمانش رو نگه داره یا نه...
‫هم نتیجه همونن.
‫و تو درموردش چه احساسی داری؟
‫فکر می‌کنم شگفت‌انگیزه.
‫اکیدنا...
‫تو یه ساحره‌ای!
‫تو یه هیولای غیرقابل‌ درک و فهمی!
‫و من...
‫من دستت رو نمی‌گیرم.
‫می‌دونم دست کی‌ رو می‌خوام بگیرم.
‫دختری هست که از کلماتی که تو از سر ‫کنجاوی محض، بدون شرارت می‌گی...
‫به زنجیر کشیده شده.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫من قراره دستِ اونو بگیرم.
‫تو رو انتخاب نمی‌کنم.
‫اینجاست.
‫نـ-نه!
‫اینا هیچ ربطی به من ندارن!
‫‫یه دختر واقعاً پردردسر توی یه زمانِ پردردسر ‫پیداش شده تا دردسر درست کنه.
‫آه! خیلی خیلی احساس گشنگی می‌کنم!
‫هی! «تلا»ست!
‫پارسال دوست امسال آشنا!
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی
ها
ساحره
چای
ـِ
مهمانی