..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫ایول! تمومش کردم!
‫سوبارو.
‫خسته نباشی گمونم.
‫آه، قربون دستت!
‫حتی خنک هم شده! ‫جون گرفتم واقعاً!
‫پس بعداً از پترا تشکر کن چون کار اونه.
‫این حرفت رو بشنوه از ‫خوشحالی بال درمیاره.
‫به همین زودی یه سال از وقتی ‫که باهم پیمان بستیم گذشت، ها؟
‫چه زود گذشت.
‫و بئاکو من امروز هم مثل همیشه نازه.
‫احساساتی شدم!
‫ناز بودن بتی یه چیز بدیهیه.
‫منم تو این یه سال حسابی قوی شدم‌ها.
‫ها ها، گمونم.
‫خندیدم! جوک بامز‌ه‌ای بود گمونم!
‫ولی من جدی گفتما!
‫فقط یه نگاهی به این زمین تمرین مخفی بنداز!
‫پر از جاذبه‌هایی که اکثر آدم ‫بزرگارو مجبور به تسلیم شدن می‌کنه،
‫و من الان می‌تونم بدون خطا انجامش بدم!
‫انقدر بزرگش نکن.
‫فقط تو و گارفیل هستین که به اینجا ‫می‌گین زمین تمرینی مخفی، گمونم.
‫بخاطر این حرفت باید تنبیه بشی!
‫آی!
‫این روح آزاریه!
‫تو خیلی هم‌پیمان افتضاحی هستی سوبارو!
‫سوبارو-ساما! بئاتریس-چان!
‫مهمون اومده به عمارت!
‫امیلیا نه‌-ساما گفت می‌خواد هردوتون اونجا باشید.
‫یه مهمون ناخونده...
‫یه ناز به اسم امیلیا-تان که منو فراخونده...
‫بوی اتفاق به مشامم می‌خوره!
‫بیشتر شبیه الگوی شروع یه دردسر بزرگه گمونم.
‫اوه، اونی-سانه!
‫احوالت رو به حاله؟
‫می‌می!
‫خیلی وقته ندیدمت! خوبی؟
‫می‌می عالیه!
‫تازه قد هم کشیدم! دیگه یه ‫دختر بزرگسال به حساب میام!
‫کدوم دختر بزرگسالی به محض ‫دیدن یه نفر می‌پره رو کله‌ش؟!
‫ولی بازم ممنون که تا اینجا سفر کردی.
‫پس اگه می‌می اینجاست...
‫اونی-سان،
‫نگران نباش.
‫جولیوس باهامون نیومده.
‫بالاخره اومدی، باروسو.
‫یکم دیگه طولش می‌دادی.
‫مردک منحرف.
‫منحرف اونیه که فکر می‌کنه این ‫صحنه چیزی به جز دلگرم کننده‌ست!
‫هه.
‫بهتره قضاوت کردن براساس ‫نظرات شخصیت رو دیگه تموم کنی.
‫این حرفم رو به خاطر بسپر، باروسو.
‫دیدگاه رام، براساس نظرات شخصیشه!
‫الان حرفت یکم متناقض نبود؟
‫دیر کردی که رئیس.
‫زود بیا تو.
‫اوتو-آنی و امیلیا-ساما بدرد ‫خوش‌آمد گویی نمی‌خورن.
‫بیشتر شبیه پت و مت می‌مونن.
‫دوست دارم این چیزی که گفتی رو تماشا کنم.
‫انقدر کودن نباش و برو تو دیگه.
‫ایشون هستن؟
‫بله، درسته.
‫ببخشید که منتظر موندید.
‫ایشون ناتسوکی سوبارو، ‫شوالیه من هستن.
‫«شوالیه من.»
‫مشکلی هست؟
‫یه لحظه از خود بی خود شدم.
‫شرمنده.
‫همونطور که امیلیا-ساما فرمودن،
‫من شوالیه ایشون، ناتسوکی سوبارو هستم.
‫بابت رعایت نزاکت از شما ممنونم.
‫من‌ـ
‫بنده به عنوان پیام‌آور آناستاسیا ‫هوشین-ساما به اینجا اومدم.
‫جوشوآ یوکلیوس هستم.
‫یوکلیوس؟
‫آه، گمونم توام تعجب کردی سوبارو!
‫درسته!
‫یوشوآ برادر کوچیک جولیوسه!
‫عه؟!
‫ناتسوکی-دونو، درسته؟
‫برادرم درمورد شما برام گفته.
‫انواع و اقسام شایعات رو هم شنیدم.
‫که اینطور، داداش کوچیکه یولیوس.
‫همون نگاه چندشـ چیز جدی رو توی چشمات،
‫و لبخند تمسخرآمیـ چیز فرهیخته روی صورتت،
‫و رنگ موی شیطانـ چیز دوست داشتنی رو روی سرت داری.
‫می‌شه خودت رو مجبور به تعریف ‫کردن نکنی؟ مشخه نمی‌تونی.
‫در هرحال، ببخشید که منتظرت گذاشتم.
‫صحبتت رو ادامه بده.
‫یـ ـ یه لحظه صبر کنید، این دخترک کیه؟
‫با بتی مشکل داره گمونم.
‫اون بئاکوـه.
‫بچه اونی-سان و اونه-سانه.
‫عه؟!
‫درسته! این نینی کوچولو ناز ‫من و امیلیا-تان، بئاتریسه‌ـ
‫نخیرم! یوشوآ رو نترسون!
‫می‌دونم قبلاً بوست کردم،
‫ولی با بوسه بچه‌ای به دنیا نمیاد!
‫درموردش تحقیق کردم!
‫آه، ببخشید امیلیا-تان.
‫حس می‌کنم با این صداقتت یه سری رازهایی ‫که نباید به زبون بیاری رو لو دادی...
‫تمومش کن، اشتباه از من بود!
‫چیزه...
‫پس دلیل حضور بانو بئاتریس در اینجا چیه؟
‫بئاتریس یه روح اعظمه که من باهاش پیمان بستم.
‫روح اعظم؟
‫هی، مهمون جون.
‫نکنه با رئیس من بخاطر آوردن یه ‫روح اعظم به اینجا مشکلی داری؟
‫نه، شایعات رو شنیده بودم.
‫ولی بازهم از شنیدن اینکه ناتسوکی-دونو ‫شوالیه روحی هستن شوکه شدم.
‫همونطور که در جریان هستید، ‫برادر من هم یه شوالیه روحی هستش،
‫قوی‌ترین شوالیه روحی کشور!
‫بله، در جریانم.
‫اون خیلی به من‌...
‫خیلی به من... کمک... کرده...
‫انقدر دلت نمی‌خواد به کمک اون اعتراف کنی؟
‫بتی می‌دونه که جز من و سوبارو، زوج‌های ‫شوالیه و روح دیگه‌ای هم وجود دارن.
‫شنیدم که اون شوالیه آینده‌داری هستش گمونم.
‫البته! نی-ساما فوق‌العاده‌ست!
‫فقط با ۲۲ سال سن، اون ستاره، شوالیه‌های سلطنتی
‫و معاون فرمانده نگهبانان سلطنتیه!
‫درسته که درحال حاضر از وظایفش دور شده،
‫ولی وقتی آناستاسیا-ساما تاج رو بر سرش بذاره،
‫سمت فرماندهی اون تضمین شده‌ست!
‫حتی راینهارد-ساما، استاد شمیر فعلی هم
‫در برابر منش شوالیه‌ای ‫برادر من چیزی نیست!
‫برادر من به معنای واقعی یه شوالیه‌ست!
‫بـ ـ باشه.
‫حالم بد شد.
‫تو واقعاً برادرت جولیوس رو دوست داری، مگه نه؟
‫عـ ـ عذر می‌خوام، صحبت از خانواده‌ام ‫که بشه یکم از خود بی خود می‌شم.
‫حالا هرچی، بگو ببینم کارت چیه.
‫می‌گن بام‌بم هرچی بیشتر بمونه، ‫خوشمزه‌تر می‌شه، ولی اونم حدی داره دیگه!
‫بام‌بم؟
‫می‌می عاشقشه! خوشمزه‌س!
‫باهم بخوریم؟
‫بـ ـ باشه...
‫پس قول دادی!
‫عذر می‌خوام.
‫هم‌اینک پیغام ارباب خود، آناستاسیا-ساما
‫به امیلیا-ساما را بازگویی خواهم کرد.
‫آناستاسیا-ساما شما را به شهر ‫دروازه آب، پریستلا، دعوت می‌کند.
‫شهر دروازه آب، پریستلا؟
‫دقیقاً چه کاری با امیلیا-ساما دارن؟
‫این دعوتی برای یک مهمانی‌ست.
‫آناستاسیا-ساما فرمودند، از روی خوبی،
‫چیزی که دنبالش بودید رو پیدا کردند.
‫چیزی که من دنبالش بودم؟
‫بله.
‫مثل اینکه تاجری در پریستلا کریستال جادویی ‫که امیلیا-ساما دنبالش هستن رو داره.
‫کریستال جادویی؟
‫بله.
‫شما بدنبال تسهیل‌کننده‌ای هستید که بتونید ‫با اون روح اعظمی رو احضار کنید، درسته؟
‫خدافظ، گارف!
‫تو پری‌پری منتظرتم!
‫حتماً بیای‌ ها!
‫انگار حسابی ازت خوشش اومده گارفیل.
‫این اصلاً منو خوشحال نمی‌کنه!
‫ولی انگار خیلی هم از این موضوع بدت نمیاد.
‫عه؟ اصلاً هم اینطور نیست!
‫روت نمی‌شه راستشو بگی!
‫دارم راستشو می‌گم!
‫حقیقتش از اینکه آناستاسیا-سان دینی ‫بر گردنمون داشته باشه می‌ترسم،
‫پریستلا چجور شهریه؟
‫معروفه؟
‫پریستلا یکی از پنج شهر بزرگ لوگنیکاس.
‫دقیقاً در مرز با دولت‌شهر ‫کاراراگی قرار داره.
‫کلی آبراه از وسط شهر رد می‌شن،
‫و مثل اینکه شهر خیــــلی خوشگله.
‫عه؟ پس یه شهر روی آبه.
‫اگه بخوام تشبیه‌ش کنم به یکی ‫از شهرای دنیای خودم، شبیه ونیزه.
‫نمی‌دونم ونیز کجاست،
‫ولی پریستلا شهر روی آب نیست. اون شهر دروازه آبه.
‫دروازه آب؟
‫درسته. وسط یه دریاچه‌ست.
‫و وقتی بارون می‌باره، کل شهر می‌ره زیر آب.
‫برای همین دور تا دور شهر رو دیوار‌های بلند ساختن،
‫و چندین دروازه آب در شهر وجود داره ‫که باهاش سطح آب رو کنترل می‌کنن.
‫چیزی که گفتی تصورم رو از پایتخت ‫آب به زندان آبی تغییر داد...
‫بنظرت برای چی تو رو می‌خواد ببره به اونجا؟
‫بنظرت کار اشتباهیه اگه فکر ‫کنیم بخاطر اینکه آدم خوبیه؟
‫متأسفم، همه نامزدهای سلطنتی ‫خصوصیات خاص خودشون رو دارن.
‫درسته...
‫ولی...
‫ولی خیلی حرفا و سوالا هست که ‫می‌خوام با پاک درمیون بذارم.
‫پس...
‫بهتره زودتر سر و کله‌ات پیدا بشه روح گربه!
‫منم کلی کینه ازت جمع کردم!
‫ببخشید که تو همچین زمان مهمی از عمارت می‌رم.
‫نه، اصلاً.
‫من کاملاً از تصمیم شما ‫حمایت می‌کنم امیلیا-ساما.
‫حتی اگه الان زمان خیلی شلوغ و مهمی باشه،
‫و جلسه اشرافیان غرب در پیش باشه.
‫واقعاً که، شما هیچ مروتی ندارید ارباب.
‫عه وا، چه خشن، فردریکا.
‫صد البته!
‫حقیقتش، یکم از اینکه تو و سوبارو ‫رو تنها اونجا بفرستم نگرانم،
‫ولی چون گارفیل و اوتو-کون ‫همراهتون هستن، خیالم راحته.
‫نیاز نیست که نگران این باشم که اوتو-کون در ‫گفت و گو‌ها اشتباه احمقانه‌‌ای انجام بده،
‫و در بدترین حالت، گارفیل می‌تونه ‫بزنه همه چیو نابود کنه تا فرار کنید.
‫این خودش یه مشکل بزرگه!
‫قول می‌دم که تمام تلاشم رو بکنم!
‫نگران نباش امیلیا-تان.
‫چه حریفمون آنساتاسیا-سان ‫باشه و چه جولیوس،
‫وقتی حرف از رد گم کنی وسط ‫بیاد، من توش حرف اول رو می‌زنم!
‫مطمئن نیستم این چیزی باشه ‫که بخوای باهاش کلاس بذاری؟
‫پس می‌شه اینطور نتیجه گرفت ‫که رام توی عمارت می‌مونه؟
‫بله، هرچه شما دستور بدید رزوال-ساما.
‫بنظر همه چی مشخص شده.
‫پس این چهارتا رو به تو می‌سپارم، بئاتریس.
‫نیاز نبود بهم بگی، ‫خودم حواسم هست گمونم!
‫اصلاً می‌دونستید؟
‫برخلاف چیزی که بنظر می‌رسه، ‫من خیلی به فکر شماهام!
‫تو یه جورایی مسئول امور ‫داخلی ما حساب می‌شی، نه؟
‫چرا داری با ترحم بهم نگاه می‌کنی؟
‫آروم باش اوتو-آنی.
‫رئیس از اوناش نیست که ‫خیلی سر به سر بقیه بذاره.
‫یادت نیست مگه دیروز به به ‫روزی ده‌تا «اوتو» راضی شد؟
‫روزی ده تا اوتو اصلاً یعنی چه؟
‫با اجازه.
‫رم...
‫مثل اینکه دوباره یه مدت قراره نبینمت.
‫ولی امروز کلی حرف دارم که بهت بزنم.
‫یه مهمون ناخونده برامون یه مشکل ‫خیلی بزرگ آورد که باهاش مواجه بشیم.
‫قبل از اینکه آناستاسیا-ساما رو ببینیم،
‫اجازه بدید وضعیت فعلی انتخابات ‫سلطنتی رو براتون شرح بدم.
‫بله.
‫اول،
‫دوشس کروش کروستن و آناستاسیا هوشین
‫به عنوان کاندیداهای اصلی ‫در نظر گرفته شده بودن.
‫سه کاندیدای دیگه که ‫شامل شما هم می‌شد...
‫حرفم رو رک می‌زنم،
‫اکثراً به شما به چشم ‫سیاه لشکر نگاه می‌کردن
‫اوهوم. این انکار ناپذیره.
‫ولی حداقل توی یه سال اخیر،
‫نظرات مردم درمورد شما تغییر کرده.
‫دستاوردهایی شما در همکاری با دو قدرت بزرگ
‫برای از بین بردن نهنگ سفید و اسقف ‫اعظم گناه نقش بزرگی تو این تغییر داشت.
‫دو کاندیدای سیاه لشکر دیگه، خصوصاً پریسلا هم،
‫پیشرفت زیادی داشتن.
‫بعد از اینکه قلمرو شوهر ‫مرحومش رو به ارث برد،
‫افراد با نفوذی که نگران وضعیت فعلی بودن
‫سریعاً به اون پیوستن.
‫و بخاطر زیبایی و اخلاق خاصش که ‫با اون مردم رو به بازی می‌گیره،
‫الان به عنوان «شاهزاده خورشید» ‫شناخته می‌شه و هیجان زیادی پیدا کرده.
‫درمورد فلت، در ابتدا تنها ‫مزیت اون شوالیه‌اش بود،
‫استاد شمشیر، راینهارد ون آستریا.
‫اون اون توجه‌اش رو روی مردمی گذاشت
‫که بنظرش استعداد داشتن، ولی ‫شخصیتشون خورده شیشه داشت،
‫و کسانی که از قبل زخم داشتن.
‫اون فعالانه اون‌ها رو به سمت خودش آورد،
‫و با طرز فکر و دید انعطاف پذیرش،
‫اصلاحات بزرگی رو در قلمرو شروع کرد.
‫برای همین، در یک سال گذشته، ‫هیچ مهره‌ای از بازی خارج نشده.
‫فقط...
‫چون دوشز کروش کروستن خاطراتش رو در نبرد با
‫فرقه ساحره از دست داد،
‫چشم‌انداز جالبی در انتظارش نیست.
‫در این بین، آناستاسیا تنها کاندیداییه ‫که با همون قدرت به پیش رفته،
‫و تفاوتی با قبل از شروع انتخابات سلطنتی نداشته.
‫پشت آناستاسیا-سان، کسب و کار بزرگی ‫به اسم شرکت هوشین هستش، درسته؟
‫بله.
‫سلاح اون‌ها، ثروتشونه.
‫حمله با قدرت مالی‌، بهترین حرکت اون‌هاست.
‫پس این دعوت از سمت آناستاسیا،
‫و علاوه‌ بر اون، احتمال مدیون شدن بهش...
‫متوجه هستید این موضوع ‫چقدر باعث شکم درد من شده؟
‫بالاخره تا حد خوبی متوجه شدم.
‫ببخشید که خودسرانه عمل کردم.
‫تا وقتی متوجه هستید، مشکلی نیست.
‫و نیازی هم نیست که تنهایی ‫نگران این چیزا باشید.
‫درست مثل این ارابه اژدها می‌مونه.
‫مثل این ارابه اژدها؟
‫درحال حاضر، کسی که افسار ‫دستشه، ناتسوکی-سانه.
‫بئاتریس-چان حواسش هست که ‫ناتسوکی-سان وظایفش رو درست انجام بده.
‫گارفیل هم اطراف رو نظاره می‌کنه.
‫و من کسی هستم که مسیر ارابه رو تعیین کردم.
‫و شما هم با ما صحبت می‌کنید ‫و به ما خسته نباشید می‌گید،
‫تا مسیر طاقت‌فرسا ‫به پریستلا رو طی کنیم.
‫طرز حرف زدن الانت خیلی شبیه سوبارو بود.
‫عه؟! واقعاً؟!
‫خدا نکنه!
‫هی اوتو! چی‌کار می‌کنی؟ منم بازی!
‫سر چی انقدر با امیلیا-تان گرم گرفتی؟
‫بئاکو، این یه لحظه دستت.
‫وایسا! امکان نداره!
‫دست نگه‌دار! سوبارو! سوبارو!
‫هوی، رئيس! چی‌کار داری می‌کنی؟
‫مطمئنی فکر خوبیه؟
‫سوبارو! وایسا!
‫سوبارو!
‫سر یه چیز ساده مثل ورود و ‫خروج مردم هم خیلی سخت‌گیرن.
‫این شهر هی بیشتر و بیشتر ‫داره شبیه یه زندان آبی می‌شه.
‫وای...
‫واقعاً منظره خداییه.
‫پریستلا شهریه که بوسیله تکنولوژی ۴۰۰ ساله
‫روی دریاچه ساخته شده.
‫روش ساختش عجیبه،
‫ولی با توجه به اینکه این شهر ‫به عنوان یه تله ساخته شده،
‫منطقیه که اینطوری ساختنش
‫تا آب در مرکزش جمع بشه گمونم.
‫خود شهر یه تله‌ست؟
‫خیلی پلیدانه بنظر میاد...
‫می‌خواستن جونورای جادوی رو تو تله بندازن؟
‫کسی نمی‌دونه.
‫هیچ نوشته‌ای وجود نداره ‫که این مسئله رو توضیح بده.
‫ولی اینجا واقعاً برا خودش هزارتوییه ها.
‫این شهر رو براساس این آبراه‌ها ساختن.
‫برای همین قسمت روی ‫خشکیش خیلی پیچیده شد.
‫اینجا قایق‌‌های اژدها از ‫ارابه اژدها متداول‌ترن.
‫«بال روی آب»
‫چه ساختمون عجیب غریبی.
‫استراحت‌گاه ما اینجاست؟ اینکه ‫شبیه مهمون‌‌سراهای سنتی ژاپنه.
‫مثل اینکه همه‌تون شگفت‌زده‌اید.
‫خوشحالم که اینجا رو انتخاب کردم.
‫آناستاسیا-سان.
‫سلام. به پریستلا خوش اومدید.
‫ممنونم که اومدید.
‫خیلی وقت بود همدیگه ‫رو ندیدیم، جولیوس.
‫خوشحالم که مجدداً شمارو می‌بینم، امیلیا-ساما.
‫زمان زیادی از آخرین باری ‫که صورتتون رو دیدم گذشته.
‫اینجا منظره فوق‌العاده‌ای ‫داره، درسته سوبارو-دونو؟
‫سوبارو-دونو و زهر مار.
‫برو عمتو خر کن.
‫با اینحال، موقعیت فعلی ‫شما شایسته چنین عنوانیه.
‫من صرفاً با شما با احترامی ‫شایسته برخورد کردم.
‫برخورد کردم و تیر غیب!
‫داری حالمو بهم می‌زنی! ‫دلقک بازی رو بس کن!
‫که اینطور.
‫شاید جایگاهتون عوض شده باشه،
‫ولی در منش شما هیچ تغییری ایجاد نشده.
‫چیزه، دوستان... یاد دوستی‌های ‫قدیم افتادن عالیه، ولی...
‫شما...
‫من‌ـ
‫لطفاً عذرخواهی خاضعانه من رو بپذیرید.
‫هیچ فکر نمی‌کردم که روح اعظمی ‫مانند شما اون‌ها رو همراهی می‌کرد.
‫بهش معرفیت می‌کنم.
‫این بئاتریسه، لولی‌ـ نه چیز، ‫روح اعظمی که با من پیمان بسته.
‫به عنوان شریک سوبارو، طبیعیه ‫که بتی همراهش باشه گمونم.
‫نسبت به ارواح معمولی که همراه تو هستن، از نظر ‫شأن، رتبه و بامزگی، من در سطح کاملاً متفاوتی هستم.
‫و با توجه به موارد گفته شده...
‫ممکنه ازت درخواست کنم که چای و ‫خوراکی‌های خوشمزه برام بیاری گمونم؟
‫تا آخرش وقارت رو حفظ می‌کردی!
‫گارف اومده!
‫چرا به من نگفتید؟
‫بریم مسافرخونه رو بگردیم!
‫من دور و اطرافشون نشونت می‌دم!
‫هوی، وایسا! من هنوز ‫حرفام تموم نشده!
‫لعنتی چه قویه!
‫بیا بریم! بدو بریم!
‫گمونم بهتره ماهم بریم.
‫چته چرا سرحال نیستی؟
‫هیچی، مهم نیست.
‫مهم نیست...
‫اینجا چقدر عجیبه...
‫روی زمین نشستیم،
‫حتی کفش‌هامون رو هم درآوردیم.
‫حتماً اینجا تخت هم نداره، فقط ‫فوتونی که روی زمین پهن می‌کنن.
‫نکنه داخل هم باید یوکاتا بپوشیم؟
‫سوبارو، انگار خیلی درمورد اینجا می‌دونی.
‫آره!
‫کجا انقدر درمورد سبک کاراراگی مطالعه کردی؟
‫سبک کاراراگی؟ منظورت این مسافر‌خونه‌ست؟
‫درسته. این معماری ‫وافو خیلی تو کاراراگی مرسومه.
‫معماری وافو؟
‫از شدت آشنا بودن این کلمه نمی‌تونم بگذرم...
‫پریستلا توسط هوشین، یکی از ‫بنیان‌گذاران کاراراگی ساخته شده.
‫هوشین؟
‫معروف به هوشینِ صحرا.
‫از ۴۰۰ سال پیش که زندگی کرده،
‫اون رو بخاطر خلاقیت نوآورانه‌ و ‫ایده‌های پیشرفته‌اش می‌شناسن.
‫هوشین صحرا...
‫احتمالاً اون‌هم مثل من از ‫دنیای دیگه‌ای احضار شده،
‫مشخصاً، از ژاپن.
‫آناستاسیا-ساما، مقدمات کامل شدند.
‫ممنونم، یوشوآ.
‫حالا، بریم سر مسئله‌ای که همه‌تون منتظرش بودید؟
‫کریستال جادویی که دنبالش هستی
‫در دست وارث یکی از بزرگترین ‫شرکت‌های تجارت این شهره.
‫یوشوآ قایق اژدهایی براتون آماده ‫کرده تا شما رو به شرکت میوز ببره.
‫وارث شرکت میوز؟
‫بله. اون تاجر با استعدادیه،
‫ولی در این شهر، به اسم دیگه‌ای می‌شناسنش.
‫اسم دیگه‌؟
‫بله. مردی که آواز خوان قلبش رو دزدیده.
‫به عبارت دیگه...
‫دیوانهِٔ آواز خوان.
‫اولین باره که قایق سوار می‌شم!
‫یه جورایی هیجان زده‌ام!
‫دیوانه آواز خوان؟ ‫حتماً از اون عجیب غریباس.
‫ها؟
‫جهت آب این آبراه با اون یکی فرق داره؟
‫تعجب کردی؟
‫من درمورد این می‌دونم.
‫اونجا رو ببین.
‫اون برج کنترلیه که جهت آب تمام ‫آبراه‌های این شهر رو کنترل می‌کنه.
‫کل اون برج، یه میتیاست که ‫ساختار خیلی پیچیده‌ای داره.
‫از سنگ‌های جادویی آب برای ‫کنترل جریانش استفاده می‌کنه.
‫ضمناً، کثیف کردن آب در ‫این شهر مجازات شدیدی داره،
‫پس لطفاً مراقب باشید.
‫خصوصاً تو گارفیل، دیدم که کل مدت ‫به آب زل زدی و داری از ترس می‌لرزی.
‫از آب نمی‌ترسم!
‫فقط نمی‌خوام مثل یه گربه خیس بشم، همین!
‫پس می‌شه چنگال مرگت ‫رو از شنل من باز کنی؟
‫کم مونده پاره‌ش کنی.
‫از دست شما. زیادی جوگیر شدید.
‫بهتره از یک بانویی مثل بتی یادبگیرید و‌ــ
‫سوبارو؟
‫ای وای.
‫الان چی گفتی، گمونم؟
‫ای وای...
‫الانه که بالا بیارم...
‫کابوس اون موقع که تو اردو مدرسه
‫سوار فری شدم اومد به یادم...
‫ای وای، دنیا داره دور سرم می‌چرخه...
‫حتی الانم داره می‌چرخه...
‫یکم صاف بشین و هوای ‫تازه رو تنفس کن گمونم.
‫دیوانه آواز خوان رو بسپر به اون سه تا.
‫وایسا!
‫نکنه از آب زدگی من خبر داشتی و ازش استفاده ‫کردی تا من رو از امیلیا-تان جدا کنی؟!
‫امیلیا از غیبت آدم بی‌مصرفی مثل ‫تو یه ذره هم ضرر نمی‌کنه گمونم.
‫تف توش.
‫هنوز یکم سرم گیج می‌ره، ولی قابل تحمله.
‫تا وقتی دست تو رو نگه‌دارم، ‫قدرت دل‌گرمی از بین می‌برتش!
‫چقدر لاسو.
‫ولی اگه اتفاقی بیفته، بتی ‫یه کاریش می‌کنه گمونم.
‫آره! روت حساب می‌کنم!
‫خیلی خب، قبل از اینکه امیلیا-تان ‫از دوری من گریه کنه، بزن بریم!
‫خب...
‫شرکت میوز...
‫مسیر درست رفتن به اونجا اینوریه؟
‫باید همینطور باشه.
‫قبلاً یه بار از اینجا رد نشدیم؟
‫نکنه...
‫گم شدی؟
‫نـ ـ نخیرم، گم نشدم!
‫ولی اگه نگرانی، محض احتیاط می‌تونی ‫از کس دیگه‌ای مسیر رو بپرسی.
‫باشه، باشه، نازی، نازی.
‫ولی کسی این دور و اطراف نیست...
‫بدون هیچ مقصدی پرسه می‌زنم
‫ایول...
‫پول ندارم، آینده ندارم
‫رویا ندارم،
‫فقط منم و غرورم
‫وایسا...
‫این چیه دیگه؟ این بدترین ‫شعریه که تاحالا شنیدم!
‫آدم رقت‌انگیزی‌ام‌ـ
‫عه وا.
‫ای وای! ریدم به جو!
‫سوباروی احمق! ادبت کجا رفته گمونم؟!
‫خرابش کردی!
‫سرت به کار خودت باشه!
‫مشکلت چیه؟!
‫مزاحم نشو!
‫کله پوک!
‫افتضاح بود.
‫چندسال از آخرین باری که مرگم رو به ‫این راحتی قبول کرده بودم گذشته بود...
‫تقصیر خودته.
‫قرار نیست روت جادوی ‫شفا استفاده کنم گمونم.
‫از امیلیا بخواه که اینکارو بکنه.
‫ولی هروقت از امیلیا-تان می‌خوام که ‫جادوی شفا روم اجرا کنه، بداخلاق می‌شی...
‫آه، شرمنده، نمی‌خواستم ‫مزاحم خوانندگیت بشم‌ـ
‫یه آهنگ بهم الهام شد!
‫ها؟
‫لطفاً گوش کنید، «دوو واوا، اختلاف سنی در عشق»!
‫می‌دونی، می‌بینم و حسش می‌کنم
‫اختلاف سنی در عشق‌مون رو
‫همه می‌گن عجیبه
‫ولی منو اصلاً اذیت نمی‌کنه
‫هی، لطفاً یکم صبر کن
‫یه کوچولوی دیگه منتظر بمون
‫کمی دیگه
‫اگه صاف وایسم، دستم بهت می‌رسه
‫فاصله عشق ما
‫فاصله‌ایه که مثل شکر آب می‌شه
‫فاصله عشق، کوچیک‌تر و کوچیک‌تر
‫تبدیل به عشقی که آهسته می‌سوزه
‫به موقعش، لک لک میاد پیشمون
‫و برامون بچه میاره
‫آینده تو این داستان عاشقانه روشنه
‫عـــه؟!
‫هی! یه لحظه وایسا گمونم!
‫چرا یهو پریدی وسط آهنگش؟
‫و اینکه تو هم خیلی طبیعی ‫قبولش کردی عجیب بود گمونم!
‫بیخیال، چی داری می‌گی بئاکو؟
‫آهنگ مرز و کشور نمی‌شناسه.
‫چه داستان خوبی بود!
‫قلب لیلیانا لبریز از احساسات شده!
‫البته واقعاً لبریز نشده.
‫انگار مشکل از منه و عمراً ‫اون رو قبول نمی‌کنم!
‫آخ! یادم رفت خودم رو معرفی کنم!
‫من خواننده‌ایم که با این لیولیره ‫و صدام امرار معاش می‌کنم.
‫اسم لیلیاناست.
‫از آشنایی با شما‌-
‫زبونش رو گاز زد گمونم.
‫بپسپید.
‫دبونم رو دیلی محتم داز درفتم.
‫نکنه این دختر...
‫می‌گم، نکنه تو کسی هستی که این ‫دور و اطراف به «آواز خوان» معروفه؟
‫چیز، یکم خجالت‌ می‌کشم که ‫با اون اسم صدام بزنن، ولی بله.
‫حتماً درمورد اون یارو تو شرکت میوز که به ‫دیوانه آواز خوان معروفه می‌دونی، درسته؟
‫مشکلی با نشون دادن راه بهتون ندارم،
‫ولی شما به ترانه‌‌های آواز ‫خوان گوش دادید پس باید پول بدید!
‫مگه از اسم آواز خوان خجالت نمی‌کشیدی؟
‫این دو تا موضوع کاملاً متفاوت هستن.
‫نکنه می‌خوای از پول دادن قسر در بری؟
‫خیلی خب، چقدر باید بدم؟
‫هرچقدر که دلت می‌خواد!
‫هرچی بیشتر بهتر!
‫مجبورم نکن!
‫آه، درمورد چی داری حرف می‌زنی؟
‫آه! یه آهنگ بهم الهام شد!
‫لطفاً گوش کنید، «موج قوی، موج بلند، پستی و بلندی اجتماع»
‫دیگه بسه!
‫و در حین صحبت در این مورد، رسیدیم!
‫ها، پس اینجاست؟
‫بله! حالا لطفاً گوش کنید. آخرین آهنگ امروز.
‫«زندگی شاد و خوشحال»!
‫ولی خیلی فوق‌العاده‌ایا.
‫بعد از پتلگیوس، کسی پیدا نشده که فقط ‫با رفتار و حرفاش باعش مور مورم بشه!
‫اوهو؟ نمی‌دونم اون کیه،
‫ولی این پتلگیوس-سان انگار خیلی با استعداده!
‫اگه باهاش ملاقات کنم،
‫شاید اون قوی‌ترین حریف زندگیم باشه!
‫اون یه اسقف اعظم گناه در فرقه ساحره‌ست.
‫ها؟!
‫و ـ وایسا یه لحظه!
‫نکنه تو...
‫ناتسوکی سوباروی دخترک بازی؟
‫وایسا، با اون لقب خیلی مشکل دارم.
‫نقش تو در شکست نهنگ سفید توسط دوشس کروش کروستن،
‫یکی از سه جانور جادویی ‫قدرتمند، خیلی مهم بود!
‫ساقدوش افسانه‌ای، کسی که حتی اهریمن ‫شمشیر، ویلهلم، اون رو ناجی خودش می‌دونه!
‫همینطور، با کمک دوشس کروستن و بانو آناستاسیا،
‫با شکست اسقف اعظم تنبلی فرقه ‫ساحره، دنیا رو شگفت زده کردی.
‫و حتی خرگوش اعظم، یکی دیگه از سه ‫جانوار جادویی قدرتمند رو شکست دادی!
‫ای وای! جلوی چشمام... یه افسانه جلوی چشمامه!
‫بانو لیلیانا، مشکلی هستی؟
‫این دو نفر کی هستن؟
‫آه، ما همراهان امیلیا-ساما هستیم ‫که داخل دارن صحبت کاری انجام می‌دن.
‫این یعنی...
‫اگه من به این صحبتای کاری کمک کنم،
‫ناتسوکی سوباروی دخترک باز ‫داستان‌هاش رو برام تعریف می‌کنه؟
‫گفتم که، منو با اون اسم صدا نزن.
‫و کدوم داستان؟
‫داستان این و اون دیگه!
‫یعنی همه شایعاتی که درموردت شنیدم درسته؟
‫می‌خوام بدونم! می‌خوام بشنوم! می‌خوام درموردش بخونم!
‫اون موقع شاید بتونم آهنگی بخونم که ‫برای سالیان طولانی نسل به نسل تکرار بشه!
‫خیلی خب! بزن بریم!
‫قرار دادن یک دلی و شرافت بر ‫ترازو و خورد کردن اون‌ها،
‫راه و روش لیلیانا ماسکراده!
‫منظورت چیه خوردشون کنی؟
‫کیریتاکا-سان یه دل نه صد دل عاشق منه ‫و هرکار ازش بخوام رو انجام می‌ده.
‫پس اگه من باهاش صحبت کنم، اون صحبتای کاری خیلی خوب یپش می‌ره!
‫به این نمی‌گن خوب پیش رفتن صحبت کاری ها!
‫بیخیال، بیخیال.
‫نگران نباش، بسپرش به خودم.
‫هی، یه لحظه وایسا!
‫لطفاً.
‫از شما می‌خوام که این ‫کریستال جادویی رو به من بدید.
‫گفتم که، بیخیال.
‫یه لحظه صبر کن!
‫بیخیال، بسپرش به خودم!
‫لـ ـ لیلیانا؟ چخبر شده؟
‫لطفاً لیلیانا رو به یه زن تبدیل کن!
‫سوبارو؟
‫عـ ـ عه، امیلیا-تان، چه تصادفی!
‫این سر و صداها دیگه برای چیه؟
‫عه؟ کیریتاکا-سان؟
‫...بکش.
‫ها؟
‫د ـ د...
‫د ـ دستت...
‫دستت رو از لیلیانای من بکش!
‫چی باعث شد جلوی دیوانه آواز خوان
‫آواز خوان رو دستمالی کنی؟
‫دستمالیش نمی‌کردم!
‫ولی انگار داشتی می‌مالیدیش.
‫نخیرم!
‫به لطف تو معامله‌ای که ‫داشتیم می‌کردیم بهم خورد.
‫سوبارو قصد بدی نداشت.
‫امیلیا-تان، بیشتر دعواش کن!
‫ولی همچنان باید ‫عذرخواهی کنی سوبارو.
‫بله. ببخشید.
‫چی‌کارت کنم تو رو؟
‫ببخشید!
‫مشکلی نیست.
‫من هم حواسم نبود.
‫یه لحظه غرق در شما شدم.
‫چیزه...
‫اون موی نقره‌ای زیبای شما...
‫خیلی خب، بسه، همونجا کافیه.
‫به پذیرش محترمانه شما مبنی بر ‫حواس پرتی دو طرف احترام می‌ذاریم.
‫برای امروز دیگه کافیه.
‫وایسا، سوبارو، نباید انقدر ‫خالی از صداقت حرف بزنی.
‫بیخیال، باشه؟
‫از ملاقات همدیگه خوشحالم.
‫چه خوب که شهر آب ‫ملاقات ما رو ترتیب داد.
‫ممنون از رفتار معدبانه شما.
‫درسته. دلیل چسبیدن من به ‫شما خیلی سطحیه، حداقل فعلاً.
‫وقتی فرصت دیگه‌ای پیش اومد، سرنوشت ‫دوباره ما رو به هم خواهد رسوند.
‫موافقم.
‫خیلی خب، به امید اینکه سرنوشت ‫فردا ما رو به هم برسونه.
‫چی شده، امیلیا-تان؟
‫هیچی، اون آقا...
‫حس می‌کنم قبلاً جایی دیدمش.
‫در هرصورت، درمورد مذاکراتمون ‫با دیوانه آواز خوان،
‫بیاید دوباره به نقشه‌مون ‫برای فردا فکر کنیم.
‫من کمی کار دارم، پس از ‫اینجا به بعد رو خودتون برید.
‫کار؟
‫بله. بالاخره این همه راه تا پریستلا اومدم.
‫باید ازش استفاده کنم و برم ‫سلام احوال‌هام رو بکنم!
‫برای کارش خیلی پر شوره.
‫ها؟
‫بوی دعوا تو مسافرخونه میاد.
‫چند بار باید تکرار کنم؟
‫انقدر رو مخ نباش و فوراً ‫رئیست رو بیار ببینم!
‫من حتی برادرم رو پیش یه دهاتی ‫مثل تو نمیارم، چه برسه به رئیسم!
‫لطفاً از اینجا برو.
‫حرف آدم سرت نمی‌شه! ‫باید تو سرت بزنم!
‫کافیه!
‫امیلیا-ساما! به همین زودی برگشتید؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫آروم باشید و صحبت کنید.
‫بهت می‌گم چه اتفاقی افتاده!
‫این بچه می‌گه نمی‌ذاره برم داخل!
‫وایسا، قبلاً تو رو یه جایی دیدم.
‫خنگ‌تر!
‫به کی می‌گی خنگ‌تر؟!
‫من اسم دارم! راچینز!
‫راچینز؟ همون خنگ‌تر بهتره.
‫خفه!
‫می‌شناسیش سوبارو؟
‫یه آشنای قدیمی از پایتخت.
‫این و دوستاش سعی کردن از من دزدی کنن.
‫طبق چیزی که بتی شنیده، تو ‫با آشغال فرقی نداری گمونم.
‫به کی داری می‌گی آشغال چغله؟
‫در هرصورت، این یارو رو بسپرید به خودم.
‫عوضی‌ـ
‫راچینز. تعجب کردم که چرا برنگشتی.
‫اینجا چخبره؟
‫راینهارد؟
‫به به، کم پیدایی سوبارو.
‫خبرا به گوشم رسیده.
‫خوشحالم که حالت خوبه.
‫در هرصورت، چون خیلی وقته ‫ندیدمت خیلی حرفا باهات دارم...
‫ولی اول می‌شه به این بگی بکشه عقب؟
‫دوست توعه، درسته؟
‫آروم باش گارفیل
‫اون راینهارده.
‫اون... دوست منه.
‫نگران نباش.
‫همونطور که شنیدی، من ‫راینهارد ون آستریا هستم.
‫خوشحال می‌شم اگه اسمت رو بهم بگی.
‫گارفیل تینزل.
‫که اینطور، پس تو سپر امیلیا-ساما هستی.
‫از آشناییت خوش‌وقتم.
‫ها؟!
‫اگه بهت توهین کردم عذر می‌خوام.
‫از این به بعد حواسم ‫رو جمع می‌کنم.
‫راینهارد. بخاطر اون ازت عذر‌ می‌خوام.
‫چیزیت که نشد؟
‫امیلیا-ساما، خوش‌حالم که می‌بینمتون.
‫خوشبختانه، چون هدف اون پاک بود،
‫تونستم بدون مشکل جلوش رو بگیرم.
‫درمورد فلت-چان شنیدم.
‫مثل اینکه حسابی سرش شلوغ بوده.
‫دستاورهای اون دربرابر شما چیزی نیست.
‫سوبارو، بعداً داستان ‫نهنگ سفید رو برام می‌گی؟
‫من هم یه جور پیوندی با اون دارم.
‫آره، حتماً.
‫ولی اول...
‫تو راچینز رو می‌شناسی؟
‫بله. اون درحال حاضر برای ‫فلت-ساما کار می‌کنه.
‫راچینز، بعداً همه چیز رو برات توضیح می‌دم.
‫لطفاً هرچه سریع‌تر فلت-ساما ‫رو به مسافر خونه بیار.
‫بله، بله.
‫اگه اتفاقی افتاد، سیگنال بده.
‫۵ ثانیه‌ای خودم رو می‌رسونم.
‫بخش ترسناکش اینه که شوخی نمی‌کنی.
‫مثل اینکه اتفاقی که قبل‌تر ‫افتاد خیلی اذیتش می‌کنه.
‫بعضی وقتا همچین دوایی نیازه.
‫اینکه بفهمی افرادی ‫هستن که ازت قوی‌ترن.
‫برای گارفیل این فرصت خوبیه گمونم.
‫خیلی خب، لطفاً اینجا منتظر بمونید ‫تا آناستاسیا-ساما تشریف بیارن.
‫با اجازه.
‫آه، سوبارو-کیون!
‫خوشحالم که می‌بینمتون.
‫فلیس! کروش-سان!
‫ویلهلم-سان!
‫از دیدنتون خوشحالم!
‫پدربزرگ.
‫راینهارد...
‫عه؟
‫در هرصورت، از اینکه شما هم ‫دعوت شده بودید شگفت زده شدم.
‫ماهم انتظار نداشتیم شما اینجا باشید.
‫چه تصادف شیرینی!
‫نمی‌دونستم راینهارد و ‫ویلهلم-سان باهم نسبت فامیلی دارن.
‫چه جالب.
‫ولی همدیگه رو نگاه نمی‌کنن.
‫در ضمن، چرا همه رو به اینجا دعوت کردی آناستاسیا-سان؟
‫مشکوکت کردم، نه؟
‫من فقط می‌خواستم یکم صحبت کنیم.
‫برای همین اونایی که گوش نمی‌دن رو دعوت نکردم.
‫اونایی که گوش نمی‌دن؟
‫منظورتون اینه که پریسیلا-ساما رو دعوت نکردید؟
‫اون دختر کار خودشو انجام می‌ده.
‫و نتونستم بهونه‌ای برای دعوت کردنش پیدا کنم.
‫و چند وقتیه خیلی خوب با فلت-سان کنار میام.
‫بهونه؟
‫اگه قراره کسی بیاد،
‫می‌خوام حداقل یه هدیه‌ای ‫بهشون بدم که خوشحالشون کنه.
‫پس درمورد کروش-سان...
‫دلیل اومدن ما به پریستلا...
‫اینه که آناستاسیا-ساما گفته می‌خواد
‫درمورد اسقف اعظم گناه ‫شکم پرستی صحبت کنه.
‫این به این معنی نیست که ‫بخوام اذیتت کنم، ناتسوکی-کون.
‫فقط فکر کردم که کروش-سان به این ‫موضوع بیشتر از تو علاقه نشون می‌ده.
‫داری مثل یه تاجر فکر می‌کنی.
‫اعصابمو خورد می‌کنه ولی درک می‌کنم.
‫واقعاً بزرگ شدی.
‫ببند بابا!
‫به زور جلوی خودمو گرفتم! تیکه ننداز!
‫این قیافه ترسناک رو بخودت نگیر.
‫قرار نبود تا ابد تو رو توی تاریکی بذارم که.
‫این امید کروش-سان هم بود.
‫واقعاً اون آدم خوبیه.
‫البته، چون مربوط به حافظه‌ام می‌شه،
‫دوست دارم خودم حسابم ‫رو شکم‌پرستی صاف کنم.
‫ولی متوجه‌ام که شما هم مشتاق نجات رم-سان هستید.
‫کروش-سان...
‫علاوه بر اون، من بر این عقیده‌ام که ‫بهتره افراد زیادی رو با هدفی مشترک داشت.
‫شمشیر هرکس زودتر بهش رسید، ‫بقیه دلخور نخواهند شد.
‫واقعاً ممنونم.
‫حتماً انتظاراتتون رو برآورده می‌کنم.
‫حتماً و قطعاً.
‫با اینحال، مطمئنم که اول ما بهش می‌رسیم.
‫چی شده، همه‌تون اینجا جمع شدید.
‫تعجب می‌کنم که تو این یه ‫سال چه تغییرات کمی بوده.
‫ولی گمونم این شامل حال منم می‌شه.
‫فلت-ساما!
‫مگه براتون لباس مناسب آماده نکرده بودم؟
‫چه بلایی سرشون اومد؟
‫هه! فکر کردی من طبق سلیقه تو عمل می‌کنم؟
‫گشت و گذار بهونه بود.
‫رفته بودم خرید لباس!
‫بعضی وقتا واقعاً نمی‌تونم شما رو بفهمم...
‫بخاطر دعوت کردن من ممنونم.
‫به عنوان هم‌تایان همدیگه در انتخابات سلطنتی،
‫بیاید گفت و گوی سازنده‌ای داشته باشیم.
‫و اینم از ادب و رسم و این حرفا!
‫منم در جریان بذارید!
‫ولی اینجا چه شهر عجیب غریبیه ها.
‫این ساختمونم خیلی عجیبه.
‫همه چی جدید و متفاوته، خسته‌ام کرد.
‫من هیچوقت حریفت نمی‌شم فلت-سان.
‫ولی خوشحالم که همه چیز برات جدید و متفاوته.
‫هنوز کلی چیز از این ‫مسافرخونه مونده که ندیدید.
‫دارم آب می‌شم...
‫رئیس.
‫چی شده؟
‫شرمنده، ولی...
‫مشکلی نیست یکم برم جایی؟
‫گارفیل، الکی نگران نباش. تو قوی‌ای.
‫ولی قوی‌ترین نیستم.
‫و اینطوری کافی نیست.
‫بعد از یه‌ شب خواب باهاش کنار میاد.
سرک کشیدن.
‫قایمکی...
‫قایمکی‌تر...
‫بهم میاد... گمونم.
‫بِئاکو! اون چیه پوشیدی؟!
‫بِتی الان همون بِتی همیشگی نیست!
‫پشمام! یوکاتا هم دارن!
‫بئاکو عجب جیگریه! بئاکو چه جذابه!
‫سوبارو، زیادی هیجان‌زده شدی.
‫امیلیا-تان!
‫سوبارو؟
‫نفس‌کشیدنت نامنظمه.
‫تبی چیزی داری؟
‫شاید یه تب ملایم عشق باشه...
‫هوی!
‫تو حموم شنیدم این شوالیه‌ی اسکلم دوست بلونده‌تونو اذیت کرده.
‫فلت-ساما، فقط یکم سوءتفاهم پیش اومده بود.
‫درحقیقت، برای سنش به‌شکل ترسناکی قدرتمند بود.
‫این خود بزرگ‌بینیت درحالی که ‫اصلاً خودآگاهی نداری، آدمو راضی نمی‌کنه.
‫راستی، فلت-ساما...
‫اون لباس خیلی بهتون میاد.
‫چندش!
‫ولی بازم فلت، اینکه می‌بینم انقدر بد با راینهارت ‫رفتار می‌کنی دلمو خنک می‌کنه.
‫من که از اولش یه هدف پنهانی داشتم،
‫برای همین از این‌نظر، رابطه‌ی بین فلیس ‫و کوروش-سان از همه مناسب‌تره.
‫یکم خجالتم دادی.
‫مگه نه، فلیس؟
‫نه خب، منم کاملاً یه هدف پنهانی دارم، می‌دونی...
‫ها؟!
‫برم یچی بخورم.
‫سـ ـ سوبارو-ساما!
‫جو رو بهم ریختی، فرار نکن!
‫خیالت راحت.
‫شوخی بود خب.
‫واقعاً بزدلی.
‫می‌دونی چرا می‌تونی ببینیم، نه؟
‫خفه!
‫دهنتو ببند!
‫درسته. خیلی ضعیفی.
‫تنها دلیل اینکه نتونستم بکشمت
‫اینه که یکم شانس آوردی.
‫کاملاً شانسی تونستی منو بکشی.
‫خفه بمیر!
‫ولی ضعیفی خب، نیستی؟
‫صرفاً یه بزدل ضعیفی، ولی بازم...
‫منو کشتی.
‫گارف! پیدا شد!
‫کجا می‌ری؟
‫منم می‌خوام بیام!
‫هم؟ گارف، قیافه‌ت عجیب شده.
‫چیز جالبی پیش اومده؟
‫به‌نظرت این قیافه‌ی کسیه که بهش خوش گذشته؟!
‫نمی‌خوام حرف بزنم. وظیفه هم ندارم بزنم.
‫حرف زدن راجع به وظیفه و چیزای ‫سخت باعث می‌شه شبیه یوشیا؟
‫فکر می‌کنم نیاز نیست انقدر سخت بگیری.
‫وقتی عین اسکلا می‌خندی باحال‌تری.
‫«مثل اسکلا» دیگه چی بود!؟
‫عوضی...
‫گارف! ببین ببین!
‫غروب خورشید خیلی خوشگله!
‫چه قرمزه!
‫هوی، یکم آروم بگیر!
‫نمی‌شه!
‫چه سریعم جواب می‌دی!
‫ولی خب، اگه بخوام خودمو درگیرش کنمم فایده نداره.
‫چی شده؟
‫چیزی نیس.
‫فقط اینکه نمی‌شه یهویی قوی‌ترین شد.
‫من هنوز وسط راهم!
‫آره! وسط راه این مسیر طولانیِ دراز قوی‌ترین شدن!
‫خوب می‌فهمیا!
‫درسته!
‫مسیر تبدیل شدن به قوی‌ترینه!
‫گارف، ببین!
‫بپر بریم.
‫و بله. اینطوریاست دیگه.
‫عالیه!
‫چه خفن بودی!
‫ا ـ اونی-سان...
‫ممنونیم.
‫قابلی نداشت.
‫اونی-سان، اسمتون چیه؟
‫انقدر مهم نیستم که بخوام اسممو بدم.
‫ولی اگه مجبورم خودمو معرفی کنم... بنده یه ببرم!
‫مردم بهم می‌گن «گورجس تایگر!»
‫گورجس تایگر...
‫گورجس تایگر!
‫چه خفن!
‫گورجس!
‫می‌شه اینا رو همینطور خورد؟
‫بار اوله اینا رو می‌بینین، نه؟
‫اینا غذاهایی‌ان که اگه نزدیک رود تیگوراسی نباشین، ‫نمی‌تونین تجربه‌شون کنین!
‫راه درست خوردن این، همینه!
‫به به! دلم برای ساشیمی تنگ شده بود!
‫عالیه! آناستاژیا-سان، شاهکاره!
‫خـ ـ خوشمزه‌ست؟
‫یه‌چیزی اونورشه!
‫حتماً چون تازه‌ست!
‫خیلی خوبه!
‫چی شده بئاکو؟
‫گـ ـ گمونم این توده سبزه سمّه؟
‫د ـ دماغم می‌سوزه!
‫و اون‌موقع برگشتم گفتم...
‫«می‌دونم چه قصد شومی دارین ضیفه‌ها!»
‫چه خفن! چه تأثیرگذار!
‫عالیه!
‫می‌گم...
‫خونه‌تون همینجاست؟
‫آره.
‫ولی با اینکه بچه‌این، خیلی از اینجا دور شدینا.
‫امیدوارم آبجیم عصبانی نباشه.
‫بدون اینکه بهش بگم اومدم بیرون.
‫ها، منم می‌دونم خواهر بزرگ‌ترا چقد ترسناکن.
‫خب! بسپرش به خودم!‍
‫واقعاً، گورجس تایگر؟!
‫فرد!
‫آ ـ آبجی!
‫چیکار می‌کنی؟!
‫چقد باید نگرانت بشم تا دلت خنک شه؟!
‫آبجی، بیخیال حالا.
‫قصد بدی نداشت.
‫بیا بیخیا-
رافیل.
‫فردو پیدا کردی؟
‫انگار پسرم بهتون دردسر داده.
‫ببخشید.
‫مامان؟
‫دیگه جا ندارم...
‫ولی گمونم می‌تونم به این «ماهی تُن» عادت کنم.
‫ترسوندمت؟
‫نه، محو منظره شده بودم.
‫شمشیر شیطان تو یه حیاط ‫سبک ژاپنی زیادی زیباست.
‫از کسایی که زیر نور مهتاب خوشگل می‌شن خوشم میاد.
‫به‌نظرم این حرف‌ها رو باید به یه زن بزنی، نه من.
‫عجب مرد بدبختی هستی.
‫خب فعلاً دختری که می‌خوام مخشو بزنم ‫گول همچین حرفایی نمی‌خوره.
‫همین نااُمیدی هم چیزیه که عشق رو لذت‌بخش می‌کنه.
‫حس می‌کنم قراره بحث عشق‌وعاشقی کنیم؟
‫می‌خوای بشنوی؟
‫خوشحال می‌شم.
‫پس...
‫در گذشته، به‌اندازه‌ی الانم چرب‌زبون نبودم.
‫حتی زیاد هم صحبت نمی‌کردم.
‫حمل شمشیر همه‌چیزم بود.
‫چیزهایی که قبل از تاب دادن شمشیر بهشون فکر می‌کردم،
‫و چیزهایی که تاب دادن شمشیر باعث می‌شد بهشون فکر کنم
‫چیزی بود که منو می‌ساخت.
‫همسرم کمکم کرد این حقیقت واضح رو متوجه بشم.
‫از اون‌موقع، هروقت شمشیر تاب می‌دم، ‫یاد همسرم میوفتم.
‫یعنی حتی الان هم همینه؟
‫همون‌موقع، و الان هم، این شمشیره که من ‫و همسرم رو به هم متصل می‌کرد.
‫پس تا وقتی که به حمل شمشیر ادامه بدم، ‫به یادش خواهم بود.
‫همسرتون استاد شمشیرزنی سابق بود، نه؟
‫زمانی که صلح فراگیر بود، صرفاً ‫یه بانوی معمولی و عاشق گل بود.
‫قهرمانانی که اسم‌شون رو در تاریخ ثبت می‌کنن
‫تک تک لحظات زندگی‌شون قهرمان نیستن.
‫سوبارو-دونو، خودتون هم همینطور.
‫اسم‌تون بیش از چیزی که می‌دونین پخش شده.
‫نه بابا اینطورم نیست دیگه...
‫من مطمئن شدم...
‫وقتی چیزی باشه که نتونین تنهایی از پسش بر بیاین،
‫می‌تونین با جمع کردن کسایی که نمی‌تونن ‫تنهایی کاری کنن، اون‌کار رو انجام بدین.
‫من فقط یه بازنده‌ی بی‌ارزش و پستم جدی.
‫بله، و منم از این بازنده‌ی بی‌ارزشی که ‫هستین خوشم میاد.
‫زیادی حرف زدم؟
‫ولی بازم، وقتی باهاتون حرف می‌زنم ‫همیشه یه‌چیزی به ذهنم میاد.
‫همیشه می‌گم «چرا نمی‌تونم اینطور با نوه‌م صحبت کنم؟»
‫با راینهارت کنار نمیاین؟
‫ولی خانواده‌این که؟
‫تو کل زندگیم سه پشیمونی دارم که نمی‌تونم ‫براشون بهونه‌ای بیارم.
‫یکیش، دلیل شکافیه که الان بین من و نوه‌مه.
‫به‌شکل چاره‌ناپذیر و غیرقابل‌بخششی ابله بودم.
‫به‌اسم گرفتن انتقام همسرم،
‫چشمم رو به اون پشیمونی بسته بودم.
‫و الان که انتقامش رو گرفتم،
‫می‌دونم باید بهش نزدیک بشم.
‫ولی جرئتشو ندارین.
‫حقیقتش شرمم می‌شه.
‫راینهارت گفت می‌خواد جزئیات ‫ جریان وال سفید رو بدونه.
‫نمی‌دونم اگه وال سفید تو این رابطه‌ی ‫ناجوری که بین‌تون پیش اومده دخیله یا نه،
‫ولی راینهارت می‌دونه بیش از ده سال ‫رو صرف گرفتن انتقام مادربزرگش کردین.
‫و می‌خواد بیشتر هم راجع بهش بدونه.
‫مطمئنم اونم مشتاق...
‫شنیدنش از شماست.
‫واقعاً که...
‫سوبارو-دونو، اصلاً حریف‌تون نمی‌شم.
‫یک، دو، سه، چهار،
‫پنج، شش، هفت، هشت...
‫یک، دو، سه، چهار،
‫پنج، شش، هفت، هشت...
‫حالا، هر دو دست رو می‌بریم بالا...
‫ویکتـــوری!
‫سوبارو، انگار امروز خیلی سرحالی.
‫آره، دیشب قبل از خواب یه اتفاق خوب افتاد.
‫واقعاً؟ خیلی هم عالی.
‫دیروز یکم نگران می‌زدی.
‫برخلاف سوبارو، اون‌یکی اصلاً سرحال نیست.
‫اوتّو، خماری؟
‫آره... گفتم من که تا پرستلا اومدم...
‫دیشب کلی آدمای مختلف دیدم ‫و رابطه باهاشون ساخـ-
‫مواظب باش!
‫راستی، گارفیل‌ـو ندیدم.
‫الان تو وضعیت حساسیه.
‫اگه دیدیش، باهاش مهربون باش.
‫خب اوتّو-کون، برنامه‌ی امروزت چیه؟
‫قرار نبود لیلیانا رو گروگان بگیریم ‫و با کریستال جادویی طاقش بزنیم؟!
‫اول چطوره شما همینجا بشینی، ناتسوکی-سان؟!
‫بحث نداریم!
‫عه، جمع‌تون جمعه.
‫چقدم که سحرخیزین.
‫عه؟ این داش سبزه دیروز نبودش، نه؟
‫این مأمور امور داخلیمونه.
‫حکم چین‌ شما رو داره.
‫راستی فلت-چان، راینهارت باهات نیست.
‫بچه نیستم که!
‫اگه کل روز پیشم بمونه مخمو می‌خوره!
‫بعدشم، خوشم نمیاد اعتراف کنم، اما...
‫اگه صداش بزنم، تو یه چشم‌ بهم زدن پیداش می‌شه.
‫فلت-ساما، صدام زدید؟
‫نخیر!
‫امیلیا-ساما، صبحتون بخیر.
‫سوبارو، تو هم همینطور. صبح دلچسبیه، نه؟
‫فلت-چان و راینهارت هم خیلی خوب کنار میان!
‫حق. عجب صحنه‌ی دوستانه‌ی لذیذی!
‫نیاز بود انقدر چندش بگیش؟!
‫خوشم نمیاد!
‫صبح‌تون بخیر.
‫می‌بینم همه‌تونم که اینجایین.
‫خیلی با هم خوب کنار میاین، نه؟
‫آناستاژیا-ساما.
‫امروز از همیشه‌ زیباترین.
‫این برگ‌برندمه.
‫راستی، ریکاردو و میمی باهاتون نبودن؟
‫ریکاردو برنگشته.
‫و میمی هم...
‫انگار داره اطراف شهر دنبال گارفیل می‌چرخه.
‫دیشب که فهمیدیم برنگشته،
‫هتارو و تیوی درجا رفتن تو شهر.
‫وقتی بحث میمی باشه، هتارو کور می‌شه.
‫ولی اگه تیوی باهاشه، مشکلی نیست.
‫یوشیا، در عوض مایلم یه‌کار انجام بدی.
‫چـ ـ چی شده؟
‫می‌خوام جای هتارو اینا یه نامه به دروازه برسونی.
‫یه نامه‌ی خیلی خیلی مهم.
‫راجع به شکم‌پرسته؟!
‫یوشیا جون هرکی دوست داری! تنها اُمیدم تویی!
‫چرا باید کاری که تو ازم می‌خوایو انجام بدم؟!
‫ببخشید دیر کردم.
‫انگار ما آخرین نفریم.
‫و اینطوری، همه‌مون جمع شدیم.
‫خب پس، می‌شه بیارینش؟
‫ا ـ این...
‫صبحونه‌ی امروز، یه‌چیز محبوب به‌سبک کاراراگی‌ـه:
‫دایسوکیاکی!
‫ا ـ اوکونومیاکیه؟!
‫ببین سوبارو! چه خوشگل برگشت!
‫خیلی ازش راضی‌ام! بخورش!
‫گمونم بد نشده.
‫سوبارو، اجازه می‌دم دایسوکیاکی‌ای که درست کردمو بخوری.
‫فرصت دیگه‌ای گیرت نمیادا.
‫بئاتریس-چان...
‫زیادی سس زدی!
‫و امیلیا-ساما!
‫اگه اونطور خام باشه آدمو مریض می‌کنه!
‫می‌گم شما دوتا...
‫چطوره اول خودتون مزه‌شو بچشین بعد ‫به بقیه پیشنهادش بدین؟
‫فلت-ساما، بعدی هم آماده شد.
‫عالیه. دستت جیز. همینطوری بپز، حله؟
‫حس می‌کنم یه‌چیز ممنوعه دیدم.
‫صبح‌تون بخیر، شهروندان پریستلا.
‫صبح دلپذیریه، نه؟
‫ها؟ این چیه دیگه؟
‫روزم رو با یه لیوان چای تازه ‫مستقیم از کاراراگی
‫هرروز صبح تو شهر همینه.
‫به‌همراه یه تیکه بائمبهم سه‌ساله شروع می‌کنم.
‫این اعلانیه با میتیاـیی که ‫ تو ساختمون دولتیه پخش می‌شه.
‫بوی شیرین بائمبهم زیر نور خورشید روی طاقچه‌م،
‫پخش اعلانیه با میتیا؟
‫هرروز یه اعلانیه پخش می‌کنن؟
‫و بو و طعم دلپذیر و سرحال‌آور چای تازه
‫برای چی؟
‫درحال پخش شدن بر روی میز صبحانه‌م می‌باشد.
‫شنیدم به‌خاطر مواقع اضطراریه،
‫به‌دلیل ساختار این شهر،
‫حس می‌کنم امروزم قراره روز عالی‌ای باشه!
‫مسیرهای تخلیه‌ی اضطراری محدودن.
‫و بازم امروز صبح، هدیه‌ای کوچکـ
‫که اینطور.
‫راستی، کسی که داره اینو پخش می‌کنه، ‫کیریتاکا-سانه. پیشنهاد این اعلانیه ‫هم با خودش بود، میتیا هم خودش جور می‌کنه.
‫نه، هدیه‌ی بی‌نظیری دارم!
‫نوبت آوازخوان عزیزمون لیلیانا ماسکارده!
‫ها. پس خودشه.
‫سلام به همگی! لیلیانا جونتون اومده!
‫می‌خوام امروز صبح از صمیم قلب ‫براتون بخونم و اجرا کنم،
‫پس امیدوارم از زمان کوتاهی که باهمیم لذت ببرید،
‫و حسابی تشویقم کنید!
‫خب شروع می‌کنم:
‫«موسیقی عشق شمشیر شیطان، بخش دوم»!
‫چـ-
‫راینهارت.
‫چیزه... می‌دونی...
‫بله؟ چی شده؟
‫انگار... نمی‌تونه اینا رو خوب بپزم.
‫اگه فوت‌وفنی چیزی داره، می‌شه یادم بدی؟
‫بله. البته، پدربزرگ.
‫خیلی بدجنسی،
‫به‌نظرت زمان‌بندیش زیادی خوب نیست،
‫بابا جان؟
‫تو کی هستی؟
‫ها؟
‫جغله، چشمات باهام پدرکشتگی دارن.
‫هوی!
‫استاد شمشیرزنی باشه یا یوکولیوس، مهم نیست.
‫این جغله‌ی گستاخو نصف کنین.
‫با اجازه‌تون...
‫درحال حاضر هم من و هم راینهارت،
‫از وظیفه‌ی اصلی‌مون کناره‌گیری کردیم ‫تا به وظیفه‌ی ویژه‌ای رسیدگی کنیم.
‫هیچکس حق دستور دادن بهمون نداره. ‫حتی شما، معاون فرمانده.
‫اوهو، چه ترسناک.
‫بیخیال، می‌دونی شوخی بود که.
‫انقد آتیشی نشو.
‫حتی با اینکه اسماً معاون فرمانده‌م،
‫تا این‌حد قوانین رو بلدم.
‫اسماً معاون فرمانده‌ای؟
‫درسته. فقط یه دکوری‌ام.
‫معاون فرمانده‌ی دکوری و منفور ‫گارد سلطنتی لوگونیکا،
‫هاینکل مفت‌خور.
‫کسی که هم منفوره هم مفت‌خور، ‫نباید انقدر جسور باشه.
‫آروم‌ باش، سوبارو.
‫نذار معاون فرمانده تحریکت کنه.
‫هه! چقدر باهوشی!
‫خوب بلدی با کلمات بازی کنی.
‫هاینکل!
‫یه‌بار گفتی شنیدم.
‫به سنی نرسیدم که گوشام از کار بیوفته.
‫بگذریم، می‌گفتم. خیلی بدجنسی.
‫منم می‌خواستم برای جشن‌گرفتن ‫وال سفید چند کلوم حرف بزنم.
‫می‌شنوی، بابا جان؟
‫هاینکل، من...
‫راینهارت!
‫تو هم همینی، نه؟
‫بابا جون بار سنگینی از دوشت برداشت، نه؟
‫چون...
‫انتقام استاد شمشیرزن سابقی که به کشتن دادی رو گرفت.
‫بس کن، هاینکل!
‫تو... چقدر می‌خوای...
‫بابا جان، الان برای این حرفا دیره.
‫تو یکی تو جایگاهی نیستی که بخوای ازم نقد کنی.
‫وقتی راینهارت استاد شمشیرزن سابقو کشت،
‫تو اولین‌نفر سرزنشش کردی.
‫هه! وقتی موقعیت جور نیست خفه‌خون می‌گیری؟
‫اینطور عمراً بتونی باهاش آشتی کنی.
‫تِرشیا وان آستریا عمراً بذاره.
‫هاینکل وان آستریا...
‫بهم «وان» نچسبون جغله!
‫اون لقبو نگرفتم. من هاینکل آستریام.
‫و خب؟
‫برای چی اومدی اینجا؟
‫امیلیا؟
‫به به! امیلیا-ساما!
‫شاهدخت نیمه‌شیطان گرامی‌ای که به‌زور ‫وارد مبارزه‌ای شده که نمی‌تونه برنده بشه!
‫الان بحث‌مون درمورد نظرت راجع به من نیست.
‫فقط یه‌چیزی می‌خوام بدونم.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫اونطور که شنیده بودم نیستی.
‫جواب بده.
‫با اعتماد به‌نفس چسبیده به سقف اومدی تو،
‫ولی به وضع ضایعی افتادی.
‫منو بگو مشتاق شنیدن داستانای جالب بودم.
‫خوشحال می‌شم این مرد بی‌نزاکت درجا از اینجا بره.
‫خیالت راحت شد، معاون فرمانده؟
‫اگه کار دیگه‌ای نداری،
‫فکر می‌کنم درحال‌حاضر به‌نفع همه‌مونه بری.
‫نیازی نیست، دهاتی.
‫چقد طولش دادی!
‫انقد دیر کردی داشتم سکته می‌کردم، ‫بانو پیریشیلا.
‫ناله نکن.
‫خیلی وقت بود همه‌تونو یه‌جا ندیده بودم.
‫انگار همه‌تون دارین خوب کنار میاین.
‫پیریشیلا؟ تو اینو آوردی؟
‫تو کدوم خری‌ای؟
‫یادت نیست؟!
‫شاهدخت عزیز.
‫به‌نظرت زیادی بدجنس نیستی؟
‫حداقل یادت باشه وقتی داشتی خودتو معرفی می‌کردی،
‫کیو جلوی همه تحقیر کردی.
‫همون یارو بود.
‫خودتم داشتی از ته دل می‌خندیدی.
‫یادم نیست.
‫بعدشم، اصلاً کار بی‌وقارانه‌ای مثل ‫از ته دل خندیدن انجام می‌دم؟
‫آل، از خودت حرف در نیار.
‫شنیدی، داش.
‫ببخشید. قدرتم کافی نبود.
‫می‌تونستی تو این یه‌سال یکم ‫رو تأثیرگذاری حرفات کار کنی!
‫تمام تلاشتو کن تا دوباره از صفر ‫رابطه‌تو باهاش بسازی!
‫بگذریم، جواب سوالم چی شد؟
‫می‌گی من این دهاتیه رو آوردم؟
‫بله درسته. همینطوریه.
‫خودم احضارش کردم، و آوردمش اینجا.
‫چرا خب؟!
‫اگه بخوام دلیل بیارم...
‫چون انگار جالب می شد.
‫رابطه‌ی خانوادگی تاب‌خورده و ‫دهاتی‌ای که به‌شکل داغونی سعی داره درستش کنه...
‫نمی‌تونستم بذارم همچین نمایش داغونی ‫همینطوری ادامه پیدا کنه.
‫برای همین فیلم‌نامه‌شو عوض کردم.
‫دیدنی بود، نه؟
‫پیریشیلا!
‫بیخیالش داش. اینجا درگیر شیم هم چیزی گیرمون نمیاد.
‫برو بمیر!
‫پس مهم نیست چندبار عذاب بکشم؟!
‫سوبارو...
‫مطمئنم تو یکی کسی‌ای که بهش نگفته بودم جلسه داریم.
‫روباه ماده...
‫وقتی چیزی وارد گوش کسی بشه،
مثل یه قطره جذب می‌شه و تو نمی‌تونی جلوش رو بگیری.
‫بگذریم، این پیری بابای راینهارته، نه؟
‫اوه؟
‫یه دختر کثیف زاغه‌نشین فکر کرده ‫حق داره بهم نظر بده؟
‫آخه این‌یکی به منم مربوطه.
‫درهرصورت دارایی خاندان آستریا به ‫راینهارت نمی‌رسه.
‫پس شاه‌رگمون دست اون پیریه.
‫هه! پس مغزت بالأخره شرایطو درک کرد؟
‫دقیقاً همینه.
‫وارث دارایی‌های آستریا منم.
‫و منم هرگز نبخشیدمون به راینهارت،
‫قصدشم ندارم.
‫فلت-ساما...
‫راینهارت.
‫خفه‌شو. همونجا بمون و سرتو بالا بگیر.
‫بله.
‫ولی بازم، غریزه‌ی خطرت خوب کار می‌کنه،
‫ارباب عزیز راینهارت.
‫خاندان آستریا مال منه،
‫و قرارم نیست ازت حمایت کنم.
‫کسی که ازش حمایت می‌کنم...
‫هوی دهاتی.
‫ها؟ چیه، بانو پیریشیلا؟
‫وسط یه حرف مهمـ-
‫خفه بمیر.
‫شاهدخت جان، انقدر بداخلاق نباش.
‫خدایا، ولمون کن بابا.
‫وقتی اون شمشیره رو در میاری سکته می‌کنـ-
‫شولت، اون دهاتیه رو ببر.
‫و بده بهش رسیدگی کنن.
‫بله، پیریشیلا-ساما.
‫با اجازه، هاینکل-ساما.
‫برو... ببینم...
‫شولت-چان چه شجائه.
‫خب، حرفای اون پیری جدی بود؟
‫می‌خوای ماها رو مجبور کنی کنار بکشیم ‫بعد خودت برگردی به اداره‌ی قلمرو؟
‫اگه اینطور باشه، می‌خوای چه غلطی کنی؟
‫با چشمای پراشک قبول کنی و تسلیم شی؟
‫هه!
‫از این حرفای خنده‌دار نزن.
‫هرکی هرچیزی بگه،
‫با چشمای پراشک عمراً چیزیو قبول کنم.
‫اون پیریه رو مجبور می‌کنم کل اموالو بده راینهارت.
‫مشکلی نداره.
‫درهرصورت پیروزی نهایی من تضمین‌شده‌ست.
‫برای همین خوشحال می‌شم تو مسیرم ‫کمی سرگرمی و آشوب باشه.
‫حسابی تحریکم کن!
‫این وظیفه و نقش شما سیالشکریاست!
‫کاری می‌کنم به‌خاطر این غرورت به گریه بیوفتی.
‫تف توش! آروم باش!
‫اون‌وسط فقط من عصبانی شدم!
‫نیازی نیست دق‌دلیتو سر زمین خالی کنی.
‫صاحب مهمون‌خونه به‌دردسر میوفته.
‫من صرفاً تنهایی عصبانی شدم.
‫همه‌ آروم بودن. عجب بدبختی‌ام.
‫اینطور نیست.
‫رفتار عجولانه‌ت باعث شده همه آروم بمونن.
‫بعضی وقتا هم بی‌احتیاطیت به‌درد می‌خوره.
‫قصد نداری اینطور ازم تعریف کنی که؟
‫درسته، اگه انتظار رفتار شوالیه‌ای داشتم،
‫نمی‌تونستم از کارت تعریف کنم.
‫اما...
‫جریان چیه؟
‫همینه که می‌بینی.
‫دارم ازت تشکر می‌کنم.
‫چون جای من خشم به‌حقت رو بروز دادی.
‫داری تشکر می‌کنی که جات عصبانی شدم؟
‫برو بابا! چرا فک کردی جای تو عصبانی شدم؟
‫عصبانی بودم چون اونا اعصبامو ریختن بهم!
‫اگه تو هم عصبانی بودی، باید سرشون خالی می‌کردی!
‫نمی‌تونم مقابل یه ارشد، انقدر گستاخ باشم. ‫حتی اگه قراره اونطور آدمی باشه.
‫مثل همیشه طرزفکرت خشک و رسمیه.
‫درحالی که می‌خوای خیلی «شوالیه‌»ـای باشی،
‫قلبتم زره می‌پوشونی؟
‫قلبم رو زره می‌پوشونم، نه؟
‫واقعاً شنیدنش دردناکه.
‫اون یارو بی‌ریشه...
‫نمی‌خواد از جایگاهش به‌عنوان پدر ‫ استاد شمشیرزن سوءاستفاده کنه که؟
‫نمی‌تونم انکار کنم.
‫ولی دلیل اصلی معاون فرمانده نیست، ‫بلکه راینهارته.
‫یا بهتره بگم خاندان آستریاست.
‫اون فرد پسر ویلهلم-ساما و رئیس فعلی ‫خاندان آستریاست.
‫اگه کسی باهاش بد تا کنه،
‫و مقابل پادشاهی شورش کنه، چی می‌شه؟
‫پس اگه هاینکل تصمیم بگیره علیه پادشاهی شورش کنه،
‫خاندان استاد شمشیر اون رو دشمن خودش در نظر می‌گیره؟
‫ولی این یعنی پادشاهی هیچ اُمیدی ‫به راینهارت یا ویلهلم-سان نداره!
‫۱۵ سال پیش،
‫یکی از اعضای خاندان سلطنتی دزدیده شد.
‫خب؟
‫اون‌موقع، ویلهلم-ساما فرمانده‌ی گارد سلطنتی بودن،
‫و مسئولیت جستجو برای اون فرد گم‌شده رو داشتن.
‫مبارزه‌ی استاد شمشیرزن سابق با ‫وال سفید زمانی رخ داد که...
‫ویلهلم-ساما به‌خاطر جستجو از پایتخت دور بودن.
‫به‌خاطر اون آدم‌ربایی نتونست همسرشو موقع مرگ ببینه؟
‫پس برای همین انقدر کینه داره؟
‫چرا بقیه نمی‌فهمن اونطور آدمی نیست؟
‫ببخشید.
‫وقتی آمادگی شنیدن اینا رو نداشتی، ‫نباید حرفشو پیش می‌کشیدم.
‫می‌دونم نگران راینهارتی.
‫برای همین منطقیه عصبانی بشی.
‫هیچکسم براش عجیب نیست.
‫مگه نگفتم؟
‫نیازی نیست تمام مدت درگیر این باشی ‫که یه شوالیه‌ی بی‌نقص و درست‌کار باشی.
‫مشکلی نیست زره‌ت رو در بیاری و بشی «یولی».
‫اگه اون انعطاف رو داشته باشی،
‫شاید بعضی چیزا هم بهتر پیش برن.
‫یولی، نه؟
‫اسمیه که خیلی‌وقت بود نشنیده بودم.
‫پس وقتی یولی هستم، آسمان این شکلیه، ‫و باد همچین حسی می‌ده.
‫الان که بهش فکر می‌کنم، اون‌موقع هم...
‫رنگ آسمون نسبت به همیشه فرق داشت.
‫حرفات منطقی نیست.
‫سعی نکن خفن باشی.
‫می‌گم سوبارو...
‫با یولیوس تو حیاط چه بحث به‌شدت دوستانه‌ای کردی؟
‫به‌شدت راجع به به‌شدت دوستانه بودن اشتباه می‌کنی.
‫فکر می‌کنی چه بحثی بود؟
‫هممم...
‫سری بعدی کجا برین خوش‌گذرونی.
‫مگه هم‌مدرسه‌ای هستیم!؟
‫صرفاً حواس‌مون به دشمن‌مون بود!
‫و یکمم گپ زدیم؟
‫پس یعنی دوستین، نه؟
‫نه، نیستیم.
‫این یکیو دیگه مطمئنم.
‫چقدر کله‌شق.
‫گمونم راست می‌گی.
‫عه، عجب ازدحامی.
‫آره.
‫گمونم از دیروز شلوغ‌تره.
‫پیریشیلا؟!
‫رقص بی‌نظیری بود!
‫به‌خاطر حرکات پای بی‌نقصتون ‫حس کردم چشمام داره در میاد!
‫آهنگ و همراهی تو هم حسابی سرگرمم کرد.
‫خیلی‌وقته تو اجرای یه شاعر انقدر بهم خوش نگذشته!
‫کارت خوب بود.
‫عه‌وا چی چی شد؟
‫ناتسوکی-ساما و امیلیا-سامان که!
‫و یه دختر بچه هم هست!
‫دیروز وضع خراب شد، برای همین ‫نرسیدیم حرف بزنیم،
‫ولی خوبه امروزم باز دیدیمت.
‫چرا اینطور زل زدی بهم؟
‫چقدر گستاخ.
‫ببخشید.
‫ولی دیدن رقصت غیرقابل انتظار بود.
‫منم اگه به‌اندازه‌ی کافی هیجان‌زده نباشم ‫الکی نمی‌رقصم.
‫و این موسیقی، ارزش اینو داشت ‫که هیجان‌زده‌م کنه.
‫جدی؟ پس تو هم طرفدار دوآتیشه‌ی لیلیاناـیی؟
‫پس آهنگم انقدر خوب بود؟
‫لپم سرخ شد!
‫موسیقیت ارزش داشت.
‫نظرت چیه خواننده‌ی شخصیم بشی؟
‫بابت پیشنهاد ممنون!
‫خیلی باعث افتخاره! حسابی مفتخر شدم!
‫ولی!
‫اما!
‫متأسفانه باید رد کنم.
‫اوه؟ و چرا باید دعوتمو رد کنی؟
‫من لیلیانای شاعرم.
‫یه مسافری که باز روزی توسط باد به جای دیگه می‌ره.
‫هیچ فرد و مرزی نمی‌تونه یه‌جا نگهم داره.
‫تصمیم گرفتم اینطوری زندگی کنم.
‫و برای همین دعوتمو قبول نمی‌کنی؟
‫مادرم، مادرش، و باز هم مادرش ‫همین‌کار رو کردن.
‫ماها قبیله‌ای هستیم که هیچ رد ‫فیزیکی‌ای از خود به‌جا نمی‌ذاریم،
‫اما موسیقی‌هامون رو برای مردم ‫و قلب‌شون به‌جا می‌ذاریم.
‫همونطور که نمی‌شه باد رو حبس کرد،
‫کسی هم نمی‌تونه جلوی خوانندگی ما رو بگیره.
‫پیریشیـ-
‫خیلی هم عالی. اعتقادت لایق تحسینه.
‫ببخش. این‌بار من ابله شدم.
‫نه نه نه اصلاً اینطور نیست!
‫من باید معذرت بخوام!
‫چته دهاتی؟
‫هیچی فقط پشمام ریخت.
‫ترسیدم چون قبول نکرده می‌خوای نصفش کنی.
‫منم انتظارشو نداشتم.
‫فکر می‌کردم کسی هستی که هرکاری می‌کنی ‫تا به خواسته‌ت برسی.
‫همه‌چیز در این دنیا متعلق به منه.
‫پس نیازی نیست چیزهای زیبا و شریف و...
‫باارزش رو تمام مدت کنار دستم نگه ‫دارم تا بتونم قدرشون رو بدونم.
‫اگه تمام این دنیا باغ منه،
‫پس مهم هم نیست پرنده تصمیم می‌گیره ‫کجا آواز بخونه.
‫خب خب خب! انگار همه آروم گرفتن،
‫پس به یاد دوستیمون یه آهنگ می‌نوازم!
‫و بعدشم، یکم بحث می‌کنیم!
‫ناتسوکی-ساما، به‌نظرت نباید برای این مدت،
‫یه‌سری خوراکی جور کنی؟
‫و بعدشم، یکم بحث می‌کنیم!
‫ناتسوکی-ساما، به‌نظرت نباید برای این مدت،
‫یه‌سری خوراکی جور کنی؟
‫این چیه دیگه؟
‫از اون انتخابای مسخره‌ست که تا قبولش ‫نکنی نمی‌تونی ادامه بدی؟
‫واقعاً دارم بی‌دقت می‌شم...
‫عا، ببخشید.
‫هوی داش. اینطوری از یکی معذرت می‌خوای؟
‫یکم بیشتر باید از ته دلت باشـ-
عه، چین. تویی که.
‫اونطوری صدام نکن!
‫اصلاً توی عنتر اینجا چه غلطی می‌کنی؟!
‫انقدر سرد نباش، عزیزم.
‫مگه ماها با هم بحث زندگی نکردیم!؟
‫همچین چیزی یادم نیست! انقد نیا نزدیک!
‫گوش بده بابا. راستش...
‫ولم کن! اصلاً زیادی پسرخاله شدی!
‫مردم عزیزی که درحال لذت بردن از گفتگو هستین، ‫و عزیزانی که عجله دارین!
‫چی شد؟
‫بابت شلوغ‌کاری معذرت می‌خوام!
‫لطفاً کمی بهم توجه کنین!
‫ممنونم! ببخشید!
‫بنده اسقف‌اعظم گناهکار فرقه ساحره ‫هستم که نمایانگر خشمه...
‫سیریوس رومانه کونتی.
‫عه، ها؟
‫چی گفت؟
‫فرقه ساحره؟ شوخیه دیگه.
‫هوی، شنیدی؟
‫آره. شوخیشم قشنگ نیست.
‫و همین!
‫۳۰ ثانیه طول کشید ساکت شین.
‫ولی ممنون که ساکت شدین! ببخشید!
‫خیلی خوشحالم کردین!
‫و اینکه...
‫تویی که اونجایی...
‫و تو...
‫و شما جوونا.
‫ببخشید! عصبانی نشین!
‫از ته دل،
‫معذرت می‌خوام وقت باارزشتونو گرفتم!
‫واقعاً ببخشید! ممنونم!
‫بله، ممنون.
‫انگار همه‌تون آروم شدین.
‫می‌دونم دل‌شوره دارین.
‫ولی امروز، باید از یه‌چیزی مطمئن بشم...
‫برای همین فقط دارم کمی از وقتتون می‌گیرم!
‫مطمئن بشه؟
‫ببخشید. لطفاً انقدر مضطرب نشین.
‫اگه مشکلی هست، بهم بگین!
‫به‌خاطر شما هرچی نیاز باشه می‌گم!
‫خب پس با اجازه، می‌شه یه سوال بپرسم؟
‫بله البته! بفرما! ممنونم!
‫نمی‌دونم چیکار داری،
‫ولی یه دختری منتظرمه. البته چهارتان.
‫برای همین ممنون می‌شم سریع کارتو ‫تموم کنی و بذاری بریم.
‫عه‌وا! چه بد! ببخشین!
‫ولی دوست عزیز، عجب آدمی هستی!
‫چهارتا دخترو معطل کردی؟ پسر بد!
‫ولی بازم ممنون. ببخشید. باید عجله کنم.
‫نه بابا چیزی نیست.
‫خوشحال می‌شم آروم بمونی و کارتو تموم کنی.
‫ببخشید که مجبور شدی ملاحضه‌مو کنی! ممنون!
‫پس بذارین برم سر اصل مطلب!
‫دلیل اینکه اینطوری مقابلتون ظاهر شدم!
‫گفتی می‌خوای از یه‌چی مطمئن شی، نه؟
‫و چی هست؟
‫درسته! زودباش بگو!
‫عجله کنا! داره دیرم می‌شه!
‫ببخشید! ببخشید! جدی ببخشید!
‫سریع تمومش می‌کنم!
‫راستش، چیزی که می‌خوام ازش مطمئن شم...
‫مربوط به عشقه.
‫عه‌وا خجالت می‌کشم!
‫می‌شه درحالی که دارم از این مسئله‌ی ‫عشق مطمئنم می‌شم، لطف کنین همراهیم کنین؟
‫چرا که نه!
‫شروع کن!
‫مشکلی نیست!
‫واقعاً؟!
‫ممنونم! ممنون! و ببخشید!
‫دنیا واقعاً جای زیباییه!
‫پر از مهر و عشقه!
‫هربار تجربه‌ش می‌کنم، دلم می‌خواد تشکر کنم.
‫می‌تونیم هم رو ببخشیم و به هم واگذار کنیم.
‫برای همینه که «ممنون» و «ببخشید» رو با هم می‌گم.
‫خب بیا ببینم.
‫خیلی وقته منتظری.
‫ببخشید.
‫ببخشید انقدر محکمه،
‫ولی تو پسری. نباید انقدر گریه کنی.
‫نباید بگم، ولی حتی خودتو خیس هم کردی.
‫اگه همه بفهمن بد می‌شه!
‫آره! خیلی خجالت‌آوره!
‫مگه پسر نیستی؟ گریه نکن!
‫پسرا تو کل زندگی‌شون فقط تو سه‌تا ‫موقعیت اجازه‌ی گریه دارن!
‫درسته که الان داره می‌لرزه،
‫ولی این پسر واقعاً شجاعه!
‫اسمش لوسبل کالارد‌ـه.
‫یه پسر نُه‌ساله که ساکن پریستلاـست.
‫عاه، چه آینده‌ی درخشانی داری!
‫می‌دونین، لوسبل-کون یه دوست نزدیک داره.
‫یه دختر کوچولو به‌اسم تینا ‫که موهای بلوند فر داره.
‫رابطه‌ی ایده‌آلی دارن و عمیقاً به هم اهمیت می‌دن.
‫خیلی درگیر این بودم که کدوم‌شونو بیارم اینجا.
‫اول، می‌خواستم تینا-چانو بیارم،
‫اما لوسبل-کون عاجزانه التماسم کرد،
‫و قلبمو تحت‌تأثیر گذاشت.
‫پس عزم‌شو قبول کردم،
‫و تصمیم گرفتم بذارم کمکم کنه!
‫لوسبل گریه نکن! تو بهترینی!
‫بهش نشون دادی یه مردی! تمومش کن!
‫قراره یه‌روز مرد خوبی بشی!
‫لوسبل! افتخار پریستلاـیی!
‫ممنون... ممنونم!
‫اوه، واقعاً بی‌نظیره!
‫همه‌تون درک می‌کنین!
‫چون خودشو وقت عشق کرده!
‫سیریوس! ازت ممنونم!
‫ممنون... ممنونم!
‫به‌خاطر اینکه هم رو نمی‌شناسیم بین‌مون ‫شکاف به‌وجود آمده.
‫وقتی با هم شریک نمی‌شیم، خصومت به‌وجود میاد!
‫اگه چون با هم فرق داریم تسلیم شیم، ‫نمی‌تونیم رابطه‌ای بسازیم.
‫الان، قلب همه‌تون کجا قرار داره؟
‫اینطوری نیست!
‫آره! از هیچکس دست نمی‌کشیم!
‫قلبامون به هم متصله!
‫ممنون! ممنون!
‫الان، همه‌تون شادین؟
‫البته!
‫تاحالا همچین حسی نداشتم!
‫ممنونیم، لوسبل!
‫سیریوس، از تو هم ممنونیم!
‫کـ ـ کم...
‫کمک!
‫شجاعتت رو تحسین می‌کنم، لوسبل-کون.
‫پس واقعاً وجود داره!
‫حقیقتاً اینجا عشق وجود داره!
‫همونطر که قلب همه‌تون یکی شد!
‫لطفاً تشویق کنین!
‫عاه، چه دنیای مهربونی!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫و بعدشم، یکم بحث می‌کنیم!
‫ناتسوکی-ساما، به‌نظرت نباید برای این مدت،
‫یه‌سری خوراکی جور کنی؟
‫عه؟ چی شده؟
‫الو؟ می‌شنوین؟
‫هوی! هوی!
‫حالم بده.
‫سوبارو؟ چی شده؟
‫گمونم چیزی شده، سوبارو؟
‫سوبارو؟!
‫حالم داره بهم می‌خوره...