..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫چه‌خبره؟ یه نفر جواب داد.
‫خب کسی که اینجا نیست!
‫بهم نگفتن قراره اینطور بشه.
‫آل! آل‌ـی، نه؟
‫بیخیال بابا، جدی؟
‫انتظار اینو نداشتم.
‫اوهو، عجب تصادفی، نه؟
‫واقعاً تصادفی بود!
‫راستی!
‫آل، می‌خوام یه‌چیزی به سوبارو بگی.
‫بـ ـ باشه. بهش می‌گم حالت خوبـ-
‫یه اسقف اعظم گناه به‌اسم رگولوس تو برج کنترل بخش سومه.
‫و اسقف اعظم گناه شهوت هم تو برج بخش اوله.
‫ایکاش می‌شد اطلاعات برج‌های دیگه هم بگیرم،
‫ولی نمی‌دونم سیریوس کجاست.
‫ولی با توجه به اعلانیه...
‫بهش بگو حسابی حواسش به بئاتریس باشه.
‫و اینکه، ام...
‫وایسا بابا.
‫می‌دونم یه بانوی سرسخت و به‌شدت مثبت‌نگری،
‫ولی یه‌چیزی یادت نرفته؟
‫تا جای ممکن خوب بهش فکر کردم. کافی نبود؟
‫منظورم اون نیست!
‫تو یه شاهدختی که اسیر شده!
‫نیازی نیست سرسخت رفتار کنی!
‫اگه از ناتسوکی سوبارو کمک بخوای کسی مقصر نمی‌دونـ-
‫آل، ببخشید نگرانت کردم.
‫نه، چیزه... ممنون. ولی چیزی نیست.
‫کجاش چیزی نیست؟
‫اینطور نیست که الکی ادای سرسخت بودن در بیارم.
‫و... شاید حرف عجیبی باشه، ولی...
‫مطمئنم سوبارو نجاتم می‌ده.
‫برای همین می‌خوام هرکاری می‌شه رو بکنم تا مطمئن بشم
‫وقتی میاد نجاتم بده، جونش به خطر نمی‌افته.
‫لطفاً، آل.
‫بعداً برای خودخواهیم خودم از پریشیلا معذرت می‌خوام.
‫باشه بابا.
‫حرفاتو به سوبارو اینا می‌رسونم.
‫مطمئنم شاهزاده‌ی سوار بر اسب ‫سفیدت از پس بقیه‌ش بر میاد.
‫ولی به‌نظرم سوبارو از پسش بر میاد، نه یه شاهزاده...
‫باشه باشه، درست می‌گی! ببخشید!
‫آروم سرجات بشینیا.
‫شوخی‌ بردار نیست.
‫می‌دونم. تو هم مواظب باش.
‫همم!
‫خدا رو شکر.
‫اینطور به سوبارو و بقیه اطلاع می‌ده.
‫وایسا... چرا انقدر راجع بهش اعتماد به‌نفس دارم؟
‫آناستاسیا-سان، می‌دونی این چطور کار می‌کنه؟
‫آره، اونقدرم سخت نیست.
‫خوبه.
‫داش، می‌بینم داری حسابی جون می‌کنی.
‫آل!
‫زود برگشتی، نه؟
‫هوی، اینطور نیست که دلم می‌خواست زود برگردم.
‫داش، برات یه پیام آوردم.
‫پیام؟ از طرف کی؟
‫عروسی که چیزی به ازدواجش نمونده منتظر ‫شاهزاده‌ سوار بر اسب سفیدشه تا نجاتش بده.
‫داش حسابی بهت حسودی می‌کنم.
‫ا ـ از طرف امیلیائه؟!
‫و این چیزیه که بهم گفت.
‫عا و اینکه مواظب بئاتریس باش.
‫همه‌ش مهمه، از جمله بخش آخرش.
‫کمک بزرگیه.
‫رئیس!
‫گارفیلـ-
‫رئیس!
‫خوبی! خیلی یهویی بود، منـ-
‫من باید اینو بگم!
‫تو بودی که... و من... من...
‫هوی بیخیال. واقعاً اشکت در اومد؟
‫گریه نمی‌کنم!
‫فقط...
‫تو و اوتّو-آنی، و امیلیا-ساما، ‫حتی بئاتریس... همه‌تون...
‫ببخشید نگرانت کردم.
‫همونطور که می‌بینی سالمم.
‫البته یه تیکه‌م سیاه شده...
‫ها؟ سیاه؟
‫تظاهر کن نشنیدی.
‫خب ناتسوکی-کون، به پیام امیلیا-سان باور داری؟
‫آره.
‫اون بخش آخرش که نگران بئاتریس بود؛ دقیقاً مثل خودشه.
‫حتی با وجود تمام این اتفاقات، هرکاری ازش ‫بر بیاد رو انجام می‌ده.
‫این بخشیه که باعث می‌شه بخوام باورش کنم.
‫ولی آره خب، اُمیدوارم انقدر شدید تلاش ‫ نکنه که بخواد بی‌ملاحظه در بیاره...
‫منم موافقم.
‫به‌عنوان کسی که کف دست دشمنه، زیادی خوشحال بود.
‫شوکه شدم.
‫انتظار نداشتم برگردی.
‫حتی انقدر حواست بود که یه بدل گذاشتی.
‫ها؟ بدل؟
‫نمی‌دونم منظورت چیه.
‫خیلی خسته بودم، برای همین داشتم اینجا استراحـ-
‫چه سرده!
‫نه! نه، نیستش!
‫چرا فرار نکردی؟
‫گفتم که، نمی‌خوام فرار کنـ-
‫نکنه... اُمیدوار بودی فرار کنم؟
‫ولی اگه فرار می‌کردم، شماها تو بد دردسری می‌افتادین.
‫پس چرا؟
‫در آخر، هیچ معنی‌ای نداشت.
‫فکر می‌کردم لحظات آخرم، یکم ‫دل‌وجرئت پیدا کردم، ولی بیهوده بود.
‫تو...
‫پس... این‌همه آدم برا چی اینجان و کاربرد ‫اون میتیای گنده چیه؟
‫این مقر جوخه‌ی بازپس‌گیری شهر از فرقه ساحره‌ست.
‫میتیا یه وسیله‌ی پخش‌کننده‌ست که تو کل شهر ‫صدامون رو پخش می‌کنه
‫و برگ برنده‌مون برای عوض کردن این وضعیته.
‫رئیس، نقشه‌ای کشیدی؟
‫تقریباً می‌شه گفت.
‫همونطور که می‌دونین، الان شهر تحت‌تأثیر قدرت خشمه.
‫مثل باروته که ممکنه هر لحظه بترکه.
‫آره جدی.
‫این‌همه اینور اونور دنبالت گشتم، و...
‫اعلانیه‌ی فرقه و وضعیت شهر،
‫مطمئنم جز نگران بودن کاری ازشون بر نمیاد.
‫و کنار بقیه بودن باعث می‌شه بیشترم نگران بشن.
‫این قدرت خشم رو انقدر شرورانه می‌کنه.
‫باعث عمیق شدن تنهایی می‌شه، ذهن رو خسته می‌کنه ‫و حتی زندگی رو به‌خطر میندازه.
‫غیرقابل بخششه.
‫به‌طور تقریبی می‌دونم می‌خوای چیکار کنی.
‫خب وقتی مطمئن شدیم میتیائه سالمه، ‫معلوم می‌شه چه‌خبره.
‫رئیس، دقیقاً نقشه‌ت چیه؟
‫قدرت خشم سیریوس، اضطراب ‫مردم شهر رو تقویت می‌کنه،
‫و دلیلش اون اعلانیه‌ی کثیف شهوته.
‫که یعنی...
‫همونطور که فرقه ساحره اضطراب به‌وجود آورد،
‫صرفاً کافیه دوباره اُمید مردم رو زنده کنیم.
‫آره.
‫وقتی اینکارو کنیم، اُمید گسترده‌تر می‌شه،
‫تا اینکه به همون روش کل شهر رو دربر بگیره.
‫ا ـ البته!
‫و بعد همه‌ی اون آدم ناراحتا دیگه ‫ دلیلی برای ناراحتی ندارن!
‫بزنین بریم! وقت نداریم هدر بدیم!
‫باید درجا انجامـ-
‫وایسا.
‫قرار نیست همینقدر راحت باشه.
‫چرا خب؟!
‫فک کردی وقتی فرقه ساحره اعلانیه‌مونو ‫بشنون چیکار می‌کنن؟
‫این دفعه ممکنه دروازه‌ی آب بسته نشه.
‫منم از همین می‌ترسم.
‫ولی از یه‌چیزی مطمئن نیستم: دروازه‌ی باز شده.
‫صحیح... اون دروازه‌ی بخش اول بود.
‫اگه حرف امیلیا-ساما درست باشه...
‫اون‌موقع کنترل برج دست شهوت نبوده، نه؟
‫و زمان‌بندیش هم منطقی نیست.
‫چرا آب یه‌طوری ریخت داخل انگار ‫می‌خواست کمک کنه فرار کنیم،
‫و بعدش درجا قطع شد؟
‫می‌دونم اعضای فرقه ساحره ممکنه ناسازگار باشن،
‫ولی حتماً یه‌سری قانون دارن.
‫بعدشم، این میتیا رو بدون خراب کردنش ول کردن.
‫با اینکه کلی وقت برای نابود کردنش بود.
‫پس می‌گی همین‌الانشم درنظر گرفتن ‫ ممکنه ازش استفاده کنیم؟
‫ولی چه سودی بهشو-
‫دلیلی نداره.
‫کاری که ما می‌کنیم به جایی‌شون نیست.
‫تاحالا نباختن. تاحالا حتی نیاز نداشتن به باختن فکر کنن.
‫کدوم اژدهایی به توطئه‌ی مورچه‌های ‫ زیرپاش اهمیت می‌ده؟
‫ناتسوکی-کون.
‫من موافق نقشه‌تم.
‫آناستاسیا-سان...
‫تنها سوال اینه کی قراره انجامش بده.
‫کی؟ خب...
‫معلوم نیست اینجا نوبت خودته؟
‫یکی از کاندیدای انتخابات سلطنتی‌ای، ‫برای همین معروفی.
‫اگه خودت پیشنهادشو بدی، همراهت می‌جنگـ-
‫فکر نکنم راحت بتونن به حرفام اعتماد کنن.
‫اگه فقط بحث شهرتم بود...
‫اگه خوب پیش می‌رفت، هرچی نیاز بود می‌گفتم.
‫ولی اسمم اونقدر قدرت نداره که اضطراب به‌وجود اومده ‫توسط فرقه رو از بین ببره.
‫نهایتش شاید فقط یکم بیشتر نسبت ‫ به یه شهروند بی‌اسم تأثیر بذاره.
‫با اینکه خوشم نمیاد اعتراف کنم به‌اندازه‌ی کافی خوب نیستم...
‫ولی بازم...
‫می‌فهمی، نه؟
‫چیزی که نیازه، اُمیدیه که یهو همزمان
‫تو قلب مردم مضطرب فوران می‌کنه.
‫اگه فقط کافی بود با حرفای توخالی ‫ مردم رو گول بزنیم، می‌تونستم.
‫ولی هدفت این نیست، نه؟
‫ناتسوکی-کونی که نذاشت کسی رو فدا ‫کنیم عمراً همچین چیزی رو نمی‌خواد.
‫خب...
‫پس کروش-سان چی؟
‫ انتخابات سلطنتی و مبارزه با وال سفید،
‫کلماتش جدی قدرت توشون بود!
‫درسته...
‫ولی نمی‌تونیم با وضع الانش بگیریم ‫بکشیم و بذاریمش جلوی یه میتیا.
‫پس یولیوس، تو چی؟
‫مطمئنم تو یکی مناسبی!
‫ببخشید.
‫نمی‌تونم انتظاراتتو برآورده کنم.
‫افتخار می‌کنم بگم یولیوس شوالیه‌ی منه.
‫ولی فکر کردی فرقه ساحره به دستاوردای ‫برجسته یولیوس اهمیتی می‌‌ده؟
‫حتی از نظر شهرت و مهارت حرف ‫ زدن، وضعیت من بهتره.
‫ولی فقط ویلهلم-سان و ریکاردو می‌مونن...
‫وایسا، اگه پریشیلا و لیلیانا رو بیار-
‫می‌گم.
‫نمی‌تونی خودت انجامش بدی؟
‫ها؟
‫فقط تو از پسش بر میای!
‫باید خودت باشی!
‫مگه درست نمی‌گم!؟
‫کس دیگه‌ای نمی‌تونه بگه قبلاً دخل یه ‫ اسقف اعظم گناه رو آورده!
‫برای وضع الان شهر، این مهم‌تر از هرچیزیه!
‫گارفیل...
‫کی تو شهری که الان تحت کنترل فرقه ‫ ساحره‌ست، برای این کار مناسب‌تره؟!
‫کسایی که از پس این بر اومدن ‫استاد شمشیر راینهارد و ناتسوکی سوبارو هستن!
‫که یعنی، رئیس... فقط خودت!
‫باهاش موافقم.
‫اگه قراره یکیو مجبور کنیم اینکارو کنه، ‫تنها گزینه فقط خودتی.
‫آناستاسیا-سان، تو هم؟
‫تو هم جدی‌ای؟
‫سوبارو، یادته...
‫وقتی تو انتخابات سلطنتی مقابل اون‌همه ‫شوالیه نافرمانی کردی؟
‫و بعد وقتی تو میدون رژه بعدش شکستت دادم.
‫اون جزو سه‌تا از برترین لحظات ‫پشیمونی و تحقیر تو کل زندگیم بود.
‫اگه می‌خواستمم نمی‌تونستم فراموشش کنم.
‫خودمم خوب یادمه.
‫بیانیه‌ی بی‌پایه‌ای که گفتی،
‫لحظه‌ای که با بی‌شرمی ما شوالیه‌ها رو نفرین کردی...
‫و به‌علاوه‌ی اینکه چطور بعدش به ‫مبارزه با وال سفید ملحق شدی،
‫و وقتی که بالأخره موفق شدی تنبلی رو بکشی.
‫اگه صدای کسی تو این شهر اضطراب مردم رو فروکش کنه،
‫معتقدم فقط تویی.
‫افراد زیادی به درخواستت جواب دادن، از جمله گارفیل.
‫و منم همینطور.
‫چقدرم که دست‌بالام گرفتین...
‫داش، اگه شک داری پس بیخیالش شو.
‫کسی که الان اینجا وایساده واقعاً انقدر آدم حسابیه؟
‫خفه! راجع به رئیسم گه‌خوری نکن!
‫اگه به دوش کشیدن همه‌چی یه‌طوری مشکلات ‫رو حل می‌کنه، پس آره آدم حسابیه.
‫ولی بیشتر مردم عادی نمی‌تونن همچین باری رو تحمل کنن.
‫من خودم نمی‌تونم، و می‌دونم تو هم نمی‌تونی.
‫پس چرا باید این‌همه بار رو دوشت باشه؟
‫دلم برات می‌سوزه.
‫ببین داش.
‫اون دختره برات از همه‌چی مهم‌تر نیست؟
‫من هرکاری می‌کنم به‌خاطر شاهدختمه.
‫برای همین خوشحالم بیخیال بقیه بشم.
‫آل...
‫تو هم باید همین‌کار کنی.
‫فقط تمرکزت رو نجات اون دختره... امیلیا باشه.
‫اون یاروهای فرقه صرفاً یه‌مشت بدکار رهگذرن.
‫اگه قاطی‌شون بشی عاقبت به‌ خیر نمی‌شی.
‫اگه وقتی چراغ قرمزه، یه بچه بپره وسط خیابون،
‫بدون اینکه به دلیلش فکر کنم، دستشو می‌گیرم و ‫می‌کشمش توی پیاده‌رو.
‫فکر کنم اینم همونه.
‫داش اگه می‌خوای انجامش بدی،
‫تنها چیزی که حمل می‌کنی توهم قهرمانانه‌ست.
‫توهم قهرمانانه...
‫شکست غیرقابل قبوله. باید برنده بشی.
‫تو امید مردم می‌شی، انتظاراتشون رو به دوش ‫می‌کشی، برای آینده‌شون مبارزه می‌کنی.
‫اگه الان این تصمیم رو ‫بگیری، اینطوری خواهد بود.
‫اصلاً مگه شکست قابل قبول هم داریم؟
‫وزنه این شکست متفاوته.
‫دیگه شکستت، فقط شکست ‫خودت حساب نمی‌شه.
‫اسم من امیلیاست.
‫اهریمنی الهام بخشی!
‫ممنونم، سوبارو.
‫ممنون که نجاتم دادی.
‫سوبارو! سوبارو! سوبارو! سوبارو!
‫اینکه چیزی نیست.
‫همون همیشگیه دیگه.
‫این قیافه رو به خودت نگیر گارفیل.
‫رئیس...
‫آره رئیس! رئیسی!
‫الحق که رئیسی رئیس!
‫نمی‌فهمم چی می‌گی.
‫آناستاسیا-سان، انجامش می‌دم.
‫اگه صدای من می‌تونه اوضاع ‫رو درست کنه، انجامش می‌دم.
‫مطمئنی؟
‫وقتی تصمیم بگیری که امید مردم بشی...
‫کاری که قراره انجام بدم رو عوض نمی‌کنه.
‫قهرمان شدن؟ چرا که نه!
‫البته راستش خیلی ‫خجالت می‌کشم، ولی...
‫ولی اگه حرف قهرمان بودنه، ‫تصمیمش رو پارسال گرفتم.
‫وگرنه آبروی خودمو جلوی اونایی ‫که نگاه می‌کنن می‌برم،
‫و هیچوقت به اونایی که الگوم هستن نمی‌رسم.
‫که اینطور. پس انجامش بده.
‫یه مرد باید همیشه خودشو خوب جلوه بده!
‫اگه خراب کردم نخند.
‫آه هم نکش. اصلاً گوش نده!
‫نه می‌خندم و نه آه می‌کشم.
‫با دقت و احترام تا اتمام حرف‌هات گوش می‌دم.
‫ممنون که نگرانم بودی آل.
‫کمکم کرد که تصمیمم رو بگیرم.
‫ای کاش هیچوقت برنمی‌گشتی،
‫و شوهرمون همه عصبانیتش ‫رو سرم خالی می‌کرد.
‫اینطوری، همه چیز مثل همیشه ادامه پیدا می‌‌کرد.
‫پس، اگه تونستی از جات بلند ‫بشی، دوباره امتحان کن!
‫من تاحالا تسلیم نشدم.
‫دیگه امکان نداره.
‫دیگه... امکان نداره.
‫تو آزادی که به تسلیم نشدنت ادامه بدی.
‫ولی من دیگه گول نمی‌خورم.
‫بقیه عروس‌ها هم همین حرف رو خواهند زد.
‫ولی...
‫من فقط یه دختر روستایی ساده بودم.
‫برای اینکه من رو به همسری قبول کنه،
‫مادرم، پدرم، خواهر و ‫برادرهام، همسایه‌هامون،
‫و همه مردم روستا که اسم و ظاهر من رو می‌دونستن
‫قتل عام کرد.
‫این بلا سر همه عروس‌ها اومد.
‫الو، الو...
‫چیزه... الان دیگه همه می‌تونن صدای منو بشنون؟
‫سوبارو؟
‫تست میکروفون! تست ‫میکروفون! یک، دو! یک، دو!
‫خیلی خب. مثل اینکه می‌تونید صدامو بشنوید.
‫اول از همه، ببخشید که ترسوندمتون.
‫حتماً خیلیاتون پیش خودتون گفتید ‫که دیگه چی شده و مضطرب شدید،
‫ولی نگران نباشید.
‫من از فرقه ساحره نیستم.
‫اول از همه باید این رو بهتون می‌گفتم.
‫از فرقه ساحره نیست؟
‫پـ ـ پس نجات پیدا کردیم؟
‫اون آدم بدا رو بیرون رونده؟
‫ببخشید که امید الکی بهتون دادم،
‫ولی خطر فرقه ساحره هنوز از بین نرفته.
‫ما تونستیم ساختمان ‫اداری شهر رو پس بگیریم،
‫ولی برج‌های کنترل هنوز دست اوناست.
‫خطر زیر آب رفتن شهر
‫و درخواست‌های اون‌ها هنوز از بین نرفته.
‫این رو هم باید بدونید.
‫ببخشید.
‫الان شما صدای منو از کجا می‌شنوید؟
‫بعضیاتون توی پناهگاهید.
‫و شاید بعضیاتون هم نتونسته ‫باشید که به پناهگاه برید.
‫می‌دونم که همه‌تون الان مضطربید.
‫و منو بگو که یهو اومدم امید الکی بهتون دادم...
‫حتماً بعضیاتون پیش خودتون ‫گفتید «این یارو دیگه چه خریه؟!»
‫من واقعاً هیچ شخص خاصی نیستم.
‫مثل شماها، من هم در معرض ‫اتفاقای این شهر هستم.
‫حس می‌کنم دارم زیر بی‌عدالتی له می‌شم،
‫و پاهام از ترس دارن می‌لرزن.
‫اینجور آدمی هستم.
‫و حس می‌کنم در جایگاهی نیستم که ‫بخوام اینطوری باهاتون صحبت کنم.
‫می‌دونم که آدمای خیلی بهتری ‫هستن که الان باید جای من باشن.
‫شک ندارم.
‫ولی خب، الان که من اینجام.
‫آدمایی که خیلی از من فوق‌العاده‌ترن، ‫اصرار می‌کردن که من باید صحبت کنم.
‫می‌گفتن اینطوری معنی پیدا می‌کنه.
‫صدام می‌لرزه؟
‫حقیقتش من از اوناش نیستم ‫که جلوی مردم راحت باشه.
‫نمی‌تونم خیلی حرفای تأثیرگذاری بزنم
‫و به اندازه کافی کاریزما برای رهبری مردم ندارم.
‫ضعیف و بدرد نخورم.
‫و حتی توی همچین زمان مهمی، ‫همه‌ش می‌خوام فرار کنم.
‫نه-چان...
‫اصلاً نمی‌دونم چه کاری از دستم برمیاد.
‫دلم می‌خواد گوشامو بگیرم، سرم رو بپوشونم،
‫و تا وقتی یه نفر همه چیزو درست ‫کنه یه گوشه از ترس پناه بگیرم.
‫نمی‌خوام.
‫ولی نمی‌تونم فرار کنم، برای همین می‌جنگم.
‫من همچین آدمیم.
‫ها؟
‫یه بار دیگه بهم بگید.
‫از کجا دارید صدام رو می‌شنوید؟
‫تونستید تو پناهگاه پناه بگیرید؟
‫تو خونه خودتون قایم شدید؟
‫تنهایی که از ترس نمی‌لرزید؟
‫کسی پیشتون هست؟
‫افرادی که پیشتون هستن، براتون عزیزن؟
‫حتی اگه قیافه‌شون هم ناآشنا باشه، ‫تو این چند ساعت باهاشون آشنا شدید؟
‫می‌دونم که درخواستم خیلی ‫خودخواهانه‌ست و شاید متوجه‌ش نشید،
‫ولی خواهش می‌کنم، تنها نمونید.
‫وقتی آدم تنها باشه، ذهنش ‫پر از افکار چرت و پرت می‌شه.
‫خودم تجربشو دارم، می‌دونم.
‫پس تنها نمونید.
‫با کسی باشید.
‫و اینکه...
‫و اینکه اگه می‌تونید، به صورت ‫کسی که پیشتون هست نگاه کنید.
‫الان به صورت کی نگاه کردید؟
‫کسی که براتون عزیزه؟
‫یا غریبه‌ای که چندساعت گذشته رو پیشش بودید؟
‫حتماً قیافشون خیلی داغونه.
‫شاید دارن گریه می‌کنن، ‫یا دارن عذاب می‌کشن.
‫بعید می‌دونم کسی درحال لبخند زدن باشه.
‫آیا همچین چیزی قابل قبوله؟
‫نه...
‫برای من قابل قبول نیست! ‫نمی‌خوام قبولش کنم!
‫منم عزیزای خودم رو دارم!
‫دوستای ارزشمندم!
‫نمی‌تونم کسی که باعث اذیت ‫شدن عزیزام شده رو ببخشم!
‫بره به جهنم!
‫منو احمق فرض نکنن!
‫می‌خوام بهشون بگم، دخترایی که من می‌شناسم، ‫وقتی لبخند به لبشون باشه خیلی نازترن!
‫نمی‌تونم به باختن ادامه بدم!
‫اگه دائم درحال تسلیم شدن ‫باشم، خیلی بد بنظر میام!
‫امکان نداره همش زمین بخورم!
‫کسایی که اشتباه می‌کنن، اون‌هان!
‫منم نمی‌تونم شکست از کسی ‫که حق باهاش نیست رو قبول کنم!
‫نمی‌خوام باختن به اون عوضیا رو قبول کنم!
‫برای همین می‌جنگم.
‫می‌دونم ضعیفم و مخم عیب ‫داره، ولی بازم می‌جنگم!
‫اون‌ها اشتباه می‌کنن!
‫اونایی که باعث گریه ‫عزیزانم شدن اشتباه می‌کنن!
‫برای همین می‌جنگم!
‫من می‌جنگم!
‫و می‌خوام شماهم بجنگید!
‫اشتباه برداشت نکنید.
‫نمی‌گم چوب بگیرید ‫دستتون و شروع کنید به زدن.
‫چیزی که من از شما می‌خوام
‫اینه که انقدر به پایین خیره نشید.
‫به پایین... خیره نشیم؟
‫دائم به پایین زل زدن ‫قرار نیست چیزی رو عوض کنه.
‫پس سرتون رو بالا بگیرید و به جلو نگاه کنید!
‫اگه اطرافتون رو نگاه بندازید، ‫حتماً با بقیه چشم تو چشم می‌شید.
‫اون‌ها هم همون نگرانی‌های شما رو دارن،
‫ولی درست مثل شما، ‫نمی‌خوان شکست بخورن!
‫یکاری کنید باورم بشه!
‫من ضعیف و بی مصرفم، ولی ‫هنوز نمی‌خوام تسلیم بشم!
‫یکاری کنید باور کنم که تنها آدم‌ ‫ناتوانی نیستم که هنوز تسلیم نشده!
‫یا نکنه... من تنهام؟
‫نیستی.
‫نه. اینطور نیست.
‫فقط منم که فکر می‌کنم می‌تونیم هنوز ‫ادامه بدیم؟ که می‌تونیم بجنگیم؟
‫نه!
‫درسته! تنها نیستی!
‫تنها نیستی!
‫نه. مشکلی نیست.
‫منم هنوز می‌تونم ادامه بدم.
‫تنها نیستم، درسته؟
‫نه!
‫آره. تنها نیستی.
‫از اعماق قلبم مطمئنم که تنها نیستی!
‫شما هم هنوز دارید می‌جنگید، درسته؟
‫هنوز تسلیم ضعف نشدید، درسته؟
‫نمی‌بازم! نمی‌خوام ببازم!
‫نمی‌بازیم!
‫درسته!
‫می‌تونم صدات رو بشنوم، پس مشکلی نیست.
‫از چیزی نمی‌ترسم.
‫اگه کسی که کنارتونه براتون عزیزه،
‫دستش رو بگیرید و ایمان داشته باشید!
‫اگه کسی که کنارتونه غریبه‌ست،
‫به هم سر تکون بدید و قول ‫بدید که باهم می‌جنگید!
‫باور داشته باشید که هردوتون ‫بدون باختن و تسلیم شدن می‌جنگید!
‫اگه همه‌تون بامن بمونید و تسلیم نشید،
‫منم می‌تونم ادامه بدم و تسلیم نشم!
‫می‌جنگم... می‌جنگم و برنده می‌شم!
‫اسم من ناتسوکی سوباروعه!
‫شوالیه روحی که اسقف اعظم ‫گناه تنبلی رو شکست داده!
‫فرقه ساحره رو بسپرید به من و دوستام!
‫پس ایمان داشته باشید و بجنگید!
‫دست کسی که براتون عزیزه رو بگیرید،
‫و قلب ضعیفی که فکر می‌کنه می‌بازه ‫رو با یه لگد بندازید بیرون!
‫وقتی اینکارو کردید...
‫می‌تونید همه چی رو به من بسپارید!
‫این صدای کی بود؟
‫شوالیه من.
‫اون همیشه همه تلاشش رو می‌کنه.
‫من فرار نمی‌کنم.
‫از اینجا نمی‌رم و تنهاتون نمی‌ذارم.
‫چرا؟
‫می‌دونم که حتماً ترسیده بودی،
‫ولی بازم، به من کمک کردی.
‫می‌خوام تو و بقیه دخترا خوشبخت باشید.
‫ازدواج کاریه که با کسی که دوستش ‫داری انجام می‌دی تا خوشبخبت باشی.
‫یه عروس باید خوشحال باشه.
‫کسایی رو می‌شناسم که عاشق هم بودن،
‫ولی نتونستن باهم ازدواج کنن.
‫حتی الان هم که بهشون فکر ‫می‌کنم، قلبم درد می‌گیره.
‫هیچوقت نمی‌خوام تو ازدواجی باشم ‫که توش خوشحال و خوشبخت نیستم!
‫این فکر تحسین‌ برانگیزیه،
‫ولی اگه قراره کاری کنی، تنها انجامش بده.
‫تنهایی...
‫نه. من تنها نیستم.
‫هیچوقت تنها نبودم.
‫نزدیک بودا! داشتم اشتباه بزرگی می‌کردم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫عروسی رو انجام می‌دم!
‫آخ. تموم شد! داشتم می‌مردم!
‫ناتسوکی-کون.
‫شرمنده! دفعه بعدی بهتر انجامش می‌دم!
‫برای چی عذرخواهی می‌کنی؟ چه پسر عجیبی.
‫ها؟
‫سخنرانی فوق‌العاده‌ای بود.
‫الحق که رئیسی، رئیس!
‫تحت تاثیر قرار گرفتم!
‫به عنوان کسی که به بزرگ و کوچیک و حتی اژدهای ‫زمینی هم رحم نمی‌کنه و مخ همه رو می‌زنه،
‫الحق که ناامیدمون نکردی!
‫تو یه فتنه به پا کن مادرزادی هستی!
‫مخ هیچکسو نزدم!
‫و «فتنه به پا کن» چیه؟ انگار آدم بدیم!
‫بنظرتون تونستم یکم به مردم شهر روحیه بدم؟
‫فقط مونده بانی‌های ‫وضعیت فعلی رو تنبیه کنیم.
‫آره... و برای اینکار باید همزمان ‫چهار برج کنترل رو فتح کنیم؟
‫در اینصورت، می‌شه من یه برگ برنده رو کنم؟
‫اوتّو!
‫اوتّو-آنی! خداروشکر که زنده‌ای!
‫به زور زندگیم رو نجات دادم.
‫و اینکه...
‫یه نفر رو آوردم.
‫کی؟
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫ببخشید که دیر کردم.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫من، راینهارت ون آستریا...