‫سنیا، حرف از نجات پدرت زدی...
‫دقیقاً قصد داری چیکار کنی؟
‫باید از الهه کوهستان یه‌چیزی بخوام.
‫اگه وقتی داریم مذاکره می‌کنیم اونو آزاد کنی،
‫برای اینکه تو رو با خودم بردم تو دردسر میفتم.
‫شاید حتی منو بکشه.
‫می‌خوام مستقیم ازش بخوام پدرمو آزاد کنه.
‫اگه بگه نه چی؟
‫اونوقت دیگه این‌بار نتونستم.
‫می‌رم تمرین می‌کنم و یه‌موقع دیگه برمی‌گردیم، ‫و اونطوری یه‌روز...
‫که اینطور.
‫این واقعاً کافیه؟
‫بعد اینکه این‌همه راهو اومدی...
‫می‌خوام دوباره پدرتو ببینی.
‫ممنون... ولی مشکلی نیست. ‫من همیشه می‌تونم برگردم.
‫تازشم، نمی‌خوام تو رو به خطر بندازم، سوکیکو.
‫ایش، چه خوش‌زبونی می‌کنه!
‫آفرین. نزدیک بود مخ منم بزنی.
‫من اصلاً‌ نمی‌خواستم...
‫ولی داشتی می‌کردی.
‫صد در صد.
‫نه، بیخیال...
‫من می‌رم یکم هوا بخورم.
‫سوکیکو...
‫حتماً خیلی تو پرت خورد!
‫فکر می‌کنه نمی‌تونی کمکی کنی، خانومی.
‫شک نمی‌کنن اگه درست بعد من اومدی اینجا؟
‫فکر کردی با کی حرف می‌زنی؟
‫قرار نیست رد مشخصی به‌جا بذارم.
‫بیا ببینیم امشب می‌تونیم قال این قضیه رو بکنیم یا نه...
‫فریب جادویی‌ت قابلیت به‌هم زدن ‫هرنوع سلسله‌مراتب قدرتی رو داره.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫دیگه بریم داخل!
‫اینجا رو یادمه...
‫خوش برگشتید، تایزان-ساما.
‫من برگشتم.
‫خوبه که دوباره می‌بینمتون، اونه-ساما.
‫ریـ... رینزو!
‫چقدر بزرگ شدی!
‫لطف‌تونو می‌رسونه.
‫من می‌تونم راهنمایی‌تون کنم.
‫اسم من رینزوـه. خوشوقتم.
‫تونستم برگردم، خواهر.
‫خوش اومدی.
‫فالگیری چطور پیش رفت؟
‫فکر می‌کردم منطقی باشه که اینجا بیام، برای همین...
‫نمی‌دونم بعداً خبری چیزی می‌شه یا نه...
‫خب، تو اینجا اومدی چیکار؟
‫احتمال ندادی ممکنه دوباره بهت حمله کنم؟
‫اومدم تا ازتون یه درخواستی کنم، ‫بانوی الهه کوهستان.
‫درخواست؟ از من؟
‫تویی که هشت سال پیش ‫ بعد سرپیچی از خواسته‌م فرار کردی؟
‫واقعاً‌ فکر کردی تو جایگاهی هستی که ازم درخواست کنی؟
‫فقط داره تحریکش می‌کنه.
‫اگه نمی‌خواست حرفشو بشنوه نمی‌ذاشت بیایم تو.
‫نمی‌تونم دست‌به‌دامن چیز دیگه‌ای بشم، پس...
‫راهی هست کسی رو که ‫هشت سال پیش مهروموم کردین، پدرم،
‫جینون رو آزاد کنید؟
‫خواهش می‌کنم!
‫باشه، مشکلی نداره.
‫از اونجا که به تایزان کمک کردی، ‫می‌شه گفت یکی طلبته.
‫ترسناک... ترسناک... ‫خیلی ترسناک بود...
‫ممنونم.
‫ولی اینکه تایزان-ساما از خود بی‌خود شد...
‫به‌خاطر من بود که مردم پوچی دنبالم بودن.
‫به خودشون می‌گن مردم پوچی، ها؟
‫به هرحال، اینکه خودشو بی‌دفاع بذاره ‫ تقصیر خود تایزان بود.
‫که باید تنبیه بشه.
‫متأسفم! متأسفم! خواهر، اون فقط-
‫ولی خب، برای آزاد کردن جینون شرط‌وشروط دارم.
‫بله.
‫یه کاتاوارای موش هست که داره مسافرها رو می‌خوره.
‫حالا نه که من اهمیت بدم...
‫ولی این باید راه خوبی ‫برای دیدن قدرتی که الان دارین باشه.
‫بالأخره همه‌تونو نمی‌شناسم.
‫پس فقط باید شکستش بدیم؟
‫همینطوره.
‫یه الهه کوهستان با یه‌نگاه راحت می‌تونه ‫ استعدادی که دارین رو بسنجه.
‫فکر می‌کنم قضیه بیشتر از این حرفا باشه.
‫همچین فکری می‌کنی؟ ‫شاید فقط خواهرم داره خودشو لوس می‌کنه.
‫اگه خواسته‌تونو زود انجام می‌داد، ‫به‌نظرش خیلی کسل‌کننده...
‫تایزان-ساما؟!
‫این بوی چیه؟!
‫بو میاد؟
‫ما اصلاً چیزی حس نمی‌کنیم.
‫یوکوها دماغ تیزی دارن.
‫حواستون جمع باشه. بیاید تایزان رو برداریم ‫و از کوهستان بریم بیرون قبل اینکه-
‫نکنه این بو... خواب‌آوره؟
‫تا-دا! هی! شما رفقا حالتون چطوره؟!
‫منم، تاگوی قدرتمند، ‫راهنمای شما به یه پادشاهی جادویی!
‫نائو!
‫امروز می‌خوام یه‌جای خیلی باحال ببرمتون!
‫داری چی چرت می‌گی؟
‫یه‌جای باحال...
‫می‌خوام برم...
‫به‌نظر جالب میاد.
‫گردونه شبح رو ببینید!
‫با صدای ارکست سوکوموگامی آروم شید!
‫همه منتظرتونیم!
‫هورا!
‫منم، منم!
‫روح‌هاتون! روح‌هاتون بدنتونو ول کردن!
‫یه‌جور توهم که از رایحه هیپنوتیزم استفاده می‌کنه...
‫باید برم جلوتر.
‫اینجا کجاست...؟
‫بفرمایید!
‫ممنون!
‫هورا!
‫این مسخره‌بازیا چیه؟
‫حالا که فکرشو می‌کنم، اونو یادمه...
‫یادتون نره نسخه محدود کلاه گوش‌های تاگوـمونو بگیرید!
‫یعنی این کاتاواراها جزو یه توهم نیستن و واقعاً‌ اینجان؟
‫باورم نمی‌شه تایزان هم گولشو خورد.
‫به‌هرحال باید زود اجراکننده توهم رو پیدا کنم.
‫اگه دماغم کار نکنه، پس گوش‌هام...
‫خفه!
‫لعنتی... اون واسه چی بود؟!
‫وسط نمایش بودیما!
‫اه، ای بابا!
‫بگرد ببینم!
‫اون روباهه کجا رفت؟!
‫ها...
‫خوب نیست... نفس عمیق باعث می‌شه رایحه هم تنفس کنم.
‫حدس می‌زنم توهمیه که طراحی شده ‫ تا تجسمی شیرین رو نشون بده
‫تا روح رو جذب کنه و ببلعه.
‫نمی‌تونم بذارم منم جذبش-
‫اونه-سان! اونه-سان!
‫می‌خوای یه‌سری نمایش باحال ببینی؟
‫یه آتش شیطانی؟
‫یه آینه داریم که می‌تونه خاطراتتو نشون بده!
‫خاطرات...؟
‫خب، لذت ببر!
‫هی بیخیال، تو که باید بهتر بدونی.
‫دوتا... تایزان؟
‫توهم‌ها یه‌جورایی شبیه موج‌ها می‌مونن.
‫همیشه لازم نیست جلوشون مقاومت کنی. ‫می‌تونی ازشون سواری بگیری.
‫فکر کن قلبت شده عین یه ملوان.
‫موج...؟
‫اگه جزئیاتشو می‌خوای، از استادت بپرس.
‫اتفاقاً این‌طرفی یه موش دیدم.
‫اون طرف، ها...
‫معرکه نیست؟
‫اوهوم.
‫راستش خیلی‌وقت پیش همچین چیزی می‌خواستم...
‫سنیا.
‫فکر کنم وقتش باشه که برگردیم.
‫درست می‌گی.
‫دیگه گرفتمت!
‫خب، دوست داری چیکارت کنیم؟
‫بقیه کاتاواراها به‌خاطر اون موش جذب شده بودن،
‫که بهشون قول داده بود روح خوشمزه بهشون می‌ده...
‫بی‌احتیاطی کردیم.
‫ولی خوش گذشت.
‫هی، تایزان، اونجا یکم عجیب رفتار نمی‌کردی؟
‫جدی؟ شاید خواب دیدی؟
‫و حالا که اینطوری شد، شاید بهتره به خواهرم نگیـ ـ
‫همه‌شو دیدم. ‫با کلاغ‌هایی که فرستاده بودم اونجا.
‫چه بدجنس...
‫همونطور که خواستی ترتیب کاتاوارای موش رو دادیم.
‫لطفاً پدرمو آزاد کنید.
‫بسیار خب. ولی یه قولی بهم بده...
‫بعد اینکه آزادش کردم، ‫جینون فوراً باید از دانگایشو بیرون بیاد،
‫و هیچ‌وقت دیگه خودشو قاتی اون سازمان نکنه.
‫این...
‫برام مهم نیست به‌طور شخصی ‫ چطور می‌خواد از قدرتش استفاده کنه.
‫ولی اینکه بخواد بخشی از عملیاتی بزرگتر باشه، دردسره.
‫هشت سال پیش اینو نگفتم؟
‫گفتین. ولی پدرم خیلی می‌تونه لجباز باشه...
‫یا سر عقلش میاری، یا دوباره قراره مهروموم شه. قبوله؟
‫سعی‌مو می‌کنم. خیلی ممنونم.
‫خیلی‌خب.
‫الهه کوهستان. منم یه درخواست داشتم.
‫نمی‌شه!
‫انقدر زود؟!
‫درباره جینکا-کونه دیگه، نه؟
‫می‌خوای حصاری چیزی پایین بیاریم؟
‫خـ ـ خب...
‫ای بابا، تاما-چان، ‫ حتی چیزی نداری بهم پرداخت کنی.
‫پرداخت...؟
‫یادته قبلاً اون حقه کوچولو رو بهم زدی؟
‫بهت گفتم یا تو یا جینکا-کون رو بابتش می‌گیرم...
‫موندم کِی وقتش می‌رسه؟
‫ازتون عذر می‌خوام، بانوی من...
‫ولی امروز، روز خاصیه،
‫می‌شه حرفای جدی رو بذاریم بعد شام؟
‫فکر بدی نیست...
‫وای، پس الان شینسکه-کون از زیردستای هاناتوراـست؟
‫حالا اونطوری‌شو نمی‌دونم.
‫ولی حالا چرا...
‫انقدر خوشحاله.
‫الهه کوهستان دنبال ثبات و صلحه.
‫آزادی جینکا می‌تونه کاملاً مخالف عقایدش باشه.
‫یعنی به غیرممکن امید دارم؟
‫نگران نباشید.
‫بانوی من به این مشکل فکر کردن.
‫جینکا تبدیل به انسان بشه؟
‫بله. ولی خب احتمالاً‌ ‫به خودیِ خود نتونیم از پسش بربیایم،
‫برای همین یه محقق رو استخدام کردیم...
‫یه محقق؟
‫منظورت یازن‌ـه؟
‫بله. بعد از مبارزه، ‫ بانوی من اونو همراه کوزونوها-سان اسیر کرد.
‫«تحقیقاتم می‌تونه جینکا رو به حالت انسانی برگردونه.»
‫«کشتنم حیفه!»
‫«عه؟ بذار ببینیم می‌تونی ارزشتو ثابت کنی یا نه.»
‫«اگه نتونی، آروم‌آروم تیکه‌پارت می‌کنم.»
‫صحبتشون اینطوری پیش رفت.
‫آروم تیکه‌پارش کنه...؟
‫به هر صورت، تا وقتی راهی ‫ برای دوباره آروم‌کردن جینکا-ساما نباشه،
‫ظاهراً مخالف شکستن حصاره.
‫ و به‌نظر می‌رسه برادر دوقلوی جینکا-ساما هم گمشده.
‫دوقلوهای با چشمان پری، زندگی مشترک دارن...
‫گمونم مردم پوچی باید قاتی ماجرا باشن.
‫می‌دونم دلتون براش تنگ شده، ولی قوی بمونین.
‫اگه راهی باشه که بتونم کمک کنم، فقط ازم بخواید.
‫باشه.
‫وایسا ببینم، سرمو ناز نکن! ‫خیرسرم بزرگ‌ترم!
‫باید منو ببخشید.
‫ولی بازم... ممنونم.
‫پدر...
‫اون پدر سنیاـست...
‫سنیا.
‫بله؟
‫چند سال گذشته؟
‫هشت سال شده.
‫چرا پیش اون یوکو، تاما‌ـیی؟
‫خب... من...
‫«من»؟
‫سنیا...
‫تو می‌تونی.
‫من...
‫دیگه عضوی از دانگایشو نیستم.
‫و می‌خوام تو هم ازش بیرون بیای!
‫بدون مقدمه رفت سر اصل مطلب؟!
‫مرد به این می‌گن، نائو.
‫چرا؟
‫چون...
‫با اراده خودت خواستی از دانگایشو بیرون بیای؟
‫اولش فقط اتفاقی بود...
‫ولی بعد به‌یاد آوردن خاطراتم، بهش برنگشتم. ‫ این تصمیم خودم بود!
‫پس مشکلی نیست.
‫آزادی تا هرکار می‌خوای بکنی.
‫ولی من از چهار رهبر حیوانیِ دانگایشو هستم...
‫و تماماً به وظیفه‌م عمل می‌کنم.
‫تاما-سان!
‫حتی با اینکه الهه کوهستان اونجاست ‫ می‌خواد همچین کاری کنه؟!
‫کمک می‌خوای؟
‫که انگار اونقدرا هم کمک نمی‌کنه!
‫ولم کن.
‫نه، قربان.
‫چی تا این حد به وظیفه‌ت اولویت می‌ده؟!
‫دانگایشو برات به چه معنیه، پدر؟!
‫تمام اعمالم برای عدالته.
‫دانگایشو مشتم رو به اهدافش هدایت می‌کنه.
‫تاما-سان پلیدی‌ای نیست که لایق نابودی باشه!
‫با این‌حال کسانی که ‫ از راهنماشون سرپیچی می‌کنن، لایق مجازاتن.
‫می‌دونم گفتم اگه نتونی قانعش کنی ‫دوباره مهرش می‌کنم...
‫ولی انقدر دردسر داره که شاید بهتر باشه بمیره!
‫جینون سرسخت و الهه کوهستانِ خشن...
‫اگه زنده از اینجا بیرون بریم خودش معجزه‌ست.
‫سنیا!
‫بذار پدرت بدونه واقعاً چه حسی داری، سنیا!
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌خوای پدرت برات چیکار کنه؟!
‫پدر.
‫از زمان ترک دانگایشو، ‫کسی که بهش تبدیل شدم رو دوست دارم.
‫عدالتی که همیشه ازش می‌گی ‫برای منی که بچه بودم ترسناک و سنگین میومد.
‫بیشتر از تمرین، می‌خواستم بازی کنم.
‫چیزی که منو به خودم آوردم، عدالت نبود...
‫به‌خاطر شینسکه و شوگان بود. ‫ چیزهای زیادی که از آدمای زیادی گرفتم.
‫پدر، دانگایشو... این عدالتت، ‫باعث شدن به خود واقعی‌ت پی ببری؟
‫من جینون از دانگایشو هستم.
‫من فقط همینم. نه کمتر و نه بیشتر.
‫جینون، ها؟
‫پس این دقیقاً چیه؟
‫چرا یه مسابقه باهم ندیم، کوموزو؟
‫اون اسمو از کجا می‌دونی؟!
‫اگه بتونی این چپق رو ازم بگیری، تو بردی.
‫بهت کمک می‌کنم فرار کنی.
‫ولی اگه نتونی، و تا وقتی زمین بیفتی بزنمت...
‫اون‌وقت دانگایشو رو ترک می‌کنی.
‫چطور شد؟! به‌نظر جالب میاد!
‫و اون چپق رو از کجا گرفتی؟
‫اگه فکر کردی می‌گم، کور خوندی!
‫خیلی...
‫پیرمرد لجبازی هستی!
‫خب، بازی شروع شد، پدر!
‫بهت یاد می‌دم چطور خوش بگذرونی!
‫چه خفن!
‫«پیرمرد لجباز.» «خوش‌گذرونی.»
‫بسیار خب.
‫باید بهت یه‌درس حسابی بدم، ‫پسر خیره‌سرم.
‫چپق رو نمی‌خوام. ‫فقط تا وقتی نتونی سرپا شی کتکت می‌زنم.
‫یه‌کم دود کردن کمترین لذتیه که ‫ هنوز می‌تونی داشته باشی، پدر.
‫حرف بسه.
‫دست چپش!
‫توی نبرد با جینکا کنده شده بود!
‫دوباره رشد کرد.
‫خب نباید بکنه!
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫سنیا!
‫جلوی خودتو نگیر.
‫سنیا... نه، پسرم. شاگردم.
‫نشونم بده...
‫که این هشت سال چی یاد گرفتی.
‫سنگوکو یوکو
‫آرک آشوب هزاره
‫سنیا و جینون