‫خوشحالم که برام پیداش کردی،
‫مهر رو پیدا کردم،
‫ولی نمی‌دونستم کلید کجاست.
‫چـ... ـرا...
‫تو... اینجایی؟
‫ظاهراً غافلگیر شدی.
‫می‌دونی، ما دنبال این مُهر بودیم،
‫پس طبیعیه که اینجا باشم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چرا... تو... اینجایی؟
‫آه، عذر می‌خوام.
‫فکر کنم می‌خواستی راجع به اسقف ‫رومانه-کنتی و مادرت بدونی.
‫لازم نیست نگران باشی.
‫اسقف رومانه-کنتی و مادرت که ‫اینقدر نگرانشونی، صحیح و سالمن.
‫و-واقعاً؟
‫آره، واقعاً.
‫نه من و نه «پیروان» نمی‌خوایم ‫که به کسی آسیبی برسه.
‫چیزی که دنبالشیم این مهره.
‫پس وقتی کارت با مهر تموم شه، ‫از جنگل می‌ری؟
‫بدون اینکه با کسایی که اینجان ‫کار بدی کنی، می‌ری؟
‫آره، البته.
‫ما نمی‌خوایم ‫کسی رو بیهوده قربانی کنیم.
‫پس، حالا لطفاً کلید رو بده بهم.
‫کلـ... ـید؟
‫آره، کلید.
‫با توجه به اینکه این مهر به ‫خودش شکلی شبیه یه در گرفته،
‫بدون کلید باز نمی‌شه.
‫و عقیده دارم که تو ‫این کلید رو داری.
‫چیزی درموردش نمی‌دونم!
‫مخفی کردنش چندان عاقلانه نیست ها.
‫نه، اینطور نیست! جدی جدی چیزی نمی‌دونم!
‫هیچ کلیدی ندارم!
‫کسی بهم کلیدی نداده!
‫که اینطور.
‫پس باید کل این جنگل رو زیر و رو کنم تا پیداش کنم.
‫بـ-بازش می‌کنم! من بازش می‌کنم!
‫وای، واقعاً؟ عالیه.
‫پس همون‌طور که فکر می‌کردم، ‫کلید رو داشتی.
‫آخه، واضحه که...
‫تو دختر ساحره‌ای.
‫ساحره؟
‫حالا، لطفاً مهر رو باز کن.
‫به محض اینکه در باز بشه، ما می‌ریم.
‫فرض کن خودت کلیدی.
‫من... کلیدم.
‫حالا می‌بینیش؟
‫نمی‌تونی ببینیش؟
‫نه، من نمی‌بینمش.
‫کلید تنها به کسی داده می‌شه که ‫صلاحیت داشتنش رو داره.
‫خب، بازش کن.
‫بعدش آرزوت برآورده می‌شه.
‫‫امیلیا، بهم قول بده...‫
‫نـ-نمی‌تونم بازش کنم.
‫چرا؟
‫قول... قول دادم.
‫که اینطور. قول‌ها خیلی مهمن دیگه.
‫مطمئنم قولت به مادرت بوده.
‫ولی وقتایی هست که حتی اگه به معنی ‫شکستن یه قول باشه، یه تصمیم باید گرفته شه.
‫تو به دنبال کدوم امید هستی؟
‫کدوم... امید؟
‫یکیش اینه که قولت رو نگه داری،
‫ما رو مجبور کنی از اینجا بریم، ‫و به این اوضاع سخت غلبه کنی.
‫اون یکی اینه که با شکستن قولت و باز کردن مهر، ‫دوستانه به همه‌ی این قضایا خاتمه بدی.
‫کدوم امید رو انتخاب می‌کنی؟
‫سرنوشت رو به تو می‌سپرم.
‫به مادر قول دادم.
‫قولم رو نگه می‌دارم.
‫نگه می‌دارم. پس...
‫مادر...
‫تو به چراغ راهنمات یعنی مادرت، ‫تا آخرِ آخر اعتماد داری.
‫این جواب تصمیمیه که روحت ‫تو رو به سمتش سوق داده.
‫باید بهش احترام بذارم.
‫پس تو هم باید به تصمیمم ‫برای باز کردن این مهر احترام بذاری،
‫به هر نحوی که شده.
‫پـانـدورا!
‫حمله کردن بدون اینکه ‫اطرافتو بینی خطرناکـ-
‫بـگیـرش!
‫امیلیا؟!
‫ولی چرا؟ تو که باید بیرونِ جنگل باشی!
‫به‌نظرت ظالمانه نیست ‫که ازش بپرسی «چرا»؟
‫از سر نگرانی برای تو اومد اینجا، ‫چون می‌خواست کمکت کنه.
‫وقتی جفتتون این قیافه رو می‌گیرین،
‫شباهتتون بیش از پیش خودشو نشون می‌ده.
‫الحق که مادر و دخترین.
‫من مادر امیلیا نیستم!
‫قیافه‌ی نازش رو از ‫زنِ بردارم به ارث برده!
‫آه، از اون؟ پس منو ببخش.
‫پدر مادر واقعیش باید خیلی خوشحال باشن.
‫حق نداری راجع به برادرم ‫و زنش حرف بزنی!
‫عصبی شدن و امتناع از صحبت کردن ‫فقط خسته‌ات می‌کنه.
‫باید آروم باشی...
‫تا بتونیم با هم صحبـ-
‫دارم می‌گم تمومش کن!
‫امیلیا، نه! نمی‌خواستم بهت-
‫نمی‌تونی یکم از این احساس رو نسبت به ‫کسی که ازش متنفری نشون بدی؟
‫نمی‌گم همه‌ی مردم رو به اندازه‌ی ‫دخترت دوست داشته باش.
‫ولی بعضی وقتا اوضاع فقط با ‫کمی همدردی می‌تونه تغییر کنه.
‫مسخره‌بازی در نیار!
‫کی... کی به تو گوش می‌ده آخه؟!
‫پس این چطوره؟
‫دخترت رو با حرف‌های خودت قانع کن.
‫ثابت کردم که اون دختر کلید رو داره،
‫ولی هیچ علاقه‌ای برای ‫باز کردن در برام نشون نمی‌ده...
‫چون می‌خواد قولش رو بهت نگه داره.
‫بهت قول می‌دم اگه مهر باز بشه،
‫از این جنگل می‌ریم و ‫کار دیگه‌ای نمی‌کنیم.
‫«قول»، کلمه‌ی خیلی خوبیه، نه؟
‫عذر می‌خوام، امیلیا، ‫که درگیر این ماجرا شدی.
‫تنهایی اینجایی؟
‫آرچی کجاست؟
‫آرچی بهم گفت به سمت ‫گل‌های سفید بدوم...
‫پس دوییدم.
‫امیلیا...
‫ممنون که قولت رو نگه داشتی.
‫چه دخترِ خوبی.
‫دختر خوب.
‫مادر...
‫من... من...
‫امیلیا...
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫تو گنجِ منی.
‫چه عشق مادرانه‌ی زیبایی. ‫عمیقاً تحت‌ تأثیر قرار گرفتم.
‫حقیقتاً، دیدن همچین عشقی چقدر شگفت‌انگیزه.
‫مهرو باز نمی‌کنم، ‫و نمی‌ذارم دستت به این دختر برسه.
‫و تو...
‫تبدیل به مجسمه‌ی یخی می‌شی و می‌میری!
‫بالأخره بهت... رسیدم!
‫جیوس!
‫فورتونا-ساما!
‫آل هیوما!
‫دست نامرئی!
‫مادر؟
‫و حالا... تمومه!
‫این دفعه دیگه باید کافی باشه!
‫فورتونا-ساما، مراقب باش! ‫حواست باشه!
‫مطمئن می‌شم که...
‫جیوس؟
‫امیلیا-ساما؟
‫نه... امکان نداره!
‫تقصیر تو نبود. ‫چیزی که دیدی رو اشتباه گرفتی.
‫همه‌ش همین.
‫امکان نداره!
‫امکان نداره! امکان نداره! ‫امکان نداره! امکان نداره!
‫من... من چیکار... چیکار دارم می‌کنم؟!
‫چیکار کردم...
‫چرا؟! چرا؟! چرا؟! چرا؟! ‫چرا؟! چرا؟! چرا؟! چرا؟!
‫چرا اینکارو کردم؟!
‫همه‌ش به‌خاطر عشق بود.
‫روحت رو برای نجات دادنِ ‫کسی که عاشقشی، تقدیم کردی.
‫همه‌ی کارهایی که کردی از سر عشق بود.
‫مظهری زیبا و باشکوه از عشق...
‫عشق... عشق... عشق... عشق... عشق...
‫‫آره، دلیلی برای ترسیدن وجود نداره، ‫دلیلی برای پشیونی وجود نداره.
‫عشق... عشق...
‫این امر ناگریزیه که مسیری که ‫در پیش گرفتی، منجر بهش می‌شد.
‫عشقت اشتباه نیست.
‫برای... عشق...
‫امیلیا...
‫مادر؟
‫برادر...
‫عذر می‌خوام...
‫مادر...
‫نتونستم... هیچ‌کدوم از کارهایی... ‫که بهم گفتی بودی رو انجام بدم.
‫زنت...
‫عصبی می‌شه.
‫هیچ‌وقت... منو نمی‌بخشه.
‫من می‌بخشمت، مادر.
‫تو مادرمی.
‫همیشه ازم مراقبت کردی.
‫درست به اندازه‌ی پدر و مادرم ‫دوستم داشتی.
‫پس دلیلی برای معذرت‌خواهی وجود نداره. ‫هیچ دلیلی.
‫امیلیا... همیشه‌ی همیشه ‫دوسِت خواهد داشت، مادر فورتونا.
‫دوست دارم...
‫دوست دارم... دوست دارم.
‫دوست دارم!
‫لیا...
‫مادر؟
‫بچه‌ی نق‌نقوی من...
‫بدجور... عاشقتم.
‫خب، آماده‌ای امیدی که مهر رو ‫می‌شکنه رو انتخاب کنی؟
‫مهر رو... باز کنم؟
‫متأسفانه، مادری که بهش قولت رو ‫داده بودی، فوت کرده.
‫دیگه هیچ قولی دست و پات رو نمی‌بنده.
‫نظرت چیه؟
‫بمیر.
‫چه کار خطرناکی. ‫چی باعث شد کـ-
‫‫بمیر.
‫لطفاً آروم باش.
‫تا وقتی متوجه شی می‌تونیم ‫راجع بهش صحبـ-
‫بمیر.
‫بچه‌ی خوش قلبی هستی.
‫مادرت ناراحت می‌شه اگه-
‫‫بمیر.
‫چه مشکلی. به‌نظر تأثیر برعکس داره.
‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر!
‫خیلی حیفه، اونم وقتی خواسته‌ی ‫بلندمدتم تا این حد نزدیکه،
‫‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر!
‫ولی دیگه برای امروز کافیه.
‫‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! بمیر!
‫بیشتر از این ادامه دادن، ممکنه تو رو ‫مجبور به انجام کار غیرممکن کنه.
‫بمیر! بمیر!
‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر!
‫با این سرعتی که پیش می‌ری، ‫احتمالاً به زودی به خواب عمیقی فرو می‌ری.
‫‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر!
‫‫بمیر! بمیر! بمیر!
‫قدرتت این جنگل رو با لایه‌ای از زمینِ یخ‌بسته‌ای ‫که هیچ‌وقت آب نمی‌شه، می‌پوشونه.
بمیر! بمیر...
بمیر...
بالأخره یا مانات تموم می‌شه...
‫یا توسط شخصی با قدرتی همسان با تو خنثی خواهد شد.
‫تا اون موقع...
‫‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر!
‫شرمنده، ولی نمی‌میرم.
‫‫بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! بمیر! بمیر!
‫همانطور که روزی برف‌ها آب می‌شن و ‫دوره‌ی یخبندان تمام می‌شه،
‫من و تو دوباره با هم ملاقات خواهیم کرد.
‫‫بمیر! بمیر! بمیر!
‫فقط، اگر اون موقع هم ‫ازم متنفر باشی، ناراحت می‌شم.
‫‫بمیر! بمیر! بمیر!
‫بنابراین امروز خاطرات تو تا به اینجا پایان ‫خواهند یافت و تو وجود مرا فراموش خواهی کرد.
‫‫بمیر! بمیر! بمیر...
‫جای خالی رو هرطور که می‌خوای پر کن.
‫درسته، تو تمام تلاشت رو انجام دادی ‫تا قولت رو نگه داری.
‫اگر این نکته رو توی قلبت حک کنی ‫و تا ابد همینطور که هستی بمونی،
‫خوشحال خواهم شد.
‫بی‌صبرانه منتظر روزی هستم ‫که دوباره با هم ملاقات کنیم.
‫مادر...
‫اگر خودت رو بخاطر تحریف خاطراتت مقصر بدونی،
‫سخت در اشتباهی.
‫کسی که اون موقع باهاش ملاقات کردی، ‫ساحره‌ی تکبر بود.
‫بدون شک قدرت تکبرش خاطرات بهم‌ریخته‌ات ‫رو با اضافه کردن جزئیات بیشتر لاپوشونی کرده.
‫اگر درمورد پاندورا سوال کنم، جوابم رو می‌دی؟
‫من دنبال گفت‌و‌گو با دیگرانم،
‫ولی درمورد تو، علاقه‌ای ‫به منحرف شدن موضوع ندارم.
‫که اینطور. ممنون.
‫من کسی بودم که همه رو منجمد کردم،
‫اونم وقتی که سعی داشتن من رو نجات بدن.
‫با به یاد آوردن گذشته، پایان حسرتت رو دیدی.
‫حالا تنها چیزی که باقی می‌مونه جواب توست.
‫جواب من به آزمون؟
‫آزمون اول با وداع با بزرگ‌ترین حسرتت به پایان می‌رسه.
‫اینکه خودِ گذشته‌ت رو قبول می‌کنی یا رد می‌کنی.
‫این واقعیت که گناه خودت باعث شد تا مادر، دوستان و ‫خانواده‌ت به مجسمه‌های یخی تبدیل بشن تغییر نمی‌کنه.
‫عزمت برای نجات اون‌ها رو حتی ‫آرمان‌گرایانه‌ هم نمی‌شه نامید.
‫اون چیزی جز یه رویا نبود.
‫پس چه چیزی برای تو باقی مونده؟
‫قبلاً این بهم گفته شده.
‫مادر عاشق من بود.
‫من می‌خواستم مادر رو... ‫مادر فورتونا رو نجات بدم.
‫می‌خواستم دوباره در آغوشش ‫و در یک تخت در کنارش بخوابم.
‫می‌خواستم مدام بهش بگم که دوستش دارم.
‫پس داری می‌گی حسرتش رو می‌خوری؟
‫حسرتش رو نمی‌خورم.
‫حسرت اینکه سر قولم موندم و سر خم نکردم رو نمی‌خورم.
‫اگه چیزیم باشه، حسرت این رو می‌خورم که ‫چرا اون موقع به اندازه کافی قوی نبودم،
‫یا باهوش‌تر نبودم که بهتر عمل کنم.
‫ولی هیچ‌وقت حسرت این رو نمی‌خورم که چرا ‫زیر قولم نزدم و به حرف پاندورا گوش ندادم.
‫آخه...
‫مادر اون آخری بهم گفت...
‫که بخاطر اینکه زیر قولم نزدم به من افتخار می‌کنه.
‫و اینکه من گنج اون بودم.
‫چون نمی‌تونی مادرت رو نجات بدی، به این معنی ‫نیست که دلیل مبارزه کردنت رو از دست دادی؟
‫اصلا اینطور نیست.
‫نتونستم مادر رو نجات بدم.
‫ولی این برای اهالی دهکده صدق نمی‌کنه.
‫اون‌ها هنوز در یخ خوابیدن و منتظر من‌ هستن.
‫فقط من می‌تونم نجاتشون بدم.
‫مارهای سیاه جنگل رو آلوده کردند.
‫از کجا معلوم بعد از اینکه خاک یخ زده آب ‫شد، بیماری‌ها بدنشون رو از بین نبرده باشه؟
‫از کجا معلوم از زمینی که مردمت ‫برای نسل‌ها مالکش بودن، چیزی باقی مونده باشه؟
‫اینا همه‌شون بدترین حالت ممکنن!
‫اون‌ها منتظرن که کسی نجاتشون بده.
‫باید زود بیدارشون کنم و بذارم سرم داد بزنن!
‫بعدش لبخند می‌زنن و می‌گن خداروشکر که زنده‌ام.
‫چه توهم احمقانه‌ای.
‫نه، پیش‌بینی برای آینده‌ای شاده!
‫مادر گفت، یه روز همه از جنگل می‌ریم،
‫و عادی زندگی خواهیم کرد.
‫درست مثل اینکه با جیوس و آدم‌هاش دوست بودیم،
‫درست مثل اینکه سوبارو گفت من رو دوست داره،
‫دنیایی که مادر و جیوس در اون می‌بایست ‫کنار هم قدم بزنن، یه روزی خواهد اومد!
‫و اهالی دهکده که الآن مجسمه‌ی ‫یخی هستند اونجا خواهند بود؟
‫کسایی که تو منجمد کردی؟
‫بدجور عذرخواهی می‌کنم.
‫اونقدر عذرخواهی می‌کنم تا من رو ببخشن.
‫بعدش، وقتی من رو بخشیدن، ‫دنیا رو بهشون نشون می‌دم.
‫بهشون می‌گم که دیگه لازم نیست که در خفا زندگی کنیم.
‫بهشون می‌گم این دنیاییه که ‫مادر فورتونا درموردش حرف می‌زد!
‫تا وقتی که گلوم خشک بشه از آرزوهام می‌خونم،
‫تا مادر توی آسمونا صدام رو بشنوه!
‫بهش می‌گم که توی دنیایی که عاشقش ‫بود با خوشحالی زندگی خواهم کرد!
‫که اینطور.
‫حالا می‌فهمم.
‫قبلا فکر می‌کردم که می‌فهمم، ‫ولی این فراتر از انتظارم بود.
‫تو واقعاً سرتق، گستاخ، خودپرست و خود‌خواهی.
‫اوج دورویی.
‫درسته، بده؟
‫بدین ترتیب آزمون تو به پایان رسید.
‫هرچقدرم که پایانش خودپرستانه بوده باشه،
‫حساب گذشته‌ات رو صاف کرده.
‫به استفاده از فداکاری مادرت به عنوان ‫بهونه‌ای برای مبارزه ادامه بده،
‫تا به خواسته‌ی خودخواهانه‌ات برسی.
‫هرچی دلت می‌خواد بگو.
‫دیگه به توهین‌هات عادت کردم.
‫دو آزمون دیگه باقی مونده.
‫دوست دارم بگم که مشتاقانه ‫منتظر تقلا کردنِ رقت‌انگیزت هستم...
‫ها؟ صبر کن، بازم آزمون هست؟
‫دو تا دیگه؟ کلاً سه تا؟
‫آزمون‌های باقی مونده...
‫بعید می‌دونم برای تو چالش محسوب بشن.
‫واقعاً؟
‫حالا که داری مقابله به مثل می‌کنی، در خور نیستن.
‫یه جورایی، فکر کردن رو رها کردی.
‫خیلی بی‌ادبی ها.
‫من از تو متنفرم.
‫ولی من اونقدرا هم ازت بدم نمیاد.
‫خیلی... ممنون.
‫منو ببخش، مادر.
‫مادر...
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
زمین یخ‌بسته‌ی
جنگل الیور
‫شرمنده که انقدر بهت فشار آوردم،
‫ولی خیلی بیشتر از انتظارم بهم گفتی.
‫ممنونم.
‫همیشه فکر می‌کردم که حذف حصار...
‫پا گذاشتن بر روی خواسته‌های ‫الگومون، ریوزو میر باشه.
‫احساست رو درک می‌کنم.
‫ولی وقتی امیلیا انجامش بده و ‫همه چی بخیر و خوشی تموم بشه،
‫می‌تونیم کل دنیا رو یه «پناهگاه» بنامیم.
‫میسپرمش به تو، سوی جوان.
‫آرزوی چهارصد ساله‌ات حالا بر دوش منه.
‫به هرحال، می‌خوام بذارم شیما-سان استراحت کنه.
‫رام، می‌تونم بقیه‌ش رو به تو بسپرم؟
‫آه، مخفیگاه شیِ پیر برای اینکار بهتره تا خونه‌ی ریوی پیر.
‫من باهاش میـ-
‫صبر کن یه لحظه!
‫گارفیل، تو هم نباید هنوز به خودت فشار بیاری.
‫بهتره بسپریمش به رام-سان و ریوزو-سان.
‫ها؟
‫گارفیل، اگر یه وحشی مثل تو به شیما-ساما حمله کنه...
‫و مزاحم استراحتش بشه، فایده‌ش چیه؟
‫پس گمونم بهتره منم باهاشون برم.
‫اگر اینکار رو بکنید ممنونتون می‌شم.
‫اگر شما رو به این دو مرد بسپارم که ذره‌ای ‫احساس در وجودشون نیست، عذاب وجدان می‌گیرم.
‫درسته.
‫ها؟ منم جزو اون «دو مردی» هستم که گفتی؟
‫گمونم رام-سان هم حسش کرده، ها؟
‫خب، اینکه نادیده‌ش گرفته...
‫نه، همین که حاضر بود به ما کمک کنه یعنی امیدی هست.
‫اینقده همدیگه رو درک نکنید!
‫منو مثل یه نفر وسط ده تا مورگرلو نادیده نگیرین!
‫اگه تو می‌رفتی به مشکل می‌خوردیم،
‫و چون رام یه متغیر نامعلومه، می‌خواستم بره.
‫رام؟ وایسا بینم!
‫از حرفاتون هیچ نمیفهمم-
‫داریم می‌ریم به مارگراف میزر سر بزنیم.
‫ها؟
‫تو دو تا دست داری، به علاوه ما دو تا که تو رو بکشیم.
‫این برای رفتن به اونجا باید کافی باشه دیگه؟
‫قبل اینکه امیلیا-تان خیلی با غرور ‫از اونجا خارج شه باید برگردیم.
‫هیچوقت انتظار نداشتم که ‫همچین موقعی به دیدنم بیاید.
‫چه خبر از این ورا؟
‫خودتو نگاه، با آرایش کامل اومدی استقبال ما.
‫وقتی اینقدر مشتاق دیدن ما باشی، ‫آدم خجالت می‌کشه.
‫مگه خودت نبودی که گفتی...
‫دفعه بعدی آرایش کامل بکنم؟
‫ها، گمونم یه همچین چیزی گفته باشم.
‫اون به کنار، این آرایش راه من برای آماده ‫شدن برای نبردیه که توش نمی‌تونم شکست بخورم.
‫که اینطور. پس این رنگ جنگیته؟
‫خب، سوبارو-کون؟ چی تو رو کشونده اینجا؟
‫گمونم دیگه خودت می‌دونی...
‫که صفحه بازی‌ای که چیدی دیگه داره از هم می‌پاشه.
‫درست می‌گی.
‫از کسی که با خودت آوردی ‫مشخصه که وضعیت عوض شده.
‫واقعا رامت کردن انگار، مگه نه، گارفیل؟
‫ها؟
‫ولی کسی که بیش از همه من رو نگران می‌کنه...
‫منظورتون... منم؟
‫لحظه‌ای که وارد شدی، پیش خودم گفتم،
‫«این پسرک دیگه کیه؟»
‫ایول، اوتو!
‫داخل غیب‌گویی که آینده رو پیش‌بینی می‌کرد نبودی!
‫این اصلا خوشحالم نمی‌کنه،
‫و شوکی که غیرمنطقی بودن اینا بهم ‫می‌ده رو نمی‌تونم پنهان کنم!
‫و همچین شخصی اینجاست تا شاهد ‫نبرد من و سوبارو-کون باشه.
‫که اینطور. این یعنی اون...
‫آره، درسته.
‫اولین چرخ دنده از جاش در رفته.
‫ها؟
‫صفحه بازیت که اونقدر با دقت چیده ‌بودیش...
‫یه مهره ناشناخته بهش حمله کرده.
‫اون جریان چیزها رو عوض کرده...
‫به لطف این دوست کم اهمیت من، ‫که حتی در پیش‌گویی هم نیست.
‫چرا یکبار دیگه خودت رو به من معرفی نمی‌کنی؟
‫اوتو سوئن هستم.
‫از اینکه فرصت ملاقات ‫با شما رو داشتم مفتخر هستم.
‫من فقط یک تاجر ناچیز هستم، ‫ولی ازتون ممنونم.
‫به ذهنم میسپارمش، اوتو-کون.
‫دفعه‌ی بعدی که ملاقات کنیم، ‫دست کمت نمی‌گیرم.
‫ایول، اوتو!
‫از چیزی که فکرش رو می‌کردی تأثیر بزرگتری ‫روی رزوال گذاشتی، همونطور که می‌خواستی!
‫ولی نمی‌خواستم که منو اینطوری به ذهن بسپاره!
‫پس به لطف اوتو-کون برگشتی سر پات...
‫و پشتوانه‌ای که برای این نبرد آخر ‫نیاز داشتی رو پیدا کردی.
‫همینطوره.
‫ولی عجیب بنظر نمیاد؟
‫کسی که منو برمی‌گردونه سر ‫پام باید نقش اول دختر باشه.
‫چرا یه کاراکتر مذکر این نقش ‫رو اجرا کرد؟ جو مو حالیت نیست؟
‫یه جور نگام نکن که انگار تقصیر منه! منم ‌نمی‌دونم!
‫شوخی می‌کنم بابا، شوخی.
‫یکبار دیگه ازت می‌پرسم. ‫برای چی به اینجا اومدی؟
‫تا بهت توصیه کنم تسلیم شدی.
‫شیما-سان بهم گفت.
‫دلیل واقعی ساخته شدن این پناهگاه رو.