‫ممنون از خریدتون!
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وای، ساکاموتو-سان، اون روز خیلی خفن بودی!
‫اون لِوِل از درگیری تن به تن خیلی محشر بود!
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم!
‫واقعاً با اینکه بازنشست شدی، ‫رودست نداری ساکاموتو-سان!
‫دو تا مشت... بعدشم یه کانتر!
‫برگرد سر کارت.
‫تازه، بیشترشونو هم فقط با یه ضربه کشتی!
عه؟
کشته؟
عزیزم؟
نکنه دوباره رفتی و آدمکشیو شروع کردی، آره؟
ولی اون روز همه رو زدی کشتی دیگه، مگه نه؟
‫مطمئن شدم که کارشون به قبرستون نکشه.
‫عزیزم... فکر کنم نیازی به یادآوری نباشه...
ولی می‌دونی که اگه قوانین خانواده رو بشکنی، درخواست طلاق می‌دم؟
‫طلاق!
‫اگه می‌دونی که خوبه.
‫خب... من برم بیرونو جارو بکشم.
می‌گم... قوانین خانواده چیه؟
‫بابا، دست بردار از کشتن من تو ذهنت!
‫پس دهن گشادتو بسته نگه دار.
عه... پس اینجا شهرک چینیای نیکاتاست؟
‫خیلی خوشگله!
ولی... چرا برای خرید مغازه، این‌همه راه اومدیم اینجا؟
‫بازم بیاین!
‫فقط روزی 50 تا!
کامی نیکومان؟
واسه همین اومدیم اینجا؟
‫برای آئویی و هانا هم گرفتم.
‫واقعاً بدجوری عاشق خانواده‌شه!
می‌گم... داستان اون قوانین خانواده که آئویی-سان می‌گفت چیه؟
‫خفه شو.
‫نیازی نیست توضیح بدی، فقط بهش فکر کن.
‫فقط یه نگاه کوچولو به فکرت میندازم!
‫از سر رام برین کنار!
‫ساکاموتو-سان!
‫کامی نیکومانامون!
‫اگه یکم فوتشون کنیم، شاید خوب بشن...
‫نمی‌شن.
‫اوناهاشش!
‫زنیکه هرزه!
‫بگیرینش!
فکر کردی اگه مثل گربه بندازی تو کوچه‌ها می‌تونی ما رو دک کنی؟
‫عمراً گیرِ احمقایی مثل شماها بیفتم!
‫می‌گم... ساکاموتو-سان... ‫به نظرم بهتره قبل از اینکه اوضاع قاراشمیش بشه، بریم...
‫خرابشون کردن.
‫وای... الان وقت نگرانی در اون مورد نیست!
اوه... تای چی کار می‌کنه؟
‫محاصره‌ش کنین!
‫عوضی!
‫خیله‌خب... گرفتمت!
‫ولم کنین ببینم!
‫نفله‌ش کنین ولی باید زنده بمونه.
‫اول باید دخل اون پاها رو بیاریم که نتونی فرار کنی.
‫این دیگه کیه؟!
‫تخم حروم! جم نخور بینم!
چی؟
می‌کشمــــــــ
این دختره چشه؟
‫هی! دختره اونجاست!
‫رفیقاشم هستن! بگیرینشون!
رفیقاش؟
‫باید سریع در ریم!
‫برین دنبالشون!
‫وایسا عوضی!
‫شماها کی‌این؟!
‫لعنتی!
دختره چی شد؟
‫به نظر میاد که فرار کرده...
‫دو تا مرد بهش کمک کردن.
‫داریم تحقیق می‌کنیم در موردشون.
دوباره گذاشتی فرار کنه؟
‫کل طایفه‌شو کشتیم که اونو پیدا کنیم!
‫اگه ناپدید شه که سابیدیم به الک!
‫احمق خرفت!
‫واقعاً عذر می‌خوام!
‫کافیه!
‫گمشو از جلو چشام!
‫بفرستشون تو...
‫چشم...
‫اینجا رو باش، سون هی! ‫کله‌ی خالیشم می‌خواد نفس بکشه!
‫ای احمق...
‫با آدم مرده که بازی نمی‌کنن.
‫خیلی خیطه... باچو.
‫این داداشا روانین...
‫گوش کنین.
‫چیزی که دنبالشیم، کلیدیه که دست اون دختره.
‫وقتی اون کلیدو به دست بیاریم...
‫کل بازار سیاه میفته تو دست ما!
‫هرطوری که هست اون دختره رو پیدا کنین!
پس اشکالی نداره اگه هرکی سد راهمون شد، بکشیمش؟
‫هرکاری دوست داری بکن.
‫ها؟!
‫دختر یه طایفه‌ی مافیایی؟!
‫اونم نه هر طایفه‌ای... طایفه‌ی لو!!
‫کل دنیا رو خبر نکن حالا!
واسه چی دنبالتن؟
‫به خاطر این فینگیلی.
به خاطر اون کلید؟
‫کلید خزانه‌ی مخفی خانوادگیمونه.
‫والدینم اینو به من سپردن.
‫بندازش دور... مجبور نیستی که!
‫ارزش نداره که واسش بمیری.
‫صد سال سیاه!
‫بابا و مامانم...
‫به خاطر حفاظت از این کلید مردن.
‫شائوتانگ، تو جلوتر برو!
‫زود باش! فرار کن!
‫اگه بذارم این کلید بیفته دست اونا...
چطوری تو بهش با پدر و مادرم روبرو شم؟
‫اَه، حواسم پرت شد. ‫اصلاً به تو ربطی نداره!
‫ببخشید که زحمت دادم!
‫دیگه کاری به کار هم نداریم.
تو... بلدی چطوری نیکومان اصل بپزی؟
ها؟ نیکومان؟
‫خب... بابام اصولشو یادم داده، ‫فکر کنم بتونم.
‫ساکاموتو-سان، خودتو درگیر این مسئله نکن!
‫حس ناجوری به این دختره دارم.
‫خرید امروزو کنسل می‌کنیم.
‫باید این بچه رو نجات بدیم.
‫ولی وقتی نجاتت دادیم، باید برامون نیکومان درست کنی.
معامله‌مون می‌شه؟
‫ها؟ شماها آخه...
‫ساکاموتو-سان!
‫باز فَکمون گرم شد و غافل شدیم.
‫در ضمن...
‫اوضاع خیلی خیط‌تر از قبله.
‫باچو... چند بار بگم آخه؟ ‫خیلی خیط آدم می‌کشی.
‫ببند بابا بینم... ‫کشتن که خیط و خوش نمی‌شناسه.
‫عکس می‌گیریم، جنازه تحویل می‌دیم.
‫اگه اصرار داری جنازه‌هاشونو تر و تمیز تحویل می‌دیم.
‫بحث من نحوه‌ی آدمکشیته.
‫انگار دارم با یه میمون حرف می‌زنم.
اینا چشونه؟
‫سون هی و باچو ان.
‫آدمکشای دوقلو.
‫یه عالمه پول درخواست می‌دن، ‫ولی نمی‌ذارن هدفشون در بره.
‫دو تا قاتل سریالی که از کشتار مردم لذت می‌برن.
‫همیشه پرتره‌ی سر بریده‌ی هدفاشونو می‌کشن.
‫روانین!
‫انگار دیگه معروف شدیم.
باحال نیست، سون هی؟
مگه خری؟
‫ما آدمکشیم.
‫خجالت داره که توجها رو به خودمون جلب کنیم.
‫دقیقاً همین‌طوره!
چون دوستتو کشتیم، از دستمون شاکی‌ای؟
‫انگار اون دختره، تنها دخترِ اینجا نیست.
دوست منو کشتین؟
چی داری می‌گی، عوضی؟
‫فقط یه آدمکش آماتوره که ساکاموتو-سانو نمیشناسه.
‫تا وقت داری حرف بزن، بچه.
‫تخم حروم!
تو کی هستی؟
‫آنبان هم بپزی خوبه.
اینجا کجاست؟
‫اون یارو، بگی نگی خیلی خرزوره.
مگه نه، باچو؟
‫حتماً سقف اینجا پوسیده بوده.
‫اون عوضی رو می‌کشم.
‫دختر...
‫ کلیدو بده بیاد، یه مرگ زیبا تقدیمت می‌کنم.
‫چطوره؟
‫این تنها چیزیه که از مامان و بابا برام باقی مونده...
‫حتی اگه بمیرم هم نمی‌دمش به شما!
‫ای بابا!
‫مامان و بابات هم قبل از اینکه تیکه‌تیکه‌شون کنم همچین چیزی گفتن.
‫ای بابا...
‫جونتونو می‌ذارین پای یه تیکه آهن؟
‫واقعاً که عجب سلیقه‌ی خیطی دارین.
‫خفه شو!
‫نه!
‫چیکار می‌کنی؟
‫احمق. نباید بذاری برن روی اعصابت.
‫نسل‌هاست که همه‌ی آرزوها و امیدهای اجدادم توی اون خزانه‌ست.
‫بابا به‌خاطر محافظت از اون مرد.
‫همون حرومزاده‌ها کشتنش...
‫خیله‌خب...
‫اوی اوی، فضولی موقوف.
‫تازه داشت می‌رفت پیش مامان و بابای عزیزش.
‫هیچ‌کسی حق نداره به بقیه بگه چی مهم هست یا نیست.
‫چرا...
‫چرا برای نجات من جونتو به خطر میندازی؟
‫بازم همه‌جات خونیه؟
‫کار داشتم...
‫منظورت که... آدمکشی نیست؟
‫چطور می‌تونی همچین کار وحشتناکی بکنی؟
‫باید کار می‌کردم تا برات هدیه بخرم...
‫نمی‌خوامش. همچین هدیه‌ای رو که رسماً داری با دست خونی بهم می‌دی.
‫بسه دیگه.
‫اگه نمی‌تونی راهتو عوض کنی،
‫فکر کنم...
‫نمی‌تونیم با هم باشیم.
‫بای بای.
‫یه نفر افتاد؟
‫چی؟
بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫از چیزی که فکر می‌کردم طولانی‌تر بود.
‫خدا رو شکر بابت برف.
‫دیدی؟
‫تو الان... اگه من می‌مردم ناراحت می‌شدی، نه؟
‫متوجه‌ای؟
‫درست مثل تو که می‌خواستی منو نجات بدی...
‫همه‌ی آدما همینطورین... همه کسی رو دارن که براشون ارزشمنده.
‫پس بهم قول بده...
‫دیگه کسی رو نمی‌کشی.
‫این قول ما دوتاست.
‫برای جبران زندگی آدم‌هایی که تا الان کشتی،
‫از الان به بعد،
‫زندگیتو با کمک به آدم‌ها بگذرون.
‫بند اومد.
‫بدون کشتن کسی پیش می‌ریم، شین.
‫بله، ساکاموتو-سان!
‫زیادی هوا برتون نداره، دوزاریا!
‫بگیر که اومد!
‫یه چیزایی بارتونه.
‫باچو، پایه‌ای یا نه؟
‫اوهوم آنیکی، پایه‌ام.
‫تکنیک چدن،
‫ضربه‌ی جهنم!
‫تیکه‌تیکه‌تون می‌کنیم!
‫ها؟
‫حالتون خوبه، ساکاموتو-سان؟
‫گمونم یکی از عضله‌هام کش اومد.
‫بفرمایید، چسب تسکین.
‫چی شد... الان جاخالی دادشون؟
‫اما از ضربه‌های جهنم راه فراری نیست.
‫بعدم اینقدر گنده‌ست.
‫ولی چطور همچین چیزی ممکنه؟ حتی یه خراش هم بر نداشت!
‫باچو، پایه‌ای؟
‫آره، آنیکی، پایه‌ام.
‫تو سومین نفری هستی که شاهد اینه!
‫تکنیک چدن!
‫حرومزاده!
‫چاکرام تقویت‌شده‌م با قدرت!
‫این مرد کیه؟
‫به اینجور وزنه‌ها عادت ندارم.
‫دردم گرفت.
‫ساکاموتو-سان، برای دستتون.
‫لعنتی! اینا رو بی‌خیال شو.
‫می‌رم سراغ دختره!
‫شنیدم چی گفتی!
‫شماها... دقیقاً کی هستین؟
‫یه جفت خرده‌فروش.
‫واقعا... نمی‌فهممتون.
‫لعنتی! باچو و سون هی چه غلطی می‌کنن؟
‫پشت این در یه گنج خوابیده!
‫اگه فقط اون کلید... اگه فقط اون کلیدو داشتم!
‫براتون ارسالی آوردیم!
‫باچو! سون‌ هی!
‫شماها دیگه کی هستین؟
‫با نگهبانای من چیکار کردین؟
‫خفه شو.
‫صدات در نیاد.
‫تو!
‫غلط کردم! گوه خوردم!
‫هرکاری بگین می‌کنم! جان خودت!
‫«عذرخواهی» مامان بابای منو برنمی‌گردونه!
‫آماده شو تا راهی جهنم شی!
‫به همین راضی هستی؟
‫حالا که این‌همه راه اومدیم یه چندتا مشت‌ـــ
‫انقدر منو توی ذهنت نکش!
‫تو دخالت نکن!
‫همین کافیه!
‫نمی‌شه که هرباری که عصبانی شدی بری آدما رو بکشی.
‫«انتخابت یه زندگی شاد باشه.»
‫بابام همیشه اینو می‌گفت.
‫آه... هنوز مونده کله‌صورتی؟
‫خفه شو بی‌ادب.
‫اسم من لو شائوتانگه.
‫کلیده اینقدر قدیمیه که نمی‌چرخه.
‫اینم از اصل ماجرا!
‫خب ببینیم...
‫چرا شما زودتر می‌رین داخل؟
‫وای! پشمام! داخلش پر از گنجه!
‫کتاب؟ سی‌دی؟ عروسک مخملی؟
‫چه همه‌چیز هست.
‫اوه... یه فهرست موجودی.
‫بذار ببینم.
‫«رهبر خاندان لو باید ارزشمندترین گنجش رو درون این خزانه بذاره.»
‫گمونم هر قبیله‌ای چیزای متفاوتی رو گنج خودشون می‌دونن.
‫یعنی بابام چی گذاشته؟
‫چی نوشته؟
‫ساکه‌ برای وقتی که شائوتانگ سنش قد داد، باهاش بخورم.
‫واقعاً که حرف دهنِ باباست.
‫هی، چی نوشته بود؟
‫نوشته بهترین ساکه‌ی کل دنیا!
‫محض قدردانی یکم ازش بخورین.
‫بهتره چیز خوبی باشه ها.
‫ساکاموتو-سان، هنوز اینا رو نگه داشتین؟
‫اینا چی‌ان؟ چرا همه‌شون خرد شدن؟
‫تقصیر توـه.
‫ولی هنوز مزه‌شون خوبه.
‫نیکومان ژاپنی هم بد نیستا!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دیروز، در شهر چینی نیکیتا،
‫درگیری‌‌ای که گمان می‌رود بین اعضای مافیا باشد، رخ داد.
‫شاهدان اذعان داشـ ـــ
‫صبح بخیر!
‫چرا داد می‌زنی.
‫سرم درد می‌کنه، خمارم...
‫ساکاموتو-سان، آبمیوه بزنین.
‫خوش آمد‌ـــ
‫رئیس، این پیشبند کاملاً اندازمه.
‫تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫کاری ندارم، پس اینجا نیکومان اصیل درست می‌کنم.
‫ولی تو اون‌همه گنج داری.
‫من که نمی‌رم از میراث خانوادگیم استفاده کنم، خلی مگه؟
‫چی گفتی؟!
‫مغزت تک‌بعدیه؟
‫لطفاً... ساکت باشین.
‫راستی، واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم.
‫دلیلی که... شما دیگه آدم نمی‌کشی، ساکاموتو-سان.
‫از کجا می‌دونی؟
‫وقتی که داشتیم با اون چندشا مبارزه می‌کردیم،
‫خاطراتی که داشتین بهش فکر می‌کردین رو دیدم، و...
‫تو هم الان عضو خانواد‌ه‌ی ساکاموتویی، پس قانون تو هم هست.
‫بله.
‫«قانون شماره‌ی 1، نباید کسی رو بکشی.»
‫اگه زیر پا بذاریش می‌کشمت.
‫اونطوری که قانون خودتون زیر سوال می‌ره!
‫و بدین ترتیب...
‫جایزه‌ی گذاشته شده برای سر این خیکی...
‫یک میلیارد ین هست.
‫ضربه خنک فریزر اسمش!
ساکاموتو
روز دوم
مبارزه با سون هی و باچو
دختر رازآلود لو شائوتانگ
رئیس شرکت دان
داشتم سربالایی رو می دیدیم که
پشت چشمام درد گرفتن
داشتم جلوی باد قد علم می کردم که
قوزک پام درد گرفت
اگه گاهی از شب و جاده می‌ترسی
خیز بردار
قدم بردار
حالا
بدو
Days​